Ucieczka z miasta - nie żałujecie?

[Gość: aferka]

Już 10 lat mieszkam poza miastem. Wyprowadziliśmy się z W-wy, kiedy dzieci były
małe, teraz starszy syn jest już w gimnazjum. Uwielbiam naszą małą miejscowość w
Puszczy Kampinoskiej, ale coraz częściej dostrzegam minusy tej sytuacji. Korki,
oczywiście, coraz gorsze z każdym rokiem, ale to pryszcz. Najgorzej szkoda mi
dzieci - wszędzie trzeba je wozić, spotkania z kolegami muszą być zaplanowane
dokładnie. Właściwie nie mam się co dziwić, że wiecznie siedzą przed
komputerami, bo nie ma nigdzie w okolicy miejsca, gdzie lokalne dzieci mogłyby
się spotkać, tak jak my żyliśmy na podwórkach, graliśmy w piłę i wygłupialiśmy
się do nocy. Są też dość mało samodzielni - wszędzie się ich wozi, bo tak jest
łatwiej, niż autobusem, który kursuje co 40 minut.Czy chciałabym wrócić do
miasta? Wydaje mi się, że nie umiałabym już żyć z hałasem samochodów i sąsiadami
za ścianą, a co do podwórek - nie wiem, czy obecnie w Warszawie tak chętnie bym
na nie dzieci puszczała. Na pewno dopóki dzieci nie staną się samodzielne miasto
jest o wiele wygodniejsze, także dla nich.

[anukla]

Dobra wiadomość, jak dobrze pójdzie może nie będzie tak źle z
dojazdami od strony Krakowa/Katowic.
Ma być nowa droga, więc korki może się zmniejszą i nie będzie tak
tragicznie :)
dom.gazeta.pl/nieruchomosci/1,73498,5186558.htmlPozdrawiam

[anukla]

Ups oczywiście wykasujcie z linku pozdrawiam :)

dom.gazeta.pl/nieruchomosci/1,73498,5186558.html

Nie żałuję

[Gość: Marek]

Ja nie żałuję ale ty możesz żałować to jest bardzo indywidualne. Mam troje
dzieci każde z nich ma wiele zajęć pozalekcyjnych. Wszystkie uczą się w
Warszawie, trenują też w Warszawie, uczą się muzyki,chodzą do kina. My
prowadzimy bardzo intensywne życie towarzyskie, chodzimy do kina i filharmonii
dużo częściej niż wtedy gdy mieszkaliśmy w Warszawie. Poza tym mogłem spełnić
marzenie moich dzieci i w garażu zrobić im salę prób muzycznych w którym mogą
grać o każdej porze dnia i nocy. Nie mam wolnego zawodu, muszę wstawać o 6.00
rano żeby zawieść dzieci do szkoły ale nie jest to dla mnie problem- dla Ciebie
może być. Ale dzięki temu, że mam duży dom mogłem
spełnić swoje marzenia mieć miejsce dla siebie i nikt nie robi balang
nademną i podemną. Czytam więcej ponieważ telewizor jest na górze i jeżeli ktoś
bardzo chce to sobie tam go ogląda. Czy Ty to znajdziesz i czy to Ci
zrekompensuje dojazdy tego nie wiem. Ja nie wyobrażam sobie powrotu do miasta.

[Gość: karbat]

mieszkam w ladnym miescie ( 250 000 mieszkancow ) pracuje w
zakladzie pracy w ktorym jest b .wielu wspolpracownikow ,
dojezdzaja oni codziennie po 40 a nawet 70 km do pracy .
Fakt ,jada po autostradzie ( niemcy ) 25 , 35 min . ,
moje pytanie czemu sie nie przeprowadza ze swych wiosek do
miasta .... potraktowali by za glupie .

[Gość: gość]

Z punktu widzenia edukacji dzieci - żałujemy. Nawet bardzo. Nie wiem
na ile zmniejszy to im szanse w przyszłości. Ale śmiem twierdzić, że
znacznie.
Z każdego innego punktu widzenia - mamy raj na ziemi w porównaniu z
blokowiskiem (wyjątkowo zresztą ponurym i kryminogennym w naszym
przypadku). Dziś raczej wybrałabym spokojniejszą, nowszą dzielnicę w
mieście. A po odchowaniu dzieci, pomyślała o domku za miastem na
wcześniej kupionej działce.

[zen16]

Przeprowadziłem się z centrum Krakowa, do wsi Zabierzów (ok 14 km od
Rynku Gł) Plusy: zielono latem zimą biało, spokój, nie muszę nosić
zakupów na 3 p., dojazd do pracy więcej o 10 km, lecz krócej o 10-20
min. Minusy: zadymienie gorsze niz w centrum, powszechne palenie
śmieci i trawy świeżo wykoszonej w ogrodach, z kominów dymy gorsze
niż w Hucie Lenina za Gomółki, do sklepu 700 m, do piwka na Rynku
trzeba doliczyć 60 zł na taksówkę. Mam nadzieję że kiedyś palacze
śmieci i trawy się ucywilizuję, lub Gmina zaliczona do 10
najlepszych w Polsce się nimi zajmie i da sie żyć.

[Gość: jerry]

Ja od 6 miesięcy mieszkam 32 km od Wrocławia gdzie pracuję. Gdy wybierałem
miejsce na dom szukałem tylko tych wsi, w których jest stacja kolejowa. Tym
samym do dworca mam teraz 3 km - w sam raz na rower, lub dłuższy spacer a w
zimie autem, stamtąd 32 min do stacji Wrocław Mikołajów z której to mam do biura
11 minut piechotą! Coś wspaniałego. Z okien pociągu, przy dobrej książce widzę
jak ludzie tracą życie dosypiając jeszcze nad kierownicą swoich samochodów.
Żałosne. Dlatego bardzo dobra rada - SZUKAJ WSI Z DWORCEM!!!! Taki styl
amerykański nieco, świetnie się sprawdza. POLECAM.

[lellapolella]

ja się wyniosłam z miasta 20 lat temu ale wiedziałam, że DOKONUJĘ
WYBORU. Nie obraźcie się, ale mam wrażenie, że chcecie mieć WSZYSTKO
a to po prostu niemożliwe albo wymaga tyle wypruwawania sobie
flaków, że nigdy nie osiągniecie ideału. Mieszkamy na skrajnym
zadupiu, ale za to niezwykłej urody o każdej porze roku, od
wielkiego dzwonu bywamy w kinie lub teatrze, ale mamy masę czasu na
czytanie, dzieci skończyły zwykłe szkoły co nie przeszkodziło im
dostać się na dobre studia. Kiedy czytam Wasze posty, widzę, że
faktycznie zrezygnowałam ze zdobyczy cywilizacji, ale tak, było
warto. Co nie znaczy, że komuś drugiemu też się zbilansuje.Trzeba
się zastanowić, czego się chce albo, jeśli to zbyt zawiłe- czego się
nie chce(ja, przyznam się, myślałam według tej drugiej opcji...)

