statystyka szczęścia

[semillla]

Dzien u wszystkich widzę melancholijny... i ja tak siedzę i się zastanawiam
ilu ludzi pośród moich znajomych w związkach jest szczęśliwych, czy wszyscy
są ze sobą z miłości, czy z egoizmu, ze strachu przed samotnością, czy z
jeszcze innych powodów.
Trudno jest oceniać inne związki, bo to co się dzieje na prawdę czasami
ukrywają.

[to.ja.kas]

Wole nie wnikac. Parę związków poznałam "od kuchni" i włosy dęba stanęły. Nie
dla mnie dlatego obraczka na palcu. NEVER!!!

[semillla]

ale ja nie tylko o związkach małżenskich
tak ogólnie,
wśród moich znajomych znalazłabym dwie pary, które "potencjalnie" uznałabym za
prawdzie szczęśliwe,
chyba mało...

[to.ja.kas]

To sporo moja Droga. całkiem sporo. U mnie tez cóś koło tego. Mówię o
szczesliwych parach, nie o zgnusniałych ktore z lenistwa i strachu nie chca NIC
zmieniac a kazde sni, ze "jeszcze kiedys sie zdarzy..."

[phokara]

Na cale szczescie, szczescie nie podlega statystykom... uffff....

[semillla]

phokara napisała:

>szczescie nie podlega statystykom


a może gdyby je definiować i rozmawiac o nim, ludzie nie tkwiliby w martwych
punktach...
tak sobie myślę, dążylibi do niego, he?

[phokara]

> phokara napisa?a:
>
> >szczescie nie podlega statystykom
>
>
> a moz˙e gdyby je definiowac´ i rozmawiac o nim, ludzie nie tkwiliby w martwych
> punktach...
> tak sobie mys´le˛, da˛z˙ylibi do niego, he?

Ludzie daza do szczescia instynktownie, nie musza nad tym myslec. Ale zgadzam sie, ze z
rozmow o istocie szczescia jest wiecej pozytku niz ze skakania po kanalach tv i dyskusjach o
brudnych garach w zlewie.

Ale regul brak. U mnie rozmow o zyciu, szczesciu, pomyslnosci bylo na tony - a o garach
wcale. No fakt, bo u mnie garow nie bylo, haha.

[semillla]

phokara napisała:

> Ludzie daza do szczescia instynktownie, nie musza nad tym myslec.


Swięta prawda, ale definiować szczęścietak dla siebie, ważyć co jest dla mnie
lepsze, a co gorsze itd.
Może zamiast "debaty Polaków o polityce" stworzyć by tak "debatę o szczęściu"
może byśmy "wielkiego Romana" uduchowili troche

[phokara]

Nie mam ambicji uduchowiania Romana.
A z 'debat o szczesciu' polecam Kolakowskiego.

[semillla]

wiesz, ja też byłam w takim małżenstwie,
i czasami się łapię na tym (momo, że wiem ile było zła, nicości i
obojętności) -bo życie w pojedynkę skłania do częstszego myślenia nad życiem i
codziennością że lepiej było źle niż tak jak teraz
wiem, że to złe myślenie, ale tak jest!

[phokara]

> wiem, z˙e to z?e mys´lenie, ale tak jest!

Myslenie determinuje widzenie swiata. Tak jest.
A to co napisalas o mysleniu... ten paradoks, ze w pojedynke czesciej sie czlowiek zastanawia
nad zyciem. Moze jakby sie nad nim wiecej dumalo w duecie, to rezultaty by byly lepsze...
A tak - coz - "nicosc i obojetnosc" tez pozeraja czas.

[misbaskerwill]

> A to co napisalas o mysleniu... ten paradoks, ze w pojedynke czesciej sie czlow
> iek zastanawia
> nad zyciem. Moze jakby sie nad nim wiecej dumalo w duecie, to rezultaty by byly
> lepsze...
> A tak - coz - "nicosc i obojetnosc" tez pozeraja czas.

Amen.
Nie, powiem więcej - Pho, czy Ty aby na pewno jesteś blondynką???
Mam dziwne uczucie, że gdybyś napisała książkę ze dwa lata temu, a ja bym ją
przeczytał, to pewnie nie siedziałbym na tym phorum

[phokara]

>Pho, czy Ty aby na pewno jestes´ blondynka˛???
Odkad spadlam z pomostu stracilam wszelka pewnosc co do mojej osoby.

> Mam dziwne uczucie, z˙e gdybys´ napisa?a ksia˛z˙ke˛ ze dwa lata temu, a ja bym ja˛
> przeczyta?, to pewnie nie siedzia?bym na tym phorum

No tak... ale moglbys wtedy siedziec w jakims gorszym miejscu, prawda? Niezbadane sa
kaprysy losu.

[misbaskerwill]

> To sporo moja Droga. całkiem sporo. U mnie tez cóś koło tego. Mówię o
> szczesliwych parach, nie o zgnusniałych ktore z lenistwa i strachu nie chcaNIC
> zmieniac a kazde sni, ze "jeszcze kiedys sie zdarzy..."

