Nasze imiona

[banitka51]

w nastroju poimieninowym chciałam wszystkim zaproponować, by napisali historię
swojego imienia i wewnętrznego związku z nim, czy sentymentem do konkretnej
osoby, której imię nosicie.

"moja" joanna

[banitka51]

to był pseudonim przyjaciółki mojej Mamy. Zginęła pod gruzami zbombardowanego
pałacu Krasińskich. Nalot był nad ranem, godzinę po jej zejściu z warty. Usnęła
przy swoim narzeczonym i... nikt nie wie, czy zginęli, czy żyli, bowiem nie było
możliwości odkopania ich - powstańcy własnie ewakuowali się do śródmieścia przez
pobliski kanał. Miała 20 lat. Dostałam po niej imię, które wśród moich
rówieśniczek nie było popularne. Moda przyszła jakieś 10 lat później. (Swoją
drogą - bez urazy dla Gień - cieszę się, że nie dostałam jej prawdziwego imienia
- Eugenia). Przez lata dorastania słuchałam o niej i wiele rzeczy było mi
obrzydzanych pt: "joasia (tamta) to by..." Od wielu lat już nie jestem z nią
związana wzorcem (wykroczyłam poza pułap jej życia po prostu), choć nie raz o
niej myślę, gdy coś się wali (Katowice np). Nigdy nie dowiem się, czy zasypało
ją zabijając, czy też męczyła się godzinami - dniami.
Nie znałam jej osobiście, ale najdziwniejsze jest to, że zewnętrznie jestem do
niej podobna.

[natla]

No cóż, samo życie.Moja mama chciała się przypodobać teściowej ( w rodzinie
Stanisławów jak nakichał było) i zdecydowała ....za mnie psia kość.....jej
(mamie) to nie pomogło ), a ja przez całe życie nie lubiłam tego imienia.
Nawet przedstawiając się do dzisiaj podaję tylko nazwisko. Drugie imię było po
prababci (Natalia) i też nie było modne, a wprost śmieszyło.....Nacia mówiono,
jak mi chciano dokuczyć. Za granicą jednak szybko załapałam
i przedstawiałam się jako Natalia. Tam to brzmiało bdb. Teraz przynajmniej to
drugie jest na fali )
Natomiast z trzecim imieniem, tym z bieżmowania był cyrk. Mieliśmy wypełnić
karteczki m.in. z podaniem wybranego imienia, Ja koniecznie chciałam po
siostrze - Krystyna. Idąc do kościoła , karteczkę zgubiłam. Koszmar. Nie mogę
być bez niej bieżmowana, a tu sam biskup przyjechał. Ktoś mnie zaprowadził do
zakrystii, dał karteczkę i kazał piorunem wypełnić.....a ja zdenerwowana
i przejęta, wpisałam zamiast Krystyna, imię mojej drugiej babci, na które
namawiali mnie długo wszyscy domownicy. Po pocałowaniu pierścienia biskupa
(wydawało mi się to strasznie śmieszne i nie chciałam tego zrobić),
oprzytomniałam w domu.
Okazało się że jestem Stanisława-Natalia-Bronisława (((( )))
Teraz mi to już wisi i powiewa, ale całe życie wstydziłam się swoich imon.
Opisywałam to już tutaj, więc przepraszam tych, co kiedyś to czytali.

[banitka51]

moja babcia - Stanisława, dziadek (jej osobisty mąż) - Bronisław, bratanica -
Natalia. Hm... czuję się, jak w rodzinie. Babcia była na codzień nie Stasia a
Tunia. Może to skrócić jakoś, jak Cię razi? Przyjaciółce z czasów studiów
wymyśliłyśmy skrót, bowiem bardzo się krępowała przy przedstawianiu - mianowicie
tatuś był lekko "w stanie" i w urzędzie podał swoje imię, urzędniczka zmieniła
na rodzaj żeński i wyszłą Czesława. A jest już od 30 lat Ava i do dzisiaj tak w
Kanadzie funkcjonuje.
A jakie to imę nadali by Tobie indianie?

[regine]

To imię wybrał mi mój ukochany, nieżyjący Tata. Byłam jego nastarszą , czyli
pierwszą córką. Podobno imienia nie uzgadniał nawet z mamą, byłam
jego "Królową", tak mnie zawsze nazywał. Imię dość rzadkie, i dawniej i teraz.
Nigdy niczego ze swoim imieniem "nie kojarzyłam". Po prostu, byłam
najukochańszą, najstarszą córką taty, bardzo do niego podobną, jego "Królową".
A imię jak imię, nie przywiązuję do niego aż takiej wagi. Ale strasznie
podobało mi się imię Agnieszka, imię to wybrałam sobie do bierzmowania i
dostała je moja pierwsza córka. A "królową", nigdy nie byłam i nie jestem.
Jestem tylko Reginą, we wszystkich tego imieniach odmianach. Tylko nie lubię
gdy ktoś myli mnie z Renatą, nazywając mnie, Rena, Renata.

