Dodaj do ulubionych

Sędzia i sędzina

07.12.07, 15:51
Mam apel: bardzo proszę o zauważenie subtelnej różnicy między tymi dwoma słowami.
Sędzia to zarówno TEN, jak i TA sędzia. PAN sędzia, PANI sędzia.
Sędzina to jest żona sędziego!
W żadnym wypadku nie jest to zaś kobieta sędzia.
Sędzia to sędzia i już.
Błąd ten pojawia się dość często w artykułach na gazecie i irytuje mnie równie
często.

Obserwuj wątek
    • off_nick Słusznie prawisz n/t 07.12.07, 15:53



      maria_g >
    • mar-len-ecz-ka Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:05
      sjp.pwn.pl/lista.php?co=s%EAdzina
      • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:06
        No właśnie - pot. nie równa się prawidł.
        • mar-len-ecz-ka Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:08
          Mamy do wyboru, dwie formy. Potocznie i dawniej. Która jest
          obowiązująca?
          • woda.woda Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:10
            > Mamy do wyboru, dwie formy.

            Ale każda z nich oznacza coś innego
          • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:10
            Powiem tak: zaden pracownik sądu nie powie "sędzina Kowalska". Powie "sędzia
            Kowalska" i będzie to odmieniał tak, jak Kowalskiego ("sprawa jest w referacie
            sędziego Kowalskiej").
            • mar-len-ecz-ka Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:14
              Jednak słownik wyraźnie mówi, że potocznie używana jest forma
              sędzina wobec sędziego płci żeńskiej a forma sędzina wobec żony
              sędziego jest formą dawną. Z całym szacunkiem, ale dla mnie
              fachowcami od języka nie są prawnicy, ale językoznawcy.
              • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:52
                Potocznie mogę także powiedzieć ...rwa mać i będzie to poprawne, ale czy to
                znaczy, że tak należy mówić?
                • mar-len-ecz-ka Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:54
                  sjp.pwn.pl/lista.php?co=ku..
                  • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:58
                    Jak sprawdzasz sjp, to konsekwentnie

                    sjp.pwn.pl/lista.php?co=s%EAdzia
                    sędzia=osoba powołana do wydawania wyroków i osoba powołana do wydawania
                    wyroków=sędzia -> jeśli nawet ta osoba jest kobietą, jest sędzią. Nie sędziną.

                    Gdyby językoznawcy uważali inaczej, napisaliby w słowniku "sędzia - mężczyzna
                    powołany do wydawania wyroków".
                    • mar-len-ecz-ka Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 17:05
                      Pomiędzy tymi hasłami nie ma relacji wykluczania. Zarówno sędzia jak
                      i sędzina są osobami powołanymi do rozpoznawania spraw i wydawania
                      wyroków w imieniu państwa tyle, że różnych płci. W przypadku
                      określenia "sędzina" zaznaczone jest jednak, że jest to określenie
                      potoczne i tu masz rację, że w sądzie używane nie jest. Nie jest
                      jednak błędem używanie tego określenia wobec sędziego płci żeńskiej
                      w prasie czy rozmowie.
                      • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 17:17
                        Jest

                        gdzie masz przy haśle "sędzina" napisane "osoba powołana do wydawania wyroków"?

                        Zresztą jak chcesz, to sobie bądź potoczna. Ja wolę nie :)
                        • mar-len-ecz-ka Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 17:28
                          Jeśli "sędzina" jest sędzią płci żeńskiej to pełni tę samą funkcję.
                          Oczywiście masz święte prawo tytułować się Panią Sędzią, ale nie
                          zabraniaj innym poza sądem używać formy potocznej.
                          • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 17:34
                            Najpierw mi od adwokatów wymyślają, potem od sędziów... co za forum, a ja jak
                            raz filolog :P
                            • mar-len-ecz-ka Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 17:38
                              Przepraszam. Wydawało mi się, że powiedziałaś że jesteś sędzią. Nie
                              sądziłam też, że określenie sędzia jest dla ciebie obraźliwe.
                          • woda.woda Spróbuję was pogodzić. 07.12.07, 17:35
                            "Sędzina" jako osoba orzekająca to język potoczny
                            pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99zyk_potoczny
                            a więc, nie jest to forma zgodna z kulturą języka, ale nie błędna.

                            O tym mówi pierszadefinicja w sjp

                            Forma"sędzina"jakookreślenie żony sędziego jest formą poprawną, acz
                            nieco archaiczną.

                            O tym mówi druga definicja w sjp.
                            • yoma Re: Spróbuję was pogodzić. 07.12.07, 17:36
                              Ja się nie kłócę :)
                              • woda.woda No dobra. 07.12.07, 17:38
                                A jak miałam napisać, żeby było kulturalnie?:)

                                • yoma Re: No dobra. 07.12.07, 17:45
                                  "Spróbuję was rozsądzić"? :)
                  • yoma Re: Sprawdźmy, co na to Słownik Języka Polskiego. 07.12.07, 16:59
                    Pod tym linkiem znajduje się"


                    Lista haseł

                    *
                    *

                    *
                    ku
                    1. «przyimek przyłączający określenie miejsca, w kierunku którego ktoś
                    zmierza lub coś prowadzi, np. Odwrócił się nagle i ruszył ku drzwiom.»
                    2. «przyimek przyłączający określenie celu czynności, o której mowa w
                    zdaniu, np. Nakręcono ten film ku przestrodze młodzieży.»
                    3. «przyimek przyłączający określenie czyjegoś stanu wewnętrznego, który
                    wytworzył się w następstwie zdarzenia lub zjawiska, o którym mowa w zdaniu, np.
                    Ku radości maluchów spadł śnieg.»
                    4. «przyimek wraz z przyłączanym rzeczownikiem komunikujący, że zbliża się
                    dana pora roku lub dnia, np. Dni są coraz dłuższe i ma się ku wiośnie.»
                    5. «przyimek występujący w zdaniu komunikującym, że ktoś jest
                    zainteresowany inną osobą pod względem erotycznym, np. Nasze dzieci mają się ku
                    sobie.»
    • propeowiec tylko rozdęte prawnicze ego może stworzyć taki 07.12.07, 17:07
      sztuczny problem jak się nie ma problemów to się je sobie stwarza.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka