Kto się strasznie boi studiów

[Gość: ania]

?????? to normalne czy może to jakaś choroba

[Gość: Kaja]

Moze nie strasznie, ale jednak...a w lipcu tak się cieszyłam...

[Gość: :)]

ja się boję, bo wiem, że nic nie wiem;)

[Gość: :(]

ja się boję i to strasznie a to dlatego że nic nie wiem straszny bałagan jest

Ja!

[7u8]

bo są straszne :( nie wiem jak sobie dam radę

[Gość: a]

ja!ide na zaoczne juz jutro.niby zaoczne ale nikogo nie znam.bede w poznaniu
moze 3 raz w zyciu..masakra.moze ktos idzie na uam na socjo zaoczna?

[Gość: ehhh]

Ja tez nie tyle sie boje, co jest mi strasznie smutno (i z kazda chwila coraz
bardziej) ze musze wyjechac z mojego ukochanego miasta, wyprowadzic sie z domu,
mieszkac daleko od rodzicow, pozegnac sie na baaardzo dlugo ze wszystkimi
znajomymi ktorzy rozjeżdzaja sie w rozne zakatki Polski, bede musiala mieszkac
z ludźmi ktorych slabo znam i nie wiem czy polubie..... i wiele innych spraw
... Buuuuuuuuuuuu :(((((

[Gość: L]

Ja czuje to samo co ehhh :(

[Gość: Lola]

Ja się źle czuję, bo nie wiem co mnie czeka

[Gość: kika]

Ja też się boję... Zaczynam w przyszły weekend. Nie znam nikogo. Będę na
kierunku z samymi dziewczynami, a wiecie jak to jest między kobietami zawsze
znajdą się jakieś nieprzyjemne sztuki, poza tym boję się że nie dam sobie rady
z jakimś przedmiotem.

[Gość: madzia]

Ja tez sie boje,ale mysle ze to calkiem normalne...dla wielu z nas (w tym mnie)
nowe miasta,brak znajomych,nowi ludzie,wiadomo,ze czujemy sie przed tym
wszystkim jakos nieswojo...
ale glowy do gory!Najwazniejsze ze studiujemy!Tyle osob sie nie dostalo...
jestesmy szczesciarzami:)))
pozdrawaim wszystkim i trzymam za Was (i siebie tez) kciuki!Bedzie dobrze!

[Gość: paulinka]

ja studiuje a sie nigdzie nie dostalam.jestem na prywatnych i nie ukrywam ze
wolalam isc na panstwowe:(

[Gość: monkey0]

głowa do góry !! ja tez sie nigdzie nie dostałem ,tez jestem na prywatnych i
tez wolałbym państwowe ale musimy maksymalnie wykorzystać to co mamy !! wiele
osób nie ma nawet takiej szansy !! damy rade

[Gość: gusia]

ja sie boje chociaz nie wyjezdzam z mojego miasta , boje sie bo nikogo nie znam
i obawiam sie czy polubie , poza tym boje zie nadmiaru nauki,ale pocieszam sie
ze przynajmniej bede w domku.dobrze ze sie nie zdecydowalam wyjechac jednak.

[Gość: nameless]

Nie rozumiem tego, wszyscy moi znajomi ktorzy wyjezdzaja sie ciesza z tego. Nie rozumiem jak mozna zostac w domu majac mozliwosc wyjazdu. Trzeba sie kiedys usamodzielnic nie?

[lisowa2]

heh łatwo mowic:P
n_nicky: kurcze ja Ci zazdroszcze, tego dziennikarstwa:), szkoda ze ja sie nie zalapalam tak bysmy jakos sie przed zgadaly i razem poszly na zajecia/ a tak w poniedzialek czeka mnie samotna wyprawa, w obce miejsce miedzy obcych ludzi..oj cos czuje ze jutro bedzie baaaaaaaaardzo nerwowa niedziela:).

[Gość: nameless]

Co latwo mowic.. Ja tez studiuje w obcym miescie :) Jutro sie przeprowadzam.

