WYJAZD Z KRAJU

[Gość: Asia]

OKAZJA OKAJA

W zwiazku z wyjazdem i likwidacja mieszkania na Ursynowie sprzedam meble,
min. regal debowy z witryna, komode, biblioteczke, szafki wiszace i stojace,
zestaw wypoczynkowy z rozkladana kanapa, biurko, stol debowy kuchenny + 4
taborery, narzedzia elektryczne cale mnostwo roznych srubeczek, rowery i
wiele innych rzeczy. Zadzwon zapytaj moze mam cos co Ci sie przyda.

Rowniez do sprzedania dzialka budowlana 1200 m w Gloskowie - tanio .

Tel. [phone]

[Gość: hapa]

Życzę Ci Asiu powodzenia.

[Gość: Asia]

dziekuje :), zyczmy sobie wszyscy powodzenia bo bardzo by nam sie przydalo. No
coz za pierwszym razem wyjechalam z powodu sytuacji politycznej tym razem
posrednio tez. O politykach lat 70-80tych zle sie mowilo ale chyba nie az tak
zle jak o tych terazniejszych.

pozdrawiam

Asia

[coox]

Więc jednak wyjeżdża Pani, życzę powodzenia, chociaż
byłem przekonany że zostawi sobie Pani jakiś punkt
zaczepienia w kraju. W takim razie zapewne do zobaczenia
gdzieś na Antypodach bo przecież świat jest taki mały.
pozdrawiam

[Gość: Asia]

Wyjezdzam choc jeszcze to troche potrwa. To moja druga emigracja wiec mozna
powiedziec ze jestem zaprawiona w bojach. Napewno jak juz tam dotre i bede
miala mozliwosc to sie odezwe i dam znac co u mnie slychac. Tyle sympatycznych
ludzi sie do mnie odezwalo, ze nie moglabym poprostu zniknac. Kto wie moze sie
spotkamy kiedys na Antypodach, napewno warto sie tam wybrac :) Pozdrawiam
serdecznie. Asia

[Gość: Numbat]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> Wyjezdzam choc jeszcze to troche potrwa. To moja druga emigracja wiec mozna
> powiedziec ze jestem zaprawiona w bojach. Napewno jak juz tam dotre i bede
> miala mozliwosc to sie odezwe i dam znac co u mnie slychac. Tyle
sympatycznych
> ludzi sie do mnie odezwalo, ze nie moglabym poprostu zniknac. Kto wie moze
sie
> spotkamy kiedys na Antypodach, napewno warto sie tam wybrac :) Pozdrawiam
> serdecznie. Asia


Jeszcze nie:))) ale witam Asiu na Antypodach, tak sobie
w tropiku przegladam ( rejony miedzy Cairns a CapeYork)
stare krakowskie sciezki i coz wybierasz sie,
na "druga strone swiata". Coz Australia ( tony do opowiadania)
ale naprawde fajny kraj do zycia....i te ogromne przestrzenie.
Bezrobocie obecnie ogolnie %6, czyli wszystko przed Toba.
W sumie w Australii latwo sie zyje, kwestia kompozycji.
Jezeli bedziesz miala, jakies konkretne pytania
lub juz wyladujesz to ,mozesz napisac do mnie
[e-mail]
pozdrawiam

[Gość: Numbat]

A ja tez, kiedys mieszkalem na Ursynowie:))))
ulica Mozarta.
pozdrawiam

[Gość: Asia]

Witam rowniez, coprawda wybieram sie do Nowej Zelandii a nie Australii ale to
rzut beretem jakby nie bylo. W jakim miejscu tego rozleglego kraju
zamieszkujesz? Spedzilam kiedys 3 miesiace w Perth i bardzo mi sie podobalo.
Najbardziej mnie chyba zdziwilo to ze praktycznie na kazdym kroku slychac tam
polska mowe. Poniewaz mieszkalam przez kilkanascie lat w N.Z. wracam jakby to
powiedziec na stare pielesze, tyle ze tym razem mam chec na wyspe poludniowa.
Tak naprawde to nie moge sie doczekac wyjazdu, ale jakos pomalu wszystko sie
uklada wiec mam nadzieje ze mi to dlugo nie zajmie. Moze moge cos dla ciebie
zrobic bedac jeszcze tutaj? jezeli tak to napisz na [e-mail]

pozdrawiam cieplutko. Asia

[Gość: Numbat]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> Witam rowniez, coprawda wybieram sie do Nowej Zelandii a nie Australii ale to
> rzut beretem jakby nie bylo. W jakim miejscu tego rozleglego kraju
> zamieszkujesz? Spedzilam kiedys 3 miesiace w Perth i bardzo mi sie podobalo.
> Najbardziej mnie chyba zdziwilo to ze praktycznie na kazdym kroku slychac tam
> polska mowe. Poniewaz mieszkalam przez kilkanascie lat w N.Z. wracam jakby to
> powiedziec na stare pielesze, tyle ze tym razem mam chec na wyspe poludniowa.
> Tak naprawde to nie moge sie doczekac wyjazdu, ale jakos pomalu wszystko sie
> uklada wiec mam nadzieje ze mi to dlugo nie zajmie. Moze moge cos dla ciebie
> zrobic bedac jeszcze tutaj? jezeli tak to napisz na [e-mail]
>
> pozdrawiam cieplutko. Asia

Witam Asiu- juz poswiatecznie. Tak Perth jest , naprawde ciekawym
miastem-( mieszkalem kilka miesiecy.). Wracasz na wyspe poludniowa.:))
N.Z. tez wspanialy kraj do zycia.I ta przyroda.Czuje ze , jak juz przylecisz
do N.Z. to mysle ze wypijemy jakas dobra kawe....oraz moze zgrabne winko,
poniewaz wybieram sie ,tam tez ( wiesz to tylko"skok" - z kapeluszem.).
Wlasnie sie zastanawiam co moglabyc na miejscu dla mnie uczynic???.Oczywiscie
dziekuje za mile checi.Ewetualnie co ja moglbym dla Ciebie ,tutaj zrobic:)))?

Postaram sie napisac bardziej na Twoj @-adres.

Pozdrawiam tropikalnie.
ps.obecnie mieszkam w Cairns
wiesz tropik, fantastyczna rafa koralowa , i w sumie mili ludzie.
Asiu obecnie w N.Z bardzo male bezrobocie, chcociaz wielu ludzi
z N.Z.pracuje i mieszka w Australii.Oczywiscie jezli masz np. obywatelstwo
N.Z. lub australijskie mozesz bez problemu mieszkac i pracowac w obu krajach.
Tak "mala" wspolna Europa.Zreszta jezli mieszkals, w N.Z.pewnikiem
znasz te sprawy.
Asiu zabiesz jak najwoecej poslkich filmow- moga byc na dyskietkach, oraz
jak najwiecej muzycznych historii, ale o tym bardziej napisze
prywatnie. Serdecznie i tropikalnie pozdrawiam

[Gość: Asia]

Chyba niewiele mozesz dla mnie zrobic, bardziej by mi sie przydal ktos w N. Z.
zebym mogla np jakies paczki wyslac, ale dam sobie jakos rade. Napisz do mnie
co poza filmami i muzyka zabrac bo po prawie 10 latach nieobecnosci w N.Z
czlowiek zapomina czego mu tam najbardziej brakowalo.

Pozdrawiam, Asia

[Gość: p]

To Ty jestes tą dziewczyną, która objechala na rowerze Poludniową Wyspę??

[Gość: Asia]

niestety to nie ja, mieszkalam na wyspie polnocnej, teraz sie wybieram na
poludniowa i moze nawet postaram sie ja objechac rowerem bo bardzo lubie jazde
rowerem.

pozdrawiam Asia

[Gość: Asia]

No coz poemat oddaje nasza rzeczywistosc, pewnie by mozna jeszcze lepszy
napisac o naszej oslawionej Komisji zajmujacej sie oslawiona sprawa. Zycze
powodzenia w dalszej tworczosci :)

Hopsa.

[macacz]

Witam,
Aska, jesli to nie zbyt osobiste lub jakas "tajemnica" to napisz, dlaczego
reemigrujesz?
Powody "standardowe"-bezrobocie i beznadzieja czy sprawy osobiste?
Pozdrawiam nie-z-tropikow.

[Gość: Asia]

Witam

powody jak to nazwales standartowe, czyli bezrobocie i beznadzieja. Nie mam juz
checi walczyc z wiatrakami. Mam chec pozyc w normalnym kraju dla zwyklych
ludzi, a N.Z. taka wlasnie jest. To co my uwazamy za wysoki standard zycia tam
jest dla kazdego. Za mieszkanie na Ursynowie kupie sobie dom z duza dzialka,
pensje tam sa przystosowane do cen, u nas jakby odwrotnie proporcjonalne. Zycie
tez duzo normalniejsze niz u nas.

pozdrawiam, Asia

[macacz]

Dzieki...
Ja jestem za granica od 16 lat i czasami nachodza mnie mzonki , by "wracac".
Pare lat temu bylo troche tych powrotow, dzis ci, ktorzy moga wyrywaja ponownie
z chorego kraju, niestety.
Pozdro.

[Gość: Asia]

Witam ponownie

Mrzonki - jak to nazwales nachodza wiekszosc ludzi. Ja wrocilam dlatego ze
mojego meza mrzonki nachodzily. Wlasciwie nie zaluje ze wrocilam, bo pobylam
troche z rodzina, prace mialam bardzo dobra i zarabialam bardzo dobrze. Tyle ze
jeszcze pare lat temu w Polsce dalo sie zyc, teraz przykro patrzec na ludzi w
moim wieku grzebiacych w smietnikach, ostatnio widzialam w srodmiesciu faceta w
garniturze i krawacie z tabliczka ze sie podejmie kazdej pracy, ma na
utrzymaniu zone i dwoje dzieci, ludzie dawali mu pieniadze- facet wygladal na
osobe z wyzszym wyksztalceniem. Bezrobocie w Polsce jest bardzo duze, opieki
socjalnej zadnej, zasilek ok 400 zl i to na 6 miesiecy. Nikogo nie obchodzi ze
masz np rodzine na utrzymaniu. Kolezanka pracuje w "Opiece spolecznej" opowiada
takie historie ze lzy czlowiekowi leca. Ci ktorych to jeszcze nie dotknelo
uwazaja ze ludzie nie chca pracowac albo ze to margines spoleczny-ale to
bzdury. Ludzie mlodzi, z wyzszym wyksztalceniem nie maja pracy i to w Warszawie
a co sie dzieje w malych miejscowosciach szkoda nawet mowic. Dochodzi juz do
takich paradoksow ze 20paro letnia kobieta z dwoma fakultetami cieszy sie ze
pracuje jako sprzedawczyni i zarabia 1200zl (wypowiada sie zreszta na forum
jaka jest szczesliwa i jakie sobie wyrabia znajomosci pracujac w sklepie)
Wszystko to jest ok jezli mieszka sie u mamy i taty, nie trzeba placic
komornego, swiatla, tel., itd itd
Zwiedzilam pare roznych krajow w swoim zyciu, nie bylam w zadnym w ktorym tak
wszystko jest postawione na glowie jak w Polsce. To nie jest kraj dla
normalnych ludzi. Coz radzic ci nie moge wracac czy nie. Nie wiem gdzie
mieszkasz i czy odwiedzasz Polske. Mrzonek sie pewnie nigdy nie pozbedziesz bo
taki juz los emigranta, z daleka wszystko wyglada lepiej, ale tylko z daleka.
Trzymaj sie cieplo i nie dawaj sie mrzonkom bo miliony ludzi chcialoby byc na
Twoim miejscu. Taka jest natura czlowieka ze zawsze chce to czego nie ma
dopiero jak straci zaczyna doceniac co mial. Nie na darmo mamy przyslowie Madry
Polak po szkodzie.........miej swoje mrzonki ale badz madry przed szkoda

Pozdrawiam serdecznie
Asia

Wlasnie.................

[macacz]

Upss, to mi cwieka zabilas...;-)))
Mrzonki czy mzonki??!!!
Wrzucilem na przeszykiwarke i wyskoczylo mnostwo takich i takich...a kontekst
ten sam..Albo :.Mzawka czy mrzawka?
Ja jestem w USA i jezdze do Polski co roku, czasami czescie. teraz juz
generalnie rzadzej, bo zaczalem swiat zwiedzac.
Milo jest wpasc do Polski na 2 tygodnie w lecie, popatrzyc na 20-letnia
mlodziez zenska w mini skirts, popic piwko w ogrodku przy knajpce. Posiedziec
na molo Sopocie i przejsc deptakiem na Przymorze na domowy obiadek...
Tylko ze potem jest szaruga jesienna i pewnie taka by nastala i u mnie, gdybym
sie w koncu zdecydowal na powrot.
Tak to trudno oddzielic te rzeczywistosc urlpowa od tej ktorej nie da sie
doswiadczyc mieszkajac w NY i biorac co tydzien przyzwoity czek za niemeczaca
prace w otoczeniu milych ludzi.
Powodzenia w planach, dzialke sprzedalas?
Gdzie to jest dokladnie?
Maca.

[Gość: Asia]

Sama sobei cwieka zabilam tymi mrzonkami czy mzonkami, niech sie jakich
profesor Miodek wypowie na ten temat. Pisze po polsku nie zastanawiajac sie nad
pisownia tak naprawde i zaraz po tym jak nacisnelam wyslij pomyslalam ze tak
wlasciwie to nie wiem jak jest poprawnie.
Fajnie ze mozesz sobie pozwolic na przyjazd do Polski, ja takiej mozliwosci
miec nie bede, a napewno nie tak czesto. Sam wiesz ze te dwa urlopowe tygodnie
odbiera sie zupelnie inaczej niz jak czlowiek musi tutaj zyc. Teraz kiedy
jestem zmuszona zalatwiac rozne sprawy momentami mnie dzika furia ogarnia na te
idiotyczne przepisy, na postkomunistycznych urzednikow ktorym nie da sie
przetlumaczyc nic logicznie, na brak kompetencji, bezdusznosc itd itd
Moze kilka przykladow. 1. poszlam rozwiazac umowe telefoniczna, pani mowi do
mnie ze maz ja podpisal wiec tylk on moze ja rozwiazac, na co ja ze maz jest w
innym kraju , ale przeciez ten sam adres, nr tel no i jestem jego zona, wiec
pani - to niech przysle upowaznienie poswiadczne przez Konsulat, na co ja ze to
za krotki termin i nie zdaze, wiec albo ja rozwiaze te umowe i wystawia mi
rachunek ktory zaplace albo wyjade i rachunku nie zaplace, na co pani wzruszyla
ramnionami, i na tym sie rozmowa skonczyla
2. poszlam wymienic sobie dowod osobisty - zdjecie sie pani nie podobalo, no i
powiedziala ze potrzebuje akt slubu, na co ja ze przeciez mam wpisane w starym
dowodzie ze jestem mezatka i kto jest moim mezem i ze przeciez to jest dokument
ktory jest w kazdym urzedzie uznawany wiec to co tam jest napisane to szczera
prawda. Na co pani - ze takie sa przepisy
3. Szukam mieszkania do wynajecia - agencja bierze pieniadze za adres, tyle ze
ta pani nie wie czy ten adres jest jeszcze aktualny, mozliwe ze to adres wziety
z sufitu lub mieszkanie zostalo juz dawno wynajete

Przyklady moglabym mnozyc,, aha jeszcze jeden , facet ktory kupuje moje
mieszkanie bierze pozyczke w banku, pyta mnie czy moze zrobic zdjecia w moim
mieszkaniu bo na tej podstawie dostanie pozyczke, wierzyc mi sie nie chce wiec
dzwonie do banku pytam czy to prawda, tak mowi uroczy pan, ja na to ze przeciez
zdjecia ten ktos moze sobie zrobic wszedzie chocby w palacu wilanowskim, na co
slysze odpowiedz ze bank sobie zastrzega prawo weryfikacji, wiec pytam czy nie
lepiej by bylo zeby bank przyslal rzeczoznawce np albo chocby faceta z aparatem
fotograficznym, na co slysze ze bank ma zaufanie do klienta a wogole to nie
moja sprawa jakie bank stosuje przepisy, na co ja ze to moja sprawa bo to moje
mieszkanie i gdyby sie ilus tam ludzi staralo o kupno mojego mieszkania to
znaczy ze mam kazdego wpuszczac z aparatem fotografidcznym do domu? pan na to
ze jak chce sprzedac mieszkanie to tak

zaswiadczenie do banku ze to moje mieszkanie i ze nie mam zadluzen nic nie
kosztuje, ale identyczne zaswiadczenie dla notariusza kosztuje 250zl

nie mam juz sily, ja chyba jestem nienormalna, wszystkiego sie czepiam hehehe

dzialka jeszcze nie sprzedana, Piaseczno jest na poludnie od warszawy ok 20 km
od centrum, rane jak masz takie mrzonki o Polsce to moze kupisz ta dzialke i
wrocisz tu na emeryture? :)))

pozdrowionka

[macacz]

Odpowiem Ci jutro, z kochanej pracuni bo w domu to az grzech na kompie
siedziec ;-)))

[macacz]

Na szczescie ja nie mialem wiele do czynienia z polskimu urzedami.
Kiedys probowalem kupic mieszkanie w gdansku od "developera". Mialo byc 1600 za
metr. Wplacilem zaliczke, przyszedl list ze bedzie 1900.
Wplacilem 2 rate, przyszedl list, ze bedzie 2400 za metr. Przed wplata 3 raty
zadzwonilem i zapytalem, jaka bedzie cena koncowa. 2600 za metr.A moze wiecej.
Na wolnym rynku mozna wtedy takie mieszkanie bylo kupic za 2500 za metr od reki.
Wycofalem kase, potracili mi 10 procent. Niech im na zdrowie idzie.
Niestety, na dzialke w Polsce sie nie pisze, ze wiem ze moja kolezanka szuka
czegos. Dam znac.
Wyobrazasz sobie, przyjechac na emeryture do Polski w wieku "poprodukcyjnym" i
uzerac sie z tym wszystkim? To chyba lepiej od razu sie zastrzelic.
Teraz z zaintrygowaniem obserwuje to "wchodzenie do Europy". Ciemmna banda
zlodziei i innych politykow ciagnie ziemnaiczano- buraczany woz na salony
Europy. Bedzie sporo rozrywki. Az szkoda, ze tego nie zobaczysz na wlasne
poczy ;-)))
Pozdro.

[Gość: Asia]

Wlasnie takie sa polskie realia , ktore kogos kto choc przez krotki okres zyl w
normalnym kraju doprowadzaja o palpitacje serca. Tez kiedys wplacilam pierwsza
rate na mieszkanie zaraz po podwyzce tak sie zdenerwowalam ze udzial sprzedalam
i nawet na tym niezle wyszlam. Teraz troche sie zmienilo bo pelno mieszkan stoi
wolnych tyle ze ludzie nie kupuja bo nie maja pieniedzy. Ale wlasnie wczoraj
podpisalam umowe na kupno mieszkania dla mojej mamy ktora mieszka z nami i
musze ci powiedziec ze przez te pare tygodni przez ktore szukalam mieszkania
cisnienie mi gwaltownie roslo z roznych powodow. Agentci w Polsce traktuja
kupujacego jak zlo konieczne, o mieszkaniach ktore sprzedaja nie wiedza nic. To
za duzy trud zeby pojechac mieszkanie obejrzec jak ktos zglasza do sprzedania.
To ze masz gotowke i mozesz mieszkanie kupic w ciagu 24godzin np. nie robi na
nikim zadnego wrazenia. Zupelnie jakby w Polsce mieszkali sami milionerzy
ktorym absolutnie nie zalezy na pieniadzach. Wogole to szkoda moich nerwow zeby
to wszystko opisywac bo coraz czesciej mi sie wydaje ze uczestnicze w jakiejs
czarnej komedii.
Mam nadzieje ze w koncu sprzedam ta swoja dzialke bo teraz to juz jakby
ostatnia przeszkoda do mojego wyjazdu.
Ale maj tuz tuz, to w Polsce chyba najpieknieszy miesiac wiec niebede sie
przejmowac. Wyznaje zasade ze co komu przeznaczone to go spotka i ze rozne
rzeczy w zyciu czlowieka zdarzaja sie z jakiegos powodu. Gdyby nie to pewnie
juz dawno bym wyladowala w wariatkowie.

Pozdrawiam cieplutko , Asia

[macacz]

Pytam o te dzialke, na razie bez odzewu.
Ja z Gdanska jestem ,tam to bym Ci kogos znalazl od reki.
To kiedy "wypad"? Maj to bym w Polse jeszcze przesiedzial , bo ladnie
rzeczywiscie.
Mnie tez to w Polsce zastanawialo zawsze:
Podejscie do klienta: Knajpa w centrum Gdanska, obiad kosztuje tam ok. 50
zlotych od lebka. Knajpa ma ogrodek. A obok sprzedaja zapiekanki po 8 zlotych.
Ludzie biora zapiekanki za 8 zlociszow i siadaja sobie przy stolikach w
knajpie;-))
A ludzie, ktorzy chca jesc lunch, odchodza, bo nie ma miejsc ;-))
Przy drzwiach stoi manager i patrzy na wszystko obojetnie.
Pan Bog tez nie zagrzmial ;-)))
W wypozyczalni samochodow ( Avis-Gdansk) stoje w "kolejce". Ja jeden. Stoje na
zoltej linii, 5 metrow od kontuaru, a facet gada przez telefon i umawia sie na
weekend...Czekalem 37 minut, specjalnie nic nie mowiac.
Nad glowa napis: "We are here to serve you" czy cos takiego. Moze po angielsku
nie kumal ?

:-)))

[Gość: Asia]

Witam ponownie

wiesz czy on kumal czy nie kumal po angielsku to pewnie i tak by nie zrobilo
zadnej roznicy. Jestes 16 lat po za krajem wiec napewno pamietasz ten slynny
slogan "Klient nasz Pan"., napisany byl w ojczystym jezyku i wszyscy kumali,
tylko co z tego?

Dzieki ze rozpytywales w sprawie mojej dzialki, ale wlasnie mialam tel. w tej
sprawie i jak dobrze pojdzie to moze sie uda ja sprzedac ( pisze to tak jak ja
bym na tym jakies kokosy zrobila a w rzeczywistosci naprawde tanio sprzedaje i
ten co kupi napewno nie pozaluje) ale nie zapeszajmy, trzymaj za mnie kciuki.
Trzeba troche samozaparcia do tego wszystkiego, wlasnie rozmawialam ze swoja
corka ze dwie godziny, wspominalysmy rozne historie i z pobytu w Polsce i z
N.Z. a takze jej doswiadczenia z Hiszpanii w ktorej przebywala przez poltora
roku. Jestem szczesciara ze mam taka corke, ze udalo mi sie ja w tych
najmlodszych latach wychowywac w N.Z., ze musiala stac sie lekko grubo-skorna w
Polsce i ze mogla ponownie troche zdelikatniec w Hiszpanii. Patrzac na jej
kolezanki i kolegow, przeszla dobra szkole zycia i jestem pewna ze wszedzie da
sobie rade. :)
Pozdrawiam, Asia

[Gość: yvona73pol@hotmail]

Asiu odwagi !
nie jestes nienormalna, to ten kraj jest nienormalny i w wiecznym balaganie
podtrzymywanym swiadomie bo to wspanialy sposob na zalatwianie "pewnych swoich
spraw";
ja tu szalu dostaje i ograniczam do minimum urzedowe sprawy, mam szczescie bo
jestem bezrobotna bez zasilku i w dodatku wyrzucona z urzedu za pomylenie
terminu odhaczenia sie, wiec urzedy moge bojkotowac;
jutro wyjezdzam i mam wszystko w nosie
zycze ci powodzenia, czeg i sobie poniekad bezczelnie zycze, bo w koncu kiedys
ten piekielny zjazd w dol musi sie skonczyc i zacznie sie pomalu pozytywna
gorka ("a jezeli lepiej byc nie moze?" - oby pozostalo to w swiecie fikcji
filmowej)
pozdrawiam
Iwona

Do Iwony

[Gość: Asia]

Gość portalu: yvona73pol@hotmail napisał(a):

> Asiu odwagi !
> nie jestes nienormalna, to ten kraj jest nienormalny i w wiecznym balaganie
> podtrzymywanym swiadomie bo to wspanialy sposob na zalatwianie "pewnych
swoich
> spraw";
> ja tu szalu dostaje i ograniczam do minimum urzedowe sprawy, mam szczescie bo
> jestem bezrobotna bez zasilku i w dodatku wyrzucona z urzedu za pomylenie
> terminu odhaczenia sie, wiec urzedy moge bojkotowac;
> jutro wyjezdzam i mam wszystko w nosie
> zycze ci powodzenia, czeg i sobie poniekad bezczelnie zycze, bo w koncu
kiedys
> ten piekielny zjazd w dol musi sie skonczyc i zacznie sie pomalu pozytywna
> gorka ("a jezeli lepiej byc nie moze?" - oby pozostalo to w swiecie fikcji
> filmowej)
> pozdrawiam
> Iwona


Witam

odwagi ci u mnie dostatek, gdybym mogla to bym juz byla w drodze. No ale
niestety realia sa takie jakie sa i trzeba przez to przejsc. Tez jestem bez
pracy i bez zasilku i oczywiscie bez praw do niczego praktycznie.

