Srebrny dzwoneczek

[biljana]

www.gandalf.com.pl/b/srebrny-dzwoneczek/
to jest chyba odpowiedź na nurtujące nas (chyba) pytanie, gdzie jest McDusia.

Czytał ktoś? Widział? Może się spóźniam z tym postem, ale trafiłam na to dzieło tłumaczki i redaktorki Emilii Kiereś dopiero wczoraj w księgarni, ale że Ida się darła i chciała wracać, to nie bardzo mogłam poczytać. W każdym razie książka jest dla dzieci.

Ilustracje - Małgorzata Musierowicz.

Szczerze odradzam ten lukrowany pierd :(

[lezbobimbo]

Dzieki uprzejmosci zacnych forumek Poli Lawendowej i Szpro dostalam Dzwoneczek
na chwile w me racice i przeczytalam szybko.
Podeszlam tomik z niejaka nadzieja, ze moze Emilia po tej polonistyce jest
profesjonalna, wyrodzila sie, przemówila wlasnym glosem i moze bardziej
przypomina wuja Baranczaka albo moze wróci nam sama mloda, wesolosci ochocza
Musierowicz z okresu debiutu!
Niestety. To nie debiut-bis MM z lat 70ych, to debiut zaczynajacy sie po póznej
Neojezycjadzie i to czuc :( To dzielko niegodne jest lizac butów Malomównemu.
Mialkie, dretwe, nudne, zgrzytajace, doprowadzajace do przewracania oczami,
polukrowane, az zeby bola. Nie moglam sie doczekac, az sie skonczy. Na okrase -
z tylu na okladce widnieje fotka autorki, pod spodem opisana jako tlumaczka i
REDAKTORKA. Do tego nocia pochwalna od dumnej MM.

Teraz bede to rozszarpywac na strzepy Wam ku uciesze.
Dzielko jest pisane nie wiem dla kogo. Jezyk bezbarwny, monotonny, i dla
doroslych wlasciwie, z mala bohaterka niemalze Marysójka. Wszystko opisane
ekstremalnie banalnie i zwyczajnie, jak instrukcje dojechania do parkingu, nawet
mimo paru egzotycznych i "magicznych" rekwizytów, które ekstremalnie malo
wnosza. Nie czulam, aby Emilia umiala stworzyc atmosfere, w która chce sie
wejsc. ZERO HUMORU. Za to mamy nawet nieco zdziadzialego narzekania. To
ksiazeczka o smutnawej dziewczynce i tak nudnie opisanej, ze wcale nie da sie
jej wspólczuc ani sie przejac jej gigantycznym problemem, gwozdziem programu
ksiazki (przedziwna niesmialoscia, która ignoruja jej rodzice). Poza tym mimo
opisów dzialan jednoczesne zero akcji. Nic ciekawego dla mlodszego czytelnika,
ani dla starszego. Zakonczenia mozna sie domyslic od początku, zreszta
zakonczenie wyglada tak, jakby Emilia pisala, pisala, sama sie znudzila i
dopisala na koncu byle co: strasznie szybko i bez zadnego wytlumaczenia
problem-osnowa ksiazeczki znika i nagle wszystko jest dobrze.
Dzieci sie zanudza albo dostana mdlosci z nadmiaru sacharyny albo jedno i drugie.

Dopisze tu wiecej pózniej :)

[pola_lawendowe]

HA!
( tu wyrywa się rechocik satysfakcji i ukontentowania)
Czytałaś, bimbo, a?:))
To jest nas, póki co, trzy. Tych mających wątpliwą przyjemność i
niewątpliwe zjeżenie:))

Słusznie zauważyłaś, pisała, pisała, aż nagle, wtem! postawiła
kropkę w dowolnym momencie i pognała do wydawnictwa:)

Musi, Emilia Kiereś pisząc 'Srebrny dzwoneczek' głęboko wzięła
sobie do serca wyimek z LM Montgomery ' naśladownictwo jest
najszczerszym pochlebstwem'. Gil z 'Tajemniczego ogrodu' został
przemianowany na kota i niespodzianka (!) pokazał drogę do równie
tajemniczego ( w zamyśle) ogrodu. Pollyanna została przemianowana na
Marysię i wiesza pryzmaty.
Złodziejstwo za złodziejstwem, panie tego.
Biljana, nie kupuj!:) Srebrną Emilię w niewoli pochlebstwa mam i
bez żalu mogę wysłać w okolicach grudnia, powiększysz grono
nieszczęśliwych czytelniczek, chcesz? :)

I jeszcze: miłosniczki kotów, nie czytajcie, zaklinam:)
To nie dzwoneczek, to dzwon alarmowy, nie srebrny bynajmniej.

Uch.

Jak będziecie niegrzeczne, szpro zacznie wam przepisywać!:))

[anutek115]

pola_lawendowe napisała:

> I jeszcze: miłosniczki kotów, nie czytajcie, zaklinam:)
> To nie dzwoneczek, to dzwon alarmowy, nie srebrny bynajmniej.
>
> Uch.
>
> Jak będziecie niegrzeczne, szpro zacznie wam przepisywać!:))

Chyba będę niegrzeczna ;P. Nie masz jak zła recenzja, bardziej zachęca niż dobra.

Prywata: Polu_lawendowa, mam dla Ciebie od dawna zaległy mail (o! jestem
niegrzeczna! grzeczny człowiek odpisuje szybciej!) spodziewaj się go na dniach i
przepraszam za niewybaczalną zwłokę.

[the_dzidka]

Cztery.
Długo obcierałam sie z tego nudnego lukru, długo...

[lezbobimbo]

pola_lawendowe napisała:
> Czytałaś, bimbo, a?:))
> To jest nas, póki co, trzy. Tych mających wątpliwą przyjemność i
> niewątpliwe zjeżenie:))

Zjezenie, bo jak z Neojezycjady :D
Kto mi teraz odda te zmarnowana godzine mego zycia, he? (rozpraszalam sie
wszystkim innym, aby jakos lukier scierpiec).

> Słusznie zauważyłaś, pisała, pisała, aż nagle, wtem! postawiła
> kropkę w dowolnym momencie i pognała do wydawnictwa:)

Jak wydawnictwo bedzie produkowalo takie drogo wydane gnioty w twardych
okladkach, to pójdzie w koncu z torbami. Ciekawe, kto byl redaktorem tego
dzielka, ze takie zakonczenie splukane w kiblu przeszlo? Moze Emilia sama sobie
robila korekte przecinków, albo w rewanzu teraz matka jej sie odwdzieczyla?

> I jeszcze: miłosniczki kotów, nie czytajcie, zaklinam:)
> To nie dzwoneczek, to dzwon alarmowy, nie srebrny bynajmniej.

Póldziki kotek jest dreczony (przywiazana ma puszke do ogona i poniewiera sie w
krzakach) ale na szczescie wydobrzeje.
Wyjmowanie go z glebi krzaków przez mala bohaterke i jej znajoma robi za
najbardziej dramatyczny zwrot akcji. Na szczescie Emilia pisze tak mdlo i
bezbarwnie, ze nie cierpimy razem z kotkiem.

Sprawcy dreczenia nigdy nie zostana poznani, w tym opku nie ma ludzi oprócz
bardzo malego, najblizszego otoczenia dziewczynki. Dreczenie zwierzaka jest wiec
nieukarane i nie wiadomo, po co w ogóle zostalo opisane. A kotek dobrzeje i
znika nagle bez sladu jak i zakonczenie tej szmiry.

