praca w energetyce

[greg_greg]

witam,
moje pytanie dotyczy możliwośi pracy w branży energetyki, ukończyłem politechnikę - mechanika i budowa maszyn - energetyka.
czy jest szansa na pracę w tej branży bez znajomości?
jakoś nie pojawiają sie ogłoszenia z tej branży.
czy studia MBA po takim kierunku to dobry pomysł i czy zwiększy realnie moje szanse na dobrą pracę?
z góry dzięki!!

[wypowiedz]

GE caly czas prowadzi rekrutacje w Wa-wie dla ludzi po twojej
specjalnosci(instytut lotnictwa), www.ilot.edu.pl .
Wiecej inicjatywy drogi kolego inzynierze...
A MBA to zawsze dobry pomysl jak masz 10tys. na zbyciu i nie wiesz co z nimi
zrobic :)

[adyn]

Bo ogłoszenia są często bardzo zakamuflowane i nie do końca wiadomo, że to ta
firma. Sam się o tym przekonałem. Pracowałem przez rok w firmie z branży, potem
się przeniosłem do innej pokrewnej - ale cały czas energetyka. W obu przypadkach
z ogłoszenia (za pierwszym razem przez BDI, za drugim z ogłoszenia w GW) i bez
znajomości a jedynie na podstawie rozmów, wiedzy (bo nawet doświadczenia nie
miałem za pierwszym razem - za drugim to doświadczenie już zaważyło ;) ). A
dodam tylko, że skończyłem Inżynierię Środowiska, a to nie jest kierunek ściśle
związany z tą branżą i było nie było większość współpracowników jest właśnie po
MEiL ;)

Trzeba szukać - nie ma dużo ogłoszeń ale można coś znaleźć.

Pozdrawiam
Adyn

[knap.radoslaw]

Witam,

branża energetyczna poszukuje ludzi, takie firmy jak GE, Vattenfall
(www.bdi.com.pl/dla_inzynierow/profile_pracodawcow/vattenfall/), PSE itd
- wiec można znaleźć bez znajomości. Warto poszukać firm i aplikować
bezpośrednio do nich.

Studia MBA sugeruję osobom, które już mają doświadczenie w pracy, zaczynają
pracę na stanowisku kierowniczym lub do niego aspirują. Podejmowanie ich zaraz
po ukończeniu politechniki uważam, za zbyt szybkie - choć, jak napisał
poprzednik, jeśli ma się nadwyżkę finansową- warto inwestować w siebie.

[vattenfallinfo]

Maszyniści urządzeń ciepłowniczych
Warszawa, 26 listopada 2007r.
VHP Ec Siekierki Warszawa





