Student jako "gęś"

[Gość: Tytularny]

Najpierw wyjasnie "gęś". Jest taki sposob karmienia gęsi: wklada sie jej do
gardla rurę przez ktora dzien w dzien tloczy sie jej do żołądka ten sam pokarm,
aż nastąpi przerost wątroby, z której produkuje się nastepnie jakis pasztet.
Gęsi strasznie cierpią, wiec na szczescie w Europie zakazano tej metody.
Jako pracownik uniwersytetu jestem zobligowany przepisami
(tzw. "Minima Programowe") do zadawania podobnych cierpien moim studentom.
Wiekszosc z nich to sa osoby przecietnie zdolne, ale ciekawe swiata i chetne
do studiowania. My zgodnie w przepisami musimy ich faszerowac od poczatku
studiow specjalistyczna wiedza, "Minima" sa tak rozlegle ze moi studenci nie
maja czasu (i mozliwosci) zeby w czasie studiow uczesczac na interesujace ich
zajecia z innych dziedzin, na innych wydzialach. Odnosze tez wrazenie ze po
pewnym czasie nabieraja niecheci do przedmiotu ktory jest ich kierunkiem, bo
wiekszosc z nich slabo rozumie te wysoce specjalistyczne wyklady, ktore musz
byc w programie. (Oczywiscie zawsze znajda sie wyjatkow zdolni, ktorzy .... .)
Konkludujac, w programach studiow polskich uczelni rządzi fetysz
"specjalizacji", w rezultacie studia sa jednostronne/nudne.

[Gość: dhp]

W zasadzie uwazam te refleksje za raczej prawdziwa.
Tak na boku - czy Pan uwaza sie za osobe ponadprzecietnie zdolna? A jakie jest
Pana zdanie o panskim srodowisku? Czy ono jest zlozone z osob ponadprzecietnie
zdolnych?
Ja odnosze wrazenie ze 80% doktorantow i mlodych pracownikow naukowych to
ludzie przecietnie zdolni, za to z pasja. Nie mialem jednak nigdy okazji (a
raczej smialosci) zapytac jak to wyglada u starszej kadry.
Pozdrawiam.

[Gość: Tytularny]

W naukach scislych, gdzie trzeba publikowac w miedzynarodowych czasopismach,
pewne predyspozycje sa niezbedne zeby zdobyc we wlasciwym czasie odpowiednie
stopnie i tytuly naukowe, oraz zainteresowac "świat" swoimi wynikami.
Potrzeba troche talentu do danej dyscypliny, silnej motywacji zeby dac sobie
rade w najtrudniejszym
okresie (przed habilitacja), trzeba miec tez umiejetnosci "spoleczne"
nawiazywania i podtrzymywania kontaktów z ludzmi z innych osrodkow, zeby nie
znalezc sie na "naukowej prowincji". No i trzeba wierzyc, ze to co sie robi ma
wartosc.
Z pozdrowieniami, T.

[r.richelieu]

z tym czasem niewielkim aby uczęszczać na inne zajęcia to gruba przesada. Bo
jakoś liczba dwukierunkowych rośnie w zastraszającym tempie i żadna krzywda się
im przez to nie dzieje, tak, że nie śpią na przykład przez 3 dni z rzędu
minima zaś są zbyt rozległe tylko trochę, niewiele, nie można przecież chcieć
by architektowi obciąć geometrię wykreślną, geografowi geomorfologię, a
socjologowi metody badań

[eliela]

nie jestem w zasadzie 'tytularna' ni tez obeznana jako studentka.lecz znam to
srodowisko od drugiej strony katedry.zauwazylam,iz wykladowca/naukowiec im jest
starszy, ma wyzszy stopien naukowy-tym bardziej jest 'ludzki' tj.
wyrozumialy,bardziej przystepny i mniej w nim wspanialej megalomanii i
przekonania o wlasnej wyjatkowosci.pachnie to stereotypami, po czesci-racja.ale
statystycznie swiezo opierzony 'doktorek' łacniej poczuje swa wyższość nad
studentami, niz prof.,ktory przepracowal kilkanascie czy wiecej lat za
katedrą.nie jest to regula,owszem.lecz patrzac na rodzicow i na to dosyc
hermetyczne srodowisko wnioskuje.nie zawsze tak byc musi-ludzie sa rozni.samo
pretendowanie do gesi zakrawa na kiepski zart czy tez licha aluzja.ech, kimze
ja jestem!:)
w sprawie wykladow,owego 'minimum' czy tez jednostronnosci wykladow zapewne
przekonam sie w pazdzierniku:)
pozdrawiam malo tytularna adeptka