Jestem pewna ze dobrze Ci sie ulozy i juz zaczynasz sie wdrapywac na gorke.
Zycze powodzenia i jak cie kiedys najdzie chec to daj znac gdzie jestes i jak
ci sie wiedzie. Trzymam mocno kciuki

Pozdrawiam cieplutko , Asia

[Gość: Iwona]

Witam,
wlasnie probuje sie zaaklimatyzowac w Paryzu, ale jest ciezko, chyba juz
wyroslam z mieszkania z obcymi ludzmi (pilnuje im dziecka); a poza tym za
bardzo przywiazalam sie do mojego dwumiesiecznego bratanka, ktory zostal w
Polsce i zaczynam rozwazac powrot(po 3 dniach! moze to szok powyjazdowy?);
zobaczymy jak bedzie, nie zdecydowalam jeszcze; wiem jedno : co mnie nie
zabije, to mnie wzmocni i z ta optymistyczna mysla koncze, pozdrawiam i
postaram sie wkrotce dac znak
Iwona

[Gość: Asia]

Czesc

no coz to o czym piszesz to napewno szok wyjazdowy, kulturowy, zmiana warunkow
zycia itd itd. Nie zalamuj sie, jestem pewna ze po pewnym czasie wszystko sie
ulozy a Ty sie przyzwyczaisz do nowych warunkow. Rozumiem ze wyjechalas do
Francji jako au-pair. Moja corka byla w Hiszpanii rowniez jako au-pair. Wydwalo
nam sie ze wybralismy dobra rodzine. Niestety rzeczywistosc okazala sie inna.
Chyba po dwoch miesiacach gospodarze odwizli moja corka i jeszcze jedna moloda
dziewczyne ktora do nich przyjechala az z Australii na dworzec, wystawili im
tam walizki i ich zostawili. Nie zaplacili im nawet za ostatnie dwa tygodnie.
Dziewczyny byly na tyle juz oswojone z Hiszpania ze wsiadly w pociag,
przejechaly cala Hiszpanie w zdluz, bo z San Sebastian do Malagi. Tam wysiadly
znalazly miszkanie i zaczely szukac pracy. Po kilku dniach znalazly rodzine
ktora wziela je obie, potem moja corka znalazla inna rodzine i pracowala tam
przez kilka miesiecy. Pozniej znalazla sobie prace jako barmanka w klubie
sportowym i pracowala tam ponad rok. Jak sama widzisz uklada sie roznie, bycie
au-pair to nie jest najlzejszy kawalek chleba, ale napewno wyrabia harakter,
uczy samodzielnosci i dopowiedzialnosci za siebie samego.
Nawiaz jakies kontakty z ludzmi ktorzy tam sa w podobnej sytuacji jak Twoja.
Nie podejmuj pochopnych decyzji, ale miej jakies zaplecze tak zebys byla
przygotowana na rozne ewentualnosci. Jestem przekonana ze dasz sobie rade a za
kilka miesiecy wszystko bedzie wygladac lepiej. Trzymam mocno kciuki za Ciebie,
nie poddawaj sie.
Pozdrawiam serdecznie , Asia

[Gość: Iwona]

czesc Asiu,
odpisuje z opoznieniem, ale za to mam wiecej do pisania: a wiec nie jest
rozowo, i to nie tylko szok kulturowy, nie trafilam tak, jakbym sobie zyczyla,
ale jedna rzecz mnie tu trzyma - chce dozbierac pieniedzy na kurs jezykowy w
Australii; czy moze orientujesz sie, jak wychodzi tam zycie, tzn, jakas taka
srodniomala stawka dzienna, zanim bym znalazla prace? reszte wiem, mam kontakt
z dobra firma posredniczaca (z Wroclawia), mniej wiecej koszty znam, tylko te
informacje "zyciowe" mi umykaja; chyba dobrze zgaduje, ze mieszkasz, lub
mieszkalas w tamtych okolicach (tzn. Australia, N. Zelandia)?
jak chcesz to mozesz pisac bezposrednio na moj mail: [e-mail]
dzieki, pozdrawiam
Iwona

[Gość: JASIO]

A czy podejmujac decyzje o wyjezdaie wzielas pod uwage ze:
1. Tam slonce swieci na odwrotnej (tzn. polnocnej) stronie nieba, a cien w
poludnie wskazuje kierunek poludniowy, a nie polnoc.
2. Wir w wannie kreci sie w kierunku przeciwnym, a nie zgodnym z ruchem
wskazowek zegara, jak w Polsce.
3. Tam w zimie jest lato a w lecie zima i w czasie Bozego Narodzenia sa upaly.
4. Na niebie nie zobaczysz w nocy "Wielkiej" Niedzwiedzicy" i "Gwiazdy
Polarnej".
5. Ludzie chodza tam "na glowie" i ......
6. ..kiedy ida do pracy rano, to robia to juz nastepnego dnia, czyli jestes o
dzien starsza.
Czy wiec warto wyjezdzac??

[Gość: Numbat]

Gość portalu: JASIO napisał(a):

> A czy podejmujac decyzje o wyjezdaie wzielas pod uwage ze:
> 1. Tam slonce swieci na odwrotnej (tzn. polnocnej) stronie nieba, a cien w
> poludnie wskazuje kierunek poludniowy, a nie polnoc.
> 2. Wir w wannie kreci sie w kierunku przeciwnym, a nie zgodnym z ruchem
> wskazowek zegara, jak w Polsce.
> 3. Tam w zimie jest lato a w lecie zima i w czasie Bozego Narodzenia sa
upaly.
>
> 4. Na niebie nie zobaczysz w nocy "Wielkiej" Niedzwiedzicy" i "Gwiazdy
> Polarnej".
> 5. Ludzie chodza tam "na glowie" i ......
> 6. ..kiedy ida do pracy rano, to robia to juz nastepnego dnia, czyli jestes o
> dzien starsza.
> Czy wiec warto wyjezdzac??
>

jasio juz odpowiadam,
poniewaz wszyscy chodzimy ,w sumie do gory nogami
to dlatego warto, zapraszam sam sprawdz...kraj bajka
do zycia:))))

[Gość: Asia]

Witam

owszem wzielam to wszystko pod uwage i znam to z autopsji bo mieszkalam tam
przez lat 12. Moze Wielkiej Niedziwiedzicy nie zobacze ale za to Krzyz Poludnia
widac. A czy warto??? ZDECYDOWANIE WARTO!!!!!!!!!

Pozdrawiam, Asia

[Gość: Peter]

Oj warto, warto.

Na polmetku zycia przeprowadzilem sie z Warszawy do Auckland.

Najmadrzejsza decyzja w moim zyciu.

[Gość: Asia]

I gratuluje, podaj moze jakies namiary na siebie, kto wie moze sie spotkamy w
Auckland. Ciekawa jestem w jakiej mieszkasz dzielnicy. Ja mieszkalam na North
Shore, troche w Milford pozniej kupilismy dom w Glenfield. Chetnie bym napisala
do Ciebie na Twoj adres e-mailowy, moze bedziesz mogl na jakies moje pytania
odpowiedziec. Oczywiscie jezeli masz chec na taki kontakt. :)

Ja co prawda chyba polmetek juz przekroczylam, ale poniewaz dusze mam
niespokojna to nie moge sie doczekac zeby tam wyladowac.

pozdrawiam cieplutko, Asia

[Gość: Peter]

[e-mail]

[Gość: Emigrant]

Jest leszy sposob, ktory mi cenzura wyciela z forum.
W skrocie skladamy sie w kilka osob i zakladamy w Polsce biznes.
Jako "successful businesspeople" dostajemy wize, a za 2 lata paszporty australijskie.
Z nimi przyjezdzamy do Polski i wreczamy wspolnikom, ktorzy na nich przekraczaja
granice Australii. Nazwiska czy imiona mamy polskie i miejsce urodzenia w Polsce, wiec polski
akcent i slaby angielski jest OK (zbyt dobry angielski bylby wrecz podejrzany).
Ci, co zostali w Polsce po jakims miesiacu zglaszaja kradziez paszportu do ambasady,
i dostaja nowe, na ktore wracja 100% legalnie do Australii. Na ten sam pazport moga wiec wjechac do
Australii conajmniej 2 osoby! Ten numer najlepiej sie udaje zoltym, bo oni sa dla australijczykow wsyscy
tacy sami i tak samo mowia...
Emigrant

[Gość: Asia]

Lepszy sposob niz jaki sposob przepraszam bo nie bardzo zrozumialam. Coz
gratuluje kombinatorstwa i kretactwa, gdybym byla taka cwana jak ty tez bym to
oglaszala wszem i wobec. Nastepne polske przyslowie sie sprawdza, ktora krowa
duzo ryczy to malo mleka daje. Wlasnie od takich kretaczy i kombinatorow chce
uciec, cwaniactwo nie jest najwyzej ceniona cecha w moim elementarzu.

Asia

[Gość: Numbat]

Gość portalu: Emigrant napisał(a):

> Jest leszy sposob, ktory mi cenzura wyciela z forum.
> W skrocie skladamy sie w kilka osob i zakladamy w Polsce biznes.
> Jako "successful businesspeople" dostajemy wize, a za 2 lata paszporty
austra
> lijskie.
> Z nimi przyjezdzamy do Polski i wreczamy wspolnikom, ktorzy na nich
przekracz
> aja
> granice Australii. Nazwiska czy imiona mamy polskie i miejsce urodzenia w
Pol
> sce, wiec polski
> akcent i slaby angielski jest OK (zbyt dobry angielski bylby wrecz
podejrzany
> ).
> Ci, co zostali w Polsce po jakims miesiacu zglaszaja kradziez paszportu do
am
> basady,
> i dostaja nowe, na ktore wracja 100% legalnie do Australii. Na ten sam
pazpor
> t moga wiec wjechac do
> Australii conajmniej 2 osoby! Ten numer najlepiej sie udaje zoltym, bo oni
sa
> dla australijczykow wsyscy
> tacy sami i tak samo mowia...
> Emigrant

Emigrant!!!!

Musze Ciebie niestety -wyprowadzic z bledu.
Otoz do konca tego roku- ale pewnikiem w ciagu 2004-caly system wydawania,
paszportow w Australii( techniczna sprawa) ulegnie kompletnej zmianie.Zostana
wprowadzone,
tzw.paszporty-biometryczne, ktore bada mialy Twoja kompletna biometryke-
osobista...)Jest to na rygorystyczne zyczenie rzadu amerykanskiego,(poniewaz
majac paszzprt australisjki do USA wjezdzasz bez wizy),inna osoba
wjezdzajc na "falszywy",lub lewy paszport do Australii na lotnisku,zostanie
natychmist zatrzyman. Nie podaje szczegolow, ale ten sposob jest w prawie 100&
nie do przeskoczenia.

[Gość: k]

:)

[Gość: Asia]

tez przesylam sympatyczny usmiech, choc nie wiem czy sie do mnie usmiechales
czy do kogos innego :-)

buziaczki

[Gość: Jasio]

Aska, nie na sie co smiac. Ty tam przyjedziesz w srodku zimy. Czy o tym
pomyslalas???????????

Brrrrrrrrrrrrrr.

Pozdrawiam

[Gość: Asia]

Pomyslalam oczywiscie ze pomyslalam, kiedy przyjade jeszcze dokladnie nie wiem,
jezeli wypadnie to w srodku zimy - no coz jakos to przezyje a na wszelki
wypadek wezme ze soba jakies cieple niewymowne hihihi
Milo ze sie o mnie martwisz zebym nie zmarzla, trzymaj sie ciepluko :)

[Gość: ToeToe]

Tez jestem w NZ. Jak sie moge przydac, to smialo: [e-mail]

[Gość: .Jasio]

Gość portalu: ToeToe napisał(a):

> Tez jestem w NZ. Jak sie moge przydac, to smialo: [e-mail]

ToeToe, masz fart. Rodzinka z kraju nie moze cie latwo opasc. Ale poza tym, aby
tam (NZ) doleciec dostaje sie odciskow na pewnej czesci ciala od siedzenia w
samolocie.
Pozdrawiam

[Gość: ToeToe]

Lepsze odciski na tylku niz na mozgu;))

[Gość: Jasio]

Skad o tym wiesz Toe Toe. Czysbys sam takich odciskow sie nabawil od chodzenia
na glowie na tych antypodach.

Duzo zdrowka Krysiu :)) (n/txt)

[Gość: ToeToe]

[Gość: Lord of Melbourne]

Mieszkalem bylem we wczesnych latach 1980tych w Auckland (przy wyscigach, chyba
Ellerslie czy cos takiego) i w Wellingtown (Newtown, przy stadionie Rugby - jak
widzisz pisze prawde, bo malo kto sie przyzna, ze mieszkal w tak "excluzywnej"
dzielnicy jak Newtown w Wellington). Kilka lat temu zaprosili mnie do Dunedin
na konferencje, wiec przy okazji zwiedzilem tez Christchurch. Wyspa Pld. jest
b. ladna, ale marne tam szanse na prace. Napisz na [e-mail] jak
dotrzesz na Antypody.
"Lord of Melbourne", dawniej "Earl of Newtown" ;)
PS: Domy w Dunedin sa b. tanie, miasto ladne, ale zimnawe i 90% tubylcow
mowi po szkocku (ale wyrazniej niz w Glasgow)...
Powodzenia!

[Gość: Peter]

Toe Toe to dziewczyna.

Podobno bardzo atrakcyjna i samotna.

[Gość: Jasio]

Gość portalu: Peter napisał(a):

> Toe Toe to dziewczyna.
>
> Podobno bardzo atrakcyjna i samotna.

Dzieki Peter. Twoj komentarz wiele wyjasnia.
Z drugiej strony zazdroszcze wam tej mety na antypodach. Bylem w tych
okolicach, ale krotko. NZ, to jeden z nielicznych krajow na swiecie, gdzie
zgodzilbym sie zamieszkac.
Pozdrawiam

[Gość: Peter]

Aha, zapomnialem dodac, ze bardzo mila, sympatyczna i towarzyska.

[Gość: lady]

dlaczego NZ tak ci bardzo odpowiada??????

[Gość: ToeToe]

Jak bede zatrudniala attache prasowego to moze o tobie pomysle..... Moze...
Jeszcze musze zobaczyc jak wygladasz i jakie masz maniery..

[Gość: Asia]

Witam

dziekuje bardzo za adres e-mailowy i oferte pomocy. Odezwe sie jak juz troche
uporzadkuje swoje sprawy. W jakim jestes miescie?

pozdrawiam serdecznie, Asia

Pozdrowienia z Auckland (n/txt)

[Gość: ToeToe]

[Gość: Asia]

Aucklan hmm przyjemne mam wspomnienia z tamtad, moze zechcesz ujawnic swoja
osobowosc bo mozliwe ze sie znamy :) moj ad. e-mailowy chyba znasz ale na
wszelki wypadek [e-mail]

jezeli ja moge cos dla ciebie zrobic przed przjazdem do Auckland to mow smialo.

pozdrawiam
Asia

[Gość: imienniczka]

Cześć,
Po raz pierwszy surfuję po portalu GW ale muszę przyznać że całą dyskusję
począwszy od oferty wyprzedaży aż po najbardziej aktualny wpis
prześledziłam "od deski do deski". Pewnie dlatego że sama bardzo chciałabym się
wybrać do Nowej Zelandii albo Australii a może dlatego że przeczytałam
wypowiedzi osób "normalnych" a do takich zaliczam i siebie. Coraz wyraźniej
dostrzegam beznadzieję i marazm w najbliższej okolicy i całym kraju. Gdybym w
tym nie uczestniczyła to pewnie uznałabym to za zły sen. Jak słusznie Asiu
zauważyłaś - w małych miejscowościach jest jeszcze gorzej, a ja właśnie
pochodzę z 30-tysięcznego miasteczka w którym odnoszę czasami wrażenie, że
bezrobocie sięga 95% i nikt nie wierzy że coś się zmieni. W zeszłym roku w
ramach Work&Travel pojechałam do Kalifornii i pracowałam tam przez 4 miesiące w
dwóch miejscach, po czym przyjechałam i zaoszczędzone pieniądze wydałam na
studia, dojazdy do Warszawy i utrzymanie siebie oraz mojego 2-letniego synka.
Pamiętam, że po przyjeździe w październiku nie mogłam przez dłuższy czas dojść
do siebie w polskiej, szarej, burej i beznadziejnej rzeczywistości. Stąd wiem,
że Polska to groteskowy kraj w którym wykształcenie, umiejętności i pracowitość
są dyskredytowane. Znajomości, korupcja, łapówki to "klucz do sukcesu" Może
gdybym całe życie spędziła tutaj to nie dotarło by do mnie to, że naprawdę
można znaleźć pracę tylko dzięki swoim umiejętnościom, naprawdę można normalnie
przeżyć za otrzymane wynagrodzenie i naprawdę ludzie mogą się do siebie
uśmiechać na ulicy, a nie łypać na siebie spod oka trącając sie łokciami w
500.000 tłumie (tak to odczuwam w Wwie). Kończę właśnie 4 rok studiów, bardzo
dobrze władam angielskim, średnio - niemieckim i studiuję zaocznie ekonomię.
Chcę wyemigrować z Polski i w związku z tym mam pytanie - jak wyjechać
(najchętniej legalnie) do Nowej Zelandii lub Australii na stałe? Czy ekonomiści
z licencjatem są tam poszukiwani? A może są jakieś firmy, które potrzebują
ekonomistów z licencjatem (na razie)? Może mogłabyś mi podać jakieś przydatne
linki w internecie? Mam już dość tego kraju w którym młoda matka, bez względu
na to co umie, wie czy myśli jest dla pracodawców beeee, i wogóle swoj dyplom
nawet z najlepszą średnią może sobie oprawić w ramki i powiesić na ścianie albo
schować do szuflady.
Dzięki za przeczytanie mojego maila, tym bardziej że pewnie przygotowania do
wyjazdu są absorbujące i jeszcze większe dzięki za przyszłą odpowiedź, bo chcę
uciec z tego chorego kraju i docenię każdą podpowiedź jak stąd zwiać, na stałe.

Joanna

Do Joanny

[Gość: Asia]

Witam

nie dziwie sie ze odczuwasz to o czym napisalas, bo to co sie u nas ostatnio
dzieje to faktycznie jakis koszmar. Co mnie jeszcze dobija to fakt ze wszyscy
ktorzy maja w tym kraju cos do powiedzenia zachowuja sie tak jak by ta strefa
biedy i bezrobocia w Polsce wogole nie istniala. Nikt sie nie interesuje tym z
czego zyja ludzie ktorzy stracili prace. Ale nie o tym chce pisac bo tak
naprawde to szkoda mi slow na wszystko co sie tu dzieje. Moze tylko jeszcze
jedna dygresja, ostanio powtorzono kilka razy w T.V i to na roznych kanalach ze
w Polsce wydaje sie bodajze najwiecej z europejskich krajow na zasilki
socjalne. Malo palpitacji serca nie dostalam po uslyszeniu tego tekstu.
Ale do rzeczy.
Najwiecej infromacji dot. ewentualnej emigracji znajdziesz na rzadowej stronie
N.Z. a mianowicie www.govt.nz
masz tam rozne informacje ktore pomoga ci sie zorientowac jakie sa warunki
emigracji i zycia w N.Z. Niestety emigracja do N.Z. nie jest latwa, ale
oczywiscie probowac warto.
Podaje ci rowniez strone na ktorej mozesz sie dowiedziec roznych rzeczy o nz.
www.nzcity.co.nz znajdziesz tam ogloszenia o pracy i rozne inne informacje,
jest tez wyszukiwarka z ktorej mozesz skorzystac szukajac np pracy.
Sprobuj tez www.nzdating.com mozesz sie tam zarejestrowac i poszukac kontaktu
z Nowozelanczykami, jestem pewna ze pare osob sie do ciebie odezwie i chetnie
ci odpowie na pytania jakie mozesz miec na temat nz. Do mnie napisalo sporo
osob.
Ja juz nie bylam w N.Z.prawie 10 lat, ale jako ekonomistka nie powinnas miec
wiekszych problemow ze znalezieniem pracy np. w ksiegowosci. W N.Z. to dobry
zawod i dobrze platny, a ksiegowosc latwiejsz niz u nas. Ja sie dostalam do
pracy w jednym z Ministerstw do ksiegowosci i jedyny problem jaki mialam to
taki ze wszyscy mowili mi zebym wolniej pracowala.
Sprobuj moze napisac do [e-mail]. jest to mila osoba ktora napisala do
mnie , jest w N.Z od kilku miesiecy nie bede ci wiecej o niej pisac bo moze
sobie tego nie zyczyc, ale odezwij sie do niej.

To tyle co mi w tej chwili przychodzi do glowy. Jezeli bedziesz miala jakies
pytania odezwij sie. Tu na forum albo napisz do mnie maila.

Zycze powodzenia i pozdrawiam serdecznie, Asia

Najnowsze wiadomosci

[Gość: Asia]

wszystkich, ktorzy czytali moje wypowiedzi i napisali swoje opinie chce
poinformowac ze pomalu zapinam wszystko na ostatni guzik. Jakos sie wszystko
uklada i mam nadzieje wkrotce pakowac swoje rzeczy.

Pozdrawiam Wszystkich

[Gość: Iwona]

bardzo mnie to cieszy, ze w koncu wychodzisz na prosta,
mam nadzieje, ze i u mnie jakos sie to potoczy dobrze, chwilowo mala sinusoida,
fajnie-niefajnie, ale generalnie zaczynam nabierac optymizmu;
pozdrawiam
Iwona

[Gość: Asia]

Czesc Iwona

trzymam za ciebie kciuki, napewno wszystko dobrze sie ulozy, trzeba tylko
wiedziec dokad sie zmierza i trzymac sie swojego. Najgorzej jak czlowiek nie
wie czego chce albo i chcialby i boi sie. Glowa do gory wszystko wyjdzie na
prosta w swoim czasie.

pozdrawiam , Asia

[Gość: Iwona]

oj, przestraszylas mnie, bo ja jak ulal pasuje do opisu "nie wie czego chce
(lub moze ma za duzo wariantow), chcialaby i boi sie (tu klania sie niewiara w
swoje mozliwosci zaszczepiona przez sadystycznego nauczyciela i paru okrutnych
rowiesnikow)", ale pracuje nad tym, nie daje sie, i pomalu zaczynam dostrzegac
poprawe...
pozdrowienia
Iwona

[Gość: wacek]

czy możecie zajrzeć do wacka

[Gość: Inzynier]

Asiu,

Powodzenia!!!

Wiem ze sie uda wyjechac z tego chorego kraju gdzie wiekszosc ludzi przy wladzy
ine dba o nikogo :-)

A tak BTW jakie sa szanse na znalezenie pracy w Autralii dla mlodego inzyniera
mechanika ?

Zdolnego itede?

pozdrowienia

Inzynier mechanik

[Gość: Asia]

Witaj

wyjezdzam co prawda to Nowej Zelandii nie Australii, ale mam sporo znajomych w
Australii tez. Z tego co sie orientuje polscy inzynierowie sa cenieni w
Australii i prace napewno bys znalazl, w N.Z zreszta tez.

dziekuje za zyczenia powodzenia i wzajemnie zycze powodzenia

pozdrwiam , Asia

[Gość: Asia]

nie bardzo rozumiem o czym piszesz, zajrzec gdzie?