[lezbobimbo]

pola_lawendowe napisała:
> Musi, Emilia Kiereś pisząc 'Srebrny dzwoneczek' głęboko wzięła
> sobie do serca wyimek z LM Montgomery ' naśladownictwo jest
> najszczerszym pochlebstwem'. Gil z 'Tajemniczego ogrodu' został
> przemianowany na kota i niespodzianka (!) pokazał drogę do równie
> tajemniczego ( w zamyśle) ogrodu. Pollyanna została przemianowana na
> Marysię i wiesza pryzmaty.
> Złodziejstwo za złodziejstwem, panie tego.

Oprócz powyzszych, Emilia kradnie tez motywy z wlasnej matki:
glówna bohaterka, mala Marysia, nie ma ani jednej przyjaciólki ani kolegów we
wlasnym wieku (jak Cesia z 6K)
Na jej patologiczna i niezrozumiala niesmialosc pomoca jest znalezienie jeszcze
bardziej niesmialej dziewczynki (motyw pouczajacy z Idusi Sierpniowej). Ale mala
nie zostaje calkiem uleczona, tylko we dwie narzekaja sobie, ze niesmialym to
zawsze trudniej.

A najbezwstydniej Emilia zerznela z matki jedno zdanie.
- Lubie szufladki, sa takie tajemnicze - powiedziala starsza pani.

Tozto prosto z Bernarda w Imieninach na dworcu!
- Lubie pociagi, sa takie nieobliczalne.

To jest zreszta jedyne kwasihumorystyczne zdanie w calej ksiazeczce. Bardzo
nudne to opko poza tym. Nie musi sie caly czas cos dziac, ale zeby chociaz
ksiazka bawila i smieszyla dzieciecego czytelnika? Niee, za to mamy pouczanie
bez puenty, conieco starczego narzekania i urwane zakonczenie.

[/i]A w to mi graj. Graj jest gdzies miedzy okiem a dupa[/i] (c) Zy Only
Bimbosiostra

[verdana]

Nienawidzę Was.
Przez Was zapewne bedę teraz musiała wydać kasę na gniota, ew.
zmarnować cenny czas w Empiku. Inaczej czytanie tego dzieła do głowy
by mi nie wpadło, ale perfidnie zachęciłyście.
Czy ja dobrze zrozumiałam, czy MM napisała o dziele cos pochwalnego
na okladce? Bo uwierzyć mi trudno w cos takiego?

[the_dzidka]

> Czy ja dobrze zrozumiałam, czy MM napisała o dziele cos
pochwalnego na okladce? Bo uwierzyć mi trudno w cos takiego?

W rzeczy samej, Verdano, w rzeczy samej!

Cytuję:
"Oto ciepła, ponadczasowa, ujmująca opowieść , która nauczy małych
czytelników mierzyć się z wielkimi problemami. Cieszę się, że mogłam
zilustrować tę książkę - i dumna jestem z tego, że napisała ją moja
własna córka!"

[verdana]

OK.
Na okładce mojego nastepnego dziela zamieszczę zatem list pochwalny
mego ojca, profesora zblizonej dziedziny - skoro jest to przyjęte.
Mogę też zamieszczać podobne wstepy przed artykulami córki:)

[soova]

No właśnie aż chciałam zapytać, czy planujesz podobną akcję. Bo aż się przecież
samo prosi. :)

:-D

[iwoniaw]

Cytat> Mogę też zamieszczać podobne wstepy przed artykulami córki:)


Twój Ojciec też powinien tam umieszczać wstępy, uważam iż pochwała
wielopokoleniowa będzie wyglądać znacznie okazalej :-D

[verdana]

Może dodać wyjątki ze zmarłego pradziadunia? Uznając, ze wizjoner
był?

[iwoniaw]

Wyjątki z pradziadunia to doprawdy świetny pomysł, byle nie zapomnieć
należycie podkreślić, iż to pradziadunio autorki, a nie jakiś obcy
facet - jeszcze by kto mógł nie załapać od razu, iż nie musicie po
obcych ludziach recenzji wypraszać ;-)

[filifionka-listopadowa]

Po tych fragmentach z którymi zdołam się zapoznać byłabym gotowa twierdzić, że
MM dyktowała Emilii Kieraś tą książkę (tą czy tę? Łusia na pomoc!), albo
przynajmniej pisały ją wspólnie. Znam jednak osoby, na które nazwisko MM działa
jak lep na muchy i pewnie na to liczy wydawnictwo.