[del.wa.57]

Helena,tak na imię ma moja Mama,jestem drugim dzieckiem rodziców,pierwszy mój
brat ma na imię Wacław po Ojcu,tak nas jakoś/pierwszych/rodzice nadali nas
swoje imiona
Nikt od dzieciństwa nie mówił do mnie Helena,Helcia tylko Dzidka o,rany jak ja
nie cierpiałam jak mnie tak nazywano!!!biłam sie z braćmi jak zwracali się do
mnie Dzidka,potem nie wiem dlaczego? nazwali mnie Halina i to imię /szło/za mną
dośc długo.Dzisiaj nie miałabym nic przeciwko Dzidce,nawet mnie sie podoba,ale
kiedyś.....
Imię Helena wiadomo z historii,najpiękniejsza/podobno/kobieta, hhmmmmm to
ja))))))))))

[del.wa.57]

Miało być Helena,zapomniałam napisać w temacie,przepraszam.

[krista57]

Nigdy nie czułam się jak Krystyna.Nie pasuje do mnie!
Dostalam je od Rodzicow bo chyba wtedy było modne.Mialam nazywac sie tak jak moja
ciocia/siostra ojca/...Natalia.Hmmm....
Niestety nie była lubiana przez moją mame,więc nadano mi Krystyna((
Na obozie sportowym w wieku 17 lat odgrywałam skecz jako Magda .Moim zadaniem
było rozsmieszenie obozowiczów,udało sie...i tak zostałam Magdą.Tak mnie
nazywano w okresie studiów i pracy zawodowej.Nienaturalne było gdy 13 marca
otrzymywałam życzenia imieninowe.
Obecnie,gdy przeszłam na emeryture i narzeczona syna ma na imię Madzia/Magdalena
wróciłam do swego imienia.
Teraz juz wiadomo...czy stara znajomość czy też nowa,a tych nowych jest coraz
więcej.

[dankarol]

Miał być Stefan i dopiero jak się dziecko urodziło okazało się, że ze Stefana
nici. Jakoś nie wpadli na pomysł dać mi Stefania, ale w pośpiechu złapali
kalendarz i szukali żeńskiego imienia. W dniu urodzin żadnego nie było, ale w
następnym dniu była właśnie Danuta. To imie skojarzyło się mamie z przeczytaną
książką i Księżną Mazowiecką i tak zostałam dwojga imion Danuta Anna

[malwina52]

zmałpowal moj tata z literatury, uwielbial czytac
Mickiewicza, ja nie lubilam nigdy czytac
obowiazkowych lektur, czego on nigdy mi nie wybaczyl
choc juz jako osoba dorosla probowalam nadrobic to
niedokladne czytanie
lubilam raczej zdrobnienia tego imienia
mama wolala na mnie Grazusia
tata zawsze Grazynka
brat Gracha
kolezanki w szkole Grazka Grazia
w mlodosci jak zmieniala sie imienna moda
to miewalam rozne fantazje i marzenia i pretensje,
ze moglam miec inne imie
ale pododbalo mi sie zawsze a teraz chyba coraz bardziej,
pozdrawiam wszystkie Grazynki ))))

[basiader]

Mialam cudowna ciepla i bardzo bardzo kochana babcie Stasie(ktora dziwnym
trafem byla tez moja chrzestna).Zawsze imie to kojarzy mi sie bardzo milo a
osoba nim obdarowana kojarzy mi sie ze wszystkimi cudownymi przymiotami mojej
Babci Stasi.

[hania48]

Moja Mama miała na imię Stanisława, jej starsza siostra Bronisława, a była
jeszcze Wiktoria. Wiem, że ich starszy brat, który umarł w dzieciństwie, przed
urodzeniem się Mamy, miał na imię Stanisław. Moja babcia, Paulina, kobieta
prosta, niewykluczone, że niepismienna miała inwencję. Stasia, to też moja
wujeczna siostra, a Staszek - cioteczny brat. Popularne imię w mojej rodzinie! Mi te imiona podobają się! Lubię imiona niezbyt modne, ale nie dziwaczne. Zupełnie nierozumiem Cię Natlo! , a ponieważ z gustami nie dyskutuje się
... I Stanisława i Natalia, to piękne imiona.
Na pociechę - ciesz się, że nie jesteś córką lub wnuczką mojej pewnej ciotki!
Wywierałą presje na dzieciach, i wnuki, ku rozpaczy ich matek, noszą imiona wg
jej pomysłów: Jest więc Adolf, Bernadeta, Zenobia, Longina itd. Adolf, to jej
najstarszy, bardzo przez nią niechciany wnuk! (Teraz są już dorośli i mają
własne dzieci, a nawet wnuki).
Mój nick, to moje drugie imię. Pierwsze jest używane przez znajomych i przyjaciół, natomiast drugie, w różnych odmianach zdrobnieniowych, funkcjonuje
w bliższej i dalszej rodzinie. Większość nawet nie wie, że to moje drugie imię.

