Dodaj do ulubionych

Wisła Kraków & & #35; 8211; Dynamo Tbilisi

IP: *.info.pl / 213.199.207.* 01.10.04, 10:11
Witam państwa ze 100 tysięcznego stadionu stołecznej drużyny gruzińskiej,
stadionu który mimo swojej imponującej wielkości lata świetności ma już
raczej za sobą , gdzie za chwilę zacznie się mecz pierwszej rundy pucharu
UEFA pomiędzy miejscowym Dynamem a mistrzem Polski Wisłą
Kraków. Betonowa konstrukcja stadionu w Tbilisi wyglądem przypomina raczej
straszący relikt polskiego sportu a obecnie największe targowisko Europy,
jakim mianem określić należy stadion dziesięciolecia w Warszawie, niżeli
planowany nowoczesny obiekt krakowskiej Wisły, który powstaje wokół świeżo
położonej podgrzewanej płyty boiska, zalążka tego nowoczesnego obiektu i
jednocześnie sceny na której rozgrywane będą wspaniałe mecze najlepszych
europejskich drużyn piłkarskich. Ale nie należy się temu dziwić, w końcu to
Wisła a nie skazane na wysoki pogrom Dynamo, zmierza ku piłkarskiej elicie,
ściągając do zespołu najlepszych piłkarzy jakich zrodziła polska ziemia.
Trzeba przyznać, że po ostatnich wysokich wygranych Wisły na lokalnych
podwórkach, pełni optymizmu możemy czekać na olejne rundy pucharu, gdzie
Białą Gwiazdę czekają zespoły o kilka klas lepsze od trzeciego zespołu
gruzińskiej ekstraklasy. Ale póki co trzeba poświęcić te 90 minut słabiutkiej
drużynie z Tbilisi, żeby móc oczekiwać znacznie bardziej wymagających rywali.
Rywali na miano naszego polskiego Drem Teamu, naszej eksportowej perełki,
która po nieudanych meczach reprezentacji ma pokazać prawdziwą siłę słynącej
ze wspaniałych piłkarskich tradycji krainy nadwiślańskiej. A oto na płycie
boiska pojawiają się zawodnicy krakowskiej Wisły, wybiegają z uniesionymi
głowami, ale nie ma się co dziwić skoro już od losowania mogą czuć się
zwycięzcami tego dwumeczu. Pokrótce przedstawcie może jedenastkę
faworyzowanej dzisiaj Wisły.

