NIE ULEGAJMY ZABOBONOM BO WSTYD TO

EWOLUCJONIZM- cd

[homosovieticus]

całosć;

www.kul.lublin.pl/efk/hasla/e/ewolucjonizm.html

FREUDYZM - cd

[homosovieticus]

całosc:

www.kul.lublin.pl/efk/hasla/f/freudyzm.html

Zabobon marksizmu wg o. J. M. Bocheńskiego

[yossarian18]

www.datapolis.pl/grzes/marks.htm
Mam na dysku całą książkę o. Bocheńskiego, tylko, że już nie pamiętam skąd
ściągnąłem.

[Gość: Marian]

Mozesz podać tytuł?
Będę wdziecznym :)

[yossarian18]

Gość portalu: Marian napisał(a):

> Mozesz podać tytuł?
> Będę wdziecznym :)

Józef Maria Bocheński, "100 zabobonów", oczywiście.
Chyba stąd ściągnąłem, poszukaj w dziale pobierz:
www.genealogiapolska.pl/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

[yossarian18]

www.genealogiapolska.pl/index.php?option=com_remository&Itemid=65&func=search
To chyba będzie to:)

Dzięki! :))

[homosovieticus]

Prośba do Marynata i i innych poważnie czsami

[homosovieticus]

piszących.
Zamieszczajcie w tym wątku mądre i pożyteczne posty, pozwalające młodym ludziom
otrzasnąć się od propagandowego fałszu.

Prośba do Marynata i i innych poważnie czasami

[homosovieticus]

homosovieticus napisał:

> piszących.
> Zamieszczajcie w tym wątku mądre i pożyteczne posty, pozwalające młodym
ludziom
>
> otrzasnąć się od propagandowego fałszu.

[homosovieticus]

Zamieszczajcie w tym wątku mądre i pożyteczne posty, pozwalające młodym ludziom
>
> otrzasnąć się od propagandowego fałszu.

Prawda o Guernice

[yossarian18]

tg
Fałszywy tytuł
Obraz Pabla Picasso "Guernica" należy do najbardziej znanych na świecie
obrazów. Mało kto jednak wie, że Picasso namalował ten obraz, zanim jeszcze
baskijskie miasteczko zostało zniszczone. Hiszpański "rząd ludowy" zamówił go u
malarza, aby zdobił on hiszpański pawilon na paryskiej wystawie światowej w
1937 roku. Tam też obraz został wystawiony, ale jako "Wezwanie przeciwko
wojnie", mimo iż nie znajduje to żadnego uzasadnienia w tematyce obrazu. Już
przed laty Brytyjczyk Herschel B. Chipp, a po nim Francuz Gerald Messadie
udowodnili, że tematem obrazu nazywanego popularnie "Guerniką" jest walka byków
(tauromachia) i że obraz nie ma nic wspólnego ze zniszczeniem baskijskiego
miasteczka ani w ogóle z wojną. Wiadomo dziś, że Picasso za swój obraz otrzymał
okrągłą sumkę od "rządu ludowego". Nie są znane żadne protesty malarza przeciw
fałszywemu tytułowi obrazu i jego propagandowemu
wykorzystaniu.

tg

Od redakcji:

Dodajmy, że sama Guernica nie została bynajmniej zniszczona przez Niemców ani
przez zwolenników Franco, a przez "słuszne" wojska republikańskie, które przed
wycofaniem się z miasteczka puściły je z dymem. Do dziś wszakże tysiące
naiwniaków, podziwiając obraz Picassa, pobudzają swe święte
oburzenie "faszystowskim bestialstwem".

"Przez dziesięciolecia wpajano nam, że niewielkie miasto w kraju Basków -
Guernica - zostało bestialsko zbombardowane w czasie hiszpańskiej wojny
domowej przez niemiecki Legion Condor.
Rozkaz o ataku miał wydać sam generał Francisco Franco, chcąc sterroryzować
Basków i złamać ich wolę walki. W wyniku akcji miało zginąć ponad 2.000
mieszkańców. Utrzymywano również, że w mieście nie było żadnych obiektów o
znaczeniu militarnym ani republikańskich żołnierzy. Guernica miała więc
służyć jako poligon doświadczalny dla niemieckiego lotnictwa szykującego się
do wojny.
26 kwietnia 1937 r. rzeczywiście był sądnym dniem w Guernice. Najpierw 21
niemieckich samolotów, ze słynnego Legionu Condor, w asyście 3 samolotów
włoskich, przeprowadziło nalot na miasto, atakując tory kolejowe, fabryki
broni oraz most. Część bomb spadła na dzielnice mieszkaniowe, wywołując
niewielkie pożary.
Później rozpętało się piekło: miasto zostało podpalone przez wycofujące się
oddziały republikańskie. Niemal całkowicie spłonęły trzy dzielnice
mieszkalne. Wycofujący się baskijscy rewolucjoniści oszczędzili tylko jedną
dzielnicę miasta, mającą historyczne znaczenie dla Basków.
Niezależni obserwatorzy z różnych krajów (w tym korespondent "Polski
Zbrojnej" Wolicki) potwierdzali, że miasto zostało zniszczone przez
wycofujących się republikanów. Badania archiwalne prowadzone po II wojnie
światowej wykazały fałszywość wersji głoszonej przez lewicę. Między innymi
udowodniono, że dokonano jednego nalotu na cele strategiczne, a nie wielu na
dzielnice mieszkalne, jak głosiła propaganda. Hiszpański historyk Ramon
Salas Larrazbal wykazał, że w całym Kraju Basków od nalotów i ostrzału
artyleryjskiego zginęło ok. 500 osób, podczas gdy republikanie utrzymywali,
że w samej tylko Guernice było ponad 2.000 ofiar. Ponadto analiza
technicznych możliwości lotnictwa w 1937 r. pokazała, że niemożliwe było
precyzyjne zbombardowanie trzech dzielnic miasta bez naruszenia czwartej.
Naloty dywanowe stosowano dopiero w ostatniej fazie
II wojny światowej.
Za podpaleniem i zniszczeniem Guerniki przez republikanów przemawia także
fakt, iż wcześniej postąpili podobnie z pogranicznym miastem Irun, zalewając
je naftą i benzyną z urządzeń strażackich, a następnie podpalając. Starano
się przy tym oszczędzać domy należące do działaczy lewicowych.
Fałszywą wersję wydarzeń w baskijskim miasteczku rozsławił obraz Pabla
Picassa pt. "Guernica", namalowany na zamówienie rządu Frontu Ludowego na
wystawę światową w Paryżu w 1937 r. Zastanawiająca jest gorliwość z jaką
komuniści i socjaliści na całym świecie rozgłaszali zbrodnię popełnioną w
tym nieszczęsnym mieście. Szczegółowe badania zadały kłam oficjalnie
obowiązującej do dziś (!) wersji wydarzeń. Cóż, zbrodnie komunistów bywają
często pobłażliwie traktowane. Nie jedyny to przypadek, że
odpowiedzialnością za ludobójstwo komunistyczne obarczano wszystkich, tylko
nie sprawców. Wystarczy wspomnieć chociażby Katyń...
Zbigniew Hadrych"

Crozier

[yossarian18]

Jako historyk wojny domowej w Hiszpanii przyczynił się także do obalenia
mistyfikacji propagandysty Kominternu, Willi`ego Munzenberga, o rzekomym
bestialskim zbombardowaniu bezbronnej ludności cywilnej w Guernice. Jest przeto
postacią szczególnie znienawidzoną przez lewicowców, nazywających
go „obsesyjnym, skrajnie prawicowym fanatykiem”.
kkwl.webpark.pl/slownik/crozier.htm

MUSIMY BYĆ ŚWIADOMI CO NAM ZAGRAŻA

[homosovieticus]

(GG) -Grzegorz Górny rozmawia z głównym doradcą Prezydenta Putina - Aleksandrem
Duginem (AD)na temat Rosyjskiej polityki zagranicznej i zwiazanej z nią
sytuacji Polski.
To ważny tekst, pozwalający zrozumieć meandry rosyjskiej polityki wobec Polski
i cele naszych wewnętrznych osrodkółw walki z KATOLICYZMEM.
Mówiac w wielkim skrócie, chodzi o to, żebyśmy porzucili swoją TOŻSAMOŚĆ.
Polęcam wszystkim ,którzy chcą lepiej zrozumiec polityczne aspekty wyboru
nowego Papieża- Benedykta XVI-stego ( Bawarczyka )oraz programy i poczynania
krajowych partii liberalno -lewicowych oraz środowisk "intelektualnych"
skupionych wokół Gazety.

(...) GG - Zawsze upatrywaliśmy w tym największe dla nas niebezpieczeństwo:
przyjacielski sojusz Niemiec i Rosji.

AD - To nasze zadanie. Zjednoczyć się z Niemcami i stworzyć potężny blok
kontynentalny.


GG- Co wówczas z Polską?

