[OT] Idole z nastolęctwa

[ginny22]

Wątek dla relaksu. Kto był waszym idolem, gdy mieliście lat naście?
W kim się kochaliście? Kto wisiał u was na ścianie? I czy teraz się
tego wstydzicie? ;)

[mmaupa]

Kochałam się (ale nie aż do wieszania na ścianie) w... nie śmiać się... Robinie
z "Batmana", fatalnego serialu z lat 60tych. Potworny obciach.

[kaliope3]

E tam, jaki obciach,ja się kochałam w Nasirze z Robina Hooda, jak go po latach w
jakiejś gazetce zobaczyłam to mi się słabo zrobiło:)
www.sccs.swarthmore.edu/users/02/manvel/nasir4.jpg

[ananke666]

kaliope3 napisała:

> E tam, jaki obciach,ja się kochałam w Nasirze z Robina Hooda

Ja też! Co gorsza, w Robinie też się kochałam - jednocześnie!!!
Miałam sześć czy siedem lat chyba... więc nie nastolęctwo. Ale kochałam się.

[mmoni]

ananke666 Ja też! Co gorsza, w Robinie też się kochałam -
jednocześnie!!!

Którym? Bo ich dwóch była, moja podstawówka była podzielona na stronnictwa.

[kaliope3]

Zakladam się że w tym pierwszym:) U mnie podstawówka tez była na początku
podzielona, ale jednak pewna nijakość i mydłkowatość wręcz drugiego Robina
usunęła go wkrótce z konkurencji i rozpamiętywano potem przez lata już tylko
cudownego (dla niektórych) M.Preda:)

[tygrys2112]

Bo on był fajny. Tylko, że u mnie Robin Hood był idolem w inny
sposób - zawsze zazdrościłam mu strzelania z łuku i tej dzikości
życia. Można by rzec, że się z nim osobowościowo utożsamiałam. Z
Marion absolutnie nie. Dziwne w sumie jak na dziewczynę, ale cóż.

[ananke666]

> Którym? Bo ich dwóch była, moja podstawówka była podzielona na stronnictwa.

No przecież w pierwszym! Z twarzą Praeda. Drugi w ogóle mnie nie ruszał.

[verdana]

Cóż, moim idolem (nie wiem, czy to tak można nazwać) był mój
korepetytor z francuskiego). Na scianie jego zdjęć nie wywieszałam,
głupio by było, ale pisałam o mi.in. nim prace magisterską parę lat
później.
Mój korepetrytor okazał sie przywódcą jednej z organizacji
partyzantki miejskiej w Ameryce Łacińskiej, byl aresztowany,
torturowany, wymieniony na porwanego ambasadora. Poza tym był (jest)
uroczym człowiekiem. Z matką doszłysmy kiedys do wniosku, ze żadna
z nas by go z łóżka nie wyrzucila, ale niestety, miał piękną żonę.
Nie wstydze się, kontakty utrzymujemy do dzis, jest znanym
profesorem ekonomii.

[ginny22]

Verdano... Ciebie to chyba nikt tu nie przebije.

[the_dzidka]

Brawo Verdano :) Jak dla mnie, wygrywasz w tej licytacji :)

[agnieszka_azj]

Jedynym, ktory dostąpił zaszczytu zawiśnięcia u mnie na ścianie był
Karol Strasburger,kiedy gral w "Polskich drogach". To było jakos tak
pod koniec podstawówki.

Dobrych parę lat później mialam jeszcze gdzieś na widoku zdjęcie
Redforda w "Out of Africa" - ale wtedy nie miałam już naście tylko
dwadzieścia parę lat.

[tygrys2112]

Pytanie jest o tych z nastolęctwa, więc z dzieciństwa nie
wymieniam :)
- A.J. z Backstreet Boys - ale podobał mi się tylko trochę
- Kelly Family - miałam postery na ścianie - bardziej za muzykę niż
wygląd
- Ronan Keating z Boyzone
- Andrzej Juskowiak - miałam autentycznego fioła. potrafiłam wstać o
4.00 żeby obejrzeć powtórkę z Bundesligi, kolekcjonowałam
najmniejsze wycinki z gazet. Mania do kwadratu :D Po półtora roku
stwierdziłam, że moje świrowanie przybiera niebezpieczny kształt,
więc wyrzuciłam wszystko :) Paradoksalnie Juskowiak trenuje teraz
napastników Lecha, więc teraz mogłabym go oglądać często - ale już
mi dawno przeszło :))) (Pomijając ten drobny szczegół, że to
bez sensu, bo jest żonaty i dzieciaty) Jakie to życie płata figle ;)

Jak widać miewałam bardzo zmienne gusta. Wstydzić się może nie
wstydzę, raczej się z tego śmieję. Hehe

Nie dopisuję się już do wątków o Gabrieli, bo swojego czasu już dużo
o niej gadałam, więc nie chce mi się powtarzać ;), choć czytam je
zawzięcie. Wątek ateh mnie powalił :)

[tygrys2112]

A Twoi, Ginny? :)

[jamniczysko]

Jim Morrison, wycięty z okładki "Non stopu".:)

Ogólny szał na The Doors nastąpił parę lat później.

[ginny22]

Ja długo byłam odporna na kwestię idoli, aż nastała epoka Leosia
DiCarpio (po "Romeo i Julii"). I zawisł u mnie na ścianie. Dziś już
przestał mi się podobać fizycznie, ale doceniam u niego inne zalety.
Teraz za to wisi mi aż dwóch - Marcin Hycnar na ścianie, Lukas
Podolski na drzwiach. Nadrabiam zaległości chyba.

[tygrys2112]

Na drzwiach to najchętniej powiesiłabym plakat Pepa Guardioli. :)
Też żonaty wprawdzie, ale popatrzeć na niego to prawdziwa
przyjemność. Najlepiej w garniturze ;)
I całą drużynę Lecha :))) Za grę przede wszystkim.

ten Hycnar trochę za ładny mi się wydaje :) ale Podolski
nienajgorszy. :)

[ginny22]

Hycnar za ładny? No dobra. Mnie się z wyglądu w ogóle nie podoba ;)
Pep jest świetny, fakt. W kategorii trenerów nie ma chyba
konkurencji.

[kolczykizoldy]

W nastolectwie zdecydowanie Kurt Cobain. I troche tez Jim Morrison.

Wczesniej, w wieku ok. 7 lat, kochalam sie, ekhm, w Modern Talking. Nigdy nie
moglam sie zdecydowac, ktory podoba mi sie bardziej: ten z bialymi czy ten z
czarnymi wlosami...

[lezbobimbo]

kolczykizoldy napisała:
> W nastolectwie zdecydowanie Kurt Cobain.

Kurtka Kombajna tez mi wisiala na scianieeeee! Z pieknymi czerwoniutkimi wloski,
plakat rarytecik z Filipipki. Przy okazji sama Filipipka byla moja ukochana
idolkogazeta oraz motor jej sprawczy czyli Danka Wawilow tez oczywiscie. Kiedy
ta ostatnia zmarla, to mi swiat pekl na poly!
A na drzwiach mialam Janis Joplin. Której sluchalam obsesyjnie, pochlaniajac
przy tym równie opetanczo wszystko, co napisala Sylvia Plath. Good times!

