Czy to mobbing?

[rafal1986se]

Witam, jestem pracownikiem w małej firmie.
Pracuję prawie 7 lat - kiedyś z entuzjazmem - teraz ze smutkiem.
Zaczęło się od osób które być może mi zazdrościły efektów mojej pracy często mówiąc nieprawdę (może zazdrość, może chęć pokazania że jest się lepszym). Jeszcze dwa lata temu byłem szanowanym pracownikiem przez szefa, od kilku tygodni jestem ciągle poniżany. Obecnie mam nałożoną olbrzymią ilość pracy z którą ledwo sobie radzę i ciągle jest na mnie nakładane coraz więcej obowiązków. Przez taki obrót zdarzy mi się popełnić błąd - szybko są naprawiane jednak od pewnego czasu zaczynam odpowiadać już nie tylko za swoje błędy. W firmie pracuje x% pracowników związanych rodzinnie z szefem - mimo że któryś z nich się pomyli to mimo że często nie jestem w stanie temu zaradzić to i tak szef zwala winę na mnie.
Ostatnio czuję się jakby wyszukiwał ciągle moich błędów, mimo że milion innych spraw rozwiązuję bezproblemowo. Zaczynam powoli popadać w depresje - słabnę psychicznie, boję się każdego spotkania z szefem gdyż takie przeważnie kończy się pretensjami lub fałszywym świadectwem wobec mnie. Nie wiem czy jest to mobbing i nie wiem co mam dalej robić, pracy stracić nie mogę bo jest ciężko a dodam że moja wypłata jest nie dużo wyższa niż minimum krajowe.

[Gość: Zuzza]

Tak! I jeszcze polski syf i smród, warholstwo i hamstwo. Robisz na Pana i jego dzieci za marne grosze, równocześnie widzisz ile ma klientów i jaki zysk, ale on Ci mówi że jest kryzys więc żebyś nawet nie snił o podwyżce-najwyżej Cie może poklepać po plecach ze jesteś the best.Ale z tego co czytam to nawet ostatnio na to nie możesz liczyć. A ty nie masz wyboru bo masz kredyt, długi itd a nawet jak nie to i tak popadasz w nie bo jak utrzymać się za 1200 zł??....i to jest smutne, jawny wyzysk w imie prawa...masz umowę zlecenie -reszta pod stołem.Pozdrawiam...

[laska_je_nebeska]

Szukaj nowej roboty.

[Gość: rafal1986re]

ja już nie myśle o podwyżce chociaż moja pensja jest minimum, ja chcem spokojnie pracować, robić swoje a nie obawiać się szefa. W tej pracy trzyma mnie brak zatrudnienia w mojej miejscowości i kilka przyjaciół z działu - podtrzymują mnie psychcznie.

[Gość: Zuzza]

a pracujesz umysłowo czy fizycznie? skad jestes? czy mogłbyś zasuwac fizycznie? ale tak naprawdę i dokładnie. mam na mysli kamieniarstwo??pozdrawiam.

[Gość: rafal1986se]

pracuję w 70% umysłowo i 30% fizycznie - praca fizyczna ciężka. Na początku jak zostałem zatrudniony to tylko na osobę fizyczną, potem z uwagi na fakt iż dobrze sobie radziłem zostałem pracownikiem umysłowym. Do czasu kiedy kilka osób odeszło - brak nowych przyjęć - większość obowiązków spłynęło na mnie. Ilość obowiązków narasta - oczekiwania wobec mnie zwiększyły się jakieś dwa lata temu dostałem podwyże o 300 zł brutto heh:) - radziłem sobie ale ciągle było mi narzucane więcej i więcej, a w tym momencie jest wypłacana pensja o 400zł niższa, natomiast obowiązków narasta. teraz zarobki moje to prawie płaca minimalna. Mogę przeżyć takie pieniądze ale masakrą jest czekanie na mój nawet błachy błąd. Nie radzę sobie z tym - oczywiście chciałbym zmienić prace, ale mam zobowiązania -żona, dziecko, kredyt mieszkaniowy. Dodam że jestem osobą o wyższym wykształceniu i mimo tego nie jestem w stanie zmienić pracy (bardzo wysokie bezrobocie w moim mieście - przeważnie przedstawicielka lub umowy śmieciowe).

[budow1aniec]

Już to w życiu przerabiałem.
Przetrwaj !
Dzieci SZEFA pójdą na swoje,
założą rodziny i będą miały dzieci.
SZEF zostanie z ręką w nocniku,
bo nie będzie miał wsparcia w rodzinie,
a obcy zna się na wszystkim i jest w stanie pociągnąć firmę.
Chyba, że się mylę.
Mój dostał zawału, kiedy odszedłem.
Teraz po 3 latach robi podchody do mnie,
ale ja już zasmakowałem innego życia.
Nie wrócę do niego, ale wiem, że jedna córka urodziła,
druga wyjechała, a trzecia już dawno jest na swoim.
Został sam z całym interesem, a kiedyś ja zapierd@lałem za nich wszystkich.
Pozdrowienia.

[tomeczek_44]

budow1aniec napisała:

> Dzieci SZEFA pójdą na swoje,
> założą rodziny i będą miały dzieci.
> SZEF zostanie z ręką w nocniku,
> bo nie będzie miał wsparcia w rodzinie,
> a obcy zna się na wszystkim i jest w stanie pociągnąć firmę.
> Chyba, że się mylę.

Obawiam się, że dzieci szefa nie pójdą na swoje dopóki będą widzieć, że ktoś ciągle za nich robi i obrywa po głowie za ich błędy.

Autorze wątku, wiej z tej firmy jak tylko będziesz miał dokąd. Lepszy zawał szefa niż twój.

[Gość: wspolczuje]

niestety teraz to norma :(