Istną niemożliwością wydaje mi się bycie szczęśliwym przez całe życie.
Do czego by dążył taki szczęśliwy człowiek wtedy?? No chyba do zachowania tego
szczęścia. Ale to takie "nudne i zgnuśniałe"....

Tu miała filozoficzna rozprawa wyjaśniająca, co mam na myśli, ale misiowi
zagotowały się trociny w główce, więc trzeba było wykasować

[kruszynka301]

misbaskerwill napisał:
> Istną niemożliwością wydaje mi się bycie szczęśliwym przez całe życie.
> Do czego by dążył taki szczęśliwy człowiek wtedy??

Odpowiedź jest bardzo prosta: szczęśliwy cżłowiek cieszy się życiem, korzysta z niego, zawsze jest w ruchu i pędzie - bo jest tyle pięknych rzeczy do zrobienia i obejrzenia......
Czy zawsze trzeba do czegoś dążyć? Chyba nie.

[semillla]

kruszynka301 napisała:

> Odpowiedź jest bardzo prosta: szczęśliwy cżłowiek cieszy się życiem, korzysta
z
> niego, zawsze jest w ruchu i pędzie - bo jest tyle pięknych rzeczy do
zrobieni
> a i obejrzenia......

>

zawsze dążysz do czegoś, nawet jak tego nie nazwiesz "dążeniem", to cieszenie
się życiem to też "dązenie" ;

[kruszynka301]

Semillo, uwierz, nie mam planów, na razie cieszę się rosnącym brzuszkiem, nie dążę do niczego, mam wszystko, o czym kiedykolwiek marzyłam.
Możliwe, że kiedyś się to zawali, jak już kiedyś tak się stało - ale dopiero wtedy będę się martwić.

A cieszyć się życiem nauczyłam się w okresie samotności - miałam wtedy dużo czasu do myślenia.

[semillla]

To gratuluję serdecznie i przyznam, że szczerze zazdroszczę, tak pozytywnie.

Dążenie czasem jest bezwiedne, może Ty to nazywasz życiem z dnia na dzień, a ja
dązeniem.
Przyznam się, że ja chyba z tymi dązeniami (cokolwiek one znaczą) stoję w
miejscu. Na razie uczę się żyć sama.

[misbaskerwill]

kruszynka301 napisała:
>... jest tyle pięknych rzeczy do zrobienia i obejrzenia......
> Czy zawsze trzeba do czegoś dążyć? Chyba nie.

No i odezwał się mój kolejny guru
Ktoś pytał o definicję szczęścia...to chyba tu jest "ciepło".
Nieszczęśliwy człowiek dąży w życiu do szczęścia, a szczęśliwy...nie. Bo nie musi
Czyli jak się po prostu zacznę cieszyć życiem, to będę szczęśliwym.
I na pewno wtedy nie będę sobie zadawać tak idiotycznych pytań (typu "czy jestem
szczęśliwy")

[to.ja.kas]

Miś szczeście nie definiuje sie poprzez brak pytań "czy jestem szczęśliwy?" ja
codziennie sobie zadaje to pytanie i codziennie na nie sobie odpowiadam. I póki
mogę powiedziec "tak" jest mi dobrze. A jeszcze piekniej jak ktoś Ci zadaje
wieczorem p[ytanie "jestes szczęśliwa?". Małżeństwom zgnuśniałym o tym gadać
sie nie chcę. Nie można sie skupić na "Tańcu z gwiazdami".

[misbaskerwill]

Jako biedny miś z trocinami w główce, mogę więc tylko stwierdzić, jak na
początku - to nie takie proste...
Każdy musi pewnie znaleźć własną definicję szczęścia.
Cóż, Kasiu - szczerze gratuluję, zwłaszcza tych twierdzących odpowiedzi

[nangaparbat3]

misbaskerwill napisał:

>> Ktoś pytał o definicję szczęścia...to chyba tu jest "ciepło".
> Nieszczęśliwy człowiek dąży w życiu do szczęścia, a szczęśliwy...nie. Bo nie
mu
> si
> Czyli jak się po prostu zacznę cieszyć życiem, to będę szczęśliwym.
> I na pewno wtedy nie będę sobie zadawać tak idiotycznych pytań (typu "czy
jeste
> m
> szczęśliwy")


Oj Misiu, z ust mi to wyjąleś, własnie miałam napisać, że szczęsliwy człowiek
nie dąży do szczęścia, nie interesuje się nim specjalnie.

[13monique_n]

misbaskerwill napisał:

> Nieszczęśliwy człowiek dąży w życiu do szczęścia, a szczęśliwy...nie. Bo nie
>musi
Wiesz Misiu, owo "nie musi" jest jednym z kluczy. chyba. Wolnosc wyboru i
radosc z tego, co sie robi, cieszenie sie... to chyba to. Tak mi sie zaczyna
wydawac.
> Czyli jak się po prostu zacznę cieszyć życiem, to będę szczęśliwym.
> I na pewno wtedy nie będę sobie zadawać tak idiotycznych pytań (typu "czy
jeste
> m
> szczęśliwy")
Bedziesz mowic "jaki jestem szczesliwy"