AD- My Rosjanie i Niemcy rozumujemy w pojęciach ekspansji i nigdy nie będziemy
rozumować inaczej. Nie jesteśmy zainteresowani po prostu zachowaniem własnego
państwa czy narodu. Jesteśmy zainteresowani wchłonięciem, przy pomocy
wywieranego przez nas nacisku, maksymalnej liczby dopełniających nas kategorii.
Nie jesteśmy zainteresowani kolonizowaniem tak jak Anglicy, lecz wytyczaniem
swoich strategicznych granic geopolitycznych bez specjalnej nawet rusyfikacji,
chociaż jakaś tam rusyfikacja powinna być. Rosja w swoim geopolitycznym oraz
sakralno-geograficznym rozwoju nie jest zainteresowana w istnieniu
niepodległego państwa polskiego w żadnej formie. Nie jest też zainteresowana
istnieniem Ukrainy. Nie dlatego, że nie lubimy Polaków czy Ukraińców, ale
dlatego, że takie są prawa geografii sakralnej i geopolityki.
Polska musi wybrać: albo tożsamość słowiańska, albo katolicka. Rozumiem, że
ciężko jest oderwać jedno od drugiego, ale to nieuniknione. Hitler też nie mógł
walczyć na dwa fronty, musiał wybierać: albo z Anglią przeciwko Rosji, albo z
Rosją przeciwko Anglii, tak jak mu radził Haushofer. Ale Hitler nie chciał
wybierać. "Nie chcę się rozerwać, chcę pozostać samym sobą" - powiedział i
rozpoczął wojnę na dwa fronty. Pogrążył przez to Niemcy, 20 milionów Rosjan i
ładny kawał świata. I po co? Żeby McDonald otwierał teraz swoje bary w
Berlinie, żeby upadł Związek Radziecki i żeby wszędzie stacjonowali żołnierze
NATO. Tożsamość Niemiec była wtedy dla Hitlera tak ważna, że nie chciał
wybierać. Tak samo Polska musi wybierać, tożsamość nie jest ważna. Jeśli Polska
będzie się upierać przy zachowaniu swojej tożsamości, to nastawi wszystkich
wobec siebie wrogo i po raz kolejny stanie się strefą konfliktu.
Są narody, które umieją rozszerzyć się do rozmiarów cywilizacji. Tracą wówczas
swoją tożsamość, rasę, czasami nawet język, ale to jest ryzyko, jakie trzeba
podjąć, jeżeli chce się być imperium. Takie są Stany Zjednoczone, taka jest
Rosja. Polska nie umiała stworzyć własnej cywilizacji i musi dokonać wyboru.
Myślę, że istnieje jeszcze możliwość, byście dokonali normalnego wyboru, tzn.
bizantyjskiego. Wymaga to wiele odwagi, nonkonformizmu, nietypowych form
działania, jakichś skinheadów, anarchistów, mistyków. Polski chaos przeciw
polskiemu porządkowi.

GG - Słowem, z Pana punktu widzenia korzystne są wszelkie działania
antykatolickie w Polsce?

AD - Dokładnie tak. Trzeba rozkładać katolicyzm od środka, wzmacniać polską
masonerię, popierać rozkładowe ruchy świeckie, promować chrześcijaństwo
heterodoksyjne i antypapieskie. Katolicyzm nie może być wchłonięty przez naszą
tradycję, chyba że zostanie głęboko przeorientowany w kierunku
nacjonalistycznym i antypapieskim. Gdyby w Polsce działała loża w rodzaju
irlandzkiej Złotej Jutrzenki, której liderzy, np. William Butler Yeats czy Maud
Gonne, z jednej strony byli katolikami, z drugiej zaś - fanatycznymi
okultystami zainspirowanymi kulturą celtycką, to można mieć jakąś nadzieję.
Tacy ludzie mogliby rozkładać katolicyzm od wewnątrz i przeorientowywać go w
kierunku bardziej heterodoksyjnym, a nawet ezoterycznym. Moi znajomi w Polsce
mówią mi zresztą, że są u was takie grupki, mające związek z telemizmem czy
dorobkiem Alistaira Crowleya. (...)


cała rozmowa:
www.niniwa2.cad.pl/rosja10.htm

Homo, wez tabletki - prosze!

[belus77]

Boisz się bęcwale? n/t

[homosovieticus]

dialogować z plopli to prawdziwa rozkosz

[homosovieticus]

DIALOG. Wyrażenie greckie, znaczące to samo co “rozmowa", “dyskusja", niekiedy
z naciskiem na lepsze poznanie jakiegoś przedmiotu, jako celem. Dialog nie ma
więc sam w sobie nic szczególnie tajemniczego ani “filozoficznego". Niestety
niektórzy egzystencjaliści zrobili z dialogu prawdziwy zabobon. Według nich
dialog jest w życiu ludzkim czymś zasadniczym, “głębokim" i niezmiernie ważnym.
Jeden taki filozof powiada, że praca ludzka jest dialogiem, jako że ludzie
rozmawiają w czasie pracy. Równie dobrze mógłby twierdzić, że palenie fajki
jest dialogiem, skoro ludzie przy paleniu fajki rozmawiają. Szczególnie
rozpowszechniony zdaje się być zabobon, zgodnie z którym religia byłaby
dialogiem. To twierdzenie jest o tyle zadziwiające, że Bóg rozmawiał być może z
Abrahamem i z prorokami, ale jako żywo nie rozmawia ze zwykłymi wierzącymi.
Jeśli więc religia jest dialogiem, to chyba tego samego rodzaju, co rozmowa
dziada z obrazem w piosence polskiej: “przemówił dziad do obrazu, a obraz do
niego ani razu". Chodzi więc o oczywisty zabobon.

Nie wydaje się, by dialogiczny zabobon był jak dotąd rozpowszechniony w
masach, ale spotyka się go nieraz u kaznodziei, dziennikarzy, intelektualistów
i tym podobnych. Jednym z jego głównych źródeł jest zapewne doktryna
egzystencjalistyczna, według której człowiek istnieje tylko wtedy, gdy
się “komunikuje" z kimś innym. Ale jeśli prawdą jest, że nasze pojęcia są
związane ze słowami, a słów używamy właśnie w dialogu, nie wynika z tego wcale,
by człowiek nie mógł istnieć - i to bardzo intensywnie - bez żadnej wymiany
myśli z innymi. Faktem jest w każdym razie, że wielcy ludzie dokonywali nieraz
największych rzeczy - a więc i istnieli najbardziej intensywnie - w
samotności.

Ale dialogiczny zabobon odpowiada, rzecz jasna, ludziom słabym, którzy
potrzebują innych, bo nie czują się dość silni, by samemu stawiać czoła życiu.
Tacy słabeusze przyjmują zabobon o dialogu z wielkim entuzjazmem Dochodzi do
tego dalsza przyczyna: kole-ktywizm*, przesadny nacisk na społeczeństwo: wmawia
się stale w ludzi, że są niczym bez społecznego zaplecza, a więc i bez
dialogu.

Mozna takze rozmawiać o tolerancji, wszak plopli

[homosovieticus]

wie na czym polega zabobon telerancji i nigdy mu nie ulega, ponieważ wszyscy
wiedzą ,że tolerancja to tyle co znoszenie. Nazywamy “tolerancyjnym" człowieka,
który toleruje, to jest znosi innych, ich poglądy, ich sposób życia itp.
Tolerancja jest wypróbowanym sposobem współżycia w łonie tego samego
społeczeństwa różnych grup ludzi, różniących się pod względem światopoglądu*,
względnie zasadniczych tez politycznych. W tej dziedzinie tolerancja jest
pożyteczną dyrektywą ustrojową. Ale z tą tolerancją związanych jest kilka
zabobonów.

Jeden z nich polega na pojmowaniu tolerancji jako reguły bezwzględnej, od
której nie ma wyjątków. Wtedy rozumie się przez tolerancję także znoszenie
kogoś, kto obraża innych, ich uczucia itp. Skądinąd niektórzy pojmują
tolerancję tak szeroko, że żądają znoszenia nawet tych, którzy chcą siłą obalić
tolerancyjny ustrój. Mamy wtedy do czynienia z dwoma zabobonami: żadna
tolerancja nie uprawnia nikogo do obrażania innych, a tolerancja, która
toleruje swoich własnych wrogów, nie może się ostać. Stąd niektóre konstytucje,
np. konstytucja Republiki Federalnej Niemiec, zawierają przepis pozwalający
rządowi zabronić działalności partii, której zasady i praktyka są sprzeczne z
tolerancyjnymi zasadami tejże konstytucji. Na tej podstawie, po otrzymaniu
wyroku trybunału konstytucyjnego, zabroniono w Niemczech zarówno partii
neonazistowskiej jak i komunistycznej.

Inny, znacznie groźniejszy zabobon, to przenoszenie tolerancji z dziedziny
światopoglądu do nauki*. Co prawda i w nauce pewna tolerancja jest w zasadzie
pożyteczna, bo pozwala na rozwijanie nowych myśli, ale ta tolerancja ma
granice. Wprawdzie nie w tym znaczeniu, by zabraniano ludziom bronić poglądów
oczywiście fałszywych, względnie sprzecznych ze stanem nauki, ale w tym, że
odmawia im się subwencji itp. Oto przykład: gdyby ktoś chciał bronić dzisiaj
teorii Pto-lemeusza (według której Słońce obraca się wokoło Ziemi), nikt by mu
tego w krajach tolerancyjnych nie zabronił, ale wątpić należy, czy znalazłby
instytut astronomiczny, gdzie pozwolono by mu wykładać to głupstwo, a tym mniej
fundusz naukowy, który finansowałby jego “badania". Powodem przenoszenia
tolerancji ze światopoglądu do nauki jest zazwyczaj sceptycyzm*.

Patrz: demokracja, nauka, relatywizm, sce