Złamane serce Federera

[Gość: fankatenisa]

No sorki, ale facet, który sie popłakał bo nie zdobył kolejnego
tytułu Wielkiego Szlema? Ja rozumiem, ze to są emocje. Ale bez
przesady...

[Gość: rad]

zachowal sie jak ciota, rozumiem zeby ze szczescia ale z niezdobycia
mistrzostwa? i tak jest legenda. taki jest sport zawsze ktos przegrywa a
pojedynek byl na bardzo wysokim poziomie

[Gość: q]

Mimo, że zasługujesz na to, by Ci odpowiedzieć, że sam jesteś ciotą, tego nie zrobię. To jest żałosne, że takim terminem określasz wybitnego zawodnika, który osiąga wyniki w diabelnie trudnym sporcie. Facet biegał za tą cholerną, małą piłką ponad 4 godziny, przegrał z niesamowitym Nadalem, więc ja rozumiem to, że mógł się podłamać. Dla mnie to pokazuje, że mimo swej wielkości jest też normalnym człowiekiem i trzymam kciuki, by się na Nadalu odegrał.

[Gość: mario]

pisząc żeby Federer się na Nadalu odegral udowodnileś że kompletnie nic nie rozumiesz i jesteś typowym tenisowym kibolem

[Gość: daria]

mi się wydaje że tu nie chodziło o ten jeden pojedynek, ale o jeden z wielu.
takie ciśnienie, oczekiwania, wcale mnie nie dziwi że ta przegrana i jego przerosła.

[Gość: wawak]

No widzisz misiek, swoim komentarzem pokazałeś, że właśnie niewiele
rozumiesz. Postaraj się wypowiadać bardziej subtelnie o tematyce,
która nie jest Twoją mocną stroną.
Pozdrowienia dla fanów dyscypliny, przede wszystkim tych grających
od i pamiętających boskiego Andre i P.Samprasa oraz ich wspaniałą
rywalizację.

[Gość: fankatenisa]

Pojedynki Samprasa i Agassiego to juz historia (swoja drogą
strasznie ich szanowałam za to że poza siłą dysponowali też ogromną
różnorodnością zagrań).
Pamiętam też łzy Samprasa podczas meczu z Agassim, ale były to łzy
po stracie przyjaciela i trenera. Ale to juz inna sytuacja.

Federer

[mamoniowa303]

Nie mozna miec wszystkiego, wiadomo, apetyt rosnie w miare jedzenia.
Ale Fedsowi zaczelo brakowac dystansu, zdaje sie, ze umknelo mu, iz
czasy, gdy nie mial wlasciwie konkurentow bezpowrotnie minely.
Dzisiaj tenisowy swiat obfituje w mlode wilczki, ktore przepychaja
sie w walce o czolowe rankingowe pozycje.
Latka leca, nabywa sie doswiadczenia, ale niestety sil i
determinacji ubywa.
Federer zachowal sie jak rozkapryszone dziecko, ktore nie dostalo
upatrzonej zabawki. No i przydalo by sie wiecej szacunku dla rywali.

Złamane serce Federera

[Gość: NIE]

Kto z uwagą przyglądał się temu widowisku, kolejnemu z ich udziałem, ten wie, że nie w braku determinacji należy szukać przyczyn finałowej porażki. Roger biegał jak szalony, nie było piłek straconych. Chciał wziąć z Nadal wszystko to, czym Nadal niszczył jego...Cóż za kapitalny pojedynek, esencja sportu! A wy tu go od cioty, przegranego i mentalnego degenerata!

[Gość: dal]

Fankotenisa i ty rad, kupcie sobie po rakiecie i pie...ijcie sobie
w łeb jedno drugiemu...

Złamane serce Federera, moje też...

[Gość: GQ]

Po części się zgadzam z opiniami, że niby Roger zachował się niemęsko, nie po
mistrzowsku - płaczący facet, jak dziecko... Ale to tylko dowodzi skali dramatu,
który chłopak przeżył - przecież wszyscy widzieli, że przegrał ten mecz (5 set)
zdecydowanie w głowie, gdyby się nie posypał, to miał wszelkie atuty by wygrać.
Ale znów na drodze stał ten Nadal, który go bije wszędzie, nie potrafi z nim
grać, to jest dla niego jakiś straszny koszmar z którego nie może się obudzić.
On sobie doskonale zdaje sprawę, że jak tak dalej pójdzie, to nie tylko nie
pobije rekordu Samprasa, co go nawet nie wyrówna... im większe ambicje, tym
porażki bardziej bolą... ja bym wolał, żeby Polacy po kolejnej porażce w nogę
trochę popłakali, zamiast byli rozluźnieni jak gdyby nigdy nic - bo w końcu było
wiadome że przegrają... Dla mnie to jest wielki dramat tego faceta, który
przeżywam również osobiście, bo kibicuję mu z całego serca - te łzy były piękne
- co zresztą widać po komentarzach w prasie i zachowaniu kibiców na korcie.
A wracając do finałów, rekordów - naprawdę życzę Rogerowi żeby chociaż wyrównał
ten rekord Samprasa, bo pierwszy i tak nie będzie, gdyż zanosi się na to, że
Nadal i tak pobije wszystkie ;)

[mamoniowa303]

Gość portalu: GQ napisał(a):
Ale to tylko dowodzi skali dramatu
> ,
> który chłopak przeżył

Chcialabym tylko zwrocic uwage, iz Roger Federer jest dojrzalym
zawodnikiem i mezczyzna. Jaki dramat ??? Po prostu przegral mecz, bo
ktos stojacy po drugiej stronie siatki okazal sie lepszy.
W moim odczuciu te lzy nie swiadcza o tym, ze jest mieczakiem, ale
dowodza zadufania pana Federera. Uroil sobie, ze wyrowna, ba pobije
jakis rekord i jak sie nie udalo, to sie rozkleil. Zachowanie
niegodne zawodnika tego formatu...

[Gość: mario]

Jaki dramat!!!W turnieju WS startuje 128 najlepszych tenisistów świata i nikt nie przyjeżdża żeby przegrać.Federer przegrał w finale z numerem 1!!!I nie jest to żadna niespodzianka.Dlatego te łzy świadczą o bezsilności a nie o klasie zawodnika.

[Gość: fankatenisa]

"Ziarno" i "teletubisie" to co najwyżej moze pogladac moje dziecko.
A emocje nie są mi obce. Ale jak już napisałam łzy z powodu
niezdobycia upragnionej zabawki to zdecydowanie nie przystoi, jakby
nie patrzeć, wielkiemu Mistrzowi (z całym szacunkiem dla Federera).

[Gość: Raff]

Z Rogera Federera nagle zeszły emocje (gigantyczne emocje) i łzy to była tylko i
wyłącznie naturalna na nie reakcja.

To normalny człowiek, ma do takich reakcji pełne prawo, krytyka tutaj jest nie
na miejscu.

[Gość: tomi_78]

To nie chodzi oto, ze koles sie poryczal bo przegral, raczej o duze
zaangazowanie emocjonalne, lzy to sposob odreagowanie, gdy to
wszystko juz puscilo (plakal tez po wygranych meczach). Pomysl
sobie ile traci ktos, kto nigdy sie do tego stopnia nie
zaangazowal, nawet jezeli dla kogos innego to tylko mecz tenisa i
nie zalezy od tego zycie jego i jego bliskich.

fanko tenisa, masz 100% racji w tej jednej sprawie

[Gość: tenisista]

Federer zachował się jak dzieciak, a nie jak facet a to wynika z jego chorej
ambicji w podejściu do meczu. kiedy przegrywał z Canasem, czy w mniej ważnych
meczach w jego rozumieniu, nie traktował tego jak porażek ale jak wpadki przy
pracy. wiadomo że walcząc o rekordy w finałach wielkiego szlema, nie może
powiedzieć że się nie starał i że tak wyszło, i nie umie znieść że choroba na
sukces, daje znać o sobie. moim zdaniem od lat Federer (którego tenis bardzo
szanuję, i bardzo cenię - w oderwaniu od sylwetki osoby jaka ją uprawia), to
jest przykład "zaciętego człowieka sukcesu", rodzaj "prymuska" który musi
wszystko zrobić z zaciętymi zębami najwyżej, i wyróżnia go CHORA ambicja. jego
megalomania jest tak wielka, że nawet próbuje to ukryć, jakimiś gestami pozornej
"skromności" która już jest na maksa przy jego charakterze wkurzająca. to typ
faceta, który będzie 50 lat walczył o "szczyty i zaszczyty" a potem jak osiągnie
wszystko / albo nawiedzi go jedno potknięcie strzeli sobie kulką w łeb. tak
widzę jego "psychologię".

Złamane serce Federera

[Gość: basiek]

masz racje federer to legenda to bzdura ze urrzymywal sie na szczycie bo nie
mial konkurencji sproboj byc takim jak on to zobaczysz jakie to latwe lata
treningow bolu wyrzeczen brak normalnego zycia to cena jaka placa najlepsi
.federer i nadal sa wspaniali tez dlatego ze walcza do konca nie patrza wtecz
nie widza tych nagrod ,ktore zdobyli,dlanich moim zdaniem sam tenis,gra
emocje,rywalizacja to sens ich zycia .lzy rogera swiadcza same za siebie ,to
reakcja sportowca a slowa nedala to najlepszy komentarz tego co sie stalo,

[13monique_n]

Pominę komentarze wykazujące się brakiem zrozumienia dla emocji w
sporcie w sensie ogrólnym a w tenisie w sensie szczególnym -
zwłaszcza emocje pojedynków Federer vs Nadal. Pięknych,
emocjonujących, z klasą. Kto tego nie czuje, temu się nie wytłumaczy
(może żałować, jeśli go na to stać).
Przepiękny mecz, łzy Rogera poruszające do bólu, także rywala, który
umiał sie znaleźć. A reszta - phi...

Złamane serce Federera

[Gość: Torwid]

Wiesz Mamoniowa- lepiej wracaj na te swoje randki internetowe, to przynajmniej
coś na czym się znasz.

[Gość: Jędrzej]

Gość portalu: fankatenisa napisał(a):

> No sorki, ale facet, który sie popłakał bo nie zdobył kolejnego
> tytułu Wielkiego Szlema?

On się popłakał nie dlatego, ze przegrał, ale że utracił władzę nad swym ciałem na korcie. Jego ramiona, stopy, dłonie - kiedyś mistrzowskie i bezbłędne - dziś w decydujacych momentach robią co innego, niż on im każe. W meczach Nadal - Federer powtarza się od pewnego czasu wciąż ten sam motyw: Roger prowadzi wyrównaną walkę, błyszczy świetnymi zagraniami - ale kiedy pojawia się realna szansa na zwycięstwo, nagle zaczyna grać o dwie klasy gorzej i przegrywa. W jego duszy zalągł się czerw, który budzi się i niszczy go w najważniejczych chwilach. Roger nie wie skąd się ten czerw wziął ani nie umie się go pozbyć - dlatego płacze.

Złamane serce Federera

[Gość: Rory]

Jak koleś najpierw mówi, że jego główne cele na ten sezon to wygrana
w australii, pierwszy tryumf w paryżu, odzyskanie tytułu w Londynie,
kontynuowanie zwycięskiej passy w nowym jorku, powrót na 1 miejsce w
rankingu i wygranie wszystkich mastersów... to mnie jego płacz nie
wzruszy. Nawet w 2005 roku, kiedy był rzeczywiście królem tenisa,
mówił skromnie, że ma nadzieję utrzymać 1 miejsce w rankingu i
powalczyć o tytuł w swoim ukochanym wilmbledonie... a teraz ? chyba
jednak powinien sobie postawić poprzeczkę trochę niżej.

