Śmieszne nazwy miejscowości

[madohora]

Gacki

[madohora]

NOWA ZIELONKA*

Zielonka to jest też rodzaj paszy dla koni. Może nazwa nie jest śmieszna ale ja widzę ten śmierdzący worek (pasza strasznie cuchnie, bo to kiszone)

[madohora]

NOWA ŻELAZNA

[madohora]

NOWE BABICE

[madohora]

NOWE BAGNOWICE

[madohora]

NOWE BARAKI

[madohora]

NOWE BRODY

[madohora]

NOWE BUDY

[madohora]

NOWE CHAŁUPY

[madohora]

NOWE CZAPLE

[madohora]

NOWE DRYGAŁY

[madohora]

NOWE DRZEWCE

[madohora]

NOWE GATNE

[madohora]

NOWE GRABIE

[madohora]

NOWE KACZKOWO

[madohora]

NOWE KAWKOWO

[madohora]

NOWE KICHARY

[madohora]

NOWE KOBIAŁKI

[madohora]

NOWE KOTKOWICE

[madohora]

NOWE KOZUBY

[madohora]

NOWE KUROWO

[madohora]

NOWE LASKI

[madohora]

NOWE LEŚNE BOHATERY

[madohora]

Zabijak – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Koziegłowy

[madohora]

Baby - gmina Moszczanica (łódzkie)

[madohora]

Rekordzistką w Amerykach jest jezioro Chargoggagoggmanchauggagoggchaubunagungamaugg w stanie Massachusetts w USA. Nazwa pochodzi z wymarłego języka Indian, oznacza „Miejsce połowów między granicami – neutralne miejsce spotkań” i składa się z 45 liter. Jest najczęściej skracana – mieszkańcy przeważnie posługują się formą „Jezioro Webster”, choć są dumni z tego, że potrafią wymówić płynnie całą oficjalną nazwę. Napisano nawet trzy humorystyczne piosenki o tym akwenie.

[madohora]

W powiecie kłobuckim mieści się wieś o nazwie Zwierzyniec Pierwszy, a w powiecie zawierciańskim Chruszczobród-Piaski.

[madohora]

Czy we wsi Grabarze mieszkają grabarze? Czy wieś Las ma w ogóle las? No i czy w Sierotach mieszkają same sieroty – takie pytania można sobie zadać, kiedy mijamy tabliczki z nazwami niektórych miejscowości. Nietypowymi, a często bardzo zabawnymi.

[madohora]

A napisz tutaj limeryk

[madohora]

[madohora]

Zaryte

[madohora]

Inną strategię przyjęli mieszkańcy austriackiego miasteczka Fucking. Ta nazwa wywodzi się od nazwiska starego bawarskiego rodu Focko i miała różne formy na przestrzeni wieków (np. Fucingin, Fukching, Fugkhing), aż w końcu w XVIII w. ustaliła się forma Fucking. Oczywiście dla osób mówiących po angielsku taka nazwa nie kojarzy się z żadnym rodem, lecz raczej z czynnością, która ewentualnie może doprowadzić do przedłużenia linii rodowej. Tak czy siak, znak „Witamy w Fucking” był notorycznie kradziony. W końcu mieszkańcy zdecydowali się na radykalny krok i zmienili nazwę swojego miasteczka na Fugging, którą jednak w lokalnym dialekcie niemieckiego nadal wymawia się tak samo, jak Fucking.

[madohora]

Nowe Leśne Bohatery (biał. Новыя Лясныя Багатыры, lit. Nove Lešne Bohaterai – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Lipsk, tuż przy granicy z Białorusią.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Po białoruskiej stronie granicy znajduje się wieś Polne Bohatery (Польныя Багатыры).

[madohora]

Wyżny Koniec – część wsi Łosie w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Ropa

[madohora]

Nazwa wsi może pochodzić od biał. "багатыр" - bogaty człowiek. Jednak według innej wersji nazwa pochodzi od nazwiska Bohatyrowiczów (wymienionych m.in. w powieści Nad Niemnem) - rodu z drobnej szlachty, osadzonego tutaj w XVI wieku przez monarchów jako tzw. osoczników, strażników okolicznych królewskich puszczy. Swoją posługę pełnili aż do rozbiorów.

[madohora]

NOWE LUDZISKO - oj przydałoby się takie nowe ludzisko

[madohora]

NOWE ŁACHY

[madohora]

NOWE OKOPY

[madohora]

NOWE PIEKUTY

[madohora]

NOWE PIEŚCIROGI

[madohora]

NOWE RUMUNKI

[madohora]

To był czas kiedy dużo pań z tamtych krajów przyjeżdżało i ...stało przy drogach. Moja koleżanka opowiadała jak jechała na wczasy a drogowskaz na Nowe Rumunki był tak ustawiony że wskazywał prosto na panie

[madohora]

NOWE RYBIE

[madohora]

NOWE ŚWINIARY

[madohora]

NOWE TŁOKI

[madohora]

NOWE TRĘBKI

[madohora]

NOWE WIELĄTKI

[madohora]

NOWE ZADYBIE (tam ktoś na nas dybie)

[madohora]

NOWE ZDZIECI (pisownia razem)

[madohora]

NOWINY KASJERSKIE - ciekawe czy z kasy fiskalnej?

[madohora]

NOWOMODNA (pisownia razem)

[madohora]

NOWOTANIEC

[madohora]

NOWY BARCIK (mam znajomego na którego tak mówią, więc mnie śmieszy)

[madohora]

NOWY BUCZEK - pewno od drzewa ale mnie się skojarzyło z "buczkiem" takim do trąbienia

[madohora]

NOWY MAJDAN (stary mnie już znudził)

[madohora]

NOWY NAKWASIN

[madohora]

NOWY NART

[madohora]

NOWY SKAZDUP - ciekawe jak się to odmienia - Jestem z Skazdupa?

[madohora]

Powiedzmy to jasno
Ktoś kiedyś tak nazwał wieś czy miasto

[madohora]

Dobre Miasto

[madohora]

Ateny
Ateny – stolica Grecji, ale również wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Nowinka. Leży nad jeziorem Blizno.

[madohora]

Owsianka

[madohora]

Zimna Wódka

[madohora]

To chyba najbardziej znana zabawna nazwa wsi w Polsce. Miejscowość przyciąga turystów, którzy chętnie robią sobie zdjęcia przy tablicy z nazwą. Niektórzy żartują, że tutaj co niektórzy zadzierają nogi, aby na fotce było widać kolana.

[madohora]

Na mapach Polski można znaleźć różne kwiatki - miejsca i miejscowości o zabawnych nazwach. Chociaż dziś śmieszą, niepoważne nazwy mają czasem dawny i ciekawy rodowód. Przekonaj się, skąd wzięły się nietypowe nazwy w polskich górach, takie jak Wysranki czy Burdelowa Góra.

[madohora]

Jedna pani w Pieczonogach
Myśli o mężowskich rogach
Gdy mu je przyprawiła
To sobą nie była
Tak to bywa moja droga

[madohora]

Boża Pomoc

[madohora]

Przyjaźń (kaszub. Przëjazniô; niem. Rheinfeld) – wieś kaszubska w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo. Wieś jest siedzibą sołectwa Przyjaźń. Integralne części Przyjaźni noszą nazwy Glinna Góra, Mała Przyjaźń i Nowe Pole. Znajduje się na turystycznym szlaku Kartuskim.

[madohora]

Stara Zagość – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów. Leży nad rzeką Nidą, ok. 9 km od Pińczowa.

[madohora]

Od 1366 r. dziesięcina oddawana była do plebana Koniemłot

[madohora]

Małachowo-Złych Miejsc – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Witkowo.

[madohora]

Winna Stara (nazwa historyczna: Stara Winna) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Ciechanowiec

[madohora]

[madohora]

NOWY UJKÓW

[madohora]

NOWY WIDZIM

[madohora]

[madohora]

NOWY WIEC

[madohora]

NOWY ZAGOŚĆ - fajnie, zaraz tam pojadę

[madohora]

NOZDRZEC

[madohora]

NOŻYNY

[madohora]

OBARZYM

[madohora]

OBORA

[madohora]

DOMINEK

[madohora]

DOMIKOWO

[madohora]

[madohora]

DONOSY

[madohora]

Bógdał – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Szczekociny. Leży w pobliżu ujścia Krztyni do Pilicy

[madohora]

Wódki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.

[madohora]

Uszczyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Sulejów

[madohora]

W miejscowości znajdują się m.in.: publiczne przedszkole, szkoła podstawowa, dawna ferma (obecnie zakład meblowy „Mebl-Greg”), cmentarz (z kaplicą cmentarną) i wyróżniające się drzewo (dąb) oraz tzw. „krzyż z kokotkiem”

[madohora]

Cyców (nazwa oboczna: Cyców Pierwszy, przejściowo Wiszniewice) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców Obok miejscowości przepływa niewielka rzeka Świnka, dopływ Wieprza.

[madohora]

DOROTKA

[madohora]

DOROŻKI

[madohora]

[madohora]

DORSZE

[madohora]

[madohora]

DÓŁ

[madohora]

DRABINIARKA

[madohora]

DROŻNIEW

[madohora]

DRĄGÓW

[madohora]

DREWNO

[madohora]

DROBNICE

[madohora]

DROGI

[madohora]

DROŻDŻAK

[madohora]

DRUTARNIA

[madohora]

DRUŻYNA

[madohora]

DUB

[madohora]

DUDKI

[madohora]

DUJE

[madohora]

DYCHAWICA

[madohora]

DYLE

[madohora]

DYMKI

[madohora]

DZIADÓW

[madohora]

DZIADY

[madohora]

DZIĘCIOŁY

[madohora]

DZIKÓW

[madohora]

FIUK

[madohora]

[madohora]

FRĄCKI
FRĄCKI

[madohora]

FURMANY

[madohora]

GABOŃ

[madohora]

GAĆ

[madohora]

GADKA

[madohora]

GADY

[madohora]

GAJ

[madohora]

GAŁĄZKI

[madohora]

GAŁKA

[madohora]

GAŁKI

[madohora]

GAMELKI

[madohora]

[madohora]

GARBY

[madohora]

GARKI

[madohora]

GARNCARTWO

[madohora]

[madohora]

GARNEK

[madohora]

GAWRONY

[madohora]

GAZDY

[madohora]

GĄBKA

[madohora]

GĄSKI

[madohora]

GENIUSZE

[madohora]

GENOWEFA

[madohora]

GERMACNICHA

[madohora]

GĘSIA WÓLKA

[madohora]

[madohora]

[madohora]

GĘŚ

[madohora]

GĘSIE GÓRY

[madohora]

GĘSINA

[madohora]

GIBY

[madohora]

GIECZ

[madohora]

GIĘTKIE

[madohora]

GIL MAŁY

[madohora]

GILÓW

[madohora]

GINIE

[madohora]

GIZAŁKI

[madohora]

GLANÓW

[madohora]

GLĄDY

[madohora]

GLEBA

[madohora]

GLĘDOWO

[madohora]

GLĘDY

[madohora]

GLINA

[madohora]

GLINIANKA

[madohora]

GLINIANKI

[madohora]

GLINKA

[madohora]

GLINKA DUCHOWNA

[madohora]

GLINKI

[madohora]

GLINKI MOKRE

[madohora]

GLINKI SUCHE

[madohora]

GŁÓW

[madohora]

GLUZY

[madohora]

GŁODOWO

[madohora]

GŁODOWO WIELKIE

[madohora]

GŁOSKA

[madohora]

GŁOKÓW

[madohora]

GŁOSKÓW

[madohora]

GŁOWINA

[madohora]

GŁÓWKA

[madohora]

GŁUCHE

[madohora]

GŁUCHY

[madohora]

[madohora]

GŁUPIANKA

[madohora]

GŁUPICE

[madohora]

GŁUPONIE

[madohora]

[madohora]

GNATY

[madohora]

GNIAZDKÓW

[madohora]

GNIAZDOWO

[madohora]

GNIAZDÓW

[madohora]

GNIECIUŁKI

[madohora]

GNIEW

[madohora]

Mój kolega mieszkał w Gniewie

[madohora]

GNIEWKÓW

[madohora]

GNIŁA

[madohora]

GNOJNA

[madohora]

GNOJNICA

[madohora]

GNOJNIK

[madohora]

GNOJNO

[madohora]

GODKI

[madohora]

GODKOWO

[madohora]

GODKÓW

[madohora]

GODZINOWICE

[madohora]

GODZISZ

[madohora]

GOLE

[madohora]

GOLEŃ

[madohora]

GOŁĄB

[madohora]

GOŁABKI

[madohora]

GOŁE ŁAZY

[madohora]

GOŁĘBICE

[madohora]

GOŁĘBIE

[madohora]

GOŁOTY

[madohora]

GOSIE DUŻE

[madohora]

GOSIE MAŁE

[madohora]

GORZYSŁAW - może nie jest śmieszna w nazwie ale w rzeczywistości tak. Spędzałam tam czasem wakacje. Dziwna wieś.

[madohora]

GOSPODARZ

[madohora]

GOŚCINNO

[madohora]

GOŚCINIEC

[madohora]

GOTARDY

[madohora]

GOTÓWKA

[madohora]

GOWIDLINKO

[madohora]

GOZD

[madohora]

GOŹDZIK

[madohora]

GÓRALE

[madohora]

GÓRAWINO

[madohora]

GÓRNE WYMIARY

[madohora]

GÓRNIK

[madohora]

GRAB

[madohora]

GRABEK

[madohora]

GRABIA

[madohora]

GRABIE

[madohora]

GRABIE POLSKIE

[madohora]

GRABKI DUŻE

[madohora]

GRABKI MAŁE

[madohora]

GRABY

[madohora]

GRACZE

[madohora]

GRANICA

[madohora]

GRĄDKI

[madohora]

GRĄDY

[madohora]

GROBLA

[madohora]

GROCHOWA

[madohora]

GROŃ

[madohora]

GROSZKI STARE

[madohora]

GROSZKI NOWE

[madohora]

GRUDA

[madohora]

GRUDZA

[madohora]

GRUSZKI

[madohora]

GRUZY

[madohora]

GRYZY

[madohora]

GRZEBIENIE

[madohora]

GRZECHOTKI

[madohora]

GRZEGORZ

[madohora]

GRZEGORZE

[madohora]

GRZEGORZOWICE

[madohora]

GRZEGORZÓW

[madohora]

GRZECHY

[madohora]

GRZESZYN

[madohora]

GRZĘDA

[madohora]

GRZĘDY

[madohora]

GRZYB

[madohora]

GRZYBOWO

[madohora]

GRZYBÓW

[madohora]

GRZYWNA

[madohora]

GUCIN

[madohora]

GUCIÓW

[madohora]

GULA

[madohora]

GULB

[madohora]

GULCZ

[madohora]

GUMNA

[madohora]

GUMNISKA

[madohora]

GUMOWO

[madohora]

GUZKI

[madohora]

GWIZD

[madohora]

GWOŹDZIANY

[madohora]

GZÓW

[madohora]

HAĆKI

[madohora]

HADRA

[madohora]

HAJDUKI

[madohora]

HALASY

[madohora]

HAŁO

[madohora]

HANKI

[madohora]

HANNA

[madohora]

HARSZ

[madohora]

HARTA DOLNA

[madohora]

HARTA GÓRNA

[madohora]

HARTOWIEC

[madohora]

HAŹLACH

[madohora]

HEJBUTY

[madohora]

HEJDYK

[madohora]

HELENA

[madohora]

HELENKA

[madohora]

HELENÓW

[madohora]

HENRYKÓW

[madohora]

HILARÓW

[madohora]

HIPOLITÓW

[madohora]

HOLA

[madohora]

HOLENDRY

[madohora]

HOLIKI

[madohora]

HOLONKI

[madohora]

HONORATKA

[madohora]

HOPKIE

[madohora]

HOPOWO

[madohora]

HOPY

[madohora]

HUBA

[madohora]

HUBY

[madohora]

HULTAJEWO

[madohora]

IDALIN

[madohora]

IGLICE

[madohora]

INACEW

[madohora]

IGNACEWO

[madohora]

IMNO

[madohora]

BURDYLE

[madohora]

Rolnik z przysiółka Burdyle
Hodował same badyle
Wokół nich chodził
Podlewał i chłodził
I to by było na tyle

[madohora]

Od Burdyle rosły badyle

[madohora]

CHOPY ( nie Chłopy ale Chopy)

[madohora]

Działo się to w przysiółku Chopy
Tam się ostro wzięli do roboty
Teraz się bójta
Wywalili wójta
Bo z nim były same kłopoty

[madohora]

Plotka
W osadzie Chowaniacy
Mieszkają sami cwaniacy
Raz tam zawitałam
Bardzo się bałam
Ale było "cacy"

[madohora]

FUJACY

[madohora]

Od Fujacy będzie cacy

[madohora]

Od Fujacy stacjonują junacy

[madohora]

Czy w osadzie Fujacy
Stacjonowali wojacy
Było ich mało
Nic się nie działo
A oni byli "cacy"

[madohora]

ŹLINICE

[madohora]

ŹREBCE

[madohora]

ŹRÓBKI

[madohora]

ŹRÓDŁA

[madohora]

ŻABCE

[madohora]

ŻABICE

[madohora]

ŻABIA WOLA

[madohora]

ŻABICKO

[madohora]

ŻABICZYN

[madohora]

ŻABKOWO

[madohora]

Lenie Wielkie

[madohora]

Dwanaście Apostołów

[madohora]

Cielęta

[madohora]

Grzeczna Panna

[madohora]

Suchy Pies

[madohora]

Zgniłka

[madohora]

Przywieczerzynek

[madohora]

Nowy Bógpomóż

[madohora]

Niezdara – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Ożarowice.

[madohora]

Napoleon – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Lipie.

[madohora]

Kisielów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Goleszów.

[madohora]

Kusięta – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Olsztyn

[madohora]

Kobyla – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Kornowac.

[madohora]

Hucisko – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Włodowice.

[madohora]

Hanusek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Tworóg.

[madohora]

Może się przyzwyczaiłam ale ani Hucisko ani Hanusek nie są dla mnie śmieszne.

[madohora]

Parzymiechy – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Lipie.

[madohora]

Nędza – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Nędza nad Suminą.

[madohora]

Dziewki – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, w gminie Siewierz

[madohora]

Gorzelnia – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Blachownia.

[madohora]

Miliardowice – część wsi Ligota w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Czechowice-Dziedzice

[madohora]

Mokra – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Miedźno

[madohora]

Ciekawa historia wsi Mokra wyklucza ją z rankingu " śmiesznych"

[madohora]

Zajączki Pierwsze – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Krzepice

[madohora]

Sieroty – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Wielowieś

[madohora]

Ciasna – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Ciasna

[madohora]

Żelazko – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Ogrodzieniec

[madohora]

Hulanka - wieś w gminie Biała Podlaska (lubelskie)

[madohora]

Czysta - wieś w gminie Końskie (świętokrzyskie)

[madohora]

Żar - wieś w gminie Kluki (łodzkie)

[madohora]

Capłapy - część wsi Pawłowa, gmina Adamówka (podkarpackie)

[madohora]

Bielizny - część wsi Dulcza Wielka gmina Radomyśl (podkarpackie)

[madohora]

Chlipały - część wsi Szczawa, gmina Kamienica (małopolskie)

[madohora]

Żytnia - wieś w gminie Siedlce (mazowieckie)

[madohora]

Wianek - część wsi Juliopol, gmina Młodzieszyn (mazowieckie)

[madohora]

Tumidaj - wieś w gminie Brzeźno (łódzkie)

[madohora]

Wielka Kępa - wieś w gminie Dąbrowa Chełmińska (kujawsko - pomorskie)

[madohora]

Zatylek- część miasta Stoczek Łukowski (województwo lubelskie)

[madohora]

Cyców - powiat łęczyński (województwo lubelskie)

[madohora]

Zdrada - wieś w gminie Puck (pomorskie-

[madohora]

Ciapa - część wsi Łęka Moczyńska, gmina Baranów (wielkopolskie)

[madohora]

Babi Brzuch - część wsi Wielogłowy, gmina Chełmiec (małopolskie)

[madohora]

Zberezka - wieś w gminie Kłomnice (śląskie)

[madohora]

Zima Kawa - osada gminy Brusy (pomorskie)

[madohora]

Bara - osada wsi Nawodna, gmina Chojna (zachodniopomorskie)

[madohora]

Baciki Średnie - wieś w gminie Siemiatycze (podlasie)

[madohora]

Śmieszek - część miasta Żory (śląskie)

[madohora]

Trójkąt - część miasta Łazy, gmina Łazy (śląskie)

[madohora]

Cicholaski - cześć wsi Nasuty, gmina Gołdap (warmińsko - mazurskie)

[madohora]

Zawiść - wieś w gminie Pokój (województwo opolskie)

[madohora]

Wisienki - część wsi Nowosiółki, gmina Nowe Miasto (mazowieckie)

[madohora]

Niżny Koniec – część wsi Łosie w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Ropa

[madohora]

Telechówki – część wsi Łosie w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Ropa

[madohora]

Na Szlabancie – część wsi Łosie w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Ropa

[madohora]

Najdłuższa w Europie jest nazwa walijskiej wioski Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, składająca się z 58 liter i stanowiąca w zasadzie opis kilku lokalnych atrakcji. Nazwę przyjęto oficjalnie w 1869 r. częściowo dla żartu – mieszkańcy chcieli mieć najdłuższą nazwę stacji kolejowej w całej Wielkiej Brytanii.

[madohora]

Najdłuższa na całym świecie nazwa złożona z jednego słowa to Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu - tak nazywa się wzgórze na Nowej Zelandii. To aż 85 liter! Nazwa jest tu całą historią i oznacza po maorysku „Szczyt, na którym Tamatea, człowiek o dużych kolanach, ślizgacz, zdobywca gór, połykacz ziemi, który dużo podróżował, zagrał na flecie koauau dla swojej ukochanej”. Lokalnie mieszkańcy najczęściej używają skróconej formy Taumata.

[madohora]

Przeciwnością najdłuższych nazw są oczywiście nazwy najkrótsze. Jest na świecie kilka miejscowości, który nazwy składają się z jednej listery, np. francuska wioska Y nad Sommą, nazwana tak od nazwiska starego rodu jeszcze z czasów Karola Wielkiego.

[madohora]

Sporo nazw jednoliterowych jest w Skandynawii, np. w Norwegii możecie odwiedzić aż siedem miasteczek o dumniej nazwie A (zapisywane z kółeczkiem na górze). Nazwy te wywodzić się mają od staronordyckiego słowa ar, oznaczającego „strumyk”.

[madohora]

Mieścina Saint-Louis-du-Ha!-Ha! w prowincji Quebec w Kanadzie to jedno z dwóch miejsc na świecie, mających w nazwie wykrzyknik. Drugie znajduje się w Wielkiej Brytanii, ale nie ma sensu o nim wspominać, bo Saint-Louis-du-Ha!-Ha! bije je na głowę. W jego nazwie są aż dwa wykrzykniki!

[madohora]

Człon Ha!-Ha! bierze się podobno od starofrancuskiego słowa haha, oznaczającego niespodziewaną przeszkodę, zakłócenie podróży albo punkt postoju, może też rów przy płocie, uniemożliwiający ucieczkę zwierzętom zagrodowym. Mieszkańcy Saint-Louis-du-Ha!-Ha! lubią opowiadać, że chodzi o pobliskie jezioro Temiscouata, którego widok tak zachwycał podróżnych, że zatrzymywali się, by popatrzeć.

[madohora]

W USA z oczywistych przyczyn zmieniono nazwy wielu miejscowościom, zawierającym w sobie słowo nigger, czyli „czarnych”. Znanym przypadkiem jest Dead Nigger Draw w Teksasie, któremu w 1963 r. zmieniono nazwę na Dead Negro Draw. W 2020 r. przyszła kolejna zmiana nazwy, tym razem na niepozorne Buffalo Soldier Draw.

[madohora]

Także w Europie trafiają się czasem nazwy dość niezręczne. W Hiszpanii aż do 2015 r. znajdowała się wioska Castrillo Matajudios – „Obóz zabójców Żydów”. Nazwa ta pojawiła się w XVII w., w czasach niepokojów religijnych i politycznych, gdy trwały prześladowania wszystkich niechrześcijan (choć akurat Żydów wygnano z Hiszpanii już w końcu XV w.). Ogarnięci zapałem mieszkańcy zmienili wtedy nazwę wioski na Matajudios. Wcześniej nazywała się Castrillo Mota de Judíos, czyli „Wzgórze obozu Żydów”, na pamiątkę tego, jak Żydzi jeszcze w XI w. schronili się w tych okolicach przed pogromami. W 2015 r. administracja regionu z ulgą odkryła pierwotną nazwę wsi i skwapliwie wróciła do niej.

[madohora]

W czasie II wojny światowej władze Kanady próbowały zmienić nazwę miasteczka na Winston, ale mieszkańcy Swastiki wyrwali nowy znak i postawili stary, z doczepioną kartką z wiadomością: „Niech diabli porwą Hitlera, ale my mieliśmy Swastykę pierwsi!”.

[madohora]

Zdarzają się jednak przypadki, gdy nazwy są wulgarne i obraźliwe nawet dla lokalnych mieszkańców, w ich własnym języku. Przykładem może być np. Bösgesäß („Zła dupa”) w Niemczech, Mensträsk („Bagno Menstruacyjne”) w Szwecji, czy Bastardo („Bękart”) we Włoszech. Czemu mieszkańcy nie zmieniają obraźliwych nazw? Najwidoczniej są do nich przywiązani i uważają je za część lokalnego kolorytu.

[madohora]

Oczywiście czasem niepoważna nazwa może paść ofiarą urzędniczych porządków. Tak bywało dość często w Hongkongu i Chinach. Jedna z komisji hongkońskich wykryła np. nazwę Ham Lun Kok (含倫角), oznaczającą dosł. „Zakątek seksu oralnego”. Nie wnikając w historię tego miejsca, komisja nakazała zmianę na neutralne Yau Lung Kok (游龍角). W 2013 r. zmieniono też nazwę chińskiej okolicy Kau Shi Wai (狗屎圍), którą można było przetłumaczyć jako „wioska psiego gówna”. Od 2013 r. miejsce to znane jest jako Fung Mei Wai.

[madohora]

Nie zawsze jest tak, że dziwna nazwa to relikt zamierzchłych czasów, który dziś wydaje się śmieszny i właściwie wypadałoby go zmienić. Czasem dziwne nazwy powstają całkiem współcześnie i świadomie, kiedy mieszkańcy chcą się w jakiś sposób wyróżnić.
Np. w 1950 r. miasteczko Hot Springs w stanie Nowy Meksyk w USA zmieniło nazwę na Truth or Consequences („Prawda lub Konsekwencje”), na cześć popularnego wówczas programu radiowego o tej samej nazwie..

[madohora]

Także dziś okazjonalnie miejscowości w USA zmieniają nazwy, ale tylko czasowo, w ramach chwytu marketingowego tej czy innej korporacji. Jednak mieszkańcom Truth or Consequences nikt nie zapłacił za zmianę nazwy, zmiana nie była też tylko chwilowa. Oni naprawdę po prostu bardzo lubili radiowy teleturniej i zapragnęli go unieśmiertelnić w nazwie swojej małej ojczyzny.

[madohora]

Np. mieszkańcy Shitterton w angielskim hrabstwie Dorset słyną z tego, że mieszkają w Gównowie (lingwiści wskazują, że nazwa oznacza raczej „gospodarstwo nad potokiem używane jako otwarty ściek”). Znak „Witamy w Shitterton” ciągle był kradziony, więc w 2010 r. zastąpiono go monumentalnym pomnikiem w formie ważącego 1,5 tony głazu z nazwą miasta dumnie wyrytą kapitalikami. Czegoś takiego, jak zauważył w telewizyjnym wywiadzie jeden z mieszkańców, nie da się tak po prostu wyrwać z ziemi i zapakować do bagażnika forda fiesty.

[madohora]

Inną strategię przyjęli mieszkańcy austriackiego miasteczka Fucking. Ta nazwa wywodzi się od nazwiska starego bawarskiego rodu Focko i miała różne formy na przestrzeni wieków (np. Fucingin, Fukching, Fugkhing), aż w końcu w XVIII w. ustaliła się forma Fucking. Oczywiście dla osób mówiących po angielsku taka nazwa nie kojarzy się z żadnym rodem, lecz raczej z czynnością, która ewentualnie może doprowadzić do przedłużenia linii rodowej. Tak czy siak, znak „Witamy w Fucking” był notorycznie kradziony. W końcu mieszkańcy zdecydowali się na radykalny krok i zmienili nazwę swojego miasteczka na Fugging, którą jednak w lokalnym dialekcie niemieckiego nadal wymawia się tak samo, jak Fucking.

[madohora]

Czytając nazwy niektórych wsi, można odnieść wrażenie, że ktoś do nas puszcza Oczko (powiat myszkowski). Bo też nasza świadomość o tym, jak nazywają się wszystkie miejscowości w województwie śląskim jest… niewielka, przez co moment, w którym widzimy tabliczkę z nazwą Las może nas wprowadzić w niemałą konsternację – czy wjeżdżamy do lasu, czy do Lasu. Takich zagwozdek jest naprawdę wiele, bo niektóre nazwy wsi na Śląsku nie dość, że są nietypowe i co tu dużo mówić - zabawne.

[madohora]

Kiedy Grabarze spotykają Dziewki we wsi Miłość
Zwiedzając województwo śląskie, nawet palcem po mapie, możemy się natknąć na nazwy miejscowości, które wydają się nam żartem. Znaczy się, same miejscowości należy traktować bardzo poważnie, ale ich nazwy… czasem naprawdę ciężko. Niektóre z nich brzmią bardzo poetycko, inne są nietypowe, a inne zabawne i dość sugestywne. Spotykając po drodze wieś Milionów (powiat częstochowski) trudno zgadnąć, co autor miał na myśli, a genezę znają tylko najstarsi mieszkańcy wsi.

[madohora]

Z tych nietypowych nazw można też układać niezłe powieści, nawet kryminalne. Zresztą mówi wam coś hasło „Hanusek”? Tak, to bohater popularnych książek Marcina Melona o przygodach komisorza Hanuska. Tu geneza nazwy bohatera jest prosta – wzięła się od wsi Hanusek znajdującej się w powiecie tarnogórskim, ale już nazwa wsi Hanusek ma zupełnie inną historię. Nie tak kryminalną.

[madohora]

Zabijak, który Kuleje, złapał Zagacie wszystkie okoliczne Dziewki

[madohora]

Tak jak wyobraźnia poniosła co poniektórych autorów nazw śląskich wsi, tak i nas poniosła. I to mocno, czego efektem jest poniższe opowiadanie z gatunku... zobaczcie sami.

[madohora]

Pewna Niezdara (powiat tarnogórski) znalazła kilku Pacanów (powiat kłobucki), do których puściła Oczko (powiat Myszkowski). Wśród nich był Napoleon (powiat kłobucki), który Kuleje (również powiat kłobucki) oraz Grabarze (powiat… a jakże! Kłobucki) i Sieroty (powiat gliwicki). Wszyscy od słowa do słowa postanowili wyruszyć w stronę Sokolego Pola (powiat częstochowski). Po drodze spotkali piękne Dziewki (powiat będziński), wśród których była Cyganka (powiat kłobucki), wróżąca im wielką Miłość (powiat myszkowski), a co poniektórym trochę Łysiny (powiat żywiecki). Niestety, zamiast tego po drodze spotkał ich wielki Zabijak (powiat myszkowski), który złapał ich Zagacie (powiat częstochowski) i zaciągnął w Las (powiat żywiecki), gdzie przepadli bez śladu. I nawet komisorz Hanusek (powiat tarnogórski) nie był w stanie rozwiązać zagadki zaginięcia Milionów (powiat częstochowski) Pacanów.

[madohora]

Tu jest Łączka, tam jest Las, Miłość Mokra Dziewek czas
Oczywiście do nazw różnych wsi możemy podchodzić i literacko, i niepoważnie. A nawet łączyć te dwie cechy. Trzeba sobie jednak zdać sprawę, że za nazwą każdej z tych wsi kryje się nie tylko historia, ale prawdziwi mieszkańcy. Każda z nich jest na swój sposób unikalna i jedyna w swoim rodzaju. A żeby rozwiać wasze wszelkie wątpliwości, czy te miejscowości istnieją naprawdę (bo i nam czasem w to trudno uwierzyć) zapraszamy do naszej galerii, gdzie dowiecie się trochę o Łączkach, Lasach, Dziewkach i Miłości

[madohora]

Cyganka

[madohora]

Dziewki

[madohora]

Wieś Ciasna
Znajduje się w gminie Ciasna w powiecie lublinieckim. Według danych z Narodowego Spisu Powszechnego (2021) liczba ludności to 1 573 z czego 49,8% mieszkańców stanowią kobiety, a 50,2% ludności to mężczyźni. Średni wiek kobiet to 43,7 lat, a średni wiek mężczyzn to 40,8 lat.

[madohora]

Wieś Cyganka
Znajduje się w gminie Panki w powiecie kłobuckim. To niewielka wieś zamieszkiwana przez 311 osób według danych z Narodowego Spisu Powszechnego. Podział według płci jest praktycznie po połowie. Kobiet jest 49,8 procent, a mężczyzn 50,2 proc.

[madohora]

Wieś Dziewki
Wieś znajduje się w gminie Siewierz w powiecie będzińskim. Zamieszkuje ją 576 osób. 49,7 proc. stanowią kobiety, a 50,3 proc. mężczyźni.

[madohora]

Wieś Grabarze
Wieś znajduje się w gminie Lipie w powiecie kłobuckim. Mieszka tam 131 osób. 46,6 procent to kobiety, 53,4 proc. to mężczyźni.

[madohora]

Wieś Hanusek
Wieś leży w gminie Tworóg w powiecie tarnogórskim. Populacja to według ostatnich danych 592 mieszkańców, z czego 51,5 proc. to kobiety, a 48,5 proc. to mężczyźni.

[madohora]

Wieś Hucisko
Na Śląsku znajdują się trzy wsie o tej nazwie. Pierwsza jest w gminie Boronów w powiecie lublinieckim i według danych jest... niezamieszkała. Druga znajduje się w powiecie częstochowskim i liczy sobie 23 osoby. Ostatnią znajdziemy w powiecie zawierciańskim. W tej mieszka 313 osób. Co ciekawe, 55 proc. to kobiety, a 45 proc. mężczyźni.

[madohora]

A Bielsko to kit?

[madohora]

Wieś Hutki-Kanki
Ta wieś z kolei znajduje się w gminie Łazy w powiecie zawierciańskim. Zamieszkuje ją 95 osób, z czego połowę stanowią kobiety, a połowę mężczyźni.

[madohora]

Wieś Kobyla
Jedna z większych wsi w tym zestawieniu. Zamieszkuje ją 1164 osób. Wieś znajduje się gminie Kornowac w powiecie raciborskim. Ponad połowę stanowią kobiety (51,2 proc.).

[madohora]

Wieś Kolonia Klepaczka
O tej wsi zapewne niewielu słyszało. O gminie Kamienica Polska pewnie też. No ale powiat częstochowski już jest wszystkim znany. Wieś zamieszkuje 120 osób. Ilość kobiet w stosunku do mężczyzn jest niemal równia.

[madohora]

Pan redaktorek nie ma mapy? Kamienica Polska jest dość znana.

[madohora]

Koziegłowy

[madohora]

Koziegłówki

[madohora]

Koziegłówki - Ta wieś znajduje się - jakże!, w gminie Koziegłowy w powiecie myszkowskim. Zamieszkuje ją 915 osób. Kobiety stanowią51,8 proc. mieszkańców, a mężczyźni 48,2 proc.

[madohora]

Koziedupki też mało znane? Kiedyś byłam podekscytowana pewną imprezą i chciałam to szybko powiedzieć i zamiast Koziegłówki wyszły mi Koziedupki.

[madohora]

Kuleje

[madohora]

Wieś Kuleje
Znajdziemy ją w gminie Wręczyca Wielka w powiecie kłobuckim. Ludność to 660 osób z przewagą mężczyzn, którzy stanowią 52 procent.

[madohora]

Kusięta

[madohora]

Wieś Kusięta
To duża wieś z gminy Olsztyn (powiat częstochowski). Populacja wynosi tam 1196 osób. 50,4 proc. to kobiety.