[malini]

Czego żałuję

1. 25-35 km do pracy daje Ci ok.1,5 godziny jazdy samochodem w jedną
stronę, czyli 3 dziennie z życia wyjęte+ ok.600 zł miesięcznie na
paliwo (i to jak masz gaz i to jak jedziecie razem).Do tego dochodzi
większe ryzyko wypadku.

2. Urzędy, które Cię dotyczą działają w godzinach Twojej pracy i nie
dojedziesz do 17.00,kiedy łaskawie jest ten jeden dzień niby
dłuższego funkcjonowania -musisz brać wolne.

3. Jeżeli masz psa/dzieci i poruszacie się jednym samochodem, żadne
z Was nie może zostać dłużej w pracy czy realizować się w jakiś
Warszawskich aktywnościach społeczno-kulturalnych po godz.16

4. Wszystkie produkty rolne, które uda ci się spotkać 20-30 km.pod
Wawą, o dziwo, droższe niż w Wawie np. na bazarkach (np. sałata w
wawie ok.2,50 zł, pod Wawą 4 zł)
w dodatku na wsi nie masz prawie sklepów z warzywami/owocami, musisz
sobie chodzić po poszczególnych rolnikach,ale nie zawsze mają coś na
sprzedaż lub kupować u tych, co stoją na trasie (najczęściej tylko
ziemniaki i jajka ew. sezonowe owoce).

5. Niektóre lokalne społeczności działają niczym mafia np. sołtys ma
produkcję szamb i wykonuje do tego dotego zlecenia urzędu gminy (z
procesowej ostrożności nie rozwinę tematu), ludzie u niego pracujący
(najczęściej inni mieszkańcy) są od niego zależni. Jak nie kupisz od
niego szamba, to cała wieś ma obowiązek cię niecierpieć. W efekcie
panowie z kółka rolniczego nie odśnieżą drogi koło twojego domu.

6. Ludzie z urzędów lokalnych mają trudności z załatwianiem spraw,
które wychodzą ponad standardowe przyklejenie znaczka do koperty
(nie mają zbyt dużo wiedzy ani umiejętności sięgnięcia do jej
źródła). Masz też dwie role do wyboru: albo jesteś PETENTEM, który
ma się z nimi kontaktować niczym chłop pańszczyźniany z dworem pana,
albo znajomym załatwiającym wszystko na zasadzie wchodzenia w
osobiste relacje z panami Zenonami i paniami Józiami z urzędu. Nie
masz możliwości załatwienia sprawy szybko i konkretnie, bez choćby
konieczności dzielenia się informacją z obcą babą "co u mnie
słychać". I to nie jest tak, że oni są np.super sympatyczni.
Zwyczajnie wyciągają informacje typu-czy moja sąsiadka, pani X nie
ma działek do sprzedania i za ile. Są też wyjątkowo złośliwi - jak
się pokłócisz z Panią Zofią (i nie chodzi o awanturę, tylko zwykłe
wykazanie, że nie ma racji, bo przepisy stanowią inaczej), to nie
tylko nie załatwisz u niej sprawy (choćby chodziło o wydanie dowodu
osobistego), ale i wszystkich pozostałych spraw, u innych
urzędników,przez resztę swojego życia (bo zazwyczaj ci urzędnicy
pracują tam pokoleniami)+zaczniesz odstawać różne
zaskakujące "decyzje" typu konieczność sprawdzenia stanu urządzeń
melioracyjnych w twojej działce (i tylko u ciebie, sąsiad już nie
musi).Są też takie niuanse, jak to, że urzędnicy lokalni są wyraźnie
bardziej osobiście zależni od lolalnych działaczy np.jakiś pan
kandydujący do Sejmu wbił we wszystkie drzewa w okolicy gwoździami
swoje ogłoszenia, a urzędnik, do którego w tej sprawie się
zwracóciłam powiedział mi wprost, że on chce na chleb jeszcze
zarobić....

7. Nie wszystkie miejscowości pod Wawą są skanalizowane
i "zgazowane". Prąd leci po drutach na słupach (a nie w ziemi),
zatem nie tylko zależysz od prądu bardziej niż W-wie, ale spotykasz
się z bardzo częstymi wyłączeniami awaryjnymi.Od prądu zależne są
też dostawy wody (zakłady), a zatem jak na danym terenie nie działa
prąd, to nie masz też wody.

8. Masz mało sklepów poza ogrodniczymi i budowlanymi

9. Nie ma szkół,nieprywatnych przedszkoli, ośrodków kultury
(galerii,kin,teatrów)

10. Kontakty ze znajomymi ograniczasz do weeckendów. Nie możesz iść
na piwo na Pola Mokotowskie i wrócić do domu taksówką czy nocną
komunikacją.

11. Jak siada ci samochód, pozostaje rower...

Pozytywy:
1. Nie płacisz czynszu,funduszu remontowego, możesz być niezależny
od spółdzielni mieszkaniowej, która do tej pory cię okradała.Czyli
biorąc pod uwagę podane w poprzednim punkcie koszty paliwa,
wychodzisz na czysto.

2. Masz więcej przestrzeni,nie musisz zasłaniać okien,bo sąsiadka z
przeciwka patrzy co robisz. Możesz ładnie, dowolnie urządzić dom i
ogródek.Ludzie są dalej i nie musisz wchodzić z nimi w żadne
relacje, do których zmuszały cię różne sytuacje związane z życiem w
bloku czy na spółdzielczym osiedlu domków w W-we

3. Po przyjeździe do domu masz zawsze wakacyjną atmosferę:
zieleń,cisza,świeże powietrze. Nawet jak wracasz późno i nie chce ci
się wyłazić na spacer - otwierasz okno i delektujesz się zachodem
słońca, a rano nie budzą cię maszyny budowlane z placu budowy
wieżowca obok, ale śpiew ptaków.

4. Możesz dowolnie długo i głośno słuchać muzyki w swoim domu, czy
tupać po podłodze, nikomu to nie przeszkadza, ani nikt Tobie nie
przeszkadza. W grę wchodzą jedynie hałasy typu kosiarka do trawy.
4a) zachowanie sąsiadów też ci nie przeszkadza np. panKazio nie
nasika mi już więcej na wycieraczkę, a pan Zenek nie wrzuci mi peta
na balkon, a Państwo Y nie zakłócą niedzielnej ciszy wzajemnymi
wyzwiskami.

5. Jak inni lecą na majówkę na mazury do jakiś rozwalających się
domków z dykty, które wynajmują za 100 zł. dziennie w dwie osoby, to
Ty, w swoim domowym luksusie, grillujesz i opalasz ciało, czy co tam
lubisz robić, bez wysiłku i stania w wielogodzinnych korkach, a
kaskę odkładasz na naprawdę atrakcyjny wyjazd wakacyjny.