[Gość: Fan]

Nie jest prawdą, że płakał pierwszy raz podczas ceremonii jako przegrany. Można
wspomnieć finał w jego rodzinnej Bazylei w 2001 roku, gdy po przegranej z
Henmanem płakał jak bóbr przed szwajcarską publicznością.

Dowód -> www.youtube.com/watch?v=w8QDlcFHA4o

Złamane serce Federera

[Gość: typkoteusz]

Jak czytam opinie, że Fedex jest ciotą albo, że jest rozkapryszony i
płacze bo sobie ubzdurał że jest najlepszy to mi ręce opadają.
Pewnie dla Was ignoranci byłoby "po męsku" gdyby Fedex po meczu
zrobił zadymę w stylu John McEnroe i połamał jeszcze rakietę. Ja
rozumiem Fedexa w 100%. Staje po raz kolejny do meczu z gościem,
którego uważam za robocopa po tym co zrobił ( dwa wykańczające mecze
jeden po drugim i tylko 2 dni odpoczynku). Staje do meczu i nie daje
rady - presja ogromna a on po raz kolejny nie ma recepty na Rafę.
Teżbym chyba nie wytrzymał. Grand Slam to nie jest gra w bierki
tylko 2 tygodnie harówy.

kolego, to wcale nie tak. Ty chyba nie widziałeś

[Gość: tenisista]

wcale tego meczu. Federer, grał na równi, po czym zaczął "płakać" z paniki już w
połowie ostatniego seta kiedy kondycja Nadala była chyba gorsza fizycznie niż
Federera. przerażone oczy od stanu kiedy Nadal miał 2 gemy przewagi. nie dlatego
że Nadal JEST NIE DO OGRANIA, ale dlatego że "ucieka mu taka okazja", to jakaś
histeryczna reakcja, że patrzy na niego świat, że on musi się "upokorzyć" i
pokazać swoją niemoc po raz następny, bo nie była to MOC Nadala, tylko NIEMOC
Federera przede wszystkim. zachował się jak mięczak W CAŁOŚCI, a nie w rozdaniu
bo tak grał mecz, z naciskiem na 5 set.

bardzo wrażliwym na prawdę na miarę top 10 tenisistą był Gaston Gaudio, ale
jednak u niego było trochę inaczej. to był typ "histeryka" który ciągle grał "ze
sobą", rozmawiał ze sobą, dlatego wzbudzał we mnie większe zrozumienie. człowiek
który nie potrafił za nic grać na punkty a był tenisistą świetnym. jeśli płakał
to dlatego że tak mu się robi, a nie że nie może wygrać któregoś tam tytułu czy
meczu z tym a tamtym, to było coś innego, był na siebie zły, ale nie zachowywał
się jak Federer.

EMOCJE a emocje, to zasadnicza różnica

[Gość: PIJANY KSIĄŻĘ]