[madohora]

Wieś Kusięta
To duża wieś z gminy Olsztyn (powiat częstochowski). Populacja wynosi tam 1196 osób. 50,4 proc. to kobiety

[madohora]

Łączka

[madohora]

Wieś Łączka
Tę wieś znajdziemy gminie Dębowiec w powiecie cieszyńskim. Na 354 mieszkańców 49,7 proc. to kobiety, a 50,3 to mężczyźni.

[madohora]

Łysiny

[madohora]

Wieś Łysiny
Wieś Łysiny znajdziecie w gminie Koniecpol w powiecie częstochowskim. Zamieszkuje ja 238 osób, z czego 51,7 proc. to kobiety.

[madohora]

Milionów

[madohora]

Wieś Milionów
Tylu ludzi akurat ta wieś na pewno nie widziała. A zamieszkuje ją... skromne 48 osób. Wieś leży w gminie Dąbrowa Zielona w powiecie częstochowskim. 54,8 proc. to kobiety.

[madohora]

Miłość

[madohora]

Wieś Miłość
Ta miejscowość znajduje się w gminie Koziegłowy w powiecie myszkowskim. Zamieszkują ją 94 osoby, z czego ponad połowa to kobiety (52,1 proc).

[madohora]

Napoleon

[madohora]

Wieś Napoleon
Ta wieś z gminy Lipie w powiecie kłobuckim Napoleona widziała co najwyżej na zdjęciach (chyba). Zamieszkuje ją równie 100 osób, z czego 54 proc. to kobiety.

[madohora]

Niezdara

[madohora]

Wieś Niezdara
Niezdarę znajdziemy w gminie Ożarowice w powiecie tarnogórskim. Mieszka tam 519 osób, z czego 53,2 proc. to kobiety.

[madohora]

Oczko

[madohora]

Wieś Oczko
Kolejna wieś z gminy Koziegłowy w powiecie myszkowskim. Mieszka tam 109 osób, z czego 54,1 proc. to kobiety.

[madohora]

Pacanów

[madohora]

Wieś Pacanów
Nie, to nie ten Pacanów, jeśli już pytacie. Ten znajduje się w gminie Panki w powiecie kłobuckim. Jak czytamy na portalu polskawliczbach.pl:
Według danych z lat 2010 - 2021 w wyniku 2 wypadków drogowych we wsi Pacanów odnotowano 0 ofiar śmiertelnych oraz 2 osoby ranne. W 2021 roku we wsi Pacanów znajdowało się 0 km ścieżek rowerowych, 0,0 km bus-pasów i 0 parkingów w systemie Parkuj i Jedź (Park & Ride). Zarejestrowano 0 wypisów z licencji na przewóz osób taksówkami oraz 0 licencji na taksówki.
Według Wikipedii mieszka tam 158 osób.

[madohora]

Sieroty

[madohora]

Wieś Sieroty
Wielowieś, powiat gliwicki, 507 mieszkańców, z czego... 50,7 proc. to kobiety. Wierzymy, że nie ma tam żadnych sierot.

[madohora]

Sokole Pole

[madohora]

Wieś Sokole Pole
Ta wieś znajduje się w powiecie częstochowskim w gminie Janów. Populacja to 154 osoby z przewagą mężczyzn, którzy stanowią 56,5 proc. ogółu.

[madohora]

Srocko

[madohora]

Wieś Srocko
Znajduje się w gminie Mstów w powiecie częstochowskim. Populacja wynosi 461 osób. Przeważają kobiety (51,4 proc.).

[madohora]

Zabijak

[madohora]

Wieś Zabijak
O genezę nazwy wsi znajdującej się w gminie Koziegłowy w powiecie myszkowskim nawet nie pytamy. Mieszkają tam 203 osoby i wierzymy, że populacja stale rośnie.

[madohora]

Jak to brzmi - rośnie populacja zabijaków

[madohora]

Zagacie

[madohora]

Tu genezy też nie szukamy. We wsi z gminy Koniecpol (powiat częstochowski) mieszka 81 osób, z czego 55,6 proc. to kobiety.

[madohora]

Czasem nas coś śmieszy
I bardzo cieszy

[madohora]

Lecz pozornie
Bo może mieć inną historię

[madohora]

Oszczywilk

[madohora]

Ciołki

[madohora]

Samoklęski

[madohora]

Zagacie

[madohora]

Brudno

[madohora]

Krowica

[madohora]

Dłużniów

[madohora]

Łysołaje

[madohora]

Ryczydół

[madohora]

Żulinki

[madohora]

Cyców

[madohora]

Złojec

[madohora]

Moszna

[madohora]

Poizdów

[madohora]

Nasutów

[madohora]

Bełcząc

[madohora]

Paskudy

[madohora]

Turkołówka

[madohora]

Być może najobszerniejszą kategorię dziwnych i śmiesznych nazw geograficznych stanowią takie nazwy, które brzmią rubasznie i sprośnie

[madohora]

Czasem jest tak, że nazwa wydaje się zabawnie wulgarna tylko dla obcokrajowców, np. francuskie miasteczko Condom w departamencie Gers wywodzi swe miano od słowa oznaczającego w języku galijskim najniewinniejsze targowisko. Tylko obcokrajowcom nazwa kojarzy się z kondomem (co zresztą wykorzystał jeden z burmistrzów Condom, który w 1995 r. otworzył w miasteczku muzeum antykoncepcji. Atrakcja turystyczna przetrwała 10 lat).

[madohora]

Zdarzają się jednak przypadki, gdy nazwy są wulgarne i obraźliwe nawet dla lokalnych mieszkańców, w ich własnym języku. Przykładem może być np. Bösgesäß („Zła dupa”) w Niemczech, Mensträsk („Bagno Menstruacyjne”) w Szwecji, czy Bastardo („Bękart”) we Włoszech. Czemu mieszkańcy nie zmieniają obraźliwych nazw? Najwidoczniej są do nich przywiązani i uważają je za część lokalnego kolorytu.

[madohora]

Oczywiście czasem niepoważna nazwa może paść ofiarą urzędniczych porządków. Tak bywało dość często w Hongkongu i Chinach. Jedna z komisji hongkońskich wykryła np. nazwę Ham Lun Kok (含倫角), oznaczającą dosł. „Zakątek seksu oralnego”. Nie wnikając w historię tego miejsca, komisja nakazała zmianę na neutralne Yau Lung Kok (游龍角). W 2013 r. zmieniono też nazwę chińskiej okolicy Kau Shi Wai (狗屎圍), którą można było przetłumaczyć jako „wioska psiego gówna”. Od 2013 r. miejsce to znane jest jako Fung Mei Wai.

[madohora]

Nie zawsze jest tak, że dziwna nazwa to relikt zamierzchłych czasów, który dziś wydaje się śmieszny i właściwie wypadałoby go zmienić. Czasem dziwne nazwy powstają całkiem współcześnie i świadomie, kiedy mieszkańcy chcą się w jakiś sposób wyróżnić.
Np. w 1950 r. miasteczko Hot Springs w stanie Nowy Meksyk w USA zmieniło nazwę na Truth or Consequences („Prawda lub Konsekwencje”), na cześć popularnego wówczas programu radiowego o tej samej nazwie..

[madohora]

Także dziś okazjonalnie miejscowości w USA zmieniają nazwy, ale tylko czasowo, w ramach chwytu marketingowego tej czy innej korporacji. Jednak mieszkańcom Truth or Consequences nikt nie zapłacił za zmianę nazwy, zmiana nie była też tylko chwilowa. Oni naprawdę po prostu bardzo lubili radiowy teleturniej i zapragnęli go unieśmiertelnić w nazwie swojej małej ojczyzny.

[madohora]

Mieścina Saint-Louis-du-Ha!-Ha! w prowincji Quebec w Kanadzie to jedno z dwóch miejsc na świecie, mających w nazwie wykrzyknik. Drugie znajduje się w Wielkiej Brytanii, ale nie ma sensu o nim wspominać, bo Saint-Louis-du-Ha!-Ha! bije je na głowę. W jego nazwie są aż dwa wykrzykniki!

[madohora]

Człon Ha!-Ha! bierze się podobno od starofrancuskiego słowa haha, oznaczającego niespodziewaną przeszkodę, zakłócenie podróży albo punkt postoju, może też rów przy płocie, uniemożliwiający ucieczkę zwierzętom zagrodowym. Mieszkańcy Saint-Louis-du-Ha!-Ha! lubią opowiadać, że chodzi o pobliskie jezioro Temiscouata, którego widok tak zachwycał podróżnych, że zatrzymywali się, by popatrzeć.

[madohora]

W dawnych czasach rzadko przejmowano się tym, by nazwa miejsca była ładna – dbano raczej o aspekt praktyczny. Nazwy często opowiadały historie i dawały wskazówki, a przez to bywały długie. Zachowało się do dziś kilka takich nazw, które uchodzą za najdłuższe na świecie.

[madohora]

Rekordzistką w Amerykach jest jezioro Chargoggagoggmanchauggagoggchaubunagungamaugg w stanie Massachusetts w USA. Nazwa pochodzi z wymarłego języka Indian, oznacza „Miejsce połowów między granicami – neutralne miejsce spotkań” i składa się z 45 liter. Jest najczęściej skracana – mieszkańcy przeważnie posługują się formą „Jezioro Webster”, choć są dumni z tego, że potrafią wymówić płynnie całą oficjalną nazwę.

[madohora]

Najdłuższa w Europie jest nazwa walijskiej wioski Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, składająca się z 58 liter i stanowiąca w zasadzie opis kilku lokalnych atrakcji. Nazwę przyjęto oficjalnie w 1869 r. częściowo dla żartu – mieszkańcy chcieli mieć najdłuższą nazwę stacji kolejowej w całej Wielkiej Brytanii

[madohora]

W USA z oczywistych przyczyn zmieniono nazwy wielu miejscowościom, zawierającym w sobie słowo nigger, czyli „czarnuch”. Znanym przypadkiem jest Dead Nigger Draw w Teksasie, któremu w 1963 r. zmieniono nazwę na Dead Negro Draw. W 2020 r. przyszła kolejna zmiana nazwy, tym razem na niepozorne Buffalo Soldier Draw.

[madohora]

8 z 14
MKTG IPT - pasek artykułowy
Poprzednie
Następne
Przesuń zdjęcie palcem
Czasy się zmieniają, a nazwy miejscowości pozostają, co...fot. Wikipedia, CC BY-SA 3.0
Poprzednie
Następne
Reklama

Najśmieszniejsze nazwy geograficzne na świecie. Dziwne, rekordowe, szokujące, wywołujące salwy śmiechu perełki z map
Nazwy niepoprawne politycznie
Czasy się zmieniają, a nazwy miejscowości pozostają, co czasem może być kłopotliwe i słabo wygląda na Google Maps.

W USA z oczywistych przyczyn zmieniono nazwy wielu miejscowościom, zawierającym w sobie słowo nigger, czyli „czarnuch”. Znanym przypadkiem jest Dead Nigger Draw w Teksasie, któremu w 1963 r. zmieniono nazwę na Dead Negro Draw. W 2020 r. przyszła kolejna zmiana nazwy, tym razem na niepozorne Buffalo Soldier Draw.

Także w Europie trafiają się czasem nazwy dość niezręczne. W Hiszpanii aż do 2015 r. znajdowała się wioska Castrillo Matajudios (na zdjęciu) – „Obóz zabójców Żydów”. Nazwa ta pojawiła się w XVII w., w czasach niepokojów religijnych i politycznych, gdy trwały prześladowania wszystkich niechrześcijan (choć akurat Żydów wygnano z Hiszpanii już w końcu XV w.). Ogarnięci zapałem mieszkańcy zmienili wtedy nazwę wioski na Matajudios. Wcześniej nazywała się Castrillo Mota de Judíos, czyli „Wzgórze obozu Żydów”, na pamiątkę tego, jak Żydzi jeszcze w XI w. schronili się w tych okolicach przed pogromami. W 2015 r. administracja regionu z ulgą odkryła pierwotną nazwę wsi i skwapliwie wróciła do niej.

[madohora]

Najdłuższa na całym świecie nazwa złożona z jednego słowa to Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu - tak nazywa się wzgórze na Nowej Zelandii. To aż 85 liter! Nazwa jest tu całą historią i oznacza po maorysku „Szczyt, na którym Tamatea, człowiek o dużych kolanach, ślizgacz, zdobywca gór, połykacz ziemi, który dużo podróżował, zagrał na flecie koauau dla swojej ukochanej”. Lokalnie mieszkańcy najczęściej używają skróconej formy Taumata.

[madohora]

Inną historię ma Swastika w prowincji Ontario w Kanadzie. To nie kolonia nazistów, lecz miasteczko górnicze, które swoją nazwę zyskało jeszcze w 1908 r. Swastyka – staroindyjski symbol szczęścia – została użyta na jednej z map do oznaczenia okolicznego zbiornika z wodą, wykorzystywanego przez pracowników kolei parowej. Symbol stał się nazwą miasteczka wyrosłego obok kopalni złota.

[madohora]

W czasie II wojny światowej władze Kanady próbowały zmienić nazwę miasteczka na Winston, ale mieszkańcy Swastiki wyrwali nowy znak i postawili stary, z doczepioną kartką z wiadomością: „Niech diabli porwą Hitlera, ale my mieliśmy Swastykę pierwsi!”.

[madohora]

Przeciwnością najdłuższych nazw są oczywiście nazwy najkrótsze. Jest na świecie kilka miejscowości, który nazwy składają się z jednej listery, np. francuska wioska Y nad Sommą, nazwana tak od nazwiska starego rodu jeszcze z czasów Karola Wielkiego.

[madohora]

Sporo nazw jednoliterowych jest w Skandynawii, np. w Norwegii możecie odwiedzić aż siedem miasteczek o dumniej nazwie A (zapisywane z kółeczkiem na górze). Nazwy te wywodzić się mają od staronordyckiego słowa ar, oznaczającego „strumyk”.

[madohora]

Pszczółki

[madohora]

Lisice

[madohora]

Jeże

[madohora]

Źrebięta

[madohora]

Owieczki

[madohora]

Żabokliki.

[madohora]

Owsianka

[madohora]

Kluski

[madohora]

Pierożki

[madohora]

Zimna Wódka

[madohora]

Zamordeje

[madohora]

Zgon

[madohora]

Złe Mięso

[madohora]

Boża Pomoc

[madohora]

Bożedary

[madohora]

NIebo

[madohora]

Piekło

[madohora]

Wilcze Gardło

[madohora]

Lisie Jamy

[madohora]

Krzywokleszcz.

[madohora]

Swornegacie

[madohora]

Rytebłota

[madohora]

Ciućmanija

[madohora]

Krzywe Kolano

[madohora]

Klęczygłówek

[madohora]

Pieczonogi

[madohora]

Gołowierzchy

[madohora]

Łysobyki.

[madohora]

Ameryka

[madohora]

Sahara

[madohora]

Węgry

[madohora]

Betlejem

[madohora]

Paryż

[madohora]

Wenecja

[madohora]

Zawiść

[madohora]

Rozterk

[madohora]

Kondycja

[madohora]

Stary Bubel

[madohora]

Zgniłocha.

[madohora]

Mała Wieś przy Drodze

[madohora]

Karwieńskie Błoto Pierwsze

[madohora]

Małachowo-Złych Miejsc

[madohora]

Nielisz

[madohora]

Niemce

[madohora]

Tumidaj

[madohora]

Bachor

[madohora]

Konowały

[madohora]

Nienachlany

[madohora]

Śmieszkowo

[madohora]

Hultajewo

[madohora]

Koniec Świata

[madohora]

Nowe Leśne Bohatery
Nowe Leśne Bohatery – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Lipsk. Leży tuż przy granicy z Białorusią. Po białoruskiej stronie granicy znajduje się wieś Polne Bohatery.

[madohora]

Głody
Głody – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Perlejewo. Wieś położona nad rzeką Bug. Poza kilkoma gospodarstwami rolniczymi pełni funkcję letniskową. Do wczesnych lat osiemdziesiątych w Głodach, na Bugu, funkcjonował prom. Zmiany koryta rzecznego i rozrost wysp uniemożliwiły dalsze funkcjonowanie przeprawy

[madohora]

Haćki
Haćki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Bielsk Podlaski. Wieś leży przy DK 19. W Haćkach znajduje sie wczesnośredniowieczne grodzisko.

[madohora]

Jenorajście
Jenorajście – wieś w Polsce nad jeziorem Gaładuś, położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny. We wsi znajduje się punkt widokowy.

[madohora]

Obrytki
Obrytki to nazwa, która się powtarza dwukrotnie. Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Przytuły.

[madohora]

Wszerzecz
Wszerzecz – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Śniadowo.

[madohora]

Poćkuny
Poćkuny – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny. Leży przy drodze krajowej nr 16.

[madohora]

Bity Kamień
Bity Kamień – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Dąbrowa Białostocka. W 2011 roku mieszkało tam 26 osób, dzisiaj jeszcze mniej.

[madohora]

Becejły
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Szypliszki. Becejły znajdują się pomiędzy dwoma jeziorami: Szelment Mały i Iłgiel. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 651 Sejny – Gołdap.

[madohora]

Dobry Las
Wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Zbójna. Leży nad rzeką Pisą. Wieś ma także nazwę oboczną Dobrylas

[madohora]

Klonorejść
Klonorejść – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Szypliszki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

[madohora]

Chełchy
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Grabowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa Łomżyńskiego.

[madohora]

Bosse
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny. Obecnie mieszka tam ponad 80 osób.

[madohora]

Przytuły
Przytuły – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Przytuły. Miejscowość jest siedzibą gminy Przytuły.

[madohora]

Twarogi Ruskie
Twarogi Ruskie – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Perlejewo. Zaścianek szlachecki Ruskie należący do okolicy zaściankowej Twarogi położony był w drugiej połowie XVII wieku w ziemi drohickiej województwa podlaskiego.

[madohora]

Chytra
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka. Według stanu z 31 grudnia 2012 mieszkało tu 98 stałych mieszkańców.

[madohora]

Czyżew-Złote Jabłko
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Czyżew-Osada. 1 stycznia 2011 miejscowość została pozbawiona znacznej części obszaru, który został włączony do nowo utworzonego miasta Czyżew.

[madohora]

Ciemnoszyje
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 65.

[madohora]

Czyżew-Sutki
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Czyżew. Leży przy drodze krajowej nr 63. Wieś zasiedlona na początku wieku XV. Do końca XIX w. zamieszkiwana przez Sutkowskich herbu Pobóg.

[madohora]

Filipy
Filipy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Wyszki. W 1916 w Filipach urodził się ks. Stanisław Falkowski, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

[madohora]

Przeździecko-Drogoszewo
Przeździecko-Drogoszewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie zambrowskim, w gminie Zambrów. Słowo "Przeździecko" występuje również w nazwach innych miejscowości: Przeździecko-Dworaki, Przeździecko-Grzymki, Przeździecko-Jachy, Przeździecko-Lenarty, Przeździecko-Mroczki.

[madohora]

Michałki
Wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Wysokie Mazowieckie. Mała wieś pod lasem, jednodrożna z obustronną zabudową, bez starszego budownictwa.

[madohora]

Rosochate Nartołty
Rosochate Nartołty – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Czyżew. Położona nad rzeką Brok Mały. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

[madohora]

Obrytki
Obrytki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Szczuczyn.

[madohora]

Rostołty
Rostołty – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny. Wieś w przeszłości była królewszczyzną.

[madohora]

Spiczki
Spiczki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Orla. Znajduje się przy drodze łączącej Parcewo z Orlą. Nazwa wsi w dosłownym tłumaczeniu z języka rosyjskiego to „zapałki”.

[madohora]

Jurki
Jurki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Zbójna.

[madohora]

Sucha Rzeczka
Sucha Rzeczka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Płaska. Wieś letniskowa, położona nad jeziorem Serwy. Głównym źródłem utrzymania miejscowej ludności jest praca w lesie i turystyce.

[madohora]

Ewy
Ewy – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.

[madohora]

Małe Swornegacie

[madohora]

Bagno

[madohora]

Kałów

[madohora]

Jarosław

[madohora]

Chujmiętki

[madohora]

Wielka Lipa

[madohora]

Krzywe Kolano

[madohora]

Rusek Mały

[madohora]

Szparki

[madohora]

Ruchna

[madohora]

Stolec

[madohora]

Nowe Rumunki

[madohora]

Oszczywilk

[madohora]

Ameryka

[madohora]

Męcikał

[madohora]

Alfonsów

[madohora]

Bachor

[madohora]

Bachor - osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Górzno.

[madohora]

Bazarek - część miejscowości Dutrów, położonej w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Telatyn

[madohora]

Białykał - wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Pakosław.

[madohora]

Bity Kamień - wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Dąbrowa Białostocka.

[madohora]

Blizna - wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie ropczycko-sędziszowskim, w gminie Ostrów. Słynie z parku historycznego oraz wyrzutni rakiet V-1.

[madohora]

Browarek - wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce.

[madohora]

Pewna pani z Browarku
Lubiła przesiadywać w parku
Od życia się odrywała
I zmartwień nie miała
Bo musiała mieć głowę na karku

[madohora]

Brutus - wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów.

[madohora]

Budy Rządowe - wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim, w gminie Jednorożec.

[madohora]

Burdele - przysiółek w gminie Zawoja (pow. suski, woj. małopolskie).

[madohora]

Burdele - przysiółek w gminie Zawoja (pow. suski, woj. małopolskie)

[madohora]

Całowanie - wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Karczew.

[madohora]

Charciebałda - wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Myszyniec.

[madohora]

Cipki – część wsi Suche w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Poronin, w odległości 6 km od Zakopanego. Leży na wysokości 769 m n.p.m, przy ujściu Porońca i Suchego Potoku do Białego Dunajca.

[madohora]

Dolne Wymiary - wieś położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Chełmno.

[madohora]

Dwanaście Apostołów - część wsi Zakrzewska Osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork.

[madohora]

Dyszobaba – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Różan nad Narwią. Miejscowość leży przy drodze krajowej nr 61, która łączy Warszawę z Augustowem.

[madohora]

Flakowizna - przysiółek w gminie Strachówka (pow. wołomiński, woj. mazowieckie)

[madohora]

Geniusze - wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sokółka

[madohora]

Grabce-Towarzystwo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, w gminie Mszczonów.

[madohora]

Grzeczma Panna - wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.

[madohora]

Grzybowo-Kapuśnik to wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wieczfnia Kościelna.

[madohora]

Janusz - była część wsi Jeżopole w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Lututów.

[madohora]

Karkówka - kolonia w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Zaklików

[madohora]

Klątwy - wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tyszowce

[madohora]

Kłopoty-Stanisławy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Siemiatycze.

[madohora]

O matko! Ależ ta Stanisława musiała mieć kłopoty, że aż powstała nazwa miejscowościm

[madohora]

Koce-Schaby – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Ciechanowiec. Zaścianek szlachecki Schaby należący do okolicy zaściankowej Koce położony był w drugiej połowie XVII wieku w ziemi drohickiej województwa podlaskiego. Od 1921 wieś należała do gminy Rudka.

[madohora]

Komarów-Osada – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Komarów-Osada. Komarów uzyskał lokację miejską w 1748 roku, zdegradowany w 1869 roku.

[madohora]

Krzywe Kolano – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Jeziora Wielkie.

[madohora]

Krzywokleszcz – osada śródleśna w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Zemsko.

[madohora]

Kukuryki – wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Terespol, nad rzeką Bug. Znana przede wszystkim z przejścia granicznego z Białorusią.

[madohora]

Kurejwa – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo. Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wąsoskim ziemi wiskiej województwa mazowieckiego.

[madohora]

Leśne Odpadki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Brójce. Wieś jednorzędowa. We wsi znajduje się pomnik przyrody: lipa drobnolistna o obwodzie pnia 420 cm oraz głaz narzutowy o wysokości 100 cm i obwodzie 487 cm.

[madohora]

Moszna – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Strzeleczki. Położona jest w rozwidleniu lewych dopływów Odry, na dawnym szlaku komunikacyjnym z Prudnika do Krapkowic około 30 km od Opola. Znana z jednego z najpiękniejszych zamków-pałaców w Polsce.

[madohora]

W Mosznej nie tylko zamek, był tam też prężny ośrodek jeździecki. Kiedyś chciałam coś szybko napisać a było to "coś ważnego" i wypaliłam. ...w Mosznie (pisze się w Mosznej)

[madohora]

Nałogi – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Bielsk Podlaski.

[madohora]

Niemyje-Ząbki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Rudka

[madohora]

Nietoperek – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Międzyrzecz. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Wieś królewska należąca do starostwa międzyrzeckiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.

[madohora]

Dawno, dawno temu (jeszcze nie było RODO) znałam kogoś o takim nazwisku.

[madohora]

Nowe Rumunki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Łąck.

[madohora]

Koleżanka przeżyła dowcip sytuacyjny. To był czas, że panie "zbierające grzyby przy autostradzie" pochodziły głównie zza wschodniej granicy i z Rumunii. Jechała samochodem i pod tym drogowskazem ze strzałką NOWE RUMUNKI stały cztery panie.

[madohora]

Oszczywilk – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Ryki.

[madohora]

Paryż – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego liczyła 134 mieszkańców.

[madohora]

Paskudy – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim, w gminie Ulan-Majorat. Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Małgorzaty w Ulanie-Majoracie.

[madohora]

Pieczonogi – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Oleśnica.

[madohora]

Pieścidła – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Naruszewo. Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie zakroczymskim ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego

[madohora]

Pisklaki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Łukowa, nad Tanwią.

[madohora]

Podła Góra – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Skąpe.

[madohora]

Pohulanka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Czeremcha

[madohora]

A w Łodzi była Hulanka

[madohora]

Wyobraźcie sobie moją minę, gdy mój wujek taki porządny i "kościółkowy" (sprzed lat) przychodzi do domu i zaczyna opowiadać od słów- Jak ostatnio byłem na hulance...

[madohora]

Potrzebna – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Gąbin.

[madohora]

Potworów – gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim.

[madohora]

Przezwiska – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Bielawy.

[madohora]

Przytulanka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim w gminie Mońki.

[madohora]

Pszczółki – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pszczółki, w obrębie aglomeracji trójmiejskiej.

[madohora]

Pupki – wieś warmińska w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jonkowo.

[madohora]

Pupkowizna – wieś kurpiowska w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Łyse.

[madohora]

Ramiona – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Baranowo.

[madohora]

Rozpłucie Pierwsze – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Ludwin.

[madohora]

Sahara – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Janikowo

[madohora]

Samoklęski Małe i Duże – wsie w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.

[madohora]

Skopanie – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, w gminie Baranów Sandomierski. W 1568 roku Skopanie kupił kasztelan śremski Rafał Leszczyński.

[madohora]

Skurgwy – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Rogóźno.

[madohora]

Smyraki to należące do Zawoi niewielkie osiedle malowniczo położone w dolnej części bezleśnego południowego stoku Kiczory

[madohora]

Spoczynek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Koneck.

[madohora]

Stare i Nowe Niemyje – przysiółki wsi Budy Garlińskie w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Szydłowo.

[madohora]

Stary Bógpomóż – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Bobrowniki.

[madohora]

Stary Bubel – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Janów Podlaski. Miejscowość leży w Parku Krajobrazowym Podlaski Przełom Bugu

[madohora]

Studzianki Pancerne – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Głowaczów.

[madohora]

Sucha Psina – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Baborów.

[madohora]

Suchorączek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork. Pierwszy znany zapis dotyczący wsi pochodzi z 1288 roku. Jest to dokument dotacyjny arcybpa Jakuba dla opata cysterskiego Engelberta z Byszewa.

[madohora]

Suczki – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk.

[madohora]

Sukowate – nieistniejąca wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zagórz, 2 km na południe od wsi Kalnica.

[madohora]

Swornegacie – wieś położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice, w krainie historycznej Kaszuby.

[madohora]

Szkarada – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Sanniki.

[madohora]

Szyba – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowe Miasteczko nad rzeką Biała Woda na Wzgórzach Dalkowskich

[madohora]

Tłuszcz – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Czerwonka.

[madohora]

Truskawka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Czosnów.

[madohora]

Tuligłowy – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Rokietnica.

[madohora]

Tumidaj - wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brzeźnio.

[madohora]

A ja mu nie dam

[madohora]

Tupadły – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w Powiecie Puckim, w gminie Władysławowo.

[madohora]

Uciekajka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Ludwin.

[madohora]

Węgry – wieś położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Turawa. Nazwa "Węgry" wiązana jest z węgierskimi osadnikami, którzy mieli zasiedlić tę okolicę podczas przejścia wojsk Stefana Batorego.

[madohora]

Wielkie Oczy – gmina wiejska w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim w pobliżu granicy z Ukrainą.

[madohora]

Wińsko – gmina wiejska w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim.

[madohora]

Wrotki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.

[madohora]

Zagacie – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Czernichów.

[madohora]

Zamęt – osada leśna w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów.

[madohora]

Zapluskowęsy – kolonia w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie.

[madohora]

Zawiść – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie namysłowskim, w gminie Pokój.

[madohora]

Zawiść – wieś w Polsce położona w województwie śląskim

[madohora]

Zawitała – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Nowodwór

[madohora]

Zgniłe Błoto – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Aleksandrów Łódzki.

[madohora]

Zimna Wódka – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Ujazd.

[madohora]

Ziomek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Baranowo.

[madohora]

Złe Mięso – wieś pogranicza borowiacko-kaszubskiego w południowej części województwa pomorskiego, w powiecie chojnickim, w gminie Czersk nad Wdą i w kompleksie leśnym Borów Tucholskich.

[madohora]

Żarówka – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Radomyśl Wielki.

[madohora]

Bałdrzychów
Łódzkie

[madohora]

Trzyciąż
Małopolska

[madohora]

Trzebieńczyce
Małopolska

[madohora]

Trzeszczyn
Zachodniopomorskie

[madohora]

Trzemieśnia

[madohora]

Żyrzyn
Lubelskie

[madohora]

Wszerzec
Podlaskie

[madohora]

Cięćk
Mazowieckie

[madohora]

Wrzeszczewice
Łódzkie

[madohora]

Wrzeszczyna
Wielkopolska

[madohora]

Rzęrzęczyce
Śląskie

[madohora]

Chrząszczewo

[madohora]

Trzetrzewina
Małopolska

[madohora]

Dźwiersztyny
Warmia i Mazury

[madohora]

Boratyńszczyzna
Podlaskie

[madohora]

Lgiń
Lubuskie

[madohora]

Brzyskorzystew
Kujawsko - Pomorskie

[madohora]

Dziećmiarowice
Lubuskie

[madohora]

Żdżary
Zachodniopomorskie

[madohora]

Ja tam chyba byłam tylko nie wiem po co?

[madohora]

Dzierzążno
Kujawsko - Pomorskie

[madohora]

Jaszczółtowo
Kujawsko - Pomorskie

[madohora]

Krzczeń
Lubelskie

[madohora]

Grudziewszczyzna
Podlaskie

[madohora]

Trześń
Podkarpackie

[madohora]

Muszczarz
Świętokrzyskie

[madohora]

Otałęż
Podkarpackie

[madohora]

Krzepczów
Łódzkie

[madohora]

Trzeszczon
Kujawsko - Pomorskie

[madohora]

Dymaczewo

[madohora]

Kowale Pańskie
Miejscowość w powiecie tureckim, w gminie Kawęczyn

[madohora]

Koza Wielka
Miejscowość w powiecie kępińskim, w gminie Perzów

[madohora]

Koziegłowy
Miejscowość w powiecie poznańskim, w gminie Czerwonak
Koziegłowy są też na Śląsku

[madohora]

Kozie Laski
Miejscowość w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl

[madohora]

Krzyż

[madohora]

Kucharki

[madohora]

Laski

[madohora]

Łaziska

[madohora]

Manieczki

[madohora]

Miejska Górka

[madohora]

Młynek Niświński

[madohora]

Modła Królewska

[madohora]

Mokronos

[madohora]

🐜 Mrówki

[madohora]

Murowana Goślina - a co tu śmiesznego?