[kolczykizoldy]

lezbobimbo napisała:
> Kurtka Kombajna tez mi wisiala na scianieeeee! Z pieknymi czerwoniutkimi wloski
> ,
> plakat rarytecik z Filipipki.

O, pamietam te plakaty z Filipinki! Piekny byl tez ten z Jimem Morrisonem,
utrzymany, zdaje sie, w tonacji niebieskiej. Ach, cala Filpinka... chlip, chlip.
Good times, w rzeczy samej :)

[mama_kotula]

W dzieciństwie kochałam się w jednym z panów z New Kids On The Block, niejakim Jonathanie.

W nastolęctwie w pewnym panu - chimerycznym artyście, rodem z Danii (albo innego harczącego, nie pomnę teraz już), który pomieszkiwał w pensjonacie w Szklarskiej Porębie, malował i pisał wiersze, a wieczorami chlał do upadłego w knajpce "Szczepan", prowadził natchione konwersacje po angielsku i całował się z nastolatą jedną przez ladę w szatni w tejże knajpce ;)

Aaa! nie Dania, nie Dania

[mama_kotula]

nie wiem skąd mi ta harcząca Dania wyskoczyła.
Pan był z Norwegii.

[nessie-jp]

W dziecięctwie zupełnym

[kaliope3]

W dziecięctwie zupełnym

[nikusz]

mnie zdecydowanie Han Solo

a w tym samym czasie, albo nawet wczesniej po jakies ksiazce
historycznej dla dzieci nieletnich idolem moim stal sie Aleksander
Wielki (taki ladny byl na ilustracji... to byla fantazja grafika, a
nie to 87.106.31.81/Roland/wordpress/wp-
content/uploads/2010/03/alexander_the_great1.jpg)

[bat_oczir]

hmm...dwie osobne sprawy, idol i miłość :)

Bo idolami byli Han Solo i Indiana Jones. Tak się składa, że to Harrison Ford :)
ale przede wszystkim były to pięęęękne postacie.....:)

Na ścianie miałem Depeche Mode, śpiewałem ich pod prysznicem ;):) a w zasadzie w
wannie :).

A na drugiej ścianie wisiała Kim Wilde.......chyba nawet właśnie to zdjęcie na
plakacie:
tnij.org/gw7s

[szprota]

Per Gessle z Roxette, tworzyłam nawet o nim opka. Rasowe, ze schodzeniem na
śniadanie i przeprowadzką to the other city.
Potem Jim Morrison przeplatany nieco Stachurą, Kurtem Cobainem i Robertem
Gawlińskim. Prócz Roberta wszyscy zrobili mi tę uprzejmość, że umarli młodo, jak
na porządnych idoli przystało i świetnie się nadawali do czczenia.
A teraz miewam tzw. celebrity crushe, co pewien czas zapadam, słucham ich
muzyki/ oglądam z nimi filmy, oblepiam telefony i komputery tapetami z
wielbionym celebrytą, po czem mi przechodzi. Od czczenia idoli różni się tym, że
najczęściej jednak koncentruję na tym, co tworzą i absolutnie mnie nie
interesuje ich życie prywatne, jak również, jacy są w realu :)

[lezbobimbo]

szprota napisała:
> A teraz miewam tzw. celebrity crushe, co pewien czas zapadam, >słucham ich>
muzyki/ oglądam z nimi filmy, oblepiam telefony i >komputery tapetami z
wielbionym celebrytą, po czem mi przechodzi.

Twój pieróg jest niestaly i latwo wietrzeje! Moje celebrity crushes dolaczaja do
coraz wiekszego haremu w mym sercu i mieszkaja tam na wieki.

[szprota]

lezbobimbo napisała:

> Twój pieróg jest niestaly i latwo wietrzeje! Moje celebrity crushes dolaczaja
do coraz wiekszego haremu w mym sercu i mieszkaja tam na wieki.
>
Lubię sobie czasem przewietrzyć pieroga!
Bimbo, believe me, nie chcesz, naprawdę nie chcesz, by moja miłość do Lily Cole,
Alexa Skarsgaarda czy Chrisa Cornella trwała dłużej niż kilka tygodni :P

[tygrys2112]

Roxette! Zapomniałam! Zespół mojej młodości. Mieliśmy wszystkie
bazarowe kasety. Przy czym wciąż wracam do ich muzyki. Nadal te
piosenki mi się podobają, pomimo, że tyle lat minęło.

[andrzej585858]

I tak wszystkich przebija Winnetou!! Howgh!!

[verdana]

Oczywiscie - ale to z wieku nieco przednastolatkowego.

[paszczakowna1]

> I tak wszystkich przebija Winnetou!! Howgh!!

Ja to się kochałam w Winnetou, tak w wieku 9-11 lat. I w kapitanie Fracasse
Gautiera (ale może już starsza trochę byłam). Tudzież w Beornie z Hobbita (do
tej pory uważam, że to jedyny tolkienowski bohater, który jest naprawdę sexi).
Nigdy nie byłam wzrokowcem...

[onion68]

> Ja to się kochałam w Winnetou, tak w wieku 9-11 lat. I w kapitanie Fracasse
> Gautiera (ale może już starsza trochę byłam). Tudzież w Beornie z Hobbita (do
> tej pory uważam, że to jedyny tolkienowski bohater, który jest naprawdę sexi).
> Nigdy nie byłam wzrokowcem...

No. A ja w księciu Vallombroise (pewnie robię błąd w nazwisku, ale nie chce mi
się iść po książkę), który mi się kojarzył z księciem Bogusławem Radziwiłłem. W
księciu Bogusławie, w Skrzetuskim, w Kmicicu. W Michale Strogowie i Napoleonie
Bonaparte.
W czasach przednastolatkowych, w Stasiu Tarkowskim, Janku Kosie i Grigoriju z
załogi Rudego 102 i w kapitanie Klossie, oczywiście.
Z piosenkarzy, fizycznie podobali mi się: Shakin Stevens (nie zabijajcie
śmiechem) i Falco.

[paszczakowna1]

> No. A ja w księciu Vallombroise (pewnie robię błąd w nazwisku, ale nie chce mi
> się iść po książkę), który mi się kojarzył z księciem Bogusławem Radziwiłłem. W
> księciu Bogusławie

De Vallombreuse? No co ty?! De Vallombreuse to był rozpieszczony gówniarz, gdzie
mu tam do Bogusława Radziwiłła. Ten to faktycznie był ciekawy (acz nie mogę się
pozbyć wrażenia, że naprawdę interesował go Kmicic, nie Oleńka).

Jak się niedawno dowiedziałam, autentyczny Bogusław Radziwiłł był też całkiem
interesującą postacią - jeden z nielicznych magnetów polskich, który i znał się
na administracji i zarządzaniu dóbr, i tym się zajmował.

[onion68]

> De Vallombreuse? No co ty?! De Vallombreuse to był rozpieszczony gówniarz, gdzi
> e
> mu tam do Bogusława Radziwiłła. Ten to faktycznie był ciekawy (acz nie mogę się
> pozbyć wrażenia, że naprawdę interesował go Kmicic, nie Oleńka).

No, trochę racja :-) Ale w porównaniu do lelijnego Sigognaca to on po prostu był
bardziej żywy, barwny. Podobnie jak Zefiryna przy Izabeli.

[paszczakowna1]

> No, trochę racja :-) Ale w porównaniu do lelijnego Sigognaca to on po prostu by
> ł
> bardziej żywy, barwny.

