Babunie,malarki,artystki w sferze kulinarnej...

[sowca]

Zainspirowana wątkiem o nieocenionej Marcie Jedwabińskiej
(nieocenionej zwłaszcza przez niektorych, przez niektórych zaś
przecenionej), zaczęłam się zastanawiać nad innymi paniami w
podobnym wieku przedstawionymi w Jeżycjadzie. Wbrew pozorom, jest
ich całkiem sporo. Możemy wyróżnić szaloną malarkę w turbanie
(ciotka Lila), zgorzkniałą, samotną, starannie zaondulowaną damę w
gustownych beżach (pani Szczepańska), artystkę w sferze kulinarnej o
ciętym języku, oczywiście ów cięty język miała artystka, a nei
sfera :P (pani Basia), ową słynną upiorną babunię vel dobrą babcię
(Marta Jedwabińska), oschłą i niezłomną duchem Wielkopolankę
(Gizela), kobietę światową w karakułach (Monika Pałysowa), wreszcie
surową i wymagającą Babi (Mila Borejko). Zastanawiam się, która z
tych Pań jest Wam najbliższa,może któraś kojarzy się Wam z inną
dobrze znaną z życia osobą?
Mnie wbrew wszystkiemu bliska jest Marta Jedwabińska, może dlatego,
że nie mam babci, a Marta właśnie jest trochę wzorcem babci? Bardzo
lubię też ciotkę Lilę, która świetnie radzi sobie bez mężczyzny, ma
pasję, spotyka się z przyjaciółkami w kawiarniach, jest zaradna
(wynajmowanie pokoi w willi) i doświadczona życiowo, a przy tym tak
świetnie i bez wymądrzania się potrafi wesprzeć młodą dziewczynę
(choć przyznaję, że wspiera ją na swój specyficzny sposób:P)

[verdana]

Ciotka Lila, li i jedynie.
Jeszcze o Tarantuli zapomnialas.

[kochanica-francuza]

Mentalnie chyba jestem "kobieta światowa", acz finansowo niekoniecznie. ;-)

[tygrys2112]

Powiem szczerze - Julia, Mama Żakowa. Ciotka Lila też. Każda po
trochu

[kaliope3]

Ja o takiej mamie Żakowej marzyłam całe życie- kochanej, ciepłej,
matczynej-pomimo artystycznego chaosu ją spowijającego.Doświadczenia
osobiste mam natomiast z osobą w typie Mila łamane przez ciotka Lila.
Nie powiem-stymulujące intelektualnie i w ogóle ciekawe,ale trochę
tego ciepła brak,eh.

[anutek115]

Ale Sowca pytała chyba o starsze panie. Mama Żakowa niewątpliwie jest juz
starszą panią, ale nie wiemy jaką ( w przeciwieństwie do Mili nie jest bowiem
opisywana z tomu na tom), ale gdy się pojawiła, była przecież młoda. Mogła
czterdziestkę mieć, może troche więcej. O Julii nie wspominając.
Nie wiem, w jakim sensie o "najbliższą" pyta Sowca - z którą się identyfikuję?
Którą lubię? Ale jedyną, która budzi we mnie sympatyczne uczucia i mogłabym
chcieć być taka za te parę lat (karkołomna konstrukcja językowa, ale mam
nadzieję, że rozumiecie) jest ciocia Lila. Poza zaradnością, pasją twórczą (ach!
jak ja bym chciała nie skapcanieć i tworzyć także w słusznym wieku!!!),
umiejętnością (jednak) znalezienia wspólnego języka z młodymi ludźmi (nie tylko
Anielą, także studentem od poetów symbolicznych), pozytywnie uderza mnie, że
mimo, iż jest osobą samotną (w sensie bez dzieci, zięciów, synowych i wnucząt)
nie jest sama, rozumiecie. Ma przyjaciół, towarzystwo, zajmuje się
Mamerciątkami, drugi biegun pani Szczepańskiej, która siedzi sama w pokoju i
zajmuje się głównie obserwowaniem sąsiadów.
I, co nie bez znaczenia, ciocia Lila jest nauczycielką z zawodu, a nie mówi o
"ekskrementach", tylko o Fałacie i poetach symbolicznych. Rzecz w obliczu nowej
Jeżycjady po prostu nie do pojęcia ;-).