[madohora]

Murzynowo Kościelne

[madohora]

Murzynowo Leśne

[madohora]

Niebo

[madohora]

Oborniki

[madohora]

Ostatni grosz

[madohora]

Owczegłowy

[madohora]

Pakość

[madohora]

Panigródz

[madohora]

Pępowo

[madohora]

Plugawice

[madohora]

Płaczkowo

[madohora]

Płotki

[madohora]

Powodowo

[madohora]

Półwiosek Stary

[madohora]

Prażuchy Stare

[madohora]

Przykona

[madohora]

Pustkowie

[madohora]

Pyzdry

[madohora]

Rajsko

[madohora]

Robakowo

[madohora]

Ruchocice

[madohora]

Ruchocinek

[madohora]

Sątopy

[madohora]

Siekierki Wielkie

[madohora]

Skoki

[madohora]

Skórka

[madohora]

Skrzynki

[madohora]

Sroczyn

[madohora]

Stare Oborzyska

[madohora]

Bagatela

[madohora]

Beznazws

[madohora]

Beznazwa

[madohora]

Białobłoty

[madohora]

Białośliwie

[madohora]

Boruja Kościelna

[madohora]

Brody

[madohora]

Czacz

[madohora]

Chachalnia

[madohora]

Czechy

[madohora]

Czyściec

[madohora]

Dłoń

[madohora]

Dobra Nadzieja

[madohora]

Dopiewo

[madohora]

Dziadowa Kłoda

[madohora]

Dziewoklucz

[madohora]

Szczury

[madohora]

Szczytniki Duchowne

[madohora]

Szkaradowo

[madohora]

Szwecja

[madohora]

Targowa Górka

[madohora]

Turek

[madohora]

Tworzymirki

[madohora]

Wąchabno

[madohora]

Węgry

[madohora]

Winna Góra

[madohora]

Wyciążkowo

[madohora]

Wydymacz

[madohora]

Zajączki

[madohora]

Zajączki Bankowe

[madohora]

Zaniemyśl

[madohora]

Zielona Łąka

[madohora]

Stara Wiśniewka

[madohora]

Staw

[madohora]

Paryż

[madohora]

Mielno

[madohora]

Rzym

[madohora]

Wenecja

[madohora]

Wielka Lipa

[madohora]

Jelenie Rogi

[madohora]

Gruszeczka

[madohora]

Stary Łom

[madohora]

Grzeszyn

[madohora]

Warmątowice Sienkiewiczowskie

[madohora]

Teolog

[madohora]

Zapluskowęsy

[madohora]

Rytebłota

[madohora]

Suchorączek

[madohora]

Warząchewka Polska

[madohora]

Bachor

[madohora]

Skurgwy

[madohora]

Srebrniki

[madohora]

Dolne Wymiary i Górne Wymiary

[madohora]

Dolna Grupa i Górna Grupa

[madohora]

Ciućmanija

[madohora]

Zgniłobłoty

[madohora]

Spoczynek

[madohora]

Zgniłka

[madohora]

Tupadły

[madohora]

Ameryczka

[madohora]

Samostrzel

[madohora]

Szerokopas

[madohora]

Lenie Wielkie

[madohora]

Jajkowo

[madohora]

Brzozowe Błota

[madohora]

Rosochatka

[madohora]

Rozpłucie Pierwsze

[madohora]

Wola Radziecka

[madohora]

Koło Młyna

[madohora]

Nielisz, Cyców, Niemce zwane lubelskim trójmiastem

[madohora]

Samoklęski-Kolonia Pierwsza (jest też Druga, Samoklęski Małe i Duże)

[madohora]

Uciekajka

[madohora]

Pierwszaki

[madohora]

Pisklaki

[madohora]

Kukuryki

[madohora]

Gołowierzchy

[madohora]

Zawitała

[madohora]

Paskudy

[madohora]

Zagłoba

[madohora]

Klątwy

[madohora]

Żulinki

[madohora]

Dominikanówka

[madohora]

Wandalin

[madohora]

Niedźwiada Duża

[madohora]

Orle Gniazdo

[madohora]

Drożdżak

[madohora]

Bojadła

[madohora]

Podła Góra

[madohora]

Szyba

[madohora]

Zamęt

[madohora]

Bujny Księże

[madohora]

Alfonsów

[madohora]

Janusz

[madohora]

Przezwiska

[madohora]

Brutus

[madohora]

Okup Wielki

[madohora]

Pszczółki

[madohora]

Lisice

[madohora]

Jeże

[madohora]

Źrebięta

[madohora]

Owieczki

[madohora]

Łyżki

[madohora]

Kluski

[madohora]

Chodaki

[madohora]

Pędziwiatry

[madohora]

Ważne Młyny

[madohora]

Klęczygłówek

[madohora]

Niedośpielin

[madohora]

Wymysłów Francuski

[madohora]

Swędzieniejewice

[madohora]

Mięsośnia

[madohora]

Posmykowizna

[madohora]

Przeginia Duchowna

[madohora]

Rudy-Rysie

[madohora]

Suchy Grunt

[madohora]

Łosie

[madohora]

Zające

[madohora]

Wytrzyszczka

[madohora]

Szwaby

[madohora]

Zagacie

[madohora]

Ruda Kameralna

[madohora]

Burdele

[madohora]

Smyraki

[madohora]

Sałaciaki

[madohora]

Rzeżuśnia

[madohora]

Pieczonogi

[madohora]

Nowy Konik

[madohora]

Kaki-Mroczki

[madohora]

Stare Pieścirogi i Nowe Pieścirogi

[madohora]

Krzyczki-Żabiczki

[madohora]

Krzyczki-Pieniążki

[madohora]

Pieścidła

[madohora]

Ryczywół

[madohora]

Tłuszcz

[madohora]

Zadobrze

[madohora]

Łysobyki

[madohora]

Potworów

[madohora]

Koziebrody

[madohora]

Ramiona

[madohora]

Dyszobaba

[madohora]

Szwejki

[madohora]

Paczuszki Duże

[madohora]

Studzianki Pancerne

[madohora]

Grabce-Towarzystwo

[madohora]

Tartak Brzózki

[madohora]

Potrzebna

[madohora]

🍓 Truskawka

[madohora]

Grzybowo-Kapuśnik

[madohora]

Flakowizna

[madohora]

Sobienie Kiełczewskie Pierwsze (jest to najdłuższa nazwa miejscowości w Polsce obok Przedmieścia Szczebrzeszyńskiego w woj. lubelskim, są także Sobienie Kiełczewskie Drugie)

[madohora]

Sucha Psina

[madohora]

Tłustomosty

[madohora]

Rozterk

[madohora]

Kadłub Wolny

[madohora]

Krowica Sama

[madohora]

Królik Polski

[madohora]

Sukowate

[madohora]

Wielkie Oczy

[madohora]

Betlejem

[madohora]

Skopanie

[madohora]

Krowia Góra

[madohora]

Zimna Woda

[madohora]

Tuligłowy

[madohora]

Babule

[madohora]

Blizna

[madohora]

Żarówka

[madohora]

Karkówka

[madohora]

Żuk Nowy

[madohora]

Czystogarb

[madohora]

Nałogi

[madohora]

Półkoty

[madohora]

Buda Ruska

[madohora]

Osipy-Wydziory Pierwsze (są także Drugie)

[madohora]

Niemyje-Ząbki

[madohora]

Stare Niemyje

[madohora]

Kondycja

[madohora]

Kurejwa

[madohora]

Kurejewka

[madohora]

Konowały

[madohora]

Łapy Kołpaki

[madohora]

Koce-Basie

[madohora]

Przytulanka

[madohora]

Pierożki

[madohora]

Siekierka

[madohora]

Pieniążki

[madohora]

Pupki

[madohora]

Pudełko

[madohora]

Hultajewo

[madohora]

Palestyna

[madohora]

Ciemnoszyje

[madohora]

Poryte

[madohora]

Winna Stara

[madohora]

Wielkie Chełmy-Wybudowanie

[madohora]

Pomyje

[madohora]

Męcikał

[madohora]

Morzeszczyn

[madohora]

Karwieńskie Błoto Pierwsze (i Drugie)

[madohora]

Kacze Buki

[madohora]

Nicponia

[madohora]

Piekło

[madohora]

Zdrada

[madohora]

Mała Przyjaźń

[madohora]

Złe mięso

[madohora]

Okrągła Łąka

[madohora]

Królów Las

[madohora]

Kaczynos

[madohora]

Niedźwiedzica

[madohora]

Sieroty

[madohora]

Niezdara

[madohora]

Browarek

[madohora]

Niepiekło

[madohora]

Nędza

[madohora]

Wilcze Gardło

[madohora]

Bożedary

[madohora]

Golasowice

[madohora]

Miliardowice

[madohora]

Bógdał

[madohora]

W Ogrodach

[madohora]

Szczaworyż

[madohora]

Wzdół Rządowy

[madohora]

Micigózd

[madohora]

Koniemłoty

[madohora]

Donosy

[madohora]

Chotel Czerwony

[madohora]

Zdzieci Nowe

[madohora]

Książe Skroniów

[madohora]

Świnia Góra

[madohora]

Lisie Jamy

[madohora]

Kotki

[madohora]

Suczki

[madohora]

Trąbki

[madohora]

Zgon

[madohora]

Zamordeje

[madohora]

Babki Oleckie

[madohora]

Żabi Róg

[madohora]

Zezuj

[madohora]

Zgniłocha

[madohora]

Kurojady

[madohora]

Kopytko

[madohora]

Kwiatuszki Wielkie

[madohora]

Gil Wielki

[madohora]

Boćwinka

[madohora]

Wąglik-Kolonia

[madohora]

Koniec Świata

[madohora]

Genowefa

[madohora]

Młynek Nieświński

[madohora]

Robakowo

[madohora]

Śmieszkowo

[madohora]

Renta

[madohora]

Mrówki

[madohora]

Szczury

[madohora]

Chójki

[madohora]

Ruchocice

[madohora]

Wódki

[madohora]

Nienachlany

[madohora]

Boża Pomoc

[madohora]

Chwalibogowo

[madohora]

Górka Duchowna

[madohora]

Brzozogaj

[madohora]

Jęczydół

[madohora]

Psie Głowy

[madohora]

Krzywe Koło

[madohora]

Kłopotowo

[madohora]

Nowe Laski

[madohora]

Spotkanie

[madohora]

Pluskota

[madohora]

Stolec

[madohora]

Rybokarty

[madohora]

Stare Ślepce

[madohora]

W Polsce nie brakuje śmiesznych nazw geograficznych. Zdziwilibyście się, jakie miejsca kryją się w naszym kraju. Kartografowie mieli chyba niezły ubaw! Oto polskie nazwy geograficzne, o których pewnie nie słyszałeś.

[madohora]

Wyspa Pożeracza Serc
To nazwa śmieszna, ale i straszna. Stanie się jeszcze straszniejsza, jeśli dowiecie się skąd pochodzi…

[madohora]

Wzięła się ona z mazurskich zabobonnych legend, a konkretnie od postaci Kindlera, ich bohatera. Według podań w okolicy jeziora Krzywa Kuta postanowił zjeść tuzin ludzkich serc, by wygrywać wszystkie procesy sądowe.

[madohora]

Jeśli Wyspa pożeracza serc na jeziorze Krzywa Kuta w Pozezdrzu nie wydaje Wam się wystarczająco mroczna i interesująca, dodamy że w tej miejscowości znajdowała się tajna kwatera Heinricha Himmera. To co… Zainteresowani?

[madohora]

Rezerwat przyrody Wydymacz
Przy pałacu w Antoninie zaczyna się Rezerwat przyrody Wydymacz. Skrywa takie gatunki jak wawrzynek wilczełyko i bluszcz pospolity. Warto się tam wybrać nie tylko dla rezerwatu, ale i samego pałacu.

[madohora]

Ponad Gnój Turnia
Ponad Gnój Turnia to skała w Dolinie Kobylańskiej blisko Ojcowa, konkretnie na samym wylocie doliny. Można się z niej najpierw pośmiać, a potem na nią wspiąć. Znana jest jako doskonałe miejsce wspinaczki.

[madohora]

Gówniak
W Beskidzie Żywieckim możemy zdobyć którąś z najwyższych gór, do których zaliczają się: Babia Góra zwana Diablakiem (1725 m n.p.m.), Gówniak (1617 m n.p.m.) i Pilsko (1557 m n.p.m.). Na Diablaku podobno straszy, ale za to na Gówniaku możemy sobie to odbić śmiejąc się z jego nazwy.

[madohora]

Rezerwat Skałki Piekło
W Polsce koło Niekłania znajduje się prawdziwe Piekło. Rezerwat Skałki Piekło zwany też Piekłem Niekłańskim tworzą fantazyjne formacje skalne. Niektóre przypominają postaci, inne tworzą wąskie wąwozy. To taki nasz polski Kanion Antylopy.

[madohora]

Jezioro Dupina
Jezioro Długie w Wielkopolsce znane jest też jako jezioro Dupina. Jest to niewielkie jezioro rynnowe na Pojezierzu Poznańskim. Dupina miało podobno znaczyć tyle co zagłębienie.

[madohora]

Przełęcz u Panienki
Między szczytami Groniczek (839 m) i Chrobaczej Łąki (828 m) w Beskidzie Małym znajduje się Przełęcz u Panienki. Stoi tam kapliczka Najświętszej Maryi Panny, czyli Świętej Panienki, stąd nazwa.

[madohora]

Przełęcz u poloka
W Beskidzie Żywieckim znajduje się zaś Przełęcz u poloka. Znajdziemy ją między Jastrzębicą i nie posiadającym nazwy wierzchołkiem o wysokości 818 m.

[madohora]

Wielogłowy

[madohora]

Wytrzyszczka

[madohora]

Kurów

[madohora]

Białawoda

[madohora]

Rokitki

[madohora]

Spalona

[madohora]

Popradowa

[madohora]

Chwalibożyce

[madohora]

Pustków

[madohora]

Wołów

[madohora]

Kłoptów

[madohora]

Kłopotów

[madohora]

Święte

[madohora]

Rzeszotary

[madohora]

Prusy

[madohora]

Pożarzyce

[madohora]

Parszowice

[madohora]

Mleczna

[madohora]

Kobyla Głowa

[madohora]

Ciepłowody

[madohora]

Celina

[madohora]

Bąki

[madohora]

Zabłoto

[madohora]

Wińsko

[madohora]

Wszemirów

[madohora]

Wielka Lipa

[madohora]

Uskorz Mały

[madohora]

Uraz

[madohora]

Ślubów

[madohora]

Ruja

[madohora]

Prawików

[madohora]

Piersno

[madohora]

Parchów

[madohora]

Owczary

[madohora]

Oborów

[madohora]

Motyle

[madohora]

Mojęcice

[madohora]

Miłosna

[madohora]

Stara Miłosna - znajdował się tam wojskowy klub jeździecki

[madohora]

Grzeszyn

[madohora]

Gromadka

[madohora]

Gołocin

[madohora]

Cesarzowice

[madohora]

Kostomłoty

[madohora]

Poryte

[madohora]

Wąglikoeicr

[madohora]

Wąglikowice

[madohora]

Żaboklik

[madohora]

Żabojady

[madohora]

Zimna

[madohora]

Wirwajdy

[madohora]

Wojciech

[madohora]

Świdry

[madohora]

Ślepue

[madohora]

Ślepie

[madohora]

Szurpiły

[madohora]

Pelagia

[madohora]

Szkody

[madohora]

Sucha Wieś

[madohora]

Podlejki

[madohora]

Maszty

[madohora]

🦊 Liski

[madohora]

Kukły

[madohora]

Kozioł

[madohora]

Kłódka

[madohora]

Jaśki

[madohora]

Długie

[madohora]

Cimochy

[madohora]

Guzy

[madohora]

Ptaszkowo

[madohora]

Mokra

[madohora]

Guzew

[madohora]

Prawda

[madohora]

Proboszczowice

[madohora]

Sucha Psina

[madohora]

Ogródek

[madohora]

Myjomice

[madohora]

Masłowice

[madohora]

Żuraw

[madohora]

Brody

[madohora]

Ropuchy

[madohora]

Pomyje

[madohora]

Krzywe Koło

[madohora]

Pszczółki

[madohora]

Suchy Dąb

[madohora]

Bębło

[madohora]

Czarna Wieś

[madohora]

Piła

[madohora]

Wymysłów

[madohora]

Urzut

[madohora]

Tworzyjanów

[madohora]

Prusak

[madohora]

Proszenie

[madohora]

Olewin

[madohora]

Oddział

[madohora]

Krze Duże

[madohora]

Kopaniny

[madohora]

Klatka

[madohora]

Kiełczygłów

[madohora]

Jelitów

[madohora]

Przewodowice

[madohora]

Gąba

[madohora]

Powązki

[madohora]

Dziadowa Kłoda

[madohora]

Babsk

[madohora]

Dzbanki

[madohora]

Sąsiadka

[madohora]

Kunkowa

[madohora]

Krzywa

[madohora]

Ołtarze Gołacze

[madohora]

Smolec

[madohora]

Irządze

[madohora]

Śrubarnia

[madohora]

Żelazko

[madohora]

Pieczonogi

[madohora]

Trzetrzewins

[madohora]

Trzetrzewina

[madohora]

Mordarka

[madohora]

Grabie

[madohora]

Spełnianie Marzeń

[madohora]

Serwis

[madohora]

Zbelutka

[madohora]

Boguchwała

[madohora]

Żygląd

[madohora]

Pielgrzymka

[madohora]

Kąty Wielgie

[madohora]

Flakowizna

[madohora]

Czysta

[madohora]

Kurejwa

[madohora]

Mąchocice

[madohora]

Henryk

[madohora]

Dziurów

[madohora]

Smyrak

[madohora]

Zające

[madohora]

Burdele

[madohora]

Salaciaki

[madohora]

Sambród

[madohora]

Soczewka

[madohora]

Szkarada

[madohora]

Skoki Małe

[madohora]

Skoki Duże

[madohora]

Ładne

[madohora]

Dąb Polski

[madohora]

Wólka Wąkopna

[madohora]

Mocha

[madohora]

Wolica

[madohora]

Łączki Kucharskie

[madohora]

Wiórek

[madohora]

Ruska Wieś

[madohora]

Pidleńce

[madohora]

Podleńce

[madohora]

Bohdan

[madohora]

Uniradze

[madohora]

Konowały

[madohora]

Boże Pole

[madohora]

Ciecholewy

[madohora]

Trąbki Wielkie

[madohora]

Drutarnia

[madohora]

Emolinek

[madohora]

Zagaje

[madohora]

Ryczywół

[madohora]

Szufnarowa

[madohora]

Glinik

[madohora]

Marzysz

[madohora]

Kałków

[madohora]

Holendry

[madohora]

Leśna Biesiada

[madohora]

Suków Babie

[madohora]

Stara Piła

[madohora]

Średnie Wielkie

[madohora]

Uherce Mineralne

[madohora]

Głojsce

[madohora]

Samoklęski

[madohora]

Klicek

[madohora]

Klocek

[madohora]

Wozi Woda

[madohora]

Świt

[madohora]

Kędziorki

[madohora]

Wielka Lipa

[madohora]

Wólka Piecząca

[madohora]

Witanki

[madohora]

Trawy

[madohora]

Tłuszcz

[madohora]

Księżyki

[madohora]

Śnice

[madohora]

Rządza

[madohora]

Ryczołek

[madohora]

Ruchna

[madohora]

Rozbity Kamień

[madohora]

Podsusze

[madohora]

Pobratymy

[madohora]

Pierzchały

[madohora]

Oszczerze

[madohora]

Księżopole Jałmużny

[madohora]

Strachówka

[madohora]

Goździówka

[madohora]

Ciopan

[madohora]

Byłyczek

[madohora]

Trypucie

[madohora]

Kańczuga

[madohora]

Jarosław

[madohora]

Korzeniec

[madohora]

Kuzmina

[madohora]

Leszczawa

[madohora]

Mrzygłód

[madohora]

Pantalowicr

[madohora]

Pantalowice

[madohora]

Rozbórz Długi

[madohora]

Rozpucie

[madohora]

Stara Bircza

[madohora]

Tuligłowy

[madohora]

Wujskie

[madohora]

Załuż

[madohora]

Stara Wieś

[madohora]

Nowa Wieś

[madohora]

Orzechówka

[madohora]

Lutcza

[madohora]

Huwniki

[madohora]

Dybawka

[madohora]

Bykowce

[madohora]

Barycz

[madohora]

Szkocja

[madohora]

Owieczki

[madohora]

Buka

[madohora]

Dziewicza Struga

[madohora]

Krupy

[madohora]

Cyców

[madohora]

Żabiczyn

[madohora]

Zadybie Stare

[madohora]

Wrona

[madohora]

Pieścirogi

[madohora]

Nowa Wrona

[madohora]

Krzyczki

[madohora]

Gnaty Szczerbaty

[madohora]

Głodowo

[madohora]

Gadowo

[madohora]

Chrcynno

[madohora]

No i napisz tu limeryka

[madohora]

Chechnówka

[madohora]

Cegielnia Psucka

[madohora]

Błędowo

[madohora]

Pustynia Błędowska - Błędów, Błędowo, Chechło i Klucze

[madohora]

Las

[madohora]

Niebo

[madohora]

Kałów

[madohora]

Jęczydół

[madohora]

Ruski Bród

[madohora]

Pistki

[madohora]

Suczki

[madohora]

Łysa Polana

[madohora]

Dla mnie nazwa jest tak oczywista, że mnie nie śmieszy

[madohora]

Kosowo (u nas pewno od kosów)

[madohora]

Koziebrody

[madohora]

Wólka Ogryzkowa

[madohora]

Koniemłoty

[madohora]

Gryzikamień

[madohora]

Barłogi

[madohora]

Brzoza Gać

[madohora]

Stary Łom

[madohora]

Janowo

[madohora]

Piekło

[madohora]

Czyżew Sutki

[madohora]

Warchoły

[madohora]

Mroczki

[madohora]

Bączek

[madohora]

Prawda

[madohora]

Ateny

[madohora]

Gołąb

[madohora]

Parafianka

[madohora]

Włochy

[madohora]

Wąchock

[madohora]

Przed laty mieliśmy ze znajomymi okazję tanio kupić stary ale duży dom w Wąchocku, z tzw."interesem" z zakresu gastronomii. Nie pamiętam już z jakiego powodu do tego nie doszło. Chyba coś w stylu "gdzie kucharek sześć" - my nie umieliśmy się dogadać między sobą.

[madohora]

Święta Katarzyna

[madohora]

Świętomarz

[madohora]

Nieczulice

[madohora]

Betlejem

[madohora]

Jasne Pole

[madohora]

Rzepiska

[madohora]

Małe Ciche

[madohora]

Bacza Kunina

[madohora]

Zgon

[madohora]

Cnotów

[madohora]

Kozia Wieś

[madohora]

Puzdrowi

[madohora]

Puzdrowo

[madohora]

Trąbki

[madohora]

Mizerna

[madohora]

Gniew

[madohora]

Nicponia

[madohora]

Stara Maszyna

[madohora]

Skórcz

[madohora]

Pitworów

[madohora]

Potworów

[madohora]

Nowa Ziemia

[madohora]

Skałów

[madohora]

Cyców

[madohora]

Trzemoszna

[madohora]

Rękoraj

[madohora]

Nie chcę wiedzieć co się tam dzieje😆

[madohora]

Nędza

[madohora]

Wilkopedzie

[madohora]

Dziewięćwłók

[madohora]

Żarówka

[madohora]

Skrzynki

[madohora]

Lenkupie

[madohora]

Szypliszki

[madohora]

Skajzgiry

[madohora]

Mostkowo

[madohora]

Kozia Góra

[madohora]

Żabi Róg

[madohora]

Męcikał

[madohora]

Chałupy

[madohora]

Tekst piosenki: Chałupy welcome to
Jak co roku w Chałupach,
gdy zaczyna się upał
słychać wielki szum
Można spotkać golasa
jak na plaży w Mombasa
golców cały tłum
Znów się będą rozbierać
Miss Natura wybierać,
przez wieś przebiegł dreszcz
W krzakach siedzą tekstylni
gryzą palce bezsilni, zaklinają deszcz

Chałupy welcome to
Bahama Mama luz
Afryka dzika dawno odkryta
Chałupy welcome to
Chałupy welcome to
Sun of Jamaica blues
Polish Barbados i Galapagos
Chałupy welcome to

Biorą namiar na plażę
ci tekstylni nudziarze
chcą opalać sztruks
Jak rozpędzić dzikusy
może sadzić kaktusy,
przejdzie im ten luz
Niepotrzebny nam ubaw
jak na jakiś Bermudach
strach już z domu wyjść
Robią wszystkich w bambusa
przydałby się z lamusa choć figowy liść

Chałupy welcome to
Bahama Mama luz
Afryka dzika dawno odkryta
Chałupy welcome to
Chałupy welcome to
Sun of Jamaica blues
Polish Barbados i Galapagos
Chałupy welcome to

Chałupy welcome to
Bahama Mama luz
Afryka dzika dawno odkryta
Chałupy welcome to
Chałupy welcome to
Sun of Jamaica blues
Polish Barbados i Galapagos
Chałupy welcome to

Chałupy welcome to
Bahama Mama luz
Afryka dzika dawno odkryta
Chałupy welcome to
Chałupy welcome to
Sun of Jamaica blues
Polish Barbados i Galapagos
Chałupy welcome to
Ole!

[madohora]

Bogdaj

[madohora]

Zwierzyniec

[madohora]

Raj

[madohora]

Masłomiąca

[madohora]

Klepaczka

[madohora]

Kaczki Średnie

[madohora]

Duszno

[madohora]

Sobota

[madohora]

Stolec

[madohora]

Zimna Wódka

[madohora]

Trawniki

[madohora]

Czarna

[madohora]

Dziewki

[madohora]

Zławieś Wielka

[madohora]

Nie chcę wiedzieć co za historia się za tym kryje

[madohora]

Przykwa

[madohora]

Zawitała

[madohora]

Wilczyska

[madohora]

Stryj

[madohora]

Ryki

[madohora]

Ryczyska

[madohora]

Podlodówka

[madohora]

Salnia

[madohora]

Kaczagórka

[madohora]

Letnisko

[madohora]

Kobyla Wola

[madohora]

Goździk

[madohora]

Emów

[madohora]

Bocian

[madohora]

Wenecja

[madohora]

Zator

[madohora]

Mordy

[madohora]

Baby

[madohora]

Wydminy

[madohora]

Bogdany

[madohora]

Gady

[madohora]

Bagdad

[madohora]

Zadek

[madohora]

Kały

[madohora]

Mała Wieś przy Drodze

[madohora]

Słupy

[madohora]

Pupki

[madohora]

Żabokliki

[madohora]

Małe Swornegacie

[madohora]

Miłość

[madohora]

Kup

[madohora]

Biała Ameryka

[madohora]

Czartowskie Kały

[madohora]

Dałam się nabrać - Czartowskie Skały

[madohora]

Kozy

[madohora]

Zawada

[madohora]

🍭 Lizaki

[madohora]

Świńcz

[madohora]

Warcz

[madohora]

Piekło Górne

[madohora]

A jest też Dolne Piekło? To w razie czego gdzie?

[madohora]

Pizdów

[madohora]

Kobyla Kępa

[madohora]

Porcja śmiesznych nazw pochodzi z różnych stron w Internecie. Niektóre są tak oczywiste, że dla mnie nie są śmieszne. No ale dla kogoś mogą być.

[madohora]

[madohora]

Województwo kujawsko-pomorskie to nie tylko piękne krajobrazy i bogata historia, ale także poczucie humoru zaklęte w nazwach niektórych wsi. Od Krzywego Kolana po Dolne i Górne Wymiary - te miejscowości potrafią rozbawić każdego. Sprawdźcie naszą subiektywną listę 15 najzabawniejszych nazw wsi w regionie.

[madohora]

Dolne Wymiary i Górne Wymiary - w powiecie chełmińskim, w gminie Chełmno

[madohora]

Województwo kujawsko-pomorskie to nie tylko piękne krajobrazy i bogata historia, ale także poczucie humoru zaklęte w nazwach niektórych wsi. Od Krzywego Kolana po Dolne i Górne Wymiary - te miejscowości potrafią rozbawić każdego. Sprawdźcie naszą subiektywną listę 15 najzabawniejszych nazw wsi w regionie

[madohora]

Dolne Wymiary i Górne Wymiary - w powiecie chełmińskim, w gminie Chełmno.

[madohora]

Bachor (gmina Górzno, powiat brodnicki)

[madohora]

Lenie Wielkie (gmina Dobrzyń nad Wisłą, powiat lipnowski) - wieś, której nazwa może sugerować lenistwo jej mieszkańców. Jednak nic bardziej mylnego to miejsce pełne energii i życia.

[madohora]

Stary Bógpomóż (gmina Bobrowniki, powiat lipnowski)
Wieś o nazwie, która może budzić skojarzenia z religią.

[madohora]

Cielęta (gmina Brodnica, powiat brodnicki)

Nazwa, która może budzić skojarzenia z młodymi zwierzętami. Jednak to miejscowość z bogatą historią i tradycją. Znajduje się tu wart uwagi kościół parafialny pw. św. Mikołaja z1 poł. XIV w

[madohora]

Suchy Pies - należy do wsi Niedźwiady, powiecie nakielskim, w gminie Szubin

[madohora]

Grzeczna Panna (gmina Szubin, powiat nakielski)

Turystom podobał się tu, przez lata, przystanek autobusowy, mówili: "Tu jest PKS Grzeczna Panna na żądanie"

[madohora]

Świnki (gmina Warlubie, powiat świecki)

[madohora]

Suchorączek - w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork

[madohora]

Rypałki Prywatne - w powiecie rypińskim, w gminie Rypin

[madohora]

Łapinóżek - w powiecie rypińskim, w gminie Wąpielsk

[madohora]

Czystochleb - w powiecie wąbrzeskim, w gminie Ryńsk

[madohora]

Gapa - w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie

[madohora]

Ostrowąs - w powiecie aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski, nietypowa nazwa, warta do odwiedzenia miejscowość

[madohora]

Fuckowa Góra w Beskidzie Makowskim
W czasach, gdy wszyscy znają angielski, choćby w podstawowym stopniu, nazwa Fuckowa Góra może budzić wesołość. Niestety pochodzenie nazwy jest dość prozaiczne – wzięła się od nazwiska Fucek, o czym świadczą inne okoliczne nazwy, jak Rola Fuckowa (nazwa jednego z osiedli wsi Skomielna Czarna).

[madohora]

Fajna Ryba, Wyżyna Przedborska
O Fajnej Rybie powinien słyszeć każdy miłośnik gór, bo to nie byle jakie wzniesienie, a najwyższy szczyt w Łódzkiem – wznosi się na 347 m n.p.m. Nie wiadomo, skąd wzięła się nazwa góry. Może od nazwiska ziemianina, może od kształtu, może kiedyś handlowano na niej rybami. Na starych mapach góra czasem nosi nazwę Wajnryba, co może sugerować jakąś znaczącą postać pochodzenia żydowskiego (Wajn to imię, Ryba to nazwisko).

[madohora]

Żleb pod Wysranki w Tatrach
To klasyk śmiesznych górskich nazw. Żleb pod Wysranki opada ze zboczy Doliny Kościeliskiej. Nazwa bierze się od tego, że kiedy dawniej w okolicy działała huta metali, robotnicy przychodzili w ten zaciszny zakątek, żeby… no… podziwiać widoki.

[madohora]

Niektórzy krajoznawcy próbowali wyrugować tę nazwę z map, ale utrzymała się i do dziś cieszy turystów i groszy co niektórych nauczycieli w czasie szkolnych wycieczek.

[madohora]

Dupa Słonia, Wyżyna Krakowsko-Częstochowska
To nazwa nie góry, lecz skały we wsi Łazy, którą w latach 70. XX w. upodobali sobie miłośnicy wspinaczki skałkowej. Dawna nazwa Zamczysko została wyparta przez nową, lepiej oddającą kształt skalnego ostańca. W całej okolicy jest więcej skał o zabawnych nazwach, bo wspinacze najwyraźniej mieli talent do obrazowych opisów. Tutejsze trasy wspinaczkowe nazywają się np. Wino i śpiew, Trudno i darmo, Jedna chwila dla debila, a nawet Nagły atak murarza.

[madohora]

Burdelowa Góra w Beskidzie Żywieckim
Choć nazwa od razu przyciąga uwagę, tak naprawdę wynika z pomyłki. Otóż w języku dawnych Wołochów słowo burdel oznacza zagrodę dla owiec. Od niego bierze się nazwisko Burdyl i to właśnie to miano, na cześć dawnych właścicieli tych gruntów, powinna nosić owa góra. Jednak Góra Burdylowa już dawno temu padła ofiarą pomyłki drukarskiej i trafiła na mapy jako Burdelowa. Tak już zostało, ku uciesze turystów.

[madohora]

Raz pan z Moszny
Był bardzo radosny
Co go tak bawiło
Tajemnicą było
A sprawa była prosta

[madohora]

Pewien chłopak z Suchej Psiny
Dziś wyprawił imieniny
Czasem już tak jest
Bawiła się cała wieś
I na koniec przyszły...gliny

[madohora]

Z tą wdową w Tłustomostach
Sprawa nie była prosta
Tyle tylko powiem
Ona jeszcze w żałobie
A w domu męska postać

[madohora]

Jednemu panu w Zawiści
Taki zły sen się ziścił
Żona go opuściła
Tak jak go straszyła
A on się na niej chce zemścić

[madohora]

Pewien pan w Rozterku
Nosił wodę w wiaderku
W czasach demokracji
Nie było kanalizacji
Tak to bywa panie Edku

[madohora]

Mieszkańcy Kadłuba Wolnego
Wygrali mecz 2:1
Kibice się zlecieli
Trzy grosze wtrącić chcieli
I pobili się na całego

[madohora]

Raz kłusownik  z Ameryki
Pozastawiał w lesie wnyki
Zamiast zwierzę płowe
Złapał sąsiadkę za nogę
Teraz słychać tylko krzyki

[madohora]

Z Węgier pewna pani
Przez internet mężczyzn mami
Jest brzydka i tłusta
Do tego oszustka
Ale cieszy się prezentami

[madohora]

Starszy pan z Krowicy
Z nikim się nie liczy
Ciągle robi awantury
Wygaduje jakieś bzdury
Żona nic tylko milczy

[madohora]

Pani z Królika Polskiego
Ma kochanka. I to nie jednego.
Nie odrobiła lekcji
Nic nie wie o dyskrecji.
A ludziom nic do tego.

[madohora]

Raz dzieciak z Sukowatej
Najadł się cukrowej waty
Przyznać to muszę
Boli go brzuszek
Leczyć będą go na raty

[madohora]

Pewnego dnia w Wielkich Oczach
Przestała działać poczta
Kierownik, człowiek nie młody
Poszedł sobie nad wodę
Ludzie jęczą "Jak tak można"!

[madohora]

Pewna panna ze Skopani
Kawalerów tylko mami
Upomina ją mama
Dziewczyno zostaniesz sama
Lecz ona ma to za nic

[madohora]

Jeden gość z Krowiej Góry
Opowiada ludziom bzdury
Oni już go nie słuchają
Chyba dosyć mają
Tylko patrzą prosto w chmury

[madohora]

Jedna panna z Zimnej Wody
Była niezwykłej urody
Chłopców cały tłum
Robił wielki szum
Tak to bywa gdy człowiek jest młody

[madohora]

W miejscowości Tulugłowy
Żyły cztery młode wdowy
Raz przyjechał jakiś pan
I zrobił się niezły kram
On uciekł. Bo na to nie był gotowy.

[madohora]

A znowu we wsi Babule
Zadomowili się żule
Gminna wieść niesie
Że mieszkali w lesie
I to by było na tyle

[madohora]

On jej miłość wyznał
W miejscowości Blizna
Ona nie wiedziała
I kosza mu dała
On z ran się nie wylizał

[madohora]

W miejscowości Żarówka
Mieszkała młoda wdówka
Panowie parol zagięli
Ochotę na związek mieli
Bo pracowita była jak mrówka

[madohora]

Jeden pan z Karkówki
Miał w domu czerwone mrówki🐜
Przeszło lato cało
Nic nie pomagało
Dał owadom trufli

[madohora]

Młodzian z Żuka Nowego
Imprezował na całego
No wielkie mi rzeczy
Tata mnie wyleczy
Kieszonkowym do pierwszego

[madohora]

Pewien pan w Kłoptach - Stanisławy
Uwielbiał huczne zabawy
A okazji miał wiele
Tu dyskoteka, tam znowu wesele
W kłopoty popadały Anny czy Stanisławy

[madohora]

Jeden pan w Twarogach Ruskich
Bardzo lubił szare kluski*
Żona mu je zagniatała
Po całych dniach gotowała
On od nich był już tłusty

*Szare kluski - znane w okolicach Łodzi. Podobne do klusek śląskich

[madohora]

Pewien dzieciak ze wsi Wrotki
Był niezwykle słodki
Wszyscy go podziwiali
Nad nim się pochylali
On obsikał stare ciotki

[madohora]

Pewien młodzian w Nałogach
Wiedział że nie tędy droga
Spacerował wśród zieleni
Bo chciał coś zmienić
Nieraz ogarniała go trwoga

[madohora]

Jedna pani z Półkoty
Miała huk roboty
Nie pomagał jej nikt
Mąż znowu gdzieś znikł
Będzie z nim darła koty

[madohora]

Stary zrzęda z Budy Ruskiej
Ciągle narzeka na Tuska
Wszystko to jest jego wina
Nawet gdy go w kraju nie ma
Ale to są słowa puste

[madohora]

We wsi Osipy Wydziory
Spokojnie było do tej pory
Lecz tym czasem
Ktoś okradł chałupę pid lasem
I to były jakieś bandziory

[madohora]

W miejscowości Niemyje - Ząbki
Dwaj sąsiedzi kupili sobie trąbki
Dmuchają po całych dniach
Zostać tam - strach
Ludzie robią stopery z gąbki

[madohora]

W mieścinie Stare Niemyje
Kobiety lubiły "dawać w szyję"
Była z nimi utropa
Złościły nie jednego chłopa
Teraz każda się z tym kryje

[madohora]

A znowu w Bitym Kamieniu
Chłop miał znamię na ramieniu
Powiem to tak
Tajemniczy znak
Widać go było tylko w cieniu

[madohora]

Pewna pani z Kondycji
Nie znosiła wręcz precli
Mąż robił po złości
Kupował wielkie ilości
A potem zjadały je dzieci

[madohora]

Szkaradowo

[madohora]

Renta

[madohora]

Ruchocice

[madohora]

Szczury

[madohora]

Ostatni Grosz

[madohora]

Genowefa

[madohora]

Bez Nazwy

[madohora]

Beznazwa

[madohora]

Śmieszkowo

[madohora]

Wódki

[madohora]

Chójki

[madohora]

Koniec Świata

[madohora]

Biały Kał

[madohora]

Wieś stanowiąca własność miejską, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gdańskim województwa pomorskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

[madohora]

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej św. Jana Ewangelisty, należącej do dekanatu Żukowo w archidiecezji gdańskiej.

[madohora]

W Przyjaźni znajduje się stadnina koni; a także dawny cmentarz ewangelicki

[madohora]

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są:
kościół parafialny pw. św. Jana Ewangelisty z 1611, nr rej.: 153 z 2.12.1961. Pierwotna świątynia pochodziła z XIV wieku, w 1611 została odbudowana, posiada skromne cechy gotyckie i renesansowe m.in. niska wieżyczka ryglowa kryta hełmem kopułowym[7]. Kościół posiada skromne wyposażenie XVII- i XVIII-wieczne, w tym barokowy ołtarz. W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii liczącej w 1937 roku 338 wiernych i należącej do Superintendentury Kartuzy Ewangelickiego Kościoła Unijnego
zespół dworski z 2 poł. XIX w., nr rej.: 984 z 10.12.1986 i z 21.10.2010: dwór, budynek gospodarczy i park.

[madohora]

[madohora]

Panna z Okrągłej Łąki
Wciąż zbijała bąki
Na tapczanie leżała
Pracować nie chciała
I tylko żarła pąki

[madohora]

Okrągła Łąka – wieś w Polsce na Powiślu położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Sadlinki przy drodze wojewódzkiej nr 611.