Też racja. Zastanawiam się poważnie, co ja widziałam w Sigognacu. Chyba ujął
mnie kombinacją pewnej dozy oryginalności (w końcu ruszył d... z tego
rozpadającego się zamku) i sprawności we władaniu szpadą. Rozumiem jednak, że de
Vallombreuse mógł wydawać się ciekawszy. Tym niemniej, Bogusław Radziwiłł de
Vallombreuse'a zjadłby na śniadanie. Jednym chapnięciem.

> Podobnie jak Zefiryna przy Izabeli.

A tu się zgadzam 100%. Nie rozumiałam, co Sigognac widzi w tej dziumdzi, gdy ma
obok siebie taką fajną kobitkę z biglem. Z drugiej strony jednak, Zefiryny
ofiary losy nie pociągały.

[pieranka]

Ivo Pogorelic - zdjęcie ze Świata Młodych schowane w pamiętniczku

[kebbe]

Jedynym pełnowymiarowym plakatem, jaki wisiał u mnie w pokoju był
uroczy poster z piosenkarką Sabriną. Miałam jakieś 9-10 lat, plakat
sama wybrałam sobie w sklepie, ku zgrozie mojej mamy. Sabrina
grzesznie prężyła swe obfite wdzięki, odziana w różowy, prześwitujący
kostium kąpielowy i ociekała wodą z basenu :). Mnie ten plakat
zachwycał pod każdym względem, choć twórczość artystyczna Sabriny
była mi raczej mało znana. Do dziś pamiętam, że mama coś mówiła, że
taki plakat, to można raczej zobaczyć u nastoletniego chłopaka, a nie
u małej dziewcznki.Zupełnie nie rozumiałam dlaczego :).

Nie pamiętam w jakich okolicznościach Sabrina zniknęła (podejrzewam
mamę). Potem, jako wczesna nastolatka, obwieszałam otoczenie małymi
plakatami z Fantastyki, czy też raczej Nowej Fantastyki. Na zasadzie
im badziej pokręcone tym lepsze.

[jota-40]

A to bardzo zabawne, bo u mnie na ścianie wisiały wyłącznie idolki. Duży plakat z Marilyn Monroe i młoda Julie Christie. Znaczy się, kręciły mnie blondynki ;P.
W pacholęctwie - lat sześć - obiektem ognistego uczucia stał się Karel Gott - pamiętam, że wpadłam w spazmy, kiedy ktoś dorosły zwrócił mi subtelnie uwagę, iż idol mój jest zezowaty. Cóż, spuśćmy zasłonę miłosierdzia.
Potem kochałam się w King-Kongu. Ale to już jednocześnie z pewnym Wojtkiem z mojej czwartej klasy - w zasadzie marzył mi się trójkąt King-Kong unosi nas oboje w swojej mocarnej łapie, czy jakoś tak ;)).

W nastolęctwie wessali mnie rozmaici przeklęci, im bardziej, tym lepiej: Morrison, Stachura, Cobain, Cohen, Plant. Kochałam się też regularnie w Sylvii Plath ;).

[kebbe]

Blondynki, powiadasz :) ? Ciekawe. No, ale co by nie mówić Marilyn to
ikona, a Julie wielce subtelnej urody, natomiast moja
Sabrina...trochę inna liga jakby:). Poszukałam teraz w necie jej
zdjęć z okresu świetności i nawet znalazłam jedno w basenie w różowym
kostiumie :D. Ło matko! Ja miałam na ścianie jeszcze inne, nieco
mniej oczywiste,ale teraz mi się przypomniało, że Sabrina nosiła
również wielki złoty krzyż na szyi. I pamiętam, jak tak o niej
rzewnie myślałam,że ona nie tylko piękna i dorodna, ale na pewno
jeszcze bardzo pobożna, czemu się tak wszyscy jej czepiają... :D
tu moja idolka
www.dziennik.pl/files/archive/00101/SG1001_SABRINA_101625g.jpg

[jota-40]

Hm, hm. Jakby to rzec - istotnie ;)). Ale popatrz sobie na Karela Gotta, a zrobi Ci się lepiej:

www.megamp3.cz/gals/k/karel-gott.jpg
No, po prostu nie wierzę własnym oczom. Ale to wszystko dziecięca naiwność. Za to Cobain dalej mi się podoba ;). Oglądałam właśnie dwa dni temu Unplugged, chlipiąc cicho ze wzruszenia.

[mamapodziomka]

Moglabym ja pokochac za same zeby :)

[mamapodziomka]

Jako dziecie kochalam sie w Jonathanie z Disneyowskiej Danger Bay. I zupelnie
nielogisznie strasznie zazdroscilam jego siostrze, ze ma takiego fajnego brata,
hehehe.

A potem bylo standardowo, Morrison, Cobain & co.

A teraz to mi sie nawet nie chce idolowac. Wolalabym kota.

[kaliope3]

Zapomniałam jeszcze o całym składzie zespołu Quinn z naciskiem na
basistę (Freddie był zarezerwowany dla siostry która kochała go
miłością potężną,beznadziejną i melancholijną).

[ratyzbona]

Ja to miałam zawsze problem bo z nie znanych mi przyczyn byłam kompletnie
odporna na czar idoli. Serio - zawsze kiedy pojawiało się pytanie kto jest twoim
idolem nie miałam zielonego pojęcia co powiedzieć i wymyślałam coś na
poczekaniu. Nie wiem o czym to świadczy ale trochę żałuję

[mankencja]

miałam tak samo

[truscaveczka]

Cholera, cholera, przyznać się czy nie...
Napiszę.
Albo nie.
Albo napiszę.
Albo nie.

No dobra.
Raz kozie smark.

Dalajlama ^^
Tak z urody jak i z umysłu ;)

[szprota]

truscaveczka napisała:

> Cholera, cholera, przyznać się czy nie...
> Napiszę.
> Albo nie.
> Albo napiszę.
> Albo nie.
>
> No dobra.
> Raz kozie smark.
>
> Dalajlama ^^
> Tak z urody jak i z umysłu ;)

Ej no, europejski Dalajlama, Ole Nydahl, wygląda tak, że sama bym go z łóżka nie
wyrzuciła ;)

[mmaupa]

Na zywo nie wyglada tak dobrze jak na zdjeciach, same zmarszczki. W dodatku
pieprzy agresywne glupoty, bylam na jego wykladzie i musialam wyjsc, bo mna
telepalo.

[szprota]

No, ja go widziałam w Kucharach z 13 lat temu, więc mógł wtedy młodziej
wyglądać, fakt.
Jakie agresywne, że tak z ciekawości spytam?

[mmaupa]

A ze wszyscy (WSZYSCY! bez wyjatku) muzulmanie sa ZLI i PODLI, islam to religia
ZLA, a muzulmanki to w dodatku sa glupie, bo daja sobie kwefy wkladac. Lekko sie
oburzylam w imieniu znajomych muzulmanek (ktore kwefy i chusty nosza z wlasnej,
nieprzymuszonej woli - albo tez ich nie nosza wcale), niestety moja polemika
zostala podsumowana krotkim "nie znasz sie". I tak sie skonczyla moja krotka
przygoda z lama Olem.