[lezbobimbo]

filifionka-listopadowa napisała:
> Po tych fragmentach z którymi zdołam się zapoznać byłabym gotowa twierdzić,
że> MM dyktowała Emilii Kieraś tą książkę (tą czy tę? Łusia na pomoc!),
albo> przynajmniej pisały ją wspólnie.

Chyba raczej pisaly ja wspolnie, bo nawet MM pisze ciekawszym jezykiem i
bardziej liryczne ma opisy przyrody, a Emilia pisze absolutnie bezplciowo i
mdlo, bez zakonczenia ani tym podobnych szczególów.

[the_dzidka]

> Po tych fragmentach z którymi zdołam się zapoznać byłabym gotowa
twierdzić, że
> MM dyktowała Emilii Kieraś tą książkę (tą czy tę? Łusia na
pomoc!)

Tę. Tę książkę pisały, tą książką rzucały w siebie.

[filifionka-listopadowa]

the_dzidka napisała:
> Tę. Tę książkę pisały, tą książką rzucały w siebie.
O! Teraz już powinnam zapamiętać.

[lezbobimbo]

Verdano, nie czyn tego, nieszczesna! Szkoda forsy i Twego czasu, naprawde! Nie
nagradzaj tej grafomanki bezecnej!
O ile pamietam, to Szpro ma ten egzemplarz, moze pozyczy Tobie jakos?
Zróbmy z tego opka rozrywke przechodnia, ale bron Bohunie wydawac kase! Niech
najlepiej ktos toto zeskanuje, to e-booka zrobimy.

P.S. wlasnie pisze dlugiego posta, pastwiac sie nad patriarchalnoscia i inszymi
dziwactwami tego lukru :D

[soova]

Zróbmy z tego opka rozrywke przechodnia, ale bron Bohunie wydawac kase! Niech
najlepiej ktos toto zeskanuje, to e-booka zrobimy.

I teraz jak pani MM czy EK pozwie kogoś o naruszenie praw autorskich, to już będziemy wiedzieć, że któraś z nich nas naprawdę czyta. :)

[lezbobimbo]

soova napisała:

> Zróbmy z tego opka rozrywke przechodnia, ale bron Bohunie wydawac kase!
Niech> najlepiej ktos toto zeskanuje, to e-booka zrobimy.

> I teraz jak pani MM czy EK pozwie kogoś o naruszenie praw autorskich, to <już
będziemy wiedzieć, że któraś z nich nas naprawdę czyta. :)

Niech tylko spróbuja.. ]:->
To zaraz je pozwiemy o wyludzanie pieniedzy za takie gnioty. I zazadamy
odszkodowania za mdlosci po lukrze i stracony czas.
Na miejscu Emilii wstydzilabym sie zadac pieniedzy od ludzi za te szmire. Tozto
bezbarwny, niechlujny szkic literacki jak polonistki pierwszego roku, z
minimalna galeria postaci, bez zakonczenia ni puenty, a nie ksiazka dla dzieci.
Nawet w liceum za cos takiego dostalaby dwóje z plusem (za poprawny szyk zdan).

Opko jest lamane podstepnie tak, zeby wydawalo sie, ze tekst taki dlugi.
Wychodzi ponad 100 stroniczek wysokosci A6, z ogromnymi marginesami z kazdej
strony i wieksza niz 14-punktowa czcionka.
Wiecej tam papieru niz tekstu, no i oczywiscie okraszone ilustracjami tez gdzie
sie da. Jakby sciesnic tekst i wywalic marginesy, wyszloby moze 30 kartek
formatu A5 czyli zwyklej ksiazki BARDZO cienkiej.

Bezwstyd i wyludzanie, ot co, i to od kogo, pewnie od matek dzieciom, bo kto
inny by cos takiego kupil?

[ssssen]

> glówna bohaterka, mala Marysia, nie ma ani jednej przyjaciólki ani > kolegów
we wlasnym wieku (jak Cesia z 6K)

Twoje zarzuty co to plagiatowania można tylko podsumować zdaniem "Ty masz
dżinsy, ja mam dżinsy - to nie może być zbieg okoliczności!"

A zarzut, że użyła sformułowania w stylu "lubię <rzeczownik>, bo jest takie
<przymiotnik>" wzbudziło we mnie radosny rechocik, cały twój post to czysta
tetrapiloktomia :)

A po co fizjologia...

[ananke666]

Że lukrowany, przesłodzony i mdły, to rozumiem. Ale czemu zaraz pierd...

[lezbobimbo]

ananke666 napisała:
> Że lukrowany, przesłodzony i mdły, to rozumiem. Ale czemu zaraz pierd...

Przepraszam za nadmiar fizjologii, nie wyczulam, ze bedzie az tak razil. Jaki by
tu synonim uzywac, podumam.

[black-apple]

Czy Emilia Kieraś przypadkiem nie pracuje jako korektorka czy tam redaktorka
najnowszych książek Jeżycjady?

[lezbobimbo]

black-apple napisała:
> Czy Emilia Kieraś przypadkiem nie pracuje jako korektorka czy tam redaktorka
> najnowszych książek Jeżycjady?

W rzeczy samej, byla korektorka Czarnej Polewki i Sprezyny :) To jest wlasnie
powodem i przyczyna nazywania sie redaktorka na swej wlasnej ksiazce.

[black-apple]

O, dzięki za cynk, zatem to będę omijać szerokim łukiem.

Patriarchat i inne powiastki

[lezbobimbo]

Na okladce MM chwali córeczne dzielo takim oto lukrem "ujmujaca, ciepla i
ponadczasowa opowiesc". Mozna sie pokulac ze smiechu, naprawde.

1. Ujmujaca opowiastka czyli patriarchalne prukniecie zza wegla daje prosto w czolo.
Oto niesmiala bohaterka Marysia na "wakacjach" poznaje jeszcze bardziej
niesmiala dziewczynke z sasiedniego ogrodu. Dziewczynka ta jest z poczatku
wredota bez serca, bo smieje sie szyderczo (on Cie nie lubi!), kiedy Marysie
drapie póldziki kot w raczke. Potem sie jednakowoz zaznajamiaja i Marysia
dowiaduje sie, ze Dorota jest jeszcze bardziej niesmiala niz ona, oraz mieszka
sama z dosc surowa, przykra i opierniczajaca publicznie mamunia.
Na to Marysia z ulga mysli wyrozumiale, ze "ona tez by byla zla i
niedobra, jakby nie miala TATUSIA." Kurtyna.