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

[madohora]

W lesie znajduje się spory cmentarz mennonicki z pocz. XIX wieku, pierwotnie zlokalizowany wśród pól uprawnych. Zachowane liczne tumby i kilka odrestaurowanych stel

[madohora]

[madohora]

Po całym Królów Lesie
Jakaś dziwna wieść niesie
Że kogoś napadli
Drugiego okradli
Tego co pracował e GS- ie

[madohora]

Królów Las (niem. Königswalde) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Morzeszczyn przy drodze wojewódzkiej nr 644.

[madohora]

Przed rozbiorami własność cystersów z Pelplina. W latach 1945–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

[madohora]

Od 22 października 1906 r. do 11 stycznia 1907 r. w miejscowej szkole elementarnej odbył się strajk dzieci przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Z uczestników strajku znane są nazwiska następujących dzieci: A. Liczmański, J. Jachimowski, F. Zaborowski, K. Zawierowski, B. i J. Klein, H. Müller, F. Derbowski. Strajk był elementem znacznie większej akcji biernego oporu wobec pruskich władz szkolnych, która na przełomie 1906 i 1907 r. objęła ponad 460 (!) szkół w prowincji Prusy Zachodnie, czyli przedrozbiorowe Pomorze Gdańskie, Powiśle, ziemię chełmińską i ziemię lubawską oraz część Krajny. Inspiracją dla strajków pomorskich były wcześniejsze działania dzieci w prowincji wielkopolskiej, ze słynnym strajkiem we Wrześni (1901) na czele.

[madohora]

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są:
kościół parafialny pw. św. Mikołaja, 1806, nr rej.: A-1790 z 2.03.2007
cmentarz przy kościele, XIX, XX, nr rej.: j.w.
kostnica, 1937, nr rej.: j.w.
ogrodzenie z bramą, mur. , nr rej.: j.w.

[madohora]

[madohora]

Jedna oani w Kaczymnosie
Wciąż gada o ciężkim losie
Praca od rana do nocy
Na chwilę zmruży oczy
Dziś ma wszystko w nosie

[madohora]

Kaczynos (niem. Katznase) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Stare Pole na obszarze Żuław Elbląskich.

[madohora]

Wieś królewska położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim

[madohora]

W 1706 wzniesiono tutaj szachulcowy kościół pw. bł. Doroty, po wojnie wykorzystywany jako magazyn i obora dla owiec, w latach 1981-86 przeniesiony do Elbląga.

[madohora]

Nadanie praw wiejskich (lokacja) Kaczynosowi (wówczas Kacznose, Caczinnase) miało miejsce w 1367 roku przez wielkiego mistrza Winricha von Kniprode dla Hansa Arnolda. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

[madohora]

Kaczynos-Kolonia – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Stare Pole na obszarze Żuław Elbląskich.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

[madohora]

Kaczynos – zlikwidowany wąskotorowy przystanek osobowy w Kaczynosie, w gminie Stare Pole, w powiecie malborskim, w województwie pomorskim. Położony był na linii kolejowej z Malborka Kałdowa Wąskotorowego do Świetlik. Odcinek do Stalewa został otwarty w październiku 1909 roku

[madohora]

[madohora]

Jeden profesor z Niedźwiedzicy
Z miejscowymi się nie liczy
No i co z tego
Uważa się za lepszego
Bo ma zbiór win w  piwnicy

[madohora]

Niedźwiedzica (niem. Baarsdorf; dawniej: Bertholdisdorf, Bertolidi villa, Bertholdvilla, Parciansdorph, Bahrsdorff, Bersdorff, Baerschdorf, Niedźwiedzice) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Walim. Do dzisiaj, w niektórych źródłach podawana jest nazwa Niedźwiedzice.

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

[madohora]

W roku 1988 miejscowość liczyła 226 mieszkańców. Ćwierć wieku później (III 2011 r.) było ich 233

[madohora]

Wieś powstała przed rokiem 1300, nazwę wzięła od pierwszego właściciela, od początku była blisko powiązana z Zamkiem Grodno, do XIX wieku działała we wsi kopalnia grafitu Marie, do roku 1945 wieś odgrywała rolę turystyczną i rolniczą, po roku 1945 stała się wsią wyłącznie rolniczą

[madohora]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest:
kościół filialny pod wezwaniem św. Mikołaja, w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Zagórzu Śląskim, wzniesiony około 1600 r., przebudowywany w 1704 r. W obiekcie znajdują się późnogotyckie freski, które przedstawiają sceny z życia świętych oraz Maryi
inne zabytki:
dawny dwór i gospoda z XIX wieku
dawna szkoła, obecnie budynek mieszkalny, z początku XX wieku
krzyż pokutny, z XIV-XVI wieku

[madohora]

[madohora]

Pewna pani w Sierotach
Wszystko robiła na pokaz
Krowy na wystawy
Kury nie miały laby
Chodziły niczym na rozkaz

[madohora]

Nazwa miejscowości wywodzi się od polskiej nazwy określającą dom osieroconych dzieci. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę wymienia ją w obecnej polskiej formie Sieroty podając jej znaczenie "Waisenhaus" czyli w języku polskim "Sierociniec". Nazwa została początkowo fonetycznie zgermanizowana przez Niemców na Schierot[6], a później Schieroth w wyniku czego straciła swoje pierwotne znaczenie.

[madohora]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod zniemczoną nazwą – Schieroth. Wymienia on również dwa folwarki leżące w pobliżu Gwozdz oraz Koźarnia. W 1936 roku ze względu na polskie pochodzenie nazistowska administracja III Rzeszy zmieniła zgermanizowaną nazwę na nową, całkowicie niemiecką – Schönrode.

[madohora]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1299 roku. Od 1712 roku osada była w posiadaniu rodziny von Wrochem. Wraz z ręką Barbary von Wrochem (zm. w 1805 roku) zostały przejęte przez Gustawa Maurycego von Stockmann.
Po II wojnie światowej wysiedlono większość mieszkańców pochodzenia niemieckiego.

[madohora]

Zabytkowy krzyż – znajduje się przy trasie poznańskiej przy ulicy Słonecznej. Historycy odkryli, że krzyż ten został zbudowany na cześć Krzywoustego.

[madohora]

Przez wieś przebiega szlak turystyczny:
szlak turystyczny czarny – Szlak Zacharzowicki

[madohora]

[madohora]

Pewien pan z Niezdary
Nie był taki stary
Nie przyznawał się nikomu
Dużo umiał zrobić w domu
I do tego posiadał ary

[madohora]

Niezdara – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Ożarowice.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.

[madohora]

Wieś jest położona nad rzeką Brynicą i nad północnym brzegiem zalewu Kozłowa Góra.

[madohora]

W okolicy wsi w okresie II Rzeczypospolitej powstała umocniona pozycja obronna Niezdara, będąca częścią składową umocnień Śląskiego Obszaru Warownego. Do obsadzenia linii obronnej garnizon polski w Tarnowskich Górach zorganizował wzmocnioną kompanię ciężkich karabinów maszynowych – kompanię Niezdara.

[madohora]

[madohora]

Pewien pan z Browarka
Uwielbiał piwo Warka
Szedł w to jak w dym
Chwalił złocisty płyn
Pili całe dnie u Arka

[madohora]

Browarek – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka dorzecza Pilicy, Białka.

[madohora]

▪️▪️▪️

[madohora]

Jedna pani z Niepiekła
Ciasto dzisiaj upiekła
Teraz przeciera oczy
Bo kot na nie wskoczył
Na to wszystko się wściekła

[madohora]

Niepiekło – peryferyjna część miasta Będzina, położona na jego północno-wschodnich rubieżach. Rozpościera się wzdłuż ulic Niepiekło i Rzecznej, na zachodnim brzegu rzeki Czarna Przemsza. Po przeciwnej stronie rzeki rozpościera się Niepiekło należące do Dąbrowy Górniczej.

[madohora]

Niepiekło to dawna kolonia. W latach 1867–1915 Niepiekło należało do gminy Gzichów, a po jej zniesieniu w 1915 roku włączone zostało do Będzina. 5 maja 1923 część wschodnich terenów Będzina, włączono do Dąbrowy Górniczej, przez co wschodnia część Niepiekła (kolonia) znalazała się w granicach Dąbrowy, natomiast część zachodnia (wieś) pozostała w granicach Będzina.

[madohora]

Niepiekło (Niepiekło Gzichowskie) – część miasta Dąbrowy Górniczej, w jego zachodniej części. Rozpościera się wzdłuż ulicy Letniej, między Czarną Przemszą a zbiornikiem Pogoria III. Po przeciwnej stronie rzeki rozpościera się Niepiekło należące do Będzina.

[madohora]

Po wojnie, tereny na północ od Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej (w tym Niepiekło), które w 1915 roku odłączono od gmin macierzystych (Olusko-Siewierska i Dąbrowa Górnicza) miały powrócić do nich powrócić[6], jednak w przypadku zniesionej gminy Dąbrowa Górnicza (przekształconej w miasto na południe od kolei) okazało się to formalnie niemożliwe (rozporządzenie dotyczyło tylko gmin wiejskich, a nie zmian granic miast), przez co obszary te (w tym Niepiekło) włączono do gminy Łagisza. Dopiero 5 maja 1923 wyłączono je z miasta Łagisza i włączono do miasta Dąbrowy Górniczej.

[madohora]

[madohora]

A znowu pani z Nędzy
Chciała mieć dużo pieniędzy
Ale nie pracowała
Tylko kombinowała
No i zmarła w nędzy

[madohora]

Nędza (niem. Buchenau w latach 1914–1945[4], 1910–1914 Nensa, do 1910 Nendza, śl. Nyndza) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Nędza nad Suminą. Miejscowość jest siedzibą gminy Nędza od 1973 rok. Liczy 3344 mieszkańców (2008).

[madohora]

Z nazwą miejscowości związana jest legenda, według której książę raciborski zgubił się w okolicznych lasach podczas polowania. Trafił on do chaty ubogiego rybaka, gdzie został ugoszczony chlebem i wodą. Gdy książę opuszczał domostwo, westchnął: "O nędzo, nędzo". Stąd miała się wziąć nazwa wsi, w której znajdowała się chata.
Obecna nazwa wsi została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946

[madohora]

20 maja 1954 roku Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu uchwaliło wystąpienie z wnioskiem do Komisji Ustalania Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych przy Prezesie Rady Ministrów o zmianę nazwy miejscowości Nędza w gminie Markowice na Borowiec Wielki. Wniosek motywowano tym, że dotychczasowa nazwa miała "stanowić smutną pamiątkę okresu kapitalistycznego, nie odpowiadającą socjalistycznej rzeczywistości społecznej". Natomiast nazwę Borowiec Wielki wzięto "od nazwy części lasu, otaczającego dotychczasową gromadę Nędza.

[madohora]

Nędza po raz pierwszy występuje w dokumentach z 1620 roku jako Nensa, lecz powstała wcześniej (we wsi znajduje się grodzisko z XIII–XIV wieku). W tym roku baron Hans Freiherr von Mettich otworzył tutaj gorzelnię i założył dwie osady.
W 1832 roku działała we wsi szkoła powszechna.

[madohora]

Rozwój miejscowości jest związany z budową infrastruktury kolejowej. W 1847 roku przez Nędzę przeprowadzono linię kolejową z Koźla do Bogucina. W 1850 roku utworzono połączenie z Katowicami. Przez wieś przechodzi również linia kolejki wąskotorowej z Trynku do Raciborza, która powstała w 1902 roku

[madohora]

W 1854 roku wybudowano w Nędzy młyn Wiktor, jednak spłonął on w 1880 roku

[madohora]

W 1909 roku powołano ochotniczą straż pożarną, która we wsi istnieje do dziś[

[madohora]

Podczas Plebiscytu na Górnym Śląsku w 1921 roku 472 osoby głosowały za przyłączeniem miejscowości do Niemiec, a 193 za przyłączeniem do Polski

[madohora]

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nędza.

[madohora]

Jedynym zabytkiem gminy Nędza jest dworzec kolei wąskotorowej z 1902 roku. Pozostałe historyczne obiekty to:
neobarokowy kościół z 1908 roku, przebudowany w 1929, należący do parafii Matki Boskiej Różańcowej
kamienny krzyż Boża Męka z 1910 roku, uszkodzony przez wichurę w 2000 roku, obecnie częściowo metalowy
murowana kapliczka z początku XX wieku
kamienny krzyż z 1874 roku
dawny żeński dom klasztorny z 1910 roku, obecnie przedszkole
dawny budynek szkoły z 1911 roku, obecnie siedziba firmy produkującej dekoracje okienne
budynki z przełomu wieków XIX i XX w tym jeden drewniany z 1890 roku

[madohora]

Nędza Wąskotorowa – nieczynna wąskotorowa stacja kolejowa w Nędzy zlokalizowana w kilometrze 55,0 linii kolejowej Bytom Karb Wąskotorowy – Markowice Raciborskie Wąskotorowe Górnośląskich Kolei Wąskotorowych. W latach 1902–1945 odcinek, na którym znajduje się ta stacja, był częścią kolei Gliwice Trynek – Rudy – Racibórz na linii Gliwice – Racibórz. Została otwarta w 1902 roku, a zamknięta dla ruchu pasażerskiego (zawieszenie kursowania pociągów pasażerskich) w roku 1966. W 1945 roku rozebrano tory kolejowe, które odbudowano dopiero po kilku latach[5]. Budynek dawnej stacji zachował się do dziś.

[madohora]

[madohora]

Jakiś człowiek z Golasowic
W domu nie miał nic
Mówił po co mu rzeczy
Któryś krewny złorzeczy
I to nie jest wic

[madohora]

Golasowice (niem. Gollasowitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Pawłowice. Powierzchnia sołectwa wynosi 8,06 km²[4], a liczba ludności 1401, co daje gęstość zaludnienia równą 164,09 os./km².

[madohora]

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy’ego nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy "goły". W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako starszą od niemieckiej wymienia nazwę w obecnym polskim brzmieniu - Golasowice podając jej znaczenie "Kahlau (kalau)" czyli po polsku "Łyse, wyłysiałe". Nazwa pochodzi prawdopodobnie od gołego terenu pozbawionego drzew, na którym przeprowadzono deforestację. Adamy zalicza nazwę wsi do grupy miejscowości, których nazwa wywodzi się od wycinki drzew "von gola = vom Walde freigemachter, kahler ort"[5]. Nawiązanie do tego znaczenia znajduje się w herbie. Niemcy zgermanizowali nazwę na Gollasowitz w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

[madohora]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w szeregu wsi położonych w okolicy Żor i Wodzisławia (ville circa Zary et Wladislaviam) w zlatynizownej formie Golos

[madohora]

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowano w 1293, następnie również w dokumencie Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (ok. 1305) jako Golos. Pod koniec XV wieku właścicielem Golasowic i Jarząbkowic był Mikołaj Brodecki. Pod koniec XVI wieku miejscowość kupił Walenty Pawłowski, który urządził tutaj swoją siedzibę i przyjmował w niej najbardziej znanego członka rodu Pawłowskich - biskupa ołomunieckiego Stanisława. W posiadaniu Pawłowskich wieś była jeszcze na początku XVII wieku. Po I wojnie śląskiej miejscowość znalazła się w granicach Królestwa Prus. W 1749 miejscowość z przyległymi dobrami zlicytowano i zostały przejęte przez rodzinę Marklowskich, która władała tym terenem do końca XVIII wieku.

[madohora]

W marcu 1921 odbył się plebiscyt na Górnym Śląsku. W Golasowicach (łącznie z koloniami i obszarem dworskim) brało w nim udział 501 osób, z których 385 opowiedziało się za Niemcami, a 114 za Polską. W okresie międzywojennym była to najbardziej ewangelicka gmina w górnośląskiej (dawnej pruskiej) części województwa śląskiego (w 1933 stanowili oni 75,3% mieszkańców)

[madohora]

W lutym i marcu 1945 w wyniku walk pomiędzy wojskami radzieckimi i niemieckimi wioska została poważnie zniszczona i ograbiona. W latach 1945–54 wieś była siedzibą gminy Golasowice. Następnie należała i była siedzibą gromady Golasowice. W 1972 Golasowice weszły w skład utworzonej gminy Pawłowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

[madohora]

Według Narodowego Instytutu Dziedzictwa, w miejscowości znajduje się jeden obiekt zabytkowy:
kościół ewangelicko-augsburski z połowy XVIII wieku, klasycystyczny, wraz z wyposażeniem obejmującym ołtarz, ambonę, płytę kamienną z herbami, krzyż, naczynia liturgiczne i dzwon (nr rej.: A-434/60 z 18.03.1960). W kościele 34-głosowe organy, największe na terenie gminy.

[madohora]

figura św. Jana Nepomucena znajdująca się na cmentarzu przy ul. Reja - fundatorami figury byli Ludwicus i Carolina Moczygemba - 1897 rok,
krzyż przydrożny (ul. Kraszewskiego) - fundatorka Franciszka Holeksa - 1877 rok,
kapliczka ul. Kraszewskiego.
Krzyż (ul. Reja),
krzyż (ul. Łąkowa),
krzyż ul. Reja (przy wejściu do Kościoła).

[madohora]

Przez miejscowość przebiegają następujące trasy rowerowe:
szlak rowerowy czerwony czerwona trasa rowerowa nr 190, istniejąca pod nazwą Trakt Reitzensteinów
szlak rowerowy niebieski niebieska trasa rowerowa nr 279 – Jastrzębie-Zdrój – Strumień
Przez miejscowość przebiega międzynarodowa trasa rowerowa EuroVelo 4 (Szlak Europy Centralnej) - w Polsce wyznakowana jako R-4 , obecnie od granicy polsko-czeskiej do Krakowa.

[madohora]

Na terenie sołectwa działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły:
Kościół Ewangelicko-Augsburski (parafia w Golasowicach)
Kościół Rzymskokatolicki (parafia Narodzenia NMP)

[madohora]

W miejscowości znajduje się Zespół Szkolno-Przedszkolny im. Kornela Makuszyńskiego (ul. Zofii Nałkowskiej 2).

[madohora]

Karol Heczko (1885–1954), pułkownik saperów inżynier Wojska Polskieg

[madohora]

GOLASOWICE

[madohora]

[madohora]

Zagość jako osada otwarta powstała pomiędzy przełomem VIII i IX w. a X w. W 1784 r. wieś administracyjnie należała do powiatu wiślickiego w województwie sandomierskim[6]. W tym czasie była własnością starosty zagojskiego Feliksa Łubieńskiego. W 1827 r. nadal należała do powiatu stopnickiego w województwie krakowskim, ale wchodziła już w skład własności „rządowej”, czyli należała do skarbu państwa i liczyła 64 domy i 369 mieszkańców. Do 1954 roku siedziba gminy Zagość. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
w 1797 urodził się tutaj Józef Łubieński.

[madohora]

Zagość stanowiła pierwszą siedzibę joannitów w Polsce. Sprowadził ich tutaj Henryk Sandomierski, najprawdopodobniej pomiędzy swą wyprawą do Ziemi świętej, która miała miejsce w latach 1154-1155, a tragiczną w skutkach krucjatą przeciwko Prusom w 1166 r. Wówczas też z pewnością powstał kościół romański, którego pozostałości murów odkryto w bryle obecnego kościoła w latach 60. XX w., oraz szpital (którego pozostałości nie odnaleziono, choć być może jeszcze w XIX w. istniały resztki tej budowli). Joannici nie przetrwali tu jednak długo – ok. roku 1317 dobra biskupa kujawskiego Gerwarda zostały najechane przez joannitów z komandorii w Lubiszewie. W procesie o ten czyn w roku 1321 nakazano oddanie biskupowi przez joannitów jako odszkodowanie kilku ich majątków, w tym Zagości.

[madohora]

Obecny wygląd kościół otrzymał w czasach Kazimierza Wielkiego, ok. 1353 r. – nadano mu wówczas formę gotycką, przedłużono zarówno nawę, jak i prezbiterium, postawiono zakrystię, podniesiono strop w nawie, podwyższono okna. Jan Długosz zalicza go do grupy kościołów ekspiacyjnych wielkiego króla, tj. postawionych w ramach pokuty za uśmiercenie kanonika Marcina Baryczki. Kościół został zniszczony podczas potopu przez wojska Rakoczego, odnowiony i rekonsekrowany w 1667 r. W latach 1900–1901 został powiększony.

[madohora]

Kościół nosi wezwanie św. Jana Chrzciciela, jest orientowany i murowany z ciosu. Jest jednonawowy, z dwuprzęsłowym prezbiterium, zamkniętym wielobocznie. Nawa jest szersza od prezbiterium, pokryta drewnianym stropem, na początku XX w. została przedłużona w kierunku zachodnim. Prezbiterium posiada sklepienie krzyżowo-żebrowe, w którego zworniku znajduje się piastowski orzeł. Do nawy przylegają od północy kaplica, a od południa kruchta, obie pochodzą z czasów przebudowy na przełomie XIX i XX w.

[madohora]

Wiele elementów dekoracji nosi znamiona stylu romańskiego i pochodzi z pierwotnego kościoła joannickiego. Najciekawsza zaś jest dekoracja rzeźbiarska zachowana w części północno-wschodniej zewnętrznej ściany nawy – wnęki arkad fryzu wypełniają płaskorzeźby zoomorficzne, które przedstawiają dwa rodzaje syren lub syrenę oraz trytona. Także sposób podziału ścian – poziomego gzymsami i pionowego półkolumienkami lub arkadami z fryzem nie ma analogii w tym okresie w Polsce.

[madohora]

W przyziemiu północnej ściany nawy znajduje się cios z rytym przedstawieniem kościoła – można przypuszczać, że przedstawia ono kościół joannicki – co oznaczałoby, że posiadał on wówczas wieżę od zachodu.

[madohora]

Kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.663 z 15.01.1957 i z 21.02.1966)

[madohora]

[madohora]

A dzisiaj taka moda
Że mieszkają W Ogrodach
Budują nowe bloki
Przyjeżdżają tłumoki
Nic ująć, nic dodać

[madohora]

Ogrody – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Święciechow. Wchodzi w skład sołectwa Lasocice.

[madohora]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i jest notowana od pierwszej połowy XV wieku. Po raz pierwszy wymieniona została w łacińskim dokumencie z 1421 w zlatynizowanej staropolskiej formie „Ogrodi”. W 1429 odnotowano ją po łacinie oraz po niemiecku „Orti”, „Gart(e)n”. W 1432 po polsku „Ogrodi” oraz „Ogrody”, 1510 „Ogrody”, 1534 „Ogrodi”, 1622-1624 „Ogrody”, 1789 „Ogrody”

[madohora]

Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy ogród oznaczającej wydzielone, ogrodzone miejsce przeznaczone do uprawy roślin użytkowych i ozdobnych, kwiatów, warzyw i owoców.

[madohora]

Po rozbiorach Polski jakie miały miejsce w latach 1772–1795, w okresie zaborów, przed traktatem wersalskim pruska administracja od polskiej nazwy „Ogrody” utworzyła niemiecką kalkę semantyczą „Garthe” (z niemieckiego „Garden”). W 1886 odnotowano dwie nazwy polską „Ogrody” oraz niemiecką „Garthe”, w 1921 „Garthe”, w 1933 „Ogrody”

[madohora]

Do 2024 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Lasocice. W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa leszczyńskiego.

[madohora]

[madohora]

A dzisiaj Szczaworyż
Nawiedził ze wschodu wyż
Kożuchy wyciągają
Bo tak zimno tam mają
A na płotach leży szryż

[madohora]

Szczaworyż – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa

[madohora]

Do 1954 roku siedziba gminy Pęczelice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

[madohora]

Szczaworyż położony jest na granicy Szanieckiego Parku Krajobrazowego. Znajduje się około 8 km na południowy wschód od Buska-Zdroju. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 73.

[madohora]

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny z Buska-Zdroju do miejscowości Solec-Zdrój oraz szlak turystyczny zielony zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk.

[madohora]

Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

[madohora]

Późnorenesansowy kościół pw. św. Jakuba Starszego, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych.

[madohora]

Budynek dawnej plebanii z 1660 r. usytuowany naprzeciw wejścia do kościoła, wpisany do rejestru zabytków; w 1904 r. w budynku nadbudowano piętro, na którym znajduje się kaplica pw. Najświętszej Marii Panny Niepokalanego Poczęcia.

[madohora]

Wczesnośredniowieczne grodzisko z VIII–XI w. zlokalizowane na wzniesieniu w południowej części wsi, od strony Skotnik Małych. Fortyfikacja na Górze Kapturowej była prawdopodobnie tzw. grodem refugialnym, czyli wykorzystywanym w warunkach zagrożenia.

[madohora]

Cmentarz – znajduje się na nim pomnik i groby 121 żołnierzy 22 Dywizji Piechoty Górskiej poległych w bitwie pod Broniną 9 września 1939 r.

[madohora]

Feliks Rączkowski – urodzony w Szczaworyżu, profesor, polski organista i kompozytor.

[madohora]

[madohora]

Słyszałam, że Wzdół Rządowy
Zamieszkują "mądre głowy"
Mogli by w polityce
Lecz im się nie chce
Inny scenariusz mają gotowy

[madohora]

Wzdół Rządowy – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Bodzentyn. Ma status sołectwa

[madohora]

Historycznie położony w Małopolsce, od początku swojego istnienia związany z dobrami biskupów krakowskich[8]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

[madohora]

Miejscowość jest siedzibą parafii Wniebowzięcia NMP. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii krakowskiej, diecezji kieleckiej, dekanatu bodzentyńskiego.

[madohora]

Wieś położona jest na wzgórzach Płaskowyżu Suchedniowskiego, na północny wschód od Pasma Klonowskiego Gór Świętokrzyskich. Część miejscowości znajduje się w dolinie rzeki Psarki, prawego dopływu Świśliny.

[madohora]

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 751 z Suchedniowa do Ostrowca Świętokrzyskiego.

[madohora]

[madohora]

Znowu w Mścigoździe
Mieszka pewien woźny
Dzieciaki goni
Od ludzi stroni
Mówią, że on jest groźny

[madohora]

Micigózd – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Piekoszów[4][5]. Ma status sołectwa

[madohora]

Dojazd z Kielc zapewniają autobusy komunikacji miejskiej linii 18.

[madohora]

Wieś leżąca w powiecie chęcińskim województwa sandomierskiego należała w XVI wieku do Tarłów[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego

[madohora]

Przez wieś przechodzi szlak rowerowy niebieski niebieska ścieżka rowerowa do Piekoszowa.

[madohora]

ROZKŁAD JAZDY AUTOBUSU NR 8

[madohora]

[madohora]

Dzisiaj jadę ku przygodzie
Poszukam jej w Mrzygłodzie
Przez jedną chwilę
Będę łapać motyle 🦋
Zgłupiałaś? Przy tej pogodzie?

[madohora]

Mrzygłód – dzielnica Myszkowa w województwie śląskim. W latach 1412–1870 samodzielne miasto. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie częstochowskim. Od 1 grudnia 1983 część Myszkowa.

[madohora]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona w 1373 w dokumencie zapisanym w języku łacińskim jako Mrziglod, 1402 Mrzyglod, 1403 Mrzyglodia, 1478 Mrzeglod – Cracovia artificum, 1552 Mrziklod, Mrzygłod oppidum

[madohora]

Miejscowość początkowo była własnością szlacheckiego rodu Pileckich herbu Leliwa. Jako osobną miejscowość w zlatynizowanych staropolskich formach zanotowane zostały nazwy Oppidum Mrziglod oraz Mrzyglod. Wymienia je w latach 1470–1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis. Jako właściciela Długosz wymienia kasztelana krakowskiego Jana Pileckiego herbu Leliwa.

[madohora]

W 1595 roku miasto położone w powiecie lelowskim województwa krakowskiego była własnością kasztelana oświęcimskiego Wojciecha Padniewskiego

[madohora]

1 marca 1863 r. miała tu miejsce bitwa zwana bitwą pod Mrzygłodem.

[madohora]

Do 1954 r. oraz w latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Mrzygłód. 15 stycznia 1976 r., po zniesieniu gminy, Mrzygłód włączono do gminy Włodowice, a następnie 1 grudnia 1983 do Myszkowa

[madohora]

W Mrzygłodzie pozostał rynek z okresu lokalizacji miasta z pomnikiem Powstańców 1863 r. (1933) i figurą św. Jana (1915).

[madohora]

Znajduje się tu kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Pochodzi on z XVII w., zbudowany w miejsce starszego, drewnianego kościoła. Reprezentuje style: barokowy, rokokowy i renesansowy. Ufundowany przez kasztelana krakowskiego Stanisława Warszyckiego. 25 sierpnia 1996 r. obraz Matki Boskiej Mrzygłodzkiej został ukoronowany koronami papieskimi. Obok kościoła znajduje się plebania, a dalej Kalwaria, gdzie można zobaczyć unikatową Drogę Krzyżową, która wyrzeźbiona została w brązie. Całość została wkomponowana w skały wapienne, na których umieszczone zostały poszczególne stacje.

[madohora]

Mrzygłód posiadał prawa miejskie w latach 1412–1870 (w 1647 powtórna lokacja).

[madohora]

Mrzygłód

[madohora]

[madohora]

Sanktuarium Matki Bożej Mrzygłodzkiej w Myszkowie – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny mieszczący się w Mrzygłodzie, dzielnicy Myszkowa, najstarsza świątynia w mieście.

[madohora]

Świątynia ufundowana i wybudowana przez ówczesnego dziedzica, kasztelana krakowskiego Stanisława Warszyckiego w roku 1683 na miejscu dawnej drewnianej. Budowla jest murowana z kamienia rodzimego, jednonawowa, orientowana z półkoliście zamkniętym prezbiterium, w stylu renesansowo-barokowym. W latach 1712–1736 rozbudowana - od strony północnej dobudowano kaplicę, pw. Matki Boskiej Różańcowej, ufundowaną przez ówczesnego proboszcza, księdza Pawła Wegrzynkowskiego. Zbudowana na rzucie prostokąta, o ściętych narożnikach. W XIX wieku świątynię zniszczył pożar, odnowiono ją na początku XX wieku.

[madohora]

W ciągu swego istnienia budowla zatraciła swój charakter architektoniczny. Barokowy ołtarz główny i trzy boczne są w stylu rokokowym, posiadają sklepienie kolebkowe z lunetami, kaplicę przykrywa kopuła z latarnią. Wewnątrz chrzcielnica w stylu barokowym i organy z początku XVIII wieku. Zachowały się lichtarze cynowe z XVII wieku oraz ornaty z tego okresu.

[madohora]

Obraz Matki Bożej Mrzygłodzkiej namalował nadworny artysta malarz starosty sokolnickiego Brinskiego, o nazwisku Ciszewski w 1804 roku w miejsce zniszczonego, prawdopodobnie w czasie pożaru, otoczonego kultem obrazu Matki Boskiej Różańcowej. W 1986 biskup Stanisław Nowak dokonał renowacji kultu Matki Bożej, a świątynię ogłosił sanktuarium Matki Bożej Mrzygłodzkiej

[madohora]

[madohora]

Bitwa pod Mrzygłodem – bitwa stoczona pod Mrzygłodem 1 marca 1863 roku w czasie powstania styczniowego, pomiędzy oddziałem powstańczym dowodzonym przez pułkownika Teodora Cieszkowskiego a formacją wojsk rosyjskich.

[madohora]

Wycofujący się po stoczeniu bitwy pod Pankami oddział Cieszkowskiego przybył 28 lutego do Mrzygłodu. Tu jednak wskutek zdrady został w nocy zaatakowany przez zgrupowanie wojsk rosyjskich przerzucone koleją Warszawsko-Wiedeńską. Dwukrotnie ponawiany szturm Rosjan załamał się na silnie bronionych pozycjach powstańczych. Dodatkowo zagrożone przez podjazd powstańczy, który wyszedł na ich tyły, wojska carskie zmuszone zostały do odwrotu i wycofały się do Częstochowy.

[madohora]

ROCZNICA POWSTANIA STYCZNIOWEGO W MRZYGŁODZIE

[madohora]

[madohora]

A na Koniemłoty
Jakoś nie mam ochoty
Bo co tam ciekawego
Może być kolego
Tylko wpadnę w kłopoty

[madohora]

Koniemłoty – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów.
Do 1954 roku siedziba gminy Oględów. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Koniemłoty. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

[madohora]

Koniemłoty położone są w Niecce Połanieckiej, około 5 km na południowy zachód od Staszowa.

[madohora]

We wsi znajduje się parafia Wniebowzięcia NMP należąca do dekanatu Połaniec w ramach rzymskokatolickiej diecezji sandomierskiej, z zabytkowym kościołem pw. Wniebowzięcia NMP.

[madohora]

Koniemłoty
Kępa
Kolonia
Piekło
Poręba Koniemłocka
Dziadówka – pole
Działki – pole
Gułacz – pole
Kaczmarówka – pole
Kępa – pole
Kopaliny – pole
Miże Pole – pole
Oleksyk – jezioro
Płóska – pole
Pod Cmentarzem – pole
Pod Gułaczem – pole
Podgaiki – pole
Poręba Koniemłocka – pole
Przy Krzywej Drodze – pole
Rzędówki – pole
Zakościółka – pole
Zawsie – pole

[madohora]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Koniemłotów

[madohora]

Koniemłoty to jedna z najstarszych wsi na ziemi staszowskiej. Tu w 1246 r. odbył się zjazd dostojników małopolskich z udziałem księcia sandomierskiego Bolesława Wstydliwego. W XIII wieku wieś należała do dóbr ziemskich klasztoru benedyktynów na Świętym Krzyżu, tu też znajdował się ich mały klasztor. Swój patronat nad osadą benedyktyni utrzymywali aż do kasacji ich zakonu w 1819 r. W 1527 r. Koniemłoty przeszły na własność dziedziców Staszowa: Łaskich, Zborowskich, Tęczyńskich, Opalińskich, Lubomirskich, Sieniawskich, Denhoffów i Czartoryskich. Wieś położona w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła wraz z folwarkiem w 1662 roku w skład majętności rytwiańskiej Łukasza Opalińskiego

[madohora]

W 1815 r. w Koniemłotach, w zaadaptowanym spichlerzu, którego budynek stoi do dziś, z inicjatywy Izabeli Lubomirskiej założona została szkoła z 3 oddziałami. W 1905 r. za namową rodziców, miejscowa młodzież szkolna wystąpiła z żądaniem nauczania w języku polskim i 2 kwietnia 1906 r. władze carskie wydały na to zgodę. 1 września 1988 r. w Koniemłotach oddano do użytku nowy budynek szkolny, w którym mieści się obecnie Publiczna Szkoła Podstawowa.

[madohora]

W 1923 r. w Koniemłotach rozpoczęła działalność ochotnicza straż pożarna. Pierwszą drewnianą remizę wybudowano we wsi w 1925 r., służyła ona strażakom do II wojny światowej. W 1944 r. w jej miejscu przystąpiono do budowy nowej remizy. Obecny murowany Dom Strażaka z dwoma boksami na samochody został oddany do użytku w 1971 r.

[madohora]

Pobenedyktyński zespół klasztorny, na który składa się:
kościół pw. Wniebowzięcia NMP wzniesiony w latach 1637–1649 w stylu późnorenesansowym. Po pożarze w 1770 r., kościół został odnowiony i przebudowany. Świątynia składa się z trzech naw: w prawej nawie bocznej znajduje się kaplica św. Benedykta wzniesiona na planie kwadratu, z barokowym ołtarzem św. Anny Samotrzeciej. Druga nawa boczna została dobudowana w latach trzydziestych XX wieku, według projektu Stefana Szyllera. Barokowy ołtarz główny zdobi obraz Niepokalanego Poczęcia NMP z 1742 r. W niszach ołtarza, po bokach, umieszczone są drewniane figury św. Benedykta i św. Scholastyki. W stallach ustawionych w prezbiterium znajdują się olejne obrazy przedstawiające wydarzenia z życia Najświętszej Maryi Panny;
budynek dawnego klasztoru benedyktynów, obecnie plebania, 1667-49, 1825, 1920;
ogrodzenie cmentarza kościelnego, z XVIII w., z bramą wzniesioną w 1886 r.

[madohora]

Józef Franusiak – malarz prymitywista, mieszkaniec Koniemłotów w latach 1953–1975.
Roman Kotlarz – ksiądz, działacz opozycji demokratycznej w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

[madohora]

Koniemłoty – 6 km na SW od Staszowa, około 37 km na południe od klasztoru świętokrzyskiego.

