Tadeusz Wolyniec przesladowany

[rakunica]

Prawo do zakladania zwiazkow zawodowych jest prawem martwym w III
Rzeczpospolitej. Przekonal sie o tym Tadeusz Wolyniec z Koszalina, ktory
narazal sie od lat ubekom i ludziom z ukladu postkomunistycznego.
Podejrzewam, ze w wielu zakladach pracownicy nawet nie mysla o zalozeniu ZZ ze
strachu przed utrata pracy. Szykanowanie ludzi nie skonczylo sie po 89r. - ma
obecnie inne formy. Przykladem sa pracownicy Biedronki i innych miejsc
wyzysku czlowieka ciezko pracujacego za marne stawki.

Calosc www.sws.org.pl/forum/viewtopic.php?t=621

Apeluje o wsparcie dzialan Komitetu Obywatelskiego Miasta Koszalin na rozne
sposoby. Panu Tadeuszowi przesylam slowa uznania i solidarnosci.

Anna Kozlowska
Ottawa
---------------
Komitet Obywatelski Miasta Koszalina
75-501 Koszalin
ul. Marszalka Józefa Piłsudskiego 11 – 15 pok.135
tel.[phone]


Koszalin, 3 kwietnia 2006

OŚWIADCZENIE

Koszaliński robotnik Tadeusz Wołyniec redagował, wydawał i kolportował prasę
wtedy, kiedy zamiast wierszówki dostawało się pałą po plecach, za redakcję
służyła działkowa altanka, a świadectwem dziennikarskich kwalifikacji były
wyroki sądowe i nakazy aresztowania.

Robotnik-dziennikarz Wołyniec ze swoimi „najwierniejszymi czytelnikami”
spotykał się w lesie, porywany z ulicy i przywiązywany do drzewa.

Tadeusz Wołyniec nie zrobił kariery dziennikarskiej, a jedynym zaszczytem jaki
go spotkał jest nadana mu w 2001 roku odznaka „Zasłużony działacz kultury”, z
następującym uzasadnieniem: „za wspieranie wolnego słowa i wydawanie
wydawnictw drugiego obiegu”.

Dzisiaj to Tadeusz Wołyniec znalazł się w potrzebie. Potraktowano go
brutalnie, wyrzucając z pracy, kiedy wraz z kolegami próbował zrealizować
konstytucyjnie zagwarantowane prawo – założyć związek zawodowy.
Znaleźli się na bruku, bo jeszcze raz postanowili upomnieć się o godność ludzi
pracy. Spacyfikowali ich ci, którzy zawdzięczają im kariery, którzy byli
sprytniejsi i bardziej zapobiegliwi od Wołyńca i etos Solidarności zamienili
na wille, stanowiska i pieniądze.

Dzisiaj budują w mieście system przemocy i kłamstwa, a stutysięczne miasto
milczy, bo dało się zastraszyć garstce ludzi bez skrupułów.

Dziennikarze korzystają dzisiaj z wolności słowa, wywalczonej przez
solidarnościowy zryw polskich robotników. Nadarza się sposobność, by wykazać
dziennikarską solidarność z robotnikiem i byłym dziennikarzem Tadeuszem Wołyńcem.

Za KOMK
Tadeusz Rębisz

To wilczy kapitalizm...

[indris]

...tępi związki zawodowe. BEZ względu na to, czy kapitalistami są byli ubecy,
czy byli solidarnościowcy, czy kapitał zagraniczny.

Wilki w Koszalinie

[rakunica]

indris napisał:

> ...tępi związki zawodowe. BEZ względu na to, czy kapitalistami są byli ubecy,
> czy byli solidarnościowcy, czy kapitał zagraniczny.

Wilki poluja w stadzie. Bronic nalezy tez grupa. Inaczej wilki rozszarpia
ofiare. Zabito solidarnosc? Tak na to wyglada - to jest wlasnie zwyciestwo III
Rzp.

Anna Kozlowska

[leszek.sopot]

Dlaczego nie napisali kto i z jakiej firmy go za to wyrzucił? Jasne jest, że
należy mu się pomoc, a w pierwszym rzędzie muszą mu pomóc istniejące związki
zawodowe.

[rakunica]

Inny przypadek z poznanskiej "Jutrzenki"
poland.indymedia.org/pl/2006/01/17908.shtml
Co do Wolynca + jego kolegow - bo nie jest sam - jak wynika z wypowiedzi na
forum, do ktorego link podalam na poczatku mojego watku - pracowali w jakims
przedsiebiorstwie autobusowym.