EMOCJE gracza tenisowego Federera to co innego niż emocje oglądacza,
chciałbym zwrócić uwagę. Czym innym siedzenie przed telewizorkiem i
jakieś tam mniejsze czy większe emocjonowanie się zdarzeniem, a
zupełnie czym innym zaangażowanie emocjonalne i wielogodzinne
napięcie graczy, którzy dają z siebie absolutnie wszystko i jeden z
nich znów okazał się za krótki dla swego wielkiego rywala. Tych
emocji zupełnie nie da się porównać.
Zachowanie Federera nie tyle świadczy o słabości, ale raczej jasno i
wyraźnie ukazuje jak wielkie EMOCJE towarzyszą wielkiej rywalizacji
i ile trzeba udźwignąć przed, w trakcie i na koniec. Telewidz zaś
nic nie dźwiga, ale w niczym nie przeszkadza mu to wygłaszać
bezwzględne opinie w temacie, o którym pojęcia mieć nie może, bo
nigdy nie doświadczył tego typu emocji.
Wielkie emocje muszą przecież znaleźć jakieś ujście i tak się
właśnie stało w tym przypadku, a to pokazuje jedynie jak bardzo
Federerowi zależało i jak ciężka to porażka dla niego. Bo dla niego
to jest coś więcej niż zwykły pojedynek. To granie Federera z
Nadalem to zresztą dla obydwu coś wyjątkowego, a nie jakiś tam mecz.
Zwykły oglądacz nigdy nie będzie w stanie pojąć ciężaru gatunkowego
takiego pojedynku i towarzyszących mu oczekiwań, napięć, emocji, bo
obejrzy, i nawet jak mniej lub bardziej po swojemu poemocjonuje się,
to wróci zaraz do swoich zajęć i tyle. A jego ewentualne emocje
nigdy nie będa nawet w przybliżeniu emocjami graczy.
A dla takich graczy musi to być gigantyczne obciążenie emocjonalne.
Bo to przecież nie jest tak, że wychodzi dwóch największych obecnie
w tenisie facetów i na chłodno sobie pykają przez cztery czy pięć
godzin, jeden wygrywa, drugi przegrywa i spływa to po nich jak po
kaczce i przechodzą nad tym do porządku dziennego w pięć minut.
Płacz Federera w takiej sytuacji to wydarzenie niecodzienne, ale
pokazujące jaka skala napięć może towarzyszyć wielkiej rywalizacji.
I chwała Nadalowi, który autentycznie szanując Federera pięknie się
potrafił zachować i żadnego triumfalizmu nie było. Pokazał skromność
i okazał szacunek pokonanemu. I również dlatego jest wielki.
A tu same chłodne mędrki siedzą i dają coś w rodzaju "Federer
przegrał i popłakał się? no, bez przesady".

[roger_federer2000]

Pięknie napisane. Nic dodać, nic ująć. Resztę komentarzy naprawdę lepiej
pozostawić bez ... komentarza. Szkoda nerwów na czytanie bredni.

"I chwała Nadalowi, który autentycznie szanując Federera pięknie się
> potrafił zachować i żadnego triumfalizmu nie było. Pokazał skromność
> i okazał szacunek pokonanemu. I również dlatego jest wielki."

O taaak. Muszę przyznać, że nigdy Nadala nie darzyłem zbytnią sympatią (i to
naprawdę delikatnie mówiąc:) Natomiast wczoraj po meczu naprawdę nabrałem do
niego sporo szacunku i właśnie sympatii. Miły, skromny i przede wszystkim
normalny chłopak. Bardzo mi się podoba autentyczny, nieudawany wzajemny szacunek
między tymi dwoma wybitnymi sportowcami. W każdym razie pierwszy raz w życiu
przyznaję: klasa Rafa :)
I oby Roger szybko się podniósł po porażce, w końcu jest wielkim mistrzem (jak
to słusznie zauważył sam Nadal).
pozdrawiam

Dlaczego płakał ?

[Gość: jaro]

To chyba oczywiste - jak powiedział mógł i powinien był wygrać ten
mecz. Od drugiego seta z wyjątkiem małego fragmentu trzeciego (który
przegrał) grał znakomicie. W zasadzie nic nie stało na przeskzodzie
by tak zagrał i w piątym, ale nie wytrzymał nerwowo i nie zagrał. A
więc z własnej winy wypuścił z rąk wielką szansę i dlatego płakał.
Nie dlatego, że przegrał, ale dlatego, że nie podołał temu, co
powinien był uczynić, a więc zagrać na swoim poziomie do końca i już
teraz przejść do historii ... Tenisowo ma wszelkie atrybuty by
pokonać Nadala, mentalnie niestety nie, za to Nadal chyba nie wie co
to nerwy. W tegorocznym Wimbledonie w półfinale któregoś z nich
skrzywdzi jednak boleśnie Murray ...