[madohora]

W czasach obecnych – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów.

[madohora]

Metryka wsi sięga pierwszej połowy XIII wieku, początkowo własność klasztoru świętokrzyskiego w kluczu koniemłockim, następnie własność szlachecka Łaskich w kluczu rytwiańskim ich posiadłości.

[madohora]

W roku 1246 – „Comemeloth”, 1270 „Conemloci”, 1326-7, 1344-5, 1347-58 „Conemlot”, 1327-8 „Conemlott”, 1328 „Concralcost” [!], 1335-7, 1348, 1350-1, 1354-5 „Conemloth”, 1346 „Konemlot”, 1351 „Conemloti”, 1366, 1399, 1415, 1468 „Koniemloty”, 1391 „Konemloty”, „Conemloty”, 1420 „Koniemlotii”, 1420-1 „Konemlothy”, 1421 „Conyemloty”, „Conginuloti”, 1424 „Conyemlothi”, „Conemlothy”, „Konyemlothy”, „Konamlothi”, 1425 „Komyenlothy”, „Coniemlothi”, 1427 „Conyenlo(t)y”,„ Conemlot”, 1428 „Conemloti”, „Comenloti”, 1429 „Koniemlothy”, 1433 „Konyemolathi”, 1435 „Connemlothy”, 1436 „Conyemlothy”„”, 1442 „Coniemlothj”, 1448 „Conyemlethy”, 1455 „Connemlithi”,„ Conyerulothy”, 1458 „Conyenlothy”, 1459 „Comienlathi”, „Conyemlothi”, 1470-80 „Konyemlothy”, „Konyemlothi”, 1500 „Coniemlothi”, 1504 „Konyemlothy”, 1520 „Conyemlothy”, 1525, 1530 „Konyemlothy”, 1529 „Conyemlothi”, „Konyemlothy”, 1536 „Konyemlothy”, 1537 „Coniemlothi”, 1541 „Koniemloty” [ale: 1576 „Koniomloty”, 1579 „Koniemlothy”, 1581 „Koniemlothi”, „Koniemlothy”, 1589 „Koniemlothy”, 1591 „Koniemlothii”, 1787n. „Koniemłoty”.
Widać z powyższego, że pisownia współczesnej nazwy wsi – Koniemłoty – utrwaliła się ostatecznie w wieku XVIII.

[madohora]

W roku 1351 Koniemłoty leżały w ziemi sandomierskiej, w roku 1442 w powiecie sandomierskim. W latach 1504, 1525 znajdowały się w powiecie wiślickim zaś w latach 1506, 1510 podlegały powiatowi szydłowieckiemu. W 1883 roku należały do powiatu stopnickiego, gminy Oględów i parafii Koniemłoty.
Od roku 1325 Koniemłoty mają parafię własną.

[madohora]

W roku 1391 wspomniane jest wzgórze koło granic Koniemłot i Grzybowa. Granica Koniemłot i Krzczonowic przebiega koło doliny Węgierka i zarośli Olszynki, źródło Koniemłotka (Konomlotka, Conemlotka) w Krzczonowicach, drogi : z Krzczonowic do Koniemłot przebiegająca koło glinnika, droga meszna z Krzczonowic do Koniemłot, z Lenartowic do Koniemłot, publiczna z Pacanowa do Koniemłot

[madohora]

W roku 1470-80 klucz koniemłocki posiadłości klasztoru świętokrzyskiego, to znaczy Koniemłoty, Święcica i Tuklęcz, graniczy z dobrami rytwiańskimi przez rzekę Czarną, której jeden brzeg należy do klasztoru drugi do Rytwian. Koniemłoty graniczą ze Swichowem – obecnie Sichów Duży i Mały – Grzybowem, Lenartowicami, Krzczonowicami (Długosz L.B.. III 238-9).

[madohora]

Własność klasztoru świętokrzyskiego do 1536 r. Następnie własność szlachecka Hieronima Łaskiego w kluczu dóbr rytwiańskich.

[madohora]

Za aprobatą króla Zygmunta Starego, wojewoda doprowadził do zamiany dóbr koniemłockich klasztoru (na warunkach ekonomicznie niekorzystnych dla klasztoru), co stało się w roku 1536.

[madohora]

1246 odbył się wiec Bolesława Wstydliwego w Koniemłotach,

[madohora]

1270 – tenże Bolesław Wstydliwy potwierdza opactwu świętokrzyskiemu posiadanie między innymi Braciejowic, Głodna, Ciepłej i Koniemłot. Uwalnia mieszkańców od podejmowania piekarzy i piwowarów, od pogoni, wypraw z wyjątkiem przeciw poganom, budowy grodów z wyjątkiem Sandomierza, ceł, jurysdykcji kasztelańskiej i ich sędziów

[madohora]

1351 – Kazimierz Wielki przenosi na prawo średzkie imiennie wyliczone posiadłości klasztoru świętokrzyskiego, w tym Koniemłoty i Święcicę,

[madohora]

1366 – Właścicielem Koniemłot jest Zygfryd,

[madohora]

1399 – znani są bracia Michał i Marcin, karczmarze w Koniemłotach

[madohora]

1442 – Władysław Warneńczyk przenosi na prawo średzkie imiennie wyliczone posiadłości klasztoru świętokrzyskiego, w tym Koniemłoty, Święcicę i Tuklęcz[14] – jest to prawdopodobnie uznanie poprzednio nadanych praw z roku 1351 nadanych przez Bolesława Wstydliwego,

[madohora]

1470-80 – wieś należy do klasztoru świętokrzyskiego. Folwark klasztorny posiadał wówczas 12 łanów kmiecych.
Była 1 zagroda z rolą, 2 karczmy z rolą, pasieki w lasach. Kmiecie płacą po kopie groszy czynszu, dają po 20 jaj, 2 sery, pracują na folwarku po 4 dni tygodniowo, orząc własnym pługiem, a na łąkach klasztornych, razem z kmieciami ze Święcicy i Tuklęcza, po 4 dni tygodniowo koszą, zbierają i zwożą siano do stodoły klasztornej. Poza tym przewożą sól z Koniemłot do Słupi (prawdopodobnie Nowej) oraz dają 2 garnce miodu z barci leśnych. Zagrodnicy płacą po 1 fertonie czynszu i pracują 1 dzień tygodniowo pieszo, karczmy płacą po 1/2 grzywny czynszu (Długosz L.B.. III 238),

[madohora]

1504 – w rejestrze odnotowano pobór z 2 łanów osiadłych, 3 łanów pustych, karczmy z półłankiem i od 1 zagrodnika

[madohora]

1505 – w rejestrze odnotowano pobór z 2 łanów, karczmy z półłankiem i od 1 zagrodnika

[madohora]

1510 – pobór z 3 łanów i karczmy,

[madohora]

1525 – pobór z 3 łanów

[madohora]

1529 – należy do stołu opata, czynsz 11/12 grzywny

[madohora]

1530 – pobór z 3 łanów i karczmy

[madohora]

1536 – Zygmunt Stary, jako patron opactwa świętokrzyskiego, biorąc pod uwagę długo ciągnące się i niekorzystne dla klasztoru spory graniczne, zatwierdza zamianę wsi Koniemłoty, Święcica i Tuklęcz na wsie należące do Hieronima Łaskiego, wojewody sieradzkiego tj: Skały, Czażów, Bukówkę, Broniewice, Okręglów, Wojciechowice i 1/ 2 wsi Jamy jako wynik mediacji Jana z Tarnowa, kasztelana krakowskiego i starosty sandomierskiego będącego komisarzem królewskim

[madohora]

1537 – Zygmunt Stary zatwierdza zamianę należących do klasztoru świętokrzyskiego wsi Koniemłoty, Święcica i Tuklęcz na włości Hieronima Łaskiego wojewody sieradzkiego i jego żony Anny z Kurozwęk, tzn. Skały i Czażów, oraz uzyskane przez nich od Andrzeja Ciołka z Żelechowa części wsi Dąbrowa i Zawada, przy czym klasztor uzyskuje 100 florenów dopłaty oraz zatrzymuje wszystkie prawa do prepozytury klasztornej w Koniemłotach, z całym jej uposażeniem, zaś prepozyt Koniemłocki otrzymuje gwarancję swobodnego korzystania przez siebie i następcę z serwitutów, tzn. wolnego pastwiska i wyrębu w lasach

[madohora]

1546 – Zygmunt August na prośbę opata świętokrzyskiego. uwalnia nowo uzyskane w wyniku zamiany dobra klasztoru świętokrzyskiego. Skały, Czażów oraz części Dąbrowy i Zawady od wszelkich powinności i ciężarów z wyjątkiem poradlnego, przenosząc uchylone powinności na dobra nabyte w wyniku tej zamiany przez Hieronima Łaskiego, tzn. Koniemłoty, Święcicę i Tuklęcz, poddając je jurysdykcji zamku i starostwa sandomierskiego

[madohora]

1548 – zawarta zostaje ugoda między Maciejem Zielińskim kanonikiem krakowskim, dziedzicem Goszyc i Ramołtowic, a Andrzejem Ciołkiem z Żelechowa w sprawie dochodów z dóbr Koniemłoty, Święcica, Tuklęcz, Swichów, Swichowiec (ob. Sichów Duży i Mały), Stochów, Szczęka i Ruda

[madohora]

1573 – pobór od 6 kmieci na 5 łanów z dziesięcina, 1 zagrodników i 1 komorników oraz z karczmy z 1 kwartą roli

[madohora]

1576 – pobór z 4 łanów, od 2 zagrodników, 3 komorników i z karczmy z rolą,

[madohora]

1577 – wojewoda bełzski daje pobór z 3 łanów i karczmy z 1 kwartą roli

[madohora]

1581 – wojewoda bełzski daje pobór od 8 kmieci na 4 łanów i 1 zagrodników z rolą, a prepozyt Koniemłocki od 3 zagrodników z ogrodem,

[madohora]

1589 – W tymże roku Koniemłoty przechodzą na własność Zborowskich.

[madohora]

W 1586 roku Maryna Sobkówna żona Stanisława Ciołka kupuje na rzecz Gabriela Tenczyńskiego Koniemłoty, Łubnicę, Tuklęcz Święcice, Rytwiany, Staszów, Rudę i Kłodę.

[madohora]

1591 – Jan komes z Tęczyna, kasztelan wojnicki i starosta lubelski, daje pobór od 8 kmieci na 4 łanów, 1 zagrodnika z ogrodem i z roli karczmy, a prepozyt Koniemłocki od 3 zagrodników z ogrodem

[madohora]

W 1639 roku dobra Tenczyńskich przechodzą do rąk Opalińskich,

[madohora]

W roku 1731 od Opalińskich przechodzą do Lubomirskich, Sieniawskich, Denhoffów i Czartoryskich skutkiem małżeństwa Augusta Aleksandra Czartoryskiego z Marią Zofią z Sieniawskich (córką Adama hetmana wielkiego koronnego). Z małżeństwa tego dwoje dzieci Adam Kazimierz i Izabella, która odziedziczyła w roku 1778 11 miast i 252 wsi, w tym cały klucz Rytwiański w nim zaś Koniemłoty, które wniosła w posagu w dom Lubomirskich. Jej córka Julia wyszła za hrabiego Jana Potockiego, czym wniosła Koniemłoty do rodu Potockich.

[madohora]

1787 – liczą 368 mieszkańców, w tym 3 Żydów (Spis I 370, II 94),

[madohora]

1827 – Koniemłoty mają 46 domów i 364 mieszkańców,

[madohora]

W roku 1867 dobra Koniemłockie przechodzą od Potockich w ręce Radziwiłłów skutkiem małżeństwa Macieja księcia Radziwiłła z Różą Potocką córką Artura Potockiego.

[madohora]

1326-8 plebanem był Zygfryd,

[madohora]

W latach 1325-8, 1350-1, 1354-5 kościół parafialny płaci dziesięcinę papieską, taksa 20 grzywien, podobnie w roku 1328,

[madohora]

1335-7, 1344-58, 1551-2 parafia wymieniona była w spisach świętopietrza, płaci do 1348 r. po 20 skojców, następnie po 16,5 skojców, w latach 1551-2 po 16 skojców,

[madohora]

1348 plebanem był Jakub Sęk,

[madohora]

1366 opat klasztoru świętokrzyskiego zrzeka się na rzecz Jakuba plebana Koniemłot i jego następców pretensji do dziesięcin z ról klasztornych we wsiach Koniemłoty, Święcica, Trębaczowice i Wojsław

[madohora]

1366 na prośbę plebana biskup krakowski Bodzanta potwierdza to zrzeczenie

[madohora]

1389 zawarta jest ugoda w sprawie dziesięciny snopowej w Krzczonowicach należącej do plebana w Koniemłotach

[madohora]

1391 Nawój dziekan krakowski poleca plebanom i wikarym imiennie wyliczonych kościołów parafialnych wezwać Pawła, plebana Biechowa, aby w terminie do 15 dni przekazał Konradowi s. Stanisława z Wronek, plebanowi w Koniemłotach, dziesięcina z 97 szczegółowo wyliczonych ról dworskich w Krzczonowicach, których mieszkańcy z dawna obsługiwani byli przez kościół parafialny w Koniemłotach

[madohora]

1399 w 2 dokumentach spisanych na cmentarzu kościoła NMP w Koniemłotach przez Mikołaja syna Adama z Czyżowa notariusza publicznego, najpierw Mścisław dziedzica Siedlca zobowiązał się oddawać kościołowi w Koniemłotach i jego plebanowi Świętosławowi dziesięciny ze swoich ról w Siedlcu, którą pleban ma zabierać własnym transportem, a następnie pleban w Koniemłotach Świętosław syn Falisława z Sichowa zobowiązał się w każdy poniedziałek oraz w wigilię Suchych Dni osobiście lub przez wikarych odprawić 1 mszę śpiewaną za duszę Mścisława z Siedlca, raz do roku 1 mszę bez offertorium za dusze jego rodziny, w zamian za co Mścisław przyrzeka oddawać kościołowi w Koniemłotach dziesięcinę. Układ obowiązywał tylko za życia stron, a przy jego zawarciu obecni byli między innymi wikarzy kościoła w Koniemłotach, Świętosław i Jan

[madohora]

1401 biskup krakowski Piotr potwierdza tę umowę

[madohora]

1415 biskup krakowski Wojciech rozsądza spór między Świętosławem plebanem w Koniemłotach a Mściszkiem dziedzicem Siedlca o dziesięciny snopowe z ról Mściszka w Siedlcu, przypominając, że na mocy dawnej umowy mają one należeć do plebana w Koniemłotach, ten zaś oraz jego następcy zobowiązani są odprawiać raz w tygodniu oraz w wigilię Suchych Dni mszę za dusze Mściszka i jego rodziny, z tym że podczas mszy celebrowanej w wigilię Suchych Dni Mściszek i jego spadkobiercy mają dawać jako ofiarę 1 grosz (ib. 209)

[madohora]

1421 wakujący po śmierci Świętosława Fałkowskiego kościół parafialny w Koniemłotach o dochodzie 24 grzywien otrzymuje z prezenty Marcina, opata-elekta świętokrzyskiego, Jan syn Pawła z Kozichbród, kleryk diecezji płockiej, mimo pretensji wysuwanych przez Macieja syna Jakuba z Jemielnicy, kleryka diecezji wrocławskiej

[madohora]

1424 po śmierci Świętosława z Fałkowa oraz rezygnacji złożonej na ręce biskupa krakowskiego przez Macieja syna Jakuba z Jemielnicy na rzecz Jana syn Pawła z Kozichbród, na wypadek nieuzyskania przez Jana święceń lub jego rezygnacji, prowizję na kościół parafialny w Koniemłotach o dochodzie 15 grzywien otrzymuje Jan syn Sędka z Tudorowic, kleryk diecezji krakowskiej
1424 wakujący po śmierci Świętosława z Fałkowa oraz rezygnacjach Jana syna Pawła i Macieja syna Jakuba z Jemielnicy kościół parafialny w Koniemłotach otrzymuje doktor dekretów Filip syn Mikołaja z Borzysławic, który może to beneficjum wartości 15 grzywien przez 5 lat łączyć z kanonią wrocławską
1424 plebanem był doktor dekretów Filip syn Mikołaja z Borzysławic, dochód parafialny wynosi 12 grzywien

[madohora]

1426-8 plebanem był doktor dekretów Filip syn Mikołaja z Borzysławic, kleryk gnieźnieński, altarysta ś. Wawrzyńca w kościele NMP w Sandomierzu, pleban Wawrzeńczyc (z funkcji zrezygnował w 1427 r.), a także kustosz łęczycki i kurzelowski

[madohora]

1429 Stanisław opat tyniecki jako delegat papieski zatwierdza uczynione jeszcze przez biskupa krakowskiego Wojciecha [1414 r.] nadanie należących do stołu biskupa dziesięciny z wsi znajdujących się w parafialny Koniemłoty i Kurozwęki, a mianowicie z Oględowa i Kotuszowa dla kaplicy zamkowej w Rytwianach, a z obu Sichowów dla ołtarza śś. Wojciecha i Krzysztofa w kościele parafialnym w Beszowej (Zbiór dokumentów zakonu OO. Paulinów w Polsce, opr. J. Fijałek. I, Kr. 1938, 94 oraz 64, 88)

[madohora]

1433 ponieważ obecnemu plebanowi Koniemłot Filipowi z Borzysławic minęła 5-letnia dyspensa na komasację beneficjów, prowizję na parafię w Koniemłotach otrzymuje Recław s. Niedziałka z Naruszewa, prezbiter diecezji płockiej

[madohora]

1436 Filip z Borzysławic doktor dekretów, był plebanem w Koniemłotach

[madohora]

1442 kościół w Koniemłotach zyskuje dziesięcinę z Wiązownicy

[madohora]

1448 po śmierci plebana Filipa z Borzysławic prowizję na parafialny w Koniemłotach o dochodzie 20 grzywien otrzymuje kleryk z diecezji poznańskiej Paweł s. Stanisława z Pałczewa

[madohora]

1449 pleban Koniemłot Wojciech Rytwiański, archidiakon sandomierski, kanonik gnieźnieński i łęczycki, wydzierżawił dochody z parafii w Koniemłotach, oprócz dziesięcin z Wiązownicy, niejakiemu Jastkowi.

[madohora]

1455 za zgodą papieża Wojciech Rytwiański, niegdyś łożny papieski, dotychczasowy pleban w Koniemłotach, zamienia to beneficjum wartości 8 grzywien na dziekanię kielecką (wartości 12 grzywien) z Warszem, s. Jana z Ostrowa, niegdyś domownikiem Zbigniewa Oleśnickiego

[madohora]

1458 dochód parafialny wynosi 10 grzywien. Pleban Warsz z Ostrowa w sporze z Janem z Pniowa o prebendę ś. Wojciecha w Sandomierzu (ib. 1319)

[madohora]

1459 dochód parafialny wynosi 12 grzywien. Plebanem był Warsz s. Jana z Ostrowa (ib. 1370, 1381),

[madohora]

1460 kościół w Koniemłotach ma otrzymać 8 grzywien za zabraną dziesięcinę z Opatkowic

[madohora]

1462 Warsz pleban w Koniemłotach procesuje się z Maciejem i Andrzejem o dziesięcinę z Królewic

[madohora]

1468, 1470 plebanem Koniemłot był Jan Baruchowski (zm. 1500) herbu Doliwa, doktor dekretów, kanonik krakowskiego i wiślicki, kanclerz biskupa krakowskiego

[madohora]

1469 w roku tym znane jest bractwo rolników przy kościele w Koniemłotach, erygowane przez Jana biskupa krakowskiego

[madohora]

1470-80 opisano drewniany kościół parafialny Wniebowzięcia NMP pod patronatem opactwa świętokrzyskiego. Do plebana należą dziesięcina snopowa i konopna z całej wsi wartości do 15 grzywien, a także ze Święcicy wartości do 10 grzywien, z Tuklęcza wartości do 8 grzywien, z części Gieraszowic i 1/ 2 Wiązownicy. Okręg parafialny: Święcica, Tuklęcz (Długosz L.B. III 238-9, I 395, II 325

[madohora]

1471 papież Paweł II na prośbę Michała opata świętokrzyskiego inkorporuje do klasztoru świętokrzyskiego. kościoły parafialne w Koniemłotach oraz Nowej i Starej Słupi, a w 1472 r. Mikołaj opat klasztoru w Koprzywnicy jako delegat papieski ogłasza przyłączenie kościołów parafialnego w Koniemłotach i w Nowej i Starej Słupi do klasztoru świętokrzyskiego

[madohora]

1493 Jan z Baruchowa, doktor dekretów, archidiakon krakowski i prepozyt Iłży jako prokurator Stanisława z Wojczyc, doktora dekretów, kanonika i oficjała sandomierskiego, plebana w Koniemłotach, oświadcza, że tenże rezygnuje z tej parafii na ręce Fryderyka elekta konfirmowanego biskupa krakowskiego.
Parafia zostaje włączona do opactwa, a jej prepozyt zostaje prezentowany przez opata i konwent mnichów świętokrzyskich przez Mikołaja Klonowskiego. Mocą rozporządzenia biskupa Fryderyka Stanisław z Wojczyc ma otrzymać od klasztoru dożywotnio 30 grzywien zabezpieczonych na dobrach klasztornych i wypłacanych od ś. Jakuba [25 VII] tego r. Poza tym prepozyt z braćmi przebywającymi wraz z nim na prepozyturze ma odprawiać 30 mszy rocznie za duszę Stanisława pod karą ekskomuniki i przestrzegać godzin kanonicznych zgodnie z regułą pod karą 100 florenów, z których połowę otrzyma wizytator wykrywający niedbałość, połowa zaś pójdzie na naprawę kościoła w Koniemłotach

[madohora]

1494 znany był kleryk Augustyn z Pacanowa, niegdyś przełożony szkoły w Koniemłotach

[madohora]

1496 prepozytem był Mikołaj Klonowski OSB

[madohora]

1499 Piotr prepozyt Koniemłot prowadzi proces o dziesięcinę z Wiązownicy oraz, z Janem Michalskim burmistrzem Kurozwęk i Mikołajem Szyją z Siedlca, o dziesięcinę z Siedlca

[madohora]

1500 Stanisław z Wojczyc doktor dekretów i kanonik sandomierski prosi egzekutorów testamentu o dopilnowanie, aby zakonnicy przebywający w Koniemłotach wieczyście odprawiali jego anniwersarz (anniuersarius dies)

[madohora]

1506 papież Aleksander VI potwierdza przekształcenie probostwa w Koniemłotach na prepozyturę zakonną Benedyktynów świętokrzyskich, oraz bierze ją pod swoją opiekę, szczególnie dziesięciny należące do kościoła w Koniemłotach

[madohora]

1507 Tatarzy zabijają przebywającego w prepozyturze w Koniemłotach konwersa świętokrzyskiego, alumna Mikołaja

[madohora]

1513 znani są prepozyt Jakub, wikary Błażej i minister

[madohora]

1520 powstaje okręg parafialny: Swichów (obecnie Sichów Duży i Mały)

[madohora]

1528 prepozytem był Jerzy Kanicki reprezentowany przez Stanisława zakrystiana kieleckiego procesuje się z dziedzicem Janem Lisowskim o dziesięciny z Krzczonowie

[madohora]

1536, 1537, 1545 układ w sprawie dziesięcin z Trębaczowic, za którą prepozyt ma otrzymywać dożywotnio półtrzecią grzywny

[madohora]

1546 dz. Sichowa zgadza się na oddawanie dziesięciny snopowej prepozytowi w Koniemłotach
1546 prepozyt Marcin OSB )w tymże roku 1546 tenże zawiera ugodę z Dorotą Sichowską o dziesięciny z Sichowa

[madohora]

1547 tenże zawiera ugodę z Marcinem Ziemblickim o dziesięciny snop. z Ziemblic

[madohora]

1552 Jan prepozyt w Koniemłotach występuje przeciw Marcinowi o dziesięciny z Ziemblic

[madohora]

1555 prepozytem był Jan OSB

[madohora]

1565, 1572 prepozytem był Walentyn OSB

[madohora]

1569 z części plebana pobór od 2 kmieci, 1 zagrodników i 3 komorników

[madohora]

1571 z części plebana pobór od 1 zagrodników (ib. 305v, 324, 361)

[madohora]

1581 z części prepozyta pobór od 3 zagrodników z rolą. Okręg parafialny: w Koniemłotach, Grzybów, Krzczonowice, Krzywołęcz, Lenartowice, Rzędów, Sichów Sichów Duży, Sichowiec [ob. Sichów Mały], Siedlec, Święcica, Tuklęcz, Ziemblice
1581 biskup krakowski potwierdza zamianę dóbr koniemłockich dokonaną przez klasztor świętokrzyski. z zastrzeżeniem dla opactwa prawa patronatu nad kościołem w Koniemłotach
1581 opat świętokrzyski ustępuje na rzecz dziedzica wsi prawo kollacji w Koniemłotach, zastrzegając dla siebie prawo patronatu

[madohora]

1585 dotychczasowy prepozyt koniemłocki, Maciej Lesiecki, wcześniej Cysters, został opatem świętokrzyskim

[madohora]

1585-99 prepozyt Łukasz Janowski OSB

[madohora]

1589 z działu prepozyta pobór od 3 zagrodników z ogrodem

[madohora]

1598 murowany kościół parafialny, konwentualny, Narodzenia NMP, konsekrowany, 4 ołtarze. Prepozytem był mnich z klasztoru świętokrzyskiego, Łukasz Janowski z Tuchowa, nieobecny podczas wizytacji. Są wikarzy, rektor szkoły z domem, bractwo rolników erygowane w 1469 r. przez biskupa krakowskiego Jana dla wspomagania dusz zmarłych i „pro commodo ecclesiae parochialis”. Prepozyt ma pole 3 razy ponad 3 staje przyległe do granic Krzczonowic i Grzybowa, 1 folwark, 1 kmiecia, 2 zagrodników i sadzawki w Koniemłotach, dziesięcinę snopową z Koniemłot, Święcicy. Okręg parafialny: jak w 1581 r.

[madohora]

1610 rektor szkoły, okręg parafialny jak w 1581 r. dodatkowo Bugaj

[madohora]

1613 prepozyt Marcin Jaworski OSB

[madohora]

1618 murowany kościół parafialny Narodzenia NMP, konsekrowany, inkorporowany należy do opactwa świętokrzyskiego, na co jest dokument pergaminowy. Prepozyt Marcin Jaworski OSB nieobecny podczas wizytacji.
Prepozyt ma utrzymywać 2 wikarych i 1 ministra świeckiego oraz 2 lub 3 zakonników z klasztoru wybór i prezenta prepozyta należy do opata i konwentu, a jego instytucja do biskupa. Cały dochód parafialny ma pozostać przy niej, zachowana zostaje zwierzchność kościelna nad nią biskupa i archidiakona. Prepozyt z zakonnikami ma odprawiać 30 mszy rocznie za duszę Stanisława z Wojczyc, przestrzegać godzin kanonicznych pod karą 8 florenów węgierskich, z których 1/ 2 ma należeć do archidiakona,1/ 2 na budowę kościoła.
Obok kościoła znajdują się cele z salką, gdzie przebywa prepozyt z braćmi zakonnymi. Był organista i rektor szkoły z domem. Na uposażenie plebana składają się 2 łany roli, 2 kmieci, 1 zagrodników z rolą, dziesięcina snop. z folwarku i kmieca w Koniemłotach, kmiecia ze Święcicy i Tuklęcza, która niegdyś należała do klasztoru świętokrzyskiego. Z zagrody zwanej Tatary w Rytwianach, dziesięcina pieniężna z pewnych ról w Wiązownicy i Królewicach. Okręg parafialny jak w 1581 r. plus Miasteczko

[madohora]

1637 prepozytem był Łukasz Sokołowski OSB
1637 tenże Łukasz buduje nowy kościół w Koniemłotach

[madohora]

1642 nuncjusz jako delegat Sądu Apostolskiego przysądza kościołowi w Koniemłotach dziesięcinę z Rzędowa i Siedlc

[madohora]

1642 nuncjusz jako delegat Sądu Apostolskiego przysądza kościołowi w Koniemłotach dziesięcinę z Rzędowa i Siedlc

[madohora]

1642 nuncjusz jako delegat Sądu Apostolskiego przysądza kościołowi w Koniemłotach dziesięcinę z Rzędowa i Siedlc

[madohora]

1644 prepozyt Koniemłotach uzyskuje dziesięcinę snopową w Królewicach (ib. 241),

[madohora]

1649 konsekracja kościoła w Koniemłotach. Prepozytem był Jan Chryzostom Kossowski OSB,

[madohora]

1650 prepozytem był Gaspar Smiglewski OSB,

[madohora]

1660 pleban Staszowa i prepozyt w Koniemłotach zawierają ugodę w sprawie dziesięcin z wsi Tatary i Rytwiany

[madohora]

1662 Mikołaj Goski opat świętokrzyski wizytuje prepozyturę w Koniemłotach i zleca prepozytowi Chryzostomowi Kossowskiemu OSB rewindykować dziesięcinę z Siedlca, starać się usunąć znajdujący się tam zbór protestancki i popierać bractwo ś. Anny

[madohora]

1667 ukończono budowę plebanii, prepozyt Aleksander Zieleniewicz OSB

[madohora]

1668 dokonano zapisu 300 florenów na synagodze szydłowskiej dla kościoła w Koniemłotach

[madohora]

1681 kościół Narodzenia NMP, szpital ma 2 domy mieszkalne, do komunii wielkanocnej przystąpiło około 1400 osób

[madohora]

1685, 1688, 1690 prepozytem był Marcin Kwiatkiewicz OSB

[madohora]

przed rokiem 1688 wikary Sebastian Pietrikowicz OSB

[madohora]

1689 Stanisław Opaliński zapisuje na rzecz kościoła w Koniemłotach znaczną sumę na kahale w Pińczowie w zamian za codzienną mszę za duszę jego żony Marianny celebrowaną w kościele w Koniemłotach, a także funduje drewniany ołtarz główny Wniebowzięcia NMP
1689 murowany kościół parafialny Narodzenia NMP, konsekrowany, 5 ołtarzy, inkorporowany. Prepozyt Łukasz Sokołowski OSB, organista, szkoła. Na uposażeniu prepozyta dziesięcina snop. z Koniemłot, Święcicy, Tuklęcza, części Rytwian i Królewic, z folwarków w Siedlcu, Rzędowie i Ziemblicach, dziesięcina pieniężna z Krzczonowic, Lenartowic i od kmieci w Wojsławiu. Okręg parafialny jak w 1579 r. plus Bugaj i Grobla,

[madohora]

1699 prepozyt Odo Marlicki OSB, następca zmarłego w 1692 r. Marcina Kwiatkiewicza
1699 Zofia Konka ofiarowała prepozytowi Koniemłockiemu Odonowi Marlickiemu zapis 1500 zł na kahale w Szydłowie, z którego procenty wydawano w topionym łoju przeznaczonym na oświetlenie kościoła i kaplicy ś. Krzyża na Świętym Krzyżu
1699 murowany kościół parafialny Narodzenia NMP z 4 ołtarzami, w tym ołtarz ś. Benedykta pochodzący ze starego ołtarza wielkiego. Patronat opata i kapituły świętokrzyskiej. Prepozyt Odo Marlicki OSB instytuowany w tym roku, ma utrzymać 2 wikarych świeckich i 1 zakonnego, ale obecnie jest tylko ten ostatni. Był kantor i organista, szpital z 1 domem o 2 izbach, w którym 5 ubogich. Do komunii wielkanocnej przystąpiło około 2000 parafian.
Prepozyt ma folwark, ogród owocowy, łąkę, staw, 2 sadzawki, wolny wyrąb i pastwisko, propinację, 2 kmieci, 3 zagrodników z rolą dziesięcinę snopową z całych Koniemłotach, Święcicy, Tuklęcza, Siedlca, Ziemblic, Bugaju alias Stefanowa, z pewnych ról Sichowca, Wiązownicy, zagrody Tatary w Rytwianach, część Rzędowa, dziesięcina pien. z Lenartowic, Rzemianowic, Wojsławia, Gieraszowic, Królewic, dziesięcina snop. z Opatkowic

[madohora]

1702-32 prepozyt Ambroży Lipski OSB, który był podobno 30 lat prepozytem Koniemłotach, zm. w 1732 r., dobrodziej Koniemłot, koadiutor opata Stanisława Krystyna Mireckiego(koadiutury nie wypełnił zmarł przed opatem)

[madohora]

1711 opisano kościół Wniebowzięcia NMP

[madohora]

1717 Stanisław Krystyn Mirecki opat świętokrzyski. wysyła Benedyktyna świętokrzyskiego Wincentego Cedrowicza, profesora teologii, który ma wspomóc obecnego prepozyta Ambrożego Lipskiego OSB w jego nieskutecznej walce ze zborem protestanckim w Siedlcu

[madohora]

1732 kaplica ś. Benedykta przy kościele w Koniemłotach pozostaje niedokończona z powodu śmierci jej fundatora, prepozyta Ambrożego Lipskiego (ib. 114),

[madohora]

1733 prepozytem był Maciej Kiciński OSB (ib. 114, 116),

[madohora]

1742 prepozytem był Kolumban Cieszkowski OSB (ib. 114),

[madohora]

1744 biskup krakowski potwierdza zamianę dziesięcina snopowej z folwarku w Siedlcu na dziesięcina pieniężną

[madohora]

W tymże roku 1748 opisano kościół Wniebowzięcia NMP jako ceglany z murowaną zakrystią. Bractwo św. Anny. Funkcje nauczyciela sprawuje organista lub kantor, było kilku uczniów. Drewniany szpital z 4 ubogimi. Do spowiedzi wielkanocnej przystąpiły 1392 osoby. Parafia liczy około 450 mężczyzn, około 460 kobiet, około 210 chłopców i około 230 dzieci. W ciągu roku ochrzczono 54 osoby, udzielono 19 ślubów, pochowano 42 osoby. Zbór drewniany przy dworze w Siedlcu, w którym kalwin z predykantem. Żydzi w browarach. Okręg parafialny jak w 1689 r. plus Krzyżanowice, Miasteczko i Stefanów

[madohora]

1751,1760 prepozyt Feliks Mirecki OSB

[madohora]

1754 prepozyt Karol Szandurski OSB,

[madohora]

1757 prepozyt Placyd Łapajewski OSB,

[madohora]

1761 prepozyt Ambroży Malczewski OSB,

[madohora]

1764 prepozyt Paulin Praszkiewicz OSB,

[madohora]

1768 spłonął kościół w Koniemłotach, odbudowany w latach 1769-15

[madohora]

1768-70 prepozyt Bernard Miodo OSB, spór między nim a opatem i konwentem świętokrzyskim,

[madohora]

1773 prepozyt Emilian Błażejewski OSB

[madohora]

1775,1777 prepozyt Emeryk Gołaszewski OSB,

[madohora]

1781 prepozyt Fulgenty Strojnowski OSB,

[madohora]

1782 prepozyt odzyskuje dziesięcinę snopową z Krzczonowic i Lenartowic
1782 odnotowano 91 chrztów, 23 śluby, 50 pogrzebów

[madohora]

1783 murowany kościół parafialny po pożarze, odbudowany, kryty czerwoną dachówką, 2 kruchty i dzwonnica. Murowana kaplica ś. Benedykta sklepiona razem z kościołem, 4 ołtarze: NMP, ś. Anny, ś. Józefa i ś. Benedykta. Chór muzyczny z pozytywką o 9 głosach.
Prawo patronatu należy do opata i konwentu świętokrzyskiego. Prepozyt Fulgenty Strojnowski, nieobecny podczas wizytacji, instytuowany po rezygnacji poprzedniego prepozyta Emeryka Gołaszewskiego w 1781 r. Było 2 wikarych, czyli rezydentów: Joachim Solecki OSB, od 2 lat, i Placyd Michalski OSB, od 3 miesięcy. Organista Wawrzyniec Jędrzejowski, dzwonnik i zakrystian Wojciech Bednarski. Prepozyt ma usunąć żyjącego z konkubiną notariusza Piotra Sartari.
Nowo zbudowany po pożarze szpital z 2 komnatami, w którym 5 ubogich. Kaplica prywatna w Grzybowie od 1780 r. W parafialny 2300 katolików, do spowiedzi wielkanocnej przystąpiło 1900 osób. 2 zbory w Siedlcu, luterański, drewn., stary, w którym odprawiane są nabożeństwa, oraz obok nowy kalwiński, murowany, niewykończony, budowę rozpoczęto w 1780 r.
W parafii mieszkają predykant z żoną i czwórką dzieci oraz kalwinki, zakrystianka z dorosłą córką, 94 Żydów „po karczmach i browarach”. Prepozyt ma folwark, 8 poddanych, 2 kmieci w Koniemłotach, dziesięcina snopową od kmieci w Święcicy, Stefanowie i Siedlcu, w Tuklęczu od kmieci i z młyna Grobelnego, kmiecą i dworską w Ziemblicach, Rzędowie, częściach Sichowa, Rytwian, Wiązownicy, dworską w Krzczonowicach i Lenartowicach, dziesięcina pieniężną z Siedlca, Wojsławia, Trębaczowic, Gieraszowic, Królewic. Okręg parafialny jak w 1748 r. bez Miasteczka, plus Mokre i Wygoda

[madohora]

1784-90 prepozyt Michał Lochman OSB

[madohora]

1787 w parafii było 2470 katolików, 11 dysydentów, 92 Żydów. Okręg parafialny jak w 1783 r. bez Stefanowa, plus Wymysłów (Spis)

[madohora]

1793 prepozyt Jakub Zajączkowski OSB

[madohora]

1796 prepozyt Wiktor Berger OSB

[madohora]

1796-1808 po raz drugi prepozytem był Emeryk Gołaszewski

[madohora]

1809 prepozyt Paulin Gosławski OSB

[madohora]

1812 ponownie prepozytem był Michał Lochmann

[madohora]

1816-25 prepozyt Hugo Jopkiewicz OSB, ostatni Benedyktyn na prepozyturze, pochowany przy wejściu do głównych drzwi, jego wikary, Bernard Smoalicki OSB, pochowany w klaszorze[

[madohora]

1246 wspomniany wiec książęcy Bolesława Wstydliwego w Koniemłotach,

[madohora]

1421 Paweł s. Michała, student U. Kr. (Al. I 53),

[madohora]

1435 Jan s. Piotra, student U. Kr. (ib. 86),

[madohora]

1529 Stanisław z Koniemłot OSB, kanclerz opata świętokrzyskiej

[madohora]

1657 Koniemłoty spustoszone przez wojska Szwedów i Rakoczego

[madohora]

1687 pożar w Koniemłotach powstały od pieca z konopiami (ib. 117),

[madohora]

1714 nieurodzaj i głód w Koniemłotach.

