„3 A gdy otworzył pieczęć drugą,
usłyszałem drugie Zwierzę mówiące:
"Przyjdź!"
4 I wyszedł inny koń barwy ognia,
a siedzącemu na nim dano odebrać ziemi pokój,
by się wzajemnie ludzie zabijali -
i dano mu wielki miecz. „
Nie, to nie koniec ery komputerów osobistych. Nie, to tez nie koniec świata
. Gorzej , Wojna został zdradzony ! Biada nam. I oczywiście naszym klawiaturom.
Ale do rzeczy. 23 września zadebiutowało na PC Darksiders, gra action
adventure autorstwa Vigil Games. Opowiada ona historię Wojny – jeźdźca
apokalipsy, który został zesłany na Ziemię w celu ustabilizowania sytuacji
między zwaśnionymi stronami Nieba i Piekła ( i Ludźmi , ale co my , malutcy,
możemy
). Razem ze swoimi pobratymcami należy do Charred Council ( jak to
przetłumaczyc na polski ? o_O ) . Ich zadaniem jest tworzenie buforu między
zwaśnionymi stronami. Kiedy pęka siódma pieczęć, oznacza to, że czas na
naszych bohaterów. Niestety w tym momencie, coś poszło nie tak i Wojna na
Ziemi pojawił się sam. Kiedy Straga zabija Abbadona i przygotowuję się by
zadać nam śmiertelny cios zostajemy przywołani z powrotem do Rady i osądzeni.
Karą za przedwczesne przyjścię na impreze jest śmierć. Jednak dzięki naszemu
krasomówstwu zostaje nam dana ostatnia szansa na odkupienie win. I w tym
miejscu zaczyna się nasza historia.
Muszę przyznać , że premiera tej gry była dla mnie niespodzianką. Możecie
nazwać mnie ignorantem, ale nie sądziłem , że gra, w która pogrywałem w wersję
demonstracyjna na PS3 parę tygodni wcześniej. Nie klikam tez w F5 na rożnych
serwisach informacyjnych. Na konsoli była to dla mnie gra całkiem przyjemna,
przy której spędziłem kilka godzin. A jak było na PC ?
Gra zaczyna się typowo. Wpadamy w sam środek rozpierduchy , dostajemy pokaz
wszystkich możliwości by na koniec stracić to wszystko i zaczynać od zera.
Przerabiałem to parę razy ale chyba najlepszym tutaj przykładem jest
Prototype. Podobieństw jest więcej. Tajemnica, wkurzony bohater,
sprzymierzeńcy. Coś mówiłem ostatnio o schematyczności. Jednakże Darksiders to
coś więcej. Mamy tutaj trochę zgadywanek, gier logicznych i czasówek. Nie
tylko mamy zabić określoną liczbę przeciwników w określonym czasie, ale do
tego musimy używać odpowiednich ciosów. Takich przerywników mamy kilka.
Całość uzupełnia odkrywany w trakcie gry arsenał i nowe umiejętności .
Wszystko to jest rozłożone na etapy i odkrywane w momencie, gdy nauczymy się
używać poprzedniej broni/umiejętności. Niestety bywa też i tak , że pewne
etapy trwają dłużej od innych i najzwyczajniej w świecie mamy dość machania
naszym wielgachnym mieczem. Nowe umiejętności często gryza się też z budową
map. Nie rzadko jest tak, że aby odblokować dany trait, bądź sekret, musimy
maszerować przez kilka map wstecz, co nie raz nas zniechęci.To samo tyczy się
przecinków. Szybko zorientujemy się, że ilość mięsa armatniego ma się nijak do
jego różnorodności a jedynymi naprawdę godnymi wyzwania są mini-bossowie i
bossowie . Sam system walki jest prosty, mimo kilku rożnych typów broni i
combosów , wszystko zależy od naszej wyobraźni a nie zręcznosci. Nawet
początkujący z łatwością wykona chain attack. Uwieńczeniem naszego klikania są
finishery, czyli specjalne momenty, w których można szybko i przyjemnie dla
oka wykończyć przeciwnika.
Grafika w grze prezentuje się na średnio-wysokim poziomie, jest lekko bajkowa
. Nie przeszkadza, ale tez nie zachwyca. Zresztą nie ma na to czasu
.
Poziomy są wykonane starannie, aczkolwiek w pewnych momentach wydają się być
za małe. Przez to czasami mamy aż za duże wrażenie , że gra prowadzi nas za
rękę. Sytuację ratuje system doczytywania nowych miejsc, który płynnie
przenosi nas z mapy do mapy, a większe lokacji doczytuje podczas cut-scenek.
Od czasu do czasu denerwuje też praca kamery, która potrafi zablokować się ,
bądź zmieniać tak szybko kierunek , że zaczynamy się gubić. Ma to, na
szczęście, miejsce głównie podczas chodzenia po sufitach i ścianach.
Podejrzewam , że to wina zwykłego przyzwyczajenia się do statycznej kamery na
pc.
Sterowanie to główny problem tej gry. Przynajmniej dla mnie. Jeśli jesteście
spostrzegawczy to zauważycie , że na samym początku napisałem , że biada
naszym klawiaturom. Otóż, sama gra obsługuje ze spokojem tylko pady xboxa.
Mój DS3 z sonki niestety sprawiał , że widziałem albo niebo albo ziemie. Do
tego, nawet jakby udało się podłączyć zwykłego pada, to mapowanie klawiszy
nawet w samej grze jest przystosowane do X`a, jest to dosyć upierdliwe..
Została gra na klawiaturze. Jedynym małym mankamentem tutaj jest używanie
Capslocka. Jakoś, osobiście, nie mogę się przyzwyczaić do wyginania palca o
jeden klawisz wyżej
. Reszta klawiszologi jest do ogarnięcia po jednej
godzinie gry.
Dźwięk stoi na przyzwoitym poziomie, dialogi prezentują się znośnie. To co
zwraca moją uwagę to kiepski soundtrack. Nie tworzy klimatu, a czasem aż się
prosi , żeby puścić coś miłego dla ucha.
Darksiders to gra ponadprzeciętna , nad która można spędzić kilka udanych
wieczorów. Ma prosty system walki, kilka logicznych zgadywanek a także
ciekawie wykonanych bossów. Jeśli nie straszne nam w międzyczasie nudne hordy
mało ciekawego mięsa armatniego, to wystarczy dobry napój przed monitorem,
humor i cierpliwość. Widać niestety , że to gra stworzona typowo pod konsole,
od sterowania po styl prowadzenia rozgrywki. Więc jeśli mamy w domu xboxa
bądź ps3, to lepiej tą grę przenieść na dobry pad i duży ekran, można się
wtedy usadowić na kanapie . A jeśli nie, to i klawiatura da radę. Dodać
trzeba, że na PC nie ma za bardzo konkurencji.
Moja ocena : 79%
gadgetgoat.net/home/wp-content/uploads/2010/05/Just-finished-Darksiders.png&t=1" border="0" alt="https://t3.gstatic.com/images?q=tbn:eVs__BHEvyfpRM:
gadgetgoat.net/home/wp-content/uploads/2010/05/Just-finished-Darksiders.png&t=1"> 