6. Możesz się uniezależnić od mediów, dodatkowo oszczędzajac
(oczyszczalnia przydomowa, studnia z wodą, baterie słoneczne)

7. Niektóre lokalne społeczności są dobrze zorganizowane, działają
wspólnie w różnych sprawach (w spółdzielniach jest mniejsze poczucie
bycia "na swoim" i dalej - potrzeby dbania o interesy swoje i innych
przy okazji) np. naprawa drogi, chodniki, oświetlenie, ale też
wspólne wycieczki rowerowe, ogniska, działalność społeczna,
warsztaty artystyczne.

8. Nie boisz się wypuścić dziecka na dwór (u mnie we wsi 2 samochody
dziennie może przejadą i muszą najpierw pokonać slalomem trasę
między krowami,psami,kotami i kaczkami, które uznały,że najfajniej
stoi się na jezdni), ew. masz gdzie - masz przecież ogródek.
8a) pies oszaleje z radości mogąc latać bez smyczy, tarzać się w
wysokiej trawie na pobliskich łąkach i spać na tarasie+ widzieć
wszystko wokół przez różne okna w domu, a Ty nie musisz biegać z
torebką na kupy i płaszczyć się przed strażnikami miejskimi

9. Możesz wreszcie mieć własną jabłoń, piec do ceramiki czy co tam
chcesz, a na grzyby wychodzisz "w kapciach" do pobliskiego
zagajnika, żeby zaskoczyć żonę w sobotni poranek pyszną jajecznicą
na grzybach.

10. Masz bliżej do hipermarketów na obrzeżach Warszawy

11. Jak ktoś w pobliżu ma krowę, kury i pole truskawek, to masz
super dostawcę tych produktów.

Ufff. jest pewnie tego więcej. Odpowiedź na pytanie "czy żałuję
przeprowadzki pod miasto" jest rozważeniem tych "za" i "przeciw".
Nie chodzi jednak o ilość "za" w stosunku do "przeciw", ale o to,
czy np. stać mnie będzie na mieszkanie na wsi (czy koszty utrzymania
nie przerosną moich możliwości) lub czy moją podstawową potrzebą
jest świeże, wiejskie powietrze i zwiększenie przestrzeni
interpersonalnej i zatem jestem w stanie znieść codzienne, długie
dojazdy do pracy. Jeżeli ktoś najbardziej na świecie nie znosi
długich dojazdów do pracy, to wszystkie "za" padają na pysk.

[konradbryw]

malini napisała:

> Czego żałuję
>

> 4. Wszystkie produkty rolne, które uda ci się spotkać 20-30 km.pod
> Wawą, o dziwo, droższe niż w Wawie np. na bazarkach (np. sałata w
> wawie ok.2,50 zł, pod Wawą 4 zł)
> w dodatku na wsi nie masz prawie sklepów z warzywami/owocami, musisz
> sobie chodzić po poszczególnych rolnikach,ale nie zawsze mają coś na
> sprzedaż lub kupować u tych, co stoją na trasie (najczęściej tylko
> ziemniaki i jajka ew. sezonowe owoce).

Do tego trzeba brać pod uwagę, że także mniej popularne produkty (np. importowana spożywka w rodzaju pesto albo lepsze makarony) moga nie być dostępne w najbliższych sklepach. Do woli za to będzie piwa (oczywiście też tylko popularne gatunki sików, a nie coś bardziej wyszukanego).


> 7. Nie wszystkie miejscowości pod Wawą są skanalizowane
> i "zgazowane". Prąd leci po drutach na słupach (a nie w ziemi),
> zatem nie tylko zależysz od prądu bardziej niż W-wie, ale spotykasz
> się z bardzo częstymi wyłączeniami awaryjnymi.

+ atrakcje typu spalony lub szybciej zużywający się sprzęt AGD/RTV/komputerowy. W życiu mi się tyle rzeczy nie popsuło (telewizor, wieża, lodówka), jak wtedy, kiedy mieszkałem w Sulejówku. Do tego w czasie burzy coś p...ło nim zdążyłem poodłączać sprzęt, w związku z czym padło mi pół komputera (zasilacz, płyta główna, elektronika w twardym dysku - to ostatnie na szczęście w ramach gwarancji wymieniło Fujitsu, a dane nie przepadły).

> Od prądu zależne są też dostawy wody (zakłady)

Jak nie ma wodociągu, to także nie masz wody, bo pompy są elektryczne. Chyba że ma się jeszcze kręconą studnię z wiadrem. ;)

> 9. Nie ma szkół,nieprywatnych przedszkoli, ośrodków kultury
> (galerii,kin,teatrów)

Przedszkola gminne w miasteczkach są.

> Pozytywy:
> 1. Nie płacisz czynszu,funduszu remontowego, możesz być niezależny
> od spółdzielni mieszkaniowej, która do tej pory cię okradała.Czyli
> biorąc pod uwagę podane w poprzednim punkcie koszty paliwa,
> wychodzisz na czysto.

Utrzymanie domu też kosztuje.

> 4a) zachowanie sąsiadów też ci nie przeszkadza np. panKazio nie
> nasika mi już więcej na wycieraczkę, a pan Zenek nie wrzuci mi peta
> na balkon, a Państwo Y nie zakłócą niedzielnej ciszy wzajemnymi
> wyzwiskami.

Zależy, jak daleko mieszkasz od ludzi. Jak koło Twojej posesji np. przebiega droga w do stacji kolejowej, możesz liczyć na systematycznie wrzucanie petów, paczek po papierosach, puszek po piwie...

[Gość: Alejowitz]

Przepraszam za swoje trzy grosze, ale będąc człekiem po 40-ce, od zawsze
mieszkającym na Śródmieściu zauważam jedno. Coraz bardziej miasto nasze się
zmienia i zanikają sąsiedzkie przyjaźnie czy więzi. Na 4 lokale na piętrze w
trzech mieszkają młodzi ludzie spoza Warszawy. A w jednym 70 letnia
Warszawianka. To jest Śródmieście i podobno będzie gorzej. Czytam tutaj jak
bardzo miasto jest "cacy". Ale ja widzę diabelną różnicę między Śródmieściem czy
Ochotą, Wolą a takim Ursynowem, Tarchominem i czymś tam dalszym. To są dwa różne
"miasta". Warszawa sie dziko rozrasta zapominając o komunikacji. Dla przykładu
"miasteczko Wilanów" - takie cudo i tak blisko!!!. I co słyszymy? ciężko
wyjechać z osiedla, długo jadę samochodem bo są korki. Okno wychodzi na okno
sąsiadki (jeżeli jest atrakcyjna to małe piwo).
A mnie ciągnie poza miasto. I wiem, ze jechać trzeba 60 minut. Ale z Tarchomina
na Mokotów trzeba jechać 97 min w korku. Że firma jest bliżej? - Jutro ta sama
firma może ciebie wywalić lub przenieść sie na drugą stronę Wisły - bo tak jest
ekonomicznie uzasadnione przez Księgową. Teraz wracasz do domu i krążysz
samochodem wokół swojego podwórka w Centrum po raz n-ty i klniesz wszystkich
"przyjezdnych" jako sprawców tego nieszczęścia.