[madohora]

[madohora]

Popatrz, we wsi Donosy
Ludzie piszą donosy
Nie widzą w tym nic złego
Że żyją sobie z tego
I znają ludzkie losy

[madohora]

Donosy – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

[madohora]

W 2019 r. Donosy wraz z miastem Kazimierza Wielka oraz z sołectwami Cudzynowice i Słonowice uzyskały na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów status obszaru ochrony uzdrowiskowej („Obszar Ochrony Uzdrowiskowej Kazimierza Wielka”)

[madohora]

Park z XVIII w., przebudowany w końcu XIX w. i początkach XX w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.188 z 9.12.1957)

[madohora]

[madohora]

Na skraju Puszczy szalonej
Leży Chotel Czerwony
Lecz nie ma tam panienek
Z czerwonym i białym winem
A teren jest...zielony

[madohora]

Chotel Czerwony – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Wiślica. Ma status sołectwa

[madohora]

Wieś jest siedzibą parafii do której należą: Chotel Czerwony, Bilczów, Brzezie, Gluzy, Hołudza, Łatanice oraz przysiółek Aleksandrów w Skorocicach.

[madohora]

Wieś położona jest na Ponidziu, w Niecce Soleckiej, na terenie Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego, w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatów przyrody Przęślin i Góry Wschodnie. Przez miejscowość przepływa rzeka Maskalis, lewy dopływ Nidy.

[madohora]

W okolicy znajdują się wychodnie gipsu. U podnóża wzgórza kościelnego można zobaczyć kilkumetrowej wysokości kryształy tego minerału. Niektóre z nich zabliźniaczone są w tzw. „jaskółczy ogon”. Wewnątrz wzgórza usytuowany jest wykuty na długość około 20 metrów korytarz, zwany przez miejscową ludność „kuchnią proboszcza”.

[madohora]

Miejscowość znajduje się ok. 13 km na południe od Buska-Zdroju i 2 km na wschód od drogi wojewódzkiej nr 776 z Buska do Wiślicy.

[madohora]

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny z Pińczowa do Wiślicy. Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

[madohora]

W dawnych źródłach wieś zapisywana była pod nazwą Chotel lub Rubea Ecclesia, tj. Czerwony Kościół. Najstarsza zachowana wzmianka pochodzi z 1244 r., kiedy to przy nadaniu klasztorowi w Mogile, połowy folwarku Wąchowa, jako świadek wymieniany jest Bryk z Chotla (Brictius de Chotel). W 1313 r. wybudowano tutaj drewniany kościół. Według dokumentu z 1325 r. plebanem w Chotlu był Boguchwał.

[madohora]

Według Jana Długosza parafia w Chotlu należała do najstarszych w okolicy. Była ona początkowo bardzo rozległa, jej ziemie sięgały aż po okolice Chmielnika. W późniejszym okresie wydzielano z niej sąsiednie parafie. Z jej podatków fundowano i uposażono kustosza wiślickiego, prepozyta i kantora. Korzystały z niej prebendy wiślickie nazywane stóżycką i widuchowską. Według Długosza kustosz wiślicki miał tu folwark i dwór z ogrodem. Dwa łany ziemi oraz łąkę posiadał tutaj biskup krakowski.

[madohora]

Wieś w kolejnych źródłach wymieniana była jako własność kapituły wiślickiej. W 1440 r. Jan Długosz, który był wówczas kustoszem kolegiaty wiślickiej, ufundował nowy kościół, na miejsce drewnianej świątyni, która była już wówczas stara i spróchniała. Nowa budowla powstała z kamienia ciosowego. Za czasów Długosza plebanem w Chotlu był Mikołaj z Bejsc. Do parafii należały wsie: Chotel, Gluzy, Bilczów, Hołudza i Łatanice. Dziesięcinę plebanowi z Chotla oddawały także wsie Olganów i Radzanów z parafii w Dobrowodzie

[madohora]

Wypis z wizytacji z 1595 r. świadczy, że już wówczas w Chotlu istniała szkoła. Z 1690 r. pochodzi zapis, w którym Andrzej Grabianowski, kustosz wiślicki i miejscowy proboszcz, nakłada czynsz od 15 krów na chotelskich chłopów. Chłopi z Chotla płacili od krowy czynsz po grzywnie dla ubogich.

[madohora]

Istniała tutaj szkoła gminna. W 1827 r. w Chotlu Czerwonym było 52 domy i 362 mieszkańców.

[madohora]

Pod koniec zimy 1943 Niemcy zamordowali w Chotlu Czerwonym czworo Żydów ukrywających się we wsi, a gospodarza, u którego się ukrywali, zamordowali w Busku. Wczesną wiosną tego samego roku Niemcy zamordowali małżeństwo, które ukrywało Żydów

[madohora]

W XIX w. i do 1950 roku miejscowość była siedzibą gminy Chotel, przemianowana na gminę Wiślica. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chotel Czerwony, po jej zniesieniu w gromadzie Wiślica, a od 1973 r. w gminie Wiślica. W latach 1975–1998 Chotel Czerwony administracyjnie należał do województwa kieleckiego.

[madohora]

Gotycki kościół pw. św. Bartłomieja, wpisany wraz z cmentarzem kościelnym do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.80/1-2 z 7.11.1947 i z 19.02.1966),
Figura św. Jana Nepomucena.

[madohora]

Wit z Chotela, Vitus z Chotla herbu Janina – biskup płocki, fundator kilku klasztorów norbertanów na terenie Polski.
Dzierżko herbu Janina – brat Wita z Chotela, właściciel części osady buskiej, fundator kościoła i klasztoru norbertanek w Busku

[madohora]

▪️▪️▪️

[madohora]

[madohora]

Zdzieci Nowe (nazwa historyczna: Nowe Zdzieci) – kolonia w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Połaniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

[madohora]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Zdzieci

[madohora]

Dębina
Górki
Kolonia
Nowe Zdzieci
Stare Zdzieci
Ściegna
Dębina — pole
Górki — pole
Kolonia — pole
Nowe Zdzieci — pole
Pecówki — pastwiska, nieużytki
Serwitus Chłopski — las
Sieradzki Las — las
Stare Zdzieci — pole
Ściegna — pole
Śmierdziączka — kanał
Za Górą — pole

[madohora]

Pewna pani z Świnnej Góry
Ciągle plecie jakieś bzdury
Chociaż wzrok ma słodki
To uwielbia plotki
Aż ją ofuknie któryś

[madohora]

Świnna Góra (611 m) – szczyt w Beskidzie Wyspowym. Na mapie Geoportalu opisany jest jako Świnia Góra, na mapie Compassu i w przewodniku turystycznym jako Świnna Góra. Wznosi się nad miejscowościami Jodłownik, Rupniów i Wilkowisko, po południowo-zachodniej stronie Kostrzy

[madohora]

Świnna Góra wraz ze szczytami Wierzki i Kostrza wznosi się w grzbiecie będącym działem wodnym między zlewniami Łososiny i Raby. Jej południowo-wschodnie stoki opadają do doliny potoku Bednarka (dopływ Łososiny), północne i południowo-zachodnie do doliny Tarnawki w zlewni Raby. Jest całkowicie porośnięta lasem[2]. Jej stokami prowadzi szlak turystyczny

[madohora]

szlak turystyczny zielony – zielony: Jodłownik – Świnna Góra – Kostrza. Czas przejścia 2:15 h (↓ 1:45 h), suma podejść 400 m

[madohora]

[madohora]

Myślę sobie, że ten pan
Co pochodzi z Lisich Jam
Jeszcze nam pokaże
Co ma dla nas w darze
Ja mu zielone światło dam

[madohora]

LISIE JAMY

[madohora]

Lisie Jamy – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Mniów. Ma status sołectwa

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

[madohora]

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia Przemienienia Pańskiego w Grzymałkowie

[madohora]

Lisie Jamy w wieku XIX – osada w powiecie koneckim, gm. Miedzierza, parafii Grzymałków od Końskich odległe 21 wiorst.

[madohora]

W roku 1883 było tu 9 domów 68 mieszkańców na 144 morgach włościańskich i 3 morgach rządowych

[madohora]

[madohora]

Człon Małachowo pochodzi od nazwy osobowej Małoch i jest zaświadczony już w 1271 roku w postaciach de Malochow i de Malochowo. Późniejsze przejście 'o' w 'a' jest przypuszczalnie wynikiem harmonii wokalnej

[madohora]

Człon odróżniający Złych Miejsc pochodzi od nazwy osobowej Złe Mięso (najstarszy znany zapis w imieniu Petrus Slemosszo de Malochow w 1397 roku), stosowanej w nazwie wsi w dopełniaczu liczby mnogiej. Pierwotnie był on w tej roli zrostem Złemięsic, ale potem obie jego części zestawiano jako Złe Mięsic. Z czasem część Mięsic stała się niezrozumiała i uległa adideacjom: najpierw do formy Mięsisk w XVI wieku, aby ostatecznie przybrać współczesną postać Miejsc

[madohora]

We wczesnym średniowieczu na terenie współczesnego Małachowa-Złych Miejsc istniała warownia. Jej pozostałości zachowały się bardzo dobrze. Są położone na terenie nizinnym. Jest to grodzisko wklęsłe, które powstawało w dwóch fazach, sądząc po jego kształcie. Do wybudowanej wcześniej części północnej w kształcie pierścienia o średnicy zewnętrznej około 70 m przylega podkowiasta część południowa o wymiarach około 80 × 50 m, którą zapewne dobudowano po zlikwidowaniu południowego fragmentu pierwotnych umocnień, przy czym wykopano wówczas również zachowaną fosę o szerokości około 9 m. Ostateczne wymiary grodu to około 100 × 80 m na zewnątrz i 48 × 45 m wewnątrz. Szerokość wałów to 12 m, przy czym zachowały się one do wysokości między 4 a 4,5 m. Bardzo ograniczone badania datują jego okres funkcjonowania pomiędzy VI wiekiem a pierwszą połową XIV wieku. Oznacza to że może pochodzić z okresu plemiennego lub z czasów kształtowania się państwowości polskiej. W pobliżu istniała osada otwarta, datowana na podstawie znalezionej na powierzchni ziemi ceramiki pomiędzy połową X a połową XI wieku[6]. Kara i Makohonienko zaliczyli go do zespołu najwcześniejszych grodów zakładanych w pierwszej połowie i na początku drugiej połowy X wieku na surowym korzeniu na terenie pierwotnej domeny piastowskiej

[madohora]

Na terenie wsi znajduje się figura pomnikowa przedstawiający egipską boginię Izydę z Horusem

[madohora]

Jak podawał ks. Stanisław Kozierowski w książce o historii struktury parafialnej Archidiecezji Gnieźnieńskiej, wszystkie wsie o nazwie Małachowo w okolicy Witkowa miały powstać na terenach wykarczowanych w Puszczy Mokowskiej nad rzeką Mokownicą

[madohora]

W XV i XVI wieku Małachowo-Złych Miejsc, razem z sąsiednimi Małachowami, należało do parafii św. Mikołaja w Witkowie

[madohora]

Wszystkie te wsie były zamieszkane przez szlachtę zagrodową, która zwykle nie miała żadnych kmieci i sama trudniła się uprawą swoich gospodarstw, które mogły mieć od nawet poniżej jednego łana, do najwyżej 2 lub 3 łanów. Rejestr z 1535 roku podawał 8 działów w Małachowie-Złych Miejsc, a w 1564 już tylko 3 działy. Każdy z działów albo był zamieszkany przez odrębną rodzinę szlachecką, albo stanowił fragment majątku drobnoszlacheckiego, złożonego z rozrzuconych kilku takich działów, z pojedynczymi kmieciami. Dwory płaciły dziesięcinę na rzecz parafii, a kmiecie, jeśli w nich w ogóle byli, oprócz dziesięciny po korczyku żyta

[madohora]

Teki Dworzaczka przechowywane w Bibliotece Kórnickiej wskazują, że jeszcze w roku 1687 we wsi jakieś działy miała rodzina Małachowskich, gdyż Władysław Małachowski i Samuel Hieronim Bieganowski dokonali w tym roku wzajemnego skwitowania z kontraktu o części tej miejscowości

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
W grudniu 2017 uchwałą Rady Miejskiej Witkowo z sołectwa Małachowo-Złych Miejsc wydzielono nowo utworzone sołectwo Małachowo-Szemborowice

[madohora]

W 1859 w czasie prac rolnych na terenie wsi nieopodal grodziska znaleziono przypadkowo, pochodzącą prawdopodobnie z warsztatów nadczarnomorskich brązową figurkę Izydy karmiącej Horusa (wys. 0,195 m). Posążek z czasem uchrystianizowano, pozbawiając go boskich atrybutów. Zostały spiłowane rogi i dysk solarny. Rzeźba dotarła na współczesne ziemie polskie około IV wieku, przemieniona zapewne przez Gotów w Madonnę z Dzieciątkiem Jezus – mit ocalony w pamięci przez środowiska gnostyczne. Goci po chrystianizacji znad Morza Czarnego wyruszyli na północ starym, uczęszczanym przez dwa stulecia szlakiem biegnącym przez Wielkopolskę, gdzie figurka Izydy nieopodal Gniezna została zdeponowana bądź zagubiona. Znalezisko zostało przekazane do Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, gdzie zaginęło podczas II wojny światowej. Figurka Izydy-Madonny jest jedynym znaleziskiem tego rodzaju w Polsce. Zabytek znajduje się we wszystkich opracowaniach omawiających importy prowincjonalnorzymskie w Polsce.

[madohora]

Małachowo-Złych Miejsc położone jest w makroregionie Pojezierze Wielkopolskie, mezoregionie Równina Wrzesińska.

[madohora]

Dla klimatu gminy, w której leży Małachowo-Złych Miejsc, charakterystyczne jest to, że w kolejnych latach występują znaczne różnice w przebiegu pór roku, które same także cechują się dużą zmiennością pogody. Opady są małe, a amplitudy temperatur podobne do średnich krajowych. Poziom pokrycia nieba chmurami to średnio rocznie 6,6–6,8 w sali od 0 do 10 (wartość obliczona dla całego województwa), przy wilgotności względnej średnio 78%. Długość okresu wegetacyjnego roślin wynosi ok. 210 dni (wartość obliczona dla gminy). Łącznie jest to makroklimat centralny o cechach kontynentalnych, z brakiem określonych mas powietrza. W połączeniu z ukształtowaniem terenu stwarza to dogodne warunki dla rozwoju rolnictwa

[madohora]

Do Małachowa-Złych Miejsc doprowadzone są sieci wodociągowa i kanalizacyjna

[madohora]

ZABYTEK. www.gov.pl

[madohora]

•••

[madohora]

GRODZISKO - www.zabytek.pl

[madohora]

Gród w Małachowie Złych Miejsc był jednym z licznych grodów wzniesionych w centralnej części Wielkopolski, która dała początek polskiej państwowości.

[madohora]

Na rozbudowanej sieci tego typu obiektów opierał się zarząd terytorialny zarówno organizmów plemiennych jak i późniejszego państwa piastowskiego. Grodzisko to jest przykładem obiektu typu wklęsłego, dwufazowego.

[madohora]

Grodzisko leży ok. 500 m na północ od drogi z Gniezna (w odległości 14 km od niego) do Witkowa oraz 400 m na południe od drogi Małachowo Złych Miejsc - Kołaczkowo. Usytuowane jest ok. 5 km na zachód od grodziska wczesnośredniowiecznego z czasów plemiennych w Chłądowie. Położone jest w terenie nizinnym, wśród pól i pastwisk, niegdyś zapewne pośród podmokłych łąk. Obiekt oblewa fosa zasilana wodami bezimiennego cieku.

[madohora]

Grodzisko wklęsłe, składające się z dwóch części. Jego kształt wskazuje na nie jednoczasowe powstanie obu części. Część północna jest nieco mniejsza, pierścieniowata o średnicy zewnętrznej ok. 70 m, a południowa o formie podkowiastej posiada wymiary ok. 80 x 50 m. Po przebudowie i powiększeniu pierwotnego grodu, obiekt osiągnął wymiary zewnętrzne ok. 100 x 80 m, wymiary jego wnętrza, w najszerszym miejscu, wynoszą 48 x 45 metrów. Całość otoczona jest fosą o szerokości ok. 9 metrów. Wały, szerokie na 12 m, zachowane są do wysokości od 4 do 4,5 metra. Obiekt bardzo dobrze zachowany, jego imponujące obwałowania, porośnięte gęstą trawą i nielicznymi drzewami, widoczne są już z odległości kilkuset metrów.

[madohora]

W obecnym stanie badań, przy braku materiałów uściślających datowanie, okres funkcjonowania grodu należy określić w szerokich ramach czasowych wczesnego średniowiecza. Może zatem pochodzić zarówno z okresu plemiennego jak i czasów kształtowania się państwowości polskiej. Obiekt wzniesiony został przypuszczalnie w dwóch etapach. Prawdopodobnie najpierw wzniesiono wał pierścieniowaty, a następnie, po rozebraniu południowego odcinka tego wału, gród rozbudowano, powiększając go w kierunku południowym i otoczono odrębnym wałem podkowiastym dostawionym do obwarowania starszego oraz wykopano fosę.

[madohora]

Dotychczas na grodzisku prowadzone były wyłącznie badania powierzchniowe. W 1934 r. autopsję przeprowadził Z. Zakrzewski pozyskując jedynie róg łosia. W 1990 r. U. Szamałek prowadziła tu badania powierzchniowe w ramach ogólnopolskiego programu AZP. I tym razem nie udało się zarejestrować żadnych materiałów zabytkowych, które pozwoliłyby precyzyjniej datować obiekt. Podczas prospekcji terenowej w otoczeniu grodziska zarejestrowano osadę przygrodową, na powierzchni której znaleziono ułamki naczyń glinianych datowanych na fazę D (?) wczesnego średniowiecza, a więc na okres od poł. X do poł. XI wieku.

[madohora]

www.miejsczzmagia

[madohora]

Szlak mitów i legend Powiatu Gnieźnieńskiego
Skąd w Wielkopolsce wzięła się figura egipskiej bogini Izydy?
Planując wycieczkę do Gniezna i miejsc na Szlaku Piastowskim , co jest turystycznym „must visit” warto rozszerzyć swoją trasę i pokusić się o odwiedzenie kilku miejsc z regionu Powiatu Gnieźnieńskiego. Wytyczony został tutaj ” Szlak mitów i legend Powiatu gnieźnieńskiego”, wiodący przez miejsca związane z mitami i legendami gnieźnieńskich okolic. Spotkać tu można smoka, który został pokonany fortelem przez miejscowego bartnika. W tajemniczo brzmiącej nazwie miejscowości Małachowo Złych Miejsc znajdujemy figurę egipskiej bogini Izydy; skąd wzięła się ona w Wielkopolsce ? Upamiętniono także miejsce gdzie spalono na stosie niewinne kobiety posądzone o czary. Jak ogromna była to krzywda, wyrządzana wówczas kobietom w Polsce przeczytać można w książce pt.” Czarownice z Pomorza i Kujaw” Anny Koprowskiej – Głowackiej.

[madohora]

Trasa wykorzystuje autentyczne i mityczne postaci, występujące w okolicach Gniezna, stanowiąc świetne źródło ciekawostek krajoznawczych oraz narzędzie promocji turystycznej Powiatu Gnieźnieńskiego. Punkty na szlaku są oznakowane i posiadają miejsca do odpoczynku. Cała trasa liczy ponad 70 km, najwygodniej podróżować samochodem lub wybierając dowolne przystanki rowerem.

[madohora]

[madohora]

Gdzieś na Końcu Świata
Chłopak za dziewczyną lata
A może odwrotnie
Zmienię to trzykrotnie
Tak to już jest przez lata

[madohora]

Gdzieś na Końcu Świata
Chłopak za dziewczyną lata
A może odwrotnie
Zmienię to trzykrotnie
Ożenią się do lata

[madohora]

Głuszyna-Podlas (Koniec Świata) – część wsi Głuszyna w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Kraszewice.
W latach 1975–1998 Głuszyna-Podlas administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Alternatywną nazwą miejscowości jest Koniec Świata.
Znajdują się tam dwa gospodarstwa

[madohora]

Sprawa tutaj jest jasna
Ta wieś to Beznazwa
Po nocach mi się śni
Jak pytają gdzie mieszkasz ty
Rozmowa musi być straszna

[madohora]

Beznazwa – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Władysławów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

[madohora]

Pewna pani z Genowefy
Robi przemysłowo trepy
Nie mówi nikomu
Produkcję ma w domu
Ja w nich chodzę. A ty?

[madohora]

[madohora]

Moja kuzynka ma takie powiedzenie - "to jest coś bez nazwy"

[madohora]

Genowefa – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kleczew. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Sławoszewo.

[madohora]

Etymologia nazwy miejscowości wywodzi się od imienia Genowefa. Według dokumentów historycznych w latach 1839, 1877 opisywana była jako kolonia

[madohora]

22 marca 1863 roku miała miejsce potyczka pod Genowefą, pomiędzy powstańcami styczniowymi z oddziału Kazimierza Mielęckiego a Rosjanami. Polacy zostali zmuszeni przez przeciwnika do odwrotu z pola walki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego

[madohora]

[madohora]

A Młynek Nieświński
Zamieszkiwał pan Nidziński
Produkował wstążki
No i pisał książki
Nie wierzysz mi?

[madohora]

Młynek Nieświński – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

[madohora]

W skład sołectwa Młynek Nieświński wchodzi także wieś Czyste

[madohora]

Przez miejscowość przepływa rzeczka Młynkowska Rzeka, dopływ Drzewiczki.

[madohora]

Młynek Nieświński jest punktem początkowym szlak rowerowy czarny czarnego szlaku rowerowego prowadzącego do Piekła. Przez wieś przechodzi szlak rowerowy czerwony czerwony szlak rowerowy do Sielpii Wielkiej

[madohora]

Wieś otoczona jest gęstymi lasami mieszanymi, które w większości są częścią leśnictwa Barycz. Po wschodniej stronie od ulicy Świętokrzyskiej występują na terenach prywatnych liczne stawy. Stanowią atrakcję dla wędkarzy.

[madohora]

Nieświński Młynek – tak pisana była nazwa w XIX wieku – osada w powiecie koneckim, gminie Duraczów, parafii Końskie, odległa od Końskich 6 wiorst.

[madohora]

W 1827 r. było 3 domy i 24 mieszkańców. W 1886 było 5 domów i 40 mieszkańców, ziemi folwarcznej 12 mórg, włościańskiej 30 mórg. Wieś wchodziła w skład dóbr Końskie

[madohora]

22 kwietnia 1944 roku, podczas hitlerowskiej inspekcji doszło do morderstwa dziesięciu Polaków z różnych miejscowości w młynkowskim/rogowskim lesie, z czego siedem nazwisk zostało potwierdzonych. Rozstrzelanie upamiętnia metalowy krzyż w lesie. W 74. rocznicę wydarzenia zorganizowana została uroczystość upamiętnienia wydarzenia; na skraju ulicy Rzecznej ustawiony został obelisk z tablicą z nazwiskami ofiar.

[madohora]

Obecnie wieś nazywana jest krócej Młynkiem; niechętnie przyjmowany jest drugi człon nazwy miejscowości, który stanowi przymiotnik od Nieświnia.

[madohora]

W 2023 roku powstała świetlica, będąca pierwszym i jedynym budynkiem we wsi finansowanym ze środków publicznych. Jest on częścią projektu rewitalizacyjnego Gminy Końskie

[madohora]

[madohora]

Pewien pan z Dziadowej Kłody
Myślał, że jest bardzo młody
Na siłownię chodził
Co jakiś czas się głodził
Lecz się nie odmłodził

[madohora]

Dziadowa Kłoda (niem. Kunzendorf bei Groß Wartenberg) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dziadowa Kłoda.

[madohora]

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dziadowa Kłoda. Po reformie w 1973 r. miejscowość jest siedzibą gminy Dziadowa Kłoda. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

[madohora]

W 1305 roku pierwszy zapis wsi wymienia jako Czadowa Kłoda. Miejscowość wymieniona jest w języku polskim jako Dziadowokłoda w opisie Śląska wydanym w 1787 roku w Brzegu. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod polską nazwą Dzadowakloda oraz niemiecką Kunzendorf.

[madohora]

Dziadowa Kłoda leży na terenach, gdzie stwierdzono najstarsze ślady osadnictwa poczynając od kultury łużyckiej.

[madohora]

Pierwsze wzmianki historyczne o Dziadowej Kłodzie pochodzą z pierwszej połowy XIV wieku. W czasach średniowiecznych wieś była własnością rycerskich a następnie własnością szlacheckich feudalnych wasali Sycowskiego Wolnego Państwa Stanowego. W latach 1615–1810 Dziadowa Kłoda pozostawała własnością Zakonu Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą. W 1869 zbudowano we wsi kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej.

[madohora]

W roku 1945 Dziadowa Kłoda została przyłączona do Polski i należała do powiatu sycowskiego. Polską administrację organizował tu m.in. Józef Młynarz[7]. Od 1 czerwca 1975 gdy zlikwidowano powiaty, gmina weszła w skład nowego województwa kaliskiego. 1 stycznia 1999 Dziadowa Kłoda, jako fragment historycznego Dolnego Śląska, stała się częścią Województwa Dolnośląskiego.

[madohora]

W miejscowości była stacja kolejowa Dziadowa Kłoda.

[madohora]

Według Narodowego Spisu Powszechnego liczyła (III 2011 r.) 1219 mieszkańców[2]. Jest największą miejscowością gminy Dziadowa Kłoda.

[madohora]

DZIADOWA KŁODA

[madohora]

[madohora]

Pewna panna z Robakowa
Była piękna no i młoda
Motywację miała wielką
By zostać modelką
Lecz to nie była jej droga

[madohora]

Robakowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kórnik.
We wsi znajduje się Szkoła Podstawowa im. Powstańców Wielkopolskich

[madohora]

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

[madohora]

[madohora]

Pewien pan z Renty
Był taki kręty - węty
Na salonach bywał
Ciągle oszukiwał
Aż się rzucił w odmęty

[madohora]

Jedna pani ze Śmieszkowa
Na wiele była gotowa
Nie było sprawy
Chodziła na zabawy
Sęk w tym, że to była wdowa

[madohora]

ŚMIESZKOWO

[madohora]

Śmieszkowo (niem. Lache) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Sława.

[madohora]

Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Pierwsza znana wzmianka o Śmieszkowie pochodzi dopiero z roku 1600. Wieś założona została jako kolonia pod koniec XVI wieku przez biskupa poznańskiego oraz sekretarza wielkiego koronnego Andrzeja Opalińskiego. Jeszcze w 1663 Śmieszkowo nazywano nową osadą i odnotowano ją we fragmencie zapisanym po łacinie "novas colonias Smieszkowo et Potrzebowo locare"

[madohora]

W 1619 w czasie wizytacji po raz pierwszy wspomniany został miejscowy kościół. Pozostawał on wtedy pod zarządem plebana z Lginia

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim

[madohora]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisana jest:
kapliczka przydrożna, z XIX wieku
inne zabytki:
kościół z XVIII wieku.

[madohora]

[madohora]

Jedna pani z Mrówki
Wciąż liczyła stówki
Ale że się zapominała
Ciągle gdzieś je chowała
Albo kupowała krówki

[madohora]

Mrówki – przysiółek w Polsce położony w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wilczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego. Zobacz też: Mrówki.
Nieopodal wsi umiejscowiony jest skansen na miejscu dawnego grodziska.

[madohora]

[madohora]

Pewna pani ze wsi Szczury
Plotła ludziom straszne bzdury
Może by książki pisała
To coś by z tego miała
A tak to ani za grosz kultury

[madohora]

Szczury – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Ostrów Wielkopolski. Liczy ok. 500 mieszkańców.

[madohora]

Położone przy drodze krajowej nr 11 Bytom-Poznań-Kołobrzeg, w pobliżu linii kolejowej Ostrów Wielkopolski-Poznań, około 7 km na północ od siedziby powiatu (dojazd autobusami ostrowskiej komunikacji miejskiej).

[madohora]

Szczury znane są od 1401 roku jako wieś prywatna, rycerska. Gniazdo rodowe Szczurskich herbu Korab, później jedna z siedzib rodu Lipskich. Miejscowość przynależała administracyjnie przed rokiem 1887 do powiatu odolanowskiego, w latach 1975–1998 do województwa kaliskiego, a w latach 1887–1975 i od 1999 do powiatu ostrowskiego.

[madohora]

kościół św. Michała Archanioła z 1762 roku, drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany, wzmocniony lisicami, z dachami dwuspadowymi krytymi gontem, wnętrzami rokokowymi i barokowymi,
ołtarz z obrazem Matki Boskiej Szczurskiej,
belka tęczowa z późnobarokowymi rzeźbami z II połowy XVIII wieku,
barokowa kropielnica,
barokowy ludowy obraz św. Florian,
wieżyczka na sygnaturkę,
wolno stojąca dzwonnica z 1797 roku, drewniana, konstrukcji słupowej, oszalowana, kryta gontowym dachem namiotowym, zniszczona w roku 2004 przez samochód ciężarowy a odbudowana w 2008
dzwon z 1555 roku i inny z 1752 roku,
pałac Lipskich z lat 1923–1925, ob. szkoła (od 1948 roku),
pałacowy park krajobrazowy o powierzchni 9,9 ha.

[madohora]

[madohora]

A mój stary wujek
Pochodził z Chójek
Nie wiedzieć dlaczego
Śmialiśmy się z niego
A on się dawał do bójek

[madohora]

Chójki – niewielka kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Krzymów, w sołectwie Zalesie. W skład tej miejscowości wchodzi 7 gospodarstw.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.

[madohora]

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia św. Doroty w Winnej Poświętnej

[madohora]

W I Rzeczypospolitej w ziemi drohickiej w województwie podlaskim.
Pod koniec wieku XIX dobra należały do powiatu bielskiego, gubernia grodzieńska, gmina Skórzec. Użytki rolne o powierzchni 181 dziesięcin, w tym 25 łąk i pastwisk, 54 lasu i 2 dziesięciny nieużytków. Własność Wyganowskich

[madohora]

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego. Miejscowość położona jest nad rzeką Pilicą.

[madohora]

Nazwa miejscowości notowana była w formach Bogdal (1787), Bógdał (1921), Bugdał (1933), Bugdał (1952). Może to być nazwa kultowa typu Boża Wola, Bógpomóż lub też nazwa dzierżawcza równa nazwie osobowej Bogdał.

[madohora]

Młodzieniec z Książe Skroniów
Posiadał wiele domów
Wszystkie wynajmował
A pieniądze chował
Nie dawał ich nikomu

[madohora]

Wierni kościoła rzymskokatolickiego z Książe-Skroniowa należą do parafii pw. bł. Wincentego Kadłubka w Jędrzejowie, a z pozostałej części do parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Skroniowie

[madohora]

[madohora]

Pani z Ostatniego Grosza
Wyrosła piękna kokosza
Na wystawę ją szykowała
Wszystkim pokazywała
Aż w końcu zapomniała kosza

[madohora]

Ostatni Grosz (niem. Neupfundkrug, też Neupfund - Krug, Neuepfund– nieoficjalna nazwa osiedla w Polsce położonego w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Cedry Wielkie; na Żuławach Gdańskich.