[roger_federer2000]

"W tegorocznym Wimbledonie w półfinale któregoś z nich
skrzywdzi jednak boleśnie Murray ..."
Ciekawa teza. A co do tej pory osiągnął Murray na trawie? W zeszłym roku dostał
potężne baty od Nadala bodaj w ćwierćfinale - i to jego największy sukces.
Dobrze to powiedział Roger, kiedy przed Aussie Open, Murray był faworytem
bukmacherów (również sam siebie uważał za głównego faworyta). Czym innym są
zwycięstwa w Doha, Madrycie czy jakimś turnieju pokazowym w Abu Dabi, a czym
innym w wielkim szlemie. Dopóki nie wygrasz któregoś z turniejów wielkiej 4 -
nie możesz być uważany za faworyta. Faworytami zawsze będzie Roger i Rafa bo
mają doświadczenie w wygrywaniu największych spotkań. W dalszej kolejności
Djokovic, bo mimo wszystko udało mu się wygrać w Australii.
Święcie wierzę, że Roger pozbiera się po tej druzgocącej mentalnie porażce i
wróci na tron w Londynie. Bo w Paryżu to Nadal wygra a zamkniętymi oczami.
pozdrawiam

Złamane serce Federera

[Gość: klaudia]

te tłumaczenia są żałosne ;/ kiedy Roger powiedział : God, it's killing me oznacza to: Boże, strasznie mnie to boli. A nei jak to napisaliście wy redaktorzy to mnie zabija;/ gdzie tu sens?

PS.Roger jesteś wielki.

Złamane serce Federera

[Gość: mario pollack]

Nie ma kogoś takiego jak najlepszy zawodnik wszechczasów. Nie ma
takiej możliwości by porównywać osiągnięcia starych mistrzów z lat
70 i 80, a nawet 90 z tym co się dzieje teraz, inne nawierzchnie
(wolniejsze), inna technologia, inne, niebotyczne przygotowanie
fizyczne, inne zainteresowanie ze strony mediów. Podobnie twierdzą
Sampras, Laver i inni. Federer to na pewno najlepszy zawodnik swojej
ery czyli początku XXI wieku. 13 szlemów nie dostaje się za darmo.
Sam stworzył tego potwora. Ja myślę, że taki gracz rodzi się raz na
dekadę, ale dzięki niemu cała dyscyplina idzie w górę. Nadal chciał
pobić federera i jego (Rafy) tennis, cały czas się poprawia.
Świetny, płaski backhand, coraz lepszy serwis, dobra gra przy siatce
itd. Największy problem Nadala, to czy przy jego stylu gry możliwe
jest uniknięcie kontuzji, i to poważnych. Nie wiem czy pamiętacie,
ale Nadal już taką miał (bodajże kostka, potrzebna była operacja). A
w US Open to już nie ten sam Nadal. A Fed poprostu taki jest.
Technicznie świetny, psychicznie mówi się, że miękki. Nie do końca,
Wimbledon 2007 ograł Nadala, choć to Hiszpan jest ostatnio jest
górą, w garosie wyraźnie. Jak bardzo kibicuję Federerowi, to
imponuje mi Nadal, swoim zachowaniem w stosunku do Szwajcara, i
odwrotnie. Przydałoby się, żeby kibice o tym pamiętali.

Willander, znany wyznawca Federera już go "skrelił", nazywając
rywalizację z Nadalem jednostronną w ostatnim czasie. Zobaczymy jak
to się wszystko potoczy.

PS a tak na marginesie to może dlatego Roger się tak rozczula,
ponieważ jego pierwszy trener pochodzi z Australii? O ile mi wiadomo
to zginął w jakimś wypadku samochodowym.