róże - sadzenie

[megas1]

Kupiłam w supermarkecie róże, ale w ogóle nie znam się na ich pielęgnacji.Kiedy i jak mam je wsadzić do ziemi, jak przycinać, jak chronić? Bardzo proszę o radę!

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Ponieważ nie napisałaś co to za róże to tym razem napisze trochę o różach i
sadzeniu oraz o różach czepnych.
Róże są roślinami wrażliwymi i miejsce dla nich w ogrodzie nie może być
przypadkowe. Mało! Miejsce to więcej niż polowa sukcesu odpowiednie w ich
uprawie!!!!! Najlepiej gdy rosną w miejscach dość słonecznych, osłoniętych od
silnych wiatrów. Mimo że róże w większości są szczepione na gatunkach dzikich i
bardzo odpornych, muszą być uprawiane na glebie lekkiej, żyznej, o odczynie
lekko kwaśnym. Chociaż ich dzikie krewniaczki rosną niemal wszędzie, nawet na
wydmach nadmorskich, to gatunków szlachetnych nie należy sadzić na jałowych
piaskach i ciężkich, wilgotnych glebach gliniastych.
Róż nie powinno się uprawiać w tym samym miejscu dłużej niż 8-15 lat (zależnie
od rodzaju gleby). Po tym czasie rabatę obsadzamy innymi roślinami. Ponownie w
tym samym miejscu róże możemy posadzić dopiero po 5 latach. Obecność
rzucających cień drzew czy wilgotne cieniste stanowisko sprawiają ze są z nimi
tylko kłopoty. W takich warunkach lepiej zrezygnować z uprawy róż szlachetnych.
Róże pnące zwane też czepnymi (chociaż niczym się nie czepiają) dzielą się na
dwa nazwijmy to typy, o pędach sztywnych i giętkich. Może nie ma to znaczenia
dla właściciela, ale dla specjalisty ma ponieważ miedzy innymi inaczej się je
przycina. Dla mnie też ma ponieważ teraz muszę Pani krotko opisać cięcie obydwu
typów. W różach jest ważna również nazwa odmiany. Wcale nie dla szpanu, ale na
przykład wśród róż pnących jest wiele takich jak róże ze słowem 'Climbing'
przed nazwą. W ciągu pierwszych kilku lat nigdy nie należy ciąć ich długich
łodyg, gdyż jeśli za wcześnie przytnie się je zbyt mocno, krzewy mogą powrócić
do formy krzaczastej. Takie dranie!

Jak tniemy róże pnące o pędach długich cienkich i wiotkich?
Róże z tej grupy kwitną przez wiele lat bez cięcia. Wydają one znacznie więcej
pędów u podstawy krzewu, niż róże czepne o sztywnych pędach i bez ciecia krzew
przekształca się w gąszcz splątanych gałęzi. Co mnie się bardziej podoba niż
rozpięta na stelażu nienaturalnie ukrzyżowana roślina. Róże te tnie się przy
końcu lata. I ten termin dotyczy generalnie większości róż. Jak pani widzi
teraz już za późno! Po cieciu należy wszystkie nawet najmniejsze rany
posmarować Dendromalem – taką maścią na rany drzew. Zawsze usuwa się pędy stare
chore. Czym róża starsza tym cięcie powinno być bardziej intensywne, aby
zachować tak zwany szkielet. Najstarsze pędy usuwa się tuż przy ziemi 1/3 do
1/4 pozostawiając nowe i część starych, ale jeszcze żywotnych, aby je później
rozpiąć na podporze i stworzyć szkielet rośliny. Z pędów głównych usuwa się nie
zdrewniałe wierzchołki i przycina wszystkie odgałęzienia. Należy też skrócić
wszystkie pędy, które psują kształt krzewu. Pędy zaleca się rozpinać poziomo,
co stymuluje kwitnienie nowych krótkopędów. Na koniec wypada dodać, że jeśli
mamy zamiar zając się różami na serio, to należy kupić sobie książkę ich
pielęgnacji! Róże, bowiem, to ogromna ilość krzyżówek i odmian, a ich cięcie i
pielęgnacja może znacznie się różnić. To, co piszę dotyczy tylko róż tzw.
Pnących i to też nie wszystkich odmian!

Teraz o tych, co są czepne, ale i przy tym sztywne. Jak o tym piszę to mnie
ciarki przechodzą ile to człowiek namodził w przyrodzie!