2. Ciepla powiastka a zly swiat czyli niesmialosc samotnej Marysi. Marysia jest
patologicznie wrecz niesmiala i aspoleczna - ma 7 lat, a nie ma jeszcze ani
jednej kolezanki. Nie chodzila nigdy do przedszkola ani do zerówki, dopiero od
jesieni ma pojsc do pierwszej klasy. Caly jej swiatek to rodzice (w ksiazce
braciszek ma sie zaraz urodzic, przez co Marysia wyjezdza do cioci na lato). Nie
ma kolezanek, bo jest zbyt niesmiala aby sama wyjsc komus naprzeciw na swoim
podwórku, a w druga strone dzieci z podwórka nie wiedziec czemu nie chca sie w
ogóle zapoznac z nia. Jedynie jakis chlopak ja popchnal kiedys i przezwal. Przez
co Marysia ma caly czas traume, ale jednoczesnie doroslym jezykiem opisuje,
dlaczego jest jej smutno i ze jest tak niesmiala, i narzeka, ze niesmialych to
nikt nie lubi. Az dziw bierze, ze tak dojrzala emocjonalnie dziewczynka,
rozpoznajaca i werbalizujaca doroslym jezykiem swoje uczucia, nie jest w stanie
zrobic czegos z tymi uczuciami i próbowac az do skutku nawiazac kontakt z
rówiesnikami. Jest jej tylko bezustannie przykro i placze, kiedy kotek ja
drapie, bo "nawet kot nie chce sie z nia zaprzyjaznic". No sorry, póldzikie
zwierze z krzaka z jego naturalnymi reakcjami to nie jest jednak kolezanka ludzka..
I co na to jej rodzice i dorosle otoczenie? Ignoruja calkowicie jej problem!
Kiedy Marysia skarzy sie, ze nie ma kolezanek i nikt jej nie lubi, to rodzice,
ciotka i dobra wrózka-starsza pani z tajemniczego ogrodu z dzwoneczkami mówia
jej tylko "przeciez Ciebie nie da sie nie lubic!". Dziecko zostaje wiec samo ze
soba i swoja aspolecznoscia, nikt nie wyjasnia czemu jej nikt nie lubi, skoro
jest taka sympatyczna, a glupi rodzice nie posylaja jej ani do przedszkola ani
do zerówki. Najwidoczniej chowaja córke tez w beczce, bo nie ma ona zadnych
kuzynów z rodziny ani nie zna dzieci znajomych swoich rodziców.
Rodzice ani ciotka nie wyjasniaja, jak mozna zainteresowac potencjalnych
kolegów. Tylko raz starsza pani poucza, ze trzeba oswajac kota, i tak samo
wszystkich w ogóle oswajac trzeba po kawaleczku, dzien po dniu.
Lekka pomoca jest znalezienie tej jeszcze bardziej niesmialej i wrecz zahukanej
dziewczynki Doroty, tej samej co cierpi bez tatusia. Razem narzekaja, ze
niesmialym to trudno w zyciu. No i oczywiscie jaki final tej smutnej historii?
Urwane zakonczenie, czyli nagle pach, w jednym zdaniu jest opisane, ze Marysia
jesienia wrocila do rodziców, poszla do szkoly i zaraz sie zaprzyjaznila z
niesmiala kolezanka z lawki, która w ogóle mieszka bardzo blisko na ulicy obok.
Magia, problem aspolecznosci mija sam. Czemu wiec przedtem zero zerówki,
przedszkola ani poznawania innych miss czy misterów niesmialosci przy trzepaku?
Bezsens. Brak opisów u Emilii sprawia, ze rodzina dziewczynki to nieczule zbóje
mieszkajace na bezludnej wyspie.