Do
Przewodniczącego NSZZPRc
Pana Andrzeja Białasa




My, pracownicy VHP Ec Siekierki na stanowiskach maszynistów urządzeń
ciepłowniczych, składamy na Pana ręce wyrazy oburzenia i
niezadowolenia w związku z istniejącymi warunkami pracy i płacy w
naszym zakładzie.
Od samego początku, kiedy mamy nowego pracodawcę, jesteśmy
wprowadzani w błąd i „ mydli się nam oczy”. Każdy z nas jest
człowiekiem myślącym i umiejącym się dostosować do nowych warunków i
zmian, jakie zaszły w wyniku restrukturyzacji zakładu.
Wizje i cele nowego pracodawcy – VATTENFALL - są nam dobrze znane i
staramy się je dobrze wypełniać, jako pracownicy, ale nie za wszelką
cenę naszego zdrowia.
Szkolenia typu „Face to face” , „Pracownik w firmie” i inne
wyjazdowe w Osiecku i Serocku dawały nam nadzieję, że za dobrą pracę
będzie nam przyznana płaca, dająca nam pełne zadowolenie, ale tak
nie jest. W naszym odczuciu traktuje się nas jak „piąte koło u wozu”
i manewruje się nami jak pionkami na szachownicy.
Na temat ważnych obszarów odpowiedzialności biznesu
Vattenfall wypowiada się m.in. w ten sposób: „Pomyślny rozwój
działalności w dużej mierze zależy od tego, na ile potrafimy
przyciągnąć i utrzymać wiedzę i kompetencje.” Natomiast w naszym
odczuciu Dyrekcja wyraźnie się temu założeniu sprzeciwia.
Przedstawiając nam firmę Vattenfall jako jedną z najbardziej
nowoczesnych w tym sektorze gospodarki zapomina, że najcenniejszym
zasobem wszelkiej korporacji, a szczególnie tak specjalistycznej,
jest zasób ludzki. Kapitał, jaki się mieści w pracownikach, zasób
ich wiedzy ukrytej, w tym niezwykle cennego doświadczenia, a
niekiedy i wyrobionej intuicji, która jest tak potrzebna w
sytuacjach wymagających szybkiego reagowania, jest główną troską
wszystkich managerów szanujących się firm. Niestety nie u nas.
Zauważmy, że kluczowym pracownikiem jest tu ten, który ma
bezpośredni wpływ na obsługę tak specjalistycznego sprzętu, jaki się
mieści w elektrociepłowni. Minimalny czas wyszkolenia pojedynczego
pracownika, który ma dobrze i zrozumiale, a przez to bezpiecznie
obsługiwać urządzenia energetyczne to 2,5 roku w bezpośredniej pracy
na danych urządzeniach. Nie wystarczy tu wyłącznie wiedza
teoretyczna, choćby politechniczna czy akademicka. Praktyka w
konkretnym miejscu pracy jest niezastąpionym elementem bezpiecznej i
efektywnej pracy, na której nam wszystkim tak zależy. Natomiast w
naszej firmie jest to kwestia wyraźnie pomijana. Szkody jakie w
związku z tym ponosi firma są nieocenione i nie powinny być
ignorowane. Patrząc również na tak oczywiste cele elektrociepłowni,
jak sprzedaż energii i ciepła, trzeba zauważyć, że wymaga to
posiadania produktu, który chcemy sprzedać. Znowu kluczowymi osobami
są tutaj pracownicy niskiego szczebla. Bez ich zaangażowania i
wysiłku, często w warunkach niezwykle trudnych i wymagających
szybkiego reagowania i elastycznego zachowania, produkcja w firmie
nie osiągnęłaby tak dobrych wyników.
Firma w żaden sposób nie motywuje pracowników szeregowych
(maszynistów i operatorów kotłów i turbin) do dzielenia się swoim
doświadczeniem, a podejmuje wręcz przeciwne działania (czasem wręcz
zastraszające), zwalniając pracowników, o których (porównując skalę
wiedzy praktycznej i doświadczenia pracowniczego) na aktualnym rynku
pracy niezwykle trudno. Godzi to jednocześnie w jakość współpracy
maszynistów i operatorów, gdyż wspólne doświadczenie i zaufanie,
budowane przez co najmniej kilka lat pracy ulega w ten sposób
zachwianiu. Bez tej, na wysokim poziomie współpracy, sprawne
funkcjonowanie elektrociepłowni jest niemożliwe przy aktualnym
stanie urządzeń (duża awaryjność, źle wykonywane remonty, brak