[Gość: Asia]

Gość portalu: Iwona napisał(a):

> oj, przestraszylas mnie, bo ja jak ulal pasuje do opisu "nie wie czego chce
> (lub moze ma za duzo wariantow), chcialaby i boi sie (tu klania sie niewiara
w
> swoje mozliwosci zaszczepiona przez sadystycznego nauczyciela i paru
okrutnych
> rowiesnikow)", ale pracuje nad tym, nie daje sie, i pomalu zaczynam
dostrzegac
> poprawe...
> pozdrowienia
> Iwona


Witaj

no jezeli pracujesz nad tym to juz jestes na dobrej drodze, tak to jest w
wiekszosc wypadkow ze ludzie nie wiedza w ktora ida strona lub w ktora strone
chcieli by isc a potem narzekaja ze nic im nie wychodzi. Prawda jest taka ze
czasem sami sie szarpiemy bo nie wiemy czego chcemy lub tez boimy sie podjac
decyzji. Niestety nasza realia sa takie i w takim duchu wychowujemy nasze
dzieci, czyli na osoby zupelnie niesamodzielne. To sie potem odbija w doroslym
zyciu, a i bledy tez powielamy te same.

jeszcze raz zycze powodzenia, pozbycia sie strachu przed odpowiedzialnoscia za
wlasne decyzje a wrecz zadowolenia z tego ze mozesz decydowac o swojej
przyszlosci.

sciskam

Asia

[Gość: Iwona]

oj Asiu, wzruszylas mnie (kolejna wada, pare milych slow a ja wlaczam fontanne,
to ponos znaczy, ze jestem otwarta);
ano pracuje nad soba, bo w ogole moja pasja jest psychologia (takie skrzywienie
zawodowe po studiach socjologicznych, sporo wiem o ludziach);
staram sie jakos dazyc do moich celow (wielu, bo jak jeden nie wypali, to inny
w zanadrzu, nie mozna sie ograniczac), no i zapewne blizej konca zycia bede
raczej zadowolona z wielu rzeczy;
a tak na marginesie, nie orientujesz sie moze jaki jest koszt zycia w
Australii, chodzi o wyzywienie, transport itp., bo planuje byc moze nauke
angielskiego tamze, polaczona z praca (jeden z niewielu krajow, ktory daje taka
mozliwosc); "mam" biuro, ktore to organizuje (z Wroclawia), i na poczatek
mialabym tez oplacony tzw. shared appartment (dla mnie normalka, po akademikach
i innych) i kursy, tylko zupelnie nie orientuje sie wlasnie w koszyach zycia
codziennego (a ta od razu, to nie czarujmy sie ale pracy nie znajde, trzeba
liczyc kilka tygodni);
dieki za informacje (ewentualna) i moc pozdrowien z Paryza, za malo
slonecznego, jak na moj gust
Iwona

[Gość: Asia]

Witam ponownie

a wogole to jak ci sie uklada w Paryzu bo poza tym ze malo sloneczny to nic nie
piszesz. Uchyl troche rabka tajemnicy.

Trudno mi powiedziec jakie sa koszty utrzymania w Australii, ostatni raz bylam
tam chyba 13 lat temu. Pamietam szukalam jakiegos miejsca zeby sie zatrzymac bo
hotel mialam oplacony na tydzien. Przypadkiem trafilam do Domu Polskiego,
akurat przejezdzalam autobusem, spotkalam tam bardzo sympatyczna pania ktora
wynajela mi pokoj jezeli dobrze pamietam to za 25 dol. a do tego czestowala
mnie jeszcze jedzeniem. W koncu umowilysmy sie tak ze ja cos bede kupowac, cos
ona, no i bylo bardzo sympatycznie. Z tego co pamietam wyzywienie nie bylo
drogie. Tyle ze ja bylam w Perth czyli W.A. wiec podejrzewam ze koszty
utrzymania zalezne sa tez od miejsca. Dalam sobie ogloszenie do gazety i bardzo
szybko znalazlam prace u starszego Pana. Mozliwosci sa rozne i napewno jak juz
pojedziesz to sie jakos urzadzisz.

Pozdrawiam serdecznie , Asia

[Gość: Iwona]

witam,
no coz,
Paryz zaszyna wypelniac sie slonkiem, oby tak dalej;
a ja bawie dziecko wieczorami, nocami i rano, ale od polowy czerwca przejde na
tryb dzienny, bo dziewczyna "na dzien", tez Polka, wyjezdza; ludzie sa mili,
ale w domu nie ma praktycznie nic do jedzenia (aktualnie sa cztery jogurty i
kilka stekow plus jakies 1,5 kilo ziemniakow, no i zarcie dla dziecka),
nadmieniam, ze do wyzywiena sa rodzice, dwojka dzieci, no i my; oni sie tym nie
bardzo przejmuja, bo i tak wracaja wieczorem; zakupy robia przez internet,
dostawa w poniedzialek po poludniu (jest piatek, wiec sobie oblicz); to
powoduje, ze musimy dozywiac sie z i tak cienkiej wyplaty, wiec trzeba sie
niezle gimnastykowac, zeby jednak cos zaoszczedzic; bo taki jest wlasciwie moj
plan - dozbierac na Australie;
a warzyw i owocow w ogole nie uznaja (moze ma to cos wspolnego z ich
przynaleznoscia do kosciola scjentologicznego?);
tak, ze jest roznie, cale szczescie mam w okolicy znajomych do ktorych moge
zajrzec na weekend od czasu do czasu;
poza tym zwiedzam Paryz, musze sie pospieszyc, bo jak zaczne dnie to goodbye
lazegi, no, chyba tylko w niedziele, ale to akurat nie jest dobry dzien na
lazikowanie - wszyscy maja wolne i wszedzie pelno narodu, no i sklepy
pozamykane, a tez lubie popatrzec, posluchac muzyki we Fnacu (taki ichniejszy
Empik);
zastanawiam sie, czy nie skorzystac z innej oferty, znajoma moze mi co s
zalatwic, popatrze jak sie beda sprawy mialy do czerwca i zdecyduje;
no i tyle z aktualnosci,
dzieki za wiadomosci o Australii, pewnie zycie jest troche drozsze w Sydney,
ale zdaje sie, ze nie powinno byc zbyt ciezko na starcie;
caluski i do uslyszenia
Iwona

Do Iwony

[Gość: Asia]

Dzieki za garsc informacji o Paryzu, chyba mi troche zal ze nigdy sie tam nie
wybralam.
Wiesz jezeli chodzi o ta pusta lodowke to mnie tez takie lodowki dziwily na
poczatku w wielu krajach, ale to jest chyba zwiazane z tym ze tam ludzie
poprostu nie robia zapasow. Jezeli musiecie sie sami dozywiac to sprobujcie im
o tym powiedziec, w koncu wyzywienie mialo byc zagwarantowane, no i koniecznie
o warzywach i owocach wspomnijcie hihihi

Jesli uwazasz ze nie jest Ci tam najlepiej gdzie jestes, a masz szanse na cos
lepszego to czemu nie sprobowac.:)

W Warszawie tez pierwszy sloneczny dzien dzisiaj i na weekend zapowiadaja ladna
pogode, oby do lata.
Trzymaj sie dzielnie, z czasem sie zadomowisz i napewno bedzie lepiej.

pozdrawiam

[Gość: Iwona]

czesc Asiu,
wiesz, z ta lodowka to chyba cos sie ruszylo, zobaczymy; zrobilam juz liste
zakupow, oni robia je przez internet, a w ogole to nie sa typowi francuzi bo ci
typowi uwielbiaja miec pelne lodowki, wiem co pisze, bo bylam w paru domach
jako mieszkaniec;
a, mam jeszcze pytanie - czy socjolog, biegle wladajacy francuskim, gorzej
angielskim (ale szybko sie ucze) to poszukiwany pracownik na antypodach?
zaznaczam, ze doswiadczenie u mnie kuleje, za to pracowalam w Disneylandzie
jako sprzedawca (i nie tylko) w butikach i nawet mnie to bawilo (szybko daja
nowe "responsibility's" sorry, nie wiem jak to bedzie po polsku, no i kontakt z
miedzynarodowym towarzystwem, czasami musialam sie dogadac z Grekami na
przyklad - oni po swojemu, ja po angielsku, no i nawet niezle mi to szlo);
krotko mowiac wszelka forma pracy z klientem, zwlaszcza z innej kultury, obie
strony zyskuja na tym moim zdaniem...
no i mam checi do pracy, a co mnie pociaga w zachodzie (choc moze sie myle) to
to, ze oni doceniaja to, co sie robi i nie ociagaja sie z tzw. kariera, czyli,
ze czlowiek nie gnusnieje na jednym miejscu i umiera z nudow; oczywiscie sa
rozne zagrywki personalne i u mnie tez to mialo miejsce, ale z odrobina
dyplomacji i odpowiedniej obserwacji i to mozna obejsc (w wiekszosci
przypadkow);
tyle na raize,
pozdrawiam i do nastepnego lisciku
Iwona

[Gość: Asia]

Czesc Iwonka

zaczynam sie czuc troszke nieswojo bo ludzie mnie pytaja o rozne rzeczy jakbym
byla jakims expertem od Antypodow, a ja jestem normalna przecietna kobietka
ktora sobie pare lat tam pomieszkala.
Wydaje mi sie ze trafilas w 10 z tym ze na zachodzie jezeli czlowiek
przyzwoicie pracuje jest doceniany i jest mu to okazywane, no przynajmniej ja
mialam takie odczucie. Czasem czytam wypowiedzi na forum i spotkalam sie np z
takimi opiniami ze polacy lepiej pracuja poza granicami kraju, ze ludzie z
wyzszym wyksztalceniem w innych krajach pracuja jako sprzatacze czy tez na
innych malo wybrednych stanowiskach. Moze i tak jest, tyle ze sprzatacz czesto
zarabia wiecej niz np kierownik w Polsce a i odczuc tez mu nikt nie daje ze
jest kims gorszym. Pamietam kiedy w N.Z. przez rok pracowalam w fabryce,
dyrektor fabryki znal wszystkich pracownikow po imieniu i w kazdy piatek
zjawial sie w klubie przyfabrycznym (w ktorym to klubie co piatek byl happy
hour,tzn przez pierwsza godzine piwo bylo za friko a czesto i cos do jedzenia)W
tamtych czasach a byl to rok 83 z tego co pamietam, w Polsce ludzie mieli
szczescie jak im dyrektor odpowiedzial na usluzne dzien dobry.
Nie chce tu zachwalac bezgranicznie emigracji, bo to sa oczywiscie moje
subiektywne odczucia i kazdy ma prawo do swojej opinii na ten temat, ale
pracujac tam czulam sie lepiej niz we wlasnym kraju. Nie bylo czapkowania i
tytulomanii, i nie zaleznie od tego na jakim stanowisku czlowiek pracuje
wszedzie jest traktowany z naleznym respektem.
Zreszta co tu duzo mowic, daleko nam do tego zeby sprzatacz czy sprzataczka w
Polsce jezdzili do pracy dobrym samochodem lub tez bezrobotni podjezdzali po
zasilek dobrym samochodem. (Zreszta najpierw trzeba by bylo dac ludziom w
Polsce zasiki hihihi)

pozdrawiam cieplutko

[Gość: Iwona]

czesc Asiu,
sorry, ze tak cie nagabuje, ale zawsze lepiej zapytac, bo akurat ktos moze cos
wiedziec;
co do pracy na emigracji, no to pewnie niejedna osoba ma podobne doswiadczenia,
i to wlasnie jest ta "malutka" roznica, ktora jednak powoduje te przepasc
miedzy Polska a tzw. "zachodem"; ten respekt innej osoby, niezaleznie od jej
stanowiska, no i nawet grzecznosc na co dzien, moze czasami udawana, ale nawet
taka jest lepsza niz zadna; w Polsce w sklepie np. czuje sie albo jak
potencjalny zlodziej, albo nieustannie oceniana, czy np. wydam duzo i wobec
tego trzeba mi sie podlizac, czy tez moze malo, albo, o zgrozo, nic i wtedy nie
warto sobie mna glowy zawracac; nie mysla takie panie sprzedawczynie, ze np. po
obejrzeniu i bedac milo potraktowana, za kilka dni przyjde i cos kupie, albo
podesle kogos innego (rekomendacja), co jest norma na zachodzie;
no i takie rozne drobne sprawy, ktore powoduja, ze zyje sie przyjemniej;
a co do aktualnosci, wreszcie slonce, lato itp., "moi" scjentolodzy bez zmian,
mimo sugestii nic sie nie zmienia; zaczynam sie pomalu zastanawiac, czy to ma
sens, czy nie okupione to jest zbyt duzym kosztem; w koncu tych pare miesiecy
to jest czas, ktory nie zostanie mi nigdy zwrocony, a ja mam potrzebe bycia z
przyjaciolmi, znajomymi, robienia czegos sensownego, a nie patrzenia wciaz na
zegarek i liczenia minut, kiedy bede wolna danego dnia, kiedy pozbede sie tego
wiecznie krzyczacego dziecka (jest chyba mocno niezrownowazone, moze wczesniej
bylo zostawiane samo czest w lozeczku, bo na prawie kazda probe polozenia go
tam reaguje krzykiem); lubie dzieci, ale nie wiem czy po czyms takim bede mogla
jeszcze jakims sie opiekowac, bede miec chyba ciezka dzieckofobie;
musze to powaznie przemyslec
pozdrawiam serdecznie,
do uslyszenia
Iwona

[Gość: Asia]

Czesc Iwonka

no coz gdybysmy wszyscy mogli robic wszystko to pewnie w niczym tak naprawde
nie bylibysmy dobrzy. Nie wszyscy nadaja sie do emigracji, i nie wszyscy do
bawienia cudzych dzieci np. W sumie jestes tam bardzo krotko, i jezeli masz
odczucie ze to jest strata czasu i ze ci go nikt nie zwroci to trudno z tym
polemizowac. Nie wiem dlaczego wyjechalas, i co sensownego w Posce robilas i
jakie masz szanse na robienie czegos sensownego po powrocie. Ale jezeli czujesz
ze to co robisz i gdzie jestes nie ma dla ciebie sensu, no to pewnie nie ma.
Jest jeszcze druga strona medalu, z daleka wszysko wydaje sie lepsze, z Polski
pewnie Paryz wydawal ci sie lepszy a z Paryza Polska. Trzeba czasu zeby sie
przyzwyczaic, poznac nowych ludzi nawiazac przyjaznie, przystosowac sie do
innych warunkow kulturowych itd itd. Nie ma jednej recepty dla wszystkich.
Podrozowalam troche w swoim zyciu i nigdy nie mialam wrazenia ze to stracony
czas ktorego mi nikt nie odda, lub ze nie robie nic sensownego. Wrecz na
odwrot. Uwielbiam poznawac nowych ludzi, nowe miejsca, nawiazywac nowe
znajomosci, poznawac kraje i obyczaje. Ale tak jak pisalam na poczatku, wszyscy
jestesmy troszke inni, ja jestem zdecydowanie globtroterem, Ty moze nie jestes.
Niestety emigracja ma to do siebie ze czlowiek na ogol wyjezdza sam, bez
rodziny i przyjaciol. Moje mlodziencze przyjaznie przetrwaly jedna emigracje i
pewnie przetrwaja druga, ale ja mam chec znowu wyruszyc w swiat. Mam pelno
znajomych wokol siebie, w wieku na ogol 30+ ktorzy nigdy by sie nie odwazyli
wyemigrowac, i dobrze bo w koncu ktos tu zostac musi.
Do ktorej grupy Ty nalezysz - nie wiem. Sa tacy, ktorym z czasem tesknota za
krajem mija, tacy ktorzy maja ta tesknote pod kontrola i mozliwosc odwiedzenia
kraju satysfakcjonuje ich ale sa tez i tacy ktorym tesknota nigdy nie mija a i
tacy zwariowani jak ja ktorzy jak raz zlapia bakcyla to ciezko im dluzej na
jednym miejscu wysiedziec. Najwazniejsze zeby czlowiek mogl realizowac swoje
marzenia i podejmowac swoje wlasne decyzje, bo jezeli bedziesz sie kierowac
opinia innych moze sie zdarzyc ze kiedys tej czy innej deczyzji bedziesz
zalowac, lub raczej tego ze dalas sie namowic do takiej lub innej decyzji.

Trzymajs sie cieplutko, i daj znac jak Ci sie wiedzie.
P.S. Ja wylatuje 7 lipca :)

pozdrawiam

[Gość: Iwona]

czesc Asiu,
tak naprawde, to ja tez jestem z tych podrozujacych, przynajmniej na razie;
bylam juz we Francji dwa razy, raz jako au-pair - bylo swietnie, duzo mi ten
wyjazd dal; drugi raz pracowalam przez poltora roku na "normalnym" etacie, z
tym, ze bylam w dosc miedzynarodowym towarzystwie, rowniez z Polakami, choc mam
przyjaciol i znajomych z tego okresu bardzo roznej narodowosci; swietnie sie
tam czulam;
a tutaj, no coz, wlasciwie glowny cel mojego pobytu to pieniadze, na Australie
wlasnie, mam juz wiekszosc, ale nie wystarczajaco; druga sprawa, to chcialam
byc znow w poblizu ludzi mi bliskich, tak mi bylo ciezko wracac, ze
postanowilam wyjechac znow, do miejsca, gdzie tak super sie czulam;
ale w rzeczywistosci widuje sie jedynie z malym gronem, bo: godziny mojej
pracy, godziny ich pracy, odleglosc plus cena biletu na przedmiescia
(miesiecznie to wychodzi ponad sto euro, ktore inaczej bym odlozyla, tak, ze
czesciej naprawde nie moge);
no i bylo pare innych spraw, jak na przyklad niezamkniete konto w banku,
operator telefoniczny, ktory wciaz sciagal mi z konta oplaty, mimo ze
zrezygnowalam z jego uslug (i nie uzywalam telefonu, a rachunki osiagaly np. 80
euro); tak, ze widzisz sama, ze ten wyjazd byl w wielu punktach zasadny;
no i zwiedzam Paryz, piekne, szalone miasto;
a moi przyjaciele z Polski... mamy ze soba wciaz taki sam kontakt i juz raczej
nic tego nie zmieni, co mnie cieszy;
a co do mojej przyszlosci w naszym pieknym kraju, to jesli nie bede miala
baaaaaardzo duzo szczescia to pozostane dlugo bezrobotna, po czym przyjme kazda
prace za jakiekolwiek pieniadze, jesli przyjrzec sie realiom; bo nauczycielem
byc nie chce, a tylko taka prace moge miec w tym momencie;
no wiec wyplynela ta Australia, ktora nota bene jest moim ukrytym marzeniem,
nawet na te trzy miesiace, a polacze przyjemne z pozytecznym bo z nauka
angielskiego (wyjazd do Australii chodzil mi po glowie juz dlugi czas, i wciaz
powraca, tyle ze wczesniej nie bylo jakos sposobu);
poza tym kieruje sie tym, ze co ma byc, to bedzie, probuje, ale nie bije glowa
w sciane, czesto "los" podejmowal za mnie (czesciowo) decyzje, a potem
okazywalo sie, ze to bylo najlepsze; nie chce tu wyjsc na fatalistke, ale
przyznasz, ze nie zawsze wszystko od nas zalezy;
na czym chwilowo skoncze i do nastepnej wiadomosci, do 7 lipca mamy sporo czasu,
pozdrowienia, caluski
Iwona

[Gość: Asia]

Masz zupelna racje ze nie wszystko uklada sie w zyciu tak jak bysmy tego
chcieli i na ogol jest tak ze plany sobie a zycie sobie. Z tego co piszesz masz
juz spore doswiadczenie i napewno uda ci sie zrealizowac Twoje plany. W zyciu
nie ma nic za darmo i zawsze czyms sie placi, czasem jest to tesknota czasem
utrata przyjaciol itd. Dlatego kazdy musi sobie w glebi serca przekalkulowac
czy koszt jaki przyjdzie mu zaplacic jest adekwatny do tego co osiagnie. Ja
przy pierwszym wyjezdzie z kraju, kiedy sie okazalo ze wyjezdzajac bylam 2
tygodnie w ciazy (o czym nie wiedzialam) i oczywiscie lekko nie bylo, doszlam
do wniosku ze rozne rzeczy zdazaja sie w zyciu kazdego z nas z jakiegos powodu,
i to przekonanie daje mi sile do tego zeby jakos to wszystko ciagnac i co
waznejsze jakis wewnetrzny spokoj ducha, pokore, akceptacje.

Tobie rozwniez zycze takiego spokoju ducha i przekonania ze decyzje ktore
podejmujesz sa slusznymi decyzjami.

pozdrawiam cieplutko

DO ASI

[Gość: rozczarowana]

Asiu,

jak widzę jesteś osobą o sporym emigracyjnym doświadczeniu, na dodatek szalenie
życzliwą więc mam do Ciebie małe pytanko:
co poradziłabyś trzydziestoletniej kobiecie, mocno rozczarowanej polską
rzeczywistością, która chciałaby resztę swojego życia spędzić w normalnych
warunkach..?
Mam świadomość, że z moim wykształceniem (prawnik) jestem mało przydatna poza
granicami naszego fantastycznego(sic!) kraju. Więc co robić? Wyjechać (a jeśli
tak - to gdzie najlepiej?), zaczynać od au pair (szlifować język), robić tam
papiery od nowa (chodzi o studia), aby po paru(nastu?) latach móc realizować
się zawodowo?

Co o tym sądzisz?
Pozdrawiam ciepło

[Gość: Asia]

hmmmmm ot i zagwostka

zaczne moze od tego, ze zupelnie nie czuje sie na silach komus doradzac gdzie i
jak ma zyc. Majac 30 lat jestes jeszcze bardzo mloda osoba, tez po raz pierwszy
wyemigrowalam mniej wiecej w tym wieku bo mialam lat 29. Wiec jezeli masz chec
wyjechac to napewno wiek nie jest tu przeszkoda. Jezeli chodzi to Twoj zawod to
oczywiscie jak sama piszesz w innym kraju napewno nie bedzie tak przydatny jak
w Polsce, tyle ze nie koniecznie musisz pracowac jako adwokat czy radca prawny,
jestem przekonana ze jak podszlifujesz jezyk ( nie wiem jak dobrze i jaki jezyk
znasz) to napewno znajdziesz sobie niezla prace. Wbrew pozorom i koniecznosci
nostryfikowania dyplomu w takich krajach jak Australia czy Nowa Zelandia,
polacy sa tam cenieni a nasze wyksztalcenie uwazane za dobre.
O inn krajach nie bardzo moge sie wypowiadac bo pomimo ze bylam jeszcze w paru
to jako turystka, a wtedy jak wiadomo inaczej kraj sie odbiera niz wtedy kiedy
tam sie mieszka przez jakis okres.
Znam wielu prawnikow w Twoim wieku (pracowalam przez 9 lat w dwoch duzych
prawniczych firmach w Warszawie). Nie wiem skad jestes, w Warszawie jest taka
sytuacja ze ci ktorzy sa dobrzy i moga sobie pozwolic na dlugie godziny pracy
a do tego oczywiscie sa po aplikacji, to maja szanse po ilus tam latach ...
zreszta co ja Ci bede pisac , sama wiesz jak jest. Czy to wszystko jest warte
poswieconych lat, rezygnacji w wielu przypadkach z zalozenia rodziny itd itd ,
sama musisz zdecydowac bo wiesz najlepiej jakie jest srodowisko prawnikow, samo
wyksztalcenie nie otwiera Ci drzwi, dobrze by bylo gdybys miala tate, mame i
dziadka prawnika. O zarobkach na etacia pisac pewnie nie musze, glupia sprawa
ale ja zarabialam wiecej od wielu prawnikow w mojej firmie.

Reasumujac:
1. Jestes dorosla wyksztalcona osoba i oczywisie sama musisz podjac decyzje
2. Moja corka w lipcu bedzie miala 21 lat , nawet jej nie radze co ma robic,
staram sie pomagac w podejmowaniu dobrych decyzji ale to jej decyzje i moge
tylko wskazac na jakies ewentualne zagrozenia ktorych ona jeszcze nie widzi.
Wyjechala zaraz po maturze - choc wszyscy sie na mnie dziwnie patrzyli ze jej
pozwolilam i ze nie wyslalam jej na studia, uwazam ze zrobila bardzo dobrze,
wydoroslala , zobaczyla jak ludzie zyja gdzie indziej, nabrala pewnego
doswiadczenia, nie boi sie szukac tego co jej do szczescia akurat w tym
momencie potrzebne. A studia, no coz jak bedzie chciala to jeszcze zdazy a jak
nie - nie wszyscy musza miec studia.
3. Wydaje mi sie ze au-pair to nie dla ciebie, jezeli zdecydujesz sie wyjechac
to jestem przekonana ze znajdziesz sobie dobra prace. Au-pair w moim
przekonaniu to dla mlodych dziewczyn, ale oczywiscie decyzja nalezy do Ciebie.

Przedewszystkim uwazam ze do odwaznych swiat nalezy, nie ma sie czego bac,
wszedzie znajda sie ludzie ktorzy w razie koniecznosci pomoga. Gdybys sie
gdzies wybierala zarejestruj sie na www.globalfreeloaders.com
fajny klub dla podroznikow, mozna sie zatrzymac u kogos na troche i w ten
sposob zaoszczedzic na kosztach mieszkania. Sama goscilam dwie przemile
dziewczyny mniej wiecej w twoim wieku, jedna z Australii druga z Canady.

