ile sie uczyliscie by sie

[Gość: studencik]

dostac tam gdzie chcieliscie??

[Gość: Phoebe]

Ja o SGH zaczęłam myśleć jakieś 1,5 roku przed egzaminami... Ale do końca nie
byłam przekonana...
Matematyki zaczęłam się uczyć prywatnie w 3 kl LO, angielskiego w 1 LO, a z
geografią to było dużo gorzej... bo tylko kilka... hmmm... miesięcy?
tygodni?... trudno powiedzieć... w każdym bądź razie nie było to za bardzo
efektywne ze względu na moje małe zaintereoswanie przedmiotem. Jeśli jednak
komuś na prawdę zależałoby na dostaniu się na dany kierunek to radzę tego typu
przedmiotów zacząć się uczyć wcześniej i nie denerwować później tak jak ja ;)
Za to jeśli chodzi o matematykę to gdyby nie te 2 lata prywatnych lekcji nie
miałabym większych szans na dostanie się gdziekolwiek. A chodziłam po 2
(początkowo 1) h (pod rząd) w tygodniu, czyli chyba nie za dużo...
Podsumowując... myślę, że ilość czasu potrzebnego na przygotowanie do egzaminów
to bardzo subiektywan sprawa. Oprócz indywidulanych predyspozycji i
zainteresowań, zależy też od rodzaju studiów na które się wybieramy.
Dla mnie na przykład wkuwanie na pamięć to była katorga... stąd te problemy z
geografią. Co innego matematyka... :). Jeśli cos się bardzo lubi to wchodzi
momentalnie... :)
Życzę wszystkim nauki tylko ulubionych przedmiotów...:)

[Gość: studencik]

mozna wiedziec z jakiego miasta pochodzisz ??

[Gość: Phoebe]

Myślę, że można...
Chociaż tylko ja się tam dostałam i rozpoznać będzie łatwo... ale czegóż tu się
wstydzić ;).
Lipno ... woj. Kujawsko Pomorskie... ok. 16 tys mieszkańców.

[Gość: wiewiorka]

ja do połowy czerwca nie wiedziałam gdzie chce iść. Ale od początku 4 klasy
przyjęłam że będe zdawać matme, na maturze i na egzaminach. Uczyć zaczęłam się
od września, ale tylko pod kątem matury, robiłam dużo zadań itd. Nie chodziłam
na żadne lekcje. Od początku marca do konca kwietnia miałam przerwę, potem
zdałam maturę i od początku czerwca zaczęłam przygotowywać się pod kątem
egzaminów - tzn. robiłam zadania z kilku poprzednich lat - opłaciło się bo
zadania były bardzo podobne:) Acha, ostatni tydzień przed egzaminem byłam na
kursie przygotowawczym z matmy. Moja nauka nie była tak absorbująca i
wyczerpująca jak innych osób, ale dostałam się wszędzie gdzie chciałam:) Duużo
zawdzięczam mojej nauczycielce matmy z liceum, która naprawde solidnie nas
przygotowała, mimo że tak bardzo nie skupiałam się na matmie i nie poświęcałam
jej dużo czasu przez 3 pierwsze lata, to i tak nie miałam problemu z
powtórzeniem materiału:) Matmy nauczyłam się bezboleśnie, prawie nieświadomie i
skutecznie:D Życze wszystkim takich nauczycieli w szkole:)

Warto jeszcze zauważyć że do szkoły chodziłam w niedużym mieście, a poziom nie
był powalająco wysoki;) Jedynie matma była na naprawde przyzwoitym poziomie:)