A teraz problemy życia na prowincji (przepraszam za zwrot ale tak jest
poprawnie). Jaka jest różnica w wypowiedzi nas Polaków tu mieszkających od tych
z USA, Kanady, Danii czy Anglii. Oni mają dalej do pracy, oni są szczęśliwi,
nigdy nie zamieszkaliby w mieście (bo to koszty i same straty). A u nas jak
zawsze: "nie da sie żyć!!".
A CO STOI NA PRZESZKODZIE ABY W TEJ NOWEJ OKOLICY STARAć SIę ZAAKLIMATYZOWAć,
ZEBRAć W GRUPę I ZMIENIć CO SIE TYLKO DA - ABY BYłO LEPIEJ? Nie ma na to czasu -
tak? Więc znaczy to, że nie potraficie zadbać o swoje szczęście tylko potraficie
zadbać o szczęście swego pracodawcy. Aby się nie spóźnić, może wypić piwko po
pracy, czy też aby dzieciaki miały opiekę jak zachorują? Chodzi o Was nie dzieci
(to jest dla was ważne aby choroba dziecka nie przeszkadzała w karierze). I
piszę to z pełną odpowiedzialnością. Albowiem sens krytycznych wypowiedzi jest
właściwie jeden - dom poza miastem uniemożliwia mi czerpanie z atrakcji miasta.
Nie widzimy okolicy, nie słyszymy ptaków, nie pijemy porannej kawy ubrani w
gacie na swoim ogródku w weekend. Ech narodzie kochany zmień się - nie gderaj,
nie zazdrość innym. Budujesz wszak dom nie tylko dla siebie. Dzieci za kilka lat
będą może studiowały w Kopenhadze i Paryżu. A może też napiszą kiedyś w podobnym
forum "kocham moich rodzicó, ze kilkanaście lat temu wyrwali sie z metropolii.

Temat mieszkania poza miastem jest więc jak rzeka. Ale warto spełniać swoje
marzenia....


czego i Państwu życzę

[Gość: Patmic]

Absolutnie nie żałuję!!! Mieszkam na wsi od 4 lat i teraz już za nic nie
przeprowadzę się od miasta. Na wsi życie jest zupełnie inne i moim zdaniem
lepsze. Moje argumenty na to będą na pewno banalne ale wychodzę z założenia że w
banale jest najwięcej prawdy. Wyjdzie tu też mój niepoprawny optymizm... Na wsi
człowiek naprawdę czuje że jest częścią tego świata... Można poobcować z
przyrodą (tak naprawdę i na co dzień). Tutaj dostrzega się że świat jest
naprawdę piękny!!! Szczególnie teraz - wiosną. Ludzie moim zdaniem są o wiele
życzliwsi i więzy międzyludzkie, sąsiedzkie są mocne. Nie trzeba się prosić o
pomoc... Ja mam to szczęście że u mnie autobusy do miasta odchodzą praktycznie
co 15 min. a więc połączenie drogowe jest super. Poza tym dzisiaj chyba jest
raczej moda na mieszkanie na wsi. Wszyscy praktycznie uciekają z miasta. Dla
mnie po prostu argument jest jeden: na wsi życie jest piękniejsze!!!

[Gość: mala_lela]

:-) Też się przeprowadziłam z miasta na wieś. Cóż po przeprowadzce przeżyłam SZOK. Wieś ucywilizowana, ale dla mieszczucha to przepaść.
Minusy
1. W zimie śmierdzi, cała wieś jest zakopcona od palenia w domach.
2. Urząd gminy, poczta, ośrodek zdrowia pracują do 15-16 (nawet kiosk ruchu jest zamykany o 15!).
3. Panie w urzędach sa niemile i wiecznie nie potrafią nic załatwić. Przepuszczają znajomych w kolejkach.
4. Listonosz nie znalazł jeszcze dzwonka i skrzynki na listy przy furtce i awizo zostawia sąsiadom.
5. Sąsiedzi o wszystko się pytają, czepiają.
6. Menelstwo straszne, nie da się wejść do sklepu!
7. Wiecznie trzeba sprzątać, w mieszkaniu jakoś mniej się brudziło ;-)
8. TIRY, ciągle jeżdzą.
9. Ogrzewanie wody na prąd lub z CO, brak gazu- butla wrr
10. Częste zaniki prądu.
11. Wieczne remonty w domu, cały czas coś trzeba zrobić.
12. Wracanie busem po piwko grozi dziwnym spojrzeniem całej wioski.
13. Pety, śmiecie wyrzucane na podwórko bo czekający na przystanku nie mają gdzie tego schować czy wyrzucić!
14. Dużo droższe towary w sklepie i brak wielu produktów, chociaż czasem są produkty, których nie ma w sklepach w mieście. Różnica w cenie wynosi nawet 100% :-)


Plusy
1. Tani, dobry fryzjer.
2. Psa nie musze wyprowadzać o 5 rano, otwieram drzwi i już go nie ma :-)
3. Sasiad pilnuje twojego podworka.
4. Komunikacja super, 3 miejskie autobusy i busy, które lecą co 15-20 minut, zatrzymują się gdzie machniesz :-), przystanek mam koło domu. Podróż trwa 15 minut.
5. Blisko sklep, w którym jest świeże pieczywo.
6. W kilku sklepach jestem już panią Agnieszką :-)

[Gość: aneczka]

Ja większość życi spędziłam w mieście, ale4 wychodząc za mąż
musiałam się zdecydować między miastęm a wsią .Na początku Było
trudno Sklepów mało, wszędzie daleko do pracyt dojeżdżaj itd. Ale
teraz nie zamieniłabym się na mieszkanie w Mieście.

[Gość: Weronika]

A ja po 2 latach mieszkania na wsi a w każdym razie poza miastem -
30 km od W-wy wracam do cywilizacji
Uważam, że trzeba czegoś spróbować i wtedy wiadomo co nam odpowiada
a co nie
Plusy tam gdzie mieszkam - cisza, spokój, nikt nie wierci, własny
ogród, koszty utrzymania domu porównywalne do mieszkania lub niedużo
więcej, targ z warzywami latem, miejsce do spacerów, można kupić na
zeszyt choć wybór w sklepiku wiejskim mały, świeże powietrze ...

