Przemoc fizyczna wobec rodziców...

[patrice7]

Dziewczyny doradzcie bo osiwieje,a za młoda jestem.
Wyczerpuyja mi sie pomysły i nie wiem co robic.
Licze na wasze rady i doświadczenie.
Malwina mnie bije.
Jakkolwiek to brzmi śmieszne nie jest.
Moze nie ,ze stoi i mnie leje,ale dość często sobie pozwala na uderzenie.
Najcześciej bije mnie po rekach ,a jeszcze czesciej w twarz.

Np. Wczoraj w sklepie , nachylilam sie nad nia zeby cos powiedziec uderzyla
mnnie z otwartej dłoni, złapałam powiedziuałam stanowczo nie wolno , to
popatrzyła na druga i druga to samo.
Czesto sie przy tym smieje,ale ostatnio nabrało to jakby innego znaczenia bo
widze ,ze ma mine powazna i jakby robiła to umyślnie.
Help.

[leluchow1]

Mój Piotruś też ma "lekką rączkę" - jak nas uderzy to zawsze go karcę słownie i
często wynoszę na karny kocyk. Młody leci wtedy do mnie i się przytula a ja
strzelam pedagogiczną gadkę. Ale na pocieszenie ci powiem, że obaj moi chłopcy
właśnie w tym wieku lubili fizycznie rozwiązywać problemy :-), i minęło im z
wiekiem. Tzn Mateuszowi minęło i mam nadzieję, że Pitkowi też minie.

[a.zaborowska1]

U nas na szczęście nie ma tego ale tak sobie myślę...
malwa chodzi do żłobka? tak? może tam są jakieś zachowania które
wzbudzają u niej takie załatwienie sprawy. W sumie powiem ci, że
niektóre dzieci mają różne tzw" skłonności" mojej koleżanki córka
biła wszystkich i wszystko do 3 roku życia. Tez się tak zamartwiała
jak ty. Skończyła 2 latka skończyła bić. Wiesz może warto skożystać
z jakiegoś psychologa dziecięcego i może on doradzi jak postępować w
takich sytuacjach.

[kogosia]

[blanka0]

Lena tez nas leje, drapie, gryzie,
nie przyszlo mi do glowy jej oddac / ktos tak kiedys pisal/
licze ze jej przejdzie :-)

[patrice7]

Nie no ja tez wlansie nie biore pod uwage ,zeby jej oddac.
Tylko widze ze moej mowienie nie wolno gó... znaczy;/

[maadga]

U mnie też tak było ze starszakiem (trwało to parę miesięcy), a
teraz Lili wchodzi w ten etap. Jak mnie uderzy łapię ją mocno za
rękę, robię bardzo smutną minę i wyraźnie groźnym tonem mówię nie
wolno bić.
Ważne żeby nigdy, przenigdy się nie roześmiać, ja dodaje, że mnie
boli i pokazuję miejsce w które mnie uderzyła i proszę żeby
pocałowała. Mam nadzieję że niedługo się oduczy tego zachowania.

[f3f]

szukaj.gazeta.pl/forumSearch.do?&s.sm.query=&s.sm.title=bije&s.sm.forumXx=851&sf=tytul&s.sm.author=&y
=4&x=10
tu wszędzie radzą konsekwencję, krótkie jednoznaczne komunikaty bo
dziecko za małe na długie komunikaty

[malea1]

Antek próbował kilka miesięcy temu. Zawsze łapałam go za rączki,
patrzyłam w oczy i mówiłam, że nie wolno bić. Zabroniła wszystkim
wokół sie z tego smiać. Podziałało. Myślę, że nigdy nie należy
oddawać, bo czego to uczy!? Ja zresztą jestem stanowczą
przeciwniczką jakichkolwiek kar cielesnych. A jeszcze jak chciał
mnie uderzyć drugi raz to uprzedzałam i łapałam za rękę i trzymałam
tak chwilę aż odpuścił.

[patrice7]

U mnie Malwina nie odpuszcza,jak łapie za łapki to wrzask ,płącz rzucanie sie na
podłoge, puszczam a ona Bach!