[aadrianka]

W okresie przednastoletnim kochałam się w Tomku Wilmowskim z
powieści Szklarskiego. Miłość to była mało zaborcza i jakaś taka
czysta i szlachetna, bo ślub mojego idola z Sally autentycznie mnie
uszczęśliwił.
W latach wczesnonastoletnich stworzyłam sobie charakter zbiorczy z
bohaterów "Sagi o Ludziach Lodu", czego potwornie wstydzę się do
dzisiaj:) Upodobanie do wysokich, demonicznych brunetów jednakże
pozostało.
Jako nieco starsza nastolatka zakochana byłam na zmianę w Jimie
Morrissonie, Seanie Connery i Tomie Hanksie.
A dziś, jako wyjąca prawie trzydziestka, potajemnie kocham się w
Johnnym Deppie, Stanisławie Lemie i Stevenie Hawkingu. Jednocześnie:)
Jedyny plakat niemuzyczny, jaki wisiał u mnie w pokoju, był
autorstwa Pągowskiego i ilustrował hasło "Papierosy są do dupy" :)

[kebbe]

aadrianka napisała:

> W latach wczesnonastoletnich stworzyłam sobie charakter zbiorczy z
> bohaterów "Sagi o Ludziach Lodu", czego potwornie wstydzę się do
> dzisiaj:) Upodobanie do wysokich, demonicznych brunetów jednakże
> pozostało.
Ooo! :) To tak, jak ja, zupełnie o tym zapomniałam :). Jak miałam lat circa 12
przeczytałam "Wiosenną ofiarę" z "Sagi..." i tam był Heike, ach...!W dodatku
jego ukochana miała prawie tak samo na imię jak ja (różnica jednej literki)!
Zadurzenie na parę miechów. Czytałam jeszcze kilka książek z tej serii, ale
potem mi zbrzydło i dopiero na studiach, na półce z literaturą skandynawską w
BUW-ie dostrzegłam calusieńką "Sagę...". Nigdy tak pilnie niczego w bibliotece
nie czytałam ;)

[szprota]

A ja się kochałam w Thorgalu, teraz sobie przypomniałam. Tym młodym. Teraz
kocham wyłącznie Kriss de Walnor.

[kebbe]

Thorgal został mi do dziś :) Wszystkie komiksy stoją ładnie na półeczce. A po
Kriss byłam w ciężkiej żałobie. Że też ta mdła Aarica nie padła w tym wąwozie
zamiast niej!

[ratyzbona]

Nigdy Thorgal mi idolem nie był ale stratę Kriss równie mocno opłakiwałam;)

[szprota]

Siostry wy moje, dajcież pyska! :D

[kebbe]

szprota napisała:

> Siostry wy moje, dajcież pyska! :D
cmok, muah :*

Na pocieszenie został nam Aniel o czerwonych ślepiach >:)
Szkoda wprawdzie, że to nie dziewczynka, ale jakby się wtedy nazywała?
Anielka de Valnor...?

[lezbobimbo]

kebbe napisała:
> Thorgal został mi do dziś :) Wszystkie komiksy stoją ładnie na >półeczce. A po
Kriss byłam w ciężkiej żałobie. Że też ta mdła >Aarica nie padła w tym wąwozie
zamiast niej!

Nie.. nie mówcie.. nie zdradzajcie.. to juz nie byl Thorgal, to juz scenarzyscie
skonczyly sie pomysly.. Ignoruje. Nic nie slyszalam, nic nie wiem. Przestalam
czytac Thorgala po któryms odcinku, kiedy to juz i maly jego syn (Tjalfe?)
zaczyna miec czarodziejskie przygody i udaje sie do krainy olbrzymów i
krasnoludków (wtedy dla mnie ten magiczny serial o pólbogach i herosach
przeskoczyl rekina).
Kriss pokochalam od Luczników, kiedy jeszcze miala dredziki :)))

Nie spojlerować!!

[nessie-jp]

Przestańcie spojlerować, baby, bo was zamorduję!!!

::wsadza sobie palce w oczy i uszy i śpiewa LALALALALA...::

[kebbe]

O rany, sorry, nawet o tym nie pomyślałam...toż ten komiks to nie nówka ;).
A synkowi Thorgala było Jolan.

[nessie-jp]

Nie nówka, ale ja się od 10 lat zbieram, żeby poczytać :)

[mamapodziomka]

A ja nawet chcialam kiedys corke Alinoe nazwac. Ale nie nazwalam, chociaz ma
troche podobnie ;)

[szprota]

Może to Cię zachęci:
chomikuj.pl/aspazja/kni*c5*bcki/komiksy/Rosi*c5*84ski+-+Van+Hamme/Thorgal

[doratos]

O książkowych idolach to napiszę w innym wątku
jak takowy powstanie,
bo u mnie na ścianach wisieli(dziwnie to brzmi)
muzyczni i filmowi idole
Modern Talking,Shakin Stivens,Elvis Presley,
Bruce Lee,Karol Strasburger i Kmicic z Oleńką,
były to plakaty z Filipinki,Świata Młodzieży i z innych
ówczesnych czasopism,na które to miałam założoną w kiosku
tzw.teczkę,cały mój pokoik był obwieszony tymi plakatami,
a na jednym plakacie...straciłam cnotę,
tylko kurka wodna nie wiem na którym!
I wcale się tego nie wstydzę:):)

Ach i jeszcze ten Thorgall właśnie(też czeka u mnie na przeczytanie
do końca),więc przychylam się do próśb o niespojlerowanie!

[marslo55]

doratos napisała:
"a na jednym plakacie...straciłam cnotę, tylko kurka wodna nie wiem
na którym! I wcale się tego nie wstydzę:):)"
Bo też nie ma czego - to dowodzić może tylko albo prawdziwie
wielkiego hołdu dla idola z plakatu, albo prawdziwie szalonej
namiętności, nie baczącej na drobne niewygody ;)

[lezbobimbo]

kebbe napisała:
>A synkowi Thorgala było Jolan.

Prawda, prawda! Pomylilo mi sie z innym komiksem, takim tunczykowym. Tym razem
dla dzieci i mlodziezy, o tematyce podobnej, bo o nordyckich bóstwach i ich
dzikich przygodach, zamiast krwi leje sie glównie mniut, czyli tak jak nasze
Kajkokosze. Przy wielu z tych mitologicznych wydarzen swiadkuja 2 Geniusie, tzn.
dwoje ludzkich dzieci na sluzbie u Thora: brat Tjalfe i siostra Røskva, która
okazuje sie potem byc wolchwa, kiedy dorasta :)))))

[ratyzbona]

O spoilerze nie ma mowy skoro od wydania ostatniego oficjalnego tomu
o Thorgalu dobre kilka lat minęło. Z resztą aż tak źle nie jest - za
ostatni dobry tom uważam genialnego w moim odczuciu Barbarzyńcę (
przypomniał mi strasznie Łuczników;) Nie wypowiadam się o serii o
Jolanie bo jest żenująca ( nie podobają mi się rysunki - Rosiński po
komiksie o hrabim Skarbku zmienił styl rysowania i to niestety nie to
samo). Ech... a pamiętam jak dziecięciem będąc nie mogłam czytać
Alinoe tak strasznie się bałam.

[szprota]

Pamiętam, że był gdzieś na forum offtop o Strasznych Oczach Alinoe,
niewykluczone, że ja go zapoczątkowałam nawet :)
Osobiście wielbię Rosińskiego właśnie za tę jego miękką kreskę, a gdy w Hrabim
Skarbku właściwie jej się pozbył, powitałam to z entuzjazmem.