Oto z forum Stow. Wolnego Slowa:

Azamie
Co proponujesz?
Tadka Wołyńca miałem zaszczyt poznać. Nie tylko, że przed 1989 r. był
człowiekiem, nie waham się powiedzieć - bohaterskim, to nadal jest aktywny
społecznie - przede wszystkim w Komitecie Więzionych za Przekonania (mam
nadzieję, że nie pokręciłem nazwy). Wydatnie mi pomógł w tworzeniu bazy danych o
działaczach niepodległościowych w b. woj. koszalińskim. Wiem dobrze, że jego
prace wokół konsolidowania środowisk dawnego podziemia niepodległościowego w b.
koszalińskim i słupskim trwają wiele lat i Tadek prowadzi je systematycznie.
Zatrudniony był w przedsiębiorstwie autobusowym, będącym, chyba, własnością
komunalną.
Jeśli wywalono go z pracy, a ma na utrzymaniu rodzinę, to jest to ciężkie świństwo.
Co mam zrobić?
pozdrawiam
Krzysiek

Panie Krzysztofie,
jestem niezmiernie wdzięczny za zainteresowanie.
Nie zdziwiło mnie zupełnie, że znalazło to oddźwięk wyłącznie z Pańskiej strony.
Oświadczenie, które zamieściłem powyżej, napisane zostało w dobrej intencji
przez zacnych i uczciwych ludzi, jednakże nie przedstawia ono w pełni sedna sprawy.
Zdecydowałem się jednak je umieścić, gdyż zmowa milczenia w mediach trwa, a nie
ma na ten temat innych materiałów.

To nie chodzi o to, że powinniśmy bronić Tadeusza Wołyńca, gdyż był działaczem
podziemia, wywodzi się z naszego środowiska i jest fajnym facetem.
Zareagowaliśmy dlatego, iż została popełniona niegodziwość, dzieje się bezprawie.

Tadeusz Wołyniec i pozostali członkowie Komitetu Założycielskiego ZZ
„Solidarność” ’80 zostali zwolnieni bezzasadnie, choć chroni ich ustawa o
związkach zawodowych. Poza tym pełnili oni funkcje w ZZ „Solidarność” 89, skąd
odeszli w proteście przeciwko łamaniu statutu związkowego. Jednym słowem związek
zawodowy został przejęty przez elementy ubeckie i w żaden sposób nie spełniał
swych statutowych zadań.
Jak wiadomo, po odejściu ze stanowisk, działacze powinni mieć zagwarantowaną
roczną ochronę prawną przed zwolnieniem z pracy. Jednakże zwolniono ich,
wyrzucono na przysłowiowy bruk.

Czyżby zarządcy przedsiębiorstwa byli aż tak pewni siebie, że nie zawahali się
postąpić wbrew obowiązującemu prawu?! Przecież nawet najbardziej stronniczy sąd
będzie musiał uznać ich rację i przywrócić ich do pracy!!!

„Solidarność” ’80 będzie Tadeusza Wołyńca i reszty pokrzywdzonych bronić jak
(przysłowiowej) Niepodległości, nawet wtedy, gdy Solidarność ’89 nabierze wody w
usta i nie kiwnie palcem w ich obronie. A liczne organizacje, z którymi
współpracuje, lub do których należy Tadeusz Wołyniec, podniosą wielką wrzawę, o
czym zapewne wiedzą post – esbeckie wyrzutki w Koszalinie. Przecież nie są aż
tak głupi, by się z tym nie liczyć.

Niewiadomo, co ich najbardziej zabolało. Zakładanie "S"80, próba wydania
ksiązki, która jest skutecznie blokowana, czy procesy byłych oficerów SB, które
prowadzi prokuratura IPN. Tadeusz Wołyniec występuje w minimum pięciu sprawach
przeciwko funkcjonariuszom SB jako poszkodowany lub świadek.

Cała akcja przebiega w dobrze nam znany sposób, stosowany w latach 80-tych przez
SB w stosunku do działaczy niepodległościowych.
Pierwszy etap to odseparowanie od środowiska i przysporzenie delikwentowi tylu
problemów, że nie będzie miał czasu na przygotowanie się do procesu.

Ten etap został osiągnięty.
Wołyniec zwolniony z pracy z trzy miesięcznym okresem wypowiedzenia, już na
drugi dzień nie został wpuszczony na zakład. Kierownictwo zakładu woli płacić
trzy miesiące za darmo, bez pracy, tylko żeby się nie kontaktował z robotnikami.

Znając ich metody nie trudno jest przewidzieć, że następnym krokiem będzie
przeprowadzenie gry operacyjnej w celu kompromitacji i ośmieszenia Wołyńca
Następnie przedłużanie procesu w nieskończoność.


Co robić?
1. Przede wszystkim trzeba pokazać Tadeuszowi Wołyńcowi i jego rodzinie, która z
tego powodu bardzo cierpi, że nie są sami.
2. Trzeba kogoś znającego tematykę i "lekkim piórem" do pomocy w profesjonalnym
formułowaniu pism i pisania informacji prasowych.
3. Niewolno dopuścić do izolacji sprawy w regionie.
4. Trzeba już teraz głośno mówić, że proces musi być przeprowadzony szybko i
przy udziale i kontroli społeczeństwa.
5. Dla zniweczenia całego planu, trzeba pomóc Wołyńcowi w przygotowaniu się do
procesu przeciwko oficerom SB.

To chyba juz jakis emeryt sadzac po zyciorysie, a

[kropek_oxford]

wiec dorosle zapewnie juz dzieci moglyby ojca troche poutrzymywac;)

[rakunica]

Niektorym tylko szmal w glowie. Tu chodzi o lamanie prawa, kropku, milosniku
poezji Norwida. Za malo widac czytales wieszczow.

Podaje link odswiezajacy: www.wirtualnapolonia.com/teksty.asp?TekstID=10427

Anna Kozlowska