[borowka78]

Pati, musisz to przeczekac i byc konsekwentna w mowieniu "nie wolno,
to mnie boli". Moj grzeczniutki blond aniolek tez tak ma- bieje cala
nasza trojke. Konsekwentnie zabraniamy tego, Szymek po chwili sie do
nas przytula- to takie jego przeprosiny;-) Tylko Marcinek mu czasem
odda ;-/ juz widze te bojki...
tak wiec ja ciagle sobie strzepie jezyk, ale wiem, ze beda tego
rezultaty.

[disno]

u nas to samo - nie za często ale raz na jakiś czas mała zaczyna
mnie okładać po twarzy - czasami bo jej czegoś zabraniam, a czasami
bez powodu - mam wrażenie że mnie sprawdza - jak zareaguję. Biorę ją
za rączkę która biła i mówię stanowczo "nie wolno bić" - tak jak
pisały dziewczyny ważne aby było stanowczo i bez uśmiechów - aby
maluchy nie pomyliły tego z zabawą. Potem mówię że nikogo nie wolno
bić i zaczynamy wiliczanie-pytanie -że nie wolno babci, dziadka,
mamy, itp. A potem pytam jak się robi mamusi no i dostaję "cacy,
cacy"
Myślę że to etap przejściwoy nie radzenia sobie ze złością ale także
badanie granicy do której można się posunąć - takie testowanie
otoczenia.
Mojej siostry mała biła, gryzła (np. bez ostrzeżenia w kark)
szczypała ale jej przeszło.
Grunt to stanowczość i nie obracanie tego w zabawę.

a z oddawaniem

[disno]

ja kiedyś jak mała była malutka i wpychała łapki tam gdzie nie wolno
lekko ją karciłam, delikatnie "pacając" w rączkę - ale szybko się
tego oduczyłam jak mała kiedy ja robiłam coś nie po jej myśli
zaczęła robić to samo. Dało mi to do myślenia czego uczę dziecko ;-)

[dagi.ww]

U nas jest to samo, tylko że nigdy bez powodu; Mała mnie pacnie w rękę (rzadziej
w twarz), jak jej czegoś zabraniam. Też cały czas tłumaczę, że nie wolno bić, że
to mamusię boli i nieraz przytrzymuję rączkę mocno. Czasem pomaga-odpuszcza, a
czasem uderzy jeszcze raz, ale też nigdy się nie śmieję i nikt z rodziny tego
nie robi. Na razie staram się być cierpliwa, w końcu przestanie...

[apolka73]

Franek bije glownie mnie, po buzi najczesciej, czasem kopie. I w
ogole ze mna pozwala sobie na najwaiecej. Nadmiar emocji, ale tez
chec przekraczania granic, a wlasciwie ich sprawdzania. Owszem mowie
nie wolno. czasem krzycze.

[smolineczka]

patrice, moja Mania też tak robiła do niedawna
też łapałam ją za rękę i tłumaczyłam, że nie wolno
po jakimś czasie przestała
myślę, że agresja - to normalny etap w rozwoju dziecka

[kamsi]

Ja już się w jakimś wątku strasznie dużo rozpisywałam na temat moich
metod wychowawczych, i na temat bezsensu oddawania, jak dziecko coś
robi, więc się nie będę powtarzać, ale w skrócie:
1. Kostek niezwykle rzadko podnosi na mnie rękę (bądź nogę) -
owszem, raz na kilkanaście dni-kilka tygodni zdarzy mu się taka
próba, to emocjonalny człowiek, ale NIGDY mnie nie uderzył w twarz -
to wynik mojej konsekwencji od samego początku.
2. Od pierwszego razu, kiedy sprbował mnie uderzyć, nie traktowałam
tego jako żart. Nawet gdy się uśmiechał. Ja od początrku reaguję
spokojnym, ale zimnym "nie wolno, to mnie boli", ewentualnie
przytryzmuję mu rękę.
3. Po każdej takiej akcji przestają na chwilę się z nim
bawić/oddalam się parę kroków (zależy, co robimy), pokazuję mu, jak
bardzo mnie tym uraził i zniechęcił.
4. On zawsze jest potwornie zrozpaczony efektem swoich bezmślnych
działań;))) Pozwalam mu parę sekund się rozpłakać nawet, po czym
kucam, powtarzam, ale już czule bardziej, że nie wolno nikogo bić,
proszę, żeby mnie prtzeprosił i się przytulamy:)
To działa, potrzeba tylko żelaznej konsekwencji.