[verdana]

Anegrotka rodzinna. Rosiński jest uczniem mego teścia z Liceum
Plastycznego. Teść, z pewną melancholią wspomina, jak obnizał mu
stopnie z rysunku za zbyt komiksowe podejscie do tematu...

[szprota]

Kiedyś (na okładce któregoś z Yansów?) czytałam wywiad z Rosińskim, który
zajęcia już na ASP opisywał tak "Malowałem lewą ręką, stojąc tyłem do obrazu".
Nie znam się na rysunku na tyle, by ocenić, jak dobry ma warsztat. Moim zdaniem
rysuje (i maluje) pięknych ludzi, dlatego go lubię :)

[ananke666]

> przeczytałam "Wiosenną ofiarę" z "Sagi..." i tam był Heike, ach...!W dodatku
> jego ukochana miała prawie tak samo na imię jak ja (różnica jednej literki)!

Czyżbyś miała na imię Inga? Strasznie mi się to imię podoba...

> potem mi zbrzydło i dopiero na studiach, na półce z literaturą skandynawską w
> BUW-ie dostrzegłam calusieńką "Sagę...". Nigdy tak pilnie niczego w bibliotece
> nie czytałam ;)

Czytałam, haha. W którymś tomie poziom idiotyzmu gwałtownie skoczył, potem
sukcesywnie rósł, aż mnie przerósł, choć wtedy byłam dość odporna. Nie
wierzyłam, że takie głupoty można pisać i nawet wydawać. Przy słownym pojedynku
Lucyfera z Michałem Aniołem (chyba) zaliczyłam zgon ze śmiechu.

[nessie-jp]

Ja nie przeczytałam tylko ostatniego tomu Sagi :) Ale wszystkie poprzednie
czytałam, przy czym te osadzone w realiach wcześniejszych niż XX w.

[kebbe]

ananke666 napisała:

> Czyżbyś miała na imię Inga? Strasznie mi się to imię podoba...

No niestety nie takie ładne, ale ciepło :) Jeszcze tylko literka K z przodu.
Zamiast V ;)

[ananke666]

Otępiała wodą rzeczną zapomniałam o K. Też ładnie :)

[lezbobimbo]

ananke666 napisała:
> Otępiała wodą rzeczną zapomniałam o K. Też ładnie :)

Ananke, co robilas z woda rzeczna, ze Cie otepila? :)))))

"But I'm a lady, and I enjoy lady-like things such as poetry, swimming in
rivers, petticoats.."

[nessie-jp]

No jak to co robiła, była podtapiana zapewne...

[lezbobimbo]

nessie-jp napisała:
> No jak to co robiła, była podtapiana zapewne...

Oj pardon! Najmocniej przepraszam *pasowieje* zapomnialam, ze powodzie teraz
chluszcza a groza..

[ananke666]

nessie-jp napisała:

> No jak to co robiła, była podtapiana zapewne...

Nieźle Ci się zgrał post ze stopką :D

Aż tak źle nie było, ale było nieprzyjemnie. 85% uwagi zajmowały mi komunikaty i
stan wody w Odrze. Zasuwające w te i nazad ciężarówki z żołnierzami i worki z
piaskiem obok klatki schodowej skutecznie odciągają uwagę od forum. Do rzeki mam
blisko. Pierwsza fala kulminacyjna przeszła, jest nieźle póki co.

[nessie-jp]

> Nieźle Ci się zgrał post ze stopką :D

No tak, chyba zmienię tego Kaczmarskiego na Tam Lina, bo jakoś za bardzo a
propos się zrobiło (pardon za brak francuskich ogonków gdzie trzeba).

[klymenystra]

W dziecinstwie kochalam sie (wylaczajac prawdziwych chlopcow, kolegow) w Mowglim :), w Tomku Wilmowskim i w Dicku z Tajemniczego ogrodu.
Jako 11-12 latka zostalam ogromna fanka Spice Girls. Podkochiwalam sie wtedy w jednym panu z Backstreet Boys (Kevin chyba?Ten taki mroczny :)), Aaronie Carterze (mlodszy brat nicka) i Eminemie :> Potem nastapil zwrot, na scianie zawisl Marylin Manson, a wielka miloscia stal sie basista John 5. Ubostwialam s.p. Petera Steele z Type o Negative.
Potem troche zmadrzalam, ale nadal umieram na widok Johnnego Deppa, Moniki Bellucci, Cate Blanchett, Jeremiego Ironsa, Stinga i Gaela Garcii Bernala :)

[the_dzidka]

Moją pierwszą idolką była... Mireille Mathieu. Miałam wtedy cztery
lata :) W domu była jej płyta śpiewana po niemiecku, "An einen
Sonntag in Avignon", i to stąd się wzięło. Co ciekawe, do dzisiaj
kocham piosenki z tej płyty :)

Kiedy się unastoletniłam, mając mniej więcej 12 lat zostałam fanką
zespołu Lombard, któy miał wtedy świetne kawałki.

Potem byli Limahl i Shakin Stevens, potem A-Ha, Modern Talking, a
potem poleciało jakoś dziwnie: OMD (uuu, miłość na lata!) oraz...
The
Doors.

W liceum to było The Cure, ale przeszło mi po roku, gdy WSZYSCY
oszaleli na ich punkcie.

A kiedy skończyłam 20 lat, pojawiło się objawienie pt. Bryan Ferry i
Roxy Music, i to w jakiś sposób trwa po dziś dzień :)

[verdana]

Czuję się wyobcowana. Wiekowo i uczuciowo. I muzycznie.

[the_dzidka]

No to gadaj o swoich idolach z nastolęctwa! :) Nie gadaj, że ich nie
było, młodszaś od mojej Maci, a ona takowych miała :)

[verdana]

Ależ już gadałam - wyżej nieco. Ino moj idol nijak nie pasuje do
kolekcji.

[the_dzidka]

Ach już widzę, przepraszam, pisząc nie przeczytałam uprzednio wątku.

Poniekąd BTW: Verdano, dowiedziałam się niedawno, że pewien Pan
(Michał?) wspaniale umie imitować puzon :)

[verdana]

Ratunku!!!!
Ginestra miała jasnowidzenie, jestem zdemaskowana, moje
najtajniejsze tajemnice rodzinne wychodza na światło dzienne!!!!
Skąd, skąd wiesz o puzonie?

[the_dzidka]

> Ratunku!!!!
> Ginestra miała jasnowidzenie, jestem zdemaskowana, moje
> najtajniejsze tajemnice rodzinne wychodza na światło dzienne!!!!
> Skąd, skąd wiesz o puzonie?

A, wiesz jak to jest - Warszawa jest niczym Amsterdam, taka duża
wieś z tramwajami :) Wszyscy się znają.
Zgadało mi się z kimś, kto pracuje tam, gdzie bywa pan Michał :) I
ten ktoś opowiedział mi o puzonie :D

[tygrys2112]

> potem poleciało jakoś dziwnie: OMD (uuu, miłość na lata!) oraz...

też ich lubię do dziś. Zakochałam się w piosence Sailing on the
Seven Seas. Podobał mi się też ich wokalista :)
Z piosenek podoba mi się jeszcze Walking on the Milky Way - bardzo
dobra piosenka, choć nie tak znana jak te z Sugar Tax (to był bardzo
dobry album) i Enola Gay - za mocny tekst, muzycznie też.