[sagittarius954]

Z.A.A.
Czasem na różnych forach tak podpisuję sie co i nie ominęło Was .Zbigniew. Adam
.Andrzej. Nigdy nie interesowało mnie dlaczzego rodzice dali mi na imię
Zbigniew. Dopiero gdy napisałem Wam o pamiętniku mojej mamy z 1940 roku na
jednej z karteczek znalazłem wpis od Zbyszka a w rogu zagiętą karteczkę z
narysowanym sercem , w tamtych latach to raczej nie było "byle co". Dodam że
jestem najmłodszy z trójki rodzeństwa . Czy moją mamę ogarnął sentyment gdy
nadawała mi imię ? Nigdy nie dowiem się tego. A może sam mam za duże wyobrażenia
o tej historii. Ponieważ jestem dzieckiem grudniowym imię Adam jest jak
najbardziej na miejscu. A Andrzej? Po wizycie w kościele i obejrzeniu szczątków
św Andrzeja Boboli sam przyjąłem to imię i od bierzmowania rzadko , ale jeszcze
posługuje się tym imieniem. Gdy byłem dzieckiem chciałem być Patrykiem i zostało
mi to do dzisiaj , imię zbigniew jak najbardziej pasuje do mnie . Ten co wyzbył
się gniewu, mogę się wkurzyć , ale nie pogniewać.

[grazyna10]

Mialam byc Bozena, ale ojcu cos sie pomylilo i zapisal mnie jako Grazyne. Zeby
bylo smieszniej ojciec (rodzice sie rozwiedli) swojej nastepnej corce dal na
imie Bozena. Dlugo nie lubilam swojego imienia, bo jest takie twarde a
zdrobnienia typu Grazka czy Grazia doprowadzaly mnie do pasji. Wolalam juz aby
zwracac sie do mnie normalnie Grazyna. Dla holendrow moje imie jest trudne do
wymowienia, nieraz tylko sie domyslam, ze ktos probuje wymowic moje imie. Maz i
rodzina holenderska mowia do mnie Chrazintje lub Chrazin. Nawet podoba mi sie
to nowe brzmienie mojego imienia.
********
Aby byc skromnym trzeba miec z czego.
********

[takanietaka]

Grazyno ,moja przyjaciółka Grazyna miała te same problemy z imieniem
zagranica ,w końcu stanęło na "Grace" bo znużyło ja to wyjasnianie i próby
wymawiania.A inna przyjaciółka co to w Niemczech mieszka to tak sie
denerwowała ze Zofia wymawiaja Cofia ,ze w końcu postanowiła sie dostosowac i
zmieniła na Sofia..no i ma swiety spokój!

[ania091951]

Jestem drugim dzieckiem moich rodzicow,pierwsza byla corka.Ja mialam byc
chlopakiem Heniem,a ze z planow nic nie wyszlo wiec zostalam Hania-Teresa-
Barbara.Imie Ania nadaly kolezanki

moje imiona

[goskaa.l]

A mam ich aż cztery: trzy metrykalne i jedno z bierzmowania.
Zofia - to mije pierwsze w kolejności imię, choć używane wyłącznie oficjalnie.
Imię kobiet z rodziny mojego ojca, które nosiły prababka, babcia, ciotka
(siostra ojca). Moja mama też jest Zofią i kiedyś się śmiała (choc to imię było
bardzo popularne w jej pokoleniu) że ojciec się z nią ożenił, bo imię pasowało
do tradycji. Tyle,że nigdy nie byłam tym imieniem nazywana, od dziecka byłam
Małgosią.
Małgorzata - drugie w kolejności imię, z którym się identyfikuję. Wybrała mama,
miałam być Jerzym Jakubem, i kiedy ku zaskoczeniu rodziców urodziła się
dziewczynka, imiona wybierano dość nagle. Małgosią moja mama nazywała
miesiączkę - i stąd takie imię. Kiedy byłam mała, nazwałam siebie Goga, i do
swojej śmierci tak na mnie i do mnie mówiła przyjaciółka rodziców. Nie
przepadam za pełnym brzniemiem mojego imienia. Mój TŻ nazywa mnie Małgorzatką
lu Małgosieńką. Przyjmuję to od niego z sympatią, traktując jako imię intymne.
Przyjaciel mówi do mnie Małgoniu, co jest przyjemne. A ja pospisuję i
przedstawiam się od pewnego czasu jako Gośka.
Izabela - trzecie i praktycznie nie używane (w dokumentach nie ma na nie
miejsca) imię, o którym dla swojej córki (a mojej mamy) marzyła babcia (dziadek
zrobił inaczej) - ukłon w stronę babci.
Brygida - imię z bierzmowania, wybrane wcale nie pod wpływem lektury żywotu
świętej Brygidy (do dziś nie wiem, kto zacz), lecz pod wpływem zauroczenia
urodą i talentem BB.
I to by było na tyle.

[maladanka]

Tato poszedł zarejestrować do USC i nie wiedział,że ma podać imię. Więc Danuta -
bo ukochany Sienkiewicz, a Zofia /po mamie/gdyby się Danuta nie
spodobała.Długo nie miałam imienniczek i fajnie, aż tu nagle -
p.Waniek.p.Wałęsowa,p.Hubner....no proszę,proszę...
Teraz wiadomo jak Danuta to wiek w sam raz do naszego forum

[jana2706]

Tata na "J",brat tez i ja,ale Babcie maja wiele do powiedzenia
Przyniosłam sobie(dzien urodzin 27 czerwca,niedziela)Władysławę,
pierwsze Janina,drugie Władysława akceptuje bo to ja właśnie

[basiader]

Moje imiona to Barbara Malgorzata. Imie Malgorzata wybrala moja Babci ktora
byla tez moja chrzestna. Mieszkalismy wtedy u niej i mama nie chcac Babci
urazic zostawila Malgorzate, ale na pierwsze dala mi Basia. Efekt taki ze cale
zycie bylam Malgosia i tak w rodzinie do dzis. Dopiero maz zaczal nazywac mnie
Basia(wole to imie)ale wskutek niezdecydowania mamy jestem cale zycie
dwuimienna.

Cudaczne imiona dzieci sławnych rodziców

[malwina52]

film.onet.pl/0,0,1338636,1,600,artykul.html
Wybór imienia dla nowo narodzonego dziecka należy do grupy kilku
najtrudniejszych, życiowych decyzji. Najtrudniejszych, bo niemalże
nieodwracalnych. Niezadowolone z imienia dziecko może je co prawda zmienić, ale
zanim to nastąpi, przez 18 lat dźwiga brzemię rozbuchanej inwencji rodziców.

Po przeczytaniu artykulu ciesze sie ze moi rodzice nie byli slawni )))

[banitka51]

och, nie trzeba żyć w Hameryce i być sławną, nie pamietasz, Malwino, wysypu
Andżelik na naszej polskiej wsi?
A że inne dzieci będą się śmiały? Dzieci śmieją się z Jurka-ogórka.
Niech sobie dorośli zmienią. W USA mogą utajnić - metodą JW Brown - i ok.
Za wodą moda na oryginał, u nas na ... Franciszka, Antoniego, Jasia. Nasza moda
robi powtarzalność imienia - ich wręcz przeciwnie.
A i tak uważam, że indiański zwyczaj nadawania imienia jest najsympatyczniejszy.
Może i to stanie się niebawem modne? Tyle, że co drugi młodzian będzie się
nazywał "komputerowy klocek".

[malwina52]

"Imie jest konwencjonalmym znakiem tozsamosci,
przezwisko portretem"

Mnie kolezanki przezywaly "pchiełka"
macie takie portretowe drugie imie

ewa

[bimbom]

A ja jestem Ewa- imię niby konkretne, ale ja niezdecydowana, ciągle niepewna,
nie "ewa", tylko "ewunia". Zresztą większość osób (nawet w pracy) tak właśnie
do mnie się zwraca.

Dobranoc

[annal74]

Anna , otrzymałam po mamie ojca , podoba mi się , jest dostojne , nie lubię
zdrobnień .Anek ci w naszej rodzinie dostatek .

[kasia573]

Moje imię podobało się mamie. Wahała się między Katarzyną a Joanną. "Ankieta"
wśród koleżanek utwierdziła ją w wyborze. Na drugie mam Stanisława po babci.
Z pierwszego imienia raczej zawsze byłam zadowolona (nie licząc fascynacji
imieniem Agnieszka), podobało mi się. Natomiast Stanisławy nie lubiłam jako
dziecko i młoda osoba. Jak ktoś mnie chciał zdenerwować(byłam wówczas w
przedszkolu), to mówił "Kaśka, Staśka". Katarzyny? Jak i ja...I święte, i
caryca, i bohaterka "Poskromienia złośnicy"...

[natla]

A znalazłaś swojego pogromce? Pamiętam w tych 2 rolach Zawadzką i Łomnickiego...
wspaniali.

[kasia573]

Raczej nikomu się nie udało lub ja od takiego uciekałam. "Łom" to w ogóle
aktor, którego stawiam na pierwszym miejscu! Żałuję, że nie było mi dane
zobaczyć go na scenie w teatrze.