[klymenystra]

zdalam na romanistyke na uj, gdzie jest egzamin z francuskiego, wiedzy
humanistycznej, gramatyki polskiej i wiedzy o francji. francuskiego intensywnie
i z rezultatami (konkursy, olimpiady) ucze sie od 5 klasy, a jako olimpijka z
tego przedmiotu bylam zwolniona i mialam maksa :) trzeba jednak dodac, ze- zeby
miec taki wynik- trzeba bylo poswiecic cale dni na nauke, wiec wcale latwo nie
bylo i czasem mysle, ze bardziej by mi sie oplacilo przygotowywac do normalnego
egzaminu. jesli chodzi o polski, to historie literatury (z przydatkami-
filozofia, sztuka itp) mialam opanowana (cale lo mialam 6 z polskiego, o czyms
to jednak swiadczy) wiec przed egzaminem tylko przejrzalam podreczniki (do
matury nie powtarzalam). wiedze o francji mam po olimpiadzie i z autopsji.
tylko nad grama siedzialam chyba miesiac, bo poziom byl bardzo wysoki, wrecz
studencki, musialam opanowac od nowa pewne rzeczy jeszcze z podstawowki i
douczyc sie wielu innych. generalnie jednak przed egzamiem sie nie katowalam,
uczylam sie, ale nie jakos makabrycznie- najwazniejsze bylo to, ze przez lata
bylam systematyczna. a to jednak procentuje ;)
pozdrawiam

[Gość: Johhny]

Ja na pewien kierunek na UW (w tamtym czasie 10 osob/miejsce) poswiecilem
dokladnie jeden dzien. Zrobilem testy z ubieglych lat i wynotowalem na duzej
kartce typy bledow jakie popelniam. Poskutkowalo - na egzaminie na caly test
zrobilem jeden blad :-)))))

[Gość: eeeeeeeeer]

Od 7 klasy podstawowki olewalem wszystkie prace domowe i uczylem sie tylko do
klasowek o fundamentalnym znaczeniu dla przejscia do nastepnej klasy. W liceum
nic sie nie zmienilo poza tym, ze srednia spadla mi do ok. 3,1/3,2.
Do matury zaczalem sie troche uczyc na tydzien przed egzaminami (w dniu matury
nie wiedzialem prawie nic z historii po 1815 np.), ale mialem farta i
wylosowalem naprawde latwe pytania (np. z hist. po 1815 - zmiany na mapie uropy
po I wojnie swiatowej - wystarczylo otworzyc atlas), co zaskutkowalo dwiema
piatkami (z pisemnego pl 3).
Na studia zdawalem na UW na socjologie i etnologie, ale po zorientowaniu sie w
ilosci zdajacych (5/miejsce na etno, 17 na soc) i wymaganiach (etno-
historia+angielski, soc-historia+wos) postanowilem polozyc glowny nacisk na
historie (etno) olac zas wos - na egzaminy na socjologie pojsc tylko po to by
spotkac sie z kumplami.
Tak wiec przez 2 tygodnie powtarzalem historie, kompletnie zapominajac o wosie.
W koncu nadszedl czas egzaminow. Przed etnologia bylem makabrycznie
zestresowany, do socjologii zas podszedlem ze stosunkiem calkowicie
wyluzowanym, polowe odpowiedzi zgadujac, lub dochodzac do nich 'droga
dedukcji'. Wychodzac z ostatniego egzaminu pomyslalem sobie 'Boze, alez by bylo
smiesznie gdybym sie dostal'.
Okazalo sie ze Bog ma poczucie humoru: miejsce w 5 dziesiatce (na ok. 1500
osob) na socu, pierwszej (na ok. 250) na etno.
Pozdrawiam

[Gość: karol]

Na jakie kierunki bedę zdawał, zdecydowałem się mniej więcej dopiero w styczniu
i uważam, że sześć miesięcy to na matematykę i fizyke nawet za duzo czasu.
Jesli chodzi o matmę, to zrobiłem wiekszośc z zadań ze zbioru "I ty zostaniesz
Euklidesem" i wyrobiłem sie z tym do końca marca. Do matury a matmy się nie
uczyłem, bo mi specjalnie nie zależało, tyle ze chodziłem na lekcje, ale raczej
sie na nich obijałem. Jeśli chodzi o fizyke, to w styczniu, oprócz kinematyki i
materiału z czwartej klasy nie umiałem nic. Powtarzalem ok. 2 godzin
tygodniowo, przed maturą wyrobiłem sie z powtórkami fizycznymi. W maju zrobiłem
sobie przerwę na intensywna naukę polskiego i mało intensywna niemieckiego,
matma i fizą nie zaprzątałem sobie głowy. Cały czerwiec za to poświecilem na
rozbieniu egzaminów z lat poprzednich z różnych uczelni - ok. 3-4 godziny
dziennie. Doastałem sie na informatykę na PW, wiec wysilek nie poszedł na
marne.
Uważam, ze na nauczenie się matmy ifizyki naprawdę wystrczy pół roku, z
zastrzeżeniem co do matemtayki, jeśli nie uczy sie jej od postaw. Fizyki od
podstaw mozna się przy intensywnej pracy w dwa miesiace nauczyć. Takie jest
moje zdanie. Niestety w dwa miesiace nie da sie nauczyć takich przedmiotów jak
historia czy biologia - jest po prostu duzo materiału, który trzeba zapiamietać
i nie da sie tego zrobić tak szybko (z własnego doswiadczenia wiem, bo biologii
nauczyć sie próbowałem - bezskutecznie, z lekcji pamietałem niewiele, bo i
lekcji było niewiele - nie przerobiliśmy nawet polowy materiału).

[aniabz]

Taaak... zgadzam się z Karolem, ale z jednym małym zastrzeżeniem... Pół roku
może wystarczyć na naukę matematyki i fizyki ale tylko pod warunkiem, że w
szkole te przedmioty były na wysokim poziomie, a przynajmniej nauczono cię ich
podstaw. Gorzej jeśli nie. I sądzę, że wtedy nawet dużo więcej czasu może nie
wystarczyć. Albo ... gorzej... kiedy w szkole kładzono nacisk na przedmioty
zupełnie 'niekierunkowe' i przez to traciło się masę czasu.
No... i dochodzą do tego jeszcze predyspozycje takiego 'ucznia'. Bo niektórym
coś wchodzi szybciej, innym wolniej, a jeszcze inni wolą się uczyć na pamięć.

[Gość: tsar]

16 miesięcy, praktycznie od zera
kierunek prawo na uw

[Gość: miron]

ostatnie 20 h przed egzaminem- EPI na UJ

[tawananna]

Ja ostatnio mawiam, że całe życie ;). Trudno mówić o jakimś konkretnym okresie,
przecież zabierając się intensywniej do nauki nasz umysł nie jest - a
przynajmniej nie powinien być;) - tabula rasa;).

A jeśli chodzi o przygotowania do egzaminów - kiedy teraz sobie to przypominam,
jestem pełna podziwu dla siebie, jak to sobie ładnie wymyśliłam;). A poważniej:
zdawałam na cztery kierunki: MISH, filologię polską, filologię klasyczną z
polską i do KJO na angielski. Rozstrzał może nie największy, ale jednak spory.
Do matury z polskiego zaczęłam się uczyć mniej więcej od ferii zimowych - wraz
z dobrze ponad 10 osobami z mojej klasy chodziłam na zajęcia do byłej
polonistki z naszej szkoły (raz w tygodniu do końca kwietnia). Było warto, bo
powtórzyliśmy tam sporą część materiału, do którego w domu już nawet nie
zaglądałam. Ogólnie uczyłam się na polski niewiele, wychodząc z założenia, że i
tak będę odwoływała się do tych lektur, które dobrze znam, a nie tych, które
pośpiesznie przypominałam sobie na miesiąc czy kilka tygodni przed egzaminem.
Szaleństwo przedmaturalne ogarnęło mnie jakieś trzy czy cztery dni przed
egzaminem, kiedy, jak to zwykle bywa, człowiek odkrywa w swojej wiedzy
największe braki :).