Minusy - brak kanalizacji, wysokie koszty ogrzewania domu zimą,
wyższe ceny w małych sklepikach niż w markecie, sąsiedzi to klika
rodzin, daleko do komunikacji, mało przedszkoli, że o żłobku nie
wspomnę (mam malutkie dziecko), zimą rzadko odśnieżają, daleko od
cywilizacji i kultury, 1 kawiarnia i restauracja na krzyż ....

te minusy plus brak żłobka i przedszkola na przyszłość powodują że
wracam

będzie nam łatwiej z dzieckiem
a w każdym razie mi na pewno bo mąż ma pracę wyjazdową

[Gość: skara]

Rok temu przeprowadziłam się z 300 tysięcznego miasta gdzie
wynajmowałam mieszkanie w bloku do miasteczka - sypialni, oddalonego
o 8 km. Jest nieporównywalnie ze względu przede wszystkim na to, że
mieszkam teraz w domu, ponad dwukrotnie większym niż mieszkanie i
mam kawałek własnego ogródka. W pobliżu są 2 podstawówki (nie mamy
jeszcze dzieci, ale z czasem pewnie się pojawią), liceum (ale dość
słabe) oddalone jest o 5 km, mam kilka banków, 2 supermarkety, bary,
zakłady fryzjerskie, itp. Czyli najważniejsze mam w zasięgu ręki.
Wyjazd do miasta (8 km!) jest niemalże odyseją. Autobus jeździ co
pół godziny i wlecze się 40 minut (hehe, zachód Europy). Więc jeżdżę
samochodem. Niby ok, ale nigdy nie ma miejsca do parkowania - więc
albo zostawiam przed jakimś centrum handlowym i drałuję 30 minut do
centrum, albo na płatnym parkingu. Nie żałuję wyprowadzki, w końcu
mam DOM, ale swoje minusy sytuacja ma. Z czasem chciłabym kupić
działkę na totalnym zadupiu, bez sąsiadów żeby spędzac tam kilka
dni / tygodni / miesięcy w roku.

A co do przypadku Grodziska to mam tam działkę. Administracyjnie to
już Grodzisk, choć leży tuż za rzeczką. Na stację chodzi się więc do
Milanówka, jakieś 10 - 15 minut dobrym marszem, bo samochodu nie ma
gdzie zaparkować a rower mogą ukraść. Latem ok, ale zimą to mniejsza
przyjemność. Pociągi są często brudne, wolne, niedogrzane bądź
przegrzane i jadą długo. Jeśli w dodatku ktoś pracuje dalej od
węzłów kolejowych przez które jedzie pociąg to trzeba doliczyć
kolejne dojazdy. Kosztowne to i męczące. Więc jeśli ktoś chce się
przeprowadzić do Grodziska to ja postawiłabym na lokalne szkoły /
przedszkola itp. i starała się znaleźć pracę na miejscu (zdaję sobie
sprawę, że nie zawsze jest taka możliwość).
Ale wariant praca - życie w Warszawie a nocleg w Grodzisku wydaje mi
się męczarnią na dłuższą metę.

[Gość: kasia]

Ja też większość życia spędziłam w mieście (Warszawa). Mieszkałam jednak od
urodzenia na Bródnie czyli na obrzeżach Warszawy więc wszędzie i tak miałam
daleko. Do pracy na Mokotów komunikacją miejską jeździłam 1 h w jedną stronę i z
2-3 przesiadkami. Gdy kupiłam samochód zajmowało mi to 40-50 minut.
Od ponad 2 lat mieszkam we własnym domu ok. 25 km od Warszawy (okolice
Błonia)... i jestem bardzo zadowolona.
Fakt - nie muszę być w pracy zawsze na 9.00 i zazwyczaj dojazd (pracuję w
centrum) zabiera mi od 45 do 70 minut, więc w porównaniu do poprzednich podróży
niewiele dłużej (moja koleżanka z Ursynowa do pracy dociera w 30-40 minut).
Warto jednak zaznaczyć, że do granic Warszawy dojeżdżam ZAWSZE w 20-25 minut,
cała reszta to stanie w korkach w Warszawie!!! Ale zdaję sobie sprawę, że dojazd
do granic Warszawy np. z okolic Nadarzyna jest bardziej kłopotliwy.

Jeżdżę samochodem, bo lubię :-). Ale dwa samochody w rodzinie to podstawa! Gdy
jeden jest w warsztacie zaczyna być problem, to prawda. Z mojego miasteczka do
Warszawy można dostać się autobusem podmiejskim lub prywatnym busem, ale jest to
jednak kłopotliwe i czasochłonne - trzeba dojść 1,5 km do przystanku i jechać
ok. 40 minut do granic Warszawy.

Syn chodzi do gimnazjum w miasteczku i jesteśmy zadowoleni. Nie zgodzę się, że
dzieci w mieście stanowią lepsze środowisko! Jestem absolutnie przekonana, że tu
gdzie teraz mieszkam jest bardziej bezpieczny i mniej narażony na "atrakcje"
typu narkotyki a brak anonimowości stanowi dodatkowy "hamulec bezpieczeństwa" i
powstrzymuje przed głupimi wybrykami :-). Ma dodatkowe zajęcia w szkole i nie
narzekamy. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że gdy pójdzie do szkoły średniej
to trzeba go będzie wozić i będzie to pewien kłopot.

Dostrzegam minusy mieszkania poza miastem, ale dla mnie ma to zdecydowanie
więcej plusów i nie wróciłabym do miasta za żadne skarby!

[Gość: kajaba]

Absolutnie nie żałujemy, mieszkamy 30 km od centrum W-wy. Grunt to
ogranizacja, ja zawożę dziecko do szkoły a mąż odbiera (szkołę mamy
koło firmy), oczywiście zostaliśmy kierowcami dziecka, ale z pełną
świadomością. Za to nie musimy się martwić, że jakiś ograniczony
umysłowo sąsiad będzie nam stukał w ścianę, że dziecko biega po
domu, nie mamy problemu z parkowaniem samochodów, kwitnie życie
towarzyskie z sąsiadami. Nigdy więcej bloków !!!

[Gość: Kajka]

Niewiele tutaj naprawdę fajnych wypowiedzi.... Szkoda.
Większość to albo mocno zdziwieni i wkurzeni miastowicze, że
podmiejski domek to jednak nie raj na ziemi i jakieś wady są, albo
miejscy prześmiewcy, uważający się za jedynie słusznych i
cywilizowanych, albo entuzjaści prowincji co to dojeżdżają do pracy
w mieście 25 minut (jak bum cyk cyk) - może dlatego, że pracują od
10.00, albo praca też jest na obrzeżach, albo koniecznie chcą, aby
ktoś uwierzył w tę bajkę.
Na szczęście są też rozsądne wypowiedzi osób, które pisza o
dokonaniu wyboru, o czymś za coś.