[yo-a-ko]

Po raz pierwszy czytałam "Quo vadis", gdy puszczali w TV "So in love"... i
dzięki temu Marek Winicjusz do dziś dnia wygląda dla mnie jak wokalista OMD :-)

[kkokos]

no dobra, przyznam się:

www.yuddy.com/articleimages/barry%20gibbMTg5Mw==.jpg



przynajmniej nikt nie powie, że jestem niekonsekwentna!
ale na ścianach nie miałam :(

[biljana]

Wstydzę się tego jak jakiejś brzydkiej choroby, aż dziw, że piszę to pod własnym
nickiem, ale dobra, muszę to kiedyś wyrzucić z siebie. Wyznanie jest obciachowe:
kochałam się w wieku wczesnonastolęckim w Robercie Janowskim grającym podówczas
w musicalu Metro. Do dziś jak przypadkiem włączę Jaka to melodia, to gaszę tv z
poczuciem żenady :)

[lezbobimbo]

Biljano uelcom bek ou je!
Iiiii tam tez mi obciachowe wyznanie :)))) Nic co nastoletnie, nie jest w tym
wateczku brzydkie, a juz w ogóle mimlosc nigdy brzydkOM nie bedzie :)

O, i Twe wyznanie przypomnialo mi, ze w nastolectwie kochalam sie w Alicji
Silverstone z teledysków Aerosmithów :D
N.p. w Cryin' którego poza tym nienawidze, tak slicznie zwisala z tego mostu i
taka byla zadziorna i kulerska i grungowa i miala sliczne wloski i w ogóle
:)))))))))))) I nie wstydam sie tego :D

[szprota]

lezbobimbo napisała:


>
> O, i Twe wyznanie przypomnialo mi, ze w nastolectwie kochalam sie w Alicji
Silverstone z teledysków Aerosmithów :D
> N.p. w Cryin' którego poza tym nienawidze, tak slicznie zwisala z tego mostu i
taka byla zadziorna i kulerska i grungowa i miala sliczne wloski i w ogóle
:)))))))))))) I nie wstydam sie tego :D
>

Ej no, Alicia Silverstone żaden wstyd. Ja uwielbiałam jej ciuszek z "Amazing",
taką sukienusię ze sznurowaniem na gorsie i do tego glanopodobne wysokie buty -
do tej pory uważam glany do leciutkiej sukienki za zestaw pełen smaku i
rokendrolowego szyku :)
A biały garniturek Liv Tayler z "Crazy", ach!
Kiedyś zrobiłam top ten swoich ulubionych kawałków z nastolęctwa i Aerosmith
było w czołówce właśnie ze względu na teledyski.

[filifionka-listopadowa]

szprota napisała:
> Ej no, Alicia Silverstone żaden wstyd. Ja uwielbiałam jej ciuszek z "Amazing",
> taką sukienusię ze sznurowaniem na gorsie i do tego glanopodobne wysokie buty -
> do tej pory uważam glany do leciutkiej sukienki za zestaw pełen smaku i
> rokendrolowego szyku :)
Aż się rzuciłam obejrzeć ten teledysk i mówię Ci- zacne połączenie. Świetnie
też wygląda Milla Jovovich w "Resident Evil" jako Alice. Ta czerwona sukienka i
wysokie, desantówkopodobne buty. Ale ona ogólnie jest mrrr

[ding_yun]

biljana napisała:

> Wstydzę się tego jak jakiejś brzydkiej choroby, aż dziw, że piszę
to pod własny
> m
> nickiem, ale dobra, muszę to kiedyś wyrzucić z siebie. Wyznanie
jest obciachowe
> :
> kochałam się w wieku wczesnonastolęckim w Robercie Janowskim
grającym podówczas
> w musicalu Metro. Do dziś jak przypadkiem włączę Jaka to melodia,
to gaszę tv z
> poczuciem żenady :)

Ej no Robert Janowski jest spoko. Fakt, ze teraz prowadzi lekko
obciachowy teledurniej jeszcze go nie dyskwalifikuje zupełnie. W
"Metrze" był dobry. A ja nieeeee, po prostu nieeee....

[tygrys2112]

Czego Ty od niego/od siebie ;) chcesz. ten facet robi na mnie miłe
wrażenie i ma w sobie dużo elegancji.

[mama_kotula]

O, Biljano, to ja ci powiem do tego, że ja kochałam się tadaaam, w Kasi Groniec.
Która wygladała strrrasznie w tych błękitnych ogrodniczkach.
Właśnie sobie kilka dni temu Metro ściągnęłam i obejrzałam. Porykując czasami ze
śmiechu, a czasami z płaczu.

[biljana]

mama_kotula napisała:

> O, Biljano, to ja ci powiem do tego, że ja kochałam się tadaaam, w Kasi Groniec

to i tak nic. Moja psiapsióła darzyła w owym czasie afektem nie kogo innego a
samą Edzię Górniak, brrr :)

[jota-40]

Andrzej, wydaje mi się, że to kwestia gustu, a nie wieku. Poza wszystkim,
tematem nie są li i jedynie idole muzyczni. Ja - rzecz jasna - także słuchałam
namiętnie Pink Floydów, a Wish You were here do dziś uważam za najlepszą płytę
rockową wszech czasów. Pocieszę Cię jednak, że mój osiemnastoletni syn również
ich słucha, chociaż wielbi też brytyjską nową falę. Jednak nie miałam ich
plakatu na ścianie, no i wcale nie wydają mi się dziś obciachowi. A Karel Gott -
tak ;)).

Bardzo często zdarza Ci się tu odgrywać emeryta i narzekać, jaki to jesteś
wiekowy, ba, niemal matuzalem - przypominam Ci jednak, że - o ile się nie mylę -
jestem od Ciebie tylko kilka lat młodsza. Znalazłoby się generalnie parę osób po
czterdziestce ;)).
Moi rodzice są zaledwie parę lat starsi od Micka Jaggera, a nigdy nie słuchali
Rolling Stonesów.

[lezbobimbo]

jota-40 napisała:
>Andrzej,> Bardzo często zdarza Ci się tu odgrywać emeryta i >narzekać, jaki to
jesteś> wiekowy, ba, niemal matuzalem - >przypominam Ci jednak, że - o ile się
nie mylę -
> jestem od Ciebie tylko kilka lat młodsza. Znalazłoby się >generalnie parę osób
po> czterdziestce ;)).

Moze Andrzeja pocieszy fakt, ze Madonna i Prince tez sa z tego samego rocznika,
co on, a nie mozna ich w zadnym wypadku nazwac emerytowanymi matuzalemami :)))
Andrzeju, druga mlodosc dopiero Ci sie zaczyna :))))

[mama_kotula]

CytatBardzo często zdarza Ci się tu odgrywać emeryta i narzekać, jaki to jesteś wiekowy, ba, niemal matuzalem - przypominam Ci jednak, że - o ile się nie mylę - jestem od Ciebie tylko kilka lat młodsza. Znalazłoby się generalnie parę osób po czterdziestce ;)).

Każdy ma tyle lat, na ile się czuje. Skoro Andrzej uważa się za emeryta wiekowego w dodatku, to tak pisze.
A ja przyznaję, że często mam takie samo wrażenie. Przepraszam, Andrzeju - rozmawiając z moją mamą rocznik 53 mam poczucie, że jest od ciebie duuużo młodsza ;). Bo wykreowałeś się niemal na staruszka tutaj, noo... co nad tymi malolatami się pochyla znad kukardki. Bu.