sterowań).
W porównaniu do osiągnięć finansowych, jakimi chwali i szczyci się
firma, o czym każdy pracownik może przeczytać w Biuletynie
Informacyjnym, zarobki pracowników niskiego szczebla są
nieproporcjonalnie małe. W przeciwieństwie do zarobków kadry
kierowniczej nasze zarobki w ogóle nie wzrastają. Natomiast w
stosunku do cen i usług na rynku zewnętrznym, wręcz maleją.
Wbrew postanowieniom Pakietu socjalnego, gdzie jest mowa o tym, że
każdemu pracownikowi corocznie przysługuje podwyżka w wysokości 3%
powyżej inflacji, nasze pensje nie wzrastały. Stawki różnych
dodatków ustalone na stan sprzed kilku lat nie uległy przez ten czas
żadnej korekcie w stosunku do cen rynkowych (popatrzmy chociażby na
cenę mleka, która - w przeciwieństwie do naszego dodatku - wzrosła
przez ten czas kilkakrotnie).
Dodatkowo, zauważamy, że zakres naszych obowiązków ciągle wzrasta,
co jest wynikiem drastycznego zwolnienia wielu pracowników. Zamiast
obiecanej automatyzacji procesu produkcji na ich stanowiskach i
wynajęcia firm zewnętrznych do prac transportowo porządkowych nasz
zakres obowiązków się rozszerza. W szczególności:
wywóz węgla i pirytów z młynów węglowych,
wywóz szlaki i czyszczenie kanałów szlakowych z potężnie
szlakujących się kotłów,
wszelkie prace porządkowe bieżące i po wykonywanych remontach ,
mycie kotłów, młynów węglowych,
pobieranie próbek szlaki,
pobieranie próbek wody z powodu niedziałających „nowych” instalacji
pomiarowych wód kotłowych i zanoszenie ich do analizy,
obsługa mazutowni, która miała być bezobsługowa, gdzie dochodzi
rozładunek cystern, ich grzanie i inne prace porządkowe.
Odsyłanie nas od naszych obowiązków do prac związanych z nawęglaniem
i odpopielaniem z powodu braku ludzi na tych stanowiskach powoduje,
że inny pracownik musi przejąć obowiązki odesłanego pracownika.
Żaden z nich oczywiście nie jest w żaden sposób wynagradzany za
dodatkowo wykonaną pracę. W przypadkach odesłania pracownika ze
stanowiska dwuosobowego uniemożliwia to sprawną kontrolę urządzeń, a
przez to szybkie wykrycie i zareagowanie na wszelkie
nieprawidłowości. Przykładem może tu być częsta sytuacja, gdy jeden
pracownik musi obejść więcej niż dwa kotły od góry do dołu,
odszaklować palniki mazutowe i jednocześnie dmuchać obrotowe
podgrzewacze powietrza na czterech kotłach. Innym przykładem jest
fakt, że na pierwszej zmianie, w ciągu godziny trzeba obejść
urządzenia pomocnicze turbozespołu, zgłosić się do laborantki w celu
pobrania gazów z generatorów (a przy złych analizach jeszcze je
przedmuchiwać), jednocześnie pobierając wodę do analizy z różnych
poziomów, żeby ją zanieść do laboratorium chemicznego na drugi
koniec hali. W między czasie trzeba wykonywać różne polecenia
operatorów bloków, związanych z ruchem urządzeń, jak i polecenia
kierownika plus trzech pierwszych obchodowych w związku z
uruchamianiem urządzeń lub ich odstawieniem do remontu.
Zaangażowanych w te prace, np. w obrębie obszaru bloków, jest
realnie siedem - osiem osób. Jak widać, sprawne wykonanie wszystkich
tych zadań w jednym czasie, nawet przy najlepszych chęciach, jest
mało możliwe, co powoduje, że pracownicy nie mogą być w pełni
usatysfakcjonowani z wyników swojej pracy. Jesteśmy pewni, że jest
to jeden z powodów, dla których ostatnia ankieta „Moja opinia”
wypadła tak źle. Przy utrzymującym się stanie warunków pracy
przewidujemy, że jej kolejne wyniki wcale nie ulegną polepszeniu.
W związku z powyższym domagamy się jasnego określenia obowiązków
przypisanych do konkretnych stanowisk, z uwzględnieniem wymaganego
stanu osobowego na każdym z nich, podniesienia naszych pensji,
łącznie z wyrównaniem za ubiegłe lata.