[tygrys2112]

W sumie tak. ale że babunie było oddzielone przecinkiem, myślałam,
ze chodzi głownie o osobę z ukierunkowaniami artystycznymi. :)

[senseeko]

Ciotka Lila i Terpentula. Zdecydowanie numero uno w rankingu.

[laura-gomez]

Z tych wszystkich wymienionych pań najbardziej lubię ciotkę Lile, bo był z niej bardzo życzliwy człowiek, a przy tym inteligentny i z poczuciem humoru.
Co do pani Szczepańskiej, to zawsze było mi jej żal. Wydaje mi sie, że ktos musiał ją kiedyś bardzo skrzywdzić, stąd jej podejrzliwość w stosunku do innych. Nie była zła tylko nieszcześliwa. W końcu to ona pierwsza wyciągneła rękę na zgodę, przyznając się poniekąd do tego, że źle oceniła Borejków i grupę ESD.

Lila przypomina mi moją osobistą babcię.

[sir.vimes]

Chociaż ona nie znosi Lewisa Carolla.

No i Terpentula jest jeszcze. Bardzo wspaniała.

Gizela budzi moja sympatię a przede wszystkim zrozumienie mimo, że nazbyt miłą
nazwać jej nie można. Do babci Pałysowej nic nie mam ;) - chociaż ciekawa jestem
jaką właściwie jest babcią. A Milę wolę od babci Jedwabińskiej.

[czekolada72]

Dla mnie idealem byloby chyba swoiste połaczenie ciotki Lili z Martą
Jedwabińską.
Wsrod moich bliskich raczej "solo" odwzorca nie ma, raczej
takie "łamańce" - Pałysowa+Mila, Mila+Marta, Marta+Szczepańska,
Basia+Marta+Mila :)

[nessie-jp]

Ciotka Lila, chociaż trochę bym się jej bała :) i babcia Jedwabińska, której w
żadnym razie nie uważam za 'straszną babunię'. Wręcz przeciwnie, jest dla mnie
dorosłą wersją ukochanej Geniusi! Zywe to, żwawe, nie zawsze ma rację, ale jak
coś palnie, to wszyscy słuchają, sympatyczne, przytula do łona wnuczkę całe
życie nie widzianą i obcych miglanców olejem rzepakowym smaruje.

[sabor.a.menta]

Terpentula, bez dwóch zdań :)

Starsze panie artystyczne

[zaisa]

Brałam przez jakiś czas udział w zajęciach pewnej pracowni malarskiej. Gro
uczestników stanowiły osoby w tej drugiej połowie życia, głównie panie, w
większości emerytki. Dużo z nich zaczynało dopiero wtedy malować, przynajmniej
farbami olejnymi i dobrze im to szło.
Ciotkę Lilę lubię bardzo, choć wolałabym żeby nie paliła. ATomcio jakoś się jej
nie bał;)

[moleslaw]

Basia ,Basia taka była moja babcia.

[verdana]

Ciotka Lila. Zdecydowanie. Babcia Jedwabinska budzi we mnie dreszcz
przerazenia - typowa starsza pani, co zawsze wie lepiej, i jesli
ktoś robi cos innego, niż sobie zaplanowała, uznaje go za zlego
człowieka. Brrr...

[morja13]

Bardzo lubię ciotkę Lilę i Terpentulę (coś mi się wydaje, że jeśli
dożyję sędziwego wieku, to będę podobna do którejś z nich),
przepadam też za Gizelą i właściwie nigdy jej nie odbierałam jako
oschłej...jest dumna, jest wyniosła, nie potrafi okazywać uczuć, ale
mimo wszystko ma w sobie wiele ciepła. I podoba mi się, że mimo że
to taka kobieta pracująca była, to jakoś zawsze dbała o swój wygląd,
potrafiła się ładnie ubrać, być zadbana i elegancka (w
przeciwieństwie do Mili, która zniszczone szorowaniem wanny ręce
obnosiła jak jakiś sztandar).
No i w ogóle Gizela przypomina mi moją babcię, choć moja babcia była
zdecydowanie bardziej wylewna:)