[jota-40]

Oj, tam. Wiem niby, że tak to jest, ale chciałam jakoś Andrzeja pocieszyć i
ustawić do pionu, bo tak narzeka i płacze żałośliwie...

[verdana]

No, co tam, bez wypominania Andrzejowi wieku! Rownolatkami jesteśmy:)

[lezbobimbo]

biljana napisała:
> to i tak nic. Moja psiapsióła darzyła w owym czasie afektem nie >kogo innego a
samą Edzię Górniak, brrr :)

Ale dlaczegóz brrr? Zadna milosc nie jest w tym watku obca ni wstydna :)))))
Edzia nawet calkiem zacnie wyglada jak na me kaprawe lezboko i jakze ma sprawne
dudki :))))

[marajka]

Z młodszych lat to The Kelly Family. Wstydziłam się potem, dziś czasem chętnie posłucham z łezką w modrym oku;)

Może to dziwne, ale kiedy miałam naście lat chyba nie miałam żadnych idoli i nie plakatowałam pokoju. Taka dojrzała byłam jakaś.

[kaliope3]

Ja plakatować też nie plakatowałam,jakoś tego nie potrzebowałam,ale pamiętam że
na początku podstawówki,tak do 3 klasy mniej więcej podkochiwałam się oczywiście
w koledze starszego brata,niejakim Krzyśku:)To chyba typowe dla młodszych sióstr;)

[anutek115]

Dlaczego nikt się nie kochał w George'u Michaelu? Tylko ja? Czy ja jakaś dziwna
jestem :DDD?

Do kompletu moja przyjaciólka serdeczna kochała się w Andrew Ridgeleyu, i w ten
sposób darzyłyśmy gorącym uczuciem cały zespól "Wham". Nic się nie marnowało ;).

[jota-40]

W sumie Dżordżyk nie był taki zły za młodych swych lat, ale orientacja nie ta,
cóż począć. Poza tym za wesoło śpiewał, a ja wtedy byłam na etapie chmurnych
songów i bluesa.
Przypomniał mi się jeszcze idol, w którym kochałam się drapieżnie, długo i
namiętnie, a mianowicie John Corbett; jednak tylko i wyłącznie jako "Chris o
poranku" z Przystanku Alaska! I - po prawdzie - cały Przystanek Alaska długo był
moim grupowym idolem ;).

[andrzej585858]

jednak czytając wpisy w tym jakże sympatycznym wątku, z przerażeniem
spostrzegłem że spora część nazwisk jest dla mnie kompletnie nieznana. Zwłaszcza
tych ze sceny muzycznej.
Niestety, nie ta epoka i nie to pokolenie - ale ad rem.
W czasach mojej młodości plakat jako taki był na wagę złota, więc tworzyło się
je bardzo często samodzielnie. Chyba u każdego chłopaka wisiał więc
charakterystyczny plakat Hendrixa i Claptona oraz bardzo często, dzisiaj juz
prawie zapomniany, "Che" Guevara - tak to też był idol.
Poza tym, przynajmniej dla mnie byli i są dzisiaj idolami muzycy grupy Pink
Floyd - przy nich reszta może się schować, to z klasyki światowej a z naszych
Dżem i oczywiście Rysiek.
Tutaj nie tyle chodziło o styl muzyczny ile o sposób życia. Niestety, zbytnie
upodobanie do tego stylu bywało niebezpieczne - coś o tym wiem. Tak jak to
kiedyś powiedział Irek Dudek bluesa nie słucha się pijąc przy tym mleko. A
wciąga takie życie oj wciąga, kilka lat życia mam wyjęte w ten sposób z
życiorysu. Najgorszy rodzaj choroby - być skazanym na blues.
To taka mała przestroga przed zbyt dosłownym traktowaniem pewnego stylu życia.
Poza tym, nie uda się ukryć że był okres fascynacji Winnetou, chociaż
krótkotrwały - potem wręcz chłonąłem Centkiewiczów, dzisiaj też juz zapomnianych
i marzyłem o wędrówkach szlakiem zdobywców biegunów. Zresztą do dzisiaj jest to
moja pasja - wyprawy polarne i w ogóle wszystko co jest z Antarktydą, a
zwłaszcza z pingwinami.

No i niezapomniani "Łowcy przygód" Curwooda - przygody Minni, Wabiego wędrówki
bezdrożami Kanady. Oczywiście musiała także nastąpić fascynacja Londonem i
wielkie odkrycie - Martin Eden. To był chyba mój pierwszy świadomie wybrany
idol. Często wracam i dzisiaj do tej książki.
Dla odmiany - uwielbiałem także Szwejka. W okresie liceum zaczytywałem się
Haskiem, do dzisiaj bardzo bliskie jest mi bliskie c. i k. poczucie humoru rodem
ze Szwejka.
Muszę przyznać iz w okresie bycia nastolatkiem silnie utożsamiałem się z
postaciami literackimi co zaowocowało idealistycznym nastawieniem do życia i tak
mi pozostało do dzisiaj.

Chociaż postacią która wywarła na mnie największy wpływ i wpływ ten do dzisiaj
odczuwam był św. Benedykt. Jeżeli można użyć określenia idol do postaci świętego
mnicha - to tak, to był już w okresie nastoletnim mój idol i pozostał nim do
dzisiaj. Jego życie i jego myśl zaowocowała m.in. tym że dzisiejsza Europa jest
właśnie taka a nie inna. Do dzisiaj jesteśmy jego i jego uczniów dłużnikami.

[filifionka-listopadowa]

andrzej585858 napisał:
bardzo często, dzisiaj juz
> prawie zapomniany, "Che" Guevara - tak to też był idol.

Niestety, nie zapomnę tej fali koszulek z Che około 2006 roku. Wtedy wypłynął
ponownie jako idol, jako te, co o wolność i równość. Na tej fali nakręcono
Dzienniki Motocyklowe.

[doratos]

Miałam nie pisac o idolach książkowych moich nastoletnich lat,
ale okazało się że mamy takich samych idoli z andrzejem:)
Razem z bracmi odgrywaliśmy sceny z Winnetou,
byliśmy jak prawdziwi Indianie w naszym lasku obok domu,
chłopcy zrobili łuki i karabiny oraz różne kryjówki!!
A Curwood i jego seria o łowcach,jakie to było piękne:)

W związku z Curwoodem przeżyłam chwile grozy i męki
bo będąc w bibliotece chciałam poprosic o trzecią częśc łowców
i o wstydzie powiedziałam tak nazwisko jak się pisze
a obok stał taki przystojny brunet z oczami Winnetou
i on tak na mnie spojrzał,i oboje się zalaliśmy rumieńcem
i to była taka chwila którą się pamięta na wieki!!

Potem była era Sokolego Oka,Tomusia Wilmowskiego
i pana Samochodzika,kapitana Blooda,i bohaterów Verne(bardzo
tajemniczy kapitan Nemo)
i Szara wilczyca i Włóczęgi północy
i oczywiście Karol Gordon z nierozłącznym doktorem Janem
z powieści W.Wernica(coś jak Holmes i Watson)
kochałam ich strasznie!!!!
W późniejszych latach już tak nie przeżywałam
aż do Sagi Ludzi Lodu(i też się tego nie wstydzę)
a może szkoda że muzyka i ksiażki nie wywołują już we mnie takich
emocji,chociaż i teraz czsem serce zapika....:)

[ananke666]

Ooo, kapitan Nemo... i Atos z "Trzech muszkieterów".