[Gość: Karacz86]

Ja obawiam się 2 rzeczy:
-zaliczenia matematyki i fizyki (co prawda jeden semestr ale zawsze)
-tego że coś przeoczę, gdzieś sie nie zapiszę, o czymś nie będę wiedział i w
rezultacie dostanę kopa w d***

[Gość: dziewczyna]

Ja się bardzo boję i panikuje od kilku dni. Boje się czy polubie te nowe osoby i
czy mnie polubią, a chciałabym trafić do fajnych osób- zebysmy sie zgrali
wszyscy.Ehh....i będę tęsknić za moim ukochanym on wyjeżdża a ja zostaje u nas w
mieście..

[Gość: ja też]

wiem ze trzeba opuścić ciepły ku..dołek ale....ehh

[bw.com]

Ja też się boję. Z każdym dniem coraz bardziej. Idę do szkoły, do miasta, gdzie
zupełnie nikogo i niczego nie znam, idę do akademika, ale boję się, że będą już
jakieś grupki, że ludzie się będą już znali i się nie wkręcę. Boję się, że na
wykładach nie zdążę wszystkiego zanotować, że nie zaliczę matematyki i
statystyki, bo jestem totalne 0 z matmy. Boję się, że w pokoju będę mieszkała
albo z jakimiś lampucerami albo z takimi z którymi nie da się nawet zamienić
słowa. Boję się być tam sama, boję się, że się nie będę potrafiła dobrze
zorganizować. Ale widać... Nie jestem sama... ;-) POWODZENIA!!!

[Gość: nerw]

ja też sie bardzo boję bo też nic nie wiem, nie znam planu zajęć, nikogo nie
znam, boje się też że sie w tym wszystkim nie połapie:( Ale z drugiej strony
grunt że w ogóle ide na studia:)

[n_nicky]

głupio zabrzmi, ale poprawiliście mi humor, bo teraz wiem, że nie jestem sama ;))

Pozdrawiam wszystkich nowych, będzie ok:)

[Gość: manson]

mi tez to poprawilo humor...ale wciaz sie boje...tesknoty za znajomymi z miasta...za domem...za wlasnym pokoikiem...no i...tesknoty za dziewczyna...juz bylem w miescie gdzie studiuje przez raptem 4 dni...i mnie szlak trafial...mysl o powrocie na weekend byla najwspanialsza mysla..i motywacja do wszystkiego...POWODZENIA LUDZIE!!

[Gość: C4]

Panowie nie ma sie czego pać ja już tydzien jeden mam za soba i juz za dwa
tygodnie pierwsze kartkówki.

[lisowa2]

no latwo mowic tym co nie maja z tym problemow:)
ja osobiscie nie lubie zmieniac otoczenia, poznawac nowych ludzi..jestem raczej typem "lenia ktory najlepeij czuje sie na starych smieciach aczkolwiek z duza dawka wolnosci"....w poniedzialek wszystko sie zakloci:)

[Gość: :-)))]

ale Wy jestescie fajni... hehehe
Jak ja bylam pierwszakiem jakos tego nie przezywalam. Cieszylam sie tylko, ze
zaczelo sie nowe zycie... a Was brzuchy bola ;-))) ale fajnie sie czyta,
naprawde!

pozdrawiam!!

[lisowa2]

.............

za rok tez bedziemy mowic tak jak Ty.....oby :)
pozdr;)

[Gość: panbatman]

hehe, a ja ide na politogie na UMCS i sie niczego nie boje, chociaz nikogo nie
znam i w Lublinie bylem raz w zyciu (zlozyc papiery :P ) Nie wiem czego tu sie
bac, nowi ludzie, nowy klimat... akademik ~~. Bedzie jazda.

[merci_beaucoup]

Ja też się strasznie bałam pierwszego dnia studiów.Wszystko było nowe:
miasto,znajomi,uczelnia,wykładowcy.Po mojej głowie buszowało mnóstwo
wątpliwości.Obawiamy się tego co nieznane-warto to oswoić...Po paru dniach,a
może tygodniach będzie ok-zobaczycie :) Zagubionych pierwszaków zapraszam na
moje forum,które zostało dla was stworzone przed rokiem.

[merci_beaucoup]

Coś nie tak było z sygnaturką :/

[kawa_malinowa]

Ja się boję troszeczkę. Poznawanie nowych ludzi przychodzi mi z pewnym trudem -
po prostu zbyt wiele nowych osób będzie jednoczesnie :)
A do tego sama zdążyłam już z lekka (sobie w głowie) namieszać.... różowo nie
będzie...

[carmeena]

Jestem już po pierwszym tygodniu zajęć na 1szym roku :) co prawda, mam ten
plus, że studia mam u siebie w mieście, ale w grupie nie mam nikogo
znajomego ;). Wciąż czuję jeszcze adrenalinkę, bo nie całe zło jeszcze
oswojone - mowiac zło mysle o obowiązkach, powinnościach itd :> a nie o
ludziach ;). Moja rada: jeśłi widzieliscie już ogolnie swoją grupę, to stojąc
na korytarzu, czekając na zajęcia nie czekać aż ktoś się Wami zainteresuje
tylko sami zacznijcie rozmowe. Może to brzmi głupio i jakoś tam banalnie, ale
osobiscie troche denerwują mnie osoby, które czekają aż ktoś za nie zrobi ten
krok. Trzeba w sobie przelamać ten strach - przecież nie można sie ukrywac i
stac w kącie 5 lat ;). A sami zobaczycie że zagadnięta osoba powie Wam, że też
w sumie nikogo tu nie zna ;>.

Powodzenia życzę Wam i sobie też w dalszych przygodach:)

[Gość: tez się boję :(]

Doradźcie mi jak zacząć rozmowę z nieznaną osobą?? O czym rozmawiać na początku...?? Jakie pierwsze słowa do niej skierować??

[Gość: ja tylko mówie :)]

najpierw oczywiscie standardowo cześc :D ... a potem mozna sie spytac czy zna
kogos tutaj, skad jest, jak sie nazywa, ile miała pkt, ojjj...wiele
rzeczy :) ..ale najwaniejsze to nie robic nic na siłe i zachowywac sie
naturalnie :) ..pozdro 4 all

[Gość: dobrarada]

-Siema, co tam?
-Aaaa nic ciekawego..
-Taaa

[lisowa2]

rotfl:)

[Gość: ......]

tak mnie brzuch boli na sama mysl o jutrze...nie chce opuszczac mojego
wspanialego miasteczka...a za 2 h musze jechac;(

[kaja86]

powodzenia i wierzmy, że bedzie dobrze ;)

[Gość: .....]

najwspanialszym dniem....bedzie pt...chociaz koncze o 18.45...to wtedy
nastepuje powrot do domu...na weekend...i mam gdzies prawie 200km
odleglosci...dziewczyna czeka...a ja bez niej nie wy3mam...

[kaja86]

a bym tez nie wytrzyamała, z tym, ze bez chłopaka, rzecz jasna :)Dlatego dobrze
rozumiem i ciesze, się, ze nie musze nigdzie wyjeżdżac.

[gosiaqus]

no wlasnie czego tu się bać :) zaaklimatyzowałam się w podstawówce- bylam skrabnikiem, dobrze radzilam sobie w gimnazjum- tam jako druga przewodnicząca, czlowiek renesansu- robilam wszystko- kazdy konkurs i kazda akademia
w liceum postanowilam dac sobie spokoj z aktywnoscią na rzecz amlej spolecznosci, ale i tak bylam jednym z klasowych blaznów-aktywistów
a teraz na studiach....już nie mogę doczekać się jutra- mój rocznik liczy chyba 40 osób, więc do końca tygodnia znam wszystkich ;)
nie bójcie się nic bo poznawanie nowych ludzi to super sprawa
a sesja dopiero w zimie, więc trza żyć bawić się i cieszyć w związku z rozpoczęciem nowego etapu życia

[Gość: xXx]

sesja moze i dopiero w zimie ale po drodze sa inne pierdoly...

[Gość: madziula86]

Dlaczego boję się studiów?Moze dlatego,ze trafilam na calkiem przypadkowy
kierunek,na ktorym kazdy przedmiot związany jest z matematyką,chemią i
fizyką,ktorych nie lubię.Nie jest to moj wysniony kierunek dlatego tez nie
poddam się i bede probowala dostac sie na cos innego w przyszlym roku. Mimo to
nie traccie nadziei-jesli raz wam nie pojdzie,uda sie nastepnym razem.