Piszę o maturze, bo polski był moim przedmiotem "koronnym" na egzaminach
wstępnych. Od egzaminu dojrzałości do literatury już właściwie nie zaglądałam -
stwierdziłam, że w końcu przygotowałam się na maturę :). Potem w maju uczyłam
się jeszcze historii - zdawałam tylko maturę ustną, z podanych zagadnień. Okres
przed egzaminem z historii był dla mnie najgorszy, ale jakoś to wszystko
opanowałam. Niestety, do czerwca wiedza historyczna zdążyła mi już częściowo
wywietrzeć ;).

W czerwcu uczyłam się już niewiele i tylko pod kątem charakterystycznych
elementów egzaminów wstępnych, tzn. tych, z których nie przygotowywałam się
wcześniej. Ten czas poświęciłam głównie na przygotowanie tematów na MISH (na
rozmowę wybiera się samodzielnie dwa tematy + lektury do nich; tematy na
szczęście miałam już mniej więcej wytypowane w kwietniu, miałam też chyba ze
dwie przeczytane książki), na naukę z gramatyki i wiedzy o języku
(przygotowywałam się z tego na polonistykę, ostatecznie bardziej przydała mi
się na teście na MISH) i na powtórzenie wg zagadnień potrzebnych rzeczy na f.
klasyczną i polską - na klasyczną historię antyku wg podanych przez nich
zagadnień (ważne o tyle, że na maturze praktycznie jej nie było) + literaturę
antyczną i informacje o najważniejszych tłumaczach utworów łacińskich na język
polski, na polską - różne dziwne rzeczy w rodzaju opanowanej listy czasopism
polonistycznych i kulturalnych wraz z ich tematyką;). Ponadto powtórzyłam
gramatykę z angielskiego (do KJO i na filologię klasyczną, gdzie również
zdawałam angielski). Historii na MISH nie powtarzałam (był tam test z
historii), bo doszłam do wniosku, że materiału jest za dużo, by po raz drugi (a
pierwszy po maturze) zabrać się do tego porządnie.

Moje metody złe być nie mogły, skoro dostałam się na wszystkie kierunki:).

W tym roku było już trochę inaczej (zdawałam na etnolingwistykę i na
językoznawstwo z informacją naukową), bo egzaminy wstępne wypadały tuż po sesji
(i to po moim najtrudniejszym egzaminie), więc czasu na przygotowanie do nich
było niewiele. Egzamin był z wielu przedmiotów: polskiego (ale tylko gramatyki
i wiedzy o języku), angielskiego, historii, matematyki. Najsłabiej czułam się
przygotowana z historii (nie da się powtórzyć tego w ciagu kilku dni;)) i
zrezygnowałam potem ze zdawania tego przedmiotu (była możliwość zdawania tylko
matematyki). Polskiego uczyłam się krótko, bo formuła rozmowy z polskiego była
konkretna i bardzo przewidywalna - powtórzyłam tylko składnię, z którą na I
roku polonistyki nie miałam styczności. Z angielskiego przejrzałam tylko
gramatykę, wychodząc z założenia, że słownictwa i tak nie nauczę się przez parę
dni. Angielskiego bałam się zresztą najbardziej, bo przez cały rok nie
chodziłam na żadne zajęcia z tego języka. Najśmieszniej było z matematyką:), bo
nie miałam z tym przedmiotem kontaktu od czasu liceum, na dodatek jeszcze nigdy
nie powtarzałam naraz wiedzy z kilku działów :). Ostatecznie udało mi się
powtórzyć jakąś 1/3 materiału (w tempie błyskawicznym, bo były to jakieś 2-3
dni mało intensywnej pracy).

[Gość: Veredico]

Stricte do egzaminu wstepnego uczylem sie kolo 40 czy 50 godzin. Oczywiscie mialem solidne podstawy i zakres materialu byl zbiezny z moimi zainteresowaniami. Dostalem sie na prawo, choc to moze az za szumnie powiedziane bo studiuje juz te materie od 2 lat:)

Pozdrawiam.

[Gość: nickname]

Uczyłem się już od kołyski, a nawet kiedy jeszcze byłem wewnątrz matki, to
prosiłem o książki, ale nie przechodziły przez wyjście na zewnątrz. Potem
uczyłem się na pamięć zeszytów mojej prababci i pradziadka. Następnie
przepisywałem podręczniki do fizyki, chemii i matematyki. Bardzo to lubiłem.
Zawsze, kiedy tylko mogłem uczyłem się wszystkiego, co było pod ręką na pamięć.

[tawananna]

I dostałeś sie na studia? Bo uczenie się na pamięć to coś nie najlepsze
metoda... ;P

;)

[r.richelieu]

mi zaś przepona się turla

[Gość: DAMIAN]

jak ja zdawalem na WSSE (www.wsseuczelnia.edu.pl) to nie musiałem sie uczyc.
Bez egzaminów na PIERWSZY POLSKI UNIWERSYTET OTWARTEGO KSZTAŁCENIA NA ODLEGŁOŚĆ
W WARSZAWIE

[rr.richelieu]

wiesz co ja ci mogę teraz zrobić? wiesz?

[romi00]

nie wiem!!! to nie jest reklama glupia dziewucho

[r.richelieu]

nie jest reklama lecz spam
wiesz co to spam?

[Gość: wiem]

wiem
bye bye

[Gość: ajakbujasie]

Hm. Tak mysle, ze okolo 1300 godzin nauki :) BLE ... Dostalam sie na
psychologie.

[Gość: studencik]

w takim razie jak wygladal wasz "normalny" dzień(tydzień) w szkole średniej??

[Gość: eM]

zapewne tak jak Twoj - nieco wiecej pracy bylo w 4-ej klasie (terazniejszej 3-
ciej)- ale to taka specyfika ...

[Gość: ddr]

heh jakies 10 miesiecy czyli 4 klasa.. to w zupelnosci wystarcza.. prawo UW
a normalny dzien? no od niedzieli do czwartku komp i nauka, a piatek, sobota
odpoczynek :))

[Gość: aaa]

zaczelam sie uczyc tak:
na uw 2 dni przed egzaminami i nic z tego nie wyszlo
a na sggw tydzien przed i jestem! ale bylam pod kreska i fartem sie udalo bo
duzo osob zrezygnowalo.
radze sie uczyc co najmniej z miesiecznym wyprzedzeniem:)

[kaiko84]

przez średnią szkołę prawie w ogóle i za pierwszym podejściem się nie dostałem tam gdzie chciałem. Za drugim podejściem zacząłem się uczyć tak na pół roku przed egzaminami (ale na prawdę ostro) codziennie po kilkanaście/kilkadziesiąt zadań i mimo śladowych ilości wiedzy wyniesionych z liceum (ale przez 6 miechów się na prawdę bardzo dużo nauczyłem) przyjęli mnie na UJ informatykę :]

[Gość: opryszek]

jestes na UJ na informatyce to może sie spokamy bo na mnie sie nie poznali heh
i przyjeli. a tak wogóle to przez całe liceum sie obijałem dopiero gdzies w po
feriach zaczałem sie uczyć matmt i to tez tak nie nonstop tylko co pare dni i
to wystarczyło dostaełm sie na uj i na umk na informatyke. Do egazminów to mi
sie wyrzut na sumieniu robił ze sie opieprzałem całe liceum ale jak juz mnie
przyjeli to uważam że nie warto było sie tyle uczyc heh

[Gość: muesli]

niemieckiego tak na serio - od 2 LO i poszlam na 2-tygodniowy kurs
przygotowawczy przed egzaminami, a polski nigdy nie sprawial mi trudnosci, wiec
na powtorki przed matura, no a potem bezposrednio przed egzaminami :)
i dostalam sie na germanistyke - na UJ i UWr :)

[Gość: Ksena]

Dostałam się za pierwszym razem na prawo na UW.Faktycznie uczyłam się 1 miesiąc
intensywnie.