Tomczak: Możemy ukarać wszystkich winnych do cz...

[Gość: justice]

Sprawiedliwość=degradacja!!!!!!!!!!!!!!

Tomczak: Możemy ukarać wszystkich winnych do cz..

[Gość: itsmeonly]

no i wiedzialem ze tak bedzie, najpierw wielka walka z korupcja
zdegradowali 2 czy 3 kluby potem pie.. ze wszystkich zdegraduja,
potem cisza, teraz niby nastepnymi klubami sie zajmuja i co ?
abolicja bo juz im sie znudzilo to karanie. jak nie zarobia kasy za
to ze prowadza ta sprawe (a wiadomo im dluzej tym wiecej) to dostana
od kogos kto nie chce aby jego klub spadl i tyle. beda sie tym
chwalic ze zakonczyli szybciej ten watek a sprawiedliwosci nie
bedzie! jaka wladza w pzpnie taka pilka u nas w polsce, smutek zal i
zenada !

Tomczak: Możemy ukarać wszystkich winnych do cz..

[Gość: TYLKO_WIDZEW]

Ja pierd***, Tomczakowi, parę dni zwłoki nie robi różnicy. A kiedy Widzew i
Zagłębie będą mogły na poważnie pomyśleć o wzmocnieniach. Przecież w chwili
obecnej, każdy piłkarz nie wie co będzie z jego ewentualnym pracodawcą za pół
roku :/

ciekawe kiedy jemu dobora sie do tylka

[Gość: Z]

Szeryf pod lupą

Michał Tomczak ma oczyścić polską piłkę z korupcji, a co rusz popada
w konflikt interesów. Jego interesy bada ABW.

Degradacje do niższych lig plus ujemne punkty i wysokie grzywny dla
pięciu klubów pierwszej i drugiej ligi. Tak Wydział Dyscypliny
Polskiego Związku Piłki Nożnej (WD PZPN) rozpoczął egzekucje w walce
z korupcją w polskim futbolu. Głównym „katem” jest Michał Tomczak —
nie tylko szef wydziału dyscypliny, ale też ten, który dobrał ośmiu
innych jego członków.

— Jest człowiekiem niezależnym, niezwiązanym żadnymi układami, z
odpowiednim doświadczeniem — tak Michała Tomczaka zachwalał Andrzej
Rusko, kurator PZPN, kiedy w styczniu powoływał go na
przewodniczącego wydziału dyscypliny.



Niedługo potem ujawniliśmy, że Rusko bez przetargu sprzedał prawa
medialne do pucharu ligi Polsatowi, którego właściciel — Zygmunt
Solorz-Żak — jest jego wspólnikiem w interesach. Po kilku dniach, 1
lutego 2007 r., Rusko przestał być kuratorem.

Michał Tomczak pozostał na stanowisku. I de facto zastąpił Ruskę w
roli szeryfa polskiego futbolu. Ten prowadzący własną kancelarię
warszawski adwokat, który z piłką nożną stykał się najpierw jako
dziennikarz (w latach 80. pracował m.in. w „Rzeczpospolitej”), a
potem: działacz PZPN (zasiadał w Najwyższej Komisji Odwoławczej)
wziął się ostro do pracy. Pierwsze jej rezultaty poznaliśmy w
czwartek. Jednak nie dlatego wpadł nie tylko pod lupę „PB”, ale
także ABW i prokuratury.


Niedoszła prywatyzacja

Na początku stycznia 2007 r. Ministerstwo Skarbu Państwa unieważniło
prywatyzację Centrali Farmaceutycznej Cefarm Warszawa. Powód?
Śledztwo, prowadzone przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
nadzorowane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie, a dotyczące
nieprawidłowości przy prywatyzacji tej jednej z największych
hurtowni leków w kraju. Tyle mówił suchy komunikat MSP. A konkrety?
Jak potwierdziliśmy w prokuraturze: jeden z głównych wątków śledztwa
dotyczy dwuznacznej roli, jaką w całym procesie odegrać miała spółka
adwokacka Tomczak i Partnerzy (TiP).

Michał Tomczak jest właścicielem dwóch trzecich udziałów w
kancelarii TiP. Od czerwca 2005 r. do kwietnia 2006 r. spółka
doradzała ówczesnemu zarządowi Cefarmu przy dwóch transakcjach:
sprzedaży udziałów w spółce zależnej Medycyna i Farmacja oraz
nieudanej próbie zakupu sieci aptek działających pod szyldem Euro-
Apteka.

Dzięki temu, jako doradca prawny, miała dostęp do poufnych
informacji o spółce — twierdzą anonimowo nasi informatorzy.

Stwierdzenie istotne, bo w tym właśnie czasie Cefarm przygotowywał
się do prywatyzacji. W październiku 2005 r. MSP zaprosiło inwestorów
do składania ofert na zakup spółki, a 9 grudnia 2005 r.
poinformowało, że złożyły je cztery firmy: branżowe Farmacol i
Polska Grupa Farmaceutyczna, a także Grupa Konsultingowa Jagiełło,
Wrębiak i Wspólnicy oraz Finartes. Ostatnia spółka znalazła się w
polu zainteresowaniu organów ścigania.

Finartes założyła w październiku 2003 r. (jako QSJ-13) Karolina
Kocemba, wspólniczka Michała Tomczaka w TiP (ma jedną trzecią
udziałów). Była jedną z kilkudziesięciu firm, jakie — według
Tomczaka — kancelaria TiP założyła w swej historii w formie
spółek „czekających na inwestora”. I, jak inne, była „uśpiona” do
momentu, aż pojawił się podmiot zainteresowany przejęciem „gotowej”
spółki. W przypadku QSJ-13 doszło do tego na początku grudnia 2005
r. Wtedy firma zmieniła nazwę, przedmiot działalności, zarząd i
właściciela. Wciąż jednak była ściśle związana z Michałem Tomczakiem
i jego kancelarią.

Do zarządu Finartes za Karolinę Kocembę trafił praktykant prawny z
TiP Jerzy Zdrojewski oraz Maria Lutyńska odpowiadająca za księgowość
firm Tomczaka. Wszystkie udziały, warte 50 tys. zł, Karolina Kocemba
sprzedała zarejestrowanej w Holandii nieznanej spółce Aartsengel Tom
Holding. Za kilka dni (9 grudnia) mijał termin składania ofert
prywatyzacyjnych na Cefarm.

Aartsengel Tom Holding, choć zarejestrowana w Holandii, korzenie ma
w Polsce. To spółka wehikuł, która m.in. jest właścicielem firmy
Platan Group, zarządzającej w naszym kraju nieruchomościami (głównie
biurowce, ale także magazyny) należącymi do spółek deweloperskich ze
znanej grupy Platan. Członkiem zarządu i dyrektorem naczelnym
uprawnionym do samodzielnej reprezentacji Aartsengel jest Michał
Tomczak. Nie chce jednak ujawnić, jaki inwestor krył się za
holenderską firmą — jako zainteresowany Cefarmem.

— Jeden z wątków prowadzonego od września 2006 r. postępowania
dotyczy podwójnej roli kancelarii Tomczak i Partnerzy — potwierdza
za to Maciej Kujawski, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Warszawie.

W śledztwie, w którym sprawdzana jest też poprawność sprzedaży
udziałów Cefarmu w Medycynie i Farmacji (doradzała przy niej
kancelaria TiP), na razie nikomu nie przedstawiono zarzutów.

— To sprawa chyba bardziej polityczna. Zaangażowano w nią ABW, by
udowodnić konieczność odwołania poprzedniego zarządu Cefarmu. Nie
naruszyliśmy w tej sprawie ani żadnych przepisów, ani żadnych zasad
zawodowych — zapewnia Michał Tomczak.


Doradcy

Szefem WD PZPN został 24 stycznia, czyli trzy tygodnie po
unieważnieniu prywatyzacji Cefarmu. Posadę zawdzięcza Andrzejowi
Rusce, kuratorowi PZPN, powołanemu w połowie stycznia przez Tomasza
Lipca. Powołanie Tomczaka na przewodniczącego WD PZPN było jedną z
pierwszych decyzji Ruski. I niespecjalnie zaskakującą — w kontekście
wcześniejszych wydarzeń.

W czerwcu 2005 r. Michał Tomczak został pierwszym tymczasowym
prezesem Ekstraklasy SA — spółki, która przejęła od PZPN zarządzanie
I ligą piłki nożnej. Jego głównym zadaniem było znalezienie
następcy. W tym celu zatrudnił firmę doradztwa personalnego Diversa.
Jedną z kilku zarekomendowanych przez nią osób był Andrzej Rusko,
który ostatecznie został wybrany. Przy okazji wyszło na jaw, że
Diversa to jednoosobowa działalność gospodarcza żony Michała
Tomczaka, Ewy.

I w tym wypadku szef WD PZPN nie widzi konfliktu interesów.

— Byłem jedynie tymczasowym prezesem spółki Ekstraklasa w fazie jej
organizowania. Wszystkie decyzje podejmowała rada nadzorcza
Ekstraklasy. Także tę o wybraniu Diversy — odpiera zarzuty.

Dodaje, że Diversa ma renomę, doświadczenie i obroty rzędu 0,5 mln
zł rocznie. Przyznaje, że otwartego przetargu na firmę headhunterską
nie było, a zaproszenie do złożenia ofert trafiło jedynie do trzech
podmiotów.


W komisji

Kontrowersje wzbudza nie tylko działalność Tomczaka w Ekstraklasie,
ale też w PZPN. Kluby niezadowolone z kar udzielonych przez wydział
dyscypliny mogą się odwoływać. Właściwą instancją jest
sześcioosobowa Komisja Odwoławcza (KO). Dzięki Michałowi Tomczakowi
jako sekretarz zasiada w niej Waldemar Greloch, od 2000 r. związany
z kancelarią Michała Tomczaka.

— W każdej komisji czy w wydziale PZPN dominującą grupę stanowią
tzw. działacze terenowi, którzy zasiadają w nich dla diet z
delegacji. Jeśli tak samo byłoby w KO, wszystkie nasze decyzje
mogłyby być uchylane. I dlatego z Marcinem Wojcieszakiem [zastąpił
Andrzeja Ruskę na stanowisku kuratora — przyp. aut.] postanowiliśmy
zmienić skład KO. Było na to kilka dni i dlatego znaleźli się w niej
Waldemar Greloch i Piotr Dolecki, który jest wspólnikiem Marka
Zdanowicza, też zasiadającego w wydziale dyscypliny — tłumaczy
anonimowo jeden z członków WD PZPN.

A co na to Michał Tomczak?

— Mecenas Waldemar Greloch nie jest pracownikiem mojej kancelarii.
Łączy mnie z nim jedynie umowa cywilnoprawna. Poza tym jest mądrym,
niezależnym prawnikiem i to jest w tym wypadku najważniejsze —
przekonuje.
Ustaliliśmy, że Waldemar Greloch od roku jest adwokatem i dlatego
M

s.d.

[Gość: Z]

A co na to Michał Tomczak?

— Mecenas Waldemar Greloch nie jest pracownikiem mojej kancelarii.
Łączy mnie z nim jedynie umowa cywilnoprawna. Poza tym jest mądrym,
niezależnym prawnikiem i to jest w tym wypadku najważniejsze —
przekonuje.

Ustaliliśmy, że Waldemar Greloch od roku jest adwokatem i dlatego
Michał Tomczak nie może go zatrudniać. Nie zmienia to faktu, że
Greloch pracuje dla kancelarii Tomczaka: wzmianka o nim znajduje się
m.in. na stronie internetowej kancelarii TiP.

Nie jest to jedyny współpracownik sprowadzony przez czyściciela
polskiej piłki do PZPN. W nowym WD (działającym od połowy lutego
2007 r.) sekretarzem jest Piotr Jaworek, aplikant adwokacki,
pracujący od marca 2006 r. w spółce adwokackiej TiP.

Jak ujawniły media, ostatnią decyzją kuratora Marcina Wojcieszaka
(odszedł 5 marca 2007 r., by umożliwić zmianę statutu PZPN,
potrzebną do wybrania nowego prezesa związku) było podpisanie umowy
na obsługę prawną PZPN — z kancelarią TiP.

— Statut PZPN, stworzony przez departament prawny związku, miał
braki. Pracowałem nad ich usunięciem i rejestracją statutu w sądzie.
I kurator Marcin Wojcieszak uznał, że powinienem dostać zapłatę.
Pracowałem według stawki 90 euro, choć moja stawka osobista to 200
euro — broni się przewodniczący Wydziału Dyscypliny PZPN.

Dodaje, że do tej pory na współpracy zarobił 4,9 tys. zł, a umowa,
choć nie na wyłączność, wciąż obowiązuje.


Moim zdaniem

Długą listę kontrowersji wokół Michała Tomczaka zamyka sprawa
Zagłębia Lubin.

— Choć to pierwszy klub przyłapany na korupcji, wydział dyscypliny
nie prowadzi przeciw niemu postępowania. A przecież sprawa II-
ligowego meczu z Polarem Wrocław już jest w sądzie, a prokuratura ma
dowody na ustawienie wielu innych spotkań tej drużyny — wyjawia nasz
informator.

I puentuje: to decyzja polityczna. Czy to prawda? Trudno przesądzić.
Zauważmy tylko, że prezesem Zagłębia jest Robert Pietryszyn, radny
Wrocławia, jeszcze niedawno szef młodzieżówki PiS w Opolu.

Od objęcia posady twierdzi, że klub nie powinien być karany, bo
działacze i piłkarze uwikłani w kupowanie meczów nie pracują już w
Zagłębiu. Inne zdanie prezentuje w mediach mecenas Tomczak. Zagłębie
jednak ma na razie spokój.

— Prowadzimy postępowanie w sprawie tych klubów, których dotyczą
akta przesłane nam przez prokuraturę. Jeśli dostaniemy te dotyczące
Zagłębia, od razu się nimi zajmiemy — zapewnia szef Wydziału
Dyscypliny PZPN.

Czy w czyszczeniu układów w piłkarskim związku zupełnie nie
przeszkadza mu zainteresowanie ABW i ewidentne konflikty interesów,
w które co rusz popada?

— Moje osobiste standardy sprawiają, że nie mam żadnych moralnych
rozterek. Zaproponowałem żonie udział w przetargu na rekrutację, a
mecenasowi Grelochowi pracę w Komisji Odwoławczej, bo wiem, że są
fachowcami. Jak Diversa zrobiła rekrutację? Dobrze. Jak Waldemar
Greloch orzeka? Dobrze. I to jest najważniejsze. Uwzględnianie w
swojej działalności wszystkich brudnych podejrzeń to poniekąd
przyznawanie tym podejrzeniom racji — puentuje Michał Tomczak. Czy
ma rację?

Dawid Tokarz ([e-mail] 022-333-99-30)

PB 74/2329 str.14-15


Rusko czyściciel 29 stycznia 2007 r. napisaliśmy w „Pulsie Biznesu”,
że Andrzej Rusko, kurator Polskiego Związku Piłki Nożnej, który z
nadania ministra sportu Tomasza Lipca miał czyścić polską piłkę z
korupcji i niejasnych interesów, sam nie jest bez skazy. W
listopadzie 2006 r., jako szef Ekstraklasy SA, bez przetargu
sprzedał prawa medialne do pucharu ligi Polsatowi, którego
właściciel — Zygmunt Solorz-Żak — jest jego wspólnikiem w
interesach.

Kilka dni po tym, jak ujawniamy sprawę, Rusko podał się do dymisji,
a media sugerowały, że to tekst w „PB” był jej powodem (Rusko do
dziś go nie ujawnił). Według doniesień prasy związki biznesowo-
towarzyskie Ruski miały nie spodobać się przełożonym Tomasza Lipca,
szefa resortu sportu.