Wiele róż czepnych z tej grupy kwitnie dobrze całymi latami przy niewielkim
cięciu, polegającym na usuwaniu martwych, chorych i cienkich pędów. Wycina się
je jesienią, po kwitnieniu. Tak do połowy października. Pędy główne zostawia
się nietknięte, poza tym po prostu przycina się pędy boczne, ale tez bez
przesady. Nieprawidłowe cięcie nie szkodzi za bardzo różom wymienionym wyżej,
ale z tych o sztywnych pędach lepiej nie ciąć intensywnie, jeśli nie doczytamy
co i kiedy wyciąć. Jak wspomniałem zależy to od odmiany róży i właściwie nie ma
tu jakiś sztywnych reguł. Należy pamiętać, że krzyżówki te powstały z róż
krzewiastych i ich cięcie powinno być bardzo wyważone! Sporadycznie może być
konieczne cięcie odnawiające, kiedy ogołoci się podstawa krzewu. Co rzadko się
zdarza gdy są one prawidłowo pielęgnowane. Należy przyciąć jeden lub dwa stare,
główne pędy na wysokość 30 cm nad ziemią, aby pobudzić do wzrostu nowe pędy,
które zastąpią stare. Ale te pędy musza być inaczej będziemy długo czekać!

Na koniec jeszcze kilka rad Ogrodnika: Róże pnące kwitną obficiej, jeśli pędy
główne są rozpięte poziomo. Przed zimą należy je położyć na ziemi i przykryć
słomą. Nie należy obsypywać ich liśćmi okrywać folią itp, gdyż wówczas łatwo
ulegają zaparzeniu i infekcjom grzybowym z rakiem róży na czele. Dbajmy o to,
aby zimowa kołderka była przewiewna i na przedwiośniu, gdy jest ciepło
odkrywajmy słomę, aby krzewy się nie przegrzewały. Ważną czynnością jest
usypanie kopczyka ziemi chroniącego główne pędy do wysokości około 0,5 m.
Najbardziej popularne są róże wielokwiatowe - polianty, oraz wielkokwiatowe
mieszańce herbatnie. Ostatnio na popularności zyskują też róże pienne,
doskonale wyglądające w niewielkich przydomowych ogródkach. Mimo że krzewy te
można sadzić na wiosnę, to jesienne sadzenie jest niewątpliwie najbardziej
sprzyjające ich prawidłowemu rozwojowi - ukorzeniają się jeszcze przed
nadejściem zimy i wiosną szybko podejmują wegetację.
Jesienią na rynku dostępnych jest najwięcej odmian róż - zarówno w
supermarketach, jak i w centrach ogrodniczych. Niemal wyłącznie możemy kupić je
z odkrytym systemem korzeniowym, choć ostatnio zaczynają również pojawiać się w
pojemnikach. Róże sprzedawane w taki sposób możemy sadzić właściwie przez cały
rok.
Nie kupujmy kota, tylko różę
Najważniejszą sprawą jest nabycie zdrowych i dobrze rozwiniętych roślin.
Wybieramy dorodne, prawidłowo rozrośnięte krzewy, których korona składa się z
kilku młodych zielonych pędów, a na nich widoczne są dobrze wykształcone pąki.
Krzewy powinny być młode (stare źle się przyjmują), co łatwo stwierdzić po
braku grubych, pokrytych ciemną korą gałązek. Te sprzedawane w plastikowych
workach czasami, z powodu zbyt wysokiej temperatury, zaczynają puszczać
jasnozielone pędy jeszcze w sklepie - takich róż nie należy kupować. Baczną
uwagę zwróćmy na korzenie, które powinny być długie na około 20 cm, mocno
rozgałęzione i, co najważniejsze, wilgotne.
Jak wszystkie krzewy i drzewa sprzedawane z gołym korzeniem, tak i róże są
wrażliwe na przesuszenie korzeni, po kupieniu należy więc jak najszybciej je
posadzić. Aby korzenie dłużej utrzymywały wilgoć, krzewy często pakuje się do
plastikowych woreczków. Coraz częściej też sprzedawane są w opakowaniach i z
korzeniami umieszczonymi w wilgotnym torfie. Aby ochronić róże przed utratą
wody, ich pędy pokrywa się woskiem. Tak zabezpieczone można bez obawy
przechowywać w chłodnej miejscu nawet przez 2-3 tygodnie. Przed sadzeniem nie
usuwamy warstwy wosku, a jedynie zanurzamy krzewy na kilka godzin w wodzie.
Miejsce to połowa sukcesu
Róże są roślinami wrażliwymi i miejsce dla nich w ogrodzie nie może być
przypadkowe. Najlepiej gdy rosną w miejscach dość słonecznych, osłoniętych od
silnych wiatrów. Mimo że róże w większości są szczepione na gatunkach dzikich i
bardzo odpornych, muszą być uprawiane na glebie lekkiej, żyznej, o odczynie
lekko kwaśnym. Chociaż ich dzikie krewniaczki rosną niemal wszędzie, nawet na
wydmach nadmorskich, to gatunków szlachetnych nie należy sadzić na jałowych
piaskach i ciężkich, wilgotnych glebach gliniastych.
Róż nie powinno się uprawiać w tym samym miejscu dłużej niż 8-15 lat (zależnie
od rodzaju gleby). Po tym czasie rabatę obsadzamy innymi roślinami. Ponownie w
tym samym miejscu róże możemy posadzić dopiero po 5 latach.

Trudna sztuka sadzenia
Róże są krzewami o głębokim systemie korzeniowym, dlatego przed posadzeniem
rabat€ dokładnie przekopujemy, co najmniej na głębokość 60 cm, or

[jerzy.wozniak]

Trudna sztuka sadzenia
Róże są krzewami o głębokim systemie korzeniowym, dlatego przed posadzeniem
rabat€ dokładnie przekopujemy, co najmniej na głębokość 60 cm, oraz wzbogacamy
przeznaczonym dla nich podłożem. Krzewy zamaczamy w wodzie (całe lub tylko
korzenie) z dodatkiem fungicydów, takich jak np. Kaptan czy Dithane. Kąpiel
powinna trwać co najmniej 10 godzin. Bezpośrednio przed posadzeniem obcinamy
ostrym i czystym sekatorem zbyt długie, martwe i połamane korzenie oraz
wyciągnięte pędy. Przy jesiennym sadzeniu pędów nie musimy mocno skracać;
robimy to tylko wtedy, gdy przeszkadzają.
Niskie odmiany sadzimy w odstępach co pół metra. Róże wielkokwiatowe możemy
posadzić bliżej siebie, jednak pamiętajmy, że dorosłe, zbyt zagęszczone krzewy
na dużej rabacie są trudne do pielęgnacji - łatwo wówczas o poranienie rąk
kolcami.
Na mocno nasłonecznionych rabatach podłoże wokół świeżo posadzonych krzewów
należy okryć gałązkami iglaków (w żadnym wypadki suchymi liśćmi!). Dzięki temu
na przedwiośniu ziemia nie będzie zbytnio się nagrzewała w słoneczne dni i róże
nie zaczną za wcześnie wegetacji.
Krzewy te nie są roślinami trwałymi; po kilku lub kilkunastu latach zaczynają
chorować i słabo kwitną. Nie pozostaje nam wówczas nic innego jak wyrzucić je i
zastąpić nowymi.

Sadzimy krok po kroku
1. Przygotujmy dołek około 30 cm głębokości i podobnej szerokości, tak aby
korzenie mieściły się w nim swobodnie i nie były pozaginane. Dno i boki należy
spulchnić widłami. Na ubogich glebach wykopujemy głębszy dołek i na jego dno
kładziemy trochę dobrze rozłożonego obornika, który przysypujemy ziemią.

2. Na środku dołka usypujemy kopczyk z ziemi i równomiernie rozkładamy na nim
korzenie. Krzew powinien znajdować się na takiej głębokości, aby miejsce
szczepienia było widoczne kilka centymetrów poniżej poziomu gruntu. Korzenie
obsypujemy ziemią i jednocześnie delikatnie potrząsamy krzewem, aż wypełni się
przestrzeń między korzeniami. Ziemi nie powinno się ugniatać nogami, lecz
jedynie lekko ubić ręką.

3. Różę obficie podlewamy. Gdy woda wsiąknie, uzupełniamy osiadłą ziemię.
Strumień wody nie powinien być za silny, gdyż wówczas może wymyć ziemię
spomiędzy korzeni albo znad obornika, a korzenie nie mogą mieć z nim kontaktu.

4. Aby róża nie zmarzła, usypujemy kopczyk z ziemi lub torfu, tak aby okrył
podstawy pędów. Powinien on mieć 25-30 cm wysokości, zależnie od wielkości
krzewu. Wiosną kopczyk rozgarniamy etapami, w pochmurne i wilgotne dni, ale
dopiero wtedy, gdy na pędach róż pojawią się silnie nabrzmiałe pąki. Uwaga!
Róże zbyt wcześnie odkryte często padają ofiarą przymrozków.
Jerzy Woźniak

[megas1]

Strasznie Panu dziękuje! Rozwiał Pan moje wątpliwości. Na pewno jeszcze się odezwę.

Pozdrawiam

[jerzy.wozniak]

Pytać, pytać i jeszcze raz pytać!!! Ogrodnictwo to trudna dziedzina nawet dla
mnie!!!
Razem na pewno bezie nam łatwiej
Pozdrowienia,
Jurek