Ja też wybrałam. Żoliborzanka z urodzenia, blokowy mieszczuch,
wybrałam ponad 3 lata temu dom 30km od centrum Warszawy. Nie wrócę
do miasta za żadne skarby. Mało tego, nie chciałabym nawet DOMU w
mieście.
Ale tak: jestem miłośnikiem przyrody, uwielbiam grzebać w ziemi,
prace ogródkowe - nawet te ciężkie jak machanie łopatą - to dla mnie
przyjemność i relaks. Czerpię autentyczną przyjemność ze słuchania
śpiewu ptaków i delektowania się zieloną trawą. Jedzenie na świeżym
powietrzu zupełnie inaczej smakuje. Zimą godzinami potrafię patrzeć
za okno na zaśnieżoną okolicę. Mój miejski pies jest przeszczęśliwy,
bo spacery po lesie ma co 2 dzień, a nie dwa razy w miesiącu po
uciążliwej (dla niego, bo nie znosi) jeździe autem. A że uwielbiam
też mojego psa, więc ma to dla mnie znaczenie.

Póki co za płotem nie mam sąsiadów, choć to pewnie kwestia czasu.
Niemniej z innymi w pobliżu mam zdecydowanie lepsze relacje niż
kiedykolwiek z sąsiadami zza ściany. Lepiej się organizujemy we
wszystkim, choćby w tym, że gmina postawiła latarnie, za które nic a
nic nie płacimy i dojazdy do posesji są oświetlone. Ponadto pewna
mała firemka zorganizowała się i dla kilkudziesięciu domów
podłączyła bieżącą wodę z własnej pompy i oczyszczalnię ścieków.
Dzieki temu mamy kanalizację i wodę "miejską ze studni", za którą i
tak płacę dużo mniej niż kiedykolwiek w Warszawie. Oprócz tego
oczywiście każdy ma własną studnię do podlewania ogródka...
Niezaprzeczalnym plusem jest to, że mamy dociągniety gaz, więc jest
tanio. Z sąsiadami spotykamy się wieczorami przy grillu lub przy
kominku. Nawzajem zwracamy uwagę na swoje domy i otoczenie (np. gdy
mój pies uciekł nam z podwórka, nikt nie zadzwonił po hycla, tylko
go przechował do naszego powrotu z pracy).
Się rozpisałam, przepraszam.
A teraz to: dojazd do pracy w W-wie: rano godzina najmarniej, nie ma
co oszukiwać. Czasem i półtorej. Żadnej komunikacji prócz pks-u nie
ma. To mnie zmobilizowało i latem przesiadam się na motocykl - w
pracy jestem po pół godzinie najdalej. Powroty - o dziwo dużo
krócej, bo z reguły max 40 minut samochodem. Mam nienormowany czas
pracy, ale zwykle oznacza to, że pracuję od rana do późnego
popołudnia, niemniej jak już bardzo mi się nie chce, to po prostu
zostaję w domu lub wychodzę z pracy o 13.00
I jak DLA MNIE to koniec wad. Jakiśtam sklepik wiejski jest, więc
najwazniejsze rzeczy mam 10 minut spacerkiem. A większe zakupy i tak
robię wracając z pracy, w mieście. CIESZĘ się, że nie ma tu
rozbudowanej infrastruktury i hipermarketów - od tego właśnie
uciekłam!
Znajomi - są u nas częściej niż kiedykolwiek przedtem w naszym
mieszkaniu na Bielanach.
Cała reszta - nie oszukujmy się, to kwestia zasobności portfela i
myślę, że część frustracji bierze się stąd własnie. Ja nie jestem
imprezowiczem, powiedzmy, że "wyjścia" miałam raz na miesiąc, dwa. I
w tej kwestii nic dalej się nie zmieniło, ponieważ powrót taxi do
domu nie stanowi dla mnie jakiegoś problemu.
I smiesznie wyszło, bo akurat w mojej wsi otworzono prywatne
przedszkole, 10 minut spacerkiem. Gimnazjum jest w pobliżu i gimbus
rozwozi i przywozi. Co dalej? Pomyslimy. I choć dzieci są WAŻNE
niezmierne, to jednak to też moje życie i moje marzenia. Chcę, żeby
cała moja rodzina była szczęśliwa, łącznie ze mną i myślę, że jest.
A jak przestanie być - pomyślimy. Na razie dzieciaki moje i sąsiadów
są szczęśliwe. Trzymają sie razem i do nocy łażą po drzewach.

Trzeba chcieć i kochac to, co się ma. Jak mogę narzekac, że nie mam
obok apteki, solarium i nocnego, skoro wcale nie chcę mieć! Jak mogę
narzekac, ze nie mam komunikacji miejskiej, skoro jej nie chcę, bo
za tym idzie to, że nie mam tłumów za płotem. A jak raz zimą nie
wyjechałam ze swojej ulicy (bo nikt nie odśnieża :)), to zamieniłam
auto na terenowe i moje problemy się skończyły. Wszystko to kwestia
podejścia.
Warszawa to moje ukochane miasto, ale cieszę się, że mieszkam POD, a
nie W. I niech tak zostanie.
Jeżeli kogoś zanudziłam, niech wybaczy. Ale chciałam podzielić się
tym, co naprawdę myślę.

[dwapsyikot]

od 8 lat mieszkam na wsi w okolicach łodzi, więc wiem co mówie :)
zalety: świeże powietrze, spacer po lesiemoże być decyzją
spontaniczną, ponieważ mieszkam w pobliżu małego miasteczka sprawy
urzędowe, bank zakupy nie są utrapieniem, a miłojest mieć
świadomość, że wszyscy Cię znają w banku np. lub w lokalnym sklepie.
mniejsze koszty utrzymania mimo wszystko, w końcu mieszkanie 250 m w
łodzi na pewno kosztuje więcej niż dom na wsi.
a do tego jeszcze duża działka, i las dookoła.
dużo lepsze samopoczucie całej rodziny, również psa.
kiedy wychodze przed dom w nocy mam nad sobą kawałek własnego nieba
na który czasem widać całą drogę mleczną.
w moim przypadku skrócony dojazd do pracy, szybciej jest objechać
miasto niż pokonać je w poprzek ( nie zawsze jest to możliwe)
banalny kominek i czapa śniegu za oknem , śpiew ptaków za oknem
czasem tak głośny , że nie da się rozmawić.

wady: dostęp do opieki medycznej typu pogotowie jest utrudniony, bo
ta podstawowa jest w naszym przypadku lepiej zorganoizowana niż w
\\Łodzi
brak możliwosci podłączenia internetu z kabla, jestem skazana na
siec komórkową, podobno rzecz do rozwiązania.
w tej chwili nie przypominam sobie więcej wad, pojawili się nowi
osiedleńcy, na szcęście mamy duuuużą działkę więc nie jestem skazana
na bliskie sąsiedztwo
wnioski :w moim przypadku absolutnie NIE, NIE ŻAŁUJĘ