A juz tak na koniec mala dygresja:

jakas mila osobka pisze na formu ze ma dwa fakultety, pracuje w supermarkecie,
zarabia 1200 zl i jest bardzo zadowolona, i cale mnostwo ludzi jej
przyklaskuje. Moze ja jestem nienormalna ale gdybym ja miala dwa fakultety,
byla w jej wieku i okazje pracy w sklepie za te pieniadze, to bym matke i ojca
na kolanach przepraszala ze wydali pieniadze na moje studia.

Nie wiem czy cokolwiek wynika z tego co napisalam, nie czuje sie uprawniona do
tego zeby dawac ludziom rady bo jak mowi przyslowie dobrymi radami pieklo jest
wybrukowane.
Mam przesympatyczna kolezanke, tez prawnik w Twoim wieku, moze Was skontaktowac
ze soba/?

Zycze odwagi w podejmowaniu decyzji, i powodzenia.

serdecznosci
Asia

[Gość: Rozczarowana]

Asiu,
bardzo Ci dziękuję za odpowiedź...
Być może z mojego wywodu wywnioskowałaś, że jestem bezradną osóbką, która chce
by ktoś podjął za nią decyzję... Nie, nie. Oczywiście, że wiem, że decyzja
należy do mnie. Ale właśnie dlatego, że chcę by była to właściwa decyzja
chciałam usłyszeć m.in. Twoja opinię (jako osoby o ogromnym - w tym temacie -
doświadczeniu życiowym). Poza tym cenne są dla mnie takie informacje jak ta o
www.global....itd. Wiesz, ja po prostu nie bardzo wiem od czego powinnam zacząć
decydując się na wyjazd.
To o czym pisałaś, że au pair to chyba raczej nie dla mnie - myślałam o tym
raczej pod kątem szlifowania języka (bo nie jest biegły niestety...),
zaznajamiania się z jakimś krajem, badania na ile mam szansę na jakąś konkretną
(i bądźmy szczere - ambitniejszą i rozwojową) pracę.

No właśnie Asiu, czy mogłabyś mi podpowiedzieć od czego zacząć gdyby już pomysł
o emigracji dojrzał zupełnie? W jaki sposób starć się znaleźć pracę? Czy jakieś
ośrodki polonijne byłyby tu przydatne czy raczej nie? (jak dotychczas myślałam
o Kanadzie albo właśnie o Australii czy N.Z.)

jeśli znajdziesz chwilę - byłoby miło przeczytać kilka słów od Ciebie,
a póki co pozdrawiam i życzę przyjemnego wieczoru,
r.


p.s. a ta zadowolona z życia, dwufakultetowa osóbka o której wspominasz,
zarabiająca w markecie 1200 zł dla mnie też jest niezrozumiałym zjawiskiem. No
ale cóż - jej życie, jeśli uważa się za szcześliwą...
Tylko... po co było marnować życie na studiach?

[Gość: Asia]

Zdecydowanie nie uwazam cie za bezradna osobe ktora oczekuje zeby ktos za nia
podjal decyzje, jezeli by tak bylo to bardzo watpie zebys zostala prawnikiem.

Jestem przekonana ze masz szanse na dobra prace w kazdym z tych trzech krajow o
ktorych wspominasz. Zapewne czytalas moje wypowiedzi i wiesz ze w N.Z.
pracowalam w ksiegowosci w jednym z Ministerstw. Wydaje mi sie ze jest to
kwestia osobowosci i postawienia sobie poprzeczki na odpowiednim poziomie.
Podaje kilka stron gdzie przez internet mozesz sprobowac znalezc prace. Sprobuj
www.stuff.co.nz, wwww.nzcity.co.nz, www.nzgovt.co.nz,, jezeli chodzi o
Australie nie specjalnie sie interesowalam ale jezeli wrzucisz sobie w
wyszukiwarke napewno cos znajdziesz.
Czy organizacje polonijne moga pomoc - trudno mi powiedziec, nigdy nie
probowalam zalatwiac niczego przez takie organizacje, sprobuj nigdy nie
wiadomo.
Jestes z Warszawy? Moja corka uczy angielskiego jako native speaker w jednej z
warszawskich firm, daje tez lekcje prywatnie jezeli bylabys zainteresowana
zadzwon.
Dobra forma nauki sa tez pogaduszki na czatach w jez. angielskim, co prawda
wymowy sie tam nie nauczysz ale zlapiesz sporo nowych slowek.


trzymam kciuki :)

dzięki Asiu!

[Gość: Rozczarowana]

dzięki za wszystkie informacje.

z tą poprzeczką masz słuszna rację - trzeba ją ustawić na odpowiednim poziomie
i tyle.
Będę działać bo jakoś siedzenie w kraju, w którym afera goni aferę, posłanki
informują wszystkich co mają w oczach jakoś nie zachęca do wiązania z nim
przyszłości...

Pozdrawiam Cię i daj czasem znać co u Ciebie,
trzymaj się!!!!!

[Gość: Asia]

Nie spojrzalam na twoje IP, wyglada na to ze jestes z Lodzi :)

[Gość: angka]

No, widze, ze nie tylko ja mam problem z wyjazdem bedac prawnikiem. Mam 28 lat
i zdecydowanie chcialabym stad wyjechac. Tylko wiem, ze zawod prawnika jest tak
nieprzenaszalny, ze musialabym zajac sie czyms innym. Czym? No wlasnie. Nie
zdecydowalabym sie chyba wyjechac zupelnie w ciemno, szukac dopiero po
przyjezdzie pracy itp. Nie wiem tylko jak znalesc jakas sensowna prace przez
intenet.
No i tez jestem z Lodzi.
Angka

> Nie spojrzalam na twoje IP, wyglada na to ze jestes z Lodzi :)

[Gość: Asia]

no coz napewno nie Ty jedna masz chec wyjechac, takich ludzi jest cale mnostwo,
tyle ze i chcialabym i boje sie, nie wyjade nie majac pracy, mieszkania itp i
nie wiem jak szukac. Nic dodac nic ujac.

pozdrawiam

@rozczarowana i angka

[Gość: pomocny]

Hej!

Wydaje mi sie, ze waszym pierwszym zmartwieniem powinno byc:

Jak uzyskac staly pobyt w AU, CA, US, NZ, prowadzacy do uzyskania obywatelstwa
albo chociaz zezwolenie na prace na 2-3 lata. Co moglybyscie robic tam - to juz
kwestia na potem. Don't put the cart before the horse

Odnosnie wieku - ze mna bylo tak:

wyjazd - 26 lat
kraj tranzytowy - 30 miesiecy
przyjazd do Kanady - 29 lat
- nikogo w Kanadzie
- dobra znajomosci j. angielskiego (szkola metodystow w W-wie - czy ona jeszcze
istnieje?)
- kawaler
- stan majatkowy w momencie przyjazdu - USD 1000

dzis: 41 lat

W miedzyczasie: 4.5 roku pracy w fabryce na tasmie, ozenilem sie i sciagnalem
zone, sciagnalem mlodszego brata, urodzilo sie dziecko, 3 letni college, zona 2
lata college (zerowa znajomosc ang. w momencie przyjazdu). Od trzech lat
pracuje w zawodzie w przyzwoitej firmie z przyzwoitymi zarobkami, zona rowniez -
jako pielegniarka. Klasa spoleczna: middle middle class (na warunki
kanadyjskie). Co mam i gdzie bylem nie pisze, bo wygladalo na samochwalstwo.
Jest dobrze. Lata za nami byly ciezkie - zwariowany kolowrot pracy i nauki,
przekazywanie sobie dziecka metoda sztafetowa ale tez poswiecenie jej wiele
czasu - ale chyba raczej smieszne w porownaniu z wiekszoscia znajomych w Polsce
w tym czasie. Nie byl to czas z filmow o Ameryce. Dzisiaj jest b. dobrze, a
wyglada, ze moze byc jeszcze lepiej (jak splacimy swoje dlugi konsumpcyjne,
hehe). Nie nauzywalismy sie zycia przez te 11 lat, ale byly tez przyjemnosci -
ladne wlasnosciowe mieszkanie (wtedy, dzis lepiej), zwiedzenie Florydy,
Kalifornii, i Arizony, jeden wyjazd do Polski + szereg mniejszych przyjemnosci.
Dzis jest godne, dostatnie, spokojne zycie. Dodam tylko, ze nie jestem
wyjatkiem - mamy ladna grupe znajomych - niektorzy nawet osiagneli troche
wiecej.

Czy warto bylo? Dla nas - na podstawie przezyc naszych rowiesnikow w Polsce -
wiecej niz warto. Nie tylko dlatego ze zyjemy dzis przewaznie znacznie lepiej
niz oni, ale tez te 11 lat, choc nielatwe, mialy tresc i smak. I mamy niezle
perspektywy na nastepne 20 pare lat do emerytury, ktora tez nie powinna byc zla.

Dla was - ocencie same w/g swoich oczekiwan, obecnym zyciu w kraju i
perspektywach na przyszlosc. Nie wszyscy mierza jedna miara.

Aha, jedno jest pewne - przynajmniej przez pierwszych pare lat swiadomosc tego,
ze sie mialo w Polsce studia i dume z tego faktu trzeba schowac do kieszeni.
Pierwsze pare lat musi bolec.

Prosze nie odczytajcie mojego postu jako samochwalstwo albo glupie
samozadowolenie. Nie taka byla intencja, ale czasem roznie mozna odczytac.

[Gość: Peter]

Interesujace losy, ale pamietaj ze obecnie znacznie trudniej wyjechac przez
tzw. kraj tranzytowy, szczegolnie bez znajomosci jezyka i bez odpowiednich
kwalifikacji.

Niestety, te osoby, ktore nie maja odpowiednich kwalifikacji, sporej ilosci
kasy na poczatek i dobrego angielskiego nie maja praktycznie szans na legalny
wyjazd liczac tylko na siebie.

Moze spotkales kiedys Artura S. z Wroclawia?

Kolega z SPRu, podobne losy jak Twoje.

[e-mail]

[Gość: pomocny]

Gość portalu: Peter napisał(a):

> Interesujace losy, ale pamietaj ze obecnie znacznie trudniej wyjechac przez
> tzw. kraj tranzytowy, szczegolnie bez znajomosci jezyka i bez odpowiednich
> kwalifikacji.

Wiem, i w tym caly ich problem. Poza tym nie ma juz chyba krajow tranzytowych,
potencjalni emigranci musza wszystko zalatwiac przez Warszawe?
>
> Niestety, te osoby, ktore nie maja odpowiednich kwalifikacji, sporej ilosci
> kasy na poczatek i dobrego angielskiego nie maja praktycznie szans na
legalny
> wyjazd liczac tylko na siebie.
>
> Moze spotkales kiedys Artura S. z Wroclawia?

Niestety nie.

> [e-mail]

Jak wam tam w tym Kiwilandzie? Dobrze, zle, tak sobie? Stosunkowo malo sie z
NZ slyszy. To pytanie takze do innych kiwis. Chwalcie sie albo narzekajcie?!

[Gość: Peter]

> Jak wam tam w tym Kiwilandzie? Dobrze, zle, tak sobie? Stosunkowo malo sie z
> NZ slyszy. To pytanie takze do innych kiwis. Chwalcie sie albo narzekajcie?!


Sa rozne doswiadczenia. Nam sie udalo. Oboje robimy wlasciwie to samo co w
Polsce, ale zyjemy na poziomie, o jakim moglismy jedynie pomarzyc przed
wyjazdem. Ale to nie jest kraj, gdzie przyjezdza sie zarobic i wrocic do
Polski.

[Gość: Asia]

absolutnie zgadzam sie z pomocnym, tak to sie mniej wiecej zycie uklada,
czytajac Twoj list mialam wrazenie ze opowiadasz moja historie, bo i lata sie
nawet zgadzaly. Tyle ze ja wrocilam, (nie ze swojej woli zreszta). Ale
oczywiscie o tym czy warto czy nie warto wyjechac kazdy musi sam zdecydowac.
Mam nadzieje ze nikt Twojego listu nie odczyta opacznie bo wiekszosc emigrantow
mogloby sie pod nim obiema rekoma podpisac.

pozdrawiam , Asia

[Gość: Asia]

Nie przesadzaj nigdy nie bylo latwo. Teraz przyjamniej latwiej jest zebrac the
1000 dolarow, kiedys to byl majatek. Ja wyjechalam z narzeczonym (wtedy) we
dwojke mielismy 600 dol. Kolega ktorego poznalismy mial 150 dol. i to
pozyczone. (to bylo minimum zeby mozna bylo z kraju wyjechac)
Emigracja nigdy nie byla latwa, i trzeba miec harakter i odwage zeby w nieznane
jechac. Na ogol ci ktorym tej odwagi brak , szukaja dziury w calym, krytykuja i
emigrantow i kraje do ktorych ludzie emigruja, lub tez uwazaja ze ci ktorzy
wyjechali chwala sie tym co osiagneli. Czytam rozne wypowiedzi na forum i
czasem mi rece opadaja, ale emigracja nauczyla mnie miedzy innymi tego ze
potrafie sie zgodzic na to ze sie z kims czy tez ktos ze mna nie zgadza.

pozdrawiam

[Gość: Karol_K]

Zeby dodac odwagi watpiacym,
napisze, ze trzy miesiace temu wyjechalem z kraju
po ponad roku bezskutecznego szukania pracy
na garnuszku u rodzicow.

Teraz sie odbilem, zaczynam oddawac dlugi i wlasnie zaproponowano mi lepsza
prace...
w trzych firmach jednoczesnie...
za dziesieciokrotnie wieksze pieniadze,
niz kiedykolwiek zarabialem w Polsce.

Nie warto sprzedawac dzialki.

Ja kolo Gdanska zostawilem dzialke z rozpoczeta (i nie ruszona od 2001 roku)
budowa domu jednorodzinnego.
Pieniadze za ta dzialke, gdybym ja sprzedal, starczylyby mi na trzy miesiace
czynszu za kawalerke tutaj, gdzie mieszkam.

A tak mam przynajmniej mile poczucie, ze mam w Polsce kawalek ziemi,
na ktory moge kiedys wrocic, jak mi rozum odejmie.

pozdrawiam Was wszystkich serdecznie
i zycze owocnej emigracji

[Gość: Asia]

Witam

no coz mnie rozum odebralo prawie 10 lat temu, ale drugim razem juz mi nie
odejmie, wracac juz nie bede bo to i nie te lata. Dzialke juz sprzedalam, bilet
zarezwrwowany, wiec wszystko idzie zgodnie z planem i mam nadzieje ze bedzie
tak dalej.
Ciesze sie ze jestes zadowolny ze swojego wyjazdu i ze wiedzie ci sie niezle.
No a tak jak piszesz do tego masz poczucie ze masz kawalek wlasnej ziemi w
Polsce.

pozdrawiam cieplutko , Asia

[Gość: Saba]

Asiu,
Bede trzymac kciuki za ciebie, na pewno wszystko sie dobrze ulozy!
Ja wyjechalam 2 lata temu i nie zaluje, chociaz nie mialam noza na gardle i
zostawialam niezla posade w kraju. Do wyjazdu przygotowywalam sie pol roku,
dzieki czemu dostalam nowa prace w 2 miesiace po przyjezdzie, zatrudniono mnie
w dzien w ktorym dostalam pozwolenie na prace. Nie musialam pracowac w fabryce,
ani opiekowac sie czyimis dziecmi, prace dostalam na tym samym poziomie co w
Polsce, uznano mi dyplom i dotychczasowe doswiadczenie. Bardzo wiele spraw
mozna "nakrecic" przed wyjazdem przez internet i telefonicznie. Polecam to tym,
ktorzy boja sie wyjazdow "w ciemno".
Pozdrawiam!

[Gość: Asia]

Czesc Saba

dzieki za slowa otuchy :) jestem pewna ze wszystko sie jakos w miare ulozy, tym
bardziej ze nie jest to moj pierwszy wyjazd i wiem czego mniej wiecej moge sie
spodziewac.
Sytuacja w Polsce niestety z dnia na dzien robi sie coraz gorsza, wybor mam
taki ze albo na starosc smietniki w Warszawie albo Plaza dzika plaza morze do
okola , decyduje sie na to drugie.
Ciekawa jestem gdzie jestes, napisz moze cos wiecej bo jak widzisz z mojego
ogloszenia zrobilo sie forum emigrowac czy nie.

Pozdrawiam rodaczke
asia

Asia szuka prawnika

[Gość: Asia]

Z zwiazku z tym ze wyjezdzam na poczatku lipca a sprawa w Sadzie pracy
naznaczona jest na 29 wrzesnia, szukam prwnika specjalizujacego sie w prawie
pracy, ktorym mialby chec zostac moim pelnomocnikiem :)

[Gość: Saba]

Asiu,
Nie jestem az tak daleko, zawsze jak mnie tesknota przycisnie to moge sie
przejechac na weekend do Polski ;-))
Co nie zmienia faktu, ze przystosowac sie trzeba bylo do nowego zycia tak samo
jak by sie wyjezdzalo za ocean.. albo moze nawet bardziej majac na wzgledzie
nauke jezyka (poza angielskim)
Nie jest powiedziane, ze jeszcze nam cos kiedys nie strzeli do glowy i kiedys
znowu sie gdzies nie przeniesiemy.. Tez mi sie marzy plaza i slonce ;-))

[Gość: Asia]

no to masz dodatkowy atut jak bedziesz kiedys chciala sie na jakas plaze
przeniesc, znasz wiecej jezykow :)

[Gość: Saba]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> no to masz dodatkowy atut jak bedziesz kiedys chciala sie na jakas plaze
> przeniesc, znasz wiecej jezykow :)

ten jezyk to chyba tylko by mi ulatwil zycie w Pd Afryce, ewentualnie w
Indonezji, na wyspach ABC (Aruba, Boneira, Curacao..) a ja bym wolala chyba cos
blizej cywilizacji ;-)) chyba sie wezme za potugalski, albo moze hiszpanski..

[Gość: oskaros]

Cześć,
Skończyłam logistykę na studiach licencjackich, moja pierwsza praca - 3 lata
temu była właśnie w logistyce w miedzynarodowej firmie produkcyjnej, jednak na
niskim stanowisku poniżej kwalifikacji bez żadnych perspektyw rozwoju ponieważ
głowne stanowiska rozeszły się już po moim przyjściu do firmy - moja pensja po
3 latach to 1.700 PLN netto + bony na święta + dofinansowanie wczasów itp.
Nie narzekam. Gorzej mój chłopak: skończył historię myśli politycznej (z
wielkiego zamiłowania) z wyróżnieniem, pracuje jako magazynier w tej samej
firmie co ja - wcale się nie skarży - bardzo dużo czasu poświęca na czytanie
żeby mieć kontakt z tym co robił na studiach. Ale ja codziennie widzę jego
coraz więszą frustracje, niespełnione ambicje. 2 lata temu miałam okazję
załatwić sobie tzw internship w logistyce w jednej z dużych irlandzkich firm
farmaceutycznych, przeszłam rozmowy (przez telefon) i zostałam zaproszona.
Jednak w trakcie przygotowań do wyjazdu dostałam emila, że zaostrzyły się
przepisy dotyczące wydawania work permit i niestety pozwolenie nie zostało mi
przyznane. Od temtej pory cały czas myśle o wyjeździe z Polski - jednak oprócz
wczasów i wycieczek zagranicznych nigdy nie byłam za granicą na własną rękę.
Szczerze mówiąc to jestem gotowa rzucić wszystko w jednej chwili - jak
myślicie: czekać na wejście do UE czy iść na żywioł i jechać tak straightaway?

Pozdrawiam
o

[Gość: pomocny]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> Czesc Saba
>
> dzieki za slowa otuchy :) jestem pewna ze wszystko sie jakos w miare ulozy,
tym
>
> bardziej ze nie jest to moj pierwszy wyjazd i wiem czego mniej wiecej moge
sie
> spodziewac.
> Sytuacja w Polsce niestety z dnia na dzien robi sie coraz gorsza, wybor mam
> taki ze albo na starosc smietniki w Warszawie albo Plaza dzika plaza morze do
> okola , decyduje sie na to drugie.
> Ciekawa jestem gdzie jestes, napisz moze cos wiecej bo jak widzisz z mojego
> ogloszenia zrobilo sie forum emigrowac czy nie.

Ile lat spedzilas w NZ zanim wrociliscie? I 3 pytanka na marginesie?

1. Nie zal ci czasem tych 10 lat? Jak piszesz, bylas dobrze usadowiona w NZ i
te 10 lat (to jednak kawal czasu) spedzone tam, bez tych wszystkich stresow
polsko-przeprowadzkowych na pozycji prawdopodobnie dzis duzo mocniejszej niz
kiedys - zawodowo, finansowo, etc. to jednak duza roznica. Znow stres, bo
chociaz to juz 2 raz to jednak znow trzeba ruszac w swiat i znow sie urzadzac.

2. Co z mezem? Wracacie do NZ razem? Przeszly mu mrzonki czy trzeba go ciagnac?

3. Co z dzieciakami - chyba, ze nie mieliscie.

Jesli juz gdzies o tym pisalas, to widocznie przeoczylem. Daj odsylacz.

Hej, zaczalem nowa strone!

[Gość: pomocny]

[Gość: Asia]

Napewno masz racje gdybysmy nie wrocili do tej pory bylibysmy calkiem niezle
ustawieni, w tej sytuacji w jakiej jestesmy bedziemy zaczynac jeszcze reaz,
moze nie calkiem od poczatku ale jednak.
Czy mi zal tych 10 lat - nie. Ja znalazlam w Polsce bardzo dobra prace za
bardzo dobre pieniadze. Wlasciwie od dwoch lat w kazdej chwili sie spodziewalam
ze ta prace moge stracic. O powrocie rozmawialismy juz od kilku lat ale dokad
pracowalam jakos nie moglam sie zdecydowac zeby to zostawic chociaz oczywiscie
inne rzeczy mnie denerwowaly to jednak punkt widzenia zalezy od punktu
siedzenia, a ze nie bylo mi zle to ciezko bylo sie zdecydowac. Teraz nawet
jestem zadowolona ze juz nie pracuje bo tylko przyspieszylo moja decyzje.
Wyjezdzamy wszyscy razem, tzn maz, corka i ja. Meza juz od dawna nie trzeba
ciagnac, pewnie gdyby nie moja praca (czytaj placa) to bysmy juz kilka lat temu
wrocili. Wlasciwie planowalismy powrot jak corka zrobi mature, przeciagnelo sie
dwa lata.
Nie wiem jak nam sie tam ulozy, nigdy nie bylam i nie jestem materialistka, nie
wyemigrowalam zeby sie dorabiac i teraz tez nie z tego wzgledu wyjezdzam. Wiem
jedno jak sie uda to pozyje jeszcze troche w normalnym kraju :)

Czytalam ostatnio na forum jakis watek, odezwal sie ktos z usa, dostalo mu sie
ze az hej, az przykro czytac jaka zawisc bije z nas polakow do ludzi ktorzy
maja to szczescie zyc w normalnych warunkach. Komentarzy w rodzaju krzyzyk na
droge, niech jada dac im paszporty i zakaz powrtou, zmywanie garow, podcieranie
dup itp jest tam bezliku. Przykro to czytac ale niestety jest tak ze byt
okresla swiadomosc. A nasza zasciankowosc pewnie jeszcze dlugo bedzie nasza
wizytowka.

pozdrawiam

[Gość: pomocny]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> Napewno masz racje gdybysmy nie wrocili do tej pory bylibysmy calkiem niezle
> ustawieni, w tej sytuacji w jakiej jestesmy bedziemy zaczynac jeszcze reaz,
> moze nie calkiem od poczatku ale jednak.
> Czy mi zal tych 10 lat - nie. Ja znalazlam w Polsce bardzo dobra prace za
> bardzo dobre pieniadze. Wlasciwie od dwoch lat w kazdej chwili sie
spodziewalam
>
> ze ta prace moge stracic. O powrocie rozmawialismy juz od kilku lat ale dokad
> pracowalam jakos nie moglam sie zdecydowac zeby to zostawic chociaz
oczywiscie
> inne rzeczy mnie denerwowaly to jednak punkt widzenia zalezy od punktu
> siedzenia, a ze nie bylo mi zle to ciezko bylo sie zdecydowac. Teraz nawet
> jestem zadowolona ze juz nie pracuje bo tylko przyspieszylo moja decyzje.
> Wyjezdzamy wszyscy razem, tzn maz, corka i ja. Meza juz od dawna nie trzeba
> ciagnac, pewnie gdyby nie moja praca (czytaj placa) to bysmy juz kilka lat
temu
>
> wrocili. Wlasciwie planowalismy powrot jak corka zrobi mature, przeciagnelo
sie
>
> dwa lata.
> Nie wiem jak nam sie tam ulozy, nigdy nie bylam i nie jestem materialistka,
nie
>
> wyemigrowalam zeby sie dorabiac i teraz tez nie z tego wzgledu wyjezdzam.
Wiem
> jedno jak sie uda to pozyje jeszcze troche w normalnym kraju :)
>
> Czytalam ostatnio na forum jakis watek, odezwal sie ktos z usa, dostalo mu
sie
> ze az hej, az przykro czytac jaka zawisc bije z nas polakow do ludzi ktorzy
> maja to szczescie zyc w normalnych warunkach. Komentarzy w rodzaju krzyzyk na
> droge, niech jada dac im paszporty i zakaz powrtou, zmywanie garow,
podcieranie
>
> dup itp jest tam bezliku. Przykro to czytac ale niestety jest tak ze byt
> okresla swiadomosc. A nasza zasciankowosc pewnie jeszcze dlugo bedzie nasza
> wizytowka.

W zasadzie nie chodzilo mi o pieniadze (a przynajmniej nie tylko o nie) ale o
jakies budowanie zycia w danym kraju przez lata (wszystko sie na to sklada),
zmiana o 180 stopni. Mija ladne kilka lat i znowu diametralny zwrot, mija
nastepne 10 i znowu zwrot. Nie mowie, ze jestem zasiedzialy grzyb, Kanada to 3
kraj w ktorym mieszkam dlugo. Myslalem kiedys o Australii, teraz powaznie
planuje przerzut na poludnie Stanow na stale, ale to sa jak gdyby tylko
przeprowadzki z miasta do miasta, bo choc rozdzielone tysiacami kilometrow to
jednak stanowia jakies continuum, bo po pierwsze wszystkie sa normalne, po
drugie sa tak podobne, ze nie widze wielkiej roznicy w mitredze przy
przeprowadzaniu sie z Toronto do Hamilton, Ontario a Toronto do Phoenix,
Arizona. Jednorazowo wieksza odleglosc do przebycia i troche bardziej
kosztowne. A zawracanie glowy z przeprowadzka to samo i przystosowaniem sie do
nowych-starych warunkow tez.

Co do mnie, wielokrotnie zapytywalem sam siebie czy przeprowadzilbym sie
ponownie do Polski, gdyby mi zaoferowano taki sam lub troche wyzszy standard
zycia i taka sama lub lepsza prace dla mnie i dla zony. Odpowiedz 10 lat temu i
dzisiaj brzmi stanowczo NIE. Wyjechalem z Polski m. in. dla poprawy swojego
ekonomicznego losu, to prawda, ale nie tylko. Bylo tam b. wiele rzeczy, ktore
mnie wkurzaly niesamowicie za PRL, zarowno jesli chodzi o sytuacje jak i o
ludzi. Po prostu tesknilem do normalnosci, chociaz jej nie znalem. Znalazlem ja
i bardzo mnie ona na codzien cieszy mimo uplywu lat. W Polsce, jak slysze,
tamta nienormalnosc rozwitla nowymi barwami zamiast sie unormalnic, a ludzie w
pewnym sensie jeszcze gorsi niz byli. Ale to moje zdanie, subiektywne, choc
niekoniecznie, bo jak patrze na podobne do twojego przyklady, to tylko
utwierdzam sie w swoim mniemaniu. A powiedz mi gdyby twoja praca byla
niezagrozona tez bys wracala czy nie?

[Gość: Asia]

Odpowiadam:

tez bym wracala, moze jeszcze nie teraz, moze za kilka miesiecy, trudno
powiedziec, ale napewno tak.
Tak jak piszesz, normalnosc to jest cos czego czlowiekowi potrzeba. Wlasciwie
to chyba zaluje tego ze przez ostatnie dwa lata nie widzialam tego ze zyje sie
tu coraz bardziej nienormalnie.

Mam nadzieje ze potwierdzam cie w Twojej slusznej decyzji, dobrze zrobiles ze
pokierowales swoim zyciem tak jak pokierowales. Wiem ze kazdy zawsze bedzie
mial jakies mrzonki w stosunku do swojego kraju, ale wierz mi nie ma tu po co
wracac.
Wiem nie jeden powie - rodzina, znajomi itd . - rodzina spodziewa sie pieniedzy
od tych ktorzy mieszkaja na zachodzie, znajomi- bywa roznie.
Kilka lat temy jeszcze tak mozna bylo przyjechac, zarobic , teraz bryndza
dokladna. Moze nie wszyscy to widza tak jak ja, i nie dziwie sie bo to w koncu
tez moja subiektywna opinia, ale uwazam przyjechac na urlop - tak, i wyjezdzac
z poczuciem ze zrobilo sie wlasciwy wybor.

pozdrawiam serdecznie

Na marginesie - kto tam zostanie?

[Gość: pomocny]

Tak mi sie nasunelo - wielka fala out z lat osiemdziesiatych, caly czas strumyk
w 90, teraz szykuje sie nastepna, nastepna ruszy po wejsciu do Unii. I bardzo
wielu wyjezdza mlodych, wyksztalconych. Nawet repatrianci staja sie
reemigrantami, bo takich jak Asia jest pewnie wiecej. Maja obce paszporty i
nawet latwiej im sie ruszyc. Ostatni gasi swiatlo?

[Gość: Peter]

To dobrze, czy zle???

Zyjemy w globalnej wiosce. Wszedzie blisko.

Tylko zrobilo sie na odwrot.

Kiedys bylo trudniej wyjechac, ale byly kraje, ktore nawet finansowaly bilety
lotnicze, nie mowiac o pomocy na poczatek.

Teraz kazdy ma paszport w domu, ale znacznie trudniej gdzies osiedlic sie na
stale legalnie. Nie mozna tez liczyc na zadna pomoc w innym kraju.

Przyklad Joanny, ktora trzeci raz w zyciu przeprowadza sie na koniec swiata,
jest dla mnie kolejnym potwierdzeniem slusznosci decyzji o przeprowadzce z
Warszawy do Auckland.

WYJAZD Z KRAJU_CD

[Gość: Karol_K]

To jeszcze raz ja.

Dopóki pracowałem, Polska wydawała mi się rajem.
"Ci bezrobotni, to zwykłe nieroby,
wzieliby się do pracy" - tak wówczas myślałem.
Wyjeżdżać za granicę ?
Po co?

Potem psioczyłem, że pracy nie mogę znaleźć,
z takimi umiejętnościami i z takim doświadczeniem,
tu czy tam się na krótko zaczepiłem
ale wszystko szlag trafiał
bo brak zamówień, recesja i ogólna rozpierducha.
Ponad rok to trwało.

A teraz z mojej dzisiejszej perspektywy oceniam,
że to właśnie była moja okazja i szansa,
której nie zmarnowałem.

Zamiast pożyczać pieniądze na założenie własnej firmy i podobne głupoty,
pożyczałem na załatwianie papierów emigracyjnych,
egzaminy i tłumaczenia i na życie.
Zamiast siedzieć w robocie fizycznej za kilkaset złociszów na miesiąc,
wypełniałem formularze, wysyłałem swoje papiery i szukałem pracy za granicą
przez Internet, języka się poduczyłem w tym czasie jako tako, bo miałem na to
czas siedząc w domu, więc czytałem np Agathę Christie w oryginale.

Miałem komfortową sytuację, bo nie miałem nikogo na utrzymaniu
i miałem od kogo pozyczyć.

Trwało to długo, było ryzykowne, ale jak się okazało skuteczne.

Jeszcze raz pozdrawiam przyszłych emigrantów i życzę wszystkiego dobrego.

[Gość: Asia]

No wiec podobnie bylo ze mna, dopoki pracowalam wszystko wydawalo mi sie inne,
czlowiek pracuje dlugie godziny nie ma czasu na zastanawianie sie nad tym ze
inni nie maja. W weekendy obracamy sie w swoim towarzystwie lub bywamy tam
gdzie nam podobni, czyli ci ktorych na to stac. Co prawda od moze poltora roku
zaczely mie sie troche szerzej oczy otwierac, ale liczylam na to ze zacznie sie
poprawiac, ze to krotka przejsciowa zapasc. Niestety jest jak jest a jak jest
to nawet trudno opisac.
Oczywiscie ze wszyscy nie wyjada, emigracji juz bylo sporo zawsze sa tacy
ktorzy maja tego dosyc, a takze chec i odwage zeby wyjechac i oczywiscie zawsze
sa patrioci ktorzy swoj kraj przedkladaja nad wszystko inne no i tacy ktorzy
gdyby nawet chcieli to i tak nie wyjada bo nie maja jak.

Uwazam ze kazdy musi zyc w zgodzie ze swoim sumieniem. Ja staram sie ani nie
zachecac ludzi ani ich od tego nie odwodzic, jedynie jezeli moge to sluzyc
jakimis informacjami.

pozdrawiam

O rany ale ten wątek chwycił!!!

[Gość: beti]

Tak sobie czytam Was od kilku dzionków,w końcu nie wytrzymałam i piszę... Jak
pierwszy raz zobaczyłam ten wątek to tak przy 60 liście się popłakałam, szkoda
mi trochę tej Polski, że taki rozpiździel tu się dzieje, bo w sumie to piękny
kraj tylko paskudnie źle rządzony:(
Ja mam jeszcze 1 semestr do obrony i jak myślicie co robimy z
mężem.....spadamy!!!!!!
juz w czerwcu wybieram sie na 3 miesiączki aby podreperowac budżet domowy
(Amsterdam).
Nie podjęliśmy jeszcze decyzji gdzie konkretnie chcielibyśmy się zaczepić po
mojej obronie ale jedno jest pewne - w jakimś normalnym kraju.
A i jeszcze jedno - SERDECZNIE DZIĘKUJĘ OSOBIE KTÓRA NAPISAŁA O STRONCE
WWW.GLOBALFREELOADERS.COM nie pamiętam kto pierwszy o tym wspomniał a nie chce
mi się raz jeszcze przeszukiwac całęgo wątku, niemniej jednak gorąco dziękuję
tej osobie;) Już się zarejestrowałam. Jestem pierwsza ze Szczecina!!!!!!hihi;)
A ogólnie to sama idea tej stronki jest po prostu pierwsza klasa.
Pozdrawiam wszystkich <potencjalnych i faktycznych> emigrantów.

[Gość: Asia]

chyba ja wspomnialam o tej stronie , chociaz praw autorskich sobie nie
uzurpuje. Wiesz czytajac rozne wypowiedzi na forum czasem dziwie sie ludziom i
to duzo mlodszym niz ja i czesto duzo lepiej wyksztalconym niz ja, ale
widocznie nie wszyscy maja taka ciekawosc swiata i chec poznawania nowych
rzeczy. Czesto spotykam mlodych ludzi ktorzy zupelnie nie wiedza w jakim maja
isc kierunku, a przeciez internet stwarza tyle mozliwosci.
Jak juz kiedys pisalam, mialam przyjemnosc goscic u siebie dwie mlode
dziewczyny (obydwie byly w wieku ok lat28) . Z mojego punktu widzenia to
naprawde sama przyjemnosc moc poznac kogos nowego, porozmawiac, poznac punkt
widzenia innych ludzi. Niestety my polacy jestesmy bardzo zamknieci na takie
kontakty, pamietam przy pierwszej okazji moja mama byla bardzo zbulwersowana ze
wpuszczam kogos zupelnie obcego do swojego mieszkania, ale juz nastepnym razem
nie miala takich obiekcji.
Mysle ze jak nas przyjma do wspolnoty europejskiej, (na takich czy innych
warunkach o ktorych nie chce tu dyskutowac) to za lat kilka zaczniemy myslec
tak jak wiekszosc swiata, czego sobie i nam wszystkim zycze.

Na poparcie mojej tezy powiem ze zarejestrowalam sie na stronach
nowozelandzkich, napisalam o co mi chodzi i kupa chetnych do pomocy ludzi sie
odezwala, ludzie oferuja sie ze odbiora nas z lotniska, ktos wyszukal dla mnie
motel, ktos inny oferuje pomoc w znalezieniu pracy, dostalam duzo listow z
informacjami na temat miasta do ktorego chce jechat itd itd., serce rosnie. Mam
nadzieje ze i my polacy tez bedziemy kiedys tacy pomocni i bezintereswoni dla
innych.

Pozdrawiam serdecznie i zycze powodzenia

[Gość: Asia]

Nie zwrocilam uwagi na twoj tytyl, sama sie dziwie ze ten watek tak chwycil,
chociaz zupelnie co innego bylo moim zamiarem ciesze sie ze wypowiada sie tu
tyle osob i ze mozemy wzajemnie wymieniac sie doswiadczeniami.

pozdrawiam

[Gość: beti]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> chyba ja wspomnialam o tej stronie , chociaz praw autorskich sobie nie
> uzurpuje. Wiesz czytajac rozne wypowiedzi na forum czasem dziwie sie ludziom
i
> to duzo mlodszym niz ja i czesto duzo lepiej wyksztalconym niz ja, ale
> widocznie nie wszyscy maja taka ciekawosc swiata i chec poznawania nowych
> rzeczy. Czesto spotykam mlodych ludzi ktorzy zupelnie nie wiedza w jakim maja
> isc kierunku, a przeciez internet stwarza tyle mozliwosci.

No cóż nie wszyscy sa ciekawi świata. Po prostu każdy jest inny. Też się
dziwię tym którzy wolą kisić się we własnym sosiku zamiast próbowac się wyrwać
i spróbowac żyć lepiej, piękniej etc. Ale z drugiej strony jesli tutaj są
szczęśliwi to ok ja im nigdzie jechać nie każę. Wkurzają mnie natomast
malkontenci którzy narzekają że tu jest źle ale wyjechać to broń boże nie bo
jeszcze coś sie nie uda i co wtedy....a najgorsi to są Ci którzy jeszcze
człowiekowi chęci do wyjazdu odbierają. Takie psy ogrodnika, sam nie pojadę (bo
się boję albo inna wymówka) a drugiemu odbiorę chęć wyjazdu. Znamy takich z
mężem: "A po co jechac??A może tu się poprawi??A co tam za robotę znajdziecie,
pewnie strzyżenie trawników albo w burdelu...((no comments)itp teksty.
Normalnie szlag mnie trafia na miejscu. Nigdy więcej nie poruszam tego tematu w
obecności takiej osoby, bo mi szkoda nerwów;)

> Jak juz kiedys pisalam, mialam przyjemnosc goscic u siebie dwie mlode
> dziewczyny (obydwie byly w wieku ok lat28) . Z mojego punktu widzenia to
> naprawde sama przyjemnosc moc poznac kogos nowego, porozmawiac, poznac punkt
> widzenia innych ludzi. Niestety my polacy jestesmy bardzo zamknieci na takie
> kontakty, pamietam przy pierwszej okazji moja mama byla bardzo zbulwersowana
ze
>
> wpuszczam kogos zupelnie obcego do swojego mieszkania, ale juz nastepnym
razem
> nie miala takich obiekcji.
Jesteśmy zamknięci i nie tylko ale nie jest to temat o naszych narodowych
przywarach więc nie rozwijam....
> Mysle ze jak nas przyjma do wspolnoty europejskiej, (na takich czy innych
> warunkach o ktorych nie chce tu dyskutowac) to za lat kilka zaczniemy myslec
> tak jak wiekszosc swiata, czego sobie i nam wszystkim zycze.

Też mam taką nadzieję, niestety na pierwsze pozytywne efekty przyjdzie chyba
długo poczekać.

>
> Na poparcie mojej tezy powiem ze zarejestrowalam sie na stronach
> nowozelandzkich, napisalam o co mi chodzi i kupa chetnych do pomocy ludzi sie
> odezwala, ludzie oferuja sie ze odbiora nas z lotniska, ktos wyszukal dla
mnie
> motel, ktos inny oferuje pomoc w znalezieniu pracy, dostalam duzo listow z
> informacjami na temat miasta do ktorego chce jechat itd itd., serce rosnie.

Nie do pomyślenia w Polsce...

Mam
>
> nadzieje ze i my polacy tez bedziemy kiedys tacy pomocni i bezintereswoni dla
> innych.
>
> Pozdrawiam serdecznie i zycze powodzenia

Pozdrawiam równie serdecznie i życzę powodzenia (to ile jeszcze do wyjazdu
zostało???)

[Gość: Asia]

troszke wiecej jak miesiac, bilety zarezerwowane na 7 lipca (dzien urodzin
mojej corki, napewno szczescliwy :))) )

Zycze powodzenia

[Gość: re-re-re-emigrant]

Ja bylem w podobnej sytuacji pare lat temu. Jak z powrotem znalazlem sie w USA
to pomyslalem do siebie "nareszcie w domu". Tobie tez zycze tego uczucia. Drugi
raz jest sto razy latwiej i w sumie wszystko idzie jak z platka. Trzymaj sie.

[Gość: Asia]

Dzieki, dobrze wiedziec ze to nie tylko ja reemigruje :) Dziekuje za zyczenia
powodzenia.

[Gość: pomocny]

Gość portalu: beti napisał(a):

> No cóż nie wszyscy sa ciekawi świata. Po prostu każdy jest inny. Też się
> dziwię tym którzy wolą kisić się we własnym sosiku zamiast próbowac się
wyrwać
> i spróbowac żyć lepiej, piękniej etc. Ale z drugiej strony jesli tutaj są
> szczęśliwi to ok ja im nigdzie jechać nie każę. Wkurzają mnie natomast
> malkontenci którzy narzekają że tu jest źle ale wyjechać to broń boże nie bo
> jeszcze coś sie nie uda i co wtedy....a najgorsi to są Ci którzy jeszcze
> człowiekowi chęci do wyjazdu odbierają. Takie psy ogrodnika, sam nie pojadę
(bo
>
> się boję albo inna wymówka) a drugiemu odbiorę chęć wyjazdu. Znamy takich z
> mężem: "A po co jechac??A może tu się poprawi??A co tam za robotę
znajdziecie,
> pewnie strzyżenie trawników albo w burdelu...((no comments)itp teksty.
> Normalnie szlag mnie trafia na miejscu. Nigdy więcej nie poruszam tego tematu
w
>
> obecności takiej osoby, bo mi szkoda nerwów;)

Hehehe, pociesz sie, ze na emigracji wystepuje takie zjawisko: ludzie, ktorzy
nieustannie kwekaja w jakim to paskudnym kraju siedza, i ze ich tu sciagneli
(kto? ONI!), i tu gowno, a tam nasrane (przepraszam), i... Na pytanie dlaczego
nie wracaja - belkocza cos niezrozumiale pod nosem. Tak bylo z wieloma 13 lat
temu, wielu to pozostalo do dzisiaj. Nikt nie wrocil.

Druga fajna kategoria to ci, ktorzy lekali sie o moja przyszlosc, gdy rzucilem
fabryke i poszedlem z powrotem do szkoly (college). "Z praca jest ciezko - a ty
rzucasz robote za dobra stawke". Zyczliwi tacy, hehehe.

Jesli czujesz, ze chcesz wyjechac, zrob to. Nie sluchaj "zyczliwych"
i "zmartwionych". Nie sluchaj glupow i slabosilnych - pelno ich w kraju i na
emigracji tez. Zwaz ile masz do stracenia w kraju i ile, byc moze, do zyskania
za granica. Zwaz swoja obawe i chec zycia lepiej i poznania swiata poza
grajdolem. I jedz - lub zostan.

Jak wyjezdzalem w 87 to mama chciala mnie zatrzymac. Jeden z argumentow byl
taki: "Jaruzelski oglosil w sejmie nowy plan budownictwa mieszkaniowego". No,
ale to matka. Moze celowo uzyla demagogii.

Jaruzelski

[Gość: Karol_K]

Fantastyczne, z tym Jaruzelskim.

Ale chcę dołączyć do myśli wczesniejszej.

Spotkania z Polakami tutaj za granicą boleśnie uzmysławiają mi zasadnicze
różnice w podejściu do świata i psychice między róznymi nacjami.

Polacy na tle tutejszego ogółu wypadają cwaniaczkowaci, chciwi,
zachłanni i zaściankowi
( tak bardzo chcą być światowi aż im to wychodzi groteskowo)
i jeżeli się przypadkowo spotkają to obchodzą się
na sztywnych łapach - każde wie, co to za ziółko z pobratymca,
więc lepiej udawać że się nie widzi i nie słyszy.

Pełno jest dziwacznych i żenujących sytuacji w sklepach i na ulicy
- gdy rozmawiajacy po polsku, napotkawszy
w tym tłumie obcokrajowców dźwięk mowy ojczystej
udają że nie widzą ani nie słyszą.

Jakoś tak nie jesteśmy szczególnie sympatyczni.
Im bardziej z siebie zadowoleni tym bardziej odpychający.
Zaściankowość i prowincjonalizm umysłowy w połączeniu z bardzo rozwiniętym
tupetem i samouwielbieniem.

Sam jestem nie lepszy.

Być może emigracja powoduje specyficzną selekcję ludzi.

Amerykanie na tym tle to naród bardzo uczciwych, łagodnych i pogodnych
pykników.
Pykników - według definicji bodajże Witkacego.
Poza utopijnymi i zwariowanymi pogladami na świat, nic im nie mozna
zarzucić.

Niezwykly jest widok ludzi, którzy lubią to co robią i cieszą się każdą
chwilą życia -
wiele osób pracujących tutaj w rodzinnych biznesach -
np w sklepikach i warsztacikach,
to ludzie starsi, którzy doskonale znają się na swoim fachu
i są doskonale pogodzeni z zyciem, i cieszą się tym co robią.
co bardzo podnosi na duchu postronnego obserwatora.

Dzisiaj np ochroniarz uśmiechnął się do nas szeroko
gdy wychodziliśmy ze sklepu i życzył nam miłego dnia.
Nie miał takiego obowiązku wynikającego z potrzeb promocji firmy,
ale po prostu chciał nam życzyć milego dnia.

Od razu nam świat pojaśniał od jego uśmiechu.

Gdy sobie przypomnę tych umundurowanych małolatów o wyglądzie młodocianych
bandytów,
uzbrojonych w kompleksy, kabury z bronią i telefony komórkowe,
którzy szpiegują kupujących w sklepach w Polsce,
albo bezmyślne i wiecznie niezadowolone z życia sklepowe, umalowane jak
primadonny,
patrzące na ręce klientom...

[Gość: beti]

Aż łza się w oku kręci (chodzi mi o tego uśmiechającego się ochroniarza;)

A co do pań w sklepie to dokładnie tak jak mówisz, choć nie wiem czy twoje
spostrzeżenia nie pochodzą jeszcze z lat panowania "starego systemu", ale to i
tak nie ma znaczenia bo w tej kwestii niewiele się zmienia, nadal w sklepach
panoszą się panie "przecież jem!" (patrz film S.Barei pt."Miś") a te co sie
uśmiechają, bo szef kazał, robią to tak sztucznie że aż groteskowo.

ps. Przepraszam te nieliczne wyjątki potwierdzające regułę.

wlasnie tak jest!!! he he he he eh.

[Gość: swiete slowa!]

"Polacy na tle tutejszego ogółu wypadają cwaniaczkowaci, chciwi,
zachłanni i zaściankowi ( tak bardzo chcą być światowi aż im to wychodzi
groteskowo) i jeżeli się przypadkowo spotkają to obchodzą się
na sztywnych łapach - każde wie, co to za ziółko z pobratymca,
więc lepiej udawać że się nie widzi i nie słyszy.

Pełno jest dziwacznych i żenujących sytuacji w sklepach i na ulicy
- gdy rozmawiajacy po polsku, napotkawszy w tym tłumie obcokrajowców dźwięk
mowy ojczystej udają że nie widzą ani nie słyszą."



Zgadzam sie z przedmowca. Ale jaja. Tak wlasnie bylo w wiekszosci sytuacji w
jakich sie znalazlem w obecnosci Polakow...

Na ten przyklad pojechalem sobie kiedys do Alcatraz i chodze po dziedzincu a
tam rodzinka Polakow zarzarcie sie o cos kloci.
No to powiedzialem "dzien doby" uprzejmie i usmiechnalem sie do nich a oni...
zaczeli do siebie gadac po niemiecku!!

Wyobrazacie sobie?!

Ja juz wtedy nie mialem pytan! Co prawda rowniez mowie po niemiecku, ale nie
jest to powod do radosci! Zreszta tym bardziej wstydu im nie bede robil, bo sie
jeszcze okaze, ze nie maja juz innego jezyka, na ktory mogliby przejsc. He he.

Potem przewodnik pytal sie grupe kto i z jak daleka przyjechal, wiec oczywiscie
na koncu darlem sie jak najglosniej, ze z Polski !!!!
A niech wiedza folksdojcze. Jak sie pokazac na obczyznie.

Dodatkowo musze powiedziec, ze zawsze ciesze sie ogromnie jak spotkam jakis
Polakow, zwlaszcza, ze jestem na emigracji juz o te 20 lat za dlugo, i jak
czasem widze jakas parke w sklepie i sobie gadaja po polsku, az milo to jak ja
im powiem dzien dobry i co slychac? Jak leci itp.. To oni pierwsze co moga to
uciekaja.