Pierwsi ukarani Górnik Łęczna spada o dwie ligi, 270 tys. zł grzywny
i minus 10 punktów. Arka Gdynia spada o jedną ligę, 200 tys. zł
grzywny, minus 5 punktów. Górnik Polkowice spada o jedną ligę, 50
tys. zł grzywny, minus 10 punktów. KSZO Ostrowiec spada o jedną
ligę, 50 tys. zł grzywny, minus 6 punktów. Podbeskidzie Bielsko-
Biała — 50 tys. zł, minus 6 punktów.

Krok po kroku

ZMIANY W PZPN

19.01.2007 Po tym, jak zarząd PZPN nie spełnia żądania ministra
sportu Tomasza Lipca i — mimo zatrzymań kolejnych działaczy i
sędziów, podejrzanych o korupcję — nie podaje się do dymisji, władzę
w związku przejmuje kurator Andrzej Rusko.

1.02.2007 Rusko rezygnuje z funkcji dwa dni po tym, jak ujawniamy,
że jako szef Ekstraklasy SA sprzedał bez przetargu prawa medialne do
pucharu ligi telewizji Zygmunta Solorza-Żaka, swego wspólnika w
interesach.

5.03.2007 Ze związku odchodzi następca Andrzeja Ruski w roli
kuratora, Marcin Wojcieszak. Umożliwia to dokonanie zmiany statutu
PZPN, potrzebnej do ogłoszenia wyborów nowego prezesa związku.

12.04.2007 Wydział Dyscypliny PZPN, kierowany przez Michała
Tomczaka, ogłasza drastyczne kary dla pięciu klubów zamieszanych w
korupcję.

c.d

[Gość: Z]

A co na to Michał Tomczak?

— Mecenas Waldemar Greloch nie jest pracownikiem mojej kancelarii.
Łączy mnie z nim jedynie umowa cywilnoprawna. Poza tym jest mądrym,
niezależnym prawnikiem i to jest w tym wypadku najważniejsze —
przekonuje.

Ustaliliśmy, że Waldemar Greloch od roku jest adwokatem i dlatego
Michał Tomczak nie może go zatrudniać. Nie zmienia to faktu, że
Greloch pracuje dla kancelarii Tomczaka: wzmianka o nim znajduje się
m.in. na stronie internetowej kancelarii TiP.

Nie jest to jedyny współpracownik sprowadzony przez czyściciela
polskiej piłki do PZPN. W nowym WD (działającym od połowy lutego
2007 r.) sekretarzem jest Piotr Jaworek, aplikant adwokacki,
pracujący od marca 2006 r. w spółce adwokackiej TiP.

Jak ujawniły media, ostatnią decyzją kuratora Marcina Wojcieszaka
(odszedł 5 marca 2007 r., by umożliwić zmianę statutu PZPN,
potrzebną do wybrania nowego prezesa związku) było podpisanie umowy
na obsługę prawną PZPN — z kancelarią TiP.

— Statut PZPN, stworzony przez departament prawny związku, miał
braki. Pracowałem nad ich usunięciem i rejestracją statutu w sądzie.
I kurator Marcin Wojcieszak uznał, że powinienem dostać zapłatę.
Pracowałem według stawki 90 euro, choć moja stawka osobista to 200
euro — broni się przewodniczący Wydziału Dyscypliny PZPN.

Dodaje, że do tej pory na współpracy zarobił 4,9 tys. zł, a umowa,
choć nie na wyłączność, wciąż obowiązuje.


Moim zdaniem

Długą listę kontrowersji wokół Michała Tomczaka zamyka sprawa
Zagłębia Lubin.

— Choć to pierwszy klub przyłapany na korupcji, wydział dyscypliny
nie prowadzi przeciw niemu postępowania. A przecież sprawa II-
ligowego meczu z Polarem Wrocław już jest w sądzie, a prokuratura ma
dowody na ustawienie wielu innych spotkań tej drużyny — wyjawia nasz
informator.

I puentuje: to decyzja polityczna. Czy to prawda? Trudno przesądzić.
Zauważmy tylko, że prezesem Zagłębia jest Robert Pietryszyn, radny
Wrocławia, jeszcze niedawno szef młodzieżówki PiS w Opolu.

Od objęcia posady twierdzi, że klub nie powinien być karany, bo
działacze i piłkarze uwikłani w kupowanie meczów nie pracują już w
Zagłębiu. Inne zdanie prezentuje w mediach mecenas Tomczak. Zagłębie
jednak ma na razie spokój.

— Prowadzimy postępowanie w sprawie tych klubów, których dotyczą
akta przesłane nam przez prokuraturę. Jeśli dostaniemy te dotyczące
Zagłębia, od razu się nimi zajmiemy — zapewnia szef Wydziału
Dyscypliny PZPN.

Czy w czyszczeniu układów w piłkarskim związku zupełnie nie
przeszkadza mu zainteresowanie ABW i ewidentne konflikty interesów,
w które co rusz popada?

— Moje osobiste standardy sprawiają, że nie mam żadnych moralnych
rozterek. Zaproponowałem żonie udział w przetargu na rekrutację, a
mecenasowi Grelochowi pracę w Komisji Odwoławczej, bo wiem, że są
fachowcami. Jak Diversa zrobiła rekrutację? Dobrze. Jak Waldemar
Greloch orzeka? Dobrze. I to jest najważniejsze. Uwzględnianie w
swojej działalności wszystkich brudnych podejrzeń to poniekąd
przyznawanie tym podejrzeniom racji — puentuje Michał Tomczak. Czy
ma rację?

Dawid Tokarz ([e-mail] 022-333-99-30)

PB 74/2329 str.14-15


Rusko czyściciel 29 stycznia 2007 r. napisaliśmy w „Pulsie Biznesu”,
że Andrzej Rusko, kurator Polskiego Związku Piłki Nożnej, który z
nadania ministra sportu Tomasza Lipca miał czyścić polską piłkę z
korupcji i niejasnych interesów, sam nie jest bez skazy. W
listopadzie 2006 r., jako szef Ekstraklasy SA, bez przetargu
sprzedał prawa medialne do pucharu ligi Polsatowi, którego
właściciel — Zygmunt Solorz-Żak — jest jego wspólnikiem w
interesach.

Kilka dni po tym, jak ujawniamy sprawę, Rusko podał się do dymisji,
a media sugerowały, że to tekst w „PB” był jej powodem (Rusko do
dziś go nie ujawnił). Według doniesień prasy związki biznesowo-
towarzyskie Ruski miały nie spodobać się przełożonym Tomasza Lipca,
szefa resortu sportu.

Pierwsi ukarani Górnik Łęczna spada o dwie ligi, 270 tys. zł grzywny
i minus 10 punktów. Arka Gdynia spada o jedną ligę, 200 tys. zł
grzywny, minus 5 punktów. Górnik Polkowice spada o jedną ligę, 50
tys. zł grzywny, minus 10 punktów. KSZO Ostrowiec spada o jedną
ligę, 50 tys. zł grzywny, minus 6 punktów. Podbeskidzie Bielsko-
Biała — 50 tys. zł, minus 6 punktów.

Krok po kroku

ZMIANY W PZPN

19.01.2007 Po tym, jak zarząd PZPN nie spełnia żądania ministra
sportu Tomasza Lipca i — mimo zatrzymań kolejnych działaczy i
sędziów, podejrzanych o korupcję — nie podaje się do dymisji, władzę
w związku przejmuje kurator Andrzej Rusko.

1.02.2007 Rusko rezygnuje z funkcji dwa dni po tym, jak ujawniamy,
że jako szef Ekstraklasy SA sprzedał bez przetargu prawa medialne do
pucharu ligi telewizji Zygmunta Solorza-Żaka, swego wspólnika w
interesach.

5.03.2007 Ze związku odchodzi następca Andrzeja Ruski w roli
kuratora, Marcin Wojcieszak. Umożliwia to dokonanie zmiany statutu
PZPN, potrzebnej do ogłoszenia wyborów nowego prezesa związku.

12.04.2007 Wydział Dyscypliny PZPN, kierowany przez Michała
Tomczaka, ogłasza drastyczne kary dla pięciu klubów zamieszanych w
korupcję.


www.pb.pl/Default2.aspx?ref=lastcomm&ArticleID=0bbbf242-f336-45f5-aac0-704783f1abdc&readcomment=1