[Gość: kajaba]

Dodam jeszcze, ze dojazd do pracy (Mokotow) zajmuje nam 35-40 minut,
ale to dlatego, ze jedziemy skrotami przez "dziwne " drogi dlatego
tez w tym celu mamy dwa samochody terenowe, zeby w razie zimy moc
wyjechac ze sniegu i nie musiec jezdzic tylko glownymi drogami
jezeli sa korki. Nie mamy problemu z lekarzem (prywatna opieka
medyczna oplacana przez firme dojezdza bez problemu), kino mamy 10
minut samochodem (CH Janki). Koszty utrzymania domu sa porownywalne
z kosztami jakie mielismy przy utrzymaniu 90 m2 mieszkania w bloku.
Oczywiscie mamy wieksze koszty benzyny, ale bralismy takowe pod
uwage wczesniej. Oczywiscie zima wokol domu musimy sami odsniezac,
ale zaopatrzylismy sie w odsniezarke spalinowa i jezeli gmina nie
odsniezy drogi to mamy sie czym ratowac. Nasze 2 koty moga sobie
swobodnie biegac na zewnatrz (w bloku to oczywiscie niemozliwe),
koszenie trawy w ogrodzie2 razy w tygodniu nie stanowi az takiego
wielkiego problemu.Generalnie osobiscie uwazam, ze wiecej przemawia
za niz przeciw posiadaniu domu, ale kazdy powienien samodzielnie
wykonac rachunek zyskow i strat przy podejmowaniu decyzji o
wyprowadzce z miasta :)

[Gość: ol]

kajaba- w jakich dokładnie okolicach mieszkasz? interesuje mnie
dojazd na mokotów z okolic grodziska w godzinach porannych, tzn do
pracy na 9.

[Gość: kajaba]

Przed Tarczynem (trasa na Kraków i Radom), jadę krakowską do
Magdalenki, w Magdalence w prawo na Piaseczno, potem za taką nową
chatą weselną w lewo (tam gdzie Eveline),do końca potem w lewo,
potem na rozstaju dróg w prawo (wioski Łady i Podolszyn), na
skrzyżowaniu w Dawidach (tam gdzie stoi sygnalizacja świetlna)
prosto na pole, po przejechaniu torów koleowych albo drogą asfaltową
wtedy wyjedziesz na Poleczki 9za Statoilem) albo wzdłuż torów i
wyjedziesz na Kłobuckiej.

[Gość: OL]

A w jakich godzinach jeździsz?

[Gość: kajaba]

Z domy wyjeżdżam 7:20 - 7:25, dzisiaj wyjechałam o 7:25 a w szkole
(ulica Bokserskiej) byłam o 08:05. Korek jest w lasku przed
Dawidami, ale posuwa się sprawnie, czasami przejazd jest zamknięty
to się czeka, ale generalnie 35-45 minut to realny czas.

[Gość: ol]

wielkie dzięki za odpowiedź, zastanawiam się czy jadąc do pracy na 9
jest tak samo, bo obawiam się, że im później tym gorzej.

[Gość: kajaba]

Ja wiozę dziecko do szkoły na 8:30, potem ze szkoły jeszcze muszę
przejechać w okolice CH Panorama (Witosa) i na 8:30 jestem w pracy
(jadąć Dolinką Służewiecką, gdzie zawsze stoi korek, ale się
porusza :) Sąsiadka jeżdzi na 9:00 (tez okolice Bokserskiej) i
jedzie później, z reguły wtedy korek w lasku przed Dawidami jest
mniejszy (przynajmniej ona tak twierdzi).

[Gość: ol]

trochę mnie tym pocieszyłaś:)

[Gość: Rancher]

Do mnie kiedyś jeden gostek zawistował: - co ty, na wsi mieszkasz?

to był ten z tych mieszczuchów, którzy - jak nie pokażą się
codziennie w kilku kawiarniach i nie oblukają, co robią inni - to
chodzą chorzy i są bliscy depresji... :)

tak zaczynali nasi rodzice.

[kotnaplotek]

na własnym poza miastem. Teraz mieszkamy w ich domu w miescie.
Powodzenia i do przodu.
www.rp.pl/artykul/148850.html

[Gość: gucio]

Zastanawiam się właśnie czy popełniliśmy błąd przeprowadzając się na
wieś, 20 km od miasta.Oboje z mężem pochodzimy z miasta, mamy dzieci
w wieku 4 i 1 lat. Kupując dom w sumie na uboczu wsi zrealizowaliśmy
SWOJE marzenia. A co z dziećmi? ICH marzeniami? W miejskim
przedszkolu nasze dziecko ma swoich ukochanych kolegów-dlatego tam
chodzi. Czasem chodzimy potem na plac zabaw, gdzie też czasem
spotyka tę swoją paczkę i nie chce się z nimi rozstać. Tak się
zastanawiam co będzie później, kiedy dzieci pójdą do szkoły /chcemy,
zeby poszły do szkoły w mieście/ - koledzy z klasy będą sie ze sobą
umawiać na jakieś popołudniowe spotkania, zabawy, a nasze dziecko
będzie zabierane właśnie o najciekawszej dla niego porze!Boję się,
że dzieciaki nie będą miały kolegów - nie z powodu
bycia "wieśniakami":)/choć jakieś "inteligentne" dziecko też może je
tak nazwać/, ale z dlatego, że poprostu nie można będzie się z nimi
spotkać popołudniami-kiedy towarzyskie kontakty dzieci na
podwórkach, przed blokami kwitną. To paradoks, bo właśnie uciekliśmy
na wieś od zdziczałej młodzieży, agresywnych dzieci z wzorcami
swoich miejskich rodziców. Naprawdę jesteśmy w rozterce - spokojne
podwórko przed własnym domem, huśtawki, ogród, zwierzaki
i...samotnotna zabawa, czy ekstra zabawa + wszelkie
niebezpieczeństwa na osiedlowym trzepaku i...duża ilość kolegów,
akceptacja w grupie /swój, nie spoza naszego terenu/ciągły kontakt z
grupą, możliwość uczestniczenia w późniejszych spotkaniach. Jak to u
was wygląda w praktyce? To dla nas tak duży problem, to, ze nie
przemyśleliśmy sytuacji dzieci, że rozważamy powrót do mista. Tylko
nie piszcie o wyższości wiejskich szkół nad miejskimi - nie
słyszałam, zeby np. mieszczuch, który zachwyca się szkołą na wsi sam
specjalnie posyłał tam swoje dziecko. Nie wiem, czy dobrze
naświetliłam nasz problem, ale liczę na to, ze ktoś podzieli się ze
mną swoimi doświadczeniami w tej mierze.Acha - w sąsiedztwie nie ma
małych dzieci-potencjalnych towarzyszy zabaw. A jedna z mam
przedszkolnych zapytała mnie z przekąsem - słyszałam od pani dziecka
coś o świnkach, czy państwo mają świnie??? /nie mamy świń, tylko
rozmawiamy z dzieckiem o zwierzętach:)/Mamy kury:):):) Boję się też,
że dzieci wyrosną nam na jakieś zachukańce, odludków, nie
otrzaskując się ciągle z innymi dzieciakami z miasta. Naprawdę nie
wiem co robić.