Polacy!

Nie badzcie tacy wstydliwi!!!

Jest faktycznie wielu gosci na emigracji co chetnie was zjedza na podwieczorek,
ale wiekszosc jednak jest OK. Nie dajcie sie!!!

Na szczescie takie reakcje dotycza zwykle przerazonych swoja odwaga turystow i
ludzi, ktorzy wlasnie opuscili dom, podejrzewajac, ze na zawsze. Potem to
przechodzi.

Pozdrawiam.

[Gość: beti]

Wielkie dzięki za te słowa:)
Coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu że podjęłam dobrą decyzję. O rany!
Gdyby nie ta obrona to już teraz bym walizki pakowała!!!Ale skoro już tak
blisko tego magistra (taaa, chyba magazyniera:))jestem to szkoda by było rzucić
to teraz. Poza tym staram się nie palić za sobą mostów (mimo wszystko). Ale do
marca 2004 zostało mi troszke czasu zeby akurat przygotowac sobie grunt do
wyjazdu.

jestem w szoku

[snowboarder]

jak wiele jest normalnch i milych osob o takich samych
pogladach na sytuacje, powiedzmy ogolna. Kiedys dawno
odlozylem to forum do lamusa, bo przewazaja tu osoby
psychicznie niezrownowazone lub po prostu zle, a tu taka
niespodzianka ;-)
Musze powiedziec, ze decyzji o wyjezdzie nigdy nie
zalowalem. Szkoda, ze w Polsce jest tak jak jest, zaluje
bardzo, ale zycie sie ma jedno i nie marzy mi sie
wegetacja w chorym kraju, tym bardziej wegetacja i brak
perspektyw dla moich dzieci. A moze nawet nie to jest
najgorsze. Przebywania wsrod generalnie niemoralnych
ludzi w kraju z niemoralnym rzadem, gdzie kradziez jest
ogolnie przyjetym "sprytem" a chamstwo codziennoscia
nigdy nie zaakceptuje.
Absolutnie radze wahajacym sie dac drapaka. Nigdy nie
bedziesz wiedzial, jakby to bylo gdy sie sam nie
przekonasz. Zalatw wszystko tylko jak nalezy, zadbaj o
wszelkie kwestie formalne, a znajdziesz spokojne,
"normalne" zycie w Kanadzie, Australii czy Nowej
Zelandii, ktora choc dla mnie bardziej nadaje sie na
wakacje niz na osiedlenie sie. Troche nudnawo :-) Ale to
piekny kraj i jesli ktos naprawde marzy o totalnym
spokoju na jachcie, to czemu nie? Sam osobiscie wybralem
Californie i tu jest moj dom. Nie zamienie go na inny.
I krotka rada. Postaraj sie wyzbyc wszelkich obciazen
nabytych w Polsce, narzekania i niedoceniania wlasnej
wartosci. Uwierz w siebie i nawet gdy sie potkniesz,
sprobuj znowu. Wytrwalosc i wiara w siebie plus moze
troche szczescia. To wszystko co potrzebujesz.

[Gość: Asia]

tez sie zdziwilam,ze ludzie tutaj tak sympatycznie sie wypowiadaja bo czytalam
kilka innych watkow i czesto zawisc i czysta zlosliwosc az kapie z wypowiedzi.

[Gość: przemiła Asiu]

Przemiła Asiu nie ma co się dziwić. Jak ktoś jest sympatyczny to i sympatyczne
ludki mu odpisują.
7 lipca trzymam kciuki
beti

[Gość: Asia]

ojjjjjjjjjjjjj az sie zarumienilam (i to w moim wieku) to przemila Asiu brzmi
tak milo, dziekuje uprzejmie :)

[Gość: beti]

snowboarder napisał:

> jak wiele jest normalnch i milych osob o takich samych
> pogladach na sytuacje, powiedzmy ogolna. Kiedys dawno
> odlozylem to forum do lamusa, bo przewazaja tu osoby
> psychicznie niezrownowazone lub po prostu zle, a tu taka
> niespodzianka ;-)

No co Ty powiesz????? Ja podobnie!!!!Czytałam kiedyś to forum i myślę sobie,
kurczę ale ludzie mają kompleksy, aż się przelewa z tego komputera, nie ma co
czytać, stek bzdur.

> Musze powiedziec, ze decyzji o wyjezdzie nigdy nie
> zalowalem. Szkoda, ze w Polsce jest tak jak jest, zaluje
> bardzo, ale zycie sie ma jedno i nie marzy mi sie
> wegetacja w chorym kraju, tym bardziej wegetacja i brak
> perspektyw dla moich dzieci. A moze nawet nie to jest
> najgorsze. Przebywania wsrod generalnie niemoralnych
> ludzi w kraju z niemoralnym rzadem, gdzie kradziez jest
> ogolnie przyjetym "sprytem" a chamstwo codziennoscia
> nigdy nie zaakceptuje.

Pod Twoja charakterystyka naszego kraju podpisuję się rękoma i nogami;)))


> Absolutnie radze wahajacym sie dac drapaka. Nigdy nie
> bedziesz wiedzial, jakby to bylo gdy sie sam nie
> przekonasz. Zalatw wszystko tylko jak nalezy, zadbaj o
> wszelkie kwestie formalne,

no właśnie te kwestie formalne. Teraz wyjazd do Amsterdamu na 3 mies wakacji to
nie problem załatwić.Ale z której strony to ugryźć jak człek chce na stałe
prysnąć z kraju i to dalej niż w obrębie pięknego kontynentu Europy??? Możesz
udzielić jakiejś wskazówki???
Bądź ktokolwiek kto się orientuje, niech napisze cos o tym. Oboje z mężem mamy
obywatelstwo tylko Polskie (żadnych obcych paszportów). Od czego zacząć??Gdzie
skierowac pierwsze kroki??Bo wiadomo "najtrudniejszy pierwszy krok"...
Prosze grzecznie o pomoc. Jak komuś nie chce sie na forum wypowiadać, można na
priva [e-mail] . Z góry dzięki

a znajdziesz spokojne,
> "normalne" zycie w Kanadzie, Australii czy Nowej
> Zelandii, ktora choc dla mnie bardziej nadaje sie na
> wakacje niz na osiedlenie sie. Troche nudnawo :-) Ale to
> piekny kraj i jesli ktos naprawde marzy o totalnym
> spokoju na jachcie, to czemu nie? Sam osobiscie wybralem
> Californie i tu jest moj dom. Nie zamienie go na inny.
> I krotka rada. """Postaraj sie wyzbyc wszelkich obciazen
> nabytych w Polsce, narzekania i niedoceniania wlasnej
> wartosci. Uwierz w siebie i nawet gdy sie potkniesz,
> sprobuj znowu. Wytrwalosc i wiara w siebie plus moze
> troche szczescia. To wszystko co potrzebujesz.""" A tę radę to sobie w ramki
oprawię;)

Jeszcze jedna mała dygresyjka. miałam zajęcia na uczelni z doktorkiem który pół
życia spędził w Kanadzie (tez na uczelni tam wykładał) i on nam kiedys na
wykładzie powiedział coś takiego "jak ktoś z was gdziekolwiek wyemigruje to jak
najdalej trzymać sie od...Polaków". Na pewno jest w tym 99% racji. Tylko 99%,
bo "mój" doktorek chyba nie miał szcześcia spotkac takich przemiłych
internautów.
Pozdrowienia dla wszystkich przyjaznych i sympatycznych - beti

[Gość: Asia]

chcialabym sie odniesc tylko do tej malej dygresyjki, jako byla emigrantka
oczywiscie tez mialam mozliwosc kontaktow z takimi samymi emigrantami jak ja
oraz z polonia bardziej sasiedziala.

Z tego co pamietam to pierwszy kontakt z ta zasiedziala polonia byl dla nas (i
chyba dla nich rowniez ) szokiem. Dlaczego? - wydaje mi sie ze ludzie ktorzy
wyemigrowali np. 20 lat wczesniej niz ja spodziewali sie ze przyjada tam tacy
polacy jacy oni byli 20 lat temu. Okazalo sie ze przyjechali zupelnie inni
ludzie, wyksztalceni i juz z innym swiatopogladem. Ludzie dla ktorych praca
jako sprzatacz czy tez inne podobne zajecia nie byla szczytem marzen, my
mielismy inne ambicje i inne mozliwosci. Im ciezko bylo zrozumiec ze mozemy
wymagac czegos wiecej, lepszej pracy. Oni znali Polske z przed lat 20tu i
uwazali ze w dalszym ciagu jest tak jak bylo. Ale musze przyznac ze ci polacy
ktorzy na emigracji ciezko pracowali i moze nie dorobili sie majatkow ale
poprostu zyja jak wiekszosc tubylcow, sa duzo bardziej chetni do pomocy
nowoprzybylym niz ci ktorzy i finansowo i zawodowo zaszli na wysokie szczeble.
Jezli chodzi o emigrantow z tego samego okresu, to tu niestety na ogol daje o
sobie znac nasza polska zawics, chec bycia lepszym od innych, chec posiadania
lepszego domu, lepszego samochodu. Wiadomo roznym ludziom uklada sie roznie,
kwestia pracowitosc, przypadku i czego tam jeszcze. Nasza narodowa ceche jest
to ze czujemy sie dopiero wtedy dobrze jezeli komus jest gorzej niz nam, ciezko
nam sie pogodzic z mysla ze ktos kto przyjechal w tym samym czasie radzi sobie
lapiej od nas. I chyba tu jest pies pogrzebany. Tez specjalnie nie
utrzymywalismy kontaktow z szerokim gronem polonusow, ale oczywiscie mielismy
male grono znajomych polakow bo czasem czlowiek ma chec pogadac po polsku,
powspominac miejsca ktore wszyscy znaja, zjesc jakas polska potrawe czy tez
napic sie polskiej wodki w poslkim gronie.
Wydaje mi sie ze najwazniejsze to zostac soba, nie dac sie wciagnac w niesnaski
jednej grupy przeciw drugiej ( bo niestety chyba w kazdym kraju polonia jest
podzielona na grupy). Jezeli chodzi o prace ja osobiscie uwazam ze jest
zdecydowanie lepiej szukac pracy poza polonia, wtedy sa napewno lepsze szanse
na lepsza prace, awans, lepsze zarobki itd itd. Ale to oczywiscie zalezy od
indywidualnej sytuacji kazdego z nas. Jestesmy jacy jestesmy i nasze wady i
przywary nie znikaja w momencie przeflancowania nas na inny grunt, czasem wrecz
sie poteguja. Ale jak w kazdej nacji ludzie sa rozni i na emigracji rowniez
mozna znalezc fantastycznych przyjaciol wsrod polakow jak i wsrod tubylcow.
Napewno kiedy mieszkalam w N.Z. byli tacy ktorzy mnie lubili i tacy ktorzy
mnie nie cierpieli, ale to jest normalne bo w Polsce tez kazdy z nas tego
doswiadcza, ot natura ludzka. :)

Stosunki

[Gość: Karol_K]

Na emigracji chyba w większym stopniu decydują pieniądze, dlatego jest wielu
znajomych, ale żadnych przyjaciół.

[Gość: Asia]

Chyba przesadzasz, ale oczywiscie zalezy jaki Ty osobiscie masz stosunek do
pieniedzy, jezeli sa wazniejsze dla Ciebie pieniadze niz przyjaciele to wtedy
Twoja teoria ma sens, ale chyba nie wszyscy stawiaja na pieniadze. Oczywiscie
jezeli podchodzimy do spraw przyjazni w taki sposob, ze wszyscy ktorych
poznajemy potencjalnie chca nas wykorzystac to nepewno trudno jest nawiazac
przyjazn. Ale w sumie uwazam ze jest to kwestia naszych osobowosci a nie
pieniedzy.

pozdrawiam, Asia

[Gość: Karol_K]

Dopóki biedny, dopóty przyjaciół wielu.

Przykład z mojego własnego podwórka:
wyjeżdżając zostawiłem przyjacielowi samochód (stary grat)
żeby sobie nim jeździł, a gdy uzbiera pieniądze to mi odda.
On samochód natychmiast sprzedał, nie informując o tym nikogo,
a pieniądze sobie zatrzymał.

A ile kłopotów, gdy trzeba komuś kupić prezent okolicznościowy!
Można obrazić jego skromnością, można też niechcący przyzwyczaić kogoś
do bogatych prezentów i później sobie żyły wypruwać, żeby sprostać.

Można by mnożyć przyklady - gdy oczekiwania i zawiść wzrastają,
wraz z zasobnością kieszeni.

[Gość: Asia]

Jezeli to byl Twoj prawdziwy przyjaciel trzeba mu bylo ten samochod (jak sam
piszesz stary grat) poprostu dac, nie mial bys teraz przykrych wspomnien.

Jezeli chodzi o prezenty , ja nikomu prezentow nie daje a przyjaciol mam, z
tego co piszesz to tak jak kupowanie przyjaciol za prezenty, a to nigdy nie
dziala.

pozdrawiam

emigracja?

[Gość: sylwia]

Emigracja? Hmmm...sprawa nie latwa! Wszyscy piszecie jak to pieknie i
wspaniale byc emigrantem. Ja tez jestem. Ale czy sie z tego ciesze? Moze
jestem za mloda, moze i czasy sie zmienily? Nie wiem!?
Wiem tylko tyle, ze przyjechalam do tego kraju pare miesiecy po skonczeniu
studiow! Pociagal mnie zawsze zachod! Prace mialam zalatwiona w Polsce! Miala
byc na Uczelni. Z mozliwosciami awansu! Nie chcialam, wybralam zachod! Nie
bylo latwo. Wiedzialam, ze nie bedzie! Nie znalam jezyka. Znalam za to kulture
i obyczaje! Podobal mi sie styl zycia! I tak juz od jakiegos czasu tu jestem.
Na poczatku zaparcie uczylam sie jezyka. Do dzis sie ucze! Nie jest latwo!Na
poczatku szkola i dorywcze prace! Takie jakie maja wszysycy Polacy za granica,
wszyscy ci nielegalni czy legalni mniej zaradni! Hmm...
Teraz prace mam legalna, w biurze, ksieguje i robie co popadnie. Tak
poszczescilo mi sie! Jezyka jednak dalej nie znam wystarczajaco dobrze.
Gramatyka zabujczo trudna dla mnie (czyzbym byla malo zdolna?), akcent
pozostanie.
Wiec pracuje sobie w biurze, wpatruje sie godzinami w komputer, licze, pisze,
szukam w slowniku!
Czy jestem sczesliwa? Hmmm tego chcialam! Mialo byc wspaniale i tak latwo!
Latwiej niz w kraju! A czy jest?
Piszecie ze jest lepiej niz w Polce....
Mi nie jest!
Pieniadze mam na jedzenie, ale nic w domu bo trudno jest zaosczedzic. A trzeba
sie dorobic! Czasy tez nie takie jak powinny byc. Bezrobocie wzrasta w
ogromnym tempie. zwolnienia... tu takze, osczednosci kadrowe...
Wychodza roznice! Wiadomo lepszy ten kto tu sie urodzil! Teraz mam dylemat!
Moze lepiej byloby w Polsce? Moze lepiej gdybym zostala na uczelni? Bylabym w
swoim kraju i rozumiala co do mnie mowia! Rozumiala w 100 %.
Ale czy nie jest za pozno? Maz nie rozumie po polsku. Dziecko za 3 miesiace
ujrzy swiat! Czy lepiej mu bedzie tu czy w kraju matki?






Gość portalu: Karol_K napisał(a):

> Na emigracji chyba w większym stopniu decydują pieniądze, dlatego jest wielu
> znajomych, ale żadnych przyjaciół.

[Gość: viki]

Gość portalu: sylwia napisał(a):

> Emigracja? Hmmm...sprawa nie latwa! Wszyscy piszecie jak to pieknie i
> wspaniale byc emigrantem. Ja tez jestem. Ale czy sie z tego ciesze? Moze
> jestem za mloda, moze i czasy sie zmienily? Nie wiem!?
> Wiem tylko tyle, ze przyjechalam do tego kraju pare miesiecy po skonczeniu
> studiow! Pociagal mnie zawsze zachod! Prace mialam zalatwiona w Polsce! Miala
> byc na Uczelni. Z mozliwosciami awansu! Nie chcialam, wybralam zachod! Nie
> bylo latwo. Wiedzialam, ze nie bedzie! Nie znalam jezyka. Znalam za to
kulture
> i obyczaje! Podobal mi sie styl zycia! I tak juz od jakiegos czasu tu jestem.
> Na poczatku zaparcie uczylam sie jezyka. Do dzis sie ucze! Nie jest latwo!Na
> poczatku szkola i dorywcze prace! Takie jakie maja wszysycy Polacy za
granica,
> wszyscy ci nielegalni czy legalni mniej zaradni! Hmm...
> Teraz prace mam legalna, w biurze, ksieguje i robie co popadnie. Tak
> poszczescilo mi sie! Jezyka jednak dalej nie znam wystarczajaco dobrze.
> Gramatyka zabujczo trudna dla mnie (czyzbym byla malo zdolna?), akcent
> pozostanie.
> Wiec pracuje sobie w biurze, wpatruje sie godzinami w komputer, licze, pisze,
> szukam w slowniku!
> Czy jestem sczesliwa? Hmmm tego chcialam! Mialo byc wspaniale i tak latwo!
> Latwiej niz w kraju! A czy jest?
> Piszecie ze jest lepiej niz w Polce....
> Mi nie jest!
> Pieniadze mam na jedzenie, ale nic w domu bo trudno jest zaosczedzic. A
trzeba
> sie dorobic! Czasy tez nie takie jak powinny byc. Bezrobocie wzrasta w
> ogromnym tempie. zwolnienia... tu takze, osczednosci kadrowe...
> Wychodza roznice! Wiadomo lepszy ten kto tu sie urodzil! Teraz mam dylemat!
> Moze lepiej byloby w Polsce? Moze lepiej gdybym zostala na uczelni? Bylabym w
> swoim kraju i rozumiala co do mnie mowia! Rozumiala w 100 %.
> Ale czy nie jest za pozno? Maz nie rozumie po polsku. Dziecko za 3 miesiace
> ujrzy swiat! Czy lepiej mu bedzie tu czy w kraju matki?
>
>

Sylwio,
Moja rada - jak juz urodzisz dzidziusia i przejdzie ci depresja przed- i po-
porodowa to usiadz nad biurkiem i zrob sobie liste wszystkich za i przeciw
mieszkania w Polsce i w kraju twojego obecnego pobytu. Nie wiem jak wygladala
twoja sytuacja w Polsce, jak wyglada twoja obecna sytuacja rodzinna oraz czego
tak naprawde spodzewalas sie po wyjezdzie. Bo to co piszesz brzmi troche
dziecinnie.
Ja jestem w stanie zrozumiec twoje frustracje zwiazane z bariera jezykowa. Sama
mieszkam od 2 lat za granica i mimo, ze dyplom panstwowy z jezyka zrobilam w
ciagu roku to nadal czuje sie niepewnie podczas spotkan, negocjacji, czy
prezentacji. Moj pracodawca wysyla mnie na kursy jezyka biznesu, i rowniez
zdaje sobie sprawe z tego, ze to potrwa zanim moje umiejetnosci komunikacyjne
w "ichnym" jezyku na tyle zbliza sie do mojego ojczystego, ze nie bede musiala
uskuteczniac jekow namyslowych i czesci slownictwa zastepowac angielskim.. Ale
dla mnie sa to wszystko sprawy drugorzedne, najwazniejsze ze mam meza ktory
mnie kocha, prace ktora lubie, i ze moge smialo i bez obaw patrzec w
przyszlosc.
Coz, z tym sie trzeba bylo liczyc, niech cie pocieszy, ze nie jestes jedyna,
ani tepa, ale po prostu trzeba ci czasu. Musisz nad tym pracowac i przestac
myslec o sobie jako o kims gorszym, innym, poustawiaj ich tam w tym biurze, bo
widze ze to chyba oni winni twoim kompleksom..
Ja ci cos powiem - jak na poczatku z mojego jezyka sobie ktos zartowal to raz-
dwa poscilam plazem, usmiechajac sie pod nosem, ale za trzecim razem
powiedzialam co mysle i do dzisiaj zadzialalo, wrecz slysze dookola same
komplementy!

[Gość: Asia]

ojjjj cos sie zacielo,, nikt nic nie napisal od dwoch tygodni, :) ja sie zmagam
jeszcze z roznymi historiami w Polsce ale juz niedlugo :))

pozdrawiam wszystkich czytelnikow

[Gość: Magda]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> ojjjj cos sie zacielo,, nikt nic nie napisal od dwoch tygodni, :) ja sie
zmagam
>
> jeszcze z roznymi historiami w Polsce ale juz niedlugo :))
>
> pozdrawiam wszystkich czytelnikow


Teraz pewnie wszyscy przegryzają temat;-) i zastanawiają się: jechać jak Asia
czy zostać...

pozdrawiam Cię ciepło,
Magda

[Gość: xenia]

ja dopiero teraz odkryłam Twój wątek...ciekawe...

[Gość: Do Karola]

Rozumiem Cię doskonale, kiedy usłyszałam mówiące po polsku dziewczyny w sklepie
w Norfolk w Virginii ucieszyłam się niezmiernie (tym bardziej że nie spotyka
się ich tam zbyt często, to były pierwsze polskie osoby soptkane przypdkowo od
paru miesięcyt) zagadałam do nich skąd są czy coś takiego, ale one szybciutko
odpowiedziały i spłoszone uciekły. Troche dziwnie się poczułam.
Póżniej się okazało że to nie był odosobniony przypadek.
Ale co zrobić, chyba trzeba się przyzwyczaić.

[Gość: Numbat]

Asia!!!!
Serdecznie podrawiam, dlugo mnie nie bylo
ale bylo to spowodowane ze, pracowalem na
wyspach Wielkiej Rafy Koralowej. Taki specyjalny projekt.
Poniewaz praktycznie "wrocilem" do cywizacjii...
i przed, chwila przegladalem sobie strony inetrnetowe..
Troche zmeczona "jednosta" jestem ale, 4 dni wolnego
dobrze zrobia.Wyspy wsaniale. Jest ich okolo 70.
Jak troche sie odregenaruje to napisze wiecej.
Tak zycie w Aystralii ,Nowej Zelandii jest kompletnie rozne,
od zycia w Polsce.W tej chwili np. bezrobocie w Australii okolo %6,
w Nowej Zelandii chyba cos %4...bardzo dobrze.
Mieszka sobie w domku, wlasciciele sa tzw.eks.pat, ktorzy polowe zycia
mieszkali w Papua-Gwniea wyspy Pacyfiku, pracowali na roznych wyspach
i mieli rozne kontrakty, tacy ludzie inaczej reaguja na swiat i innych ludzi.
To co nie do pomyslenia w Polsce....zostawili mi caly dom do dyspozyci
z komputeram ...psem...fajny taki australijski opiekun do owiec..
a sami wyjechali na 3 tygodnie na wyprawe na Cape York...wlasciciel
jest zapalonym, wedkarzem i w tym momecie jest sezon na wpaniale ryby -
baramandi, samkuja ta ryba wyjatkowo...i bardzo malo osci.
Wczoraj byly moje urodziny....pozdrawiam wszystkich ktorzy ,tez
mieli urodziny.Za pare chwil biore kamerke..pakuje plecak...i tak dla
ogreagowania i poszuknia troche enrgii zycia bede przez 3 dni penetrowal
tutejsze wyspy ( plynie sie ludeczkami) nas pewnych mozna przenocowac.
wpsniale wschodny i zachodny slonca..okolice Witsunday ( oklo 70 wysp!!!)
Serdecznie podrawiam i wiecej napisze pozniej.

[Gość: Asia]

Milo ze sie odezwales, kurcze zazdroszcze ci tych wysp,, sama bym chetnie tam
popracowala. U nas lato, chociaz ciebie to nie wzrusza bo tam cieplo prawie na
okraglo . Ale bylam dzisiaj na wycieczce rowerowej w Powsinie, kupe ludzi,
zimne piwko, kaszanka z grila , siedzialam na trawie i obserwowalam ludzi i
przyrode, piekne brzuski, fantastyczna soczysta zielen, takich brzuzek chyba
nigdzie nie ma. Powinnam troche zdjec zrobic.

Nawiazujac do twoich gospodarzy to oczywiscie masz racje, w Polsce prawie nie
do pomyslenia. Pamietam kiedy ja mialam goscia z klubu Freeloaders, i
zostawilam dziewczynie klucze do mieszkania moja mama byla zaszokowana, jak ja
wogole moglam itd. ale jak sam wiesz jak czlowiek troche popodrozuje po
swiecie, pozna inne kultury, ludzi, to zaczyna inaczej podchodzic do zycia i
rzeczy materialnych ktore nie sa celem samym w sobie. Tyle ze niektorym zajmuje
sporo czasu zeby do takiego wniosku dojsc.