[madohora]

W 1884 miejscowość Neupfundkrug występuje jako karczma w powiecie gdańskim, poczta Wocławy

[madohora]

W 1905 miejscowość, określaną jako karczma Neuepfund, zamieszkiwało 128 mieszkańców i należała do powiatu Gdańskie Niziny. W l. 1904-1906 Westpreussische Kleinbahnen AG wybudowała przez Ostatni Grosz linię kolei wąskotorowej z Gdańska do Stegny przez przeprawę promową w Świbnie. W związku z tym funkcjonował we wsi przystanek osobowy o nazwie Neupfundkrug, na którym pociągi zatrzymywały się na żądanie. Przystanek ten eksploatowany był do 31 grudnia 1973, to jest do czasu zamknięcia linii

[madohora]

Kiedy w 1920 r. studenci Politechniki Gdańskiej odbywali wycieczkę do Stegny, powstał wiersz w języku niemieckim o kolei wąskotorowej przez Ostatni Grosz, którego każdy student musiał nauczyć się na pamięć. Jego fragment brzmi:

[madohora]

Weiter geht es wie im Flug
sichtbar wird jetzt Neupfundkrug.
Vor uns liegt auf weiter Halde
bald der schmucke Ort Gottswalde

[madohora]

Dalej jedziemy, to jest lot,
nagle pojawił się Ostatni Grosz.
Przed nami nasyp leży wciąż,
Wnet Koszwały miejsce klejnot

[madohora]

Zarówno w okresie Wolnego Miasta Gdańska, jak i przynależności do III Rzeszy, miejscowość stanowiła część Koszwał. W 1950 wymieniona w wykazie miejscowości powiatu gdańskiego jako część gminy Wiślinka

[madohora]

Osiedle jest częścią składową miejscowości Koszwały, obejmując zabudowania leżące w widłach Kanału Wielkiego i Kanału Ślepego przy ulicach Modrzewiowej i Kasztanowej. Znajduje się tu przystanek komunikacyjny

[madohora]

[madohora]

Jaśnie państwo w Ruchocicach
Chodzi sobie po ulicach
Ona w wielkim kapeluszu
Takim miękkim, no bo z pluszu
Robią wrażenie na widzach

[madohora]

Ruchocice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice

[madohora]

Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od końca XIV wieku. Po raz pierwszy wymieniana w łacińskim dokumencie z 1398 jako Ruchoczicza, 1406 Ruchoczicze, 1465 Ruchoczycze

[madohora]

Miejscowość była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej. W 1462 miejscowość leżała w powiecie kościańskim w Koronie Królestwa Polskiego. W 1424 stała się siedzibą własnej parafii. W 1510 należała do dekanatu Grodzisk

[madohora]

W 1398 jako świadek w dokumencie sądowym odnotowano Mikołaja Kędzierza z Ruchocic. W 1418 Mościc ze Stęszewa kasztelan poznański przedstawił w sądzie dokument nabycia Oporowa, Ruchocic i części Grąbiewa od braci niedzielnych Jana, Macieja, Pawła, Wojciecha i Bodzęty. Lisek Wyskota z Oporowa zgłosił swoje roszczenia z tytułu praw bliższości do tych dóbr. W latach 1419–1420 Michał sołtys z Ruchocic toczył proces sądowy z Pietraszem Szelewskim o zagarnięcie gwałtem sołectwa oraz związanego z nim przywileju. W 1462 Sędziwój Korzbok Ruchocki sprzedał Szczepanowi Chybskiemu kanonikowi poznańskiemu 5 grzywien czynszu z Ruchocic z zastrzeżeniem prawa odkupu za 60 grzywien. W 1475 zapisał on Mikołajowi Strykowskiemu na czas życia Heleny stolnikowej, swej siostry, 5 grzywien czynszu z Ruchocic, małdrat żyta oraz miarę pszenicy. W 1482 Jan Śmigielski kupił od Sędziwoja Trzebawskiego wsie Ruchocice, Guździno oraz Gola za 2000 złotych węgierskich

[madohora]

W 1510 następuje podział majątku pomiędzy braci Wojciecha, Andrzeja i Stanisława Śmigielskich synów zmarłego Jana. Stanisław otrzymał części Śmigla, Nietąszkowa, Unina, Ruchocic, Goli i Guździna. W 1515 nastąpił ponowny podział majątku po śmierci Stanisława: Andrzej otrzymał połowę Ruchocic oraz opuszczone wsie Guździno i Golę, a Wojciech połowę Śmigla i Nietąszkowa. W 1554 Stanisław Jaskólecki otrzymał od ojca Jakuba należące do niego dobra w tym m.in. we wsi Ruchocice. W 1554 zapisał na tych majętnościach swojej żonie Katarzynie Strykowskiej po 2000 złotych posagu oraz wiana. W 1563 został zabity przez Macieja Rąbińskiego, pozostawiając dzieci: Andrzeja, Piotra, Jakuba, Mikołaja i Annę Jaskóleckich, którzy po osiągnięciu pełnoletności odziedziczyli majątek. W 1591 Mikołaj Jaskólecki zapisał swojej żonie Katarzynie Międzychodzkiej po 2500 złotych posagu i wiana na Ruchocicach i Guździnie. W 1599 Jan z Ostroroga dziedzic Grodziska pozwał Jakuba Gnińskiego z Gnina o to, że zmienił przekopem bieg wody płynącej od dawna ze stawu Jezierzyska należącego do wsi Zdrój w kierunku Grodziska, kierując ją w stronę Ruchocic

[madohora]

Miejscowość odnotowały historyczne rejestry podatkowe. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 7 łanów, a od karczmy 3 grosze. W 1563 pobrano opłaty od 13 łanów, karczmy dorocznej. W 1564 we wsi było 19 łanów. W latach 1603–07 w Ruchocicach było 14 łanów osiadłych oraz 6 łanów folwarcznych

[madohora]

Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Ruchocice należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Ruchocice należały do rakoniewickiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiły siedzibę majątku Ruchocice, który należał wówczas do Zastrowa. Według spisu urzędowego z 1837 roku Ruchocice liczyły 308 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 32 dymy (domostwa)

[madohora]

Urodził się tu Józef Marian Wojciechowski – dziennikarz, porucznik rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej

[madohora]

[madohora]

Ruchocice – przystanek kolejowy we wsi Ruchocice, w woj. wielkopolskim, w Polsce.

[madohora]

[madohora]

Ruchocice – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

[madohora]

Ruchocice – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

[madohora]

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972

[madohora]

Gromadę Ruchocice z siedzibą GRN w Ruchocicach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie wolsztyńskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 41/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Rataje i Ruchocice ze zniesionej gminy Rakoniewice w powiecie wolsztyńskim oraz obszar dotychczasowej gromady Gnin ze zniesionej gminy Grodzisk Wlkp. w powiecie nowotomyskim w tymże województwie. Dla gromady ustalono 9 członków gromadzkiej rady narodowej.

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
We wsi znajduje się zabytkowy dwór z połowy XIX w. oraz zabytkowy park

[madohora]

[madohora]

Pewien pan z Nienachlanych
Był szalenie zakochany
Lecz pokpił sprawę
I sam poszedł na zabawę
I teraz szuka tej panny

[madohora]

Słyszałam, że w Białym Kale
Zaginął pewien malec
Policję już zawołali
Wszyscy go szukali
On chciał zobaczyć jak się robi smalec

[madohora]

Białykał (do 1999 roku – Biały Kał) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Pakosław

[madohora]

Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. W 1531 przy opisie granic Wielkopolski i Śląska odnotowane zostało bagno pod nazwą Byalli Kal, a w 1549 Byalla Kalya. Znajdowało się ono w pobliżu obecnej osady Biały Kał i prawdopodobnie od niego właśnie wieś uzyskała swoją nazwę

[madohora]

Osada w XVI wieku leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego blisko granicy z Dolnym Śląskiem. W 1531 w okolicy bagna Biały Kał odnotowany został stary kopiec graniczny, postawiony przez właścicieli dóbr śląskich panów Curthbach. Przebiegała przez niego granica pomiędzy Pakosławiem leżącym w Polsce a Żmigrodem i Piotrkosicami leżącymi w Księstwie Śląskim. W archiwalnym recesie granicznym odnotowano, że całe bagno należy do Polski, a poddani z obu stron granicy mieli prawo łowić w nim ryby tak samo jak w innych nadgranicznych bagnach. Kolejny archiwalny dokument z 1548 podaje, że w podziale lasów należących do wsi Pakosław wytyczono granicę od rzeki Orla do granicy śląskiej, która przechodziła przez las Jasień (w zapisie oryginalnym Yaszien) oraz koło Białego Kału

[madohora]

W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana wówczas jako Białykał należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej[4]. Białykał należał do okręgu jutroszyńskiego tego powiatu i stanowił część majątku Pakosław, którego właścicielem był wówczas (1846) książę Pignatelli. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 206 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 27 dymów (domostw)

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie leszczyńskim

[madohora]

Publikacja z 1964 roku podaje, że Białykał jest jedną z miejscowości występowania grupy Hazaków[

[madohora]

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Białykał”

[madohora]

Pewna pani z Bożej Pomocy
Narozrabiała w nocy
Dziwna jest jej mina
Było za dużo wina
Jeszcze sukienkę moczy

[madohora]

Boża Pomoc – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Lipno.

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego

[madohora]

[madohora]

Chwalibogowo – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

[madohora]

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972

[madohora]

Gromadę zniesiono 1 stycznia 1962, a jej obszar włączono do gromady Września-Południe w tymże powiecie

[madohora]

Chwalibogowo – przystanek kolejowy we wsi Chwalibogowo, w powiecie wrzesińskim, w woj. wielkopolskim, w Polsce. Przez Chwalibogowo przebiega linia kolejowa nr 281 Oleśnica-Chojnice. Dawniej znajdował się tutaj budynek dworcowy, który został rozebrany

[madohora]

[madohora]

Chwalibogowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.

[madohora]

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chwalibogowo, po jej zniesieniu w gromadzie Września-Południe. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

[madohora]

W miejscowości znajduje się pałac wybudowany w końcu XIX w. w tzw. kostiumie francuskim przez Kęszyckich, w XX w. należał do Myszkowskich. W 1939 r. należał do pułkownika A. Myszkowskiego.

[madohora]

[madohora]

Jeden pan z Chwalibogowa
Wybrał się do Krakowa
Zobaczył tam szopki
Wypił likier słodki
Aż go rozbolała głowa

[madohora]

Pewna pani z Górki Duchownej
Poszła do sąsiadki głodnej
Zupę jej dała
Dużo nagotowała
Bo tak mówić wygodniej

[madohora]

Górka Duchowna – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

[madohora]

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972

[madohora]

Gromadę Górka Duchowna z siedzibą GRN w Górce Duchownej utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie leszczyńskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 28/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Górka Duchowna, Radomicko (oprócz miejscowości Błotkowo (leśniczówka) i Smolno (gajówka) w lasach administrowanych przez Nadleśnictwo Państwowe w Żegrowie), Ratowice, Sulejewo, Koronowo i Targowisko ze zniesionej gminy Lipno w powiecie leszczyńskim oraz część miejscowości Wydorowo dotychczasowej gromady Wydorowo ze zniesionej gminy Stare Bojanowo w powiecie kościańskim w tymże województwie. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowe

[madohora]

Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do gromady Lipno w tymże powiecie

[madohora]

.

[madohora]

Górka Duchowna – przystanek osobowy oddalony od miejscowości Górka Duchowna o 1,3 km, w województwie wielkopolskim, w Polsce.

[madohora]

Otwarcie przystanku kolejowego w Górce Duchownej nastąpiło w dniu 25 maja 1925 roku. Budynek, gdzie kiedyś mieściła się kasa i poczekalnia, został rozebrany. Zatrzymują się tu tylko pociągi regio. Perony przystanku leżą naprzemiennie po dwóch stronach przejazdu kolejowo-drogowego.

[madohora]

GÓRKA DUCHOWNA - Atlas Kolejowy

[madohora]

GÓRKA KOLEJOWA - www.bazakolejowa.pl

[madohora]

NAJWIĘKSZE I NAJMNIEJSZE STACJE KOLEJOWE W POLSCE - www giv.pl

[madohora]

[madohora]

Górka Duchowna – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Lipno, przy linii kolejowej Wrocław-Poznań.

[madohora]

Od XI wieku wieś należała do benedyktynów z Lubinia. Wieś duchowna Górka Mnisza, własność opata benedyktynów w Lubiniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego

[madohora]

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Górka Duchowna należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[5]. Górka Duchowna należała do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiła siedzibę oddzielnego majątku o tej samej nazwie, który należał wówczas do Bojna. Według spisu urzędowego z 1837 roku Górka Duchowna liczyła 231 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 22 dymy (domostwa)

[madohora]

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Górka Duchowna, po jej zniesieniu w gromadzie Lipno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

[madohora]

7 lipca 1957 odbył się we wsi pierwszy zjazd kolekcjonerów i miłośników znaków pocztowych o tematyce religijnej, co było znaczącym wydarzeniem w dziejach polskiej filatelistyki[

[madohora]

W 1895 w Górce Duchownej urodził się Tomasz Sobkowiak (zm. 1949), wiceprezydent Leszna, pierwszy powojenny prezydent Zielonej Góry.

[madohora]

Zabytkowym obiektem jest XIX-wieczny pałac (obecnie mieści się w nim szkoła) i otaczający go park. Majątek ten należał od końca XIX stulecia do niemieckiej rodziny Gustorfów (pomnik właściciela Maxa von Gustorfa znajduje się w parku). Wdowa Margaret von Gustorf w 1945 roku w związku z zakończeniem wojny uciekła do Niemiec, a majątek zostawiła pod opieką swoich pracowników. Następnie przejęty został przez państwo. W okolicy wsi znajduje się także przystanek kolejowy.

[madohora]

We wsi znajduje się znane w regionie sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Corocznie w ostatnim tygodniu sierpnia odbywa się tu odpust maryjny, na który przybywają tysiące pielgrzymów. Zmarł tutaj błogosławiony Edmund Bojanowski, działacz społeczny i założyciel ochronek dla dzieci wiejskich. Na terenie sanktuarium znajduje się jego muzeum.

[madohora]

Coroczny odpust trwa 10 dni (sobota: rozpoczęcie Nieszporami, czuwanie przed obrazem Matki Bożej Pocieszenia; niedziela, dzień ludzi pracy; poniedziałek: dzień sióstr zakonnych i świeckich instytutów życia konsekrowanego; wtorek: dzień chorych; środa: papież i ojczyzna; czwartek: dzień kapłański; piątek: dzień dzieci; sobota: dzień Maryjny; niedziela: dzień szkolny; poniedziałek: dzień pamięci o zmarłych).

[madohora]

Łukasz Jędrzejewski, Górka Duchowna na przedwojennych pocztówkach i fotografiach, Lipno 2017

[madohora]

ks. Jan Glapiak, Górka Duchowna: sanktuarium Maryjne Wielkopolski, wyd. Księgarnia Świętego Wojciecha, Poznań 2001, ISBN 83-7015-578-2

[madohora]

Franciszek Grys, Górka Duchowna w służbie Bogu i ojczyźnie, Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej, Kościan 1993

[madohora]

SANKTUARIUM W GÓRCE DUCHOWEJ

[madohora]

PROGRAM ODPUSTU

[madohora]

[madohora]

Gospodyni z Brzozgaju
Wykrawa wzorki w jaju
Na wystawy je daje
Nawet w inne kraje
Zaczyna tworzyć już w maju

[madohora]

Brzozogaj – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kłecko

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Brzozogaj położony jest nad Małą Wełną i jeziorem Działyńskim. Nad Jeziorem Działyńskim jest położona wykorzystywana w sezonie letnim plaża. W 2011 mieszkało tu 79 osób

[madohora]

Nazwa wsi pochodzi od rosnących tutaj brzóz. W 1580 r. wieś należała do rodziny Latalskich, później do Opałów.

[madohora]

W 07.05.1656 przy przeprawie przez Małą Wełnę doszło do przegranej przez Polaków bitwy oddziałów hetmana Stefana Czarnieckiego ze Szwedami. W 1889 r. wieś należała do barona von Sprengera

[madohora]

We wsi znajduje się pomnik poświęcony obrońcom walczących w obronie Kłecka, a także przydrożna kapliczka poświęcona Maryi.

[madohora]

Według badacza kultury, Dawida Junga, jedna z legend zachowała tradycję: gdy książę Mieszko przyjął chrzest, w grodzie kłeckim wzniesiono pierwszy kościół drewniany. Powiadają, że książę nakazał zniszczenie wszystkich przybytków pogańskich w okolicy, w tym słynącego na całej słowiańszczyźnie świętego gaju brzozowego zwanego „Brzozogajem”. To właśnie z powalonych pni brzozowych powstał w Kłecku pierwszy kościół grodowy

[madohora]

[madohora]

Jedna panna z Zgniłochy
Nic tylko strzelała fochy
Chłopcy jej mieli dość
Wzbierała w nich złość
Ona była nie z tej wiochy

[madohora]

Zgniłocha (niem. Gimmendorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Purda.

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

[madohora]

Wieś lokowana w XVII w., założona jako ulicówka, gdzie większość gospodarstw położona jest przy głównej drodze. Występuje także zabudowa kolonijna.

[madohora]

niektóre budynki mieszkalne wraz z zabudową gospodarczą, w tym chałupy drewniane

[madohora]

najstarszy we wsi dom drewniany jest objęty ochroną

[madohora]

dom sołtysa w środkowej części wsi z charakterystycznym gankiem

[madohora]

kapliczka, jedyne miejsce nabożeństw religijnych

[madohora]

stary cmentarz poniemiecki (sześć mogił)

[madohora]

stanowiska archeologiczne na południe od wsi.

[madohora]

•••

[madohora]

STOWARZYSZENIE DOM WARMIŃSKI

[madohora]

[madohora]

W Małej Wsi przy drodze
Toczył się dzień jak co dzień
Ktoś w polu pracuje
Ktoś deski hebluje
A ktoś pracuje w ogrodzie

[madohora]

Mała Wieś przy Drodze (nazwa historyczna: Nowa Wieś przy Drodze) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Leoncin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

[madohora]

[madohora]

Pewien pan w Nieliszu
Co miał na imię Krzysiu
Biegał maratony
Ale wracał w te strony
A był miękki jak misiu

[madohora]

Nielisz – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

[madohora]

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.

[madohora]

Gromadę Nielisz z siedzibą GRN w Nieliszu utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie zamojskim w woj. lubelskim na mocy uchwały nr 18 WRN w Lublinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Nielisz ze zniesionej gminy Nielisz w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowej.

[madohora]

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej 1 stycznia 1973 w powiecie zamojskim reaktywowano gminę Nielisz

[madohora]

Nielisz (hist. gmina Ruskie Piaski) – gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie zamojskim.

[madohora]

Siedziba gminy to Nielisz.
Według danych z 30 czerwca 2004 gminę zamieszkiwało 6086 osób.

[madohora]

Według danych z roku 2002 gmina Nielisz ma obszar 113,16 km², w tym:
użytki rolne: 80%
użytki leśne: 14%
Gmina stanowi 6,04% powierzchni powiatu.

[madohora]

Nielisz – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz, której jest siedzibą. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 837, nad rzeką Wieprz, na której utworzono sztuczny zbiornik Nielisz z zaporą i elektrownią wodną.

[madohora]

Prywatna wieś szlachecka położona była na przełomie XVI i XVII wieku w ziemi chełmskiej województwa ruskiego. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nielisz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

[madohora]

Wieś jest sołectwem, siedzibą gminy Nielisz. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 779 mieszkańców.

[madohora]

Miejscowość jest siedzibą parafii Nielisz. Znajduje się tu drewniany kościół parafialny pw. św. Wojciecha i Matki Boskiej Różańcowej z 1859 roku.

[madohora]

W XVI w. Nielisz należał do włości szczebrzeskiej jako wieś szlachecka rodu Nieliskich. Według rejestru poborowego z 1564 r. Olechno posiadał 3 i ¾ łana użytków, 2 zagrodników z ziemią i 1 zagrodnika bez ziemi. Stanisław Dobrzycki miał ¼ łana, Mikołaj Romanowski ½ łana, Anna Nieliska ¾ łana, Tomasz Nieliski ½ łana i 2 zagrodników bez ziemi, a Stanisław Rudnicki posiadał ¾ łana użytków

[madohora]

Rejestr z 1589 r. wskazywał na istnienie we wsi stawu. Wówczas jako właściciele wsi obok Nieliskich: Wojciecha, Szymona, Jana, Mikołaja, Baltazara, Tomasza i Macieja notowani byli Piotr Rudnicki, Marek Jaślikowski, Maciej, Kacper i Jakub Dobrzeccy oraz Jan Czaplicki

[madohora]

W 1659 r. swoje dobra posiadali tu: Jakub Nieliski, Gąsiorowski, Gabriel Niesiecki, sukcesorzy Piotra Rudnickiego, sukcesorzy Wojciecha Prochowskiego, sukcesorzy Jana Łuczyckiego i Tomasza Nieliskiego. W pierwszej połowie XVII w. nastąpił rozpad rodziny Nieliskich i zanik ich męskich potomków we wsi. W majętność zaś obrasta i jeszcze za życia ostatniego z Nieliskich do miana dziedzica wsi dochodzi Maciej Gąsiorowski. On też w 1641 r. zbudował w Nieliszu kaplicę filialną parafii wieląckiej oraz przy niej domek dla wikariusza. W 1662 r. drobne działy wsi były we władaniu Mikołaja i Tomasza Rudnickich, Jana Maszowskiego, Pawła, Adama, Stanisława i Jana Wiśniowskich, Wacława Sakowskiego, Zuzanny Wierzbowskiej, Wespazjana Niesieckiego, Piotra Gąsiorowskiego, Tomasza Koźmiana, Wojciecha Prochowskiego, Jakuba Skomorowskiego, Mikołaja i Pawła Gruszeckich, Jana Sakiewicza, Gabriela Dąbskiego i Stanisława Jaślikowskiego.

[madohora]

Bezpotomna śmierć Górków, dotychczasowych dziedziców Szczebrzeszyna, wieś w części należącej do nich została zakupiona przez kanclerza Jana Zamoyskiego w 1593 r. i włączona do dóbr Ordynacji Zamojskiej.

[madohora]

W 1676 r. niewielkie działy w Nieliszu posiadali: Adam Wiśniewski, Andrzej Kaznowski, Mikołaj Stawski, Jan Sakowicz, Jan Kormański i Andrzej Laskowski. W 1678 r. bracia Niecieccy dokonali działu dóbr we wsi Nielisz. Wówczas Paweł i Katarzyna Niecieccy sprzedali swoją część Janowi Kormańskiemu. W 1679 r. Marcin Zamoyski odkupił od Zuzanny de Dobruty, żony Jakuba Nieliskiego, jej część, podobnie też od Adama i Stanisława Wiśniowskich, Szymona Pełki, Stanisława Krzemińskiego i Ewy Gruszeckiej.

[madohora]

Rejestr z 1779 r. wymienia jako właścicieli: Mogielnicką, Skrzypkowską, Rodecką, Michała i Antoniego Rodeckich, Gruszeckich, Gosławskiego, Dąbskiego, Trzcińskiego, Borzęckiego, Wiśniowskiego, Zbrożka, Strzeleckiego, Kormańskich, Niecieckiego, Wilczopolskiego, Staskiego i Żaboklickiego. W 1818 r. Józef Wroński wraz ze swoją żoną kupił część dóbr Nielisz A od Julianny z Jabłońskich za 6000 zł, natomiast drugą część kupił od Marianny z Niecieckich za 424 zł. W 1821 r. po matce Mariannie Wrońskiej połowę dóbr odziedziczyły dzieci: Feliks, Marianna i Józefa Wrońscy, a w 1836 r. wykupiła je Józefa z Wrońskich Balińska. W 1839 r. od córki dobra wykupił Józef Wroński za 7000 zł i roku następnym sprzedał całość dóbr Nielisz za 8000 zł Konstantemu Zamoyskiemu

[madohora]

Dobra Nielisz B scalił na początku XIX w. Józef Rudnicki. W 1800 r. część dóbr kupił od Kajetany Szczuckiej, w 1801 r. od Tekli ze Szczuckich Romańskiej, a w 1803 r. część od Jana Dąbrowskiego i od Ludwiki Makulskiej. W 1830 r. dobra Nielisz B kupił od Józefa Rudnickiego Walenty Rudnicki i trzy lata później sprzedał je Andrzejowi Zamoyskiemu, który kupił je dla swego ojca Stanisława

[madohora]

W 1807 r. dobra Nielisz C od Jakuba Krywkowskiego kupili Marian i Marianna Krywkowscy, po których dwa lata później przejął syn Jan Krywkowski. W 1803 r. w części ordynackiej wsi był dwór, piwnica murowana, ogród z nowo wystawionym dworkiem, kuchnia, folwark, spichlerz, gumno, karczma, browar i pasieka. W 1823 r. Ordynacja Zamojska otrzymała na własność od Rządu Królestwa Polskiego m.in. część wsi Nielisz w zamian za oddanie miasta Zamościa. Wówczas Nielisz D należał do Marcina i Tekli z Radeckich Dąbskich.

[madohora]

Spis z 1827 r. notował wieś w powiecie zamojskim i parafii Nielisz. Liczyła wówczas 71 domów i 446 mieszkańców. W 1869 r. Nielisz został siedzibą gminy. Początkowo zapewne urząd mieścił się w drewnianym budynku, ale w 1905 r. wybudowano we wsi murowany budynek urzędu gminy

[madohora]

W 1903 r. sekretarz Urbański oraz ksiądz Telatycki założyli wiejską Straż Ogniową. W 1915 r. doszło do bitwy okolicach Nielisza pomiędzy oddziałami rosyjskimi a austriackimi. Po tych pozostały dwa cmentarze i spłonęła szkoła w Nieliszu.

[madohora]

Według spisu powszechnego z 1921 r. wieś liczyła 152 domy oraz 1001 mieszkańców, natomiast folwark liczył 5 domów i 81 mieszkańców. 20 czerwca 1942 r. oddziały Batalionów Chłopskich Jerzego Mara-Meyera „Visa” dokonały udanej akcji na posterunek granatowej policji w Nieliszu, zabijając 7 Niemców. 4 stycznia 1943 r. Niemcy w odwecie za wysadzenie mostu kolejowego w Ruskich Piaskach rozstrzelali 22 mieszkańców wsi. W 1943 r. Niemcy dwukrotnie pacyfikowali wieś, mordując 35 Żydów oraz kilkudziesięciu Polaków. 4 stycznia 1944 r. policja rozstrzelała we wsi 59 osób, w tym 27 Polaków i 32 Żydów.

[madohora]

W 1950 r. w Nieliszu wybuchł duży pożar, podczas którego spłonęło 17 domów i 39 budynków gospodarczych.

[madohora]

Ponieważ tutejsza kaplica w połowie XVIII w. była w ruinie, biskup chełmski Józef Eustachy Szembek pozwolił ją rozebrać, a w jej miejsce Jan Chryzostom Żelski zbudował w 1748 r. kościół drewniany pw. św. Wojciecha. W 1753 r. kościół ten był erygowany jako samodzielna filia parafii wieląckiej. W 1769 r. świątynię remontowano. Kolejny kościół pw. św. Wojciecha, w obecnym kształcie, został zbudowany w 1859 r., a konsekrowany w roku następnym. W 1922 r. w Nieliszu erygowano parafię rzymskokatolicką.

[madohora]

Tutejszy kościół usytuowany jest przy końcu wsi, na skraju lasu, zwrócony prezbiterium na południowy zachód. Jest to świątynia drewniana o konstrukcji wieńcowej, z zewnątrz oszalowana, na podmurowaniu. Pierwotnie kościół składał się z prostokątnej nawy i węższego prezbiterium zamkniętego trójbocznie. Po obu stronach prezbiterium znajdują się zakrystie, a w nawie chór muzyczny wsparty na czterech parach słupów. W 1975 r. kościół został rozbudowany przez przedłużenie nawy o jedno przęsło i dobudowanie przedsionka.

[madohora]

Przy kościele istniał cmentarz grzebalny, a w połowie XIX w. na gruncie ordynackim, na skraju lasu, założono nowy cmentarz. Był on wielokrotnie powiększany i obecnie posiada kształt nieregularnego wieloboku. Na terenie miejscowości znajduje się także cmentarz z I wojny światowej, na którym znajduje się 35 mogił zbiorowych i 1 indywidualna. Posiada on kształt wydłużonego prostokąta

[madohora]

[madohora]

Kościół świętego Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Szczebrzeszyn diecezji zamojsko-lubaczowskiej).

[madohora]

W 1961 roku została dobudowana większa kruchta. W 1973 roku świątynia została rozbudowana według planów inżyniera Czesława Dernałowicza z Lublina. W latach 1974–1975 budowla została pomalowana z zewnątrz i od wewnątrz.

[madohora]

Jest to świątynia drewniana, jednonawowa, przy prezbiterium jest umieszczona zakrystia, nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę.

[madohora]

Ołtarz główny został wykonany z drewna i reprezentuje styl barokowy, znajduje się w nim obraz św. Wojciecha. Oprócz głównego kościół posiada także 2 ołtarze boczne. Na chórze muzycznym są umieszczone stare organy, remontowane w 1957 roku przez Wojciecha Grzankę z Tuchowa. W zakrystii przechowuje się stare naczynia i szaty liturgiczne

[madohora]

[madohora]

WIEŚ NIELISZ W LUCZBACH

[madohora]

Gaciska – część wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

Hubertówka – część wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

[madohora]

Kaczórki – część wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

Las – część wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

[madohora]

Lipnik – część wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

Nowiny – osada leśna wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

Majdanek – część wsi Nielisz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Różańcowej w Nieliszu

[madohora]

[madohora]

Podkałek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Sulejów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

[madohora]

Miejscowość jest położona na Równinie Opolskiej, przy granicy Obszaru Chronionego Krajobrazu „Lasy Stobrawsko-Turawskie”, w pobliżu Stobrawskiego Parku Krajobrazowego i Jeziora Turawskiego. Najbliższe miasta to: Kluczbork, Olesno, Dobrodzień, Kolonowskie, Ozimek, Opole i Wołczyn. Najbliższy (pozamiejski) duży zakład przemysłowy to PGE Elektrownia Opole SA w Brzeziu. W miejscowości działa m.in. tuczarnia oraz znajduje się nieeksploatowane złoże kruszywa naturalnego „Biadacz”, o zasobności 3240 Gg (tys. ton). Biadacz znajduje się na obszarze zagrożonym powodzią (rzeka Mała Panew)[

[madohora]

Miejscowość jest zelektryfikowana, stelefonizowana, zwodociągowana (tzw. wodociąg grupowy „Południe” zasilany z sieci wodociągowej Opola) i skanalizowana (przedsięwzięcie przeprowadzone w latach 2005–2007 w ramach ISPA/Funduszu Spójności). Oprócz ulicy Kolanowskiej wszystkie drogi są utwardzone.

[madohora]

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy’ego nazwa wywodzi się od polskiej nazwy oznaczającej narzekanie – biadanie lub biedę. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako nazwę starszą od niemieckiej wymienia Biadacz podając jej znaczenie Armseliger Ort, czyli w języku polskim Biedna, uboga miejscowość. Nazwa została później zgermanizowana na Biadatz i utraciła swoje pierwotne znaczenie.

[madohora]

Najstarszy dokument, w którym wymienia się miejscowość, pochodzi z 1279 (dokument klasztorny, w którym wymienia się miejscowości należące do nadanych przez księcia dóbr dla nowej fundacji klasztornej w Czarnowąsach) albo nawet 1260 r. W 1356 r. miejscowość występuje pod nazwą Widecz, w dokumencie, w którym podaje się, że miejscowości Biadacz, Gosławice, Węgry i Zakrzów mają płacić dziesięcinę kolegiacie w Opolu. Następne wzmianki o Biadaczu pochodzą dopiero z katastru z lat 1723/25; miejscowość składała się wówczas z 9 sadyb. W 1784 r. Biadacz należał do klasztoru w Czarnowąsach i znajdował się w nim m.in. folwark.

[madohora]

W 1911 r. w miejscu, gdzie wcześniej stał słup z kogutem, postawiony został, przez ówczesnego sołtysa miejscowości, na prośbę jej mieszkańców, betonowy krzyż cmentarny. Sam kogut („kokotek”) zaginął w latach późniejszych (być może przy przejściu frontu II wojny światowej). Miejsce postawienie słupa/krzyża jest owiane legendą, a miejscowe podania mówią, że zostali tam pochowani żołnierze napoleońscy. W latach 30. XX w. w miejscowości działały: Oddział Związku Polaków w Niemczech, Towarzystwo Młodzieży, Gromada Zuchów i Sekcja Przysposobienia Rolniczego oraz polska biblioteka, Związek Młodzieży Polsko-Katolickiej i Towarzystwo Śpiewu. 19 maja 1936 r. w miejsce nazwy Biadacz wprowadzono niemiecką nazwę Kreuzwalde. 22 stycznia 1945 r. do miejscowości wkroczyli żołnierze Armii Czerwonej. Do końca II wojny światowej w Biadaczu znajdował się pomnik, poświęcony mieszkańcom miejscowości poległym na I wojnie światowej. 15 marca 1947 r. przywrócono miejscowości nazwę Biadacz.

[madohora]

kapliczka-dzwonnica, wzniesiona na początku XIX w., usytuowana u zbiegu dróg (ulice Szeroka i Polna), murowana z cegły, otynkowana, zbudowana na rzucie kwadratu; kapliczka posiada 3 zwężające się kondygnacje, wydzielone zadaszeniami i gzymsami; wejście i wnęki są zamknięte półkoliście, w zwieńczeniu znajdują się półkoliste szczyciki; w środku umieszczone są: feretron z ludowym obrazem z XIX w., przedstawiającym Barbarę z Nikomedii oraz ludowy krucyfiks procesyjny

[madohora]

[madohora]

Przybkowice – osada w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Kluczbork

[madohora]

Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Prittwitz. W 1948 r. ustalono urzędowo polską nazwę Przybkowice[6]. Do 2001 r. miejscowość była przysiółkiem. Do 2024 r. miejscowość była częścią wsi Biadacz

[madohora]

Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono trzy drzewa o stożkowatych koronach, środkowe drzewo najwyższe, wyrastające z murawy

[madohora]

[madohora]

Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej).

[madohora]

W Cycowie przed 1473 wzniesiona została prawosławna cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Administrująca nią parafia przyjęła po 1596 unię. W latach 1860–1870 we wsi powstała nowa cerkiew unicka pw. św. Michała Archanioła. Po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej obiekt ten przejął Rosyjski Kościół Prawosławny. W 1921 cerkiew została zrewindykowana na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego i stała się parafialnym kościołem św. Józefa

[madohora]

W latach 1867–1954 wieś była siedzibą gminy Wiszniewice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cyców, od 1973 gminy Cyców.

[madohora]

W dniach 15-16 sierpnia 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej w okolicy miała miejsce bitwa pod Cycowem.

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 wieś liczyła 1807 mieszkańców

[madohora]

We wsi znajduje się zabytkowy cmentarz prawosławny, na którym w 2008 wzniesiono pamiątkowy krzyż

[madohora]

[madohora]

Jeden pan w Niemcach
Bardzo lubi ludzi wkręcać
Pomysłów ma wiele
Na każdą niedzielę
Teraz to się już znęca

[madohora]

Niemce – dawna wieś, część miasta (na prawach powiatu) Sosnowca, w województwie śląskim. Stanowi osiedle w granicach dzielnicy Ostrowy Górnicze. Do 1955 samodzielna wieś.

[madohora]

Niemce stanowią zachodnią część dzielnicy Ostrowy Górnicze, w widłach ulic Bocznej i Juliszowskiej. Obszar współczesnej dzielnicy Ostrowy Górnicze odnosi się do obszaru większego niż historyczna wieś Niemce, bo obejmuje także dawną wieś Ostrowy, położoną ok. 1 km na wschód od Niemców, w widłach ulic Starzyńskiego i Waltera-Janke, a także obszar kolonii Feliks na południu. Generalnie przyjmuje się, że Niemce to dawna nazwa Ostrów Górniczych, choć nie jest to do końca poprawne. Niemce zmieniły nazwę na Ostrowy Górnicze dopiero w 1948 roku, w związku z przyłączeniem do nich Ostrów, wsi o odrębnej historii, a nowa nazwa została ewidentnie przejęta od tej drugiej. Nazwa Ostrowy Górnicze obowiązuje zatem od czasu połączenia Niemców z Ostrowami w 1949 roku. Obie miejscowości (Ostrowy i Ostrowy Górnicze) funkcjonowały jako odrębne wsie do 1956 roku, choć w latach 1949–1955 wchodziły już w skład jednej gromady o nazwie Ostrowy Górnicze.

[madohora]

Niemce to dawna wieś. W latach 1867–1941 Niemce należały do gminy Olkusko-Siewierskiej w powiecie będzińskim[4]. W II RP przynależały do woj. kieleckiego. 31 października 1933 gminę Olkusko-Siewierską podzielono na osiem gromad. Niemce wraz z kolonią Feliks utworzyła gromadę o nazwie Niemce

[madohora]

Podczas II wojny światowej włączone do III Rzeszy. W 1941 roku okupant zachował gromadę Niemce, lecz utworzył też nową gromadę o nazwie Ostrowy z kolonii Ostrowy i Ciernice z dotychczasowej gromady Strzemieszyce Wielkie oraz z kolonii Czarnemorze z dotychczasowej gromady Porąbka. Gromada Niemce weszła w skład nowej gminy Strzemieszyce

[madohora]

Po wojnie władze polskie utrzymały gminę Strzemieszyce, która od 1 grudnia 1945 była podzielona na 9 gromad (w tym Niemce i Ostrowy jako odrębne gromady). Niemce wraz z całym powiatem będzińskim włączono w 1945 do województwa śląskiego

[madohora]

1 kwietnia 1949 zredukowano liczbę gromad gminy Strzemieszyce (której przywrócono przedwojenną nazwę Olkusko-Siewierska). Gromadę Ostrowy zniesiono, włączając ją do gromady Niemce, której nazwę zmieniono równocześnie na Ostrowy Górnicze. Gromada Ostrowy Górnicze składała się odtąd ze wsi Ostrowy, wsi Ostrowy Górnicze (dawne Niemce) i kolonii Feliks

[madohora]

1 stycznia 1950 gromada Ostrowy Górnicze, wraz z gromadami Kazimierz, Maczki i Porąbka, weszła w skład nowej gminy Kazimierz

[madohora]

Pewien pan z Tumidaja
Bardzo lubił kacze jaja
Jak tylko mógł
Kupował drób
I trzymał aż do maja

[madohora]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt:
karczma, drewniana, koniec XVIII/XIX w., nr rej.: 1001-XIII-80 z 3.01.1962

[madohora]

[madohora]

Jedna pani z Bachora
Była bardzo chora
Do miasta pojechała
Sensację wzbudzała
Bo nie mogła znaleźć dochtora

[madohora]

Bachor – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Górzno.