3. Ponadczasowa opowiesc czyli starcze biadolenie.
Emilia ponadczasowosc tworzy przez wyjalowienie swego szkicu z marek
dzisiejszych produktów. Ciotka na wsi nie ma telewizora (ale jest radio chyba,
tylko nie pamietam, czy cos gra), jest samochód a nie wóz drabiniasty dowozacy
Marysie na wywczasy, ciotka umie czytac gazete, do ogona kot ma przywiazana
puszke a nie amfore, sa rowery a nie welocypedy. Ciotka-krawcowa szyje tez na
maszynie a nie w dloni. Moznaby wiec uznac, ze opko dzieje sie prawdopodobnie po
przelomie, bo Sowietów cos nie ma na horyzoncie. Kiedy Marysia poznaje starsza
pania z zaczarowanego dzwoneczkami domu, opowiesc zostaje jednak umiejscowiona
wyraznie w czasie. Starsza pani oto jojczy, ze w naszych czasach juz nikt listów
nie pisze. Czyli jestesmy po roku 2000, w epoce furkoczacych maili. Co jest jak
wiadomo zlem, bo mejl to zadne pisanie. Potem starsza pani pokazuje Marysi
"furkoczacy" kolowrotek i narzeka jeszcze bardziej - ze w naszych czasach juz
nie ma miejsca dla kolowrotków!!! Tutaj Emilia spadla prosto z gigantycznego
byka luddyzmu. Nie, na pewno nie chcialaby zyc w czasach, kiedy trzeba bylo
welne strzyc ze swych owiec, welne foluszowac, len drzec, recznie farbowac, snuc
nici kolowrotkami, a potem jeszcze tkac i recznie szyc, aby cala rodzina miala
co na grzbiet wlozyc. Tak, bardzo dobrze, ze w 19 wieku powstaly maszyny
przadnicze i automaty tkackie oraz maszyny do szycia.
Dodatkowo w czasie umieszczaja nas listy nawleczonego absztyfikanta ciotki,
który sle jej pocztówki z nader egzotycznych stron globu, zdjecia i takie
pamiatki jak maczeta czy bumerang. Marysi rodzice napomykaja, ze tak, to ten
wariat, co chcial, zeby ciotka z nim jechala na Himalaje. Moznaby wiec
przypuszczac dodatkowo, ze to jest czas, gdy nie ma trudnosci z czekaniem na
paszport i wyjazdami poza zelazna kurtyne.

[ssssen]

> Starsza pani oto jojczy, ze w naszych czasach juz nikt listów
> nie pisze. Czyli jestesmy po roku 2000, w epoce furkoczacych maili.

Niekoniecznie. Pamiętam biadolenie "dziś juz nikt listów nie pisze" jeszcze z
czasów wczesno-e-mailowych (połowa lat 90-tych), a nawet wcześniejszych. E-mail
to był tylko gwóźdź do trumny tradycyjnego listu.

Sam zresztą jestem przykładem tego zdziczenia obyczajów, bo w życiu żadnego
listu nie dostałem ani nie wysłałem...

[truscaveczka]

Kołowrotki zaś mają się nieźle, eksport z Polski na cały świat.
polskiewrzeciona.blogspot.com/
forum.gazeta.pl/forum/f,99203,Kolowrotek.html
W ogóle przędzenie jest obecnie modne i sporo osób to robi.

Ja wiem, czepiam się :(

[ateh7]

Gdyby Emilia nie była Musierowiczówną z domu, to ten "Dzwoneczek" prawdopodobnie
nigdy nie zostałby wydany, tak myślę. Emi na swej oficjalnej stronie, w rubryce
"Kim jestem" powinna przede wszystkim napisać "Córką Małgorzaty Musierowicz". Co
wiele wyjaśnia.

[p.aulinka]

Ja się o Kieresiowego gniota otarłam na ostatnim naszym spotkaniu ;)

Dostałam ksiązeczke do łapy, zostałam ostrzeżona czym to grozi, przekartkowałam,
znalazłam rysunek na którym był kotek, ucieszyłam sie ze widzę kotka (i ogólnie
wyraziłam zachwyt że tym razem rysuneczki są kolorowe :)) , po czym książkę
delikatnie wyjęto mi z dłoni - mówiąc zebym się nie cieszyła bo kotek 4 kartki
później ucieknie i na pociechę w pustą dłoń włożono mi kieliszek z czerwownym
winem :)

[lezbobimbo]

p.aulinka napisała: po czym książkę
> delikatnie wyjęto mi z dłoni - mówiąc zebym się nie cieszyła bo kotek 4
>kartki> później ucieknie i na pociechę w pustą dłoń włożono mi kieliszek z
>czerwonym winem :)

Bo tylko tak mozna toto przecierpiec :D
Kazdemu dziecku i czytelnikowi zamiast tego gniota polecam szczerze kieliszek z
winem (czy cos równie dekadenckiego).

[ateh7]

Znaczy, na trzeźwo się nie da :D