Jak znajdziesz moment napisz cos wiecej o swoich przezyciach, wrazeniach,
miejscach, ludziach itd. zawsze bylam ciekawa swiata i nadal jestem, i jestem
pewna ze ludzie ktorzy czytaja ten watek chetnie uslysza o Twoich przezyciach.

Pozdrawiam serdecznie, odzywaj sie czasem

Asia

[maruda13]

witam!!! Mam wielką prośbe... Pani Asiu bardzo zainteresowała mnie Pani
wyjazdem do Nowej Zelandii - czy mogłaby Pani udzielić mi informacji jak można
załatwić wizę na stały pobyt, nie mam żadnego doświadczenia w takich sprawach a
bardzo mi zależy na wyjeździe do NZ. Jakie są szanse otrzymania takiej wizy? Z
jakimi kosztami to się wiąże?? Będę bardzo wdzięczna za wszelkie info.

[Gość: Asia]

witam

wychodze z zalozenia ze znasz angielski, podaje kilka stron ktore warto
przejzec, znajdziesz tam duzo roznych informacji na rozne tematy.

www.nzcity.co.nz/
www.stuff.co.nz/
www.nzoom.com/index.html?nc=8000.7984938948
wwww.govtnz.co.nz

pozdrawiam, i zycze powodzenia

Do was wszystkich

[Gość: polak z usa]

Jestem 15 lat w USA czesto bywam w europie i polsce doroslem i dojrzalem ze
wiem gdzie moje miejsce jest i gdzie mnie bedzie najlepiej ten kraj zwie sie
POLSKA,wszedzie dobrze i mozna sobie zagwarantowac przyjemna wegetacje, ale
Jezeli masz dobre wyksztalcenie troche pieniedzy odlozonych i duze checi to tak
samo mozesz sukces osiagnac dzisiaj w Polsce jak i gdzie indziej
Szczegolnie gdy teraz sie otwieraja takie mozliwosci przed polska jak
czlonkowstwo w uni europejskiej.
Do Australi Nowej Zelandi to zeby mnie doplacali to bym nie pojechal chyba ze
na wycieczke , za daleko za dziko i wogole nie po drodze

[Gość: Asia]

No coz najlepiej to sobie byc w USA mieszkac pracowac zyc i twierdzic ze
sukces mozna osiagnac wszedzie, odczywiscie mozna jezeli tak jak jak piszesz
jest sie dobrze wyksztalconym (najlepiej w USA lub UK) do tego miec jeszcze
zamoznych rodzicow albo jakies inne srodki finansowe, kupe dobrze ustwionych
znajomych ze studiow itd itd. nie przecze, i sie z Toba absolutnie zgadzam w
tym o czym piszesz, tyle ze jest cale mnowstwo ludzi ktorzy nie mieli szansy
studiowania w USA, UK , Kanadzie czy innym cywilizowanym kraju, cale mnostwo
ludzi ktorzy wogole nie mieli i nie maja szansy na studia, cale mnostwo ludzi
ktorzy pochodza z biednych rodzin i ani rodzina ani znajomi nie sa im w stanie
pomoc ani w zdobyciu wyksztalcenia czy tez pracy itd itd

nie wiem ile masz lat, od jakiego wieku mieszkasz w USA i jakie masz pojecie o
zyciu w Polsce. Cos mi sie wydaje ze przykladasz swoja wlasna miarke do
wszystkich, a to chyba najwiekszy blad jaki czlowiek moze zrobic. Miezyc innych
wlasna miara.
A to ze Nowa Zelandia nie po drodze, no coz zalezy gdzie kto zmierza, jezeli Ty
zmierzasz do Polski i tu widzisz swoja przyszlosc - no coz z calego serca zycze
powodzenia. Wiesz w najgorszym kryzysie zawsze sa ludzie ktorzy robia
majatki.Tyle ze chyba nie o tym tu dyskutyjemy ale o tym jak normalny czlowiek
np ze srednim wyksztalceniem czy nawet z wyzszym ale niezbyt przebojowy moze
zyc w danym kraju. W Polsce w tej chwili ludzie z wyzszym wyksztalceniem zyja
na granicy nedzy, jak im starcza od wyplaty do wyplaty to jest fajnie. Ja
osobiscie nikogo nie staram sie przekonywac ani do emigracji ani do pozostania
w kraju. Uwazam ze kazdy musi podjac ta decyzje sam, ale jezeli zyjesz od 15
lat w USA nie przyrownuj sie do ludzi ktorzy zyja w Polsce bo nie masz pojecia
co sie tutaj dzieje.

Pozdrawiam serdecznie i chetnie poczytam twoja odpowiedz
Asia

[Gość: polak z usa]

Tak moze masz racje ale trzeba chciec a jak sie chce to wszystko mozna ten
wysilek gdzie indziej uzyc w pl a polska do uni wchodzi nowe szanse sie
otwieraja

[Gość: polak z usa]

Tak moze masz racje ale trzeba chciec a jak sie chce to wszystko mozna ten
wysilek gdzie indziej uzyc w pl a polska do uni wchodzi nowe szanse sie
otwieraja

[Gość: niebieski77]

Do tej unii to jeszcze trochę, a na kieliszek chleba trzeba mieć codziennie.

[Gość: Peter]

Takie spojrzenie na swiat jakie ma Polak z USA poznalem kiedys u znajomych z
Canady. Wygodnie im sie zyje, wszystko latwo przychodzi. Leca do Polski raz na
pare lat i bardzo im sie tam podoba. Ale zapominaja, ze wydaja tam pieniadze
zarobione w Toronto, nie moga sie opedzic od znajomych i rodziny, ktora marzy o
zaproszeniu do Canady.

Dla mnie to Europa lezy na koncu swiata, gdzie tlum ludzi, szare niebo i brudna
zielen i nikt na ulicy do Ciebie sie nie usmiecha.

[Gość: polak z usa]

Zgadza sie ze dla ciebie europa na koncu swiata jest, bo ty mieszkasz na koncu
swiata.
W europie jest super ladnie kulturalnie i uwazam ze nie ma lepszego kontynentu
niz europa.
Ameryka to zbiorowisko choloty z calego swiata gdzie ludzie sa jeszcze dosc
prymitywni , bez kultury i obycia, to miejsce gdzie jedzenie jest nie smaczne i
nie zdrowe i gdzie zycie socjalne zanika
Australia NZ to takie odbicia Ameryki tylko duzo biedniejsze polozone na koncu
swiata gdzie leci sie 24 godziny i wogole jest bardzo wsiowato i drogo
Ameryki pld juz nie porownuje ani Azji bo mnie te miejsca nie interesuja
Uwazam ze jezeli ktos mial szczescie sie dobrze ustawic w europie zachodniej
przez co moze zyc blisko polski i zyc w kulturze europejskiej ten jest Lucky Guy
trafil w 10.Jezeli raz jeszcze bym wybieral emigracje to tylko europa zachodnia

[Gość: P]

Oczywiscie, kazdy ma inne doswiadczenia. Ja znam dobrze Europe i wiem, ze nie
mialbym szansy wykonywac tam zawodu inzyniera. Sam przyznajesz, ze trzeba miec
szczescie, uklady, rodzine itp itd.

Teraz mieszkam w Auckland i zapewniam, ze nie jest tu wsiowato. Zagladnij na
www.vnz.co.nz. Dzieki internetowi i telewizji satelitarnej odleglosc
geograficzna staje sie nieistotna w kontaktach ze swiatem. A podroze?? Bylem
juz w tylu miejscach....... Nablizsze 10 lat spedze na odrywaniu Nowej
Zelandii.

A poza tym nigdy w zyciu nie mialem tak lekkiej i dobrze platnej pracy.

Zapraszam na wakacje

[Gość: Asia]

Gość portalu: polak z usa napisał(a):

> Tak moze masz racje ale trzeba chciec a jak sie chce to wszystko mozna ten
> wysilek gdzie indziej uzyc w pl a polska do uni wchodzi nowe szanse sie
> otwieraja


Wiesz w Polsce takie slogany to juz byly, jak sie chce to wszystko mozna, no
coz uwazasz ze ponad 20 % ludzi bez pracy nie chce? ze dzieci chodza glodne do
szkoly bo ich rodzice nie chca pracowac?> Ze polak pracuje tylko za granica bo
w Polsce mu sie nie chce?, ze mamy ujemny przyrost naturalny bo nam sie nie
chce? Ze 30 latkowie mieszkaja u mamy i taty bo im sie nie chce wyprowadzic?
Ze ze stanow i innych krajow gdzie ludzie zarabiaja iles tam razy wiecej niz w
Polsce sa dlatego np rozmowy tel. tansze niz z Polski w tamtastrone bo nam sie
niechce wiecej zarabiac a tylko wiecej placic? itd itd Wiesz przyklady mozna by
tu mnozyc
Owszem wchodzimy do Unii, i wiekszosc Polakow ma ta nadzieje ze jakies szanse
sie otworza , ze cos sie musi zmnienic, ze ktoregos dnia bedziemy mieli lepsze
warunki do zycia i pracy, tyle ze to potrwa lata a ludzie sa glodni teraz
to nie Australia czy Nowa Zelandia jest postawiona na glowie ale Polska

[Gość: Numbat]

Gość portalu: polak z usa napisał(a):

>
> Do Australi Nowej Zelandi to zeby mnie doplacali to bym nie pojechal chyba ze
> na wycieczke , za daleko za dziko i wogole nie po drodze

troche kabaretowo,
widzisz polaku z usa, zeby cos zgrabnie napisac, trzeba czasmi
pomyslec, so sie chce napisac.Oczywiscie ten kraj Australia jak i Nowa Zelandia
jest daleko....dziko tutaj....troche malo Mc.Donaldow, ludzie spaceruja
po ulicach usmiechaja sie do siebie, sa zyciowo zaradni a wogole,
to dzwny kraj poniewaz "stoi" na glowie, czyli wiekszosc australijczykow,
nie marzy zeby mieszkac w USA ,chociaz cenia ten kraj za wiele osiagniec,(
ale to opowiesc na inna zyciowa legende), natomiast co jest smiesznego
w mojej legendzie . wielu ludzi z USA -ktorzy byli w Australii z checia
zamieszkaloby w tym kraju, tak "bardzo stojacym na glowie", ze az glowa nie
boli.
Proponuje Tobie mala wyprawe w ten kontynent, to moze wtenczas zrozumiesz
ze sa rozne systemy wartosci, egzystencji i zycia.
Ale wtenczas musialbys stanac do gory naogami, co w wypadku wielu
ludzi z USA jest czasmi trudne do zrozumienia.
Oklolo 80% australijskiej populacji posiada swoje domy, bezrobocie
jest okolo %6, ostatnio rzad zaproponowal ze, kobiety ktore beda chcialy,
miec dziecko-za kazde urodzone, otrzymaj $5 tys. dolcow,
korupcja w Australii jest mniejsza niz w USA, co wcale nie oznacza ze firmy
nie beda bakrutowaly.
Dolar troche idzie w gore, w stosunku do zielonego, poniewaz ostatnio okazalo
sie ze, dolar amerykanski by przez wiele lat sztucznie podtrzymywany,
"to taka pogoda dla bogaczy". Co sie nie robi zeby zyc wygodnie i ewetualnie
spokojnie. Kara smierci zostala w Australii kiedys zniesiona, chociaz ostani "
szubrawiec" zostal przez pomylke kiedsy tam powieszony.
Ale poniewaz jest to dziwny kontynent to, trudno zrozumiec czasmi tutejsze
historie, dlatego w Australii pije sie duzo piwa, ktore jest bardzo eksportowane
do USA i wino ktore bardzo smakuje w Ameryce jak i w Europie.
Australijskie dzieci chodza do roznych szkol, ale.....nie zdazlylo sie
dawno zeby dzieciaki strzelaly do siebie, ( co w wypadku USA) wystepuje
z tendencja bardzo szybkosciwa. Zwyczajnie czesto zestresowne dzieci,
ogladajac ,przeboje filmowe nasladuja "bohaterow",.
Duzo by legendy australijskiej i zelandzkiej "ciagnac",
a poniewaz zycie jest o wiele barwniejsze niz komputer, wiec zycze
paru wyprawa .....gdzies tam, bo czasmi stanie na glowie pomaga,
na noramalne zrozumienie innego swiata.

pozdrawiam " z dzikiego kontynentu"

ps...lowcy glow, czyli tzw. ludozercy zamieli sie
w bankierow, i czasmi piora -brudne ludzkie
pieniadze w pocie wpracowanego czola

i tym optymistycznym akcentem
koncze swoja mala legende
"dzikiego kontunentu"
achoj.

[viola_02]

Dlaczego piszesz ze Australia stoi na glowie I jest dzika?
Ja mieszkam w australii ponad 15 lat I uwazam ze jest najpiekniejszym krajem na swiecie jestem australian citizen I jestem calym sercem tu
Ludzie maja rozne mniemanie I po glady ale w kazdym kraju sa inne zwyczaje tu kazdy pomoze I sie usmiecha pogoda jest zawsze sloneczna I pracujac mozna utrzymac rodzine o odlozyc pieniadze tu kazdy mieszkajacy z europy kocha australie tylko ci narzekaja ktorym sie nie udalo zostac twoja wypowiedz jest dziwna nie Australia pozdrawiam

[maruda13]

witaj! Dziękuję bardzo za linki. Mam jeszcze pytanko: Czy opłaca mi się tutaj
kończyć studia (czy dyplom jest w jakikolwiek sposób uznawany?)?? pozdrawiam

[Gość: Asia]

witam ponownie

nie wiem co studiujesz i na jakim jestes etapie, jezeli to poczatek studiow to
moze niekoniecznie oplaca sie je tutaj konczycz, jezeli to koncowka to chyba
warto skonczyc. Bedziesz mial inna sytuacje jezli np jestes lekarze, dyplom
bedziesz musial nostryfikowac, jezli informatykiem czy inzynierem -
niekoniecznie.

[Gość: polak z usa]

Ja mowilem o zyciu w europie i pl a nie australi i nz , wiele slyszalem o tych
krajach i sa za daleko i za biedne sadze zeby tam spedzac czas, jakby nie bylo
w usa ma sie do wyboru kazdy klimat i kazdy krajobraz , a tam tylko wyspa na
koncu swiata i troche widokow ladnych w nz, nie dziekuje za stary i za madry na
takie numery jestem , niech sie inni mecza
bye

[Gość: Asia]

kazdy ma prawo do wlasnego zdania, ja zawsze rekami i nogami zapieralam sie
zeby w USA nie wyladowac, jakos mnie tam nigdy nie ciagnelo tak jak Ciebie nie
ciagnie na antypody. Czy to sa biedne kraje? z tym sie absolutnie nie zgadzam,
ale widac masz swoj poglad i to chyba na cos o czym niewiele wiesz, bo z tego
co piszesz podejrzewam ze nie byles ani w Australii ani w Nowej Zelandii. A
jezeli ktos ma wyrobiony poglad na cos czego nie widzial to trudno polemizowac
z takim punktem widzenia

pozdrawiam

P.S. uwazam ze z jednym trafiles w dziesiatke a mianowicie ze swoim nickiem :)

[Gość: P]

Brawo Asiu,

Sam jestem zdziwiony, ze ja jednak mam wyrobiony poglad na cos czego (kogo) nie
widzialem. Swietnie piszesz.

Pozdrawiam cieplutko z zimowego Auckland

[Gość: Asia]

Gość portalu: P napisał(a):

> Brawo Asiu,
>
> Sam jestem zdziwiony, ze ja jednak mam wyrobiony poglad na cos czego (kogo)
nie
>
> widzialem. Swietnie piszesz.
>
> Pozdrawiam cieplutko z zimowego Auckland


Przepraszam, moja poprzednia wypowiedz miala byc do rodaka z usa, cos mi sie
pomieszalo i nie tam chyba napisalam gdzie mialam zamiar.

pozdrawiam :))

[Gość: Asia]

Zapomnialam jeszcze o jednej rzeczy, wysylam kontener ze swoimi rzeczami do
N.Z. , zostaje sporo niewykorzystanego miejsca, moze ktos ma chec zeby mu cos z
Polski przywiezc to chetnie sluze.

[Gość: polak z usa]

Podziwiam za determinacje i chec wyjechania tak daleko od normalnego swiata ,
to z ciekawosci jak bedziesz czesto odwiedzac polske teraz:)?
Moja ciotka co wyjechala zaraz po wojnie byla tylko raz w polsce, to przeciesz
jest obled a pozatym to caly czas siedziala w australi.

[Gość: Asia]

Gość portalu: polak z usa napisał(a):

> Podziwiam za determinacje i chec wyjechania tak daleko od normalnego swiata ,
> to z ciekawosci jak bedziesz czesto odwiedzac polske teraz:)?
> Moja ciotka co wyjechala zaraz po wojnie byla tylko raz w polsce, to
przeciesz
> jest obled a pozatym to caly czas siedziala w australi.


No coz dla mnie normalny swiat jest wlasnie tam, zaluje ze tu wrocilam, nie
planuje wizyt w Polsce, jestem osoba ktora wszedzie czuje sie dobrze. Sa tacy
co tesknia i nie moga sie przyzwyczaic, sa tacy ktorzy moga sobie zyc wszedzie.
Jezeli chodzi o determinacje to napewno ja mam i zawsze mialam i to nie tylko
do wyjazdu.

pozdrawiam

[Gość: Karol_K]

No cóż,
cieszę się,
że dyskusja na nowo rozkwitła.

Ja bardzo cenię Antypody,
bo tam chyba życie biegnie spokojniej
a klimat łagodniejszy na stare lata.

Do Polski chyba się nie tęskni,
tam zrobiło się tak samo,
tylko biedniej i drapieżniej.

Na dodatek na bieżąco można śledzić wydarzenia przez elektroniczne media.

Gdy byłem młodszy czytywałem powieści Londona i Twaina.
Zostaly mi wspomnienia opisów polarnych nocy,
wygłodniałych wilczych stad i ludzi pożerających się wzajemnie.

Takie wizje stają mi przed oczami teraz,
gdy czytam listy z Polski.

Po co tam jeździć.
Żeby jeszcze tak rodzinę udało się kiedyś sprowadzić stamtąd tutaj...

Fakt że daleko
Nie wydaje mi się, aby mi to przeszkadzało, bo raczej nie planuję powrotu,
ale kto wie czy mi się nie zmieni zdanie.

Obserwuję siebie cały czas podejrzliwie w poszukiwaniu oznak nostalgii,
jakbym podejrzewał objawy jakiejś nieznanej choroby.
Kto wie, może wystapią kiedyś ostre objawy
( niekonieczne u mnie -ale np u mojej małżonki)
i trzeba będzie wrócić, chcąc nie chcąc,
na łono niesympatycznej ojczyzny.

Pozdrawiam i życzę miłego rozpakowywania się

[Gość: Asia]

Narazie zycz mi szczesliwego tam dotarcia, bo choc teoretycznie wszystko jest
jak trzeba to czasem jest mi trudno uwierzyc ze tam wyladuje. A te ostatnie dni
ktore mi zostaly do wyjazdu ciagna sie niemilosiernie.

Nie wiem jak dlugo tam jestes, ale wydaje mi sie ze nostalgia jednych dopada
innych nie, chociaz zawsze czlowiek najmilej wspomina te miejsca w ktorych sie
wychowal, dorastal, dojrzewal.
Mam nadzieje ze ani ciebie ani Twojej malzonki nie najdzie az taka nostalgia
zeby tu wracac :)

pozdrawiam cieplutko

Asia

[Gość: Saba]

Asiu,
A jak juz wyjedziesz, bedziesz nam co jakis czas zapodawac sprawozdania z tego
jak sie uklada w nowym zyciu..?

[Gość: Asia]

Jezli beda tacy ktorzy beda mieli chec poczytac to chetnie. Tyle ze ciekawe to
bedzie tylko tyle ile naprawde bedzie. Nie jestem osoba ktora koloryzuje czy
tez przedstawia rzeczy w lepszym swietle niz faktycznie sa. Jezeli kogos bedzie
interesowalo ze sobie wlasnie posialam koperek w ogorodku to chetnie o tym
napisze. Mam nadzieje troszke pozwiedzac, i jezeli mi sie to uda rowniez
chetnie podziele sie swoimi odczuciami.

pozdrawiam serdecznie

Asia

[Gość: Ania]

Będą, będą tacy zapewniam,
a jak sampoczucie na 2 tygodnie przed wylotem?

Śledzę Twój wątek od początku prawie, też jestem zainteresowana tematem
emigracji, tzn. myślę o tym od dosyć dawna, właściwie to tylko brakuje mi osoby
(najlepiej kilku osób) już tak samo zdeterminowanych jak ja - wiadomo "razem
raźniej".
Chiałabym zapytać Cię o procedurę załatwiania takiego konteneru - jak i gdzie
należy się to starać? - ja rzeczy materialnych nie mam za dużo, ale może
rodzinę też namówię na wyjazd:)i jak się już zdecyduję to ta wiedza przyda mi
się.

Póki co życzę Ci powodzenia, spotkania samych życzliwych ludzi, aby wszystko Ci
się udało.
pozrawiam
Ania

do Asi miało być powyżej

[Gość: Ania]

[Gość: Asia]

Witam

ja znalazlam firme w Piasecznie, ktora zalatwia wszystkie formalnosci zwiazane
z wysylka rzeczy, tanie to nie jest bo place 3900 USD za plus 150 Euro za
fumigacje. Podobno ma przyjechac brygada zapkakowac moje meble i ma sie obejsc
bez wiekszych problemow, (oby). Firma zalatwia wszystkie formalnosci zwiazane z
wysyka, idzie to sobie ok 60 dni, w jakim dojdzie stanie trudno powiedziec. No
ale ryzykuje.
Chwilowo nie podaje Ci adresu firmy bo nie wiem gdzie mieszkasz, ale mozna
znalezc w ksiazce telefonicznej, tyle ze trzeba troche podzwonic bo jak to w
Polsce, pomimo kryzysu wiekszosc firm do ktorych sie zwracalam traktuje klienta
jak zlo konieczne.

Apropo zla koniecznego to przypomnialo mi sie zdarzenie z przed lat ponad 9ciu,
kiedy to po powrocie do Polski poszlam do banku otworzyc sobie konto dewizowe,
w okienku dlugo nikogo nie bylo w koncu pojawila sie panienka, na moja grzeczna
prosbe ze chcialabym sobie konto otworzyc panienka powiedziala "kont dewizowych
nie otwieramy" po czym ulotnila sie tak szybko ze nie zdazylam otworzyc buzi.
Po 10 min. ponownego stania przy okienku panienka pojawila sie ponownie obok
okienka przejsciowo, zdazylam szybko wyrzycic z siebie pytanie widac
idiotyczne .. przepraszam a dlaczego Panstwo nie otwieracie kont? na co
panienka odpowiedziala " bo nie" i zniknela

Obsluga godna polecenia bankom w innych krajach, oni tam otwieraja konta jak
ktos przyjdzie z 5 dolarami, nauczyli by sie czegos od Polakow, o ile by mieli
mniej pracy hihi

pozdrawiam

[Gość: Karol_K]

Ja miałem podobnie niemiłą przygodę z polskim bankiem.