[madohora]

W Bachorzu znajduje się młyn piętrzący wodę na wysokość 1,0 m, tworzący rozlewisko o szerokości 8,0 m, długość 50 m. Mała elektrownia wodna funkcjonująca w Bachorzu osiąga 15 kW, a spadek rzeki Pissa na docinku Gołkówko – Bachor kształtuje się w granicach 2,60‰, poza Bachorem zwiększa się do 3,95‰ i wzrasta do 6,63‰.

[madohora]

Majątek na przełomie XVIII i XIX wieku liczył ponad 100 ha. Najdawniejszymi, udokumentowanymi właścicielami byli Józef i Wincenty Rochonowie, następnie Hennickę, a od 1881 r. E. Hensel. kolejnym właścicielem był handlarz nieruchomości Wolf Schündler. Od 1902 r. młynem i tartakiem władał Carl Westphal z córką Olgą. Postanowienia kongresu wiedeńskiego przewidywały włączenie Bachorzu do Wielkiego Księstwa Poznańskiego z szerszą autonomią i większymi swobodami narodowymi, stało się jednak inaczej i znalazły się ponownie w Imperium Rosyjskim. Bachor stał się wsią graniczną.

[madohora]

Niespełna miesiąc po oddaniu Warszawy pod Brodnicą rozegrał się ostatni akt powstania listopadowego. 5 października 1831 roku oddziały powstańcze pod dowództwem ostatniego wodza naczelnego powstania gen. dyw. Macieja Rybińskiego odbywszy naradę wojenną na plebanii w Świedziebni, przekroczyły granicę Królestwa Polskiego i Prus właśnie w Bachorzu gdzie ogłosili kapitulację i złożyli broń. Armia liczyła jeszcze 19.871 ludzi, w tym 9 generałów, 89 oficerów sztabowych i 416 młodszych oficerów. Granicę przejechało 95 armat z zaprzęgami, 5280 koni kawaleryjskich i 2556 koni artyleryjskich. Wraz z armią na emigrację udały się też władze powstańcze z ostatnim prezesem Rządu Narodowego Bonawenturą Niemojowskim, członkowie sejmu i liczni politycy m.in. Joachim Lelewel, oraz znani poeci porucznik Wincenty Pol i Seweryn Goszczyński. Odchodząc na obczyznę świadczyli, że nie zrezygnują z podjętego celu. Po przekroczeniu granicy pruskiej na rzece Pissie żołnierze armii polskiej pod eskortą żandarmów pruskich zostali internowani w obozach na pod brodnickich Wapnach, jazda, artyleria i 4 Pułk Piechoty Liniowej Królestwa Kongresowego nad Drwęcą w okolicach Mszana, a część żołnierzy w zabudowaniach klasztoru franciszkanów w Brodnicy.

[madohora]

Dla uczczenia powstańców 5 października 2010 roku odsłonięto pomnik Powstania Listopadowego w Bachorzu – to płyta pamiątkowa, na której uwieczniono sylwetkę ostatniego wodza naczelnego powstania gen. dyw. Macieja Rybińskiego. 5 października 1831 r. pod jego dowództwem oddziały polskie przekroczyły granicę Królestwa Polskiego i Prus między Górznem a Jastrzębiem i złożyły broń. Obok płyty umieszczono wyrzeźbioną w drewnie Pietę. Jej autorem jest rolnik- artysta, utalentowany mieszkaniec Jastrzębia – Paweł Olender. Pomysłodawcą i fundatorem pomnika jest Stefan Kiczyński, regionalista, miłośnik historii, autor książki o regionie, działacz PTTK w Brodnicy

[madohora]

Pomysł wzniesienia pomnika w Bachorzu zrealizował z wydatną pomocą Jana Lewandowskiego, starszego Cechu Rzemiosł Różnych w Brodnicy. Mieszkańcy gminy wspierali Stefana Kiczyńskiego w przygotowaniu świetnej oprawy uroczystości. Dzieci ze szkoły w Świedziebni przygotowały część artystyczną. Zofia Adamska, emerytowana nauczycielka ze Świedziebni przedstawiła historię powstańców, a w ich postacie wcielili się – Tadeusz Baranowski z Gorczenicy oraz Marcin Zdrojewski z Warszawy, którzy stanęli na warcie przy pomniku w strojach z epoki, białą bronią i powstańczymi muszkietami. Uroczystego odsłonięcia pomnika dokonali starosta Waldemar Gęsicki i Robert Stańko, wójt gminy Górzno. Wśród powstańców przekraczających granice zaborów przed 179 laty było 17 kapelanów wojskowych, na uroczystości odsłonięcia pomnika nie zabrakło więc także duchownych. Marcin Tomasz Kowalski, proboszcz z Grążaw poświęcił pomnik. Pamiątkowy dąb posadzony przy obelisku przez starostę – gospodarza powiatu, będzie upamiętniać dzień odsłonięcia pomnika.

[madohora]

[madohora]

A znowu w Konowałach
Mieszkała pani bardzo mała
Ludzie się dziwili
Sama w pięknej willi
Aż pewnego dnia "wyparowała"

[madohora]

Konowały – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Choroszcz

[madohora]

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Konowały. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

[madohora]

Miejscowość jest siedzibą parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii białostockiej, archidiecezji białostockiej, dekanatu Białystok – Starosielce.

[madohora]

[madohora]

Pewien dzieciak z Hultajewa
Bardzo lubił stare drzewa
Lecz nie był aktywistą
Łaził po nich - to wszystko
Spadł i teraz cienko śpiewa

[madohora]

W miejscowości Spoczynek
Mieszkał straszny mamin synek
Żon go dosyć miała
Walizki mu spakowała
A on poszedł na rynek

[madohora]

Spoczynek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Koneck

[madohora]

W wieku XIX - Spoczynek, folwark w ówczesnym powiecie nieszawskim, gminie Straszewo, parafii Koneck. W 1827 r. spisano 3 domy i 31 mieszkańców. Spoczynek należał do dóbr Faliszewo. W roku 1885 było tu 49 domów i 353 morgi gruntu (około 197,7 ha

[madohora]

W roku 1827 miejscowość zamieszkiwało 31 osób, ponad 180 lat później (2009 r.) było ich 213. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 205 mieszkańców. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Koneck.

[madohora]

[madohora]

W miejscowości Pszczółki
Mieszkały trzy przyjaciółki
Raz się tak pokłóciły
Złe na siebie były
A poszło o pisownię grzegżółki

[madohora]

Pszczółki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Zelów.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie piotrkowskim

[madohora]

W miejscowości Pszczółki
Mieszkały trzy przyjaciółki
Raz się tak pokłóciły
Złe na siebie były
O wszystkie Kozie Wólki

[madohora]

Pszczółki (niem. Hohenstein) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pszczółki, w obrębie aglomeracji trójmiejskiej.
W latach 1945–1998 miejscowość położona była w województwie gdańskim.

[madohora]

Miejscowość jest siedzibą gminy Pszczółki oraz parafii rzymskokatolickiej Najświętszego Serca Pana Jezusa, należącej do dekanatu Pruszcz Gdański w archidiecezji gdańskiej. Miejscowość znajduje się na Pojezierzu Starogardzkim - części Wschodniego Pojezierza Pomorskiego

[madohora]

Pierwsze wzmianki o Pszczółkach (jako o Psolcicz) pochodzą z 1307. Od początku losy wsi wiązały się z klasztorem cystersów w Oliwie, któremu dostarczano miód z miejscowych pasiek. W latach 1773–1918 Pszczółki podlegały administracji zaboru pruskiego, w 1919 znalazły się na terenie Wolnego Miasta Gdańska, a 1 września 1939 wraz z nim zostały włączone do III Rzeszy. Wiosną 1945 Pszczółki ponownie znalazły się w granicach Polski.

[madohora]

1307 – pierwsza wzmianka o wsi
1454 – włączenie Pszczółek do Królestwa Polskiego
1772 – włączenie wsi do Prus w wyniku I rozbioru
1852 – otwarcie linii kolejowej Tczew-Gdańsk
1884 – otwarcie linii kolejowej do Sobowidza, przedłużonej następnie do Kościerzyny[8]
1920 – włączenie Pszczółek do Wolnego Miasta Gdańska
1929-1932 – budowa kościoła rzymskokatolickiego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
1939 – włączenie Pszczółek do III Rzeszy, prześladowania polskich kolejarzy i działaczy społecznych
22 marca 1945 – zajęcie Pszczółek przez Armię Czerwoną, włączenie wsi do Polski
2008 – powstanie Parku Lipowego
2008-2010 – powstanie ścieżki rowerowej Pszczółki-Żelisławki, tzw. Cysterskiego Traktu Rowerowego, w miejscu rozebranej linii kolejowej do Kościerzyny
2014 – podpisanie umowy na budowę na obszarze 8 ha Autodromu Pomorze – ośrodka doskonalenia techniki jazdy Pomorskiego Ośrodka Ruchu Drogowego. Obiekt wyposażony w tor kartingowy o długości 1047 m został oddany do użytku 24 lipca 2015
2020 - wprowadzenie gminnej komunikacji autobusowej (linie 862 i 863 + istniejąca wcześniej 861 obsługiwane przez PKS Gdańsk)

[madohora]

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest drewniany wiatrak holenderski w Pszczółkach z XIX wieku przy ul. Tczewskiej 13, nr rej.: 369 z 5.06.1971.

[madohora]

Ponadto znajdują się tu dwa kamienne słupy z XIX wieku i kościół o cechach neogotyckich z początku XX w. z wieżą dekorowaną gzymsem kwadratowych blend

[madohora]

Strukturę zabudowy Pszczółek cechuje zwarta zabudowa jednorodzinna, odpowiadająca charakterowi przedmieścia. W pobliżu wsi zbiegają granice czterech mezoregionów (Pojezierze Kaszubskie, Pojezierze Starogardzkie, Żuławy Gdańskie i Pobrzeże Kaszubskie).

[madohora]

W początku II dekady XXI wieku urządzono we wsi Park Lipowy, w którym zasadzono 27 z 34 gatunków lip (planowane jest zasadzenie pozostałych gatunków). Zbudowano miejsca wypoczynkowe, a także tor dla rolkarzy.

[madohora]

W Pszczółkach funkcjonuje Muzeum Miodu (od 2014 wraz z biblioteką publiczną w dawnym budynku przychodni zdrowia). Corocznie odbywa się tu „Święto Miodu”.
W miejscowości funkcjonuje klub sportowy Potok Pszczółki

[madohora]

[madohora]

Pewna babcia z Lisic
Nie wiedziała kto to Kmicic
Że to jakiś młodzian myślała
Ciągle o niego pytała
Chciała go wyswatać Kici

[madohora]

Lisice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Teresin. Ma status sołectwa

[madohora]

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sochaczewskim ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

[madohora]

Ja w to nie wierzę
Co się dzieje we wsi Jeże
Ktoś po nocy tupie
I w stodole chrupie
A to są po prostu jeże

[madohora]

Jeże – część wsi Grójec Mały w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Złoczew. Wchodzi w skład sołectwa Grójec Mały.
W latach 1975–1998 Jeże administracyjnie należały do województwa sieradzkiego.

[madohora]

W całej wsi Żrebięta
Rośnie sobie mięta
Wszędzie gdzie popadnie
Nawet w rowie, na dnie
Kto ją zasiał, nikt nie pamięta

[madohora]

Źrebięta – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Grabów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

[madohora]

Pewien pan z Owieczek
Bardzo dziwnie się czesze
To jest jego wina
Że kogoś przypomina
Kogo? Sami wiecie

[madohora]

Owieczki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Klonowa.

[madohora]

Wieś kapituły katedralnej gnieźnieńskiej w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.

[madohora]

Miejscowość położona jest na 18°30' długości geograficznej wschodniej (ten południk przebiega przez miejsce zwane Łąco - pomiędzy Królami a Dunajami ) i między równoleżnikami 51°22' a 51°23' szerokości geograficznej północnej. Owieczki leżą na wysokości od 164 do 180 m n.p.m.

[madohora]

Owieczki stanowią dość rozległy obszar. Z północy na południe (między najbardziej wysuniętymi punktami niezbyt regularnego kształtu powierzchni Owieczek) to odległość ok. 4,0 km, a ze wschodu na zachód to ok. 5,8 km.

[madohora]

Według Regionalizacji fizycznogeograficznej Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego Owieczki położone są w części Polski, określonej następująco:
318 Niziny Środkowopolskie
318.1-2 Nizina Południowowielkopolska
318.22 Wysoczyzna Złoczewska.
Liczba ludności: ok. 450 osób.

[madohora]

[madohora]

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi łukowskiej województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego.

[madohora]

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Siedlcach

[madohora]

Miejscowość położona 3 km na północny wschód od centrum Siedlec. Przez wieś przebiega droga powiatowa Siedlce - Korczew i droga do Topórka.

[madohora]

[madohora]

Jedna pani z Owsianki
Kupiła piękne szklanki
PKS tak latał
Trach. I taka strata
A to miał być prezent dla koleżanki

[madohora]

Owsianka (kaszb. Lãdof, niem. Landhof)– mała kolonia kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Wchodzi w skład sołectwa Kotuszewo.

[madohora]

W latach 1975–1998 kolonia administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Obecna urzędowa nazwa kolonii to nazwa sztuczna utworzona przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych.

[madohora]

Kluski – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Pątnów.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego.

[madohora]

Kluski – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Lututów. Kluski leżą w historycznej ziemi sieradzkiej. Do lat 50. XX w. znajdowały się w gminie Klonowa.

[madohora]

Słyszeliście, że wieś Kluski
Dziś opanowali Ruskie
Jeden drugiego spotka
Tak się rodzi plotka
Bo to było robactwo pruskie

Rusy, prusy, prusaki - to nazwa tego samego  owada

[madohora]

Pierożki – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Szudziałowo

[madohora]

W latach 1954–1957 wieś była siedzibą gromady Pierożki, po jej zniesieniu w gromadzie Szudziałowo. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.

[madohora]

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wincentego Ferreriusza i św. Bartłomieja Apostoła w Szudziałowie

[madohora]

[madohora]

W miejscowości Pieczonigi
Był lokal bardzo drogi
Poszło pół wypłaty
Musiałeś liczyć straty
Bo właściciel był srogi

[madohora]

Pieczonogi – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica

[madohora]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
W miejscowości znajduje się dworek Żelechowskich z początku XIX wieku

[madohora]

[madohora]

Pewna pani w Krzywokleszczach
Bardzo lubi się przemieszczać
Pół Polski już zjeździła
Druga połowa w planach była
Ale musi trochę w domu pomieszkać

[madohora]

[madohora]

Jeden pan ze Zdrady
Organizował napady
I skoki na kasy
No cóż, takie czasy
Nie ma na to żadnej rady

[madohora]

Zdrada (kaszb. Zdrada, niem. Zdrada) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck na północno-wschodnim krańcu Puszczy Darżlubskiej przy 213. Na wschód od Zdrady znajdują się tereny bagienne zwane Puckimi Błotami.

[madohora]

Wieś o bardzo długiej tradycji zamieszkania. W latach 1876-1877 znaleziono tu groby skrzynkowe z urnami

[madohora]

Na koniec 1892 r obwód dominialny (folwark) Zdrada zamieszkiwało 97 Kaszubów katolików i 1 Niemiec ewangelik

[madohora]

W roku 1913 wieś miała 92 mieszkańców, a właścicielem majątku z młynem wodnym i cegielnią był Johaness Bialk (Białk)

[madohora]

Przed 1920 wieś nosiła nazwę niemiecką Zdrada. W czasie II wojny światowej Niemcy wprowadzili zamiast niej ahistoryczną nazwę Mechenhof (Mechowski Dwór, w nawiązaniu do pobliskiej wioski Mechowo).

[madohora]

W Zdradzie urodził się Antoni Abraham, kaszubski działacz społeczny i pisarz ludowy.

[madohora]

[madohora]

Słyszałam, że w Zamordeje
Ciągle deszcz leje
Nic nie mogą za to
Czy zima, czy lato
Tak się tam dzieje

[madohora]

Zamordeje (niem. Samordey, 1938–1945 Samordei) – wieś mazurska w Polsce, w sołectwie Szeroki Bór, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Ruciane-Nida w kompleksie leśnym Puszczy Piskiej i nad jeziorem Nidzkim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

[madohora]

Mieszkaniec Złego Mięsa
Do wszystkiego się zniechęca
Weźmie coś w ręce
Nie robi nic więcej
Dla rodziny to klęska

[madohora]

Złe Mięso (niem. Bösenfleisch) – wieś pogranicza borowiacko-kaszubskiego w południowej części województwa pomorskiego, w powiecie chojnickim, w gminie Czersk nad Wdą i w kompleksie leśnym Borów Tucholskich

[madohora]

Miejscowość notowana była w formie niemieckiej w 1480 jako Boszfleyth, w 1495 jako Bösem fleisch. Polskie nazwy pojawiają się w 1585 (Liemieszo) i 1664 (Złe Mięso). Od XVII wieku nazewnictwo niemieckie i polskie stabilizuje się w formach Bösenfleisch i Złe Mięso.
Nazwa wsi wywodzi się od niemieckiego nazwiska właściciela miejscowej karczmy. Forma polska jest wtórna i stanowi jego dosłowne tłumaczenie („böse” – „zły”, „wściekły”; „Fleisch” – „mięso”)

[madohora]

Efektem wykonanych w czerwcu 1994 prac wykopaliskowych, przeprowadzonych przez ekipę z Katedry Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, było odkrycie prehistorycznej osady na brzegu starego koryta rzeki Wdy. Pozostałości znalezionych podczas tych badań naczyń glinianych i narzędzi wykonanych z krzemienia, pozwalają przypuszczać według Tadeusza Grabarczyka – autora informacji o Złym Mięsie, zawartym w Merkuriuszu Czarnej Wody (Nr 7 z 1994 r.), że miejscowość Złe Mięso liczy sobie 6000 lat.[4]Według spisu pruskiego z 1772 roku w miejscowości mieszkało 7 rodzin, a mianowicie rodzina Bartłomieja Kaszubowskiego, Józefa Labana , Józefa Czapiewskiego, Kazimierza Schoelratzikowskiego, Macieja Schoenbilskiego, Pawła Cherka i rodzina Jana Sturmowskiego.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

[madohora]

Jak głosi ludowe podanie, przy brodzie nad rzeką dawno temu znajdowała się tu niewielka karczma. Cała sprawa zaczęła się od czasu, gdy po jednej z licznych wojen zmienił się tu karczmarz.
Początkowo nikt nie zauważył, że część z gości zatrzymujących się tutaj na posiłek i nocleg nie docierała później do celu swej podróży. Po kilkuletnich i wnikliwych obserwacjach odkryto straszliwą tajemnicę. Karczmarz ów nie tylko mordował i okradał swoich gości, lecz także wykorzystywał zwłoki do sporządzania potraw.
Zwyrodniały karczmarz miał później zakończyć żywot na szubienicy, a karczmę zburzono nie pozostawiając kamienia na kamieniu

[madohora]

Zagacie

[madohora]

DZIURÓW

[madohora]

GNATY - WIEŚNIATY

[madohora]

CHOWANIACY

[madohora]

Od Fujacy będzie dużo pracy

[madohora]

Miesiączkowo

[madohora]

Bachor

[madohora]

Zagniłobłoty

[madohora]

Stary Bógpomóż

[madohora]

Babia Gać - osada wsi Wąsosz (zachodniopomorskie)

[madohora]

Szepty - część wsi Załuczne gmina Czarny Dunejec (małopolskie)

[madohora]

Zagumienie - część wsi Mołodutyn, gmina Kamień (Lubelskie)

[madohora]

Szczypie - część wsi Suliszowice, gmina Żarki (śląskie)

[madohora]

Zady - część wsi Terebiń, gmina Werbkowice (lubelskie)

[madohora]

Suche Laski - część wsi Wólka Kanewska, gmina Ulanów (podkarpackie)

[madohora]

Sutki - część wsi Przeorsk, gmina Tomaszów Lubelski (lubelskie)

[madohora]

Świński Ogon - część wsi Sonina, gmina Łańcut (podkarpackie)

[madohora]

Zazdrość - wieś w gminie Zabrodzie (mazowieckie)

[madohora]

Bachor - osada Górzno, w gminie Górzno (kujawsko - pomorskie)

[madohora]

Swaty - wieś w gminie Ryki (lubelskie)

[madohora]

Inną historię ma Swastika w prowincji Ontario w Kanadzie. To nie kolonia nazistów, lecz miasteczko górnicze, które swoją nazwę zyskało jeszcze w 1908 r. Swastyka – staroindyjski symbol szczęścia – została użyta na jednej z map do oznaczenia okolicznego zbiornika z wodą, wykorzystywanego przez pracowników kolei parowej. Symbol stał się nazwą miasteczka wyrosłego obok kopalni złota.

[madohora]

Czasem jest tak, że nazwa wydaje się zabawnie wulgarna tylko dla obcokrajowców, np. francuskie miasteczko Condom w departamencie Gers wywodzi swe miano od słowa oznaczającego w języku galijskim najniewinniejsze targowisko. Tylko obcokrajowcom nazwa kojarzy się z kondomem (co zresztą wykorzystał jeden z burmistrzów Condom, który w 1995 r. otworzył w miasteczku muzeum antykoncepcji. Atrakcja turystyczna przetrwała 10 lat).

[madohora]

Mieszkańcy miejscowości z dziwnymi nazwami mają często ten sam problem: notoryczne kradzieże znaków drogowych i tablic, na których widnieje owe ciekawe i zabawne miano. W przypadku mniejszych miejscowości kradzieże znaków stają się realnym obciążeniem dla lokalnego budżetu. Jak sobie poradzić z tą plagą? Jest kilka strategii.

[madohora]

Zdrada

[madohora]

Cyców

[madohora]

Betlejem - część wsi Gapowo w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Stężyca, jest częścią składową sołectwa Gapowo.

[madohora]

Miesiączkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Górzno.

[madohora]

Stare Grabie – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Wołomin.

[madohora]

Wenecja – wieś w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim, położona w powiecie żnińskim, w gminie Żnin na przesmyku jezior: Biskupińskiego, Weneckiego i Skrzynka. Wenecja uzyskała lokację miejską w 1392 roku, zdegradowana przed 1400 rokiem.

[madohora]

Krzywa Góra
Miejscowość w powiecie wrzesińskim, w gminie Kołaczkowo

[madohora]

Piła

[madohora]

Tłokinia Kościelna

[madohora]

Kłopot

[madohora]

Stara Zagość

[madohora]

Kotkowo

[madohora]

Stare Juchy

[madohora]

Słup

[madohora]

Szumiąca

[madohora]

Lutoryż

[madohora]

Dobra Wolna

[madohora]

Cieksyn

[madohora]

Gliniany Las

[madohora]

Niedźwiedź

[madohora]

Sieroty (niem. Schieroth, 1936-1945 Schönrode) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Wielowieś
W latach 1954–1957 wieś była siedzibą władz gromady Sieroty, po jej zniesieniu w gromadzie Wielowieś. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa katowickiego.

[madohora]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Syrot.

[madohora]

Kościół Wszystkich Świętych – kościół parafialny. Parafia powstała z początkiem XIII wieku. W dokumentach jest wzmiankowana w roku 1299. Z kroniki parafialnej wynika, że Sieroty zawsze stanowiły samodzielną parafię, do której należały Chwoszcz i Zacharzowice. Pod koniec XVI wieku, kościół został przejęty przez protestantów. W 1629 roku został zwrócony katolikom. Obecny kościół zbudowano w 1479 roku, jednakże był on wykonany z kamienia. W roku 1700 znaczna część kościoła uległa spaleniu. Wypalona nawa została zastąpiona w 1707 roku nową drewnianą. Należy zwrócić jeszcze uwagę na dzwonnicę, która do roku 1770 stała na uboczu, po czym wymieniona została na wieżę drewnianą przylegającą do kościoła. Wnętrze nawy ozdabiają, mocno już starte, jednak jeszcze widoczne malowidła ścienne. Pochodzą one z 1470 roku. W późniejszych latach zostały zamalowane po czym w 1935 roku ponownie je odsłonięto. W 2007 roku zostały odrestaurowane.
Kościół leży na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego.

[madohora]

W 1765 została założona miejscowa parafia luterańska z własnym, stojącym do dziś, kościołem. W XIX wieku właścicielami dóbr rycerskich w Golasowicach byli: Feliks von Wallhofen, Benon Lange, Reinhold Pinder, Georg Karl Stonawski. W połowie XIX wieku zdecydowaną przewagę w społeczeństwie golasowickim stanowili protestanci. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje, że mieszkający we wsi duchowny protestancki głosi kazania w języku polskim i tylko od święta daje również niemieckie kazania - "Der evangelische Geistliche, welcher am Orte wohnt, predigt in der Regel polnisch und nur an hohen Festagen deutsch". W 1903 Georg Karl Stonawski sprzedał pruskiemu Landsbankowi golasowickie dobra rycerskie. W 1911 powstał miejscowy oddział OSP.

[madohora]

Barokowy kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, wzniesiony w 1687 r., przebudowany w 1938 r., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.224 z 24.11.1932 i z 28.02.1967)[9].
Cmentarz parafialny (nr rej.: A.225 z 7.01.1993)

[madohora]

Decyzją L. AK. 11/Za/4/Ki/33 z 10 marca 1933 kościół wpisano do rejestru zabytków[2]. Po II wojnie światowej decyzje o wpisie do rejestru zabytków wznawiano.

[madohora]

W 70. rocznicę powstania styczniowego (w 1933 roku) na mrzygłodzkim rynku odsłonięto pomnik upamiętniający to wydarzenie, w 150. rocznicę powstania styczniowego odsłonięto nową tablicę na pomniku. W 2014 roku pomnik odrestaurowano.

[madohora]

1617 do prepozyta należy dziesięcina pieniężną z folwarków w Siedlcach, Ziemblicach i Rzędowie

[madohora]

1664 murowany kościół parafialny Narodzenia NMP, patronat opata i konwentu świętokrzyskiego, prepozyt Jan Kossowski OSB. Prepozyt powinien utrzymywać 3 wikarych świeckich i 2 zakonnych, ob. z powodu ubóstwa był tylko 1 wikary zakonny, Ludwik Antoszowic OSB. Bractwo ś. Anny. Szpital z 2 domami mieszkalnymi, w nim 5 ubogich. Do komunii wielkanocnej przystąpiło 1407 osób. Uposażenie prepozyta: 3 role, łąki, ogrody, dziesięcinę z folwarków i od kmieci z Koniemłotach, Święcicy i Tuklęcza, kmieca w Sichowie, folwarczna i kmieca w Siedlcu, kmieca i cz. folwarcznej w Ziemblicach, z pewnych ról w Bugaju, od zagrody Tatary w Rytwianach, od 4 zagrodników w Królewicach, z pewnych ról folwarcznych i kmiecych w Wiązownicy, z pewnych ról folwarcznych i kmiecych w Gieraszowicach, kmieca w Wojsławiu, folw. i od zagrodników w Krzczonowicach, folw. w Lenartowicach i Trębaczowicach. Okręg parafialny jak w 1610 r. dochodzi młyn na grobli Rytwiańskiej

[madohora]

Dzieci z Zdzieci Nowej
Na wiele były gotowe
Hasały na placyku
Robiły dużo krzyku
To pokolenie nowe

[madohora]

Na przełomie XIX i XX wieku wieś miała status dominium (Gutsbezirk) w powiecie gnieźnieńskim. W 1885 roku jego powierzchnia wynosiła 1468 mórg. We wsi było 7 domów zamieszkanych przez 168 osób, wszystkie wyznania katolickiego, w tym 64 analfabetów. Właścicielem wsi był Franciszek Żółtowski

[madohora]

park krajobrazowy pałacu Lipskich,
Las Szczury z bazą leśną Aeroklubu Ostrowskiego.

[madohora]

Gromadę Chwalibogowo z siedzibą GRN w Chwalibogowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie wrzesińskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 42/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Bardo, Chwalibogowo i Obłaczkowo oraz miejscowości Chocicza Mała i Chocicza Wielka z dotychczasowej gromady Chocicza Mała ze zniesionej gminy Września-Południe, a także miejscowość Osowo z dotychczasowej gromady Biechowo ze zniesionej gminy Miłosław – w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 18 członków gromadzkiej rady narodowej

[madohora]

Wieś leżąca nad jeziorem Gim w dużym kompleksie lasów sosnowych i świerkowych. We wsi znajduje się gospodarstwo agroturystyczne, punkty usługowe, sklep spożywczo-przemysłowy, plac zabaw dla dzieci, boisko sportowe w okresie letnim spełniające rolę miejsca do spotkań, organizacji corocznych festynów rodzinnych

[madohora]

W 1676 r. niewielkie działy w Nieliszu posiadali: Adam Wiśniewski, Andrzej Kaznowski, Mikołaj Stawski, Jan Sakowicz, Jan Kormański i Andrzej Laskowski. W 1678 r. bracia Niecieccy dokonali działu dóbr we wsi Nielisz. Wówczas Paweł i Katarzyna Niecieccy sprzedali swoją część Janowi Kormańskiemu. W 1679 r. Marcin Zamoyski odkupił od Zuzanny de Dobruty, żony Jakuba Nieliskiego, jej część, podobnie też od Adama i Stanisława Wiśniowskich, Szymona Pełki, Stanisława Krzemińskiego i Ewy Gruszeckiej.

[madohora]

W 1699 r. miał miejsce dział dóbr Koźmianów we wsi Nielisz. W 1711 r. Antoni Nieciecki dał intromisję na swoje dobra w Nieliszu Janowi Rodeckiemu i Agnieszce Gruszeckiej. Następnie posiadaczem części dóbr został Jan Chryzostom Żelski, komendant twierdzy zamojskiej

[madohora]

Ordynackie dobra Nielisz składały się pod koniec XIX w. z folwarku Wirkowice i Krzak oraz kolonii młynarskiej w Nieliszu. Ponadto były to dobra poproboszczowskie w ilości 5 mórg, dobra włościańskie (729 mórg) i dobra szlachty cząstkowej – 144 morgi. We wsi było 8 domów dworskich i 64 domy włościańskie, w których mieszkało 749 osób, w tym 714 katolików, 22 prawosławnych i 13 żydów. Był tu wówczas kościół drewniany, urząd gminy, kasa wykładowo-zaliczkowa oraz szkoła początkowa.

[madohora]

Obecnie istniejąca świątynia powstała po przebudowie poprzedniej w 1859 roku, natomiast w 1860 roku została poświęcona przez dziekana zamojskiego, księdza Lenkiewicza, remontowana była w XIX wieku i w dwudziestoleciu międzywojennym. W 1959 roku został przeprowadzony jej kapitalny remont (wykonano nowe dębowe podwaliny, wymieniono spróchniałe belki u dołu).

[madohora]

Wieś królewska (tenuta) w powiecie piotrkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. Do 1953 istniała gmina Uszczyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

[madohora]

W związku z reformą znoszącą gminy jesienią 1954 roku, Ostrowy Górnicze ustanowiły nową gromadę Ostrowy Górnicze. Gromadę Ostrowy Górnicze zniesiono już po 15 miesiącach, 1 stycznia 1956, w związku z nadaniem jej statusu osiedla.

[madohora]

1 stycznia 1967 z osiedli Ostrowy Górnicze i Kazimierz utworzono miasto miasto Kazimierz Górniczy, które 27 maja 1975 stało się częścią Sosnowca

[madohora]

Tumidaj – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brzeźnio. Położona jest na trasie Łódź – Wrocław, przy dawnej drodze krajowej nr 14 (obecnie droga wojewódzka nr 482) z Sieradza do Złoczewa, przy rozwidleniu tej drogi z drogą do pobliskiej wsi Brzeźnio. Znana z karczmy (dziś budynek jest przekształcony na mieszkalny), w której rzekomo spotykać się miał Napoleon z panią Walewską. Przed frontem domu zachowały się poręcze do wiązania koni. Obecnie w sąsiedztwie tej karczmy wybudowano współczesny kompleks hotelowo-gastronomiczny (50 miejsc noclegowych, ok. 100 gastronomicznych i ok. 80 parkingowych).

[madohora]

Hultajewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Jeleniewo.
Najstarsza znana wzmianka o Hultajewie pochodzi z 1796 roku.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

[madohora]

A znowu w Żaboklikach
Gość pojawia się i znika
Ci co "mają wiedzę"
Mówią, że wówczas siedzi
Za oszustwa "na blika

[madohora]

Pewien pan we wsi Pierożki
Sprzedawał z Niemiec proszki
Ktoś mu to przywoził
Ludziom nie dogodzisz
Teraz sprzedaje Matrioszki

[madohora]

Krzywokleszcz (niem. Neuvorwerk (Schwerin)) – osada śródleśna w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Zemsko.

[madohora]

Szwaby

[madohora]

Parafianka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Żyrzyn.

[madohora]

Świnków

[madohora]

Polska Wieś

[madohora]

Fucking

[madohora]

1529 prepozytem był Jerzy Kanicki, mnich z klasztoru świętokrzyskiego. Do prepozytury należą dziesięciny snopowe z Koniemłot wartości do 9 grzywien, ze Święcicy wartości 12 grzywien, z Tuklęcza wartości 4 grzywien, z Wojsławia wartości 11 grzywien, z opustoszałej wsi Trębaczowice wartości 2/36 grzywien, z Opatkowic (lub.) wartości 2 grzywien, z Siedlca wartości 4 grzywien, z Królewic wartości 1 wiardunku, z folwarków: w Ziemblicach wartości 1,5 grzywien, w Lenartowicach wartości 1 grzywien, w Rzędowie wartości 1 grzywien, w Sichowie wartości 1 grzywien, w Krzczonowicach razem z dziesięcinami od zagrodników wartości 4,5 grzywien oraz w Rytwianach od zagrodników zwanej Tatary wartości 1 grzywien, z 1/3 Gieraszowic wartości 7 fertonów. i z pewnych ról w Wiązownicy wartości 2,5 grzywien, poza tym kolęda 1,5 grzywien Łączny dochód prepozytury wynosi 61/12 grzywien

[madohora]

Książe-Skroniów – wieś sołecka[5] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Jędrzejów

[madohora]

Wieprz

[madohora]

Tu jest jeszcze Krótka Wieś - jest tak krótka że mieście się w zatoczce
przystanku autobusowego (nie wiem jak rozprzestrzenia się na boki, bo tego nie
sprawdziłam)

[madohora]

[madohora]

Nowe Rumunki

[madohora]

[madohora]

ŚMIESZNE NAZWY MIEJSCOWOŚCI

[madohora]

Koziebrody

[madohora]

Spaliny Wielkie

[madohora]

Twarogi Ruskie

[madohora]

Żebrak

[madohora]

Piekiełko

[madohora]

Potworów

[madohora]

Włochy

[madohora]

ŚMIESZNE NAZWY MIEJSCOWOŚCI

[madohora]

Ameryka

[madohora]

Węgry

[madohora]

Zimna Wódka

[madohora]

Madohora
--
Nikiszowiec

[madohora]

Korea

[madohora]

Królik Polski

[madohora]

Wielkie Oczy

[madohora]

Babule

[madohora]

[madohora]

NOWA ZBELUTKA

[madohora]

DOMIARKI

[madohora]

[madohora]

HARMĘŻE

[madohora]

Można pośmiać się w podróży
Wówczas czas się nam nie dłuży
Lecz jak wszystkim co za dużo
Kiedyś zacznie nas nużyć

[madohora]

A może to co dla nas śmieszne, wcale nie było śmieszne

[madohora]

Od Burdele dróg jest niewiele

[madohora]

Od Cioćki jadę do ciotki

[madohora]

Niemożliwe?!

Mówią we wsi Figury
Że nie znają Kasi Figury
Oglądają plakaty
Pytają kto to taki
Prawda? Czy plotą bzdury?!

[madohora]

Zdzichy

[madohora]

Zapluskowęsy