Odpust w Szaradach Anagramowych

[madohora]

Metagram

W piekarniku _ _ _ _ _ _

Bo tam rośnie _ _ _ _ _ _

C _ _ _ _ _(6 liter)/ C _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

madohora napisała:

> Metagram
>
> W piekarniku CIASNO

> Bo tam rośnie CIASTO
>
> CIASNO (6 liter)/ CIASTO (6 liter)

[madohora]

Powiem to jasno
Musi być ciasto

[madohora]

Szarada Anagramowa

A ja CI życzę STO lat
I byś mógł zwiedzić cały świat!

C _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

CIASTO

[madohora]

A że na Śląsku rodzajów ciast jest wiele
Inne jest na co dzień a inne na niedzielę

[balzack]

Mnogo żeś tu naszkryflała
Czyś ty rozum postradała
Bo to jedna wielko ściema
Piszesz o czymś, czego ni ma....

[madohora]

[madohora]

SANKTUARIUM ŚWIĘTEJ ANNY K/CZĘSTOCHOWY

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Mamy rosół na stole
A co będzie po rosole

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Napiszę to prosto
To nasze wojsko

[madohora]

Problem jest taki
Że są różne smaki

[madohora]

A taki kos
Gwiżdże mi w nos

[madohora]

Przez całe lata
Ata i szmata

[madohora]

W 1984 roku Światowa Federacja Luterańska stanowczo odcięła się od antysemickich pism Marcina Lutra. W roku następnym rabin Albert Friedlander powiedział:

[madohora]

W czasach Lutra w okolicach Wittenbergi mieszkali jeszcze słowiańscy Serbołużyczanie. Luter podzielał pogardę większości ówczesnych Niemców dla tej autochtonicznej ludności i nazywał ich w swoich Rozmowach przy stole (Tischreden) „najgorszym ze wszystkich narodów” (niem. die schlechteste aller Nationen). Tej opinii Lutra nie podzielał jego najbliższy współpracownik Filip Melanchton, którego zięć Kaspar Peuker był Serbołużyczaninem i znał język górnołużycki.

[madohora]

13 czerwca 1525 Marcin Luter ożenił się z byłą zakonnicą Katarzyną von Bora. Była ona jedną z 12 sióstr, które pod wpływem nauk Lutra uciekły z klasztoru w Nimbschen. Marcin Luter pomagał byłym zakonnicom znaleźć dach nad głową oraz szukał dla nich odpowiednich mężów (w przypadku reformatora inicjatywa matrymonialna wyszła nie od niego samego, a od Katarzyny).

[madohora]

Małgorzata (17 grudnia 1534 – 1570) żona Georga von Kunheim, zamieszkała w pobliżu Mühlhausen w Prusach Książęcych i tam pochowana.

[madohora]

Obecnie żyje około 2800 potomków Marcina Lutra, zrzeszonych w Lutheridenvereinigung

[madohora]

Marcin Luter jest upamiętniany przez ewangelików pomnikami. Jedyny zachowany monument w Polsce znajduje się w Bielsku-Białej. Pomniki Lutra w Gdańsku i Brzegu zostały zniszczone krótko po zakończeniu II wojny światowej

[madohora]

Katarzyna von Bora urodziła się w 1499 Lippendorfie koło Kieritzch jako córka szlachcica z Miśni oraz Katarzyny Haubitz. Sytuacja finansowa rodziny była trudna, więc rodzice zdecydowali się na oddanie córki do klasztoru cysterek w Nimbschen. W 1514 Katarzyna rozpoczęła nowicjat, a 8 października 1515 złożyła śluby zakonne. Ruch reformacyjny dotarł także za klasztorne mury. 24-letnia Katarzyna wraz z jedenastoma innymi zakonnicami uciekła w Wielką Sobotę 1523 z klasztoru dzięki pomocy kupca z Torgawy – Leonarda Koppe.

[madohora]

Johann (lub Johannes) Tetzel OP (ur. 1465 w Pirnie, zm. 11 sierpnia 1519 w Lipsku) – niemiecki duchowny katolicki, dominikanin, przeor klasztoru w Głogowie, inkwizytor Polski. Znany głównie ze sprzedaży odpustów, który to proceder stał się jedną z istotnych przyczyn reformacji. Kojarzony z dwuwierszem Gdy tylko złoto w misce zadzwoni, do nieba jakaś duszyczka pogoni (niem. Sobald der Gülden im Becken klingt im huy die Seel im Himmel springt)

[madohora]

W 1517 zdobył tytuł licencjata Świętej Teologii na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, a następnie doktora Świętej Teologii (1518), za obronę w dwóch mowach doktryny o odpustach przeciwko nauce Lutra. Oskarżenie, iż sprzedaje pełne odpuszczenie grzechów jeszcze nie popełnionych wywołało ogromny skandal. Marcin Luter uznał jego działalność za złą i niedopuszczalną oraz rozpoczął publicznie wypowiadać się przeciwko niemu.

[madohora]

Na podstawie edyktu spalono pisma Lutra i jego zwolenników oraz zakazano drukowania książek w całej Rzeszy bez cenzury wydanej przez biskupa. Luter i jego zwolennicy skazani zostali na banicję.

[madohora]

Istnieją dwie hipotezy dotyczące słowa "postylla". Według jednej z nich termin ten pochodzi od średniowiecznołacińskiego słowa postilla (skrócenie post illa verba textus), oznaczającego objaśnienie znaczenia danego fragmentu Pisma Św. Według innej etymologii słowo było zdrobnieniem łacińskiego wyrazu posta, oznaczającego paginę.

[madohora]

Postylle pisane przez autorów reformacyjnych miały odmienny charakter, niż te pisane w okresie średniowiecza. Przede wszystkim w takich tekstach nie roztrząsano już zawiłych problemów teologicznych, ponieważ skierowane były do szerokiego odbiorcy. Z tego też względu postylle zaczęto tworzyć w językach narodowych, co znacząco przyczyniło się do ich rozwoju. Wielu autorów nie posiadało wykształcenia teologicznego, dlatego też w późniejszych postyllach pojawiły się wątki satyryczne lub polemiczne. Ponadto reformacja stworzyła odmianę postylli zwaną postyllą domową. Jedną z nich jest np. Hauspostille (Postylla Domowa) Marcina Lutra z 1542 roku. Taką też jest pierwsza postylla wydana w języku polskim – Postylla polska domowa (1556) Grzegorza Orszaka. Rok później, nakładem drukarni Macieja Wirzbięty w Krakowie ukazała się postylla Mikołaja Reja – Świętych słów a spraw Pańskich [...] kronika albo postylla, polskim językiem a prostym wykładem też dla prostaków krótce uczyniona. Dzieło to zdobyło dużą popularność: do końca XVI wieku ukazało się pięć wznowień, a także przekład na język litewski.

[madohora]

Justus Jonas (ur. 5 czerwca 1493 w Nordhausen, zm. 9 października 1555 w Eisfeld) – niemiecki teolog, humanista, działacz reformacji, współpracownik Marcina Lutra.

[madohora]

Jan Bugenhagen zwany Doctor Pomeranus (niem. Johannes Bugenhagen, Doktor Pommer) (ur. 24 czerwca 1485 w Wolinie, zm. 20 kwietnia 1558 w Wittenberdze) – norbertanin, doktor teologii, czołowy przedstawiciel wczesnego ruchu protestanckiego, współzałożyciel oraz organizator Kościołów ewangelicko-luterańskich w północnych Niemczech, Danii i na Pomorzu.

[madohora]

W 1509 roku Bugenhagen przyjął święcenia kapłańskie i został wikariuszem przy kościele parafialnym w Trzebiatowie. Ponadto w macierzystym klasztorze w Białobokach pełnił w tym czasie obowiązki notariusza, księdza kaznodziei, a także historyka. W 1518 roku ukończył pisanie monumentalnego dzieła o historii miast pomorskich Pomerania. Zawarł w nim syntezę historii kraju, ale także poświęcił dużo uwagi działalności misyjnej Ottona z Bambergu.

[madohora]

W 1522 roku zerwał z celibatem i ożenił się z Walpurgą, z którą doczekał trojga dzieci. W 1523 roku został proboszczem kościoła Najświętszej Marii Panny w Wittenberdze oraz zaczął wykładać teologię na miejscowym uniwersytecie. Po tym jak poznał osobiście Marcina Lutra stał się jego wiernym przyjacielem oraz stałym spowiednikiem. 13 czerwca 1525 roku udzielił mu ślubu z 26-letnią wówczas Katarzyną von Bora. W późniejszych latach pracował przy układaniu 17 artykułów, które stały się podstawą wyznania ewangelicko-augsburskiego, pomagał również Lutrowi tłumaczyć Biblię na język niemiecki.

[madohora]

Bugenhagen odegrał czołową rolę w reformie Kościoła Danii (1536–1539). Po usunięciu przez króla Chrystiana III biskupów katolickich, Jan Bugenhagen przygotował w oparciu o doktrynę luteranizmu nowy porządek organizacji życia religijnego w Danii. W 1536 dokonał ordynacji pierwszych siedmiu protestanckich superintendentów, którzy objęli wakujące diecezje. W 1537 koronował duńską parę królewską w Kopenhadze. Był także współzałożycielem i pierwszym rektorem protestanckiego Uniwersytetu w Kopenhadze.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Odegrał ważną rolę w rozwoju reformacji, jako protektor Lutra i innych reformatorów, a także zręczny polityk. Do wykładowców założonego przez niego w 1502 roku uniwersytetu w Wittenberdze należeli m.in. Marcin Luter i Filip Melanchton. Chronił Lutra przed atakami przeciwników, wyjednując dla niego u cesarza Karola V nietykalność osobistą podczas Sejmu Rzeszy w Wormacji (1521) oraz ukrywając go w latach 1521–1522 na zamku Wartburg. Był także wielkim mecenasem artystów i poetów

[madohora]

Wojna chłopska (niem. Bauernkrieg) – największe antyfeudalne powstanie chłopskie w dziejach Niemiec mające miejsce w latach 1524–1526. Nowsze opracowania historyczne mówią o powszechniejszym buncie nie tylko chłopstwa ale ogólnie ludzi z niższych warstw społecznych. W niemieckim piśmiennictwie używane jest też określenie Revolution des gemeinen Mannes (rewolucja zwykłych ludzi)

[madohora]

Sam Marcin Luter początkowo poparł powstanie chłopskie, później jednak lobbował aby zostało stłumione. Uznał poglądy chłopskie za zbyt radykalne i jawnie się im przeciwstawiał („Przeciwko zbójeckim i morderczym rotom chłopów”, 1525).

[madohora]

Głównym podmiotem gospodarki feudalnej stali się chłopi, którzy ponosili największy ciężar obowiązków na rzecz książąt, szlachty, kleru, patrycjuszy i urzędników żerujących na ich pracy. W wyniku zwiększenia się liczby osób wykorzystujących chłopów, zwiększała się ilość danin narzucanych na najbiedniejszą część ludności. Na chłopów nakładano nowe podatki, cła i czynsze, zobowiązano ich także do odrabiania pańszczyzny. W Górnej Szwabii, Wirtembergii, Frankonii, Górnej Saksonii i Turyngii wprowadzono podziały, które przy równocześnie nie zmieniającej się wartości produkcji ogólnej prowadziły do coraz mniejszych dochodów. Nakładane na najmniejszych wytwórców wysokie podatki tylko pogarszały i tak złą sytuację gospodarczą.

[madohora]

Wyższa szlachta nie przejawiała żadnego zainteresowania poprawą sytuacji chłopów, obawiając się utraty dotychczasowych przywilejów i korzyści. Niższa szlachta natomiast występowała zbrojnie przeciwko pogarszającej się sytuacji (Powstanie rycerstwa przeciwko arcybiskupowi Trewiru). Próby tej grupy społecznej utrzymania wyższego statusu poprzez rabunkowe napady rycerskie doprowadziły ponownie do obciążeń nakładanych na chłopów.

[madohora]

Wielu prostych chłopów, z uwagi na swoje wielorakie związki poddańcze, nie było skłonnych do większych wystąpień. Jedynie wiejskie warstwy wyższe domagały się zmian. Wójci, rzemieślnicy, oraz rolni z mniejszych miast byli prowodyrami powstań, często naciskając biedne warstwy chłopskie do przyłączenia się do walki.

[madohora]

ŁATA

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Tlenek węgla (nazwa Stocka: tlenek węgla(II); potocznie: czad), CO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków węgla, w którym węgiel występuje na II stopniu utlenienia. Ma silne własności toksyczne.

[madohora]

Pad (wł. Po [pɔ], łac. Padus) – rzeka w północnych Włoszech o długości 652 km, najdłuższa i największa rzeka tego kraju: średni przepływ przy ujściu 1507 m³/s[2], maksymalny przepływ zanotowany w Pontelagoscuro koło Ferrary wyniósł 10 300 m³/s. Powierzchnia jej dorzecza wynosi ok. 75 tys. km² stanowi to ok. 1/4 powierzchni całych Włoch.

[madohora]

Komi (ros. i komi Коми), pełna nazwa Republika Komi, (ros. Республика Коми, komi Коми Республика) – republika w składzie Federacji Rosyjskiej.

[madohora]

Komis – instytucja zajmująca się sprzedażą lub skupem dóbr na zasadach określonych w umowie komisowej. Komis we własnym imieniu, sprzedaje na rzecz zleceniodawcy przedmiot ujęty w umowie, pobierając za to określoną w umowie prowizję.

[madohora]

Wata – zbite i nieregularnie poplątane, cienkie włókna bawełniane i (lub) wiskozowe. Służy do celów higienicznych i kosmetycznych, np. zmywania makijażu, usuwania lakieru z paznokci itp.

[madohora]

Harmonijka ustna – instrument muzyczny z grupy aerofonów. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczkami), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendrixa.

[madohora]

To jest proszę pana
Samica barana

[madohora]

Trochę odleciałam z tym dzieciobójstwrem.

[madohora]

Jestem już po kawie
Więc długo nie zabawię

[madohora]

Aby przygotować smaczny i esencjonalny rosół, należy gotowanie składników rozpocząć od zimnej wody, powoli doprowadzając do lekkiego wrzenia.

[madohora]

ROSÓŁ

[madohora]

Odpust zupełny, najprościej mówiąc, uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w całości. Zyskuje się wtedy darowanie całej kary za skutki wywołane przez grzechy już odpuszczone w Sakramencie Pokuty. Oznacza to, że gdyby człowiek zmarł po uzyskaniu odpustu zupełnego - pójdzie prosto do nieba.

[madohora]

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji - zyskuje się odpust cząstkowy) Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna. Przyjęcie Komunii świętej.

[madohora]

Albrecht raźno zabrał się do dzieła, wynalazł sobie sprytnego sprzedawcę odpustów w osobie dominikanina Jana Tetzla, który miał już doświadczenie na tym polu, sprzedając w swoim czasie odpusty w Zgorzelcu. Działalność Tetzla: Tetzel starał się, aby go wszędzie przyjmowano jako wysłannika Bożego.

[madohora]

Z powodu nadużyć, które miały miejsce w historii Kościoła, odpusty stały się jedną z przyczyn wystąpienia Marcina Lutra i reformacji.

[madohora]

Podstawę jego nauki stanowią hasła: sola scriptura – jedynie Pismo, sola fide – jedynie wiara, sola gratia – jedynie łaska, solus Christus – jedynie Chrystus, solum Verbum – jedynie Słowo

[madohora]

Wprawdzie Luter wspominał, że jego ojciec był „wesołym kompanem, zawsze skorym do żartów i rozrywki”, jednak rodziców charakteryzował jako surowych do tego stopnia, że ojciec zbił go aż do krwi za kradzież orzecha. J.M. Todd podaje, że Luter darzył ojca szacunkiem połączonym z lękiem[8], wnioskując, że charakterystyka duchowych relacji z Jezusem była odzwierciedleniem jego stosunków z ojcem. Uważa się powszechnie, że miał dość dobre dzieciństwo, nieodróżniające się od innych. Wyrastał w atmosferze religii praktykowanej w sposób raczej powierzchowny i rytualny, co w dorosłym życiu surowo potępił.

[madohora]

ROLADKI ZE SCHABU

1 kg schabu
1 cebula
2 ząbki czosnku
20 dag pieczarek
½ papryki czerwonej
10 dag sera żółtego
Bułka tarta do panierki
2 jajka całe
Olej do smażenia
Sól
Pieprz

1. Mięso kroję w plastry, rozbijam, doprawiam pieprzem oraz solą.
2. Cebulę, czosnek obieram, drobno kroję, smażę na rozgrzanym oleju. Do warzywa dodaje drobno pokrojone pieczarki oraz paprykę czerwoną, doprawia pieprzem oraz solą. Po usmażeniu farsz studzę, łączę z żółtym serem, startym na tarce o dużych oczkach.
3. Farsz nakładam na środek każdego kawałka mięsa.
4. Mięso zwijam w roladki, obtaczam w bułce tartej, moczę w jajku i ponownie obtaczam w bułce tartej.
5. Roladki smażę na rozgrzanym oleju z każdej strony

[madohora]

17 lipca 1505 roku Marcin Luter wstąpił do zakonu augustianów. Bezpośrednią przyczyną decyzji było – według jego własnej relacji – ślubowanie, które złożył w śmiertelnej trwodze 2 lipca tegoż roku, powalony na ziemię piorunem podczas burzy pod Stotternheim. Z pewnością poprzedzały ją wcześniejsze duchowe rozterki. Motywacje Lutra nie są dokładnie znane, istnieje wokół nich wiele spekulacji. Domniemuje się, że znaczący wpływ miała świadomość osobistej grzeszności i obawa przed Sądem Ostatecznym (podsycana przez literaturę i sztukę religijną), podczas gdy życie zakonne oferowało możliwość osiągnięcia moralnej doskonałości i zapewnienia sobie łaski Bożej

[madohora]

Po powrocie z Rzymu, za zgodą Staupitza udał się do Wittenbergi, obejmując profesurę biblistyki. W 1512 jako doktor Pisma św. złożył przysięgę, że ze wszystkich sił będzie bronił prawdy ewangelicznej, co krzepiło go w późniejszych walkach. W tym czasie prowadził wykłady, głównie na temat Psalmów, listów do Rzymian i Galatów, jednocześnie ucząc się języka greckiego i hebrajskiego, co okazało się bardzo przydatne w późniejszych pracach nad tłumaczeniem Biblii.

[madohora]

Powodem pierwszego otwartego sporu Lutra z Kościołem katolickim były odpusty, które w 1516 ustanowił Leon X. Dochód z ich sprzedaży był przeznaczony po połowie na budowę nowej bazyliki św. Piotra w Rzymie i spłatę długu zaciągniętego w banku Fuggera przez komisarza odpustowego w Niemczech, arcybiskupa Moguncji i Magdeburga, Albrechta Hohenzollerna. Handel odpustami, od dawna praktykowany, opierał się głównie na założeniu, że Chrystus i święci podczas swego życia na ziemi, więcej dobrego zrobili niż im było potrzeba do zbawienia. Nadmiar mógł zatem służyć innym do otrzymania życia wiecznego, a papież miał władzę udzielania uczynków łaski ze skarbca świętych. Sprzeciw Lutra wzbudzało to, że odpust otrzymywało się za pieniądze, przez co uzyskane w ten sposób odpuszczenie kar za grzechy dalekie było od uczucia prawdziwej pokuty i żalu, a miejsce wiary zajmowała opłata pieniężna i niepotrzebne stało się głoszenie o Jezusie Chrystusie.

[madohora]

31 października 1517 roku, nie przeciwko samym odpustom, ale właśnie takim nadużyciom, Marcin Luter ogłosił 95 tez, wzywając do dysputy nad nimi. Zgodnie z utrwaloną legendą, zanim wysłał swoje tezy do biskupów niemieckich, wpierw przybił je w przedsionku kościoła zamkowego w Wittenberdze. Pierwszymi hierarchami, którzy otrzymali od Lutra jego tezy, byli arcybiskup Magdeburga (jako papieski komisarz odpustowy) i biskup Brandenburgii (jako kompetentny biskup diecezjalny). Równocześnie Luter przesłał 95 tez własnemu przełożonemu zakonnemu Staupitzowi, dołączając list do papieża i wyrażając gotowość poddania ich teologicznemu rozstrzygnięciu ze strony papieża. Ten, na pozór niewiele znaczący postępek, stał się początkiem reformacji. Dzięki rozwijającej się sztuce drukarskiej, po czasie wystąpienie Lutra znane było w całych Niemczech.

[madohora]

W odpowiedzi Luter ogłosił swoje trzy, przygotowane jeszcze przed klątwą pisma: O naprawie stanu chrześcijańskiego, O niewoli babilońskiej Kościoła, O wolności chrześcijanina. W pismach tych przeciwstawił się ostro papieskiej supremacji, poddał krytyce wszelkie nauki i objawy życia kościelnego nie znajdujące według niego potwierdzenia w Biblii. Wreszcie, 10 grudnia 1520 na przedmieściach Wittenbergi, w obecności licznie zgromadzonych studentów, profesorów i ludu spalił na stosie papieskie księgi prawnicze wraz z bullą (o czym początkowo nikt nie wiedział). Wkrótce potem, 3 stycznia 1521 papież Leon X ekskomunikował Lutra.

[madohora]

W odpowiedzi Luter ogłosił swoje trzy, przygotowane jeszcze przed klątwą pisma: O naprawie stanu chrześcijańskiego, O niewoli babilońskiej Kościoła, O wolności chrześcijanina. W pismach tych przeciwstawił się ostro papieskiej supremacji, poddał krytyce wszelkie nauki i objawy życia kościelnego nie znajdujące według niego potwierdzenia w Biblii. Wreszcie, 10 grudnia 1520 na przedmieściach Wittenbergi, w obecności licznie zgromadzonych studentów, profesorów i ludu spalił na stosie papieskie księgi prawnicze wraz z bullą (o czym początkowo nikt nie wiedział). Wkrótce potem, 3 stycznia 1521 papież Leon X ekskomunikował Lutra.

[madohora]

Dokument z 927 r. dokumentuje darowiznę kościoła Marienkirche na rzecz klasztoru św. Urszuli , założonego w Kolonii w 922 r. , przez arcybiskupa Kolonii Wichfrida . Założyciel, który ufundował wiele klasztorów i klasztorów, jest pochowany w pobliskim kościele św. Gereona .

[madohora]

Wykorzystując wyjazd protektora Lutra, elektora saskiego, jak i większości jego zwolenników, 26 maja 1521 roku cesarz Karol V ogłosił edykt wormacki, uznający Marcina Lutra za heretyka i skazujący go oraz jego zwolenników na banicję. W sytuacji, gdy Sejm Rzeszy skurczył się i formalnie nie miał prawa do podejmowania uchwał, edykt opatrzono datą 8 maja, by nadać mu pozory legalności. Od tej chwili każdy, kto schwytał Lutra lub któregoś z jego zwolenników, mógł bezkarnie ich zabić.

[madohora]

Do opuszczenia kryjówki zmusiły go rozruchy, jakie wybuchły w Wittenberdze, a które wywołało radykalne skrzydło reformatorów, domagające się natychmiastowego zniesienia mszy, usunięcia wizerunków świętych z kościołów, wprowadzenia komunii pod dwiema postaciami, posuwając się przy tym do czynów obrazoburczych. Drogą codziennych kazań i spotkań udało mu się uśmierzyć tumult i znieść przedwczesne reformy. Przeciwstawiając się średniowiecznemu stosunkowi kościoła do państwa, głosił, że istnienie władzy świeckiej jest zgodne z porządkiem Bożym, dając tym podstawy, na których w XVIII w. oparła się nowoczesna idea państwa.

[madohora]

[madohora]

Jego teologiczna myśl została następnie wyrażona w pięciu podstawowych zasadach protestantyzmu: jedynie Pismo Święte, jedynie wiarą, jedynie łaską, jedynie Chrystus, jedynie Bogu chwała.

[madohora]

Od początku kwestia rozumienia formuły sola fide stanowiła pewną trudność. Krytyka ze strony teologów Kościoła dostrzegała w nauczaniu Lutra i reformatorów doktrynę antyrealistyczną, negującą realną przemianę grzesznika w świętego. Pewne jego stwierdzenia wskazywały, że rozumiał zbawczy skutek usprawiedliwienia człowieka w wierze jako coś zewnętrznego w stosunku do jego grzeszności. Chrystus na sądzie Bożym przedstawia Ojcu swoją sprawiedliwość krzyża, zamiast niesprawiedliwości grzesznego człowieka. Takie rozumienie usprawiedliwienia zastępczego przez wiarę nazywano swego rodzaju teologiczną, legalistyczną fikcją, prawnym zabiegiem. Jednak, według Simeona Zahla, szersza lektura wypowiedzi Lutra zdecydowanie nie potwierdza słuszności krytyki. Zarówno w jego pismach, jak i np. Melanchtona, można znaleźć postawę, którą należałoby określić jako realizm afektywny. Luter dawał pierwszeństwo doświadczeniu zbawienia i pocieszenia przez wiarę przed obiektywnymi ujęciami ontologicznymi

[madohora]

Wbrew przekonaniu współczesnych protestantów, poglądy Lutra były jedynie częściowo zbieżne z ich obecnymi przekonaniami. Reformacja w XVI wieku polegała głównie na odrzuceniu nieomylności papieży i tradycji Kościoła Rzymskiego, która, według protestanckich teologów, była sprzeczna z Pismem Świętym, co umożliwiło ponowną i niezależną analizę treści Biblii. Nie oznaczało to jednak natychmiastowego zerwania z dogmatami uznawanymi dziś przez protestantów za błędne i niebiblijne.

[madohora]

Przekład Biblii na język niemiecki przez dr. Lutra w 1534 roku okazał się bardzo ważny w historii tego języka. Istniało już wcześniej ponad 10 przekładów Biblii, jednak pisane były językiem sztucznym, pełnym neologizmów i zapożyczeń, wzorowanym na łacinie. Biblia Lutra przeciwnie, napisana była językiem jak najbliższym potocznemu, przy czym Luter preferował zwroty i wyrazy, które były najbardziej rozpowszechnione (najchętniej wykorzystywał słownictwo centralnego dialektu frankońskiego z okolic Norymbergi, a także dialekt z Turyngii). Luter korzystał też z języka, używanego do sporządzania zapisów w kancelariach – był on najbliższy językowi mówionemu. Stworzył w ten sposób ogólnoniemiecki literacki język ponadregionalny. Przy tłumaczeniu okazało się konieczne precyzyjne określenie zasad stylistyki, gramatyki i ortografii niemieckiej; w tym przypadku Luter opierał się na wzorcach klasycznej łaciny i greki. Stosował też zasady klasycznej retoryki

[madohora]

Po raz pierwszy w dziejach Luter dał Niemcom (podzielonym między różne organizmy państwowe) wspólną kulturę i język, które przyniosły temu narodowi poczucie jedności i tożsamości narodowej. Postulat Lutra o konieczności posługiwania się językami narodowymi w kulcie religijnym i literaturze (zamiast używania archaicznego i martwego języka łacińskiego), dał większości narodów Europy północnej i środkowej impuls do rozwijania kultur narodowych. Także w państwach katolickich, takich jak Polska, protestantyzm przyczynił się do powstania pierwszych wybitnych dzieł literackich w języku polskim (np. pierwsze tłumaczenie całości Biblii: kalwińska Biblia Brzeska 1563; twórczość Mikołaja Reja).

[madohora]

Kiedy okazało się, że Żydzi nie zamierzają spełnić jego nadziei, Luter stał się ich otwartym przeciwnikiem. W pismach: Brief wider die Sabbather an einen guten Freund (Pismo przeciwko Sabatyjczykom do dobrego przyjaciela, 1538), Von den Jüden und ihren Lügen (O Żydach i ich kłamstwach, 1543), Vom Schem Hamphoras und vom Geschlechte Christi (O Szemie Hamforasie i o rodzie Chrystusa, 1544) Luter wyraża się o Żydach wręcz agresywnie, porównując ich do diabła, zaprzysięgłego wroga chrześcijaństwa, plagi i zarazy. Powoływał się na krytyczne wobec Żydów fragmenty Nowego Testamentu.

[madohora]

Historia tej dyscypliny pokutnej ma różne okresy. W dawnych czasach po chrzcie istniała tylko jedna szansa na odzyskanie członkostwa w Kościele utraconego w wyniku ciężkiego grzechu: biskup, który wydał wygnanie i ustalił określone pokuty, po odbyciu pokuty musiał zwrócić penitenta z nałożeniem rąk i modlitwą na nagranie.

[madohora]

Druga klasa słyszących (ἀκροώμενοι akroōmenoi, audientes ) mogła uczestniczyć we mszy przedmszalnej w wewnętrznym przedsionku ( narteksie ) , ale musiała odejść na początku mszy ofiarnej ; czas trwania tego okresu pokuty wynosił zwykle trzy lata.

[madohora]

Choć pokutę kościelną w wielu miejscach zniesiono pod koniec XVI w. , w XVIII w. została ona częściowo przywrócona . Zostało ono jednak zniesione ze względu na rosnącą liczbę przestępstw polegających na zabijaniu dzieci , m.in. Urodzony w 1786 w Weimarze przez Goethego .

[madohora]

Z biegiem czasu ludzie stopniowo odchodzili od niepowtarzalnego charakteru pokuty. W Kościele wschodnim oznaki rozluźnienia można było dostrzec już w IV wieku, w Kościele zachodnim stało się to jasne najpóźniej w VIII wieku. Stopniowo zanikało rozróżnienie między stopniami, a pokuta publiczna w kościele coraz bardziej przekształcała się w tajną pokutę jednostki przed ojcem spowiednikiem . Wymierzając kary, mógł kierować się tzw. księgami pokutnymi , których duża liczba została przekazana m.in. przez Teodora z Canterbury , Czcigodnego Bedę i innych. Wymienia „grzywny podatki”, które uznaje się za odpowiednie w przypadku indywidualnie określonych przestępstw.

[madohora]

Zebrano dane od 0,6 na 100 000 dzieci poniżej 15 roku życia w Szwecji (Somander i Rammer, 1991), do 2,5 na 100 000 dzieci poniżej 18 roku życia w USA (Jason, Gilliland i Tyler, 1983) oraz 5 na 100 000 dzieci w Finlandii i Austrii . Szacuje się, że od 2 do 10% przypadków zarejestrowanych jako SIDS ma motyw przemocy i w rzeczywistości stanowi dzieciobójstwo (Emery, 1985).

[madohora]

Ostre zabójstwo psychotyczne : zabójstwo pod wpływem objawów psychotycznych, epilepsji lub delirium (24%).

[madohora]

Wilczyński (1997) zdefiniował później następujące motywy, niezależnie od płci sprawców:
„zabójstwa odwetowe”: zabicie zwykłego dziecka w celu zemsty na (byłym) partnerze,
Zazdrość lub odrzucenie przez ofiarę, przy czym sprawcą jest zwykle ojciec,
niechciane dziecko jako najczęstsza przyczyna noworodków,
nadmierne kary cielesne dziecka za płacz lub nieposłuszeństwo,
Altruizm: „zabicie z litości” chorego, upośledzonego umysłowo dziecka lub z powodu depresji poporodowej ,
psychotyczny rodzic,
Zespół Munchausena przez pełnomocnika ,
wykorzystywanie seksualne ,
Zaniedbanie bez zamiaru skrzywdzenia lub zabicia dziecka lub z nieznanych powodów

[madohora]

Dzieciobójstwa są zjawiskiem częstym, zwłaszcza w krajach, w których seks pozamałżeński jest społecznie usankcjonowany i/lub gdzie nie są dostępne medyczne metody antykoncepcji lub gdzie wiedza na ten temat jest niewielka. W Pakistanie , kraju zdominowanym przez konserwatywne islamskie społeczeństwo zdominowane przez mężczyzn, gdzie aborcja i cudzołóstwo są nielegalne, a czasami zagrożone karą śmierci, niechciane ciąże i porody pozamałżeńskie są powszechne. Według szacunków pakistańskiej Fundacji Edhi co roku w ich wyniku zabija się około 1100 noworodków. Niemowlęta, z których część jest okrutnie zabijana, często są po prostu wyrzucane do śmieci.

[madohora]

W Cesarstwie Chińskim od czasów starożytnych zabijano lub pozostawiano na śmierć głównie samice i zniekształcone potomstwo w wyniku porzucenia lub „niepodnoszenia” po urodzeniu. Źródło prawne Han Feizi (III wiek p.n.e.) odnotowuje taką selekcję płci:. „(Z zachowaniem) rodziców wobec (swoich) dzieci (jest tak): Kiedy rodzi się im chłopiec, gratulują sobie nawzajem; jeśli urodzi się im dziewczynka, zabijają ją. ... Dzieje się tak dlatego, że rodzice] mają na uwadze swoją późniejszą wygodę i planują długoterminowe korzyści.

[madohora]

W 1516 roku Bambergische Peinliche Halsgerichtsordnung i zarządzenia dworskie cesarza Karola V wydały nowe przepisy, które przewidywały przebicie , zakopanie żywcem lub rozerwanie ciała rozpalonymi do czerwoności szczypcami jako zwyczajową karę dla morderców dzieci. Powinny pełnić funkcję odstraszającą. W tym prawie karnym nie uwzględniono motywu ani okoliczności (liczy się tylko czyn, a nie przyczyny i motyw), dlatego kary nie miały skutku odstraszającego.

[madohora]

We wcześniejszych wariantach Fauststoffa , którymi zajął się Goethe, pojawia się Helena , która jako obraz pogański budzi w Fauście pożądanie (zob. Fauststoff). W tragedii Gretchen Goethe nie wybiera demonicznej i właściwie pozbawionej życia kobiecej odpowiedniczki Fausta, ale niewinną kobietę, która zostaje wciągnięta w jego zatracenie.

[madohora]

Pod koniec XVIII w. kara śmierci za dzieciobójstwo stała się rzadsza, a w 1813 r. bawarski kodeks karny przewidywał za nią karę więzienia (do 1848 r. kara śmierci była możliwa w powtarzających się przypadkach).

[madohora]

Podczas festiwalu Kirsty spaceruje po klifach i zostaje zaatakowana od tyłu i brutalnie zgwałcona. Aby zachować dobrą reputację na wyspie, nie mówi nikomu o kolejnej ciąży. Kirsty jest tak wycofana, że ​​nawet jej rodzina nie jest świadoma jej ciąży.

[madohora]

Kirsty MacLoed to 18-letnia kobieta, ładna i marzycielska. Mieszka z rodziną na wyspie na Hebrydach. Ale nie chce tam zostać przez całe życie. Marzy o lepszym życiu w Ameryce. Dzięki swojemu kochankowi Murdo udaje jej się spełnić swoje marzenia. Śmierć Murdo, a także gwałt i późniejsza ciąża burzą jej marzenia i drastycznie zmieniają jej życie.

[madohora]

O wiele bardziej rygorystycznie praktykowano pokutę w Kościele Reformowanym , szczególnie w Szwajcarii, Francji i Holandii pod wpływem Kalwina , a zwłaszcza w Kościele Prezbiteriańskim pod rządami Johna Knoxa . Świadomie nawiązano ponownie do tradycji pierwotnego Kościoła, choć i tutaj rygorystyczność Kościoła uległa złagodzeniu, podobnie jak w Kościele anglikańskim , który z wielką powagą traktował pokutę kościelną.

[madohora]

Od synodu w Seligenstadt w 1028 r. dni czwartorzędu są dniami postu i wstrzemięźliwości. Reforma Brewiarzowa papieża Jana XXIII. przeniesiono kwartał wrześniowy na środę po 17 września zamiast na środę po święcie Podwyższenia Krzyża. (potem piątek i sobota); w tej kolejności sprawowano je aż do reformy liturgicznej . Reforma liturgiczna, która nastąpiła po Soborze Watykańskim II, zachowała kwatermber, ale pozostawiła poszczególnym konferencjom biskupów określenie terminu i struktury . Konferencja Episkopatu Niemiecw 1972 r. postanowiono umieścić kwartał w następującym kalendarzu regionalnym w Niemczech: w pierwszym tygodniu Wielkiego Postu (kwartał wiosenny), w tygodniu poprzedzającym Zesłanie Ducha Świętego (kwartał letni), w pierwszym tygodniu października (kwartał jesienny) pierwszy tydzień Adwentu (kwarta zimowa). W kalendarzu liturgicznym Nadzwyczajnej Formy Rytu Rzymskiego kwatermber pozostał w swoich pierwotnych datach.

[madohora]

W Tanach miesiąc ten nazywany jest po prostu „miesiącem szóstym”, zgodnie z numeracją pozostałych miesięcy: „Szóstym miesiącem szóstym był Ira, syn Ikkesza, z Tekoa” (1 Krn 27,9 EU ) .

[madohora]

Oprócz dni szabatowych , we wszystkie dni pomiędzy Rosz Chodesz Elul, pierwszym dniem miesiąca, a dniem poprzedzającym Rosz ha-Szana, o poranku dmie się w szofar , który ma wybudzić ludzi z bezmyślnego trybu życia ( Am 3,6 UE ). Zwyczajowo jest również codzienne czytanie Psalmu 27 pomiędzy Rosz Chodesz Elul a Hoszana Rabba w Tiszri. Oprócz dmuchania w szofar, ważnym rytuałem każdego dnia przed wschodem słońca jest odmawianie selichotu , czyli specjalnych modlitw pokutnych. Aszkenazyjczycy kończą ten rytuał w środę przed Rosz ha-Szana , Sefardyjczycydopiero pod koniec miesiąca.

[madohora]

[madohora]

Ceremonie świątynne praktykowane w czasach Drugiej Świątyni w Dniu Pojednania mogły rozwinąć się z wcześniejszej ceremonii oczyszczenia świątyni, która następnie przybrała formę opisaną w Biblii ( Tanach ) po wygnaniu babilońskim i stała się coroczna w dniu rozwinął się dziesiąty dzień siódmego comiesięcznego Dnia Pojednania. O tym, że święto to miało miejsce dopiero w okresie powygnanym, świadczy brak wzmianek o świętach w 2. i 5. księdze Mojżesza oraz w księgach Ezdrasza i Nehemiasza ( Wj 23,14 LUT , Wj34,18-23 LUT , Dtn 16,1-17 LUT Neh 8-9 LUT ), oznaczenie Aarona na arcykapłana , czyli powygnanie, a także zasady ubioru arcykapłana dotyczące noszenia „lnianych spodni ( Kpł 16,2-4 PBG ). Spodnie były wynalazkiem perskim wprowadzonym do Izraelitów przed VI wiekiem p.n.e. Chr. nie powinien był być prawie znany.

[madohora]

[madohora]

Nawet po zniszczeniu Świątyni Jerozolimskiej podczas wojny żydowskiej (w roku 70) utrzymano Dzień Pojednania. „Nawet bez ofiar sam dzień przynosi pojednanie” ( Midrasz Sifra , Emor, XIV). Według nauczania żydowskiego dzień ten jest bezużyteczny, jeśli nie towarzyszy mu pokuta . Warunkiem pokuty było pokutne wyznanie grzechów. „Dzień Pojednania uwalnia od grzechów przeciw Bogu, lecz od grzechów przeciw bliźniemu dopiero po przeproszeniu poszkodowanego o przebaczenie” ( Talmud Joma VIII, 9). Stąd zwyczaj rozstrzygania wszelkich sporów w przeddzień dnia postu. W Dniu Pojednania dusze zmarłych również otrzymują przebaczenie. W modlitwie Jiskorzmarłych upamiętnia się w synagodze.

[madohora]

Jom Kipur to najświętszy i najbardziej uroczysty dzień w roku żydowskim. Każde święto zaczyna się poprzedniego wieczoru, ponieważ w kalendarzu żydowskim dzień trwa od wieczora poprzedzającego do wieczora dnia, a nie od północy do północy. Początek wieczoru oznacza się słowem (hebr. ערב wieczór) Erev. Dla kobiet od 12. roku życia i mężczyzn od 13. roku życia jest to dzień postu, w którym pości się przez 25 godzin, czyli od tuż przed zachodem słońca poprzedniego dnia do następnego zachodu słońca, nie spożywa się pokarmów płynnych ani stałych. Palenie jest również zabronione. Przed rozpoczęciem Jom Kipur tradycyjnie je się kreplach , nadziewane kluski podobne do włoskich ravioli lub przez wielu marokańskich Sefardyjczyków gulasz Alboronia. Jom Kipur to jedyny dzień postu, który obchodzony jest także w szabat – pozostałe dni postu są przełożone, jeśli przypadają na szabat. Oprócz zakazów dotyczących szabatu i wszystkich świąt państwowych, w Jom Kippur obowiązuje również zakaz aktywności seksualnej. Ściśle religijni Żydzi nie noszą w Jom Kippur skórzanych butów i ubierają się na biało. Jeszcze mniej lub wcale religijni Żydzi przestrzegają dziś tych zasad w mniej lub bardziej rygorystycznej formie.

[madohora]

Tak jak życzy się Rosz ha-Szana Shana Towa , „dobrego roku”, tak też życzy się czasu po Rosz ha-Szana (od 3. Tiszrei ) aż do Jom Kippur włącznie, po hebrajsku חתימה טובה chatima towa – „dobry wpis” [w księdze życia]. W okresie pomiędzy Jom Kippur a ostatnim dniem Sukot ( Hoszana Rabba ) włącznie ludzie składają sobie życzenia po hebrajsku גמר חתימה טובה gmar chatima tova , angielski „niech Twój wpis (w księdze życia ) będzie dobrze wypełniony” . „Gmar” oznacza ostateczny, pragnący ostatecznej, dobrej pieczęci. Ten czas daje ostatnią szansę do końca Sukkot na zmianę na lepsze.

[madohora]

Baklawa i podobne słodycze to tradycyjne wypieki na Bliskim Wschodzie i w Europie Południowo-Wschodniej , a wiele z tych krajów szczyci się pochodzeniem swojej kuchni narodowej.

[madohora]

Znany wariant z kilkoma warstwami bardzo cienkiego ciasta filo powstał prawdopodobnie w Pałacu Topkapi po XVI wieku.

[madohora]

Wysokie, soczyste pierniki brunszwickie lub pierniki po holendersku ( holenderskie ontbijtkoek : ciasto śniadaniowe ) sprzedawane są na rynku spożywczym jako „ciasta miodowe”, które różnią się od innych produktów tej kategorii tym, że zawierają miód. Niekoniecznie spełniają one założenia zawarte w Niemieckiej Księdze Żywności dotyczące „piernika miodowego/ciasta miodowego”.

[madohora]

.

[madohora]

Jednak w wielu miejscach wezwanie do Tauba nie jest skierowane do niewierzących, ale wyraźnie do wierzących. Tak jest napisane w Sura 24:31 „I wróćcie do Boga ( wa-tūbū ilā Llāh ) wszyscy, którzy wierzycie! Być może wtedy wszystko pójdzie dobrze!” W surze 66:8 Bóg wzywa wierzących, aby „szczerze pokutowali” ( tauba naṣūḥ ), a w zamian obiecuje im wejście do raju. W odniesieniu do wierzących termin tauba opisuje przede wszystkim odwrócenie się człowieka od grzechu. Grzechem, od którego należy się odwrócić, może być oszczerstwo (Sura 24:4-5; 66:3-4), wzajemne obelgi ( Sura 49:11 ) lub naruszenieZakaz odsetek ( Sura 2 :278f). Tauba jest szczególnie ważna w wieku dojrzałym. Kiedy człowiek ma czterdzieści lat, powinien powiedzieć Bogu: „Oto zwracam się do ciebie w pokucie ( tubtu ilaika ) i jestem jednym z tych, którzy się poddali” ( Sura 46:15 ). Jednak człowiek jest stale zobowiązany do wykonywania tauby, ponieważ Bóg kocha tauwābūn (por. Sura 2:222). Powiązany imiesłów czynny tāʾibūn („ci, którzy zawracają”) również pojawia się na liście cech charakteryzujących idealnego muzułmanina (sura 9:112).

[madohora]

Hadis opowiedziany w Sahih al-Bukhari w imieniu Abu Hurayry jasno pokazuje , że tauba jest stałym zadaniem wierzącego. W związku z tym Mahomet powiedział kiedyś: „Na Boga, ponad siedemdziesiąt razy dziennie proszę Boga o przebaczenie i zwracam się do Niego w pokucie ( atūbu ilai-hi ).” [6] W Sunanie Ibn Mājah Prorok jest cytowany jako mówiąc: „Każdy, kto odwraca się od grzechu, jest jak ten, który nie ma grzechu” ( at-tāʾib min aḏ-ḏanb ka-man lā ḏanba la-hū ). Kiedy Mahometa zapytano o znak Tauba, podobno odpowiedział, że to jest pokuta (nadama ) być

[madohora]

Jednakże Abū Tālib al-Makī zna drugi, wyższy poziom tauba, który opisuje koranicznym wyrażeniem tauba naṣūh z Sury 66:8. Dopiero gdy człowiek osiągnie etap tauba, staje się tauwabem – atrybutem, który następnie łączy go z Bogiem. Tauba nasūhma swoje wymagania. Należą do nich takie, że gdy człowiek (1) odwróci się od samego grzechu, (2) przestanie o nim mówić, (3) przestanie mówić o rzeczach, które powodują grzech, (4) rzeczy, które powodują grzech, są podobne i nie są już wspominane , (5) nie myśleć już o tym, co z niego zostało, (6) nie słuchać już ludzi, którzy o tym mówią, (7) porzucić wszelką pogoń za grzechem, (8) nie zwracać uwagi na wady swojej tauby i (9) ) jego poszukiwanie Boga i (10) nigdy nie był zadowolony ze swojej tauby. Al-Makkī wyjaśnia tę ostatnią kwestię mówiąc, że tauba nigdy nie kończy się w znawcy Boga ( lā nihāya li-taubat al-ʿārif ). Nauczając o drugim etapie tauba, al-Makki częściowo nawiązuje do poglądu al-Junaida, że ​​w pewnym momencie konieczne jest zapomnienie o swoich grzechach. Do wielu idei al-Makkī powrócił później al-Ghazālī (zm. 1111), który w swoim obszernym dziele Iḥyāʾ ʿulūm ad-dīn („Odrodzenie nauk o religii”) poświęcił Tauba

[madohora]

Wśród Ibadi tauba odgrywa ważną rolę w doktrynie imamatu . Imama, który popełnił poważny grzech, należy poprosić o wykonanie taubah. Jeśli nie chce tego zrobić, wierzący mają obowiązek odwrócić się od niego w duchu Bara'a . W literaturze ibadyckiej zachował się tekst publicznej deklaracji Tauba autorstwa Rāšida ibn ʿAli, który był imamem Rustāq w XI wieku. Muʿtazilici zakładali, że w przypadku niewłaściwego postępowania nie tylko władcy, ale także urzędnicy rządowi będą musieli przejść proces tauba

[madohora]

Aby uzyskać odpust zupełny lub częściowy, katolik musi być odpowiednio przygotowany do przyjęcia sakramentów i zwykle wykonywać określoną pracę pobożną (np. pielgrzymkę , nawiedzenie kościoła lub cmentarza lub specjalną modlitwę , powiedz w zamyśle Ojca Świętego) ). Wierzący może także zyskać odpusty za dusze w czyśćcu cierpiące .

[madohora]

Zgodnie z nauką rzymskokatolicką, poprzez odpust można uchylić tzw. kary doczesne za grzechy w całości (odpust pełny) lub w części (odpust cząstkowy) . Odpustu kar za grzechy nie należy mylić z odpuszczeniem grzechów, czyli samym odpuszczeniem grzechów, które można otrzymać w sakramencie pokuty . Według nauczania katolickiego przebaczenie grzechu nie usuwa wynikających z niego kar.

[madohora]

Wszystko to podkreśla ideę, że droga do zbawienia nigdy nie może być jedynie osobistym osiągnięciem, ale dokonuje się w łonie wspólnoty ludu Bożego , wspólnoty świętych, w której jeden staje w obronie drugiego. Nie ulega wątpliwości , że uzyskanie odpustów jest możliwe jedynie na podstawie jednorazowej ofiary przebłagalnej Chrystusa i zaufania do Niego. Z chrześcijańskiego punktu widzenia bez ofiary Chrystusa każdy grzech byłby nieodwracalny i nieuleczalny, a grzesznik pozostawałby oddzielony od Boga i człowieka w czasie i na wieki.

[madohora]

[madohora]

Problemem odpustów zajmował się także Tomasz z Akwinu . Uważał, że odpust można uzyskać zarówno bezpośrednio, odprawiając przepisaną pokutę samodzielnie, jak i pośrednio, zlecając tę ​​pracę innej osobie.

[madohora]

W klasztorze św. Jakuba w Paryżu on i jego zespół spisali pierwszą, szeroko rozpowszechnioną konkordancję biblijną . W ponad 10 000 haseł słowo zgodność przypisywało słowa zapisane w Biblii łacińskiej alfabetycznie do ich pozycji w księdze.

[madohora]

Choć sobór w Bazylei (1431–1449) podjął próbę zwalczania papieskiej wyższości w systemie odpustów, początkowo system ten pozostał nietknięty. Papieże epoki renesansu , których współcześni również w dużej mierze określali jako skorumpowanych , zwłaszcza papież Leon X , który z powodu ekstrawaganckiego stylu życia był stale zadłużony , doprowadzili sprzedaż odpustów do skrajności. Listy odpustowe były przedmiotem obrotu w całej Europie jak papiery wartościowe . Prawdopodobnie najsłynniejszym kaznodzieją odpustów w Niemczech był dominikanin Johann Tetzel, działający na ziemi magdeburskiej . W latach 1514 i 1516 udzielił odpustu rzekomo za wojny tureckiefinansowanie i wspieranie budowy kościoła św. Piotra w Rzymie. W rzeczywistości tylko połowa pieniędzy trafiła do Rzymu, druga połowa do odpowiedniego kaznodziei odpustowego i do arcybiskupa Brandenburgii Albrechta , który przeznaczył je na spłatę swoich długów wobec Fuggerów . [14] Ten tzw. „odpust św. Piotra” został ostatecznie zakazany przez elektora Saksonii , chcąc zapobiec masowemu odpływowi pieniędzy do Rzymu.

[madohora]

Papież Paweł VI ogłosił konstytucję apostolską Indulgentiarum doctrina . 1 stycznia 1967 r. nastąpiła reorganizacja systemu odpustów w celu nadania „większej godności i szacunku” pobożnej praktyce uzyskiwania odpustów. Penitencjaria Apostolska udziela w imieniu Papieża odpustów specjalnych.

[madohora]

Jeżeli nie ma kapłana, który w śmiertelnym niebezpieczeństwie mógłby udzielić sakramentów i błogosławieństw apostolskich związanych z odpustem zupełnym, Kościół udziela odpustu zupełnego w godzinę śmierci, za odpowiednim zarządzeniem, pod warunkiem, że w tym czasie zwyczajowo odmówi modlitwę. jego życie ma. Już w 1942 r. wydano dekret udzielający odpustu zupełnego w przypadku nalotów nawet bez uprzedniego przyjęcia sakramentów świętych

[madohora]

Przywilej odpustu polega na wyróżnieniu miejsca uprzywilejowanego i zaproszeniu wiernych do jego nawiedzenia, najlepiej w święto patronalne . Miało to także istotne konsekwencje finansowe, zwłaszcza w czasach wcześniejszych, oraz umożliwiało rozbudowę i dekorację omawianego kościoła. Wiele festiwali i jarmarków ludowych ma charakter odpustowy

[madohora]

Panel ścienny z przywilejem odpustów papieża Jana XXIII. dla rzymskiej bazyliki patriarchalnej Santa Maria Maggiore :
„Papież Jan XXIII. w wigilię Nonów kwietnia (4 kwietnia 1960 r.) udzielił tej liberyjskiej Bazylice Patriarchalnej wieczystego przywileju odpustu zupełnego, który wierni mogą uzyskać w każdej chwili za każdym razem, gdy pobożnie nawiedzą tę bazylikę i po otrzymaniu Sakrament Pokuty i karmienie się świętym pokarmem, zanoszenie modlitw w myślach Papieża.”

[madohora]

Odpust

[madohora]

Ewangelja św. dzisiejsza bardzo wymownie i do<
bitnie przedstawia nam z jednej strony ciężkość obrazy
P. Boga, z drugiej zaś wielkie miłosierdzie Boże, skłon-
ne do przebaczenia winy, jeśli tylko grzesznik okażą
skruchę i o przebaczenie prosi.
Ciężkość obrazy Bożej jest oddana w przypowie-
ści przez porównanie do bardzo wielkiego długu dzie-
sięciu tysięcy talentów, t. zn. na naszą walutę: kilka'
miljonów złotych.
Miłosierdzie Boże uderza każdego, kto zadał sobid
choćby jeno odrobinę trudu, by przyjrzeć się owemu
Królowi z przypowieści, który przedstawia Boga prze-
baczającego. Ledwie grzesznik upadnie w skrusze na
kolana, już słyszy nad sobą ojcowski głos przebaczenia*
Przebaczenie Boże idzie jednak tak daleko, że Bóg
odpuszcza nietylko winę, oraz karę wieczną, ale i karę
doczesną darować gotów, jeśli spełnimy pewne — zwy-
kłe lekkie i nietrudne — warunki.
Odpuszczenie kary doczesnej — poza spowiedzią1
i— nazywamy odpustem.
I temu odpustowi, o którym dzisiejszy katolik
myśli tak rzadko, poświęcimy nasze rozważania tej
niedzieli.

[madohora]

I zaraz w pierwszych wiekach chrześcijaństwa Ko-
ściół korzystał z władzy udzielania odpustów. M. m,
odpuszczał albo skracał kary grzesznikom, o ile przed-
łożyli listy od męczenników, ofiarujących za pokutujących swe zasługi

[madohora]

Toktlwíek zlmykł będzifc odm; wiaćJ,
AXprzÿr.aymtiley raz w tydzień Korofiÿ
kę„ oPanuJEZUS . „ JSIE, lub ' oNayświęt-jł; "
fzey Pannie, lub Różaniec, albo icanęłb
iego cżąftkę , lub Pacierze KapłaiMkic t fc
ilbö'Godziny o Matce Boťkicy , lub zat
umarłych, lub rei SiedmPfalmowPokujt
tnyćh, álboGradoalnych, álbo przynny* g
rnniey będiic miał zwyczay nauczać řía-»w
uki Chrzciciaiiíkiry, albo nawiedz?" wię
7X e, lub chore w izpitalačh, blb źaftę- \
powaC potrzeby ubogich, albo Buchać j-
Mfzy Swiętey, lub będąc Kapłanem, o.
fc r* , «1 *x %% n 1fłt 1 A I ä r» sm la 4 Ar-w a h> Jm r-. <1 » , n |
nęż odprawiać , leżeli l'zczerzé żałuiąd
za grzechy fwe , będzie fię ipowiadał j
przed Kapłanem od Biikupa włafnego ap-
protowanym, y przyimie SwiętąKom- \
i munią któregokolwiek dnia z ni ey wy- i
rażonych, toifcfl: w Boże Narodzenie, w j
Trzy Kroić, wWielkanoc, wWnicbowfią
pienie Panikie, w ZieloneSv ątki, wS>
Troycę,-y wCiała PańlkiegoŚwięto, w
Święta Oczyfzczenia, Zwíaílowániy, y
Narodzenia Matki Bolkicy, ÎV Na-’öUzc-*
iftic Świętego Jana Chrzciciela; wS,wię-> ,
ta Świętych Apoftołow Piotra y Pawła * *
Jędrzeia, Jákoba, Jana, Tomafzá, Fiiipâ x
y Jakoba, Bartłomieia , Atateufzá , Szy*
mona y Judy, Maciela, lüb też wSwię*
toS. Jozefa Oblubieńca Matki Botkícy ,
lub ^lub wdzieli każdego z Świętych św eio
hKanonizowanych, lub wdeicń ktoi\.go»
-kolwiek Świętego ; y będzm prosił na-
bożnic Pána BOGA zá wykorzemcakKa
tičerftív, y ponjnożcnie Wiary iwiętey Kó
âitclickiéy , zá pokoy , y zgodę PànoW
-"iChrztśćiańfkićbj y zá inne potrzébyKo*
ściołś Świętego, doftąpi Zuftinego C (pa*
“£*'■> yodpufzczenia f*.vych grzechowi
* Kto bedzič pościł w Wigilią do kio*«
-Jreg^kołwick w fzczegulnośći z rżećżft*
: iiych Świętych i y będzie lię fp iwiadał
■]V kommiinikował W Ich Święto, modląc
hę iáko wyźey, zá każdym r<‘<:in dnftą-
- pi zuÿetnego Qdfuflu. • ™
Kto iałuiąc zá grzechy fwo i jioiła»
nowienićm poprawy życia, odwiedzi w
ledńym dniu fcicdtn KoŁCiołoW podług
lwego upodobania* â gdzie siedmiu nie-
inaiz Kosciołow * tyle ile fiC icn znáy-
duic , gdzie zaś ieden fzcztgulpic ieft ,
gdy odwiedzi wizyiłkic w nim Clrarze ,
modląc fię podobnie zá wykorzenienie
kàceritw ^ć. raz w rok doftąpi takiego
Ödpurtu, iak gdyby odwiedził siccłmKo-
Śckłow w Rzymie.
L K^o bed^ie rozpamiętywał njjbcżnic
łąkowąTaiemmcęMęki Pańikiey, y ni
Jey iifzanowanie poc iłule fercem pokor
nym siedm řázý ziemię , dnia tego doftjpi Odpuftu nâdanego StctÍJt , i
to raz tylko w Rok

[madohora]

owieczek dobrych opuścił, a za jedną poszedł, aby
szukać jednej, k tó ra się od trzody nierosządnie
oddaliła.
»Ja w czasie ostatniego Jubileuszu nie byłem
u spowiedzi, a żyję!« To pytanie, czy ty żyjesz!
Ciało żyje, ale dusza możno dawno m a rtw a ! A jeżeli
nie m artw a, możno bliska śmierci, kiedyć ta k nie-
dorzecznych trzym a się zasad; możno rychło umrze,
jeżeli się nie pokrzepi niebieskim zasiłkiem obecnego
Jubileuszu.
Mój drogi przyjacielu, żyjesz jeszcze, ale śmierć
możno już za drzwiami, a jakaż będzie wieczność,
kiedy łaską bożą ta k gardzisz? Możno tylko dla
tego niezawołał cię Bóg aże dotąd przed straszny
sąd swój, abyś w tern oto Jubileuszu m iał sposobność
dobrze się z nim porachować — i pojednać. Bądź
że więc roztropnym a uchwyć podaną ci rękę
ojcowską, abyś w win twoich powodzi bez granic
nie zginął na wieki.
Ale możno ani nie wiesz, co to Jubileusz, choć
już tyle Jubileuszów przeżyłeś ?
Jubileusz czyli Jobel je st to wyraz hebrajski;
u Hebrajczyków każdy pięćdziesiąty rok był jubi-
leuszowym, w którym każdy w racał do swojej
posiadłości lub odzyskiwał wolność, jeżeli się
z biedy zaprzedał w niewolę. T ak pisze Mojżesz
III, 25: »Poświęcisz rok pięćdziesiąty i ogłosisz
odpuszczenie wszystkim obywatelom ziemi twojej,
albowiem ten jest jubileusz: wróci się człowiek do
m ajętności swojej, i każdy się wróci do własności
swojej i domu dawnego.«
Nasz Jubileusz katolicki, już od roku 1300,
t. j. od Bonifacego V III. Papieża naprzód co 100 lat,
potem co 50, teraz co la t 25 a prócz tego z powodu
wojny, m oru i t. p. na cały św iat albo na pewne
kraje nieszczęśliwe ogłaszany, je st to czas zupełnego
odpustu powszechnego, przez który grzesznik z jaż-
ma grzechu wyzwolony powrócić m a do Ojca, do

[madohora]

(lżony był na długoletnie więzienie i na zapłacenie
bardzo znacznych kosztów. Skoro się wyspowiadasz,
daruje P. Bóg więzienie, co tu znaczy kary potę-
pienia — ale zkądże weźmiesz pieniędzy na zapła-
cenie kosztów, kiedy nic nie m asz? Otóż uczy
w iara nasza św., że nieograniczone zasługi życia,
męki i śmierci Jezusowej, zasługi cnót i cierpień
najśw. M aryi Panny i Świętych Pańskich wystarczą
n a wypłacenie wszelkich kosztów wszystkich grze-
szników niezliczonych światów. W szystkie te za-
sługi stanow ią skarby kościoła katolickiego, z któ-
rego czerpać może ile m u potrzeba. Skoro więc
Ojciec św, jako nam iestnik C hrystusa ogłasza od-
pust, je st to ta k samo ja k gdyby, otwarłszy skarby
kościoła, zachęcał w iernych aby czerpali i zabierali,
ile im do wypłacenia długów przed Bogiem potrzeba.
Zadane zaś modlitwy odpustowe i t. p. dla tego
odm awiać należy, iż są niby wykazem świadczącym
przed Bogiem, iż proszący tyle ze skarbu ma otrzy-
mać, ile kościół za te m odlitw y i posty i jałm użny
dać przyobiecał.
R ozradowany z ta k łatw ych do pełnienia wa-
runków zapytasz m oże:
»Któreż są owe modlitwy odpustowe ? ileż od-
pustu zyskać mogę za takie i takie ćwiczenia ?«
W zbiorze takowych modlitw wyczytasz przy
niektórych n. p. te słow a: »za każde, odmówienie
tej modlitwy dostąpić można 100 dni odpustu —
7 la t odpustu — 50 lat odpustu — 7 la t i siedm
quadragen t. j. 7 la t i siedm razy czterdzieści dni
od p u stu ! i t. p. Otóż jakież skarby za m aleńkie
utrudzenia! Cóż-to więc, czy Bóg przebaczy za
odmówienie takow ych m odlitw wszystkie grzechy
albo kary za grzechy ze 100 dni życia mego —
albo z 7 lat życia, albo z 50 la t?
A jeżeli tak, któreż to dni będą ta k uwzglę-
dnione ? czy lata młodości, czy lata dalsze ? Mylisz
się, ta k kościół nie uczy! — W ięc możno Bóg da­

[madohora]

a) O Spowiedzi.
Przedewszystkiem wiedzieć potrzeba, że odpustu
pod tym tylko w arunkiem dostąpić można, by dusza tej oto łaski szukająca niebyła obciążona grze-
chem śm iertelnym . Z tąd więc wynika, że pier-
wszym cło zyskania odpustu krokiem będzie dobra
spowiedź. W yspowiadajże się więc jak najszcze-
rzej! Nie ograniczaj się na tern, powiedzieć tylko
coś popełnił po ostatniej spowiedzi, lecz chciej so-
bie przypominać, czy spowiedzi twoje aże dotąd
czynione były dobre. Przypomnij sobie czyli cię
coś niepokoi, czegoś jeszcze nigdy nie wyznał ? Powiedz
spowiednikowi czyliś takie szczególności aż dotąd
zapominał, albo czy tego nie poczytywałeś sobie za
grzech, albo wiedząc, że to grzech, jednakowoż nie-
powiadałeś tego rzetelnie, albo czyliś dobrowol-
nie ta ił?
Przypuszczam jednak, żeś się zawsze dobrze spo-
wiadał, że słusznie spodziewać się możesz, iż już.
wszystko odpuszczone; dobrze by jednak było, gdy-
byś to, co jest najcięższe z życia twego, jeszcze raz powiedział.

[madohora]

Modlitwy przy pierwszem odwiedzeniu
kościoła w celu zyskania odpustu Jubileuszowego
odmawiać się mające.
O P anie Jezu Chryste, któryś dla tego przy-
szedł n a świat, abyśm y żywot m ieli a obficie mieli,
mocno wierzę, żeś kościołowi Twem u w tern celu
i z tą w ładzą dał klucze królestw a niebieskiego,
aby wszystko cokolwiek zwiąże n a ziemi było zwią-
zane i w niebie. W ierze także, że kościół ta k w ielkie
zlecenie swoje w dwojaki w ypełnił sposób, przez
udzielanie rozgrzeszenia w świętym sakram encie
pokuty i przez ogłaszanie odpustu k a r doczesnych.
W szystko to wierzę dla tego, żeś nam Ty to objawił
i przez kościół Twój św. do wierzenia podajesz.
Ten więc Twój kościół i teraz otw iera skarby zasług
Twych, któreś jem u powierzył, chcąc nam udzielić
odpustu zupełnego! O bym i ja m ógł należeć do
liczby owych szczęśliwych, którzy jakkolw iek obcią-
żeni grzecham i jednak w szczerej spowiedzi znaleźli
odpuszczenie a przez pobożne i sum ienne pełnienie
obowiązków jubileuszowych zyskają odpust zupełny,
darowanie wszelkich k ar doczesnych. O Jezu u ta-
jony w przenajśw. Sakram encie, upadam przed
Tobą w największem upokorzeniu i błagam , udziel
mi Twej łaski, abym się m ógł pobożnie ■ modlić i
tego dostąpić, czego mi ta k bardzo potrzeba a czego
pragnę' z największem pożądaniem !

[madohora]

Św., Franciszek z Assyżu, im więcej postępował w do-
skonałości, im bardziej jednoczył się z Bogiem, tern więcej
przelewał łez i uczuwał boleść dla zguby dusz odkupionych
krwią Pańską najdroższą. Zaczem nie przestając nigdy prosić
miłosierdzia od Boga za grzesznymi i pragnąc wszystkim lu-
dziom zbawienia, gdy w roku Pańskim 1223 pewnej nocy
w bliskości kościoła Porcyunkuli był w modlitwie, okazał mu
się anioł, i rzekł mu, aby zaraz poszedł do kościoła, bo tam
Pan Jezus z Matką swoją i z wielką gromadą aniołów nań
czekają. Usłyszawszy to miłe poselstwo, św. Franciszek po-
szedł natychmiast do kościoła i tam znalazł Pana Jezusa sie-
dzącego, nad wielkiem ołtarzem na stolicy królewskiej,, z naj-
świętszą Matuchną swą, po prawej stronie siedzącą, otoczonych
wielkiemi wojskami Duchów błogosławionych; a gdy upadł
na ziemię, usłyszał głos Pański do siebie tak mówiący: »Wiedz
o tym, Franciszku, żem usłyszał twoje modlitwy i wiem, z ja-
kiem staraniem i z jaką pilnością ty i bracia twoi staracie się
0 zbawienie dusz; prośże mnie o jaką tylko chcesz łaskę dla
dusz zbawienia a ja wszystko uczynię«. Zarazem Święty ośmie-
liwszy się i wzburzony tak wielkiem ofiarowaniem Pańskiem
z pokorą wielką odpowiedział»Panie Jezu Chryste! ja nędzny
1 niegodny grzesznik, z uczciwością jaką mogę największą,
proszę Cię, abyś raczył uczynić tę' łaskę wszystkiemu ludowi
chrześcijańskiemu i dał powszechne odpuszczenie i zupełny od-
pust wszystkich grzechów onym wszystkim, którzy wyspowia-
dawszy się i skruszeni będąc nawiedzieliby ten tu kościół.
A ciebie też proszę, najchwalebniejsza Panno, Matko święta
i Orędowniczko nasza, abyś się przyczyniła za mną i za wszy-
stkiemi grzesznikami u twojego najsłodszego Syna«., Na te
słowa Najśw. Panna zaraz powstała i wedle woli Świętego
zaczęła prosić Pana Jezusa mówiąc: »O najwyższy Panie mój
i Synu żywota mojego, proszę Cię, racz pozwolić tę łaskę
twemu słudze wiernemu, o którą prosi z taką miłością ku zba-
wieniu ludzkiemu. Tego ty sam nad wszystkie inne ęzeczy
pragniesz; pozwólże mu jej przeto w tym kościele moim ku
czci twej i ku zbudowaniu twego świętego Kościoła«. Zatem
Pan zaraz odpowiedział: »Franciszku, ta łaska, którą żądasz,
jest bardzo wielka; jednak to twoje pożądanie podobne mojemu
zasługuje więcej. Przetoż ci pozwalam tego, o coś mnie pro-
sił. Ale idź do. mojego wikarego, któremu dałem moc zwią

[madohora]

Szczsptea przepisy o
Di'igo czrść konstytucji „In
oulgentilpuin docinna” po-
Otje . dwadzieścia nowych
EŁci egóiovřych przepisów, do-
tycząeyćft odpustów:
1- Odpust jest to darowanie
vvooeo Boga kary doczesnej
za grzechy zgładzone już co
do winy, zyskiwane przez
chrześcijan ina właściwie dys-
ponowanego, pod piwnymi i
określonym, warunkami, za
spi awą Kościoła, który jako
szafarz zbawienia autoryta-
tywnie zarządza skarbcem za-
t oscuczy ni en Chrystusa oraz
świętych i stosuje go.
2. Odpust jest albo cząstko-
wy, f Ibo zupełny, w zależnoś-
ci od tego, czy uwalnia od ka-
ry doczesnej w części, czy w
całości.
3. Tak cząstkowe jak zupeł
ne odpusty można zaw^ ze
aplikować zmarłym na spo-
sób wstawiennictwa.
4. Odpust cząstkowy będzie
odtąd określany tylko słowa-
ttii „odpust cząstkowy” bez
oznaczania dni czy lat.
' • Wierny wykonujący przy
najmniej ze skruszonym ser-
cem d>.,eło obdarzone odpu-
stem cząstkowym zj skuje za
sprawą Kościoła takie samo
darowanie kary doczesnej, ja-
kie sam już uzyskał swoją
czynnością.
6. Odpust zupełny można
zyskać tylko jeden raz w cią-
gu dnia — z zachowaniem
jednak warunków zawartych
pod nr 18 dla znajdujących
się w niebezpieczeństwie
-mierci. Odpust cząstkowy
można w jednym dniu zyskać
częściej, chyba że wyraźnie
zaznaczono co innego.
7. Dla uzyskania odpustu
zupełnego jest wymagane wy-
konanie dzieła obuarzonego
odpustem oraz spełnienie
trzech warunków: spowiedź
sakramentalna, Komunia św.
°.ra í modlitwa w intencji Oj-
ca św- Wy maga się ponadto
wykluczenia wszelkiej skłon-
ności do jakiegokolwiek grze-
je'11» także lekkiego. Jeżeli
bl ak takiej dyspozy cji względ
nie spełniono warunków,
odpust jest tylko cząstkowy.
8. Owe trzy warunki moż-
spe,łn,ić w ciągu kilku dni
niufn *ub po wykonaniu prze
nak bf T-dZieła; Wł’Pada i"1'
to i ÍW- PrŁ>’^‘
inłr.r, ™*}viono modlitwę w
... cji Ojca św. w dniu, w
"'rjri wykonuje s; dzieło
ooda zone odpustem.
Jedna spowiedź sakra-
mentalna wystarcza oo zy: k;
a wielu odpustów zupeg-
natomiast z każdą Ko-
munią ćw. j modlitwą w in-
Djea św. można złączyć
yskanie tylko jednego odpu-
Etu zupełnego.
10. Warunl :owi odmówienia
•modlitwy w intencji Ojcc św.
yr,i się zadość odmawiając
Jogo intencji jeden raz ój-
rtio na?Z * Zdrowaś. Wie ni
km ^ odmówić jal.ą-
Wj,^1<?15 ii,n4 ńnoJlitwe wg
asr,ej pobożności,
bie Pozostają w mocy urraw
Ua spowiedników k. 035,
uprawniające ich do zamie-
niania czy to dzieła nakaza-
nego czy też warunków prze-
pisanych wiernym, którzy ich
nie mogą wykonać. Ordynariu
sze natomiast mogą wierny m,
nad którymi sprawują wła-
dze, jeśli oni zamieszkują
miejsca, gdzie w żaden sposób
albo tylko z trudnością mogą
przystąpić do spowiedzi i Ko-
munii św., zezwolić na zyska-
nie odpustu zupełnego bez
aktualnej spowiedzi i Komu-
nii św., byle byli skruszonego
serca i postanowili przyjąć te
sakramenty, skoro tylko będą
mogli.
12. Znosi się podział odpu-
stów na osobiste, rzeczowe i
miejscowe, aby tym jaśniej
podkreślić, że odpustami ob-
darza się uczynki wiernych,
chociaż te są nieraz związa-
ne z jakimś przeamiotem lub
miejscem.
13. Zbiór odpustów należy
zrewidować w tym kierunku,
aby tylko szczególne modlit-
wy oraz szczególno dzieła po-
bożności, miłości i pokuty by-
ły obdarzone odpustami.
14. Spisy i wykazy odpu-
stów zakonów, zgromadzeń
zakonnych, stowarzyszeń ży-
jących wspólnie bez ślubów,
instytucji świeckich i stowa-
rzyszeń wiernych należy czym
prędzej zrewidować tak, że
odpust zupełny można zyskać
tylko w określone dni, usta-
nowione przez Stolicę Apo-
stolską na wniosek najwyż-
s-OfO przełożonego lub —gdy
chodzi o stowarzyszenia wier-
nvch — ordynariusza miej-
sca.
15. We wszystkich kośrio-
îa-h i kap’icach publicznych
Istnieje możliwość zyskania
w dniu 2 listopada odpustu zu
pełnego, który można tylko
aplikować zmarłym. W krph-
ca^h półpubhcznych odpust
taki mogą zyskać wierni, któ-
rzy prawnie z nich korzysta-
ją. W kościołach zaś parafial-
nych można ponadto zyskać
odpust zopelny dwa razy w
roku: w śwdęto tytularne 1 w
Po-cjunkula, tj. 2 sierpnia lub
też w inny dogodniejszy dzień
ustalony przez ordynariuszy.
Wszystkie te odpusty można
zvskać albo w dni wyżej okre
ślone, lub też, za zrodą ordy-
nariusza, w niedzielę poprze-
dzającą lub następującą. Po-
zostałe odpusty’ związane z koś
ciołami lub kaplicami należy
czym prędzej zrewidować.
rewizję tę należy wnieść w
ciągu roku do Penitencjarii. Z
upływem dwóch łat od ogło-
szenia konstytucji, a więc od
30 stycznia 1960 roku tracą
moc vvsz.vstkip odpusty nie za-
twierdzone. To pos'anowienie
dofiT 'y także odpustów, o któ
rych mowa w n. 14.
16 Dzieło nakazane dln zy-
skania odpustu zupełnego
zwia-nnepo z kościołem lub
kaplicą to poboż.ne nawiedze-
nie kościoła łub kaplicy i od-
mówienie tam Ojcze nasz 1
Wierz« w Boga.
17. Wierny używający przed
cJpysïasS]
miotu kultu (krucyfiksu, krzy
ża, koronki, szkapleiza, me-
dalika) poświęconego przez
kapłana, zyskuje odpust czą-
stkowy. Jeśli zaś przedmiot
ten został poświęcony przez
papieża lub biskupa, wierny
używając go nabożnie może
zyskać odpust zupeiny w dniu
św. Apostołów Piotra i Pa-
wia, odmówiwszy jednak wy-
znanie wiary wg jakiegokol-
wiek stosowanego symbolu.
18. Jeżeli jest osiągalny ka-
płan, który by udzielił wier-
nemu w niebezpieczeństwie
śmierci sakramentów św. i
błogosławieństwa apostolskie-
go z odpustem zupełnym, o
którym w k. 468 § 2, to Koś-
ciół udziela takiemu wierne-
mu odpustu zupełnego na go-
dzinę śmierci, byleby tenże
wierny habitualnie modlił się
w ciągu życia. Dla zyskania
tego odpustu zaleca się użyć
krucyfiksu lub krzyża. Odpu-
stu tego wierny może dostą-
pić nawet, jeśli tego samego
dnia zyskał już jeacn odpust
zupełny.
19. Normy o odpustach zu-
pełnych, zwłaszcza n. 6, sto-
sują się także do tych odpu-
stów, które dotąd nazywały
się „toties quolies” »
Normy te wchodzą w ży-
cie w trzy miesiące od ich
ogłoszenia w Aktach Stolicy
Apostolskiej. Ponieważ nu-
mer, w którym je opubliko-
wano, nosi datę 30 stycznia
1967 r., zaczną oobw.ązywać
od 30 kwietnia 1967 r.
W nowy ch normach chodzi-
ło pi zede wszystkim o 1) wpro
wadzenie nowej miary odpu-
stów cząstkowych, 2> odpo-
wiednie zredukowanie ilości
odpustów zupełnych, 3) spro-
wadzenie t.zw. odpustów rze-
czowych i miejscowych do for
my prostszej i godniejszej
Środki te zmierzają do pod-
niesienia godności odpustów
i ich znaczenia ^ życiu
chrześcijan. Mają pozbawić
odpusty szeregu naleciałości,
wadliwych, nazbyt przedmio-
towych czy nawet jakby ma-
gicznych interpretacji, a za-
razem wpleść je jako pomoc
Kościoła w trudy chrześcijan
stwa, pogłębić jego miłość i
nadać dodatkowy walor jego
działaniu.
opr. Kf. R. Sobań

[madohora]

Na rok bieżący (1886) rozpisał chwalebnie nam
panujący papież, Leo XIII. odpust w rodzaju ju-
bileuszu , polecając go opiece Matki Boskiój Różań-
cowej. Za jój pomocą — spodziewa się Ojciec
św. — oczyści się wiele dusz w tym świętym roku
i wyzwoli się ze swych występków. — Odpust ju-
bileuszowy podobny jest do lata miłościwego w
starym zakonie (3. Mojż. 10 — 13), które wśród
odgłosu trąb co pięćdziesiąt lat żydom było zwiasto-
wane. W roku tym odpoczywały role, niewolnicy
zyskali wolność, a posiadłości sprzedane z powodu
długa wracane były dawnym właścicielom. Chrześci-
ańsld jubileusz jest w wyższcm, duchownem'pojęciu
również latem łaski i odpuszczenia. Ugórem leżąca
rola przypomina nam pokój Boży, do którego się
w uciskach świata tego • uciekać mamy. Dawniśj
byliśmy niewolnikami grzechu, przez Jubileusz
mamy się uwolnić od grzechu, jak na dziatki
boskie przystoi. Sprzedana i znowu wykupiona

[madohora]

Odpowiedź na drugie pytanie: „jakich owoców
się spodziewa Ojciec św. z Jubileuszu“ nie jest,
po przeczytaniu powyższego ustępu trudną, chociaż-
by w Encyklice papieźkićj nie była wyraźnie
napisaną. Zastępca Chrystusów spodziewa się w
tym świętym roku u wszystkich wiernych ożywienia
pokuty i dobrowolnego umartwienia, pobudzenia
niestrudzonego i. pełnego zaufania zapału w modlitwie, a przedewszystkiem poprawy życia i pomnożenia cnoty.

[madohora]

🔹Przepisano ze skruchą należycie grzechów
się swoich wyspowiadać, Przenajświętsze Ciała i Krwi
Pańskićj przyjąć. W ogóle przepisane dobre
uczynki w stanie łaski się znajdując spełnić.

[madohora]

Na Odpuście w Piekarach

[madohora]

Komu grzechy odpuścicie,
będą odpuszczone, a komu za-
trzymacie, będą zatrzymane”.
(Mt 18,18)
Tymi słowami Chrystus
udzielił Apostołom, a przez
nich całemu Kościołowi, wła-
dzy nad grzechami. Na mocy
tej władzy Kościół otrzymał
przywilej uwalniania wiernych
od kary wiecznej. Czyni to
w sakramencie pokuty - mocą
samego Chrystusa. Jeżeli posia-
da taką władzę odnośnie kary
wiecznej, to tym bardziej po-
siada ją w zakresie odpuszcza-
nia kary doczesnej, którą zacią-
ga każdy człowiek popełniają-
cy grzech. Takąpraktykę uwal-
niania człowieka wierzącego w
Chrystusa od kary doczesnej
nazywamy odpustem.

[madohora]

Chrystus w sakramencie pokuty daruje grzesznikowi karę wieczną, pozosta-
je jeszcze do odpokutowania kara doczesna. Pokutujący może to uczynić
“poprzez cierpienia, dolegliwości i trudy tego życia, poprzez śmierć i przez
ogień oczyszczający w przyszłym świecie” (czyściec). Kościół na mocy udzie-
lonej mu władzy i będąc przekonanym o bezgranicznej miłości Boga, udziela
daru skracania bądź też całkowitego darowania kary doczesnej tym osobom,
które są na to przygotowane.

[madohora]

Środki, aby czynić pokutę i zadość uczynić spra-
wiedliwości Bożej za nasze winy, są różne. ’ Zadosyć-
uczynieniem jest, gdy wśród ciężkich znojów i tru-
dów wiernie wypełniamy obowiązki swojego stanu i
powołania; tego żąda sam Bóg, który, zamykając
bramę do raju, tę pokutę całej ludzkości nałożył.
Czynimy zadość, jeżeli cierpliwie znosimy przykrości
i nawiedzenia, jakie Pan Bóg w życiu na nas dopu-
szcza; bo tak i Syn Boży zgładził winy ludzkie.
Czynimy zadość dobrowolnie zrzekając się i dozwo-
lonej wolności i niewinnych uciech i jeden drugiemu
czynem miłość okazując, jak nas naucza Duch św.
w księgach świętych, w których prawdy wiary z
natchnienia Jego są złożone.
Przeto jak sługa w Ewangelii, który panu swemu
dziesięć tysięcy talentów był winien, powinniśmy
każdej chwili całego życia być gotowi, aby sprawie-
dliwości boskiej nasze długi odpłacić; ale jak on tak
i my wprawdzie uczynić taką obietnicę możemy i
mieć wolę do tego. Lecz jak zdołalibyśmy wyrównać
wielkość winy pokutą naszą, która nadto dla słabej
i niestałej woli naszej tak często traci na wartości?
Tu więc jak troskliwa matka przychodzi nam w pomoc
Kościół przez udzielanie odpustów. Podaje on rękę
dziatkom swoim na ciernistej drodze pokuty, korzy-
stając z władzy, jaką mu Zbawiciel Boski udzielił,
aby czerpać ze skarbnicy jego nieskończonych zasług
dla zadosyćuczynienia za nasze winy i grzechy. Tak
to czynił Kościół od pierwszych dni istnienia swego,
i czynił to na mocy władzy związywania i rozwiązy-
wania, jaką mu Jezus Chrystus udzielił. Jeden z
pierwszych odpustów uzyskał ów grzesznik w Koryncie,
którego święty Paweł był wykluczył z Kościoła, ale
później, widząc skruchę jego i pokutę, na prośby
chrześcian znowu go przyjął darując mu karę, jak to
czytamy w drugim liście do Koryntyan. (2, 10.)
A zatem odpust jest niejako jałmużną, której
nam Kościół św. w naszej niedoli udziela. Nie da-
ruje nam tego, co sami uczynić zdołamy, lecz tyl-
ko to, czego nie zdołamy. A więc jest to nie-
prawdą, że Kościół odpustami wspiera lenistwo
i niedbalstwo sprawiając nam wygodę i spokój.
Kościół nie używa władzy od Chrystusa Pana
otrzymanej bynajmniej na to, aby nas od pokuty uwolnić, lecz aby nas do szczerej pokuty pobudzić.
Albowiem bez prawdziwej skruchy pojednanie się z
Bogiem, odpuszczenie grzechów, a zatem i odpusz-
czenie kar za grzechy jest niemożliwe. Odpust więc
jest właśnie nagrodą pokutujących i przeto zachętą
do prawdziwej pokuty i poprawy życia; odpust
wzmacnia ducha pokuty, chroniąc od małoduszności i zapewniając pokutującym nadzieję uwolnienia od kar za grzechy wprzód, zanim staną przed wiecznym sędzią.

[madohora]

O Odpuście.
1. Co jest odpust?
Odpust jest darowanie kary doczesnej, za któ-
rą grzesznik po rozgrzeszeniu kapłańskiemu miałby
jeszcze odpokutować albo na ziemi albo w czyścu.
Niektóre starodawne pokuty: Kto niepotrzebnie przy-
sięgał ^musiał pokutować o cliłebie i wodzie 7 dni; kto po
drugie — 15 dni; kto podczas mszy św. niepotrzebnie mó-
wił — 10 dni; kto post przestąpił — 20 dni; kto rodzicom
po grubiańsku odpowiedział — 40 dni; kto małą rzecz ukrad
Każdy — 100 dni.
Mój Jezus miłosierdzia! — 100 dni.
Jezus Marya! 25 dni.
Wzbudzenie aktów wiary, nadziei i miłości — 7 lat.
O Maryo bez grzechu poczęta, módl się za nami, któ-
rzy się do Ciebie uciekamy! — 100 dni.
Pamiętaj, o najdobrotliwsza Panno Maryo, że od wie-
ków jeszcze nigdy nie słychano itd. — 300 dni.

[madohora]

Odpust w Częstochowie

[madohora]

Wedle nauki kościoła Rzymskiego, odpusty są wynikiem i następ-
stw em dobrych uczynków Chrystusa i Świętych, którzy daleko więcej tych
uczynków spełnili, jak było potrzeba do zadość uczynienia za grzechy całej
ludzkości. Ztąd powstał skarb uczynków dobrych, którego rządzcą jest
Papież (*). Papież, jako Namiestnik Chrystusa i widzialna głowa Kościoła
Rzymsko-Katolickiego, posiada władzę udzielania ze skarbca świętych
uczynków łaski, której brak grzesznym członkom Kościoła. W odpustach
znaleźli Papieże bogate źródło dochodów, a Klemens VI bullą z r. 1342
podniósł naukę o odpustach do znaczenia artykułu wiary. Ponieważ odpu-
sty zasadzały się na udzieleniu odpuszczenia kary za grzechy i odpuszcze-
nie to nabywało się pieniędzmi, niepodobna pomyśleć, aby serce szukają-
cego odpustu podobnego, mogło być przejęte uczuciem prawdziwej pokuty
i żalu. Dlatego słusznie powiada Luter w objaśnieniu Listu do Galatów:
„że skutkiem zaprowadzenia odpustów, nie ci otrzymywali grzechów odpu-
szczenie, którzy w Chrystusa wierzyli, ale ci, którzy wedle przepisów Kościo-
ła dostatecznie za nie żałowali, z grzechów swych się wyspowiadali i summę
oznaczoną zapłacili; lecz tak biorąc rzeczy, przychodzi się do wniosku, że
Chrystus na próżno umarł, a łaska Jego jest zbyteczną i bezpożyteczną”

[madohora]

Powiedzieliśmy, że Luter oburzył się i musiał się oburzyć na postę-
powanie Tetzla; lecz szanując władzę Papieża, milczał. Kiedy jednak wielu
W ittenberczyków, poczęło na spowiedzi, upominani przez L utra do szcze-
rej i prawdziwej pokuty, zasłaniać się listami odpustowemi, wierny pasterz
owczarni Chrystusowej, Doktor Ś. Teologii, pomny przysięgi którą złożył,
napisał dwa listy ostrzegające o niebezpieczeństwie jakie zagraża Kościo-
łowi z powodu nadużycia odpustów, do biskupa magdeburskiego Albrechta
i do biskupa brandenburskiego. Pierwszy, nie odpowiedział wcale na list
Lutra, drugi zaś napisał: „że to czego Luter żąda, jest naruszeniem władzy
Kościelnej; radzi mu przeto, aby zaniedbał wystąpienia przeciw sprzedaży
odpustów.”

[madohora]

1603 - „o odpuszczenie grzechów swoich, za pokój między pany chrześcijańskiemi, za
herezji wykorzenienie i Kościoła ś. matki naszej wywyŜszenie”506
1628 – „Pana Boga gorąco prosić, Ŝeby wiarę katolicką od nieprzyjacielskich zamysłów
bronił, herezję wykorzeniał, panom chrześcijańskim pokój i prawdziwą zgodę dał,
i w niniejszych Kościół św. potrzebach sam ratować raczył”507
1676 - „za odpuszczenie własnych grzechów, panów chrześcijańskich zgodę, herezji
wykorzenienie i Kościoła Matkiej naszej wywyŜszenie”508
1759 – „modlić się i błagać Majestat Boski za podwyŜszenie Kościoła s. katolickiego.
O zgodę, jedność i pokój między panami chrześcijańskiemi, i o oddalenie kar boskich”509
1826 – „modlić się za odpuszczenie grzechów swoich, za podwyŜszenie Kościoła świętego
katolickiego, za zgodę i jedność między Panami chrześcijańskiemi, za powrót na łono
Kościoła obłąkanych, za szczęśliwe rządy Ojca świętego, za Najjaśniejszego szczęśliwie nam panującego Króla, za Następcę Tronu i jego dostojną MałŜonkę; niemniej za
wszystkich XiąŜąt i XięŜniczki rodu królewskiego i całe Państwo”510

1875 – „gorąco się modlić o podwyŜszenie kościoła katolickiego i Stolicy Apostolskiej,
o wytępienie herezyj i nawrócenie błądzących, o pokój i zgodę ludu całego
chrześciańskiego”511
1901 – „modlić się poboŜnie o podwyŜszenie Kościoła, o wytępienie herezyi, o zgodę
ksiąŜąt chrześciańskich i o zbawienie ludu chrześciańskiego

[madohora]

Autorzy jubileuszowych ksiąŜeczek nie zapominają o przypadkach, kiedy ktoś
z waŜnych powodów nie moŜe nawiedzić wyznaczonych kościołów i wskazują
alternatywny sposób uzyskania odpustu zupełnego. Pierwszą grupą, która z racji wyboru
drogi Ŝyciowej nie ma moŜliwości wypełnienia wszystkich wskazanych przez papieŜa
warunków, są zakonnice. Siostry (a takŜe kobiety świeckie, mieszkające w klasztorach), po
wyraŜeniu głębokiego Ŝalu za grzechy, powinny odbyć spowiedź przed wyznaczonym
spowiednikiem, przystąpić do Komunii świętej. I uczestniczyć przez określoną liczbę dni
w procesjach do specjalnie w tym celu przygotowanych ołtarzy. Przed kaŜdym z nich
zakonnice powinny odmówić wskazane modlitwy w wyŜej wymienionych intencjach.
Drugą, odizolowaną od społeczeństwa grupą, są więźniowie. RównieŜ w ich
przypadku podstawowym warunkiem uzyskania odpustu jest odbycie spowiedzi i przyjęcie
Komunii św. Dodatkowo, przez określoną liczbę dni zobowiązani są do odmawiania
identycznych jak zakonnice modlitw, w tych samych intencjach. Łagodniej w stosunku do
pozostałych wiernych traktowani są teŜ chorzy, kobiety cięŜarne i wdowy.
W niektórych tekstach autorzy rozpatrują sytuację osób znajdujących się poza
domem w dniach odprawiania naboŜeństw: „śeglujący, podróŜni, powróciwszy się do
domów swoich, gdy kondycje wyŜej połoŜone (chociaŜ po odprawionym Jubileuszu)
wypełnią, Jubileuszu niniejszego dostąpią”
518, „PodróŜujący na lądzie albo na morzu mogą dostąpić Odpustu, byleby wróciwszy do domu wypełnili wyznaczone uczynki i dwakroć
zwiedzili kościół swój parafialny”519. Taki gest ze strony Kościoła świadczyć moŜe
o trosce, by jak największa liczba wiernych skorzystała z moŜliwości otrzymania odpustu.

[madohora]

Odpust zupełny uzyskuje się m.in. po odbyciu co najmniej trzech rozważań duchowych na temat Soboru Watykańskiego II lub katechizmu

[madohora]

Warunkiem skuteczności odpustu jest zapłata danej winy poprzez spowiedź, przyjęcie komunii i modlitwę oraz uczynki pokutne.

[madohora]

Oficjalne słowo kościelne oznaczające „odpust”, łacińskie „indulgentia”, pierwotnie oznaczało wyrozumiałość, dobroć i czułość. Nie ma to zatem nic wspólnego z jakimś tajemniczym handlem, ale zwraca uwagę wierzących na Boga i Jego miłosierne postępowanie z ludźmi wadliwymi i grzesznymi. Zgodnie z nauką Kościoła, kto szuka odpustu, może być pewien, że spotka się z wyrozumiałością i dobrocią Boga, aby sam stał się bardziej wyrozumiały i życzliwy.

[madohora]

CIASTO DZIDZIUŚ

350 g mąki pszennej
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka soli
4 łyżki skrobi ziemniaczanej
170 g masła
250 g cukru
2 jajka
300 g kwaśnej śmietany 18%
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
1 łyżeczka mielonego imbiru
200 g dżemu jagodowego
200 g dżemu malinowego
cukier puder do posypania
płatki czekoladowe do posypania

Dżemy przenieś do osobnych misek. Każdy z nich wymieszaj z dwoma łyżkami skrobi ziemniaczanej. Odstaw.
W misie miksera ubij masło z cukrem na puszystą masę. Dodawaj po jednym jajku, dobrze miksując po każdym z nich. Dodaj wanilię.
3

W osobnej misce wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia, sól i imbir. Stopniowo dodawaj mieszankę masła i jajek, na przemian z kwaśną śmietaną. Zakończ na mące.
Blachę o wymiarach 20x30 cm wyłóż papierem do pieczenia. Przelej do niej połowę masy i wygładź. Nakładaj naprzemiennie po łyżce każdego z dżemów, zachowując odstęp ok. 2 cm od brzegów. Zalej warstwę dżemów drugą częścią masy ciasta.
Ciasto dzidziuś wstaw do piekarnika nagrzanego do 180 st. Celsjusza. Piecz je przez ok. 55-65 minut lub do suchego patyczka. Wyjmij i pozostaw do ostygnięcia przez 25 minut przed krojeniem.
Podawaj ciasto udekorowane cukrem pudrem i płatkami czekoladowymi.

[madohora]

[madohora]

[balzack]

HASŁO: KAWA

[madohora]

Skrótka

Tutaj mamy _ _ _ _

A tam _ _ _ _ _

R _ _ _(4 litery)// K _ _ _ _(5 liter)

[cusiew44]

madohora napisała:

> Skrótka
>
> Tutaj mamy RAMY
>
> A tam KRAMY
>
> RAMY (4 litery)// KRAMY (5 liter)

[madohora]

Znosu tutaj o rany
Widzę tylko same kramy

[madohora]

Ścisk

[cusiew44]

TŁOK

[madohora]

Senna zmora

[madohora]

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷

[madohora]

🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶.

[madohora]

.🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷

[madohora]

[madohora]

STAŁE WARUNKI ZYSKIWANIA WSZYSTKICH ODPUSTÓW (należy zawsze je wypełnić):
1. Spowiedź święta (stan łaski uświęcającej – bez przywiązania do jakiegokolwiek grzechu; spowiedź może być wcześniej, nie koniecznie w dniu zyskiwania odpustu),
2. Komunia święta- przyjęcie Komunii eucharystycznej,
3. Modlitwa w intencjach, które Ojciec święty podaje by się modlono [proszę zwrócić uwagę, że jest tu mowa o modlitwie W INTENCJACH OJCA ŚWIĘTEGO – czyli tych, które papież podaje by się Kościół modlił, a nie jak nieraz błędnie się tłumaczy, w intencji – jakby o „zdrowie” Ojca świętego]. Najczęściej np. „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Maryjo”, [do tych warunków dodaje się modlitwę lub czynność, do której przypisany jest odpust]
W sakramencie pokuty otrzymajmy przebaczenie grzechów (odpuszczenie win), ale zostają jeszcze do odpokutowania kary. Kary mogą być darowane poprzez:
- cierpienia i trudności, które nas spotykają, a my nie złorzeczymy, nie przeklinamy i je ofiarujemy
albo poprzez:
- w duchu chrześcijańskiej wiary ofiarowując siebie lub swoje dobra na pomoc innym
albo poprzez :
- w duchu pokuty dobrowolnie powstrzymując się od rzeczy godziwej i miłej
albo poprzez :
- dobrowolnie składając w życiu jawne świadectwo wiary wobec innych
albo poprzez :
- oczekiwanie oczyszczające i cierpienia w czyśćcu (mam nadzieję, że tam „zdążymy” przed Sądem Ostatecznym
albo poprzez:
- zyskiwanie odpustu
Odpusty można zyskać za siebie lub za zmarłą osobę.

[madohora]

. Odpusty zupełne, które można zyskać w szczególnych okolicznościach
Błogosławieństwo papieskie (nad. 4)
(Dekret Ecclesia Cathedralis)
Dni powszechnie przeznaczone do jakiegoś celu religijnego (nad. 5)
Dzień dedykacji (uroczystego poświęcenia) kościoła lub ołtarza (nad. 33 § 1, 6°)
Dzień liturgicznej celebracji Założyciela instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego (nad. 33 § 1, 7°)
Dzień poświęcenia rodziny (nad. 1)
Dzień rocznicy własnego chrztu (nad. 28 § 1)
Dzień wyznaczony dla kościoła stacyjnego (nad. 33 § 2)
Jubileusze święceń (nad. 27 § 2 )
Kongres eucharystyczny (nad. 7 § 1, 4°)
Misje święte (nad. 16 § 1)
Pielgrzymka (nad. 33 § 1,1°, 4°)
Pierwsza Komunia św. (nad. 8 § 1,1°)
Pierwsza Msza św. (nad. 27 § 1)
Procesja eucharystyczna (nad. 7 § 1, 3°)
Raz w roku w dniu wybranym przez wiernego (nad. 33 § 1, 2°, 4°)
Rekolekcje (nad. 10 § 1) Synod diecezjalny (nad. 31)
Uroczystość Tytułu bazyliki mniejszej, kościoła katedralnego, sanktuarium, kościoła parafialnego (nad. 33 § 1, 2°-5°)
W chwili śmierci (nad. 12)
Wizytacja pasterska (nad. 32)

[madohora]

Pojednanie z Bogiem, choć jest darem Bożego miłosierdzia, wiąże się z procesem, w którym człowiek uczestniczy przez osobisty wysiłek, a Kościół przez sprawowanie swojej funkcji sakramentalnej. Centralnym etapem tej drogi do pojednania jest sakrament pokuty, ale nawet po uzyskaniu za jego pośrednictwem przebaczenia grzechów człowiek jest nadal naznaczony przez «pozostałości» grzechu, które nie pozwalają mu otworzyć się całkowicie na łaskę. Dlatego potrzebuje oczyszczenia i całkowitej odnowy mocą łaski Chrystusa, w której uzyskaniu pomaga mu wydatnie dar odpustu.

[madohora]

Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden w ciągu dnia. Jednakże w momencie śmierci wierny może uzyskać odpust zupełny, chociażby tego dnia zyskał już inny odpust zupełny.

[madohora]

Ponadto wymaga się wykluczenia wszelkiego przywiązania do grzechu nawet powszedniego. Jeśli brakuje pełnej tego rodzaju dyspozycji, albo nie zostaną spełnione wyliczone warunki, wtedy odpust będzie tylko cząstkowy.

[madohora]

pobożne nawiedzenie Kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji i odmówienie „Ojcze nasz” i „Wierzę”,
pobożne nawiedzenie Kościoła w Dniu Zadusznym i odmówienie „Ojcze nasz” i „Wierzę” (odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące),
pobożne nawiedzenie Kościoła lub kaplicy zakonnej w święta Założyciela i odmówienie „Ojcze nasz” i „Wierzę”,
udział w czynności świętej, której przewodniczy wizytator w czasie odbywania wizytacji pasterskiej,
odnowienie przyrzeczeń chrztu św. w czasie nabożeństwa Wigilii Paschalnej lub w rocznicę swego chrztu,
pobożne nawiedzenie jednej z czterech patriarchalnych bazylik rzymskich i odmówienie tam „Ojcze nasz” i „Wierzę” w: święto tytułu, jakiekolwiek święto nakazane, raz w roku w innym dniu wybranym przez wiernego,
udział w świętych czynnościach sprawowanych w kościołach stacyjnych w Rzymie w określonych dniach roku zaznaczonych w Mszale Rzymskim,
w momencie śmierci, o ile wierny miał za życia zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw (w tym wypadku wymieniony warunek zastępuje trzy zwyczajne warunki uzyskania odpustu zupełnego), dla uzyskania tego odpustu chwalebną rzeczą jest posługiwać się krucyfiksem lub krzyżem.

[madohora]

Niektóre modlitwy i praktyki, do których przywiązane są odpusty cząstkowe:
Anioł Pański,
Duszo Chrystusowa,
Wierzę w Boga,
Psalm 129,
Litanie zatwierdzone dla całego Kościoła (obecnie 6),
Pomnij o Najdobrotliwsza Panno Maryjo,
Wieczny odpoczynek, Witaj Królowo,
Pod Twoją obronę,
Ciebie Boga wysławiamy,
O Stworzycielu Duchu przyjdź,
Magnificat, odmawianie Różańca św.,
odprawienie Drogi Krzyżowej,
nawiedzenie Najświętszego Sakramentu,
odwiedzenie Kościoła lub cmentarza z modlitwą za Ojca św. i zmarłych
uczynienie znaku Krzyża św.
Wskazane jest, ale nie konieczne, aby przystąpić do spowiedzi sakramentalnej, a zwłaszcza do komunii św. i pomodlić się w intencjach papieskich w tym samym dniu, w którym dokonuje się dzieła związanego z odpustem; wystarczy jednak, jeśli dopełni się tych pobożnych obrzędów i modlitw w okresie kilkunastu (ok. 20) dni przed lub po dziele odpustowym.

[madohora]

W przypadku osób, którym rzeczywiste przeszkody uniemożliwiają spełnienie przepisanych dzieł i warunków, spowiednicy mogą je zmienić (oczywiście nie dotyczy to obowiązku wyrzeczenia się grzechu, także powszedniego).

[madohora]

‎Jest‎ ‎nią‎ ‎znany Kościół‎ ‎w‎ ‎Czerniakowie.

Nie‎ ‎odwracaj‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎tego‎ ‎miejsca‎ ‎pełnego‎ ‎uroku, a‎ ‎doznasz‎ ‎przy‎ ‎wytchnieniu‎ ‎zarazem‎ ‎skrzepienia swej‎ ‎duszy‎ ‎i‎ ‎pociechy‎ ‎serca.‎ ‎Kościół‎ ‎ten‎ ‎niewielki ale‎ ‎na‎ ‎rzut‎ ‎oka‎ ‎pełen‎ ‎majestatu‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎krzyż‎ ‎zbu dowany‎ ‎46‎ ‎łokci‎ ‎długi,‎ ‎12%‎ ‎łokci‎ ‎szeroki‎ ‎w‎ ‎ramio nach‎ ‎krzyża,‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎ścianach‎ ‎16‎ ‎łokci‎ ‎ma‎ ‎swój‎ ‎wyso kości.‎ ‎Pokrywa‎ ‎go‎ ‎smukła‎ ‎rotunda‎ ‎o‎ ‎4‎ ‎oknach nakształt‎ ‎deszczochronu‎ ‎w‎ ‎szczycie‎ ‎swym‎ ‎przedłu żona‎ ‎w‎ ‎latarnię‎ ‎oszkloną. Jest‎ ‎to‎ ‎pomnikowe‎ ‎dzieło‎ ‎dawnej‎ ‎pobożności‎ ‎nie tyle‎ ‎z‎ ‎rozmiarów,‎ ‎jak‎ ‎raczej‎ ‎z‎ ‎doskonałego‎ ‎stosun ku‎ ‎wszystkich‎ ‎jego‎ ‎części,‎ ‎z‎ ‎kształtu,‎ ‎wykończenia, trwałości,‎ ‎i‎ ‎mistrzowstwa‎ ‎sztuki‎ ‎budowniczej.‎ ‎Sta wiał‎ ‎go‎ ‎ten‎ ‎sam‎ ‎budowniczy‎ ‎który‎ ‎murował‎ ‎pod Warszawą‎ ‎pałac‎ ‎Ujazdowski‎ ‎*).‎ ‎Przybytek‎ ‎ten Boży‎ ‎pospołu‎ ‎z‎ ‎wieżami‎ ‎jest‎ ‎pokryty‎ ‎miedzią.‎ ‎A‎ ‎na jego‎ ‎ścianach‎ ‎z‎ ‎cegły‎ ‎na‎ ‎wapnie‎ ‎palonój‎ ‎wzniesio nych‎ ‎pełno‎ ‎jest‎ ‎napisów.‎ ‎Upomina‎ ‎się‎ ‎tylko‎ ‎o‎ ‎to serce‎ ‎chrześciańskie,‎ ‎aby‎ ‎na‎ ‎niektórych‎ ‎marmu rowych‎ ‎płytach‎ ‎zastąpić‎ ‎czczy‎ ‎pogański‎ ‎wyraz
„ciernie"‎ ‎wyrazem:‎ ‎„ś.‎ ‎p.‎ ‎dusza"‎ ‎oznaczającym istotę‎ ‎żyjącą. Przybytek‎ ‎ten‎ ‎pański‎ ‎w‎ ‎końcu‎ ‎swej‎ ‎długości‎ ‎z‎ ‎po łudniowej‎ ‎strony‎ ‎osłoniętym‎ ‎jest‎ ‎kamienicą;‎ ‎a‎ ‎z‎ ‎in nych‎ ‎stron‎ ‎otacza‎ ‎go‎ ‎mur‎ ‎z‎ ‎dwiema‎ ‎bramami‎ ‎po kryty‎ ‎dachówką,‎ ‎żal‎ ‎bierze‎ ‎patrzeć‎ ‎jak‎ ‎jedna‎ ‎za drugą‎ ‎obsuwa‎ ‎się,‎ ‎spada.‎ ‎Na‎ ‎głównej‎ ‎też‎ ‎tego muru‎ ‎bramie‎ ‎która‎ ‎zarazem‎ ‎jest‎ ‎dzwonnicą‎ ‎wi zerunek‎ ‎Opatrzności‎ ‎Boskiej‎ ‎w‎ ‎płaskorzeźbie przedstawiony,‎ ‎zdajc'‎ ‎się‎ ‎przemawiać‎ ‎i‎ ‎wołać‎ ‎do serca,‎ ‎aby‎ ‎tu‎ ‎nicdopuszczać‎ ‎upadku,‎ ‎ruiny.‎ ‎Przez tę‎ ‎bramę‎ ‎wchodzi‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎plac‎ ‎kościelny‎ ‎miejsce święte‎ ‎dawniej‎ ‎Atrium‎ ‎zwane,‎ ‎a‎ ‎dzisiaj‎ ‎zwykle‎ ‎się zwie‎ ‎cmentarzem‎ ‎kościelnym‎ ‎procęśsionalnym.‎ ‎Są na‎ ‎nim‎ ‎po‎ ‎bokach‎ ‎3‎ ‎małe‎ ‎kapliczki,‎ ‎statua‎ ‎zaś w‎ ‎pośrodku‎ ‎Św,‎ ‎Antoniego‎ ‎Padewskiego‎ ‎niejako wita‎ ‎pielgrzymów‎ ‎tu‎ ‎przybywających.‎ ‎W‎ ‎jednej z‎ ‎tych‎ ‎kapliczek‎ ‎odprawia‎ ‎sic‎ ‎Msza‎ ‎Św.‎ ‎na‎ ‎tłumne odpusty. Cmentarz‎ ‎ton‎ ‎jest‎ ‎miejscem‎ ‎zbornem‎ ‎pobożnego ludu,‎ ‎gdzie‎ ‎licznie‎ ‎przybyły‎ ‎korzy‎ ‎się,‎ ‎słucha‎ ‎nabo żeństwa,‎ ‎łzy‎ ‎pokutne‎ ‎leje,‎ ‎modły‎ ‎swe‎ ‎i‎ ‎potrzeby z‎ ‎ufnością‎ ‎w‎ ‎sieni‎ ‎Boskiej‎ ‎składa,‎ ‎tak‎ ‎jak‎ ‎w‎ ‎cza sach‎ ‎żywej‎ ‎wiary‎ ‎nicowianej‎ ‎zabójczym‎ ‎powie wem‎ ‎materjalizmu,‎ ‎przesytem‎ ‎życia,‎ ‎zarozumia łością,‎ ‎uprzedzeniem,‎ ‎wysiłkiem‎ ‎umysłu!‎ ‎Wszedł szy‎ ‎na‎ ‎to‎ ‎miejsce,‎ ‎serce‎ ‎twoje‎ ‎tęschni,‎ ‎i‎ ‎do‎ ‎czegoś wzdycha.‎ ‎Chcesz‎ ‎wiedzieć‎ ‎dla‎ ‎czego?‎ ‎Miej‎ ‎cier pliwość,‎ ‎proszę,‎ ‎powiem‎ ‎ci‎ ‎przyczynę.‎ ‎Jest‎ ‎to‎ ‎albo wiem‎ ‎miejsce‎ ‎uroczyste,‎ ‎od‎ ‎Boga‎ ‎cudownie‎ ‎wskaza ne‎ ‎na‎ ‎Jego‎ ‎przybytek,‎ ‎uświęcone‎ ‎czcią‎ ‎religijną całego‎ ‎narodu‎ ‎przez‎ ‎lat‎ ‎blisko‎ ‎200,‎ ‎na‎ ‎którem‎ ‎Bóg szczodrotą‎ ‎swój‎ ‎łaski,‎ ‎licznemi‎ ‎cudami,‎ ‎lud‎ ‎wierny pociesza. Po‎ ‎schodach‎ ‎kamiennych‎ ‎z‎ ‎trzech‎ ‎stron‎ ‎podwo jami‎ ‎z‎ ‎tegoż‎ ‎cmentarza‎ ‎wchodzi‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎przedsion ka‎ ‎kościelnego,‎ ‎w‎ ‎którym‎ ‎dwie‎ ‎są‎ ‎kropielnice‎ ‎ka mienne‎ ‎w‎ ‎kształcie‎ ‎muszli‎ ‎pięknie‎ ‎wyrobione.‎ ‎Na stępnie‎ ‎zaś‎ ‎do‎ ‎samegoż‎ ‎kościoła‎ ‎żelazną‎ ‎kratą‎ ‎od przedsionka‎ ‎odgrodzonego. Stanąwszy‎ ‎w‎ ‎progu,‎ ‎mile‎ ‎oko‎ ‎uderza‎ ‎harmonia i‎ ‎powaga‎ ‎uroczysta‎ ‎Świątyni‎ ‎Pana‎ ‎Zastępów;‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎du szy‎ ‎i‎ ‎sercu‎ ‎budzi‎ ‎się‎ ‎religijna‎ ‎cześć‎ ‎i‎ ‎uszanowanie majestatowi‎ ‎Boga‎ ‎przynależne,‎ ‎co‎ ‎jest‎ ‎właśnie‎ ‎zna mieniem‎ ‎kościołów‎ ‎rzymsko-katolickich.‎ ‎Pozna- jesz‎ ‎ód‎ ‎razu,‎ ‎iż‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎żywego‎ ‎Boga‎ ‎Świątynia. Porządek‎ ‎budownictwa‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎niśj‎ ‎toskański, gzymsy‎ ‎zaś‎ ‎szerokie‎ ‎i‎ ‎fryzy‎ ‎poniżej‎ ‎'sklepienia‎ ‎ku listego‎ ‎z‎ ‎ozdobami,‎ ‎są‎ ‎w‎ ‎stylu‎ ‎jonicko-rzymskim jakby‎ ‎wstęga‎ ‎w‎ ‎około‎ ‎ścian‎ ‎rozwinięta.‎ ‎Z‎ ‎dołu‎ ‎tak że‎ ‎od‎ ‎posadzki‎ ‎też‎ ‎ściany‎ ‎wyłożone‎ ‎są‎ ‎do‎ ‎5-u‎ ‎łokci w‎ ‎górę‎ ‎dębowem‎ ‎od‎ ‎hebla‎ ‎zabudowaniem‎ ‎z‎ ‎ławka mi‎ ‎i‎ ‎kratkami‎ ‎do‎ ‎słuchania‎ ‎spowiedzi‎ ‎przeznaczo- nemi,‎ ‎podobnie‎ ‎do‎ ‎okolą‎ ‎ścian‎ ‎kościoła. Posadzka‎ ‎w‎ ‎całym‎ ‎kościele‎ ‎jest‎ ‎marmurowa trójbarwna‎ ‎kolanami‎ ‎pobożnego‎ ‎ludu‎ ‎wybruzdo- wana.
Ołtarz‎ ‎wielki. Na‎ ‎prost‎ ‎drzwi‎ ‎wielkich‎ ‎w‎ ‎końcu‎ ‎kościelnćj‎ ‎na wy‎ ‎czyli‎ ‎w‎ ‎presbyterium‎ ‎stoi‎ ‎wielki‎ ‎Ołtarz‎ ‎w‎ ‎har monii,‎ ‎stylu‎ ‎budowy‎ ‎i‎ ‎całością‎ ‎ozdób‎ ‎w‎ ‎kształcie pomnika‎ ‎przez‎ ‎znakomitego‎ ‎rzeźbiarza‎ ‎cały‎ ‎z‎ ‎drzewa.

[madohora]

(vestibulum)‎ ‎podobnego‎ ‎w‎ ‎składzie‎ ‎przedsionkowi drugiemu‎ ‎od‎ ‎wielkich‎ ‎drzwi‎ ‎kościelnych‎ ‎położo nemu,‎ ‎jak‎ ‎go‎ ‎wyżej‎ ‎opisaliśmy,‎ ‎a‎ ‎następnie‎ ‎do zakrystyi‎ ‎przez‎ ‎kurytarz,‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎należący.
Ołtarz‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Bolesnej. Od‎ ‎wielkich‎ ‎drzwi‎ ‎kościelnych‎ ‎w‎ ‎lewem‎ ‎ramieniu krzyża‎ ‎nawy‎ ‎kościelnój,‎ ‎a‎ ‎jak‎ ‎Erekcya‎ ‎kościelna mówi,‎ ‎kaplicę‎ ‎prawą‎ ‎z‎ ‎ołtarzem,‎ ‎poświęcono‎ ‎ku uczczeniu‎ ‎łez‎ ‎Przenajświętszej‎ ‎Matki‎ ‎Boskiój,‎ ‎z‎ ‎na pisem‎ ‎na‎ ‎ścianie‎ ‎w‎ ‎te‎ ‎słowa:‎ ‎„In‎ ‎honorem‎ ‎Lacri- marum‎ ‎matris‎ ‎Dei.” Pod‎ ‎medalionem‎ ‎z‎ ‎wizerunkiem‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎we framudze‎ ‎ściany‎ ‎kościelnój‎ ‎stosownie‎ ‎przybranój i‎ ‎ozdobionej,‎ ‎postawiono‎ ‎obraz‎ ‎starożytny‎ ‎w‎ ‎kształ cie‎ ‎szafki‎ ‎o‎ ‎dwóch‎ ‎skrzydłach‎ ‎zamykanój‎ ‎wyma lowany‎ ‎na‎ ‎drzewie‎ ‎cyprysowem‎ ‎przez‎ ‎sławnego włoskiego‎ ‎malarza‎ ‎Andrzej‎ ‎a‎ ‎Sartona‎ ‎rodem‎ ‎zEtru- ryi.‎ ‎—‎ ‎Obraz‎ ‎ten‎ ‎przedstawia‎ ‎okoliczność‎ ‎rzewną zdjęcie‎ ‎z‎ ‎krzyża‎ ‎Przenajświętszego‎ ‎Ciała‎ ‎Pana naszego‎ ‎Jezusa‎ ‎-Chrystusa,‎ ‎a‎ ‎głównie‎ ‎Matkę‎ ‎Boską Bolesną‎ ‎naspół‎ ‎przytem‎ ‎cierpiącą,‎ ‎w‎ ‎łzach‎ ‎spły wającą.‎ ‎Wpatrzywszy‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎to‎ ‎mistrzowskie‎ ‎arcy dzieło‎ ‎sztuki‎ ‎malarskiej,‎ ‎serce‎ ‎chrześcijańskie‎ ‎po wstrzymać‎ ‎się‎ ‎jest‎ ‎niezdolne‎ ‎od‎ ‎powtórzenia‎ ‎pieśni okoliczność‎ ‎tę‎ ‎opiewającej,‎ ‎wyśpiewanej‎ ‎jakby anielskiemi‎ ‎usty‎ ‎przez‎ ‎najpobożniejszego‎ ‎męża swojego‎ ‎wieku;‎ ‎którą‎ ‎ku‎ ‎uwielbieniu‎ ‎Matki‎ ‎Bo- skićj‎ ‎Bolosnej‎ ‎dla‎ ‎rodaków,‎ ‎w‎ ‎słowach‎ ‎polskich obok‎ ‎podajem:

[madohora]

Obraz‎ ‎ten,‎ ‎zapewnia‎ ‎erekcyajestprawdziwem‎ ‎wyo brażeniem‎ ‎tego‎ ‎świętego‎ ‎zakonodawcy‎ ‎z‎ ‎Najświęt- szemi‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana‎ ‎bliznami,‎ ‎które‎ ‎sobie‎ ‎był przez‎ ‎zasługi‎ ‎na‎ ‎ciele‎ ‎swojem‎ ‎wyjednał.‎ ‎Taż‎ ‎zno wu‎ ‎erekcya‎ ‎naj‎ ‎uroczyściej‎ ‎twierdzi‎ ‎zarazem,‎ ‎iż‎ ‎do tego‎ ‎ołtarza‎ ‎przeznaczono‎ ‎szczególniejszą‎ ‎relikwiję. to‎ ‎jest‎ ‎prawdziwą‎ ‎krew‎ ‎z‎ ‎blizn‎ ‎Św.Franciszka,‎ ‎któ rą‎ ‎fundator‎ ‎wiernie‎ ‎otrzymał‎ ‎w‎ ‎kryształowem w‎ ‎srebro‎ ‎oprawnym‎ ‎relikwiarzu,‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎najprze- wielebniejszego‎ ‎Stanisława‎ ‎Witwickiego‎ ‎biskupa poznańskiego.‎ ‎Pasterz‎ ‎zaś‎ ‎tenże‎ ‎ją‎ ‎nabył‎ ‎od‎ ‎naj- przew.‎ ‎Ojca‎ ‎Generała‎ ‎Zakonu‎ ‎Braci‎ ‎mniejszych. Kościół‎ ‎jej‎ ‎w‎ ‎Czerniakowie‎ ‎dziś‎ ‎nic‎ ‎posiada.‎ ‎Gdzie- by‎ ‎się‎ ‎zaś‎ ‎podziała?‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎którym‎ ‎czasie?‎ ‎nie‎ ‎wiemy. Oznajmują‎ ‎akta‎ ‎tutejszego‎ ‎kościoła,‎ ‎iż‎ ‎w‎ ‎d.‎ ‎17‎ ‎li stopada‎ ‎1732‎ ‎r.‎ ‎z‎ ‎kościoła‎ ‎Ujazdowskiego‎ ‎przy stosownej‎ ‎uroczystości‎ ‎przeprowadzone‎ ‎zostało‎ ‎bra ctwo‎ ‎Ś.‎ ‎Franciszka‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎Czerniakowskiego; i‎ ‎do‎ ‎kaplicy‎ ‎o‎ ‎której‎ ‎mowa‎ ‎umocowane‎ ‎na‎ ‎zasadzie przywilejów‎ ‎i‎ ‎odpustów,‎ ‎nadanych‎ ‎od‎ ‎Syxtusa‎ ‎V papieża,‎ ‎przez‎ ‎Bullę‎ ‎„Divinac‎ ‎charitatis‎ ‎altitudo,” ogłoszoną‎ ‎pod‎ ‎pieczęcią‎ ‎Rybaka‎ ‎w‎ ‎Rzymie‎ ‎d.‎ ‎29 sierpnia‎ ‎1587‎ ‎r.‎ ‎Bractwo‎ ‎to‎ ‎podciągnięte‎ ‎zostało pod‎ ‎regułę‎ ‎napisaną‎ ‎dla‎ ‎Braci‎ ‎i‎ ‎Sióstr‎ ‎świeckich ś.‎ ‎Ojca‎ ‎Franciszka‎ ‎Serafickiego,‎ ‎3-go‎ ‎Zakonu‎ ‎Chor- digerami,‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎noszącemi‎ ‎Chordę‎ ‎czyli‎ ‎pasek‎ ‎z‎ ‎nici lnianych,‎ ‎a‎ ‎pospolicie‎ ‎Tercyarzami‎ ‎zwanych.‎ ‎Re guła‎ ‎ta‎ ‎między‎ ‎innemi‎ ‎obowiązuje,‎ ‎aby‎ ‎Bracia i‎ ‎Siostry‎ ‎ćwiczyli‎ ‎się‎ ‎pilnie‎ ‎we‎ ‎wszystkich‎ ‎spra wach,‎ ‎naśladując‎ ‎Ś.‎ ‎Ojca‎ ‎Franciszka‎ ‎w‎ ‎Jego‎ ‎życiu bogobojnym‎ ‎i‎ ‎budującem,‎ ‎w‎ ‎miłości‎ ‎Boga‎ ‎i‎ ‎bliźnich, w‎ ‎przywiązaniu,‎ ‎życzliwości,‎ ‎posłudze‎ ‎i‎ ‎posłuszeństwie‎ ‎dla‎ ‎kościoła‎ ‎świętego.‎ ‎Bractwo‎ ‎rzeczone dotądznajduje‎ ‎się‎ ‎przy‎ ‎Czerniakowskim‎ ‎kościele. Oprócz‎ ‎tych‎ ‎ołtarzy,‎ ‎Tradycya‎ ‎miejscowa‎ ‎nadto wspomina,‎ ‎iż‎ ‎w‎ ‎tutejszym‎ ‎kościele‎ ‎był‎ ‎jeszcze‎ ‎oł tarz‎ ‎obozowy‎ ‎Jana‎ ‎III,‎ ‎z‎ ‎obrazem‎ ‎Najświętszej Maryi‎ ‎Panny,‎ ‎którćj‎ ‎przyznał‎ ‎ten‎ ‎bohater‎ ‎oswo bodzenie‎ ‎Wiednia‎ ‎od‎ ‎pohańców‎ ‎najazdu.‎ ‎Gdzieby się‎ ‎ten‎ ‎ołtarz‎ ‎podział?‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎którym‎ ‎go‎ ‎czasie‎ ‎ztąd usunięto?‎ ‎nie‎ ‎wiemy. Mimo‎ ‎tego‎ ‎wszystkiego,‎ ‎co‎ ‎dotąd‎ ‎powiedzieliśmy, kościół‎ ‎Czerniakowski‎ ‎zdobią:‎ ‎piękna‎ ‎skromna mównica,‎ ‎zwykle‎ ‎amboną‎ ‎zwana,‎ ‎po‎ ‎stronie‎ ‎ewan gelii‎ ‎jak‎ ‎być‎ ‎powinno,‎ ‎w‎ ‎tęczy‎ ‎kościelnej‎ ‎obok ściany‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza‎ ‎wzniesiona,‎ ‎a‎ ‎następnie nierażące‎ ‎mnogością‎ ‎sztukaterye‎ ‎gipsowe,‎ ‎wodne i‎ ‎olejne‎ ‎malowidła‎ ‎po‎ ‎całym‎ ‎rozrzucone‎ ‎kościele, przez‎ ‎trzech,‎ ‎jak‎ ‎erekcya‎ ‎twierdzi,‎ ‎osobnych‎ ‎zna komitych‎ ‎wykonano‎ ‎malarzy.‎ ‎Przedmiotem‎ ‎ich pędzla‎ ‎było‎ ‎dać‎ ‎wyobrażenie‎ ‎spraw‎ ‎apostolskich missyjnych‎ ‎Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎Padewskiego‎ ‎i‎ ‎jego‎ ‎cu dów,‎ ‎jako‎ ‎przedstawnika,‎ ‎stróża‎ ‎i‎ ‎opiekuna‎ ‎tój pańskićj‎ ‎świątyni.‎ ‎Stanowią‎ ‎one‎ ‎niejako‎ ‎księgę żywota‎ ‎tego‎ ‎świętego‎ ‎sługi‎ ‎Bożego.‎ ‎Nieopisujemy ich‎ ‎dla‎ ‎krótkości‎ ‎naszego‎ ‎pisma‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎wreszcie każdy‎ ‎je‎ ‎zrozumie,‎ ‎gdy‎ ‎je‎ ‎porówna‎ ‎z‎ ‎Żywotem‎ ‎te go‎ ‎świętego‎ ‎Męża.‎ ‎Są‎ ‎one‎ ‎wymownem‎ ‎bardzo świadectwem,‎ ‎co‎ ‎żywa‎ ‎wiara‎ ‎acz‎ ‎w‎ ‎ubóstwie,‎ ‎po korze,‎ ‎miłości‎ ‎Boga,‎ ‎bliźniego,‎ ‎uczynić‎ ‎dla‎ ‎społe czności‎ ‎jest‎ ‎zdolną. Pominąć‎ ‎atoli‎ ‎nam‎ ‎niepodobna,‎ ‎malowidła‎ ‎w‎ ‎ko pule‎ ‎kościelnćj‎ ‎będącego,‎ ‎które‎ ‎wyobraża‎ ‎uwiel bienie‎ ‎świętego‎ ‎Franciszka,‎ ‎jakby‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎ostateczny

[madohora]

Zakrystya‎ ‎jego‎ ‎niejaśnieje‎ ‎równic‎ ‎przepychem. Nie‎ ‎ma‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎apparatów‎ ‎bogatych,‎ ‎a‎ ‎nawet‎ ‎skrom nych‎ ‎kap‎ ‎i‎ ‎ornatów‎ ‎nie‎ ‎posiada,‎ ‎zwłaszcza‎ ‎kolorów: białego,‎ ‎fioletowego,‎ ‎czarnego. Mimo‎ ‎to‎ ‎jednak‎ ‎na‎ ‎budowę‎ ‎tego‎ ‎kościoła,‎ ‎nakład był‎ ‎niepospolity.‎ ‎Wydatki‎ ‎bowiem‎ ‎w‎ ‎samej‎ ‎go tówce,‎ ‎krom‎ ‎zwózki‎ ‎materjałów,‎ ‎robocizny,‎ ‎bez‎ ‎za- krystyi,‎ ‎pozłoceń‎ ‎ołtarzów,‎ ‎sztukateryj‎ ‎około‎ ‎wrót, dokończenia‎ ‎grobu‎ ‎Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.,‎ ‎a‎ ‎później dachu‎ ‎miedzianego‎ ‎i‎ ‎innych‎ ‎rzeczy;‎ ‎podają,‎ ‎akta kościelne,‎ ‎summę‎ ‎102,243‎ ‎złp.‎ ‎ówczesnych.‎ ‎Co‎ ‎za mieniając‎ ‎na‎ ‎dzisiejszą‎ ‎stopę‎ ‎menniczną‎ ‎po‎ ‎86‎5‎f£ czystego‎ ‎srebra‎ ‎z‎ ‎grzywny‎ ‎kol.‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎grosz‎ ‎ówcze sny‎ ‎licząc‎ ‎tylko‎ ‎po‎ ‎7‎ ‎groszy‎ ‎dzisiejszych;‎ ‎summa‎ ‎ta do‎ ‎800,000‎ ‎złp.‎ ‎naszych‎ ‎blizko‎ ‎wynosi. Pominąć‎ ‎jeszcze‎ ‎nie‎ ‎możem‎ ‎szczególniejszego malowidła‎ ‎z‎ ‎wierszami,‎ ‎które‎ ‎z‎ ‎pomiędzy‎ ‎uronio nych‎ ‎zostało‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎pominąć‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎iż‎ ‎każdego‎ ‎za ciekawia,‎ ‎zajmuje.‎ ‎Jest‎ ‎to‎ ‎kopia‎ ‎obrazu‎ ‎Jana‎ ‎Hol- bejn‎ ‎urodzonego‎ ‎w‎ ‎Bazylei‎ ‎r.‎ ‎1498‎ ‎malarza‎ ‎wraz i‎ ‎rzeźbiarza—‎ ‎przeniósł‎ ‎je‎ ‎z‎ ‎murów‎ ‎kościoła‎ ‎Bazy- lejskiego‎ ‎na‎ ‎Cmentarzu‎ ‎tamtejszym‎ ‎widać‎ ‎nasz Leksicki‎ ‎bernardyn‎ ‎do‎ ‎Krakowa,‎ ‎a‎ ‎ztamtąd‎ ‎któryś zakonnik‎ ‎miejscowy‎ ‎odmalował‎ ‎ją‎ ‎tutaj.‎ ‎Nieodpo- wiada‎ ‎ona‎ ‎wprawdzie‎ ‎oryginałowi,‎ ‎ale‎ ‎jest‎ ‎ubrana za‎ ‎to‎ ‎w‎ ‎barwę‎ ‎krajową.‎ ‎—‎ ‎Jest‎ ‎nią‎ ‎taniec‎ ‎śmierci na‎ ‎różne‎ ‎narodowości‎ ‎i‎ ‎stany‎ ‎napadający. Wiersze‎ ‎zaiste‎ ‎tchną‎ ‎swego‎ ‎wieku‎ ‎prostotą—ale ponieważ‎ ‎niektóre‎ ‎są‎ ‎pełne‎ ‎sarkazmu,‎ ‎a‎ ‎dla‎ ‎nie czytelności‎ ‎trudno‎ ‎ich‎ ‎jest‎ ‎dojrzeć,‎ ‎każdy‎ ‎zaś‎ ‎je chce‎ ‎czytać,‎ ‎przeto‎ ‎dla‎ ‎dogodności‎ ‎je‎ ‎załączamy:

[madohora]

nareszcie‎ ‎po‎ ‎zejściu‎ ‎Jędrzeja‎ ‎z‎ ‎Zalesia‎ ‎Nałęcz‎ ‎Gór skiego‎ ‎Senatora‎ ‎rzeczypospolitój,‎ ‎przeszedł‎ ‎był‎ ‎do dóbr‎ ‎koronnych.‎ ‎Na‎ ‎malowniczych‎ ‎wzgórzach‎ ‎wsi Ujazdowa‎ ‎niebawem‎ ‎Lubomirski‎ ‎je‎ ‎nabywszy,‎ ‎zbu dował‎ ‎pałac‎ ‎piękną‎ ‎strukturą‎ ‎i‎ ‎książęcym‎ ‎nakładem. Po‎ ‎zgasłój‎ ‎Zofii‎ ‎Opalińskiej‎ ‎Marszałkównie‎ ‎koron nej,‎ ‎z‎ ‎której‎ ‎została‎ ‎mu‎ ‎córka‎ ‎Elżbieta‎ ‎za‎ ‎Adama Sieniawskiego‎ ‎kasztelana‎ ‎Krakowskiego‎ ‎oraz Hetmana‎ ‎W-go‎ ‎koronnego‎ ‎wydana;‎ ‎pojął‎ ‎był‎ ‎El żbietę‎ ‎Denhofownę‎ ‎Podkomorzankę‎ ‎koręnną.‎ ‎Druga ta‎ ‎jego‎ ‎małżonka‎ ‎siostra‎ ‎Urszuli‎ ‎Kątskiój‎ ‎była ozdobą‎ ‎kraju‎ ‎z‎ ‎pobożności,‎ ‎cnót‎ ‎i‎ ‎urody.‎ ‎Powiła mu‎ ‎trzech‎ ‎synów:‎ ‎Teodora,‎ ‎Franciszka‎ ‎i‎ ‎Józefa. Pisał‎ ‎Lubomirski‎ ‎po‎ ‎polsku‎ ‎i‎ ‎po‎ ‎łacinie,‎ ‎wierszem i‎ ‎prozą‎ ‎w‎ ‎treści‎ ‎historycznej,‎ ‎filozoficznej‎ ‎i‎ ‎religijnej. Rymował‎ ‎przygody‎ ‎Tobijasza,‎ ‎Eklezyastesa,‎ ‎o‎ ‎męce Pańskiej‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.‎ ‎Niesiecki‎ ‎w‎ ‎Herbarzu‎ ‎swoim‎ ‎Tom VI.‎ ‎str.‎ ‎162.‎ ‎wydanie‎ ‎Lipskie‎ ‎r.‎ ‎1841.‎ ‎wylicza‎ ‎10 różnych‎ ‎pism,‎ ‎owoców‎ ‎jego‎ ‎badań‎ ‎i‎ ‎pracy.‎ ‎A‎ ‎nad to‎ ‎wyszło‎ ‎jeszcze‎ ‎w‎ ‎Toruniu‎ ‎r.‎ ‎1683‎ ‎dzieło‎ ‎jego‎ ‎pod napisem:‎ ‎Rozmowy‎ ‎Artaxerxesa‎ ‎z‎ ‎Ewandrem, w‎ ‎którem‎ ‎powstaje‎ ‎przeciw‎ ‎zepsutemu‎ ‎podówczas w‎ ‎Polsce‎ ‎stylowi‎ ‎i‎ ‎językowi.‎ ‎Książka‎ ‎ta‎ ‎wyszła późniój‎ ‎w‎ ‎Częstochowie‎ ‎w‎ ‎r.‎ ‎1718.‎ ‎W‎ ‎Toruniu także‎ ‎w‎ ‎r.‎ ‎1695‎ ‎poemat‎ ‎włoski‎ ‎Pastore‎ ‎fi‎ ‎do‎ ‎Guari- niego‎ ‎przyswoiwszy‎ ‎mowie‎ ‎rodzinnej,‎ ‎wydał‎ ‎pod‎ ‎na zwą:‎ ‎Konterfekt‎ ‎wiernego‎ ‎dusz‎ ‎Pasterza.‎ ‎Bu dził‎ ‎Lubomirski‎ ‎w‎ ‎swych‎ ‎pismach‎ ‎naród‎ ‎do‎ ‎miło wania‎ ‎prawdy‎ ‎obok‎ ‎dobrzeczynienia.‎ ‎I‎ ‎w‎ ‎skutek tego‎ ‎zamiłowania‎ ‎prawdy,‎ ‎zostawił‎ ‎po‎ ‎sobie‎ ‎wzór ofiary‎ ‎ze‎ ‎swój‎ ‎miłości‎ ‎własnój‎ ‎na‎ ‎Ołtarzu‎ ‎narodo wym‎ ‎złożony,‎ ‎jako‎ ‎przestrogę‎ ‎dla‎ ‎następnych‎ ‎pokoleń,‎ ‎aby‎ ‎w‎ ‎poszukiwaniu‎ ‎prawdy‎ ‎pilnie‎ ‎się‎ ‎trzymać zawsze‎ ‎zasad‎ ‎które‎ ‎nam‎ ‎Bóg‎ ‎objawił,‎ ‎aby‎ ‎się‎ ‎na nich‎ ‎opierać‎ ‎i‎ ‎nigdy‎ ‎ich‎ ‎z‎ ‎oka‎ ‎swego‎ ‎nie‎ ‎spuszczać a‎ ‎to‎ ‎w‎ ‎następującej‎ ‎okoliczności.‎ ‎Czytając‎ ‎filozo fów‎ ‎pogańskich‎ ‎i‎ ‎im‎ ‎się‎ ‎wyłącznie‎ ‎powierzając,‎ ‎por wanym‎ ‎został‎ ‎prądem‎ ‎ich‎ ‎materyalnych‎ ‎pojęć.‎ ‎Spa dła‎ ‎łuszczka‎ ‎na‎ ‎jego‎ ‎chrześcijańską‎ ‎źrenicę,‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎tej ciemności‎ ‎uniesionym‎ ‎został‎ ‎w‎ ‎grubego‎ ‎materyaliz- mu‎ ‎bezdroża.‎ ‎A‎ ‎następnie‎ ‎wbrew‎ ‎objawionemu światłu,‎ ‎wbrew‎ ‎tradycyi‎ ‎powszechnej‎ ‎ludów,‎ ‎wbrew zdrowemu‎ ‎rozumowi‎ ‎i‎ ‎prawdzie‎ ‎jął‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎pisma usiłując‎ ‎okazać:‎ ‎iż‎ ‎życie‎ ‎duszy‎ ‎ludzkiej‎ ‎kończy‎ ‎się pospołu‎ ‎z‎ ‎ciałem‎ ‎z‎ ‎tćj‎ ‎strony‎ ‎grobu,‎ ‎iż‎ ‎dusza‎ ‎nasza jest‎ ‎śmiertelną‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎umiera‎ ‎i‎ ‎żyć‎ ‎przestaje‎ ‎równie jak‎ ‎niemego‎ ‎bydlęcia‎ ‎życie.‎ ‎W‎ ‎tem‎ ‎usiłowaniu niebacznem‎ ‎trwał‎ ‎czas‎ ‎niejaki.‎ ‎Ale‎ ‎Bóg‎ ‎takićj‎ ‎zna komitości,‎ ‎tak‎ ‎zacnśj‎ ‎i‎ ‎dobrćj‎ ‎woli‎ ‎męża,‎ ‎w‎ ‎chrze ścijańskim‎ ‎narodzie,‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎ciemnościach‎ ‎nocy śmierci‎ ‎nie‎ ‎dopuścił‎ ‎zostawać.‎ ‎Zesłał‎ ‎nań‎ ‎światło, wskazując‎ ‎mu‎ ‎zgubne‎ ‎bezdroża,‎ ‎na‎ ‎które‎ ‎się‎ ‎pobłą- kał‎ ‎i‎ ‎wzrok‎ ‎dla‎ ‎duszy‎ ‎jego‎ ‎Chrześcijańskiej‎ ‎przy wrócił‎ ‎tem‎ ‎prostem,‎ ‎pełnem‎ ‎tajemniczości‎ ‎lekar stwem.‎ ‎Zdarzenie‎ ‎następujące‎ ‎podajemy‎ ‎z‎ ‎tradycyi miejscowej‎ ‎i‎ ‎akt‎ ‎Kościelnych‎ ‎Złoczowskiego‎ ‎Kościo ła.‎ ‎Trafiło‎ ‎mu‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎przejeździe‎ ‎ze‎ ‎swoim‎ ‎dworem spotkać‎ ‎na‎ ‎drodze‎ ‎ugrzęzły‎ ‎w‎ ‎trzęsawisku‎ ‎wóz z‎ ‎ciałem‎ ‎wieśniaka,‎ ‎które‎ ‎uboga‎ ‎wdowa‎ ‎płacząc rzewnie‎ ‎i‎ ‎łkając‎ ‎usiłowała‎ ‎wydostać,‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎cmentarz do‎ ‎kościoła‎ ‎ku‎ ‎pochowaniu‎ ‎sprowadzić.‎ ‎Ale‎ ‎bie dna‎ ‎nie‎ ‎mogła‎ ‎sobie‎ ‎dać‎ ‎rady.‎ ‎Lubomirski‎ ‎tem tknięty,‎ ‎kazał‎ ‎służbie‎ ‎wóz‎ ‎z‎ ‎trzęsawiska‎ ‎wydobyć i‎ ‎obok‎ ‎tego‎ ‎wyliczyć‎ ‎dla‎ ‎tój‎ ‎ubogiej‎ ‎podskarbiemu

[madohora]

NABOŻEŃSTWO do‎ ‎Ś.‎ ‎Antoniego‎ ‎Padewskiego, patrona‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubionych.
Św.‎ ‎Antoni‎ ‎Ferdynand‎ ‎syn‎ ‎Marcina‎ ‎de‎ ‎Bouillon i‎ ‎Tcressy‎ ‎urodził‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎Lizbonie‎ ‎w‎ ‎Portugalii‎ ‎1195 roku.‎ ‎W‎ ‎bojaźni‎ ‎Pańskiśj‎ ‎wychowany,‎ ‎w‎ ‎pierwszćj już‎ ‎swojćj‎ ‎młodości‎ ‎przyjął‎ ‎suknię‎ ‎Kanoników‎ ‎Re gularnych.‎ ‎Pałając‎ ‎atoli‎ ‎za‎ ‎wieńcem‎ ‎męczeńskim‎ ‎po 8‎ ‎latach‎ ‎w‎ ‎zakonie‎ ‎Augustyjańskim‎ ‎przeszedł‎ ‎do zakonu‎ ‎Św.‎ ‎Franciszka‎ ‎w‎ ‎mieście‎ ‎Koimbrze.‎ ‎Wy brawszy‎ ‎się‎ ‎ku‎ ‎nawracaniu‎ ‎kacerzy‎ ‎Saracenów,‎ ‎bu rzą‎ ‎morską‎ ‎z‎ ‎okrętem‎ ‎od‎ ‎brzegów‎ ‎Hiszpanii‎ ‎był uniesiony‎ ‎do‎ ‎Sycylii.‎ ‎Udał‎ ‎się‎ ‎wtedy‎ ‎do‎ ‎Assyżu, a‎ ‎następnie‎ ‎w‎ ‎eremie‎ ‎Emilijskim‎ ‎na‎ ‎postach‎ ‎modli twie‎ ‎i‎ ‎nauce‎ ‎wiele‎ ‎lat‎ ‎spędził.‎ ‎Wyświęcony‎ ‎tamże na‎ ‎kapłana‎ ‎wsławił‎ ‎się‎ ‎gorliwością‎ ‎w‎ ‎nawracaniu kacerzy‎ ‎o‎ ‎tyle,‎ ‎iż‎ ‎go‎ ‎młotem‎ ‎kacerskim‎ ‎zwano.‎ ‎Wy mowa‎ ‎zaś‎ ‎jego‎ ‎i‎ ‎nauka‎ ‎zjednała‎ ‎mu‎ ‎aż‎ ‎uznanie Ojca‎ ‎Św.‎ ‎Zkąd‎ ‎pierwszy‎ ‎ze‎ ‎swego‎ ‎zakonu‎ ‎wezwa nym‎ ‎został‎ ‎do‎ ‎wykładu‎ ‎Pisma‎ ‎Św.‎ ‎w‎ ‎instytutach telogicznych‎ ‎w‎ ‎Montpelier,‎ ‎Tuluzie,‎ ‎Bononii‎ ‎i‎ ‎Pa dwie,‎ ‎gdzie‎ ‎mu‎ ‎nadano‎ ‎prawo‎ ‎obywatelskie‎ ‎i‎ ‎Pa
dewskim‎ ‎zwać‎ ‎poczęto.‎ ‎Zresztą‎ ‎żarliwością‎ ‎swoją a‎ ‎pracą‎ ‎dla‎ ‎chwały‎ ‎Pana‎ ‎Boga,‎ ‎zasługą‎ ‎i‎ ‎mocą czynienia‎ ‎cudów‎ ‎ozdobiony,‎ ‎zasnął‎ ‎w‎ ‎Panu‎ ‎snem wiecznym‎ ‎15‎ ‎Czerwca‎ ‎1231‎ ‎r.‎ ‎Napisał‎ ‎wiele‎ ‎dzieł, i‎ ‎od‎ ‎Grzegorza‎ ‎IX‎ ‎Papieża‎ ‎w‎ ‎poczet‎ ‎Świętych‎ ‎poli czonym‎ ‎został.‎ ‎Obszernie‎ ‎jego‎ ‎życiorys‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎Ży-' wotach‎ ‎Świętych

[madohora]

[madohora]

nia‎ ‎od‎ ‎całkowitej‎ ‎kary‎ ‎doczesnej,‎ ‎na leżącej‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎Boga,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎tylko‎ ‎część jej‎ ‎odpuszcza. 5)‎ ‎Jubileuszem‎ ‎nazywali‎ ‎Izraelici każdy,‎ ‎przypadający‎ ‎w‎ ‎porządku‎ ‎lat,‎ ‎rok pięćdziesiąty,‎ ‎który‎ ‎nazywał‎ ‎się‎ ‎rokiem przebaczenia‎ ‎lub‎ ‎odzyskanej‎ ‎swobody,‎ ‎al bowiem‎ ‎w‎ ‎nim‎ ‎pola‎ ‎powracały‎ ‎do‎ ‎swych pierwotnych‎ ‎właścicieli,‎ ‎niewolnicy‎ ‎otrzy mywali‎ ‎wolność‎ ‎i‎ ‎swobodę,‎ ‎a‎ ‎ziemia w‎ ‎tym‎ ‎roku‎ ‎odpoczywała‎ ‎(Księga‎ ‎kapłań ska‎ ‎XXV).‎ ‎Chrześcijański‎ ‎Jubileusz‎ ‎po raz‎ ‎pierwszy‎ ‎uroczyście‎ ‎wprowadził‎ ‎pa pież‎ ‎Bonifacy‎ ‎VIII‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1300,‎ ‎w‎ ‎któ rym‎ ‎udzielił‎ ‎zupełnego‎ ‎odpustu‎ ‎i‎ ‎wiele innych‎ ‎nadzwyczajnych‎ ‎łask‎ ‎pielgrzy mom,‎ ‎odwiedzającym‎ ‎bazyliki‎ ‎świętych Apostołów‎ ‎w‎ ‎Rzymie‎ ‎i‎ ‎postanowił,‎ ‎aby co‎ ‎każde‎ ‎stulecie‎ ‎podobny‎ ‎jubileusz‎ ‎był ponawianym.‎ ‎Klemens‎ ‎VI‎ ‎(1343)‎ ‎skró cił‎ ‎ten‎ ‎peryod‎ ‎czasu‎ ‎do‎ ‎lat‎ ‎pięćdziesię ciu;‎ ‎Urban‎ ‎VI‎ ‎(1379)‎ ‎określił‎ ‎czas‎ ‎ju bileuszów‎ ‎na‎ ‎każde‎ ‎lat‎ ‎trzydzieści‎ ‎trzy, aż‎ ‎w‎ ‎końcu‎ ‎Paweł‎ ‎II‎ ‎(1470)‎ ‎rozkazał‎ ‎je odbywać‎ ‎co‎ ‎dwadzieścia‎ ‎pięć‎ ‎lat. Taki‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎z‎ ‎przywiąza- nemi‎ ‎doń‎ ‎łaskami‎ ‎nazywa‎ ‎się‎ ‎stale Jubileuszem,‎ ‎a‎ ‎rok,‎ ‎w‎ ‎którym‎ ‎on‎ ‎przypada,‎ ‎zwie‎ ‎się‎ ‎u‎ ‎nas‎ ‎„Miłościwe Lato.“ 6)‎ ‎Oprócz‎ ‎Jubileuszu‎ ‎wielkiego,‎ ‎czyli „Miłościwego‎ ‎Lata",‎ ‎bywają‎ ‎jeszcze‎ ‎ju bileusze‎ ‎mniejsze,‎ ‎albo‎ ‎nadzwyczajne, których‎ ‎rzymscy‎ ‎papieże‎ ‎mają‎ ‎zwyczaj udzielać‎ ‎z‎ ‎okazyi‎ ‎ich‎ ‎wywyższenia‎ ‎na Stolicę‎ ‎Piotrową,‎ ‎lub‎ ‎z‎ ‎przyczyny‎ ‎bar dzo‎ ‎ważnych‎ ‎okoliczności,‎ ‎odnoszą cych‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎całego‎ ‎Kościoła. 7)‎ ‎Wielkie‎ ‎Jubileusze,‎ ‎odprawiane w‎ ‎ciągu‎ ‎całego‎ ‎roku‎ ‎w‎ ‎Rzymie,‎ ‎a‎ ‎od 1500‎ ‎roku‎ ‎stale‎ ‎rozciągane‎ ‎do‎ ‎całego katolickiego‎ ‎świata,‎ ‎dochodzą‎ ‎do‎ ‎liczby dwudziestu,‎ ‎włączając‎ ‎i‎ ‎ten‎ ‎odbyty w‎ ‎ubiegłym‎ ‎roku‎ ‎w‎ ‎Rzymie‎ ‎przez‎ ‎Le ona‎ ‎XIII,‎ ‎a‎ ‎rozciągnięty‎ ‎na‎ ‎sześć‎ ‎mie sięcy‎ ‎dla‎ ‎całego‎ ‎katolickiego‎ ‎świata‎ ‎Bul lą‎ ‎„Temporis‎ ‎quidem‎ ‎sacri,"‎ ‎ogłoszoną w‎ ‎Rzymie‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Bożego‎ ‎Narodzenia 1900‎ ‎roku. 8)‎ ‎Odpust‎ ‎tegorocznego‎ ‎Jubile uszu‎ ‎jest‎ ‎zupełny‎ ‎i‎ ‎różni‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎in nych‎ ‎Odpustów,‎ ‎również‎ ‎zupełnych,‎ ‎wiel ką‎ ‎uroczystością,‎ ‎z‎ ‎jaką‎ ‎był‎ ‎obchodzo ny‎ ‎w‎ ‎ubiegłym‎ ‎roku‎ ‎w‎ ‎Rzymie,‎ ‎oraz bardzo‎ ‎obszerną‎ ‎władzą‎ ‎rozgrzeszania najcięższych‎ ‎grzechów‎ ‎i‎ ‎„rezerwatów,"

[madohora]

wszystkie‎ ‎cztery‎ ‎wizyty‎ ‎w‎ ‎wyznaczonych‎ ‎j kościołach;‎ ‎to‎ ‎samo‎ ‎należy‎ ‎powtarzać w‎ ‎ciągu‎ ‎innych‎ ‎15‎ ‎dni,‎ ‎po‎ ‎sobie‎ ‎kolej no‎ ‎idących,‎ ‎lub‎ ‎z‎ ‎przerwami,‎ ‎wedle woli‎ ‎lub‎ ‎upodobania. Kto‎ ‎dla‎ ‎ważnej‎ ‎przyczyny‎ ‎nie‎ ‎może odbyć‎ ‎nawiedzania‎ ‎kościołów‎ ‎w‎ ‎sposób przepisany,‎ ‎powinien‎ ‎prosić‎ ‎spowiedni ka‎ ‎o‎ ‎zamianę‎ ‎tego‎ ‎obowiązku‎ ‎na‎ ‎inne‎ ‎do bre‎ ‎uczynki. 7)‎ ‎Dzień‎ ‎kościelny‎ ‎rozpoczyna‎ ‎się od‎ ‎nieszpór‎ ‎jednego‎ ‎dnia‎ ‎i‎ ‎trwa‎ ‎do‎ ‎nie- szpór‎ ‎dnia‎ ‎następnego. Tam‎ ‎gdzie‎ ‎kościołów‎ ‎jest‎ ‎mniej‎ ‎ni żeli‎ ‎cztery,‎ ‎należy‎ ‎w‎ ‎ciągu‎ ‎jednego‎ ‎dnia odbyć‎ ‎poczwórne‎ ‎nawiedziny‎ ‎w‎ ‎sposób przepisany‎ ‎dla‎ ‎danej‎ ‎parafii‎ ‎lub‎ ‎miej sca'.‎ ‎Jeżeli‎ ‎kolejno‎ ‎nawiedza‎ ‎się‎ ‎jeden i‎ ‎ten‎ ‎sam‎ ‎kościół,‎ ‎należy‎ ‎koniecznie‎ ‎za każdym‎ ‎razem‎ ‎wychodzić‎ ‎zeń‎ ‎i‎ ‎wchodzić. 8)‎ ‎Kto‎ ‎należy‎ ‎do‎ ‎bractwa‎ ‎lub‎ ‎ja kiego‎ ‎innego‎ ‎stowarzyszenia‎ ‎pobożnego, albo‎ ‎zawodowego‎ ‎i‎ ‎wspólnie‎ ‎ze‎ ‎wszyst kimi‎ ‎członkami‎ ‎procesyonalnie‎ ‎nawiedza kościoły,‎ ‎zamiast‎ ‎sześćdziesięciu‎ ‎przepisa nych‎ ‎wizyt‎ ‎może‎ ‎odbyć‎ ‎o‎ ‎tyle‎ ‎mniej, o‎ ‎ile‎ ‎na‎ ‎to‎ ‎uzyska‎ ‎od‎ ‎biskupa‎ ‎zezwo lenie‎ ‎wspomniane‎ ‎bractwo‎ ‎lub‎ ‎stówarzyszenie;‎ ‎również‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎samego‎ ‎przy wileju‎ ‎korzystać‎ ‎mogą‎ ‎parafianie‎ ‎pro- cesyonalnie‎ ‎nawiedzający‎ ‎kościoły,‎ ‎ma jąc‎ ‎na‎ ‎czele‎ ‎własnych‎ ‎proboszczów.‎ ‎Bisku pi‎ ‎włoscy‎ ‎procesyonalne‎ ‎pielgrzymki‎ ‎ogra niczyli‎ ‎w‎ ‎swych‎ ‎dyecezyach‎ ‎do‎ ‎trzech‎ ‎dni. 9)‎ ‎Ojciec‎ ‎św.‎ ‎w‎ ‎Bulli,‎ ‎rozciągającej święty‎ ‎jubileusz‎ ‎na‎ ‎świat‎ ‎cały,‎ ‎zastana wia‎ ‎się‎ ‎łaskawie‎ ‎nad‎ ‎tą‎ ‎okolicznością, jeśliby‎ ‎wierni,‎ ‎rozpocząwszy‎ ‎dobre‎ ‎uczyn ki,‎ ‎przepisane‎ ‎dla‎ ‎uzyskania‎ ‎jubileuszu, w‎ ‎ciężką‎ ‎popadli‎ ‎chorobę,‎ ‎uniemożliwia jącą‎ ‎dokończenie‎ ‎rozpoczętych‎ ‎nawie dzeń;‎ ‎tym‎ ‎więc‎ ‎wszystkim,‎ ‎nagradzając ich‎ ‎dobre‎ ‎chęci,‎ ‎Ojciec‎ ‎św.‎ ‎pozwala korzystać‎ ‎z‎ ‎odpustów,‎ ‎byleby‎ ‎tylko‎ ‎speł nili‎ ‎dwa‎ ‎inne‎ ‎warunki,‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎szczerze się‎ ‎wyspowiadali‎ ‎i‎ ‎przyjęli‎ ‎komunię‎ ‎św., modląc‎ ‎się‎ ‎według‎ ‎intencyi‎ ‎Ojca‎ ‎św.‎ ‎Mo dlitwy‎ ‎odmawiać‎ ‎należy,‎ ‎z‎ ‎polecenia‎ ‎pa pieża‎ ‎Benedykta‎ ‎XIV,‎ ‎szeptem‎ ‎lub‎ ‎półgło sem.‎ ‎Głuchoniemym‎ ‎ustną‎ ‎modlitwę‎ ‎wol no‎ ‎zamienić‎ ‎na‎ ‎inne‎ ‎pobożne‎ ‎uczynki. ni. Sakramentalna‎ ‎Spowiedź, 1)‎ ‎W‎ ‎celu‎ ‎otrzymania‎ ‎świętego‎ ‎ju bileuszu‎ ‎należy‎ ‎odbyć‎ ‎osobną‎ ‎i‎ ‎wyłączną spowiedź świętą.

[madohora]

Uwaga.‎ ‎Następujące‎ ‎wątpliwości,‎ ‎podane‎ ‎do‎ ‎Sto licy‎ ‎świętej,‎ ‎a‎ ‎tyczące‎ ‎się‎ ‎Wiel.‎ ‎Jubileuszu,‎ ‎rozciągnione- go‎ ‎do‎ ‎całego‎ ‎świata,‎ ‎zostały‎ ‎rozwiązane‎ ‎przez‎ ‎Ojca‎ ‎św. I‎ ‎pytanie:‎ ‎czy‎ ‎w‎ ‎czasie‎ ‎obecnego‎ ‎Jubileuszu‎ ‎spo wiednicy‎ ‎mogą‎ ‎kilkakrotnie‎ ‎używać‎ ‎nadzwyczajnej‎ ‎wła dzy‎ ‎rozgrzeszania‎ ‎na‎ ‎rzecz‎ ‎jednego‎ ‎i‎ ‎tego‎ ‎samego‎ ‎peni tenta,‎ ‎który‎ ‎nie‎ ‎dopełnił‎ ‎jeszcze‎ ‎wszystkich‎ ‎warunków, naznaczonych‎ ‎na‎ ‎dostąpienie‎ ‎odpustu‎ ‎Jubileuszowego? Ojciec‎ ‎św.‎ ‎na‎ ‎powyższe‎ ‎pytanie‎ ‎raczył‎ ‎odpowie dzieć‎ ‎przychylnie. II‎ ‎pytanie:‎ ‎czy‎ ‎w‎ ‎miejscach,‎ ‎w‎ ‎których‎ ‎zabronionem jest‎ ‎odbywanie‎ ‎publicznych‎ ‎procesyi,‎ ‎jak‎ ‎we‎ ‎Francyi, może‎ ‎być‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎celu‎ ‎zmniejszona‎ ‎liczba‎ ‎wizyt‎ ‎kościo łów,‎ ‎przysługujących‎ ‎publicznym‎ ‎procesy‎ ‎om,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎wier ni,‎ ‎o‎ ‎wyznaczonych‎ ‎godzinach‎ ‎zbierać‎ ‎się‎ ‎będą‎ ‎w‎ ‎wy znaczonych‎ ‎kościołach‎ ‎pod‎ ‎wodzą‎ ‎swego‎ ‎proboszcza‎ ‎lub wyznaczonego‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎celu‎ ‎kapłana‎ ‎dla‎ ‎odbycia‎ ‎przepi sanej‎ ‎jubileuszowej‎ ‎wizyty? Ojciec‎ ‎św.,‎ ‎mając‎ ‎wzgląd‎ ‎na‎ ‎miejscowe‎ ‎warunki,‎ ‎na mocy‎ ‎specyalnej‎ ‎łaski‎ ‎pozwala‎ ‎tam,‎ ‎gdzie‎ ‎wskutek‎ ‎róż nych‎ ‎okoliczności‎ ‎nie‎ ‎można‎ ‎odbywać‎ ‎procesyi,‎ ‎sposób nawiedzania‎ ‎kościołów‎ ‎uważać‎ ‎za‎ ‎odbywane‎ ‎procesyo- nalnie. III‎ ‎pytanie:‎ ‎czy‎ ‎tym,‎ ‎którzy‎ ‎bardzo‎ ‎daleko‎ ‎od‎ ‎ko‎¬ ścioła‎ ‎parafialnego‎ ‎mieszkają,‎ ‎może‎ ‎biskup‎ ‎wyznaczyć inny‎ ‎kościół‎ ‎lub‎ ‎kaplicę‎ ‎publiczną,‎ ‎do‎ ‎której‎ ‎mają‎ ‎przy stęp‎ ‎łatwiejszy?‎ ‎. Ojciec‎ ‎św.‎ ‎w‎ ‎swej‎ ‎łaskawości‎ ‎raczył‎ ‎odpowiedzieć twierdząco. IV‎ ‎pytanie:‎ ‎czy‎ ‎rozciągłość‎ ‎sześciomiesięczna‎ ‎trwa nia‎ ‎jubileuszu‎ ‎poza‎ ‎Rzymem‎ ‎koniecznie‎ ‎musi‎ ‎biedź‎ ‎nie przerwanie,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎biskup‎ ‎czas‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎podzielić‎ ‎na części‎ ‎w‎ ‎ciągu‎ ‎jednego‎ ‎roku? Ojciec‎ ‎św.‎ ‎odpowiedział‎ ‎twierdząco‎ ‎co‎ ‎do‎ ‎pierwsze go;‎ ‎odmówił‎ ‎co‎ ‎do‎ ‎drugiego.‎ ‎Niemniej‎ ‎podobało‎ ‎się‎ ‎Oj cu‎ ‎św.‎ ‎pozwolić‎ ‎biskupom‎ ‎dla‎ ‎wielkiej‎ ‎i‎ ‎ważnej‎ ‎.‎ ‎przy czyny‎ ‎na‎ ‎trzymiesięczny‎ ‎podział‎ ‎czasu‎ ‎jubileuszowego, z‎ ‎tym‎ ‎warunkiem,‎ ‎że‎ ‎odpustowej‎ ‎łaski‎ ‎dostępuje‎ ‎się raz‎ ‎tylko‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎w‎ ‎jednym‎ ‎kwartale‎ ‎wszystkie‎ ‎warunki zostały‎ ‎spełnione. Na‎ ‎zapytanie‎ ‎niektórych‎ ‎biskupów,‎ ‎czy‎ ‎Wielkanocną spowiedzią‎ ‎można‎ ‎zadosyć‎ ‎uczynić‎ ‎kościelnemu‎ ‎pra wu‎ ‎i‎ ‎dopełnić‎ ‎obowiązku,‎ ‎nakazanego‎ ‎przez‎ ‎Jubileusz, Ojciec‎ ‎św.‎ ‎odpowiedział‎ ‎odmownie.

[madohora]

cy‎ ‎ludzie‎ ‎w‎ ‎żywej‎ ‎wierze‎ ‎uwierzyli‎ ‎To bie‎ ‎i‎ ‎mocą‎ ‎tej‎ ‎wiary‎ ‎nie‎ ‎oddalali‎ ‎się‎ ‎ni gdy‎ ‎od‎ ‎nauki‎ ‎Twojego‎ ‎świętego‎ ‎Kościo ła,‎ ‎ale‎ ‎raczej‎ ‎gotowymi‎ ‎byli‎ ‎zawsze‎ ‎do obrony‎ ‎świętej,‎ ‎katolickiej‎ ‎wiary‎ ‎z‎ ‎nara żeniem‎ ‎nawet‎ ‎życia,‎ ‎jeżeliby‎ ‎zaszła‎ ‎tego potrzeba. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Chwa ła‎ ‎Ojcu. Abyś‎ ‎nieprzyjaciół‎ ‎chrześcijań skiego‎ ‎Kościoła‎ ‎upokorzyć‎ ‎raczył, Ciebie‎ ‎prosimy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Pa nie. III. O‎ ‎najmiłosierniejszy‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎ofia ruję‎ ‎Ci‎ ‎ten‎ ‎niewypowiedziany‎ ‎ból,‎ ‎ja kiego‎ ‎doznał‎ ‎najsłodszy‎ ‎mój‎ ‎Zbawiciel, Jezus,‎ ‎kiedy‎ ‎Go‎ ‎cierniem‎ ‎ukoronowa no,‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎tą‎ ‎krwią,‎ ‎jaka‎ ‎pociekła‎ ‎z‎ ‎Je go‎ ‎najświętszej‎ ‎Głowy‎ ‎w‎ ‎tem‎ ‎najbole- śniejszem‎ ‎ukoronowaniu.‎ ‎A‎ ‎przez‎ ‎te‎ ‎nie skończone‎ ‎zasługi‎ ‎tych‎ ‎cierpień‎ ‎i‎ ‎wyla nej‎ ‎w‎ ‎nich‎ ‎krwi,‎ ‎błagam‎ ‎Cię,‎ ‎abyś‎ ‎ła skawie‎ ‎udzielić‎ ‎raczył‎ ‎wszystkim‎ ‎chrze ścijańskim‎ ‎książętom‎ ‎łaski‎ ‎utrzymania między‎ ‎sobą‎ ‎szczerej,‎ ‎życzliwej‎ ‎zgody, którą‎ ‎połączeni,‎ ‎niechaj‎ ‎bronią‎ ‎chrze-
ścijańskiej‎ ‎wiary‎ ‎przeciwko‎ ‎nieprzyjacio łom,‎ ‎oraz‎ ‎niechaj‎ ‎rządzą‎ ‎i‎ ‎panują‎ ‎we dług‎ ‎świętych‎ ‎praw‎ ‎Twoich‎ ‎nad‎ ‎swymi ludami. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Chwa ła‎ ‎Ojcu. Abyś‎ ‎królom‎ ‎i‎ ‎książętom‎ ‎chrze ścijańskim‎ ‎pokój‎ ‎i‎ ‎prawdziwą‎ ‎zgo dę‎ ‎dać‎ ‎raczył,‎ ‎Ciebie‎ ‎prosimy,‎ ‎wy słuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Panie. IV. O‎ ‎mój‎ ‎najwyższy‎ ‎Władco!‎ ‎ofiaruję‎ ‎Ci tę‎ ‎najokrutniejszą‎ ‎mękę,‎ ‎jaką‎ ‎przecier piał‎ ‎Najświętszy‎ ‎Odkupiciel‎ ‎Jezus,‎ ‎nio sąc‎ ‎na‎ ‎własnych‎ ‎ramionach‎ ‎ciężki‎ ‎krzyż, do‎ ‎którego‎ ‎go‎ ‎następnie‎ ‎przybito,‎ ‎wraz z‎ ‎tą‎ ‎krwią,‎ ‎wyciekłą‎ ‎z‎ ‎Jego‎ ‎Najświę tszych‎ ‎ran.‎ ‎Przez‎ ‎zasługi‎ ‎tej‎ ‎krwi,‎ ‎bła gam‎ ‎Cię‎ ‎o‎ ‎Panie!‎ ‎abyś‎ ‎raczył‎ ‎wlać‎ ‎we wszystkie‎ ‎chrześcijańskie‎ ‎dusze‎ ‎stały‎ ‎po kój‎ ‎ducha,‎ ‎aby‎ ‎całkowicie‎ ‎zająć‎ ‎się‎ ‎mo gły‎ ‎praktykowaniem‎ ‎cnoty‎ ‎w‎ ‎życiu, a‎ ‎zwłaszcza‎ ‎Twej‎ ‎świętej‎ ‎miłości. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Chwa ła‎ ‎Ojcu. Abyś‎ ‎ludowi‎ ‎chrześcijańskiemu pokoju‎ ‎i‎ ‎jedności‎ ‎udzielić‎ ‎raczył,

[madohora]

co‎ ‎moje,‎ ‎na‎ ‎korzyść‎ ‎Twoją,‎ ‎od‎ ‎dziś‎ ‎na przyszłość‎ ‎czyń‎ ‎ze‎ ‎mną,‎ ‎o‎ ‎Jezu!‎ ‎co chcesz,‎ ‎bylebyś‎ ‎Swoją‎ ‎miłość‎ ‎mi‎ ‎pozo stawił,‎ ‎do‎ ‎Twojej‎ ‎woli‎ ‎zastosować‎ ‎się pozwolił‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎cnocie,‎ ‎wytrwałości‎ ‎aż‎ ‎do końca‎ ‎utrzymał.‎ ‎Polecam‎ ‎Twemu‎ ‎Naj słodszemu‎ ‎Sercu‎ ‎dusze‎ ‎jęczące‎ ‎w‎ ‎czyść cu,‎ ‎zwłaszcza‎ ‎odznaczające‎ ‎się‎ ‎nabo żeństwem‎ ‎do‎ ‎Najświętszego‎ ‎Sakramen tu.‎ ‎Polecam‎ ‎Ci‎ ‎również,‎ ‎przez‎ ‎miłość Twojej‎ ‎Matki,‎ ‎biednych‎ ‎grzeszników świata‎ ‎całego.‎ ‎Łączę‎ ‎wreszcie,‎ ‎Zbawco mój‎ ‎ukochany,‎ ‎wszystkie‎ ‎moje‎ ‎uczucia z‎ ‎pragnieniami‎ ‎Twego‎ ‎najmiłosierniej szego‎ ‎Serca‎ ‎i‎ ‎tak‎ ‎połączone‎ ‎ofiaruję‎ ‎je Ojcu‎ ‎przedwiecznemu,‎ ‎błagając‎ ‎Go,‎ ‎aby w‎ ‎dniu‎ ‎Twych‎ ‎zasług‎ ‎przyjął‎ ‎tę‎ ‎ofiarę i‎ ‎wysłuchał‎ ‎mojej‎ ‎prośby.‎ ‎Amen. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Chwała Ojcu. Modlitwa‎ ‎do‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej. (Św.‎ ‎Bernarda). Pomnij,‎ ‎o‎ ‎najmiłościwsza‎ ‎Panno‎ ‎Ma- ryo,‎ ‎iż‎ ‎od‎ ‎wieków‎ ‎nie‎ ‎słyszano,‎ ‎aby‎ ‎kto kolwiek,‎ ‎uciekający‎ ‎się‎ ‎pod‎ ‎Twoją‎ ‎obro nę,‎ ‎błagający‎ ‎o‎ ‎Twoją‎ ‎pomoc‎ ‎i‎ ‎żebrzą- cy‎ ‎Twego‎ ‎wstawiennictwa,‎ ‎został‎ ‎od
Ciebie‎ ‎kiedy‎ ‎opuszczonym.‎ ‎Tą‎ ‎ufnością ożywiony,‎ ‎o‎ ‎Panno‎ ‎nad‎ ‎pannami,‎ ‎o Matko,‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎biegnę,‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎przy chodzę,‎ ‎jako‎ ‎grzesznik‎ ‎płaczący‎ ‎stawam przed‎ ‎Tobą.‎ ‎Nie‎ ‎chciej,‎ ‎Matko‎ ‎Słowa Wcielonego,‎ ‎gardzić‎ ‎słowami‎ ‎mojemi, ale‎ ‎usłysz‎ ‎je‎ ‎łaskawie‎ ‎i‎ ‎wysłuchaj.‎ ‎A. (Stosownie‎ ‎do‎ ‎rozporządzalnego‎ ‎czasu, lub‎ ‎miejscowych‎ ‎okoliczności,‎ ‎po‎ ‎odmówie niu‎ ‎wyżej‎ ‎przytoczonych‎ ‎modlitw,‎ ‎można nawiedzać‎ ‎inne‎ ‎ołtarze,‎ ‎znajdujące‎ ‎się w‎ ‎kościele,‎ ‎lub‎ ‎znaczniejsze‎ ‎Relikwie,‎ ‎albo pamiątki,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎takowe‎ ‎tam‎ ‎się‎ ‎znajdują). Przed‎ ‎opuszczeniem‎ ‎kościoła‎ ‎należy‎ ‎od mówić‎ ‎samemu,‎ ‎lub‎ ‎wspólnie,‎ ‎naprzemian z‎ ‎ludem,‎ ‎następującą,‎ ‎nagradzającą‎ ‎litanię za‎ ‎bluźnierstwa‎ ‎świata,‎ ‎odmawianą‎ ‎we wszystkich‎ ‎kościołach‎ ‎Rzymu‎ ‎po‎ ‎Mszy‎ ‎św., lub‎ ‎przy‎ ‎wystawieniu‎ ‎Najświętszego‎ ‎Sakra mentu. I.‎ ‎Niech‎ ‎będzie‎ ‎Bóg‎ ‎błogosławiony. (To‎ ‎samo‎ ‎lud‎ ‎powtarza‎ ‎za‎ ‎każdym‎ ‎wez waniem). II.‎ ‎Błogosławione‎ ‎święte‎ ‎Jego‎ ‎Imię. III.‎ ‎Błogosławiony‎ ‎Jezus‎ ‎Chrystus,‎ ‎praw‎¬ dziwy‎ ‎Bóg‎ ‎i‎ ‎prawdziwy‎ ‎Człowiek. IV.‎ ‎Błogosławione‎ ‎Imię‎ ‎Jezusowe. ‎V.‎Błogosławione‎ ‎Najsłodsze‎ ‎Serce Jezusa.

[madohora]

Modlitwa‎ ‎przed‎ ‎spowiedzią. Boże‎ ‎najwyższy,‎ ‎łaskawy‎ ‎i‎ ‎cierpli wy!‎ ‎Ty‎ ‎w‎ ‎wielkiej‎ ‎dobroci‎ ‎swej‎ ‎obie całeś‎ ‎odpuszczenie‎ ‎grzechów‎ ‎wszytkim żałującym‎ ‎i‎ ‎pokutującym‎ ‎grzesznikom. Ojcze‎ ‎mój,‎ ‎oto‎ ‎ja,‎ ‎nędzne‎ ‎i‎ ‎niewdzięcz ne‎ ‎stworzenie,‎ ‎zgrzeszyłem‎ ‎przeciwko
Modlitwy‎ ‎przed‎ ‎spowiedzią i‎ ‎Komunią‎ ‎św.
Niechaj,‎ ‎o‎ ‎Panie!‎ ‎kraj‎ ‎nasz‎ ‎odczuje słodycz‎ ‎Twej‎ ‎miłości‎ ‎i‎ ‎postępuje‎ ‎wier nie‎ ‎za‎ ‎Tobą‎ ‎w‎ ‎szeregu‎ ‎wszystkich‎ ‎ludów, idących‎ ‎we‎ ‎wspaniałości‎ ‎prawdy,‎ ‎w‎ ‎ra dości‎ ‎cnoty,‎ ‎w‎ ‎świetle‎ ‎chrześcijańskiego postępu,‎ ‎w‎ ‎wiecznem‎ ‎weselu‎ ‎zbawienia. Nowy‎ ‎wiek,‎ ‎o‎ ‎Jezu!‎ ‎skłania‎ ‎się przed‎ ‎Boskim‎ ‎Majestatem‎ ‎Twojej‎ ‎mło dości,‎ ‎zawsze‎ ‎pięknej,‎ ‎zawsze‎ ‎nowej. Daj,‎ ‎aby,‎ ‎gdziekolwiek‎ ‎przebywa‎ ‎nie śmiertelna‎ ‎dusza,‎ ‎stamtąd‎ ‎szły‎ ‎do‎ ‎Cie bie,‎ ‎Króla‎ ‎wieków‎ ‎i‎ ‎Chrystusa‎ ‎Zwy- i‎ ‎ciężcy,‎ ‎uczucia‎ ‎czci,‎ ‎uwielbienia‎ ‎i‎ ‎miło ści.‎ ‎Amen.

[madohora]

Homonim

Bez _ _ _ _ _

Czyje te _ _ _ _ _ _?!

O _ _ _ _ _(6 liter)// O _ _ _ _ _(6 liter)

[cusiew44]

madohora napisała:

> Homonim
>
> Bez OBRAZY
>
> Czyje te OBRAZY?!
>
> OBRAZY (6 liter)// OBRAZY(6 liter)

[madohora]

Nie powtórzę wszak dwa razy
Zawsze tutaj są obrazy

[madohora]

Krzyżówka z hasłem:

[madohora]

Inaczej paralizator

[madohora]

Pejcz

[madohora]

Wyrazy wpisujemy tylko poziomo. W każdą kratkę wpisujemy dwie litery, a w każdym rzędzie dwa hasła. Pierwsze dwa wyrazy możemy potraktować na dwa sposoby - albo jako jeden wyraz albo jako dwa wyrazy. Dodatkowo ostatnia litera danego wyrazu jest zarazem pierwszą następnego (z jednym wyjątkiem, bo nie udało mi się znaleźć odpowiedniego wyrazu). Litery w zielonym polu złożą się na rozwiązanie zadania

[madohora]

Skóra drzewa

[madohora]

Samica barana

[madohora]

Uczestnictwo w rekolekcjach trwających przynajmniej trzy dni;

[madohora]

Teraz przez przypadek mi to wpadło w oko - cały wyraz - wytwórca betonu z Częstochowy

[madohora]

[madohora]

Letni znak zodiaku

[madohora]

[madohora]

Okrąg lub miasto

[madohora]

Dziś już coraz rzadsze kobiece imię

[madohora]

Mała w Muminkach

[madohora]

Ona z rana jak śmietana

[madohora]

Szarada Anagramowa

SAK włożyłam w LUK
Nie znajdziesz go, choćbyś spuchł

K _ _ _ _ _(6 liter)

[cusiew44]

KLUSKI

[madohora]

Na kolację zimne nóżki
A na obiad kluski!

[madohora]

Szarada Anagramowa

A ile ty pijesz tych KAW
Dobrze. Więc się dalej baw

K _ _ _(4 litery)

[cusiew44]

KAWA

[madohora]

Do tego kawa
I już jest zabawa

[madohora]

O‎ ‎najczystsza‎ ‎Dziewico,‎ ‎niepokala na‎ ‎Matko‎ ‎Boża,‎ ‎wesprzyj‎ ‎mnie,‎ ‎abym Ciało‎ ‎i‎ ‎Krew‎ ‎ukochanego‎ ‎Syna‎ ‎Two jego‎ ‎z‎ ‎jak‎ ‎największą‎ ‎czcią,‎ ‎pokorą i‎ ‎wdzięcznością‎ ‎przyjął.‎ ‎Amen. Przed‎ ‎przyjęciem*‎ ‎N.‎ ‎Sakramentu. Panie!‎ ‎nie‎ ‎jestem‎ ‎godzien,‎ ‎abyś wszedł‎ ‎do‎ ‎przybytku‎ ‎serca‎ ‎mego,‎ ‎ale rzeknij‎ ‎tylko‎ ‎słowem,‎ ‎a‎ ‎będzie‎ ‎zbawiona dusza‎ ‎moja. Po‎ ‎Komunii‎ ‎świętej. Jesteś‎ ‎więc‎ ‎już‎ ‎ze‎ ‎mną,‎ ‎o‎ ‎Panie mój‎ ‎najdroższy!‎ ‎Witam‎ ‎Cię,‎ ‎Zbawi cielu,‎ ‎u‎ ‎mnie‎ ‎goszczącego;‎ ‎witam‎ ‎Cię z‎ ‎uczuciem‎ ‎najgłębszej‎ ‎czci‎ ‎i‎ ‎pokory i‎ ‎niewysłowionego‎ ‎szczęścia.‎ ‎O‎ ‎Boże mój,‎ ‎jakże‎ ‎zdołam‎ ‎okazać‎ ‎Ci‎ ‎wdzięcz ność‎ ‎moją‎ ‎za‎ ‎tak‎ ‎wielką‎ ‎łaskę,‎ ‎żeś‎ ‎Ty, Pan‎ ‎i‎ ‎Zbawiciel‎ ‎mój,‎ ‎duszę‎ ‎moją‎ ‎na wiedził‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎zamieszkał!‎ ‎Błogosław duszo‎ ‎moja‎ ‎Panu‎ ‎i‎ ‎nie‎ ‎zapominaj‎ ‎o‎ ‎mi łosierdziu‎ ‎Jego;‎ ‎dziękuj‎ ‎Mu‎ ‎i‎ ‎uwielbiaj Go,‎ ‎jak‎ ‎tylko‎ ‎zdołasz.‎ ‎Dziękuj‎ ‎Mu‎ ‎i‎ ‎Ty, o‎ ‎ukochana‎ ‎Matko‎ ‎moja,‎ ‎Maryo,‎ ‎św. Aniele‎ ‎Stróżu‎ ‎mój‎ ‎i‎ ‎wy‎ ‎wszyscy‎ ‎świę ci‎ ‎Pańscy!