W bramka:
Radosław Majdan – podstarzała, łysiejąca gwiazda polskiej piłki, określany
często jako polski Bekham, gracz, który powinien raczej jak jego angielski
odpowiednik, zająć się reklamowaniem swojej bogatej towarzysko-gwiazdorskiej
osobowości niżeli stać teraz między słupkami bramki wiślaków, przyprawiając
nas o zawał swoją gwiazdorską niepewnością w walce o obronę polskiej bramki,
mający jednocześnie niesamowitą szanse stania się najlepszym bramkarzem w
dziejach polskich realisty show.
W obronie:
Arkadiusz Głowacki – reprezentacyjny obrońca, tworzący wspaniały duet z
doświadczonym kolegą z ligi francuskiej w meczach z kopaczami z Irlandii,
pozostawiający swojego partnera w meczach z bardziej wymagającym rywalem na
rzecz tercetu z napastnikami drużyny przeciwnej; nieustępliwy twardziel,
jeśli na boisku przeciwnik nie stworzy żadnego zagrożenia inaczej zachowuje
się jak dziecko w przedszkolu krakowskiej obrony.
Marcin Baszczyński – kolejny utalentowany obrońca polski młodego pokolenia,
ale ze względu na dużą konkurencję w silnym składzie krakowskiej obrony,
szukający szansy w zastąpieniu swojego starszego kolegi w bramce, prymus ale
z przedszkola wiślackiej obrony został wyrzucony za nieodrobieni lekcji z
przepisów piłki nożnej.
Tomasz Kłos – kolejny przykład dlaczego polscy piłkarze grzeją ławę w
mocnych (i przeciętnych też) ligach europejskich, zawodnik
przyzwyczajony za granicą do grzania ławy może poczuć się trochę nie swojo,
gdy ktoś umieści go na boisku z jedenastoma zawodnikami nie urodzonymi na
polskiej ziemi, on tylko bawić się potrafi z przedszkolu z polskimi kolegami,
Maciej Stolarczyk – człowiek z duszą wikinga ( a właściwie wyglądem),
niestety los rzucił go w czasy gdzie wikingowie już nie plądrują, więc z
konieczności musi grać w piłkę, ale wiadomo piłka daje duże możliwości
popisaniem się swoim kretynizmem, dewiza z tego taka, że lepiej wyglądać na
piłkarza niż nim być naprawdę,
W pomocy:
Damian Gorawski – rok temu wszyscy wyśmiewali się z zastępców odchodzących
gwiazd krakowskiej drużyny, bo jak niby Gorawski z Dubickim mają zastąpić
Kosowskiego, Kuźbę i Ucze, trener tłumaczył się, że kupił (a właściwie
zebrał) piłkarzy na jakich mu finanse pozwoliły i właśnie na takiego piłkarza
wygląda Gorawski, jest bo nic nie kosztował, szkoda tylko, że nie gra z
przeciwnikami z zagranicy jest tyle warta co jego transfer do mistrza polski.
Mauro Cantoro – Argentyńczyk w polskiej lidze, daje to duże wrażenie, ale
niestety nie na Gruzinach, którzy mimo wszystko nie uwierzą, że jest to
Maradona i to nie wcale po tym że jest trochę młodszy i szczuplejszy od
zasłużonej gwiazdy światowej piłki, ale przede wszystkim po tym, że do
umiejętności ma raczej na tylko i wyłącznie na naszą podwórkową polską ligę.
Mirosław Szymkowiak – ten człowiek już z samego wyrazu twarzy wygląda na
przegranego, drugi Bekham polskiej ligi, a może raczej reklamówka zakładu
fryzjerskiego dla piłkarzy, ale jako jedyny wiślak może liczyć na prawdziwy
sukces, ale tylko w aktorstwie, bo ta farbowana gwiazda faule udaje
wyśmienicie, jeszcze trochę poćwiczy grymas bólu to go do ligi włoskiej z
pocałowaniem w …. (rękę) wezmą.
Marek Zieńczuk – najlepszy transfer tego lata, ale niestety nie Wisły, tylko
Amici, która dostała za niego kasę, wzięła sobie na jego miejsce zawodnika z
rezerw i awansowała do fazy grupowej.
W ataku:
Maciej Żurawski – najlepszy polski napastnik (a może w ogóle piłkarz), w
polskiej lidze jest królem strzelców, w reprezentacji musi się w końcu
przełamać więc ma pewne miejsce, a w pucharach jest już razem z kolegami za
burtą, ale przecież pokaże się w lidze podwórkowej i wszyscy się o niego będą
zabijali,
Tomasz Frankowski – najbardziej pokrzywdzony polski piłkarz, bo go do kadry
nie chce Janas powołać (powołuje Rasiaka – drewno), a szczerze mówiąc póki
nie mamy żadnego zawodnika w lidze gruzińskiej to Frankowski jest najlepszy i
pewnie zmierza do miana króla strzelców polskiej ligi podwórkowej.
Na ławce:
Nikola Mijailović – młody chłopak, który widać jest pod dużym wpływem
kretynizmu Mirka Szymkowiaka (fryzura) i Andrzeja Gołoty, więc lepiej go nie
wystawiać bo zmniejszy populacje Wiślaków na boisku
Mariusz Kukiełka – ruda gwiazda reprezentacji Bońka, każdy wie jakie wyniki
nasza drużyna wtedy miała, a zasługi w tych meczach Kukiełka miał ogromne i
nie stwarza mu różnicy czy przegra z Łotyszami, czy Gruzinami.
Trener:
Henryk Kasperczyk – człowiek który powróciwszy z uchodźctwa i początkowych
sukcesach szybko załapał o co chodzi w polskiej piłce i szybko nauczył się
polskiej myśli trenerskiej.

Widzą państwo jakim potencjałem dysponuje Wisła Kraków, już teraz jest w
stanie stanąć na równi z każdą klasową drużyną. Ach strach pomyśleć jakie
spustoszenie będzie siać, gdy dojdzie do kolejnych spektakularnych
transferów: Mila, Madej, Goliński, Jeleń… spustoszenia oczywiście tylko w
lidze polskiej.

Komentował dla państwa Marek Niestrawski.
Obserwuj wątek

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka