Aeschynanthus - chyba kupiłam sobie kłopot

[beata_b]

Czy kupując to wiszące cudo porwałam się z motyką na słońce? Dopiero w domu
dokopałam się do jakichś okrojonych informacji, że jest piekielnie wymagający i
wystraszyłam się.
Jak się nim opiekować, żeby był zadowolony? Jak długo może kwitnąć tak pięknie
jak teraz? Niestety ku swemu przerażeniu zauważyłam, że powolutku gubi kwiatki.
Czy w związku z jego kwitnieniem nie powinnam go teraz przesadzać do stałej
doniczki?
Acha, czy istnieje może jakaś bardziej swojsko brzmiąca nazwa?
Pozdrawiam

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Ile ja się już nasłuchałem o trudnych w uprawie roślinach i ile razy pisałem,
że to nie prawda – chyba nie policzę. Prawda jest taka, że nie ma roślin
trudnych w uprawie wszystkie rosną doskonale jeśli stworzymy im odpowiednie
warunki. Dla jednych jest to łatwe dla innych trudniejsze szczególnie, gdy
mieszkamy w bloku. Najczęściej jednak niepowodzenia w uprawie wynikają z
nieznajomości wymagań danej rośliny. Często się zdarza że ma ona takie
wymagania których nie możemy spełnić, co wcale przecież nie znaczy że jest
trudna w uprawie. To samo dotyczy również roślin ogrodowych. Podstawowa rada -
najpierw czytamy później idziemy do kwiaciarni czy do centrum ogrodniczego. Po
tym krótkim zrzędzeniu startuje z opisem eschynantusa – niestety nie ma
polskiej nazwy. W wolnym tłumaczeniu powinien się nazywać wstydnikiem, gdyż
jego nazwa w wolnym tłumaczeniu oznacza wstydliwy kwiat. Nazwa pochodzi od
greckiego słowa aischune wstydzić się – wstyd. Ma to zapewne związek z różową
barwa kwiatów niektórych gatunków przypominających barwą niewieści rumieniec.
Jednak niektóre źródła podają, że nazwa pochodzi od słabo wyróżniających się z
pośród liści kwiatów wielu gatunków, tak jakby roślina wstydziła się ze je ma.
Ciort z nimi, ale dlaczego nazwa jest tak trudna do wymówienia i zapamiętania.
Po otwarciu Pani pytania ze dwadzieścia minut myślałem co to za roślina
przecież ja znam! Ale nie mogłem za nic przypomnieć sobie jak wygląda. Zawsze
maiłem słabą głowę do nazw.
Botanicy znają około 150 różnych eschynantusów - wszystkie zamieszkują
tropikalne lasy Półwyspu Malajskiego i Polinezji. Większość to epifity, inne
zaś płożą się po ziemi lub wspinają po pniach. Ich ozdoba są kwiaty wyrastające
z kątów mięsistych liści. Nawet w naturze są roślinami krótkowiecznymi żyjącymi
zazwyczaj nie więcej niż 10 lat. Nie trafiła wiec Pni źle chociaż są oczywiście
rośliny znacznie mniej wymagające. Najlepiej uprawiać je w wiszących
doniczkach. Będą zdrowo rosły gdy zapewnimy im:
Widne ale nie bezpośrednio nasłonecznione miejsce. Gdy jest zbyt ciemno mogą
słabo kwitnąć, a pędy wyciągać się do światła. Z kolei za silne słońce powoduje
czerwienienie liści i ich przedwczesne opadanie.
Wilgotne powietrze
Eschynantusy jak przystało na mieszkańców tropików najlepiej rosną w miejscach
o wysokiej wilgotności powietrza, dlatego nie
powinny stać w pobliżu grzejników. Tu uwaga nienawidzą zraszania i jeśli
powietrze jest zbyt suche - brzegi młodych liści zasychają, a starsze liście
opadają - lepiej więc zwiększyć wilgotność stosując nawilżacze powietrza.
Zima musza przejść przerwę spoczynkowa inaczej słabo lub prawie wcale nie
kwitną. W tym czasie zapewniamy im temperaturę około 16-18C i ograniczmy
podlewanie.
Nienawidzą gwałtownych skoków temperatury i reagują na nie zrzucaniem
kwiatów i chorobami. Latem chrońmy je, więc przed przeciągami, a zimą uważajmy
przy wietrzeniu pokoju.
Są bardzo wrażliwe na zalanie korzeni. Rośliny te powinny mieć zawsze jedynie
lekko wilgotne podłoże. Podlewamy je woda przegotowana i odstałą lub deszczówka
gdyż wymagają kwaśnego podłoża i nie lubią soli wapnia czy magnezu. Woda do
podlewania powinna mieć pokojową temperaturę.
Nie lubią przesadzania, gdy mocno się rozrosną, wczesną wiosną
przesadzamy do nieco większej doniczki. Podłoże powinno być lekkie i
próchniczne, mogą rosnąć w ziemi ogrodniczej zmieszanej pół na pół z torfem z
dodatkiem perlitu. Wymagają częstego nawożenia, więc od kwietnia do września co
2-3 tygodnie zasilamy je nawozami z małą ilością azotu.
Uff to chyba wszystko czego nie lubią lub wymagają. Po kilku latach rośliny
zwykle gubią stare liście, co jest zjawiskiem normalnym. Należy im wiec po
kwitnieniu uszczykiwać wierzchołki, aby się mocno krzewiły. Warto pamiętać że
kwiaty tworzą jedynie na wierzchołkach pędów. Więc czym więcej wierzchołków tym
więcej kwiatów. Z wierzchołków o długości około 10 cm możemy zrobić sadzonki.
Ale ukorzeniają się jedynie w cieple i pod folią.
To chyba wszystko tak po krotce o eschynantusach czyli „wstydliwcach
rumianych” – moja nazwa Polska. Można jeszcze dodać, że w kwiaciarniach
spotykamy eschynantus lobba, okazały i marmurkowaty nie licząc rzecz jasna ich
licznych odmian hodowlanych.
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak

[karolinakornek]

Mam pytanie - prawdopodobnie "przelałam" mojego eschynantusa, opadły mu wszystkie liście, i w tej chwili ma tylko suche łodygi wystające z ziemi. Korzenie jednak wydają się być dość gęste i w dobrej kondycji. Czy jest szansa że kwiat odrośnie? Jak mu pomóc? Z ostatniej łodygi która jeszcze była zielona niedawno obcięłam koniec z kilkoma liśćmi (nieco mniej niż 10cm, bo nawet tyle nie miała) i - nie wiedząc jak z nią postępować - włożyłam ją do wody na parapecie na oknie z nadzieją że puści korzenie. Nie puściła. Ale tez nie zdechła. Czy jest szansa żeby z niej zrobić sadzonkę? Włożyć ją do ziemi i pod folię? Będę ogromnie wdzięczna za pomoc w tej kwestii.

Pomadowiec?? szminkowiec?

[minniemouse]

czy to jest ta roslinka?
lipstick plant - pomadka
u nas w Pln Am nosi powszechna nazwe "lipstick plant" czyli od "szminka, pomadka" pewnie ze wzgledu na kwiatki.

jak robic sadzonki

Jesli korzenie sa faktycznie zdrowe, poucinaj lodygi maksymalnie do najbardziej jedrnych i przesadz to do swiezej ziemi. i nie przesadzaj z podlewaniem. ziemie zawsze sprawdzaj wtykajac palec do srodka jak gleboko jest mokra lub sucha. jesli w srodku tez czuc sucho to podlej. i pamietaj ze w lecie podlewamy czesciej niz w zimie.
mam nadzieje ze ci roslinka odzyje. kiedys prawie zdechla mi hoya, ale ja odratowalam. a wygladala beznadziejnie - po przezimowaniu na dworze NIC juz na wierzchu nie bylo, czarne przemarzniete obgnile liscie. po jakims czasie wypuscila swieze od korzeni, kochana <3

dostala wlasnie swieza ziemie, doniczke i oszczedne podlewanie - plus codziennie pieszczotliwe zapewnienia o wielkiej milosci :)

Minnie