Z poważaniem
Pracownicy ruchu ciągłego
VHP Ec Siekierki Warszawa






W związku z wysokim poziomem zastraszania pracowników i niemiłą
atmosferą w stosunkach z p

[krzychuz_77]

Witam!

Ja kończyłem ten sam wydział 6 lat temu, szukając pracy w branży energetycznej
po studiach wysłałem ok. 130 listów do firm z sektoru energetycznego po całej
Polsce i jedna tylko firma odpowiedziała. Dzisiaj pracować bez żadnych
znajomości można tylko w fabrykach produkujących kotły i inne urządzenia
energetyczne oraz w zakładach remontowo-montażowych. Ale jakość pracy i pensje
odbiegają znacząco od zarobków pracowników elektrowni. Bez tzw. "plecaka"
zostajesz w tym kraju tylko zwykłym szarym inżynierkiem, niczym nie różniącym
się od przeciętnego pracownika fizycznego. A jedynie co różni człowieka po
studiach to to, że nie pracuje on z szlifierką tylko z klawiaturą w dłoniach.
Dodatkowe kury, czy ukończenie studiów doktoranckich tylko pogorszą sytuację bo
stajesz się zagrożeniem dla swojego szefa a to nie jest postrzegane pozytywnie.

A co do pracy w elektrowniach to operatorami bloków zostają osoby po szkołach
średnich i co ciekawe nawet po kierunkach gastronomicznych (synowie pracowników
elektrowni) to jest przykład z życia wzięty, żadna fikcja.

[squpek]

Hej,
To co napisał krzychu_77 to niestety prawda. Praca w elektrowni jest dla wybrańców, czytaj członków klanów rodzinnych. Z ulicy to nie ma szans by tam się dostać, a wyjątki jedynie potwierdzają regułę.
I rzeczywiście firmy remontowo usługowe potrzebują ludzi i dużo łatwiej tam dostać prace z tym, że słabo się ogłaszają, znaczyłby to, że info rozchodzi się pocztą pantoflową. Inna sprawa też wspomniana w poście powyżej to, że nie można tam zarobić przyzwoitych pieniędzy bez pewnych wyrzeczeń jak praca w nadgodzinach (i nie mają to zastosowania jakiekolwiek przepisy kodeksu pracy o ograniczonej ilości nadgodzin - firmy radzą sobie z tym) czy długotrwały pobyt na delegacji.
Można to zrobić tak: załapać się do jakiejś firmy remontowej porobić trochę by zebrać doświadczenie, tak kilka lat myślę (3-5) poćwiczyć angielski by swobodnie się porozumiewać i uderzyć do potentatów światowych bo jak już robić nadgodziny i bujać się po delegacjach to za jakąś kasę konkretną, co nie?
Następna strona medalu to specyfika pracy w energetyce w sektorze usług remontowo-montażowych zwłaszcza. Ciężka, odpowiedzialna praca często w stresie i pod presją czasu ale jest to konkretny obszar wiedzy inżynierskiej, którego nigdzie nie nauczą.
No można też jeszcze zostać konstruktorem ale tu rynek jest wąski (Alstom, GE, Siemens - to w Polsce) i też dobrze mieć doświadczenie remontowe.
Słowem nie łatwy kawałek chleba kolega sobie wybrał. Wiem to z własnego doświadczenia bo jestem po ME z pięknego miasta co to kiedyś niemieckie było. W czasie studiów i bezpośrednio po nich pracowałem w branży ale od lat 4 jestem w innej działce, z tym że dalej uważam pracę przy turbinach (bo przy nich pracowałem) za super inżynierskie zajęcie i cały czas myślę o comebacku mimo wszystkich wady, o których pisałem wyżej

[best-martino]

Pięć lat temu usłyszałem od pewnego uśmiechniętego profesora "...gdzie komin tam
praca" Później śmialiśmy się z tego razem z doktorami. Dziś nikomu z nas nie
jest już do śmiechu... może z wyjątkiem tego pana.

---
... kto wie, ten wie ;/

[wojtusd]

Witam

Ja ukończyłem wydział MEiL 3 lata temu. Po studiach nie udało mi się dostać do wytwarzania, ale po roku i owszem, kwestia wytrwałości.
Myślę jednak, że w zakładach produkcyjnych najlepsze karty rozdaje się pod stołem. Tego dowiedziałem się po rozopczęciu pracy od starszych kolegów no i sam to zauważyłem.
Myślę, że w dużych firmach (gdzie zarabiają maszyny) nie docenia się ludzi i nie wiem czy młody inżynier powinien bić się o taką pracę.
Jeżeli chcesz zostać w Polsce szukaj pracy w firmie koncernowej (np. Siemens, itp), ale nie przy wytwarzaniu. Ja polecam wyjazd.
Tylko jeden fakt - mój kumpel wyjechał i zarabia 8000 dolarów netto. Zostaniesz w Polsce i będziesz pracował w energetyce, nigdy nie doczekasz się na takie pieniądze. Znajomy, który prowadził wiele kontraktów (doświadczony inżynier) mówi, że ten kraj nie ma finansowych perspektyw. Jak będzie, zobaczymy. Wszyscy wiemy, że rozwój tego sektora zapowiada się ogromny. Czy za 20 lat będziesz żałował, że tu zostałeś nikt tego dziś Ci nie odpowie. Póki co zarobki mamy 5 krotnie niższe niż nasi koledzy, którzy wyjechali.