mam dość

[elaos]

Wyszłam dziś rano do pracy i na samochodzie zastałam tak grubą warstwę lodu,
że przez skrobanie spóżniłam się do pracy Ciemno, ponuro, zimno – a ja już
tęsknię za słońcem i grzebaniem w ziemi, więc przyszło mi do głowy zajrzeć na
to forum. I co widzę? Nieśmiało
odzywają się głosy z dawnego TWA. Nawet nie wiecie jak ja za Wami tęskniłam!
Próbowałam się szwędać po innych forach, ale większości spotykałam tylko
pyskówki, a nawet jeżeli ludzie rozmawiali ze sobą normalnie to i tak
brakowało mi tej aury, która roztaczała się nad forum – ogród. Nawet nasz
Ekspert wyrażnie się ożywił,jak zaczęły pojawiać się osoby z dawnych dobrych
czasów. Proszę Was nie przestawajcie pisać, wiosna bez Was będzie mniej
słoneczna.
Serdecznie pozdrawiam - Ela

[jerzy.wozniak]

Witam wszystkich!
Moje ożywienie bynajmniej nie wynika z tego, że pojawiły się tu z powrotem
ciekawe i ostro piszące osoby. Oczywiście niezwykle mnie to cieszy ale nie
tylko to. To wynik tego, że powoli zaczyna znów wstawać mgiełka tego
niebywałego nastroju, którego zazdrościli nam prowadzący inne fora ze
złośliwości nazywając nas TWA. To mnie ożywiło! Nie wiosna tylko wasze
wypowiedzi, bo nie ma nic przyjemniejszego dla prowadzącego forum, gdy w wątku
zawarte jest nie tylko suche pytanie, ale również to coś. Taki smaczek
mobilizujący i stwarzający pewien nastrój. Dzięki wam za to! Chyba rozumiecie,
że wtedy wasze pytania stają się niezwykle osobiste, wprost tchnie od nich
waszą indywidualnością, wtedy czuję że nie pisze do ciekłokrystalicznego
ekraniku, ale do bliskiej mi osoby.
Jurek

...a mnie jest coraz lepiej

[ptasik]

elaos napisała:
... więc przyszło mi do głowy zajrzeć na
> to forum. I co widzę? Nieśmiało
> odzywają się głosy z dawnego TWA. Nawet nie wiecie jak ja za Wami tęskniłam!
> Próbowałam się szwędać po innych forach, ale większości spotykałam tylko
> pyskówki, a nawet jeżeli ludzie rozmawiali ze sobą normalnie to i tak
> brakowało mi tej aury, która roztaczała się nad forum ? ogród. Nawet nas
> z Ekspert wyrażnie się ożywił,jak zaczęły pojawiać się osoby z dawnych dobrych czasów.


Proszę Was nie przestawajcie pisać, wiosna bez Was będzie mniej słoneczna.
> Serdecznie pozdrawiam - Ela

Podpisuję sie pod tym wzystkimi kończynami !!!

Zupełnie nieśmiało zauważam, że wraz z oznakami wiosny na razie bardzo nieśmiałymi we mnie budzi sie nadzieja, nadzieja na to, że wrócą stare dobre czasy, starzy dobrzy znajomi, cudowna, wspaniała, ciepła atmosfera.

Niesamowicie mi Was brakowało, oj niesamowicie...

To forum po powrocie z zupełnie zwariowanej pracy było dla mnie jak terapia na wszystkie stresy i zmęczenie. Nie źle , nie samo forum - tylko wypowiedzi ludzi, których dotąd za nie cenię i szanuję.
Na forum zaglądam nieustająco stale, za każdym razem jak zasiadam przy komputerze.
Podobnie jak Ela błądziłam po necie i podobnie jak Ela nigdzie nie poczułam sie tak dobrze jak tu , wśród ludzi nadających na tych samych falach, tak samo postrzegających to co wokoło, tak samo preferujących dom pod lasem, gdzie pierwszoplanowymi sąsiadami sa ptaki i zwierzęta, gdzie gałęzie leśnych drzew zaglądają do okien i tak ma być i tak jest najlepiej.

A dzięki takim wypowiedziom jak Twoje Elu - przymykam oczy i wracam wspomnieniami do najbardziej magicznych ,momentów w moim ogrodzie, momentów, którymi sie z Wami dzieliłam, momentów, w których okolica wyglądała jak z jakiejś baśni, kiedy słońce małowało wszystko ciepłymi złoto-pomarańczowo-brązowymi kolorami, kiedy na polu przed domem pasła sie para saren, a na drutach telegraficznych za domem siedziało stado szpaków z pustułką w gościnie.
Do momentów, którymi się z Wami nawet nie próbowałam dzielić.
Na przykład spacer po słowikowym lesie , w zimie, wszystko pokrywa cieniutka pierzynka ze sniegu, ale jest mroczno, słońce zasłaniają śniegowe chmurki...
I nagle wychodze na skraj tego niewielkiego lasku krajobraz na horyzoncie ni stąd ni zowąd oświetla rozesmiane słońce. Jest lekki mróz, tak więc snieg pobłuskuje jak górskie kryształy. Na duszy robi sie cieplej, zwłaszca, że wraz ze słońcem, które wychodzi za chmur do nogi podbiega ten najwierniejszy, nieco straszawy już kundel, którego nie zamieniłabym na żadnego innego na świecie.
Cudowna chwila, warta zapamiętania....

Jak odkryłam to forum, jak odkryłam Was, wspaniałych ludzi cieszyło mnie to nieopisanie. Teraz z różnych powodów nadzieja na powrót tamtych czasów i zwyczajów i ludzi sprawia, że czuję się młodsza, sprawia, że z niepokojem każdego dnia po powrocie z pracy otwieram forum i liczę na spotkanie starych dobrych znajomych.

Mam nadzieję na bardzo słoneczną wiosnę tego roku

Pozdrawiam wszystkich ciepło, serdecznie i słonecznie
Katula

[romank]

Tu jak zwykle cieplej niż gdzie indziej. I wiosna wydaje się bliżej.
Nie należę chyba do TWA, ale regularnie przychodzę "pooddychać". Lubię tak z
boku poczytać i "poogrzewać" się.
Tym razem ja - ten małomówny - odważam się zaproponować przejście od słów do
czynów.
Pewnie pochodzimy z różnych stron Polski, jednak zacząłem się zastanawiać czy
jako specyficzne forum nie warto byłoby zorganizować akcji, która z wirutalnej
rzeczywistości przeniesie nas w real. Pomysły mogą być różne: wspólne topienie
Marzanny (jak najszybciej!!!), ornitologiczna wyprawa nad Stawy Milickie,
poszukiwanie szarotek w Tatrach itp.

Czy to duże ryzyko? Czy rzeczywistość udowodni, że uczestnicy tego forum to Ci
sami ludzie, dla których tu zaglądam?
Pzd