[Gość: Martika]

Myślę, że to są twoje uprzedzenia i obawy, a nie dzieci. Są zbyt
małe i dla nich to będzie normalne, że mieszkają na wsi. Może lepiej
posyłać je jednak gdzieś bliżej do szkół? Ja wiem poziom nauczania,
zajęcia pozalekcyjne itp. ale moja córka chodzi na studia i kiedyś
się zapytałam skąd ma kolegów i okazało się, że jest jednyna w
grupie z miasta (teraz się wyprowadziliśmy, więc nie ma nikogo).
Myślę więc, że z tym poziomem to trochę przesada. Na wsi też
mieszkają ludzie i jeżeli nawet boisz się tzw wieśniaków (nawiasem
mówiąc bardzo porządni ludzie) to jest wiele rodzin takich jak wy i
na pewno mają dzieci w podobnym wieku. Zawiesiliście się trochę tu,
trochę tam. Ja bardziej obawiałam się przy przeprowadzce o
nastoletnią córkę. Kontakt ze znajomymi ma przez gg i na uczelni.
Czasami jakaś impreza ale w przyzwoitej częstotliwości (co nie jest
takie złe). Teraz jest coś takiego, że młodzi wstydzą się nie tego,
że są ze wsi, ale że są z bloków. A przyjaciół nie koniecznie trzeba
mieć ze szkoły. Mogą to być dzieci naszych znajomych lub z
sąsiedztwa.

[Gość: jiouy]

bez obaw, żadne dzieci nie bawią się teraz na podwórku tak, jak to bywało za
naszych czasów. My mamy syna starszego 12 lat, i wcale nie ma ochoty na
wychodzenie na podwórko, gdzie dominuje raczej nieciekawe towarzystwo
młodzieżowe. Chodzi na język, treningi, i poza tym ma czas tylko na lekcje.
Uwierz, że wiekszosć tzw. normalsów zapewnia teraz dzieciom czas na zajęcia
pozalekcyjne, a nie posyła je na żywioł podwórkowy. Może to smutne, ale czasy
się zmieniły... Takie podwórka już nie wrócą.

to se ne vrat???

[al9]

wiekszosć tzw. normalsów zapewnia teraz dzieciom czas na zajęcia
pozalekcyjne, a nie posyła je na żywioł podwórkowy. Może to smutne,
ale czasy
się zmieniły... Takie podwórka już nie wrócą
--------
no właśnie
takie podwórka już nie wrócą?
Czemu? Pozapominaliscie już, jak to było.. Zmieniło się , ale NIE na
gorsze... Bezpieczniej było kiedys na podwórkach? Izolujemy dzieci
od rówieśników z innych środowisk. Angielski, treningi, komputer..
Robimy krzywde własnym dzieciom. Wyrosną biegle mówiące po angielsku
oderwane od życia sobki...
Ale to emat na inną dyskusję..
al

[inguszetia_2006]

Witam,
Najbardziej zadowoleni sa właściciele domów za Piasecznem i w
okolicach Piaseczna pod Warszawą;-)Gdy patrzę na kilometrowy korek
na Puławskie to tak myślę sobie; na kiego grzyba im to było?
Ale jak zapytam;jak długo jadą do pracy na Żoliborz, to zawsze
odpowiedź jest jedna; pół godziny;P
Pzdr.
Inguszetia

[Gość: Ola]

A ja dziś jechałam 0,5h właśnie z tamtej okolicy do centrum (okolice
Deutsche Bank). Nikt nie powiedział, że trzeba jechać Puławską -
jest jeszcze Krakowska. No i po kiego grzyba pracować na Żoliborzu
jak się mieszka pod Piasecznem?

[Gość: ToJa]

Wszystko zależy od tego skąd się przeprowadzamy i gdzie. Jakie mamy obecnie
warunki mieszkaniowe a jakie będą po przeprowadzce, ile kosztuje utrzymanie
mieszkania w centrum a ile będzie nas kosztowało utrzymanie domu. Wszystko
należy rozważyć, podliczyć plusy i minusy i wtedy podjąć racjonalną decyzję.

Dziwię się osobą, którzy teraz wypisują, że jest okropnie, bo muszą dojeżdżać po
30-50 km do pracy, stojąc w korkach i etc. Przecież trzeba było o tym pomyśleć
wcześniej! Nikt wam nie kazał wyprowadzać się na taką wieś. Równie dobrze można
przecież zamieszkać na przedmieściach miasta i dojazd samochodem, to wówczas
kwestia kilku minut, a nawet często i krócej niż stanie przykładowo w korku w
tramwaju. Trzeba po prostu myśleć.

[Gość: Ewa]

Co prawda nie przeprowadziłam się z miasta na wieś ale z
podwarszawskiej "wsi" na Ursynów. Mam metro pod nosem, teoretycznie
wszędzie blisko, a już planuje budowę domu poza miastem. Fakt,
wychowałam się w stosunkowo dużym domu na stosunkowo dużej działce
więc może stąd ta trudnośc w przystosowaniu i jak sobie pomyśle, że
miałabym teraz mieszkać do końca życia w klatce - bo trzeba nazwać
rzeczy po imieniu to aż mnie ciarki przechodzą. Oczywiście korki są
i wierzcie mi za każdym razem jak jadę na weekend do rodziców to w
piatek klne pod nosem...ale mam wybór zostać w Wawa i nie zostaje.
Bo wystarczy, że tam dojadę, ze poczuje ten zapach, którego nie ma
szansy uświadczyć w mieście....wystarczy kilka minut i wściekłość
mija. I nie sądze jak to niektórzy internauci tu piszą, że trzeba
rezygnować z kina i życia towarzyskiego....przeciwnie. W dużej
mierze zależy to od tego w jakiej miejscowości kupi się działkę i
gdzie się w Wawa pracuje. Dodam, że dojazd z pod Warszawy do pracy
zajmuje mi tylko 15 - 20min. dłużej niż z Ursynowa!!! A co do
dzieci, że trzeba je do szkoły dowozić - no cóż nikt nie każe
posyłać dzieci do szkół w Wawa - niestety znam wiele takich ... co
to ciągnął ze sobą biedne dzieci o 6:30 żeby dojechać do szkoły w
Warszawie, a szkołe mają pod nosem - tyle, że wiejską - no i chyba w
ich mniemaniu gorszą. Nic bardziej mylnego!!!