[madohora]

Teraz‎ ‎na‎ ‎twarz‎ ‎upadamy,‎ ‎o‎ ‎bądźże‎ ‎pozdrowiona, Do‎ ‎stóp‎ ‎Twoich‎ ‎się‎ ‎schylamy,‎ ‎o‎ ‎bądźże‎ ‎uwielbiona. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. O‎ ‎Marya!‎ ‎do‎ ‎pogrzebu‎ ‎będziem‎ ‎Tobie‎ ‎służyli, Twoje‎ ‎Najświętsze‎ ‎Ciało‎ ‎do‎ ‎grobu‎ ‎prowadzili. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Gdy‎ ‎Cię‎ ‎z‎ ‎kościoła‎ ‎wyniosą,‎ ‎my‎ ‎Cię‎ ‎widzieć‎ ‎pragniemy, Wszyscy‎ ‎pobożnymi‎ ‎głosy‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎zawołamy: Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Jak‎ ‎Apostołowie‎ ‎święci,‎ ‎kiedy‎ ‎Ciebie‎ ‎chowali, Płacząc,‎ ‎że‎ ‎Matka‎ ‎odeszła,‎ ‎gorzkie‎ ‎łzy‎ ‎wylewali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Kiedy‎ ‎w‎ ‎obłoku‎ ‎wzniesieni,‎ ‎z‎ ‎całego‎ ‎świata‎ ‎byli, Ażeby‎ ‎Ci‎ ‎Matko‎ ‎Boska‎ ‎do‎ ‎pogrzebu‎ ‎służyli. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Teraz,‎ ‎o‎ ‎Matko‎ ‎Najświętsza,‎ ‎serca‎ ‎swe‎ ‎wylewamy, O‎ ‎co‎ ‎prosić,‎ ‎orędować,‎ ‎na‎ ‎tern‎ ‎miejscu‎ ‎mamy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. A‎ ‎najprzód‎ ‎Ciebie‎ ‎Marya.‎ ‎pokornie‎ ‎upraszamy, Kiedy‎ ‎do‎ ‎twego‎ ‎pogrzebu‎ ‎wszyscy‎ ‎Ci‎ ‎służyć‎ ‎mamy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Najwyższemu‎ ‎Pasterzowi‎ ‎daj‎ ‎Matko‎ ‎życie,‎ ‎zdrowie, Niech‎ ‎nie‎ ‎doznaje‎ ‎nic‎ ‎złego,‎ ‎w‎ ‎Biskupiej‎ ‎lat‎ ‎osnowie. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Kościół‎ ‎święty‎ ‎Katolicki,‎ ‎racz‎ ‎Maryo‎ ‎bronić, A‎ ‎od‎ ‎ręki‎ ‎niedowiarków‎ ‎swoją‎ ‎tarczą‎ ‎zasłonić. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.‎ ‎. NieprzyjaeieJe‎ ‎Kościoła‎ ‎Syna‎ ‎Twego‎ ‎racz‎ ‎stłumić, A‎ ‎wiernych‎ ‎czcicieli‎ ‎Jego,‎ ‎Twoją‎ ‎przyczyną‎ ‎bronić. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t,‎ ‎d. Biskupów‎ ‎i‎ ‎Duchowieństwo,‎ ‎prosimy‎ ‎Cię,‎ ‎broń‎ ‎zawsze, Niechaj‎ ‎wiodą‎ ‎swe‎ ‎owieczki,‎ ‎wszędzie‎ ‎na‎ ‎dobro‎ ‎nasze. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Broń‎ ‎powietrza,‎ ‎głodu,‎ ‎ognia,‎ ‎pożar‎ ‎niech‎ ‎nas‎ ‎omija, Niechaj‎ ‎mamy‎ ‎wiek‎ ‎spokojny,‎ ‎prosimy‎ ‎Cię‎ ‎Marya. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Uproś‎ ‎że‎ ‎nam,‎ ‎o‎ ‎Maryo!‎ ‎grzechów‎ ‎naszych‎ ‎zgładzenie, Abyśmy‎ ‎przy‎ ‎Twym‎ ‎obrazie‎ ‎otrzymali‎ ‎zbawienie. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Pobłogosław‎ ‎nasze‎ ‎domy,‎ ‎broń‎ ‎ich‎ ‎od‎ ‎wszelkiej‎ ‎szkody: Broń‎ ‎pożarów,‎ ‎ognia,‎ ‎głodu,‎ ‎broń‎ ‎od‎ ‎złego‎ ‎szkody. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Domownikom‎ ‎naszym,‎ ‎Panno!‎ ‎daj,‎ ‎aby‎ ‎zdrowi‎ ‎byli, Wespół‎ ‎z‎ ‎nami,‎ ‎gdy‎ ‎wrócimy,‎ ‎Ciebie‎ ‎Matko‎ ‎wielbili. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

[madohora]

Żegnamy‎ ‎cię‎ ‎Jasna‎ ‎Góro‎ ‎o‎ ‎Klasztorze‎ ‎wspaniały, Nie‎ ‎wiem,‎ ‎czyli‎ ‎nie‎ ‎ostatni,‎ ‎raz‎ ‎me‎ ‎nogi‎ ‎w‎ ‎nim‎ ‎stały. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Żegnamy‎ ‎Cię‎ ‎Marya,‎ ‎Matko‎ ‎nasza‎ ‎Królowa, Żegnamy‎ ‎Cię‎ ‎Jasna-Górska,‎ ‎poroocniczko‎ ‎gotowa, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Musimy‎ ‎Cię‎ ‎już‎ ‎opuścić,‎ ‎o‎ ‎Częstochowska‎ ‎Pani, Kiedy‎ ‎na‎ ‎Cię‎ ‎wspominamy,‎ ‎zalewamy‎ ‎się‎ ‎Izami. Błogcslaw‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bywaj‎ ‎zdrowa‎ ‎Jasna‎ ‎Góro,‎ ‎miejsce‎ ‎święte‎ ‎wybrane, Na‎ ‎tej‎ ‎górze‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎klasztorze,‎ ‎Matki‎ ‎naszej‎ ‎kochanej. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Twój‎ ‎ten‎ ‎obraz‎ ‎i‎ ‎święta‎ ‎Twarz,‎ ‎nie‎ ‎wiem‎ ‎czy‎ ‎ją‎ ‎oglądam, I‎ ‎te‎ ‎słowa‎ ‎bywaj‎ ‎zdrowa,‎ ‎na‎ ‎tern‎ ‎miejscu‎ ‎zaśpiewam. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t‎ ‎d. Moje‎ ‎oczy‎ ‎Cię‎ ‎więcej,‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎Obrazie‎ ‎uwidzą, I‎ ‎me‎ ‎nogi,‎ ‎czy‎ ‎te‎ ‎drogi‎ ‎Twoje‎ ‎jeszcze‎ ‎odwiedzą. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Żegnamy‎ ‎i‎ ‎was‎ ‎Kapłani,‎ ‎nasi‎ ‎nauczyciele, Jakoście‎ ‎nas‎ ‎nauczyli,‎ ‎Słowa‎ ‎Bożego‎ ‎wiele. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. O!‎ ‎wy‎ ‎pobożni‎ ‎Kapłani,‎ ‎miejsca‎ ‎tego‎ ‎strażnicy, Błagajcie‎ ‎też‎ ‎tu‎ ‎za‎ ‎nami‎ ‎Panny‎ ‎BogaRodzicy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Żegnamy‎ ‎was‎ ‎święte‎ ‎Dróżki,‎ ‎któreśmy‎ ‎obchodzili, 1‎ ‎mękę‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎nabożnie‎ ‎rozmyślali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bądźcie‎ ‎zdrowe,‎ ‎miejsca‎ ‎święte,‎ ‎Wniębowzięcia‎ ‎Maryi, Które‎ ‎Jezus‎ ‎postanowił,‎ ‎by‎ ‎powiększyć‎ ‎chwałę‎ ‎Jej. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bądźcie‎ ‎zdrowe‎ ‎góry,‎ ‎lasy‎ ‎tu‎ ‎na‎ ‎tej‎ ‎Jasnej‎ ‎Górze, Przy‎ ‎których‎ ‎my‎ ‎cześć‎ ‎dawali‎ ‎Jezusowi,‎ ‎Maryi. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bądźcie‎ ‎zdrowi‎ ‎wszyscy‎ ‎ludzie,‎ ‎którycheśmy‎ ‎poznali, Na‎ ‎tej‎ ‎górze‎ ‎Jasno-Górskiej,‎ ‎różne‎ ‎pieśni‎ ‎śpiewali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Gdyby‎ ‎nam‎ ‎Bóg‎ ‎dał‎ ‎łaskę,‎ ‎żebyśmy‎ ‎się‎ ‎widzieli, Jeszcze‎ ‎na‎ ‎Jasnej‎ ‎Górze‎ ‎z‎ ‎pobożnością‎ ‎słuchali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. A‎ ‎gdy‎ ‎przyjdziemy‎ ‎do‎ ‎domów,‎ ‎będziemy‎ ‎rozgłaszali, Czegośmy‎ ‎na‎ ‎Jasnej-Górze‎ ‎z‎ ‎pobożnością‎ ‎słuchali. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

[madohora]

I‎ ‎począł‎ ‎knuć‎ ‎spisek‎ ‎przeciwko‎ ‎królowi.‎ ‎Do zamku‎ ‎lanckorońskiego‎ ‎zwoływał‎ ‎zjazdy‎ ‎szla chty,‎ ‎werbował‎ ‎wojska‎ ‎przeciwko‎ ‎królowi‎ ‎i‎ ‎stąd wyruszył‎ ‎do‎ ‎walki‎ ‎bratobójczej,‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎jak wiadomo‎ ‎został‎ ‎pokonany.‎ ‎Przy‎ ‎końcu‎ ‎życia widzimy‎ ‎Zebrzydowskiego‎ ‎przepasanego‎ ‎pa skiem‎ ‎św.‎ ‎Franciszka,‎ ‎w‎ ‎habicie‎ ‎zakonnym‎ ‎po kutującego‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎swego‎ ‎żywota‎ ‎w‎ ‎pustel ni‎ ‎Magdaleny.‎ ‎Kroniki‎ ‎podają‎ ‎nam‎ ‎o‎ ‎założeniu Kalwarji‎ ‎następującą‎ ‎historję. Razu‎ ‎jednego‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎smutny‎ ‎prze chadzał‎ ‎się‎ ‎po‎ ‎licznych‎ ‎komnatach‎ ‎lanckoroń skiego‎ ‎zamku,‎ ‎żona‎ ‎jego‎ ‎Dorota‎ ‎siedziała‎ ‎przy oknie,‎ ‎spoglądając‎ ‎na‎ ‎obszerną‎ ‎krainę‎ ‎widoczną z‎ ‎okien‎ ‎zamku.‎ ‎Słońce‎ ‎chyliło‎ ‎się‎ ‎ku‎ ‎zachodo wi...‎ ‎Nagle‎ ‎pani‎ ‎Dorota‎ ‎ujrzała‎ ‎nad‎ ‎górą‎ ‎Żarek wielką‎ ‎jasność‎ ‎i‎ ‎trzy‎ ‎ogniste‎ ‎krzyże,‎ ‎ręką‎ ‎wska zała‎ ‎je‎ ‎mężowi.‎ ‎Oboje‎ ‎uklękli‎ ‎dla‎ ‎oddania‎ ‎czci cudownemu‎ ‎zjawisku.‎ ‎Dłuższy‎ ‎czas‎ ‎krzyże‎ ‎te widać‎ ‎było‎ ‎na‎ ‎niebie‎ ‎aż‎ ‎wreszcie‎ ‎znikły‎ ‎razem z‎ ‎ostatniemi‎ ‎promieniami‎ ‎zachodzącego‎ ‎słońca. Wtedy‎ ‎w‎ ‎głowie‎ ‎Zebrzydowskiego‎ ‎powstała myśl‎ ‎wybudowania‎ ‎na‎ ‎tem‎ ‎miejscu‎ ‎świątyni‎ ‎na cześć‎ ‎Pańską.‎ ‎Zrazu,‎ ‎podobno,‎ ‎Zebrzydowski miał‎ ‎zamiar‎ ‎wybudować‎ ‎zwykłą‎ ‎kapliczkę, w‎ ‎której‎ ‎pleban‎ ‎lanckoroński‎ ‎i‎ ‎kapelan‎ ‎Zebrzy dowskiego,‎ ‎w‎ ‎dni‎ ‎krzyżowe,‎ ‎odprawialiby‎ ‎na bożeństwo‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎on‎ ‎i‎ ‎jego‎ ‎żona‎ ‎spędzaliby wolne‎ ‎chwile‎ ‎w‎ ‎czasie‎ ‎wielkiego‎ ‎postu‎ ‎na‎ ‎kon templacji‎ ‎o‎ ‎męce‎ ‎Pańskiej.‎ ‎Przez‎ ‎cały‎ ‎rok‎ ‎jesz cze‎ ‎odkładał‎ ‎chwilę‎ ‎rozpoczęcia‎ ‎budowy,‎ ‎praw dopodobnie‎ ‎z‎ ‎powodu‎ ‎braku‎ ‎wzoru‎ ‎odpowie dniego‎ ‎na‎ ‎świątynię. Dopiero‎ ‎następnego‎ ‎roku‎ ‎zjawił‎ ‎się‎ ‎przed Zebrzydowskim‎ ‎jego‎ ‎dworzanin‎ ‎Hieronim‎ ‎Strza ła‎ ‎z‎ ‎prośbą,‎ ‎aby‎ ‎mu‎ ‎pozwolił‎ ‎odbyć‎ ‎pielgrzymkę

[madohora]

W‎ ‎latach‎ ‎1611—17‎ ‎wybudowano‎ ‎szereg‎ ‎dal szych‎ ‎kaplic‎ ‎i‎ ‎kościołów,‎ ‎a‎ ‎mianowicie:‎ ‎Domek Matki‎ ‎Boskiej,‎ ‎Włożenia‎ ‎krzyża,‎ ‎Bramę‎ ‎Za chodnią,‎ ‎Pierwszego‎ ‎Upadku,‎ ‎Serca‎ ‎Matki‎ ‎Bo skiej,‎ ‎Bramy‎ ‎Sądowej,‎ ‎Rafaela‎ ‎oraz‎ ‎kapliczkę Pięciu‎ ‎Braci‎ ‎Pustelników, O‎ ‎odpusty‎ ‎dla‎ ‎Kalwarji‎ ‎starał‎ ‎się‎ ‎sam‎ ‎Ze brzydowski,‎ ‎W‎ ‎tym‎ ‎celu‎ ‎wysłał‎ ‎do‎ ‎Rzymu‎ ‎ks, prałata‎ ‎Foxa,‎ ‎który‎ ‎osobiście‎ ‎przedłożył‎ ‎papie żowi‎ ‎prośby‎ ‎wojewody.‎ ‎Zdziwiony‎ ‎nadmierne- mi‎ ‎wymaganiami‎ ‎wojewody,‎ ‎sekretarz‎ ‎papieski miał‎ ‎wtedy‎ ‎zawołać:‎ ‎„Wy‎ ‎podobno‎ ‎Rzym‎ ‎w‎ ‎wa szej‎ ‎Polsce‎ ‎chcecie‎ ‎założyć".‎ ‎Odpusty‎ ‎jednak z‎ ‎wielkim‎ ‎trudem‎ ‎udało‎ ‎się‎ ‎uzyskać‎ ‎u‎ ‎papieża Pawła‎ ‎V,‎ ‎Pierwszy‎ ‎odpust‎ ‎nadany‎ ‎był‎ ‎w‎ ‎roku 1605,‎ ‎tylko‎ ‎na‎ ‎lat‎ ‎10,‎ ‎drugi‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1612,‎ ‎już‎ ‎zu pełny‎ ‎dla‎ ‎tych‎ ‎wszystkich,‎ ‎którzyby‎ ‎poprzednio opatrzeni‎ ‎Sakramentami‎ ‎świętemi,‎ ‎te‎ ‎drogi‎ ‎Mę ki‎ ‎Pańskiej‎ ‎obchodzili,‎ ‎modląc‎ ‎się‎ ‎ustawicznie na‎ ‎Kościół,‎ ‎za‎ ‎wykorzenię‎ ‎herezji‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎zgodę panów‎ ‎chrześcijańskich.‎ ‎Trzeci‎ ‎odpust‎ ‎nadany był‎ ‎przez‎ ‎tegoż‎ ‎samego‎ ‎papieża‎ ‎i‎ ‎dotyczył‎ ‎tyl ko‎ ‎tych,‎ ‎którzy‎ ‎dla‎ ‎jakiejś‎ ‎ważnej‎ ‎przyczyny nie‎ ‎mogliby‎ ‎obejść‎ ‎wszystkich‎ ‎dróżek,‎ ‎żeby‎ ‎nie byli‎ ‎pozbyci‎ ‎korzyści‎ ‎zupełnego‎ ‎odpustu.‎ ‎Pó źniej,‎ ‎w‎ ‎miarę‎ ‎przybywania‎ ‎kaplic‎ ‎i‎ ‎rozszerze nia‎ ‎dróżek‎ ‎Stolica‎ ‎Apostolska‎ ‎nadawała‎ ‎coraz to‎ ‎inne‎ ‎odpusty.‎ ‎Dla‎ ‎większego‎ ‎uczczenia‎ ‎tego miejsca‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎zabronił‎ ‎stawiać‎ ‎bud i‎ ‎kramów‎ ‎kupieckich, W‎ ‎roku‎ ‎1621‎ ‎umarł‎ ‎Mikołaj‎ ‎Zebrzydowski, a‎ ‎dzieło‎ ‎przez‎ ‎niego‎ ‎rozpoczęte‎ ‎dalej‎ ‎prowadził syn‎ ‎jego‎ ‎Jan.‎ ‎Wybudował‎ ‎on‎ ‎następujące‎ ‎ka plice:‎ ‎Bramy‎ ‎Wschodniej,‎ ‎Obnażenia,‎ ‎Zdjęcia z‎ ‎krzyża‎ ‎i‎ ‎Znalezienia‎ ‎krzyża,‎ ‎przebudował‎ ‎zaś kaplicę‎ ‎Grobu‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej.‎ ‎Dla‎ ‎obsługują

[madohora]

mi‎ ‎łzami.‎ ‎Obecny‎ ‎przy‎ ‎tem‎ ‎ks.‎ ‎pleban‎ ‎z‎ ‎Marcy- poręby‎ ‎widząc‎ ‎w‎ ‎tem‎ ‎palec‎ ‎Boży,‎ ‎radził‎ ‎panu Paszkowskiemu‎ ‎oddać‎ ‎obraz‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎w‎ ‎Mar- cyporębie,‎ ‎gdyż‎ ‎nie‎ ‎godzi‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎domu‎ ‎przetrzy mywać‎ ‎obrazu,‎ ‎zapomocą‎ ‎którego‎ ‎Bóg‎ ‎dziwne znaki‎ ‎czyni.‎ ‎Paszkowski‎ ‎usłuchał‎ ‎rady‎ ‎księdza plebana,‎ ‎puścił‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎drogę‎ ‎do‎ ‎Marcyporęby, zabierając‎ ‎obraz,‎ ‎ale‎ ‎kierowany‎ ‎jakąś‎ ‎niewi dzialną‎ ‎siłą,‎ ‎pobłądził‎ ‎w‎ ‎lesie‎ ‎i‎ ‎przybył‎ ‎zamiast do‎ ‎Marcyporęby‎ ‎na‎ ‎Kalwarję‎ ‎Zebrzydowską. I‎ ‎tu‎ ‎obraz‎ ‎zostawił.‎ ‎Wieść‎ ‎o‎ ‎tem‎ ‎cudownem zdarzeniu‎ ‎prędko‎ ‎rozeszła‎ ‎się‎ ‎po‎ ‎całej‎ ‎okolicy, doszła‎ ‎do‎ ‎biskupa‎ ‎krakowskiego,‎ ‎który‎ ‎nie uwierzył‎ ‎odrazu‎ ‎w‎ ‎cudowność‎ ‎zjawiska,‎ ‎lecz wyznaczył‎ ‎komisję‎ ‎celem‎ ‎zbadania‎ ‎go.‎ ‎Ale w‎ ‎łonie‎ ‎komisji‎ ‎powstał‎ ‎spór.‎ ‎Jedna‎ ‎część‎ ‎uwie rzyła‎ ‎w‎ ‎prawdziwość‎ ‎cudu,‎ ‎druga‎ ‎zaś‎ ‎radziła czekać‎ ‎na‎ ‎dalsze‎ ‎znaki.‎ ‎Wobec‎ ‎tego‎ ‎obraz umieszczono‎ ‎w‎ ‎zakrystji.‎ ‎Dopiero‎ ‎dalsze‎ ‎wska zówki‎ ‎woli‎ ‎Bożej‎ ‎skłoniły‎ ‎ks.‎ ‎biskupa‎ ‎sufragana Oborskiego‎ ‎do‎ ‎umieszczenia‎ ‎cudownego‎ ‎obrazu w‎ ‎klasztorze.‎ ‎Działo‎ ‎się‎ ‎to‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1642,‎ ‎dnia 4‎ ‎października.‎ ‎Kilka‎ ‎lat‎ ‎później,‎ ‎bo‎ ‎w‎ ‎roku 1648‎ ‎Jan‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎wybudował‎ ‎dla‎ ‎obrazu kaplicę‎ ‎.‎ ‎z‎ ‎ciosowego‎ ‎kamienia,‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎się obraz‎ ‎do‎ ‎dzisiejszego‎ ‎dnia‎ ‎znajduje. Odtąd‎ ‎spieszą‎ ‎tu‎ ‎ludzie‎ ‎ze‎ ‎wszystkich‎ ‎stron Polski‎ ‎i‎ ‎zagranicy,‎ ‎aby‎ ‎odwiedzić‎ ‎pamiętne miejsca‎ ‎Męki‎ ‎Pańskiej‎ ‎i‎ ‎złożyć‎ ‎hołd‎ ‎Najśw,‎ ‎Ma- rji‎ ‎Pannie,‎ ‎Trudno‎ ‎zliczyć,‎ ‎ile‎ ‎łask‎ ‎spłynęło‎ ‎tu na‎ ‎biedny‎ ‎naród‎ ‎Polski,‎ ‎ilu‎ ‎nieszczęśliwych i‎ ‎strapionych‎ ‎znalazło‎ ‎ulgę‎ ‎i‎ ‎pociechę‎ ‎w‎ ‎cier pieniach,‎ ‎Tu‎ ‎gromadzą‎ ‎się‎ ‎Polacy‎ ‎z‎ ‎najdalszych zakątków‎ ‎Rzeczypospolitej,‎ ‎dając‎ ‎w‎ ‎ten‎ ‎sposób dowód‎ ‎przynależności‎ ‎do‎ ‎narodu‎ ‎polskiego,‎ ‎— W‎ ‎niektóre‎ ‎lata‎ ‎liczba‎ ‎pątników‎ ‎dosięgała‎ ‎na-

[madohora]

jedno‎ ‎maleńkie‎ ‎okienko‎ ‎i‎ ‎dwoje‎ ‎drzwi.‎ ‎Pierw szym‎ ‎jego‎ ‎restauratorem‎ ‎był‎ ‎ojciec‎ ‎Thynel,‎ ‎któ ry‎ ‎wszystkie‎ ‎dróżki‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎restaurował; później‎ ‎przebudował‎ ‎i‎ ‎samą‎ ‎kaplicę‎ ‎i‎ ‎do‎ ‎dzisiej szej‎ ‎formy‎ ‎ją‎ ‎doprowadził‎ ‎Feliks‎ ‎Gąsior.‎ ‎Tru mna‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎pod‎ ‎ołtarzem, w‎ ‎sklepionym‎ ‎i‎ ‎Żelaznem!‎ ‎kratami‎ ‎opatrzonym grobie.‎ ‎W‎ ‎trumnie‎ ‎bywa‎ ‎chowana‎ ‎drewniana figura‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej. O‎ ‎kościele‎ ‎tym‎ ‎opowiadają‎ ‎następującą‎ ‎hi- storję,‎ ‎która‎ ‎miała‎ ‎się‎ ‎zdarzyć‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1660: Ojciec‎ ‎Hiacynty‎ ‎Stradomski,‎ ‎przybyły‎ ‎do‎ ‎kon wentu‎ ‎kalwaryjskiego‎ ‎na‎ ‎wizytację‎ ‎Braci,‎ ‎ujrzał kościół‎ ‎Grobu‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎w‎ ‎ogniu.‎ ‎Wysłał tedy‎ ‎prędko‎ ‎brata‎ ‎Focjusza,‎ ‎aby‎ ‎zgromadził ludzi‎ ‎na‎ ‎ratunek.‎ ‎I‎ ‎o‎ ‎dziwo!‎ ‎Przybyli‎ ‎ludzie‎ ‎za miast‎ ‎gorejącego‎ ‎kościoła,‎ ‎zobaczyli‎ ‎Aniołów i‎ ‎Świętych‎ ‎Pańskich,‎ ‎którzy‎ ‎w‎ ‎światłości‎ ‎wiel kiej‎ ‎cześć‎ ‎Matce‎ ‎Najświętszej‎ ‎oddawali,‎ ‎Jasność taką‎ ‎widziano‎ ‎kilkakrotnie,‎ ‎a‎ ‎nawet,‎ ‎jak‎ ‎opo wiadają‎ ‎pątnicy,‎ ‎słychać‎ ‎tam‎ ‎często‎ ‎dźwięczne pienia‎ ‎chórów‎ ‎niebieskich. Z‎ ‎tej‎ ‎kaplicy‎ ‎niedołężni‎ ‎i‎ ‎chorzy‎ ‎powracają uzdrowieni,‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎nieszczęśliwi‎ ‎doznają‎ ‎ulgi i‎ ‎pociechy‎ ‎w‎ ‎cierpieniach,‎ ‎a‎ ‎heretycy‎ ‎i‎ ‎odszcze- pieńcy‎ ‎porzucają‎ ‎swoje‎ ‎błędy.‎ ‎Liczne‎ ‎cuda,‎ ‎któ re‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎zdarzyły,‎ ‎świadczą‎ ‎o‎ ‎skuteczności modlitwy‎ ‎na‎ ‎tern‎ ‎miejscu. Kaplica‎ ‎Ukrzyżowania. Kaplica‎ ‎ta‎ ‎zbudowana‎ ‎jest‎ ‎z‎ ‎ciosowego‎ ‎ka mienia.‎ ‎Znajdują‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎słynne‎ ‎na‎ ‎całą‎ ‎Pol skę‎ ‎obrazy‎ ‎artysty‎ ‎malarza‎ ‎Franciszka‎ ‎Lekszyc- kiego,‎ ‎rodem‎ ‎z‎ ‎Krakowa.‎ ‎Stare‎ ‎kroniki‎ ‎opisują, że‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1615‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wniebowstąpienia‎ ‎Pań

16
skiego,‎ ‎o‎ ‎godzinie‎ ‎pierwszej‎ ‎po‎ ‎północy‎ ‎słychać tu‎ ‎było‎ ‎niewymownie‎ ‎mile‎ ‎brzmiące‎ ‎głosy dzwonów.‎ ‎Tu‎ ‎także‎ ‎jeden‎ ‎zapamiętały‎ ‎grzesznik i‎ ‎apostata‎ ‎w‎ ‎cudowny‎ ‎sposób‎ ‎został‎ ‎nawróco ny‎ ‎na‎ ‎łono‎ ‎Kościoła‎ ‎katolickiego. Kaplica‎ ‎Upadku‎ ‎Trzeciego. Długi‎ ‎czas‎ ‎stał‎ ‎tu‎ ‎posąg‎ ‎Zbawiciela‎ ‎świata bez‎ ‎kaplicy.‎ ‎Dopiero‎ ‎gdy‎ ‎zaczęły‎ ‎się‎ ‎koło‎ ‎nie go‎ ‎dziać‎ ‎cuda,‎ ‎Franciszek‎ ‎Rusocki,‎ ‎skarbnik oświęcimski,‎ ‎kazał‎ ‎wymurować‎ ‎dla‎ ‎niej‎ ‎kaplicę. Miejsce‎ ‎to‎ ‎otoczone‎ ‎jest‎ ‎aureolą‎ ‎wiary‎ ‎z‎ ‎powo du‎ ‎licznych‎ ‎cudów‎ ‎i‎ ‎łask‎ ‎tu‎ ‎doznawanych. Zakończenie. W‎ ‎książeczce‎ ‎swojej‎ ‎wspomniałem‎ ‎tylko q‎ ‎niektórych‎ ‎ważniejszych‎ ‎miejscach‎ ‎góry‎ ‎kal- waryjskiej,‎ ‎gdzie‎ ‎Bóg‎ ‎w‎ ‎szczególniejszy‎ ‎sposób obdarza‎ ‎ludzi‎ ‎swojemi‎ ‎łaskami‎ ‎i‎ ‎czyni‎ ‎cuda, gdyż‎ ‎ściśle‎ ‎rzecz‎ ‎biorąc,‎ ‎to‎ ‎na‎ ‎Kalwarji‎ ‎Zebrzy dowskiej‎ ‎niema‎ ‎miejsca,‎ ‎gdzieby‎ ‎ludzie‎ ‎nie‎ ‎do znawali‎ ‎łask‎ ‎od‎ ‎Boga‎ ‎(w‎ ‎szczególniejszy‎ ‎spo sób),‎ ‎Każdy‎ ‎tedy‎ ‎Polak-katolik‎ ‎powinien‎ ‎się starać,‎ ‎aby‎ ‎przynajmniej‎ ‎raz‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎Kalwarję odwiedzić‎ ‎i‎ ‎pomodlić‎ ‎się‎ ‎tam‎ ‎o‎ ‎lepszą‎ ‎dolę‎ ‎dla siebie‎ ‎i‎ ‎dla‎ ‎Ojczyzny,‎ ‎oraz‎ ‎o‎ ‎zbawienie‎ ‎duszy swojej‎ ‎i‎ ‎bliźnich.