Gdy składałem w banku ( PKO SA - chyba jedyny oprócz Handlowego,
w którym podobne sprawy daje się załatwić)
zamówienia na wystawienie pierwszego czeku bankierskiego
w egzotycznej walucie( dolar australijski)
odkryłem że mimo mojej pisemnej dyspozycji i zapewnień urzędniczek,
że czek wysyłany będzie pocztą lotniczą,
szykowano się właśnie aby wysłać go pocztą zwykłą,
gdyż wszystkie przesyłki bankowe zawsze wysyłane są drogą morską
i jakakolwiek byłaby dyspozycja w tej sprawie i tak zostanie zignorowana.
-
List normalny dociera po ponad kilku miesiącach podróży statkiem ( Australia),
a lotniczy trafia w ciągu kilkunastu dni.
Na wystawienie czeku przez bank trzeba czekać do następnego dnia.
-
Następnego dnia zdeterminowany wydarłem czek z przepastnych czeluści banku,
co spowodowało przeróżne perturbacje,
gdyż bank postanowił mi oddać 11 złotych,
które wpłaciłem na jego wysyłkę
( kolejne asygnaty do podpisu i jeszcze raz kolejka do kasy.
-
Natychmiast wysłałem go osobiście, co przypuszczalnie oszczędziło mi kilku
miesięcy zwłoki i umożliwiło zapłatę w terminie.
-
Podobnie z loterią wizową do USA.
-
Przygotowałem zgłoszenia.
Na poczcie dowiaduję się, że Polska Poczta nie oferuje już wysyłki listów
pocztą lotniczą.
Można wysyłać tzw. pocztą priorytetową albo pocztą zwykłą.
Niestety, warunkiem loterii jest,
aby przesyłki dotarły w ściśle określonym terminie,
mają być wysyłane pocztą zwykłą,
w żadnym przypadku nie uprzywilejowaną, ani kurierem.
-
Dzwonię do centralnego urzędu pocztowego,
tam urzędniczka twierdzi stanowczo,
że poczta zwykła wysyłana jest przecież drogą lotniczą.
-
Na moje natarczywe życzenie sprawdza u źródła
i sama jest zaskoczona - poczta zwykła dociera raz tak, raz tak.
-
Termin jest dosyć rozległy, bo cały miesiąc, ale przesyłka wysłana z Polski
pocztą zwykła - drogą morską może równie dobrze trafić za trzy miesiące, jak i
przez przypadek drogą lotniczą za tydzień.
-
Kolejna loteria.
-
Zastanawiałem się nawet nad krótkim, łączonym wypadem do Niemiec, w celu
wysyłki.
-
W krajach zachodnich nikt od jakiegoś czasu nie słyszał o wysyłce listów drogą
morską, a poczta lotnicza nie oznacza automatycznie priorytetu.
-
W końcu jednak pakuję nasze zgłoszenia w drugą kopertę i wysyłam do naszych
życzliwych znajomych w USA, oni we właściwym momencie za własne pieniądze
kupują amerykańskie znaczki i wrzucają listy do skrzynki pocztowej. Całe
szczęście, że mamy takich znajomych.
-
Wielkiej rzeszy naszych nieszczęsnych rodaków Poczta Polska zwyczajnie kazała
sobie skoczyć. Tak, jak w przypadku Telekomunikacji Polskiej, patriotycznie
poświęcałem się na co dzień i kiedy tylko mogłem, nie korzystałem z ich usług.
Firmy kurierskie są niestety znacznie droższe a NOM przestał oferować swoje
usługi drobnym klientom.
-
Próbowałem też korzystać z budek telefonicznych Netii, gdy tylko była możliwość
wyboru, ale za każdym razem połykały moje monety nie dając możliwości nie tylko
rozmowy, ale nawet wezwania serwisu.
-
Trudno, ktoś musi się poświęcić, żeby było lepiej.
-
Teraz gdy sobie to przypominam, to potwierdzam sobie w myślach słuszność
pozostawania tutaj.


Pozdrawiam

Karol

[Gość: Ania]

Asiu,
ja jestem z opolskiego woj., tutaj chyba nie ma takich firm, jeszcze tego nie
sptawdzałam. Ale to nie problem, w końcu z Piaseczna też pewnie by przyjechali,
problem to spora opłata, ale może ona uzależniona jest od wartosci przesyłki.

Konta dewizowe napewno juz teraz otwierają w pko sa, wiem bo niedawno
otwierałam. Obsługa w bankach się też poprawiła, chociaż jesli trafi sie na
osobę z "poprzedniego systemu" to może być różnie. Ostatnio wpłacałam w b.
śląskim prowizję od udzielonego kredytu i na moje pytanie "Czy opłatę za
prowadzenie rachynku nalezy uiscic odrazu?" - to był nowy rachunek,usłyszałam
jadowite: O cooo pani chodzi?. Także zbyt uprzejmym chyba też nie warto być.
pozdrawiam ciepło
Ania

[Gość: asia]

[Gość: asia]

[Gość: Asia]

kurcze jestem dzis pijana, moze jutro mi sie uda cos napisac. hihihi

[Gość: Asia]

[ashku]

wszystkiego najlepszego Ci życzę! Gratuluję odwagi i trzeźwego spojrzenia na
świat (dzisiaj z tym "trzeźwym" to chyba troszkę nie ten tego :-))))

Wszystkiego dobrego!

też Aśka (tyle że majowa)

[Gość: Asia]

bardzo dziekuje :) no coz zawsze nie moze byc az tak trzezwe, drzemie w mnie
sporo szalenstwa wiec czasem ono dochodzi do glosu hihihi

pozdrawiam

[Gość: Peter]

Wszystkiego najlepszego!!!!!

[Gość: Asia]

Bardzo dziekuje :)

[Gość: Numbat]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> bardzo dziekuje :) no coz zawsze nie moze byc az tak trzezwe, drzemie w mnie
> sporo szalenstwa wiec czasem ono dochodzi do glosu hihihi
>
> pozdrawiam

Asiu wszystkiego dobrego, oczywiscie i zmyslnego toastu:)))
bo moje imieniny sa, 29 czerwca...oczywiscie wzniose toast
za Twoja pomyslnosc, urodziny mialem 18 czerwca...bylo winko,
spiew, gitarki znalezione w....opatrznosci muzyki roznej.
Mialem troche przerwy w pracy i wypuscilem sie odwiedzic
znajomych na Gold -Coast ,to co sie tam wyrabia to istne,
trzesienie ziemi....przebudowuja, korki wprost makabryczne,
ale plaze fajne do spacerowania. Zima wiec temperatura ( okolo 8-6 stopni!!!
po Cairns...to brrrrr.).
Na poczatku przyszlego tygodnia ponownie, dzialalnosc na wyspach.
A przed chwila wypilem zmyslny toast za Twoja pomyslnosc...
Winko lagodzi obyczaje....jeszce raz wszystkiego optymistycznego.
W australijskiej tv, byly ciekawe reportarze o referendum unijnym w Polsce..
Okazla sie ze najwiecej glosow na tak, to najbardziej biedne wojewodztwa w
Polsce, (chodzilo o bezrobocie), czyli zachodnie . Natomiast przeciwnicy
kompletni wstapienia -to regiony wschodnie!!! Coz samo zycie.
Na Gold Coast bylo ciekawe spotkanie rodakow z roznych krajow-Europa, Afryka
Azja...( tak maly
"bigos" swiatowy).Ktos uciekl (mieszkajac prawie 20 lat w Afryce) i wyemigrowal
do Australii, historie jakby z fanomenalnej kiazki -zwanej zyciem.
Opowiesci dziwne, zapach roznych kontynentow i przezycia wymykajace sie,
normalnosci.Zbieram legendy ,wiec te ludzkie historie sa jak, legendy
calkowicie nie realne ale prawdziwe.....
Achoj toast za pomyslnosci. A kiedy wyladujesz juz w Nowej Zelandii,
to kiedsy tam wypijemy zgrabne winko.Ale to legenda na inna strone ksiezyca..
Czyli mielsmy wielka pelnie. A jak jest wielka pelnia to czasmi,ksiezyc
wyglada oblednie i trudno zasnac.
I toastem za pomyslnosc, ladowania na innej planecie. Jeszcze raz wszystkiego
milego.

[Gość: Numbat]

i oczywiscie byly pewne filmy, ogladalismy
"Dzien Swira", znajomy tlumaczyl rodowitym
australijczykom podteksty tego filmu.
Smiechu bylo kupa...bo jak wytlumaczyc,
w Australii zdarzenie z cylku....
" k...wa dlaczego pani pies robi kupe
pod moim balkonem"... i tak dalej.
a co przeciez pies tez, "czlowiek" i kupe musi
zrobic:)))). Film bomba, bo przeciez kazdy, ewetualnie
ma jakis tam "swoj dzien swira", w roznych odmianach.
Pozdrawiam nie -swirowy dniem:)))

[Gość: Asia]

Witam

tez bym sie chetnie na Goleden Coast przejechala, ale chyba poczekam do lata bo
w tym roku i tak mnie dwie zimy czekaja :(
Fajne takie spotkania ludzi z calego swiata, faktycznie mozna uslyszec rozne
historie. Twoja pewnie tez ciekawa :)

Ja w dalszym ciagu zmagam sie z urzedami, a konkretnie z urzedem skarbowym
ktory jest mi winien spora gotowke i jakos nie kwapi sie zeby mi oddac. Dzisiaj
spedzilam ponad 2 godziny na odwiedzaniu coraz to innego pokoju, i przymilnego
usmiechania sie do pan urzedniczek. Czasu juz mi zostalo niewiele zeby kogos
przekonac coby mi uprzejmie oddali moje wlasne pieniadze, wiec trzymaj za mnie
kciuki.

Jak juz uda mi sie wszystko pomyslnie zalatwic to naprawde odetchne z ulga.
(kurcze nawet wbrew swoim zasadom dalabym komus lapowke tylko nie wiem komu)

Tez nie tak dawno ogladalam Dzien Swira, i bardzo mi sie podobal, ale
faktycznie takie filmy sa trudne do zrozumienian dla ludzi zyjacych w innych
krajach, trzeba poprostu znac te klimaty.

Troche spoznione ale szczere zyczenia urodzinowe, i troche wczesniejsze
imieninowe, moze zloze te imieninowe jeszcze raz blizej 29tego, ale gdybm
zapomniala to tak na wszelki wypadek juz dzis tez :)

pozdrawiam cieplutko, odzywaj sie czasem. 2 lipca wysylam swoje rzeczy wiec nie
bede miala dostepu do komp, no a przynajmniej nie z domu .

[Gość: Asia]

ohhh zapomnialam podziekowac za zyczenia, :) wielkie dzieki

[Gość: Peter]

Nie zapomnij zabrac zimowych ubran.

Dzis rano w Christchurch bylo -5C.

[Gość: Asia]

Dzieki za przypomnienie, napewno nie zapomne ale i tak uwazam ze najwaznieszy
to goracy partner :)

pozdrawiam

[Gość: jjj]

[coox]

Asiu czy masz jeszcze jakiś adres mailowy, wysłałem
dzisiaj maila do Ciebie ale wrócił. Chcialbym wysłać raz
jeszcze
pozdrawiam

[Gość: Asia]

sprobuj na [e-mail]

[Gość: Asia]

to mialo byc [e-mail]

ojej juz tak malo czasu zostalo do mojego wyjazdu, zaczynam sie denerwowac czy
wszytko uda mi sie zalatwic do konca, jeszcze sporo spraw zostalo jak zwykle
wszystko na ostatnia chwile. :( Niech by mnie ktos za raczke potrzymal i
powiedzial ze wszystko bedzie dobrze :)

[Gość: Saba]

Asiu, trzymam kciuki, na pewno wszystko dobrze sie ulozy ;-)
To normalne, ze sie stresujesz, przeciez tyle spraw na glowie!

[Gość: Asia]

dzieki za slowa otuchy :) milo ze ktos czyta i zadaje sobie trud zeby do mnie
napisac , pozdrawiam

dobrze ze wyjezdzasz bo ja wracam

[Gość: miotelka]

bedzie wiecej miejsca dla mnie
no i o prace latwiej

[Gość: Asia]

czeg zreszta z calego serca ci zycze, z ta praca pewnie tak latwo nie bedzie
ale z drugiej strony jak cos latwo przychodzi to sie tego nie docenia.
Zycze samych slonecznych dni i takiej pracy jakiej sobie zyczysz
.
powodzenia

Asia

[Gość: Asia]

Nie wiem czy jeszcze ktos czyta ten watek czy nie , jutro sie pakuje i ostatni
dzien mam dostep do swojego komputera, nie wiem kiedy bede mogla sie odezwac bo
te ostatnie kilka dni napewno beda dosyc nerwowe. Poniewaz kilka osob prosilo o
sprawozdania z moich dalszych poczynan, napewno odezwe sie tutaj tyle ze nie
moge powiedziec kiedy, ale postaram sie najszybciej jak to bedzie mozliwe. Mam
nadzieje ze zanim ja sie bede mogla odezwac Wy tez bedziecie pisac i ze
nastepnym razem jak otworze ten watek bede miala sporo listow zeby na nie
odpowiedziec. Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie, tych ktorych poznalam
troszke blizej przez przez e-maile szczegolnie, ale rownie serdecznie
wszystkich tych ktorzy napisali raz lub tylko czytali.
Bardzo bardzo dziekuje za wszystkie wypowiedzi, za slowa otuchy i krytyki,
pomimo ze forum jest bardzo bezosobowa forma kontaktow Wasze wypowiedzi
podtrzymywaly mnie na duchu, poszerzaly moje horyzonty i dawaly duzo do
myslenia.

Jeszcze raz serdeczne dzieki , i do uslyszenia. :)

Asia

[coox]

pa pa czekamy na wiadomości jak wylądowałaś

[Gość: Asia]

Dzieki :) napewno sie odezwe, Ty tez czasem przyslij maila i napisz co dobrego
u Ciebie, pozdrawiam serdecznie

[Gość: polako]

powodzenia na sybirze zachodu, wystarczy sobie poczytac posty anglikow co
wyjechali z UK do NZ i wracaja szybko do UK ,trzeba miec bciezka sytuacje zeby
tam jechac

[Gość: P]

Podaj link do tych postow.

[Gość: kangur]

Dopiero teraz dostalem z Forum Polonia namiar na Twoj post o powrocie,wiem,ze
juz nie zastanie Cie w Polsce ale wszystkiego najlepszego w kiwilandzie i
koniecznie daj znac.Ja jakos ustrzeglem sie przed tego typu pomylkami,moze
dlatego,ze kiedys wyjezdzalem na dluzsze nieco wycieczki oraz z obserwacji
kilkunastu powrotow znajomych do Au.Wszyscy to samo mowili,ja czesto jezdze do
rodziny i patrze,patrze i tym bardziej wracam do Au.Niemniej bede czekal na
Twoje wiadomosci z NZ.Jeszcze raz powodzenia,napewno bedzie dobrze!

[Gość: Asia]

twoja wiadmosc zastala mnie jeszcze w kraju, wylatuje w poniedzialek, dzieki za
slowa otuchy i zyczenia. Napewno dam znac jak juz dolece. Nawiazalam kontakt e-
mailowy z jakims milym kiwisem z chch, ma po nas wyjechac na lotnisko, chlodzi
lodowke piwa i pisal ze moge uzywac jego komputer dokat moj nie doplynie :)
wiec jak tylko sie wyspie po podrozy postaram sie odezwac i dac znac jak mi
idzie.

pozdrawiam cieplutko

Asia

[Gość: polako]

oto link zobacz sobie na "moving back to uk" i kilka innych grup tez
britishexpats.com/forum/

[Gość: P]

Dzieki,

Lubie czytac narzekania tych, ktorym sie nie udalo. Wtedy mam wieksza
satysfakcje z wlasnych osiagniec.

[Gość: davro5]

Dolanczam sie do moich wszystkich poprzednikow z zyczeniam wszystkiego dobrego
w NS. Szkoda ze dopiero dzisiaj odkrylem ten watek. No coz z niecierpliwoscia
czekam na dalsze losy Ani w NZ.

Pozdrawiam z Toronto

[Gość: Asia]

Dzieki za zyczenia, rozumiem ze bardziej cie interesuje ANIA NIZ ASIA,
oczywiscie ze o niej tez napisze co i jak :) Pozdrawiam serdecznie . Asia

[Gość: Jasio]

Gość portalu: davro5 napisał(a):

> Dolanczam sie do moich wszystkich poprzednikow z zyczeniam wszystkiego
dobrego
> w NS. Szkoda ze dopiero dzisiaj odkrylem ten watek. No coz z
niecierpliwoscia
> czekam na dalsze losy Ani w NZ.
>
> Pozdrawiam z Toronto

Hej Toronciarz. Piszac NS masz na mysli "Nova Skotia". Niby to wlasciwe
spojrzenie jezeli chodzi o canadola.

[Gość: Asia]

dzieki za link ale kazdy ma swoje zycie i zyje tak jak uwaza za stosowne. Jeden
woli corke drugi mame. Dobrze ze jestesmy inni i np. nie wszyscy chcemy zyc w
uk bo bylo by tam troche ciasno.

pozdrawiam

[Gość: Asia]

no coz ja wiem gdzie i poco jade bo juz tam mieszkalam i to dlugawo, jeden lubi
corke inny woli mame. Dobrze ze jestesmy inni i nie chcemy wszyscy mieszkac w
jednym miejscu.

pozdrawiam

[Gość: Karol_K]

Pozdrawiam i oczekuję niecierpliwie na wieści z drugiej strony.
Gdy tylko podłączysz się kabelkiem do świata to skrobnij.

[Gość: ASIA]

witam, dzieki za pozdrowienia, napewno sie odezwe . pozdrawiam cieplutko

[Gość: davro5]

Oczywiscie mialem na mysli Asie,przepraszam,ale Ani tez zycze wszystkiego
najlepszego w starcie do Australii.
Przyjemnego lotu do NZ zycze
pozdrawiam

[Gość: Asia]

Dziekuje bardzo, czy ktores z nas wyladuje w Australii nie wiem, ja mam chec na
nz, corka jest jeszcze tak mloda ze caly swiat przed nia otworem :)
dzieki za pozdrowionka.

Odezwe sie jak tylko odespie podroz

papa

[Gość: beti]

nie zagladlam tu baardzo dlugo bo jakis czas nikt nie pisal i myslalam ze watek
umarl, a tu prosze!!! pozdrawiam wszystkich emigrantów, reemigrantow i
przyszlych emigrantow. Duzo szczescia dla Asi na "nowej drodze zycia".
Chcialam raz jeszcze Asiu podziekowac za podanie stronki globalfreeloaders,
wlasnie 10.07. przyjedzie do nas chlopak z Wloch. Piszemy juz z nim od jakiegos
czasu, jest baaardzo sympatyczny. Wiekszosc znajomych jest w szoku. "No jak to
obcego faceta zapraszacie???!!! i do domu go wpuscicie???!!!" ale niektorzy
tez "zaskoczyli" i chcieli linka do tej stronki.
Tym ktorzy nie czytali watku od poczatku: www.globalfreeloadres.com goraco
polecam;)
U mnie bez zmian: koncze studia w marcu i spadam stad;)
Pozdrowienia

[Gość: Mirosław]

PRACA W DOMU! Bądź szefem dla siebie!
Czy jesteś gotów na cos INNEGO? Masz dość codziennego drążenia? Czy jesteś
zmęczony patrzeniem jak inni ciągną korzyści z TWOJEGO wysiłku? Czy chciałbyś
pracować w domu, aby poświęcać więcej czasu swojej rodzinie, przyjaciołom lub
hobby? Dałeś już sobie spokój z tymi wątpliwymi ofertami, które obiecują
wszystko a zostawiają cię z niczym? JA TEZ!!! To dlatego stałem się
Pracownikiem Emailowym. Prowadzę cały interes on-line, co oznacza, iż mam
bardzo niskie koszty ogólne i mogę wykonywać całą moją pracę w zaciszu i
wygodzie mojego własnego domu, według mojego rozkładu. Potencjalnie możesz
zarobić 2.000 do 5000 zł w niepełnym wymiarze czasu lub 5.000 - 15.000 w pełnym
wymiarze czasu!! Zapewnione pełne przeszkolenie on-line. Nie potrzeba żadnych
płatności gotówkowych z góry. Wszystkiego czego potrzebujesz to komputer z
dostępem do sieci e-mail, trochę wolnego czasu oraz chęć zmiany kierunku twego
przyszłego życia! W celu uzyskania dalszych informacji, skontaktuj się z
Mirosławem [e-mail] podając PRACOWNIK DO OBSLUGI EMAIL w wierszu tematu.

[Gość: Numbat]

Asiu!!!! wszystkiego dobrego...
Wlasnie na chwile "wpadlem " na taki maly odpoczynek,
do Cairns....zima, deszcz czasmi ale w tropiku
czuje sie to inaczej(ale jest slonce). Cialo dobrze egzystuje szczegolnie,
kiedy jest dobry oceaniczny powiew.
Az lezka zakrecila sie pod oczatami...kiedy sobie tak,
przegladam "Wyjazd z Kraju", bo moze ten watek stanie
sie legenda, a moze zmobilzuje ludzi do dzialnia,
optymistycznego patrzenia w przyszlosc.
Wiesz przewedrowalem ogromna ilosc siezek-swiatowych.
Zwarjowane ale tez piekne sprawy.Losy ludzkie ,ogromne legendy.
Wczoraj wpadlem sobie do takiej knajpki w Cairns gdzie graja
dobra muzyke,....piwko...luz...i przy stoliku siedziala grupa,
symaptycznych ludzi....usmiechelsimy sie do siebie, tak zwyczajnie
jak ludzie ktorzy zycza sobie wszystkiego dobrego....ktos z towarzystwa
podszedl do mojego stolika...i zapytal mnie czy nie chcialbym sie przysiasc,
oczywiscie usmiechnelem sie i odpowiedzilem ze z checia...bo w sumie
lubie sytucje i ludzi, bylo fajnie miedzynarodowe bractwo...w tle dwaj
gitarzysci
grali fajnego blusea....(muzyka dla duszy)...towarzystwo, australijczycy, ktos
z Afryki, NZ. I CO SIE OKAZLAO...kiedy zaczelismy rozmawiac,okazla sie
ze jedna z osob byla dziewczyna urodzona w Australii ale z polskiej rodziny.
Smiechu bylo ogromna ilosc....poniewaz poznej "zdradzilem" ze tez pochodze
z Polski...Australijczycy wzniesli toast "Na zdrowie"...i bylo bombowo.
Historia tej dziewczyny to( na legende zycia) mieszkala w roznych krajach,
ostatnio 4 miesiace (zabrala tak "bogata" staruszke w wieku 82 lat!!!!
ktora koniecznie chciala pomieszkac w Afryce i potrzebowala opiekunki.
HA!!! HA!!! 82 -letnia osoba ktora jeszcze chce poznac cos innego.Piekna
zyciowa legenda.
Dzisiaj mamy ponowne spotkanie i moze troche "legend zyciowych".
Przypomnialem sobie pewna sprawe....bardzo popularne na swiecie ,
jest "wymienianie" sie domami lub mieszkniami. Jezli dana osoba ma dom w innym
kraju....i chce sobie pomieszkac w innym kraju to wystarczy wejsc na strone
komputerowo i przeanalizowac sytuacje. Od wielu lat jest to bardzo popularna
forma odwiedzania innych krajow ,czy tez kontynentow.
Podaje dla zainetresowanych strony komputerowe
www.houseitword.com.au
www.housecarers.com
www.houses it world.com.au
www.sitters4hier.com
Nie wiem czy ta sprawa jest popularna w Polsce ale z moich obserwacji
i rozmow wiem ze bardzo duzo osob z roznych krajow korzysta z tej ciekawej
sprawy.
Jeszcze raz wszystkiego fajneggo i do najblizszego
ponownego "pukniecie" w kalwiesz komputera.

[Gość: jebanowski]

Ty facet ty mnie zalatujesz na pedala obiezyswiata, jestes niezle zakrecony
tymi dziecinnymi historiami co tworzysz, no tak ludzie w pl sie nie usmiechaja
tylko na jakis zadupiach w australi

[Gość: Numbat]

Gość portalu: jebanowski napisał(a):

> Ty facet ty mnie zalatujesz na pedala obiezyswiata, jestes niezle zakrecony
> tymi dziecinnymi historiami co tworzysz, no tak ludzie w pl sie nie
usmiechaja
> tylko na jakis zadupiach w australi


wiesz jebanowski-masz taki wlasnie nik-jak Twoje
bezgraniczna -glupota.
I reszte zostawiam bez komentarza.
Forum nie jest do tego, zeby urzadzac tzw, pyskowki.
Ale widocznie pomyliles inne forum- moze Tobie ulzy.
Nie pozdrawiam. Wypadaj z tego forum to nie dla Ciebie.

[Gość: Saba]

Asie wciaglo i sie nie odzywa, mam nadzieje, ze u niej wszystko w porzadku..?

[peter2715626]

Urzadza sie w Christchurch.

Nieco cierpliwosci.

[Gość: Ania]

Haloooo!
Jaka pogoda w NZ?

Poz.
Ania

[Gość: P]

Zroznicowana.

W Auckland w dzien 15, w nocy 5.

Na poludniu snieg.

Szczegoly na www.metservice.co.nz

[Gość: Ania]

właściwie to było pytanie do Asi, o pierwsze wrażenie w NZ, o klimat, itp.
co innego prognoza z internetu a co innego poczuć klimat na własnej skórze, tak
myslę

a przy okazji - ładnie się tak cieszyć z cudzych niepowodzeń?

Poz.
Ania

[Gość: P]

Asia jeszcze nie ma dostepu do sieci. Musimy byc cierpliwi.

Kto sie cieszy z niepowodzen?

[Gość: Asia]

Witam ponownie wszystkich ktorzy z niecierpliwoscia zagladaja na ta strone i
czekaja na relacje. Postanowilam zalozyc nowy watek pod tytulem Wyjazd z kraju
cz.II zebysmy nie musieli latac na 3 strone. Wiec prosze zajrzyjcie tam i mam
nadzieje ze odzew bedzie tak samo duzy jak i tutaj. Pozdrawiam wszystkich
cieplutko. Asia