[jota-40]

Swoją drogą - "Szara wilczyca" i "Bari, syn szarej wilczycy" będą mi się kojarzyć do końca życia z całą blachą przepysznego mazurka, wyżartego przez mnie w pijanym widzie w trakcie lektury ;). Siedziałam u babci w czasie świąt wielkanocnych i zgłębiałam zasoby biblioteki...

[marslo55]

jota-40 napisała:
"Szara wilczyca" i "Bari, syn szarej wilczycy" będą mi się kojarzyć
do końca życia z całą blachą przepysznego mazurka, wyżartego przez
mnie w pijanym widzie w trakcie lektury ;)."
Wrażenia smakowe bardzo silnie się łączą z aktualnymi lekturami! Ja
na widok "Procesu" od razu czuję zapach orzechowego capuccino,
a "Władca pierścieni" sugeruje: "zrób sobie kanapki z szynką..
kaanaapki z szyyyynką.."

[jota-40]

Tak, tak. Zwłaszcza w przypadku książek, które pochłaniałam szybko i załapały się na świąteczne przysmaki lub inne takie. Na przykład "Baltazar Gąbka" już na zawsze będzie mi się wiązał ze smakiem wedlowskich cukierków ślazowych (nie ma już takich, niestety...)

[mmoni]

Ja mam drastyczne wspomnienia z nastoletniej lektury Londona, kiedy to
pochłaniałam tony wędzonej makreli, bo tak mi to rozumiecie konweniowało, że
niby pemmikan zajadam. Niestety raz pochłonięta lekturą nie zauważyłam ości,
która wbiła mi się w migdał.

[ateh7]

Ja kochałam się najpierw w wokaliście Europe, miałam chyba 8 czy 9 lat wtedy.
Plakatu nie miałam, ale oglądałam tego pana w TV. Potem nie pamiętam za dobrze,
kochałam się chyba krótko w Majkelu Dżeksonie (jak pisałam w pamiętniku :) )
Gd miałam lat 14 pojawił się zespół Metallica i kochałam się w nich wszystkich
na zmianę, miałam wielki plakat, który potem powędrował do mojego kumpla. W
liceum słuchałam black metalu, ale chyba nie kochałam się w nikim, może trochę w
wokaliście Sacrilegium. Pamiętam, że w czasopiśmie "Trash'em All" były swego
czasu takie kalendarze, mające zastępować plakaty, i kiedy zdawałam maturę, a
był to maj 1999, to miałam na ścianie kalendarz na maj i na obrazku był zespół
Dimmu Borgir. Nie wstydzę się, choć są tacy, co mówią, że powinnam, hehe!!! Ten
kalendarz nawet chyba mam jeszcze gdzieś precyzyjnie wsunięty między książki.
W sumie gdy byłam nastolatką, to było mi obojętne, jaki chłopak, byleby miał
długie włosy i chodził w czarnych ciuchach :) taki wiek :)

[natalkka1]

pierwsza milosc- kolega z przedszkola (mial pieprzyk w tym samym
miejscu na nodze co ja) i kolega z klatki obok,milosc ta okazywalam
bardzo brutalnie rzucajac w niego kamieniami z balkonu.
idole- wszystkie piekne panie z serialu miasteczko Twin Peaks i
j.Malkovitz z czasow Niebezpiecznych Zwiazkow

[marslo55]

natalkka1 napisała:
"pierwsza milosc- kolega z przedszkola (mial pieprzyk w tym samym
miejscu na nodze co ja) i kolega z klatki obok,milosc ta okazywalam
bardzo brutalnie rzucajac w niego kamieniami z balkonu."
A to było przed fascynacją Johnem M. czy już po niej? Tłumaczyłoby
to bowiem niejako pewną brutalność w postępowaniu z obiektem uczuć..

[czerwona_skarpeta]

To ja może zabiorę głos(no w końcu trzeba,więcej tu czytam niż piszę ;-)) w
imieniu pokolenia obecnych 18-19 latek.Panowie przedstawieni poniżej to moje
"ogromne straszne i beznadziejne" miłości okresu podstawówki i gimnazjum.
Do tego szlachetnego grona zaliczali się:
Arnold Schwarzenegger-okolice 4-5 klasy podstawówki.Wzdychałam do niego jak
idiotka po zobaczeniu go w 2 części Terminatora,nawet się dla niego poświęciłam
i obejrzałam prawie wszystkie filmy z nim xD I nawet trzymałam jego zdjęcie
wycięte z gazety w takiej małej czerwonej rameczce i z dumą stawiałam je na moim
biurku :) Nawet w przypływie uczucia wzięłam je na zieloną szkołę,ale moja klasa
nie zrozumiała fascynacji,niestety..
Piotr Adamczyk-początki gimnazjum,na fali popularności po "Karolu..",potrafiłam
maślanymi oczami wpatrywać się w książkę z jego autografem stojącą na biurku i
ciągać całą moją klasę na 2 część "Karola.." by bezkarnie paść oczy jego
widokiem.Potrafiłam się o nim zamyślić nawet w czasie sprawdzianu z
matematyki,dostałam wtedy 2 :-)Cholernik jeden xD
Maciej Stuhr-oj,długo to trwało :-) Byłam bardzo wierną i lojalną fanką,za swój
ambitny cel stawiałam obejrzenie wszystkich filmów z nim,ale niestety do tej
pory mi się to nie udało..Za to u mnie na drzwiach wisi jego ogromny plakat z
autografem,uzyskany na premierze "Francuskiego numeru",której o mało nie
przypłaciłam hiperwentylacją,omdleniem i ślinotokiem jednocześnie..
W sumie żadnej z tych "fascynacji" się nie wstydzę,traktuję je jako dość ciekawy
element mojego kończącego się niestety dzieciństwa..
Teraz jedynym tego efektem jest dogłębna znajomość
personaliów,życiorysów,filmografii trójki panów plus autograf Adamczyka i plakat
od młodego Stuhra.

[marslo55]

czerwona_skarpeta napisała:
"Arnold Schwarzenegger-okolice 4-5 klasy podstawówki.Wzdychałam do
niego jak idiotka po zobaczeniu go w 2 części Terminatora,nawet się
dla niego poświęciłam i obejrzałam prawie wszystkie filmy z nim xD"
Na szczęście nie wszystkie są złe (ja lubię "Bliźniaków"
i "Predatora", który do dziś wyznacza granicę mojej wytrzymałości na
ekranowe jatki). Ja, przedstawicielka pokolenia obecnych 24latek,
wzdychałam do Bruce'a Willisa, który zawsze wszystkich ratował:D
I nie wstydzę się, bo ciągle dobrze wygląda!

[czerwona_skarpeta]

grr,aż zaczynam Ci zazdrościć,bo Bruce W. tak źle nie wygląda,niestety o
Arnoldzie już się tego powiedzieć nie da,na zdjęciach ostatnio przeze mnie
widzianych muskulatury..właściwie brak.
widać że urząd gubernatora źle wpływa na figurę i powoduje nadmierną hodowlę
tkanki tłuszczowej ;-)