[madohora]

4)‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎za‎ ‎udział‎ ‎w‎ ‎pro cesji‎ ‎z‎ ‎Najśw.‎ ‎Sakramentem.‎ ‎Warun ki‎ ‎jak‎ ‎Nr.‎ ‎1. (Odpusty‎ ‎pod‎ ‎Nr.‎ ‎3‎ ‎i‎ ‎4‎ ‎mo żna‎ ‎uzyskać‎ ‎i‎ ‎gdzieindziej). 5)‎ ‎Uczęszczający‎ ‎na‎ ‎Nowennę‎ ‎św. Pawła‎ ‎(rozpoczyna‎ ‎się‎ ‎9‎ ‎stycznia) zyskują‎ ‎odpust‎ ‎7‎ ‎lat‎ ‎za‎ ‎każdy‎ ‎dzień nowenny,‎ ‎zupełny‎ ‎zaś‎ ‎przy‎ ‎zwykłych warunkach‎ ‎w‎ ‎dowolnym‎ ‎dniu‎ ‎nowen ny‎ ‎zyskują‎ ‎ci‎ ‎tylko,‎ ‎którzy‎ ‎uczęsz czali‎ ‎na‎ ‎nowennę‎ ‎każdego‎ ‎dnia. 6)‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎za‎ ‎odmówienie cząstki‎ ‎różańca‎ ‎przed‎ ‎Najśw.‎ ‎Sakra mentem.‎ ‎Powyższy‎ ‎odpust‎ ‎można uzyskać‎ ‎i‎ ‎gdzieindziej. 7)‎ ‎100‎ ‎dni‎ ‎odpustu‎ ‎każdego‎ ‎dnia na‎ ‎wezwanie:‎ ‎(Beatissima‎ ‎Maria‎ ‎Virgo Częstochoviensis,‎ ‎adiuva‎ ‎nos!)‎ ‎Naj świętsza‎ ‎Mar‎ ‎jo‎ ‎Panno‎ ‎Częstochowska, wspieraj‎ ‎nas!

[madohora]

tygodniu,‎ ‎jeśli‎ ‎cłicą‎ ‎korzystać‎ ‎z‎ ‎od pustów‎ ‎Papieskich.‎ ‎Do‎ ‎uzyskania odpustów‎ ‎Dominikańskich‎ ‎koniecznem jest‎ ‎odmawiać‎ ‎jedną‎ ‎część‎ ‎Różańca 3‎ ‎razy‎ ‎w‎ ‎tygodniu‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎cały‎ ‎Różaniec w‎ ‎ciągu‎ ‎tygodnia. 2)‎ ‎Wpisani‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza‎ ‎Karme- litańskiego‎ ‎winni‎ ‎zawsze‎ ‎nosić‎ ‎na‎ ‎so bie‎ ‎takowy‎ ‎(lub‎ ‎medalik‎ ‎szkaplerzo- wy),‎ ‎zachować‎ ‎czystość‎ ‎według‎ ‎swego stanu‎ ‎i‎ ‎przestrzegać‎ ‎posty‎ ‎kościelne. Prócz‎ ‎tego‎ ‎dla‎ ‎pozyskania‎ ‎przywile ju‎ ‎„Sobotniego”‎ ‎(mocą‎ ‎którego‎ ‎dusza ich‎ ‎przez‎ ‎Marję‎ ‎w‎ ‎pierwszą‎ ‎sobotę po‎ ‎śmierci‎ ‎będzie‎ ‎wybawiona‎ ‎z‎ ‎czy- śca,‎ ‎w‎ ‎co‎ ‎Kościół‎ ‎pozwala‎ ‎wierzyć), muszą‎ ‎odmawiać‎ ‎„godziny‎ ‎mniejsze” t.‎ ‎j.‎ ‎Officium‎ ‎Parvum‎ ‎o‎ ‎Matce‎ ‎Bo- żęj,‎ ‎w‎ ‎razie‎ ‎słusznej‎ ‎przyczyny‎ ‎ka płan‎ ‎wpisujący‎ ‎do‎ ‎Bractwa‎ ‎może‎ ‎za mienić‎ ‎ten‎ ‎obowiązek‎ ‎na‎ ‎inny.‎ ‎Od mawiający‎ ‎Brewiarz‎ ‎od‎ ‎tego‎ ‎obo wiązku‎ ‎są‎ ‎zwolnieni.‎ ‎Kto‎ ‎zaś‎ ‎nie umie‎ ‎czytać,‎ ‎winien‎ ‎zachować‎ ‎wstrze mięźliwość‎ ‎od‎ ‎mięsa‎ ‎w‎ ‎środy‎ ‎i‎ ‎soboty

[madohora]

„Skarbcie‎ ‎sobie‎ ‎skarby‎ ‎to‎ ‎nie bie,‎ ‎gdzie‎ ‎ani‎ ‎rdza,‎ ‎ani‎ ‎mól nie‎ ‎psuje‎ ‎i‎ ‎gdzie‎ ‎złodzieje‎ ‎nie Wykopują,‎ ‎ani‎ ‎4ra</nę.“
(Mat.‎ ‎VI.‎ ‎20.)
Są‎ ‎jeszcze‎ ‎inne,‎ ‎które‎ ‎trudno‎ ‎tu wszystkie‎ ‎wyliczyć.‎ ‎Jest‎ ‎także‎ ‎pasek czarny,‎ ‎skórzany‎ ‎Pocieszenia‎ ‎Najśw. Marji‎ ‎Panny.‎
Aby‎ ‎dostąpić‎ ‎tych‎ ‎wszystkich‎ ‎od pustów‎ ‎niekoniecznie,‎ ‎potrzeba‎ ‎do kładnie‎ ‎o‎ ‎nich‎ ‎wiedzieć‎ ‎i‎ ‎pamiętać, ale‎ ‎dosyć‎ ‎jest‎ ‎mieć‎ ‎stałą‎ ‎intencję (habitualną),‎ ‎jak‎ ‎to‎ ‎wyżej‎ ‎powiedzia no,‎ ‎pozyskania‎ ‎takowe,‎ ‎którą‎ ‎dobrze codziennie‎ ‎odnawiać,‎ ‎rozumie‎ ‎się przy‎ ‎wypełnianiu‎ ‎naznaczonych‎ ‎wa runków. Wiele‎ ‎z‎ ‎powyższych‎ ‎odpustów można‎ ‎ofiarować‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎w‎ ‎czyścu

[madohora]

Po pierwsze: wcale nie tak łatwo o jeden z warunków odpustu: brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego. Nam się często tylko tak wydaje, że żadnego grzechu nie chcemy, ale gdyby tak podrążyć temat, to może wyglądać inaczej.

[madohora]

Wybrane praktyki związane z uzyskaniem odpustu zupełnego:

[madohora]

Adoracja i ucałowanie Krzyża w trakcie liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek;

[madohora]

Przyjęcie Pierwszej Komunii świętej lub pobożny udział w takiej uroczystości;

[madohora]

Odmówienie w całości (i bez przerwy) przynajmniej jednej części różańca (pięciu dziesiątek) w kościele, kaplicy publicznej, w rodzinie, wspólnocie zakonnej czy pobożnym stowarzyszeniu, połączone z rozmyślaniem nad rozważanymi tajemnicami (odmówienie poza tymi miejscami lub wspólnotami - odpust cząstkowy);

[madohora]

Odprawienie Drogi Krzyżowej po spełnieniu następujących warunków:
- odprawienie przed urzędowo erygowanymi stacjami Drogi Krzyżowej (np. w kościele, na placu przykościelnym);
- musi być 14 krzyżyków;
- rozważanie Męki i śmierci Chrystusa (nie jest konieczne rozmyślanie o poszczególnych tajemnicach każdej stacji);
- wymaga się przechodzenia od jednej stacji do drugiej (przy publicznym odprawianiu wystarczy, aby prowadzący przechodził, jeśli wszyscy wierni nie mogą tego czynić); jeśli ktoś z powodu słusznej przyczyny (np. choroby, podróży, zamknięcia kościoła itp.) nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych tutaj warunków, zyskuje odpust zupełny po przynajmniej półgodzinnym pobożnym czytaniu lub rozważaniu Męki Chrystusa

[madohora]

W dniach od 1 do 8 listopada za nawiedzenie cmentarza z równoczesną modlitwą za zmarłych - codziennie odpust zupełny, który można ofiarować wyłącznie za zmarłych (za nawiedzenie cmentarza w inne dni - odpust cząstkowy również wyłącznie za zmarłych)

[madohora]

Udział w nabożeństwie Gorzkich Żalów jeden raz w Wielkim Poście w jakimkolwiek kościele na terenie Polski

[madohora]

Jeśli wierny powodowany motywem wiary przyjdzie z pomocą potrzebującym współbraciom, pomagając im osobiście lub dzieląc się z nimi swoimi dobrami, uzyskuje odpust cząstkowy

[madohora]

Karuzela (fr. carrousel) – urządzenie rekreacyjne obracające się wokół własnej osi przenoszące osoby siedzące na obrzeżu koła. W typowej karuzeli pasażerowie zajmują miejsca na siedzeniach, które często mają kształt zwierząt lub pojazdów. Karuzele są charakterystycznym elementem wesołych miasteczek, placów zabaw i festynów.

[madohora]

szybkoobrotowe - istnieją liczne modele w różnych wariantach. Niektóre posiadają kabiny, obracające się wokół własnej osi niezależnej od osi głównej, inne np. łańcuchowe - obracające się na łańcuchach siodełka. Wszystkie te urządzenia muszą posiadać zabezpieczenia przed wypadnięciem pasażera i są regularnie kontrolowane pod kątem ich stanu technicznego

[madohora]

ręczne - napędzane siłą ludzkich mięśni

[madohora]

typu Boczna Huśtawka (Pasażerowie już nie siadają w kierunku oglądających a uchwyty nie są już przymocowane do ściany ławki lecz do osobnych stelaży. Ława taka idzie z góry na dół wykonując huśtanie na lewo i na prawo)

[madohora]

Bujak sprężynowy – element wyposażenia placu zabaw, lub wolnostojące urządzenie-zabawka, przeznaczone najczęściej dla dzieci w wieku przedszkolnym. Podstawowym elementem jest sprężyna, na której umocowano siedzenie z uchwytami. Kształt elementu górnego wraz z siedzeniem, często zaprojektowany w formie zwierzaka wykonany jest z drewna lub tworzywa sztucznego. Bujak spotykany jest często jako element wyposażenia sklepów, dużych galerii handlowych, poczekalni a nawet restauracji i innych miejsc użyteczności publicznej.

[madohora]

CZEKOLADOWE MAKARONIKI

Wychodzi około 15 ciastek
1 szklanka cukru pudru
½ szklanki sproszkowanych migdałów (około 2 uncji pokrojonych migdałów, sproszkowanych)
3 łyżki niesłodzonego kakao w proszku holenderskiego procesu
2 duże białka jaj, w temperaturze pokojowej
5 łyżek cukru pudru

Nadzienie z kremu maślanego (użyj ulubionego przepisu lub wyszukaj Lebovitz na www.davidlebovitz.com )
1. Rozgrzej piekarnik do 375 stopni. Wyłóż dwie blachy do pieczenia pergaminem i przygotuj rękaw cukierniczy z gładką końcówką (około 1/2 cala).
2. Zmiel cukier puder z proszkiem migdałowym i kakao, aby nie było grudek (użyj blendera lub robota kuchennego).
3. W misce stojącego miksera elektrycznego ubij białka, aż zaczną się podnosić i zachować swój kształt. W trakcie ubijania dodawaj cukier puder, aż będzie bardzo sztywny i sztywny.
4. Ostrożnie wymieszaj suche składniki w dwóch partiach z ubitymi białkami za pomocą elastycznej gumowej szpatułki. Gdy masa będzie gładka i nie będzie widać smug białka, przestań składać i zeskrob ciasto do rękawa cukierniczego.
5. Wyszprycuj ciasto na wyłożonych pergaminem blachach do pieczenia w 1-calowych kołach (około 1 łyżka ciasta na każdą), równomiernie rozmieszczonych w odległości 1 cala od siebie.
6. Uderzyć kilka razy blachą do pieczenia o blat, aby spłaszczyć makaroniki, a następnie piec przez 15 do 18 minut. Całkowicie ostudź, a następnie wyjmij z blachy do pieczenia.
7. Posmaruj wnętrze makaroników niewielką ilością kremu maślanego, a następnie ułóż je razem. Odstawiamy na co najmniej jeden dzień przed podaniem, aby smaki się połączyły.

[madohora]

Podczas gdy makaroniki często wzbudzają miłość od pierwszego kęsa, większość ludzi zadowala się samym ich zjedzeniem. Nagree porzucił karierę w inżynierii chemicznej, aby je doskonalić.

[madohora]

Podczas rewolucji francuskiej w 1789 r. dwie benedyktynki ubiegające się o azyl płaciły za mieszkanie piekąc i sprzedając makaroniki, stając się znane jako „Siostry Macaron”. To były wszystkie jednowarstwowe ciasteczka bezowe, a nie dzisiejsza odmiana dwupiętrowa. Uznanie za wynalezienie należy do Pierre'a Desfontainesa. W 1930 roku ten potomek założyciela paryskiej luksusowej cukierni, Ladurée, umieścił dwa makaroniki z ganache, tworząc ciastko i inspirując swoich fanatycznych zwolenników. Dziś Ladurée sprzedaje 15 000 makaroników dziennie.

[madohora]

Było tak wiele zmiennych: jak postępować z białkami; temperatura; pogoda; jak długo ciasto ma odpocząć; w jakim piekarniku pieczesz. Raz po raz psułam całe partie” — mówi Nagree i wiedziała, co robi. Przypisuje jej doświadczenie w inżynierii chemicznej, które dało jej „sposob myślenia o ich robieniu, krok po kroku i przeanalizuj, co poszło nie tak”.

[madohora]

Zainspirowany Ladurée, Nagree tworzy niestandardowe makaroniki na wesela. Bergamotka i Wanilia na wesele w kolorze zieleni i kości słoniowej, Róża z maślanym nadzieniem z dodatkiem róży na wesele w kolorze różowym, Marakuja i Wanilia na ślub w kolorze fioletu i kości słoniowej oraz Kardamon, Miód, Pomarańcza i Czekolada na ślub o tematyce zielonej i brązowej.

[madohora]

A dyć jak bydziecie we nojbliższym czasie na jakim festynie a bydzie tam sztand ze tymi maszketami, to namowiom do kupiynio se tego na dziobniyncie. Ze kożdyj zorty weźcie se przinajmnij mało tyteczka. Ze jednyj strony - pomaszkecicie se trocha a ze drugij strony - pomogecie tymu regionalnymu maszketowymu geszeftowi. Bo jak te handlyrze z maszketami nom zbankrutujom, to już yno zostanie nom chińszczyzna, czyli psinco. Dyć trza mieć staranie o regionalne ślonskie łone!

[madohora]

Górale przyjechali do Ludźmierza święcić bukiety z ziół i kwiatów. Według tradycji ludowej, poświęcone ziele ma magiczną moc - może m.in. leczyć lub chronić przed burzą. W nabożeństwie wzięły udział liczne poczty sztandarowe, muzyka góralska, orkiestry dęte i Strzelcy Podhalańscy. Homilię wygłosił bp nominat o. Damian Muskus.

[madohora]

Warto przypomnieć, że św. Wawrzyniec wg tradycji miał być przed śmiercią torturowany, rozciągany na żelaznych rusztach i pieczony żywcem. Zmarł 10 sierpnia 258.

[madohora]

Odpust w parafii św. Marii Magdaleny w Rabce-Zdroju (zdjęcia)
Z okazji odpustu parafialnego, w kościele św. Marii Magdaleny w Rabce-Zdroju odbyła się uroczysta msza święta, z udziałem parafian, księży i przedstawicieli organizacji i stowarzyszeń.

[madohora]

[madohora]

Wielki Festiwal Kalwarii Žemaičių lub Wielki Festiwal Kalwarii Żmudzkiej ( litewski : Didieji Žemaičių Kalvarijos atlaidai ) to rzymskokatolicki festiwal poświęcony Najświętszej Maryi Pannie. Festiwal odbywa się corocznie i odbywa się co roku w lipcu w małym miasteczku Žemaičių Kalvarija na Żmudzi na Litwie , przyciągając wielu pielgrzymów i turystów.

[madohora]

Festiwal przyciąga wielu pielgrzymów ze Żmudzi i Litwy , wiele kościołów katolickich na Litwie organizuje wycieczki dla ludzi. Od 2004 roku przybywa turystów i pielgrzymów z krajów UE , zwłaszcza z Polski , Irlandii , Niemiec i Hiszpanii .

[madohora]

Jak się to stało? Słuchajmy !-
Franciszek przepędził noc na modlitwie
w ulobionym kościółku Porcyunkuli w
miesiącu Październiku, roku 1221. Go-
rąco się modląc miał zachwycenie, o ja-
kiem często czytamy w żywocie Świętych,
W zachwyceniu widział Franciszek same-
go Chrystusa Pana w niezmiernej jas-
ności, około tronu jego Najśw. Maryę
Pafrtję i wiele aniołów Jak niegdyś
święty Szczepan ujrzał chwałę Bożą i za-
wołał „Oto widzę niebiosa otworzone a
Syna człowiąóżego po prawicy Bożej“:
tak też *Sviern^ sługa Boży Franciszek
widział Mistrza sívcjego w zgromadzeniu
Świętych.
Tedy rzekł Chrystus Pan do kran-
eiszka: „üpro^sobie łaskę dla grzeszni-
ków, jaką ęhedsz“. Polecając się, opiece
Najświętszej Panny, którą jako swą matką
niebieską uważał, odpowiedział Franci-
szek : „Ja ubogi grzesznik majestat Twój
Boski błagam o miłosierdzie nad grze,-
sznikami. 'Daj to, Panie dobrotliwy, aby
wszyący, którzy z sercem skruszonem
■powiadali się grzechów swoich i odwiedzają ten Kościółek, otrzymali odpust
dośkonały kar zasłużonych“.
Z prośbą Franciszka połączyła i Naj-
świętsza Panna Marya swe modlitwy, a
Syn Boży, który ukochanej swej matce
żadnej prośby odmówić nie może, wy-
pełnił błaganie sługi swego. „Twoja
prośba niechaj będzie wysłuchaną.“ Kto-
kolwiek w tym kościele, wyznawszy w
świętej spowiedzi szczerze grzechy swoje,
modlić się będzie, otrzyma odpuszczenie
kar doczesnych, za grzechy swoje zasłu-
żonych. Lecz idź do Namiestnika mego
Papieża Honoiyusza III, opowiedz mu
wszystko i proś go o potwierdzeń e od-
pustu.“
Papież Honoryusz III w owym czasie
nie daleko się bawił, przebywał bowiem
w Perugii. Natychmiast powstał św.
Franciszek i udał się w towarzystwie je-
dnego zakonnika do Perugii. Papież
mile go przyjął i pilnie uważał na każde
słówo Franciszka ; przekonał się, iż Chry-
stus Pan rzeczywiście objawił się Fran-
ciszkowi.

[madohora]

Nakoniec Papież Grzegorz XV. dnia
4 Lipca 1622 ustanowił, że odpust Pöi-
Jcyunkuli mógł być zyskanym od wier1
nych we wszystkich kościołach zakonów
św. Franciszka i nawet w innych ko-
ściołach, którym ten przewilej jest dany
przez Stolicę Apostolską. Grzegorz XV.
zastrzegł równocześnie, iż tylko w wła-
ściwym kościele Porcyunkuli przy Asyżu
pod warunkiem tylko św. Spowiedzi’ w
innych zaś kościołach pod warunkiem
także Komunii świętej i modlitwy na
intencyą Ojca św. wierni mogli dostąpić
odpustu.
Gdzie może więc obecnie być zyskany
odpust Porcyunkuli? Odpowiadamy 1)
w kościele^ Porcyunkuli przy Asyżu; 2)
w kościele zakonów franciszkańskich;
Zakony franciszkańskie zaś są trojakie:
I)zakoń męzki Braci Mniejszych. Q)zakori
żeński Klarysek* III) zakon żeński tych
osób, które pod regułą św. Franciszka
wspólne w klasztorach prowadzą życie;
W takowyćh zaś kościołach? indzie ist-
nieje tylko trzeci zakon świętego Fran-
ciszka ludzi w świecie żyjących, nie masz
odpustu Porcyunkuli.

[madohora]

Jakim jest odpust Porcyunkuli ?
Odpust Porcyunkuli jest odpustem
zupełnym, posiadającym jeszcze inne
zalety.
Abyśmy poznali ważność odpustu zu-
pełnego, musimy zwrócić uwagę na
sprawiedliwość Pana Boga. Otóż Pan
Bóg jest sprawiedliwy, wszystkowiedzący,
miłosierny. Ponięważ jest sprawiedliwy,
karać musi za każdy grzech. Grzech
śmiertelny Pan Bóg karze karą wieczną
w piekle, grzech powszedni karą do-
czesną. Przez Sakrament Pokuty od-
puszcza nam Pan Bóg grzechy popeł-
nione i równocześnie karę wieczną a
przynajmniej część kar doczesnych.
Kary doczesne odpokutować możemy
przez modlitwę, cierpliwość, dobre
uczynki, umartwienia. Przez odpust
także gładzimy albo wszystkie albo nie-
które kary doczesne.
Kościół ma władzę udzielania odpustu
i korzystać z odpustów jest rzeczą bardzo
zbawienną. Kiedy nam Kościół udziela
odpustu, to czyni zadość sprawiedliwości
Boskiej za nas, biorąc zasługi z niewyczerpanegc skarbu zasług Chrystusa Pana
i Świętych.
Taki odpust jest dwc, aki : zupełny
i niezupełny. Zupełny odpust ten jest,
gdy wszystkie kary doczesne się od-
puszcza ; odpust niezupełny ten jest,
gdy tylko część Kar doczesnych bywają
odpuszczone,
Abyśmy dostąpili odpustu zupełnego,
musimy być w stanie łaski i wypełnić
dokładnie dobre uczynki lub warunki,
które są przepisane do zyskania odpustu.
Odpust P'wcyunkuli jest zupełnym
odpustem. Kto zyska takowy, odpu-
szczają mu się wszystkie kary doczesne
a gdyby umarł w tei chwili, prostą drogą
szedłby do nieba.
Staraj rig ile możesz o zyskanie od-
pustu zupełnego.

[madohora]

Drugi raz odwiedzając kościół
tak się módl :
Przy drugim odwiedzamu kościoła pra-
gnę, Boże mój, zyskać odpust zupełny j
ofiaruję go za dusze moich rodziców
Wieczny Boże Ojcze, w połączeniu z
Najświętszą Panną Maryą i z Wszystkimi
Świętymi ofiaruję Tobie najdroższą krew
Jezusa Chrystusa. Przez krew Jego dzię-
kuję Ci za wszystkie łaski, któremiś
Najświętszą Pannę obdarzył i niepoka-
laną od grzechu pierworodnego zacho-
wał. Cała piękna i łaski pełna jest Boga-
rodzica Marya. Ofiaruję Tobie Ojcze
wszechmogący krew Jezusa Chrystusa i
zasługi niepokalanej Matki Jego za na-
wrócenie grzeszników, podwyższenie Ko-
ścioła katolickiego, wykorzenię kacerstwa
i pokój pomiędzy chrześcianami.
Na intencyę Ojca św. ofiaruję Tobie
wszystkie moje modlitwy, drugi raz ten
kościół odwiedzając. nadziel mi łaskawie
odpustu zupełnego Porcyunkuli. A po-
nieważ rozkazałeś, czcić rodziców i miło-
wać ich, przed Tobą pamiętam na dusze
moich rodziców. Ten świat już opuścili
a może 'ich dusze w czyścu są trapione.
Z otchłani czyścowCj wołają do innie ;■
„Pamiętaj na nas, synu nasz, córko na-
szą ! “ Zmiłuj się nad nimi i przyjm’j
ofiarę moję, bo ofiaruję za nich odpust
Porcyunkuli. Nieub^ti będą przez ten
odpust wybawieni z więzienia czyśco-
wego. Amen.
Najświętsza Parnią umiłowana przez
Syna Twego Jezusa Chrystusa ! Dla mi-
łości Twojej, którąś miała ku Synowi
Twemu i dla nieskończonej miłości Syna
Twego ku Tobie, o Matko, łącz modlitwy
i zasługi Twoje z mojemi nieudolnemi
prośbami i wyprowadź z czyśca dusze oj-
ców moich do światłości Syna Twego. A.
5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś, 5 Chwaía, 1 Wierzę.

[madohora]

Szóste odwiedzenie.
intencyą : ■Ghcę ofiarować odpust Dor-
cyunkuli za te dssze, które cierpią dla
mojej wirty.
Pokłon Ci czynię, ukrzyżowany Zba-
wicielu, i całuję rany Twoje. Nabożhie
rozważam te boleści, któreś cierpiał, gdy
noga prawa do krzyża została przybitą.
Ubolewam nad okrutną męką, którą po-
nosiłeś dla zbawienia mojego i dziękuję
Toivie za miłość’ nieprzebraną, która była
przyczyną niewinnej śmierci Twojej.
Przez zasługi boleŚfci Twoich wynika-
jących z prawej nogi Twojej proszę Cię,
abyś kierował nogi moje na drodze przy-
kazań Twoich. Niechaj idę z cnoty do
cnoty, aż Cię ujrzę Pana i Boga mego
w Syonie niebieskim. Niechaj nigdy
nogi moje nie zbłądzą do złego. Niech
Ci się podoba Panie, abyś mię wyrwał-
Panie ku ratunkowi memu wejrzyj.
Gdy rozważam nieprawości moje, zatrwoży się serce moje, bo się rozmno-
żyły nad włosy głowy mojej i serce moje
opbściło mnie. Wyznać muszę, i nieraz
w życiu mojem bliźnieniu słę stałem na
zgubę. Które są cudze grzechy? Te są.
które popełnił bliźńi mój, iż radziłem
mu do grzechu, lub rozkazywałym mu
grzeszyć i zezwalałem na grzech jego.
Ile to razy pobudzałem bliźniego do nie-
sprawiedliwości pochwaliłem ją lub mil-
czałem, gdy grzeszył.
Teraz z całego‘Sérca żałuję, iż postę-
powanie mo^e wtrąciło innych do nie-
szczęścia i może nawet do grzechu śmier-
telnego Zapewnie niejedna dusza w
czyścu cierpi za grzechy, których przy-
czyną ja byłem. Pomocnikiem moim i
obrońcą moimi Ty jesteś, Boże mój,
nie omieszkiwaj mi wszystko przebaczyć
i wybawić z czyśca te dusze, które cier-
pią dla winy mojej. Oharuję za nie od-
pust Porcyunkuli. Wybaw je z otchłani
żalu i kary, przeprowadź je do szczęścia
wiekuistego. Amen.
. . Dodaj : 5 Ojcze nasz 5 Zdrowaś, 5 Chwała,
L Wierzę na intencyą Ojca świętego.

[madohora]

Dziesiąte odwiedzenie
Intencya : Ofiaruję odpust Porcyun-
kuli za dusze wszystkich zmarłych.
Wszechmogący Boże, który panujesz
nad żyjącymi i zmarłymi, ja ubogi że-
brak stoję przed Tobą i ofiaruję Ci
odpust Porcyunkuli za dusze wszystkich
zmarłych. Przeprowadź je do świętego
miasta Jeruzalem, o którym pisze święty
Jan-Ewangelista: „Ja Jan widziałeni
święte maasto Jeruzalem nowe z stępu
jące z nieba od Boga, zgotowane jako
oblubienicę ubraną mężowi swemu.
Niechaj dusze w czyścu cierpiące rtęgo
Szczęścia dostąpią, które zgotowałaś Świę
tym Two: m : I otrze Bóg wszelką łzę
z oczu ich : ąjśmierci dalej nie będzię,
ani smutku, gain krzyku więcej nie bę-
dzie, iż pierwsze rzeczy przeminęły.“
Tyś powstał chwalebnie z grobu,
wszechmogący mój Zbawicielu Jezusie,
daj chwalebne zmartwychwstanie wszy-
stkim duszom w czyścu cierpiącym.
Niechaj na rozkaz Twój wstąpią do nieba
i osięgną tron im zgotowany.
Osobliwie też nademną racz się zmi-
łować ! Tęsknę do Ciebie, Boże mój
Nigdzie nie znajduję pokoju i szczęścia
oprócz w Tobie, mój Paine. Zachowaj
mnie od nowych upadków do grzechu.
Przez Sakrament Pokuty oczyszczona
jest dusza moja. Z Tobą clyćę żyć i
umierać! Nie chcę już nigdy wrócić do
dawniejszych złych nałogów7 moich. Nie
daj Boże, abym umarł w grzechu śmier-
telnym !
Zmiłuj się także nad wszystkimi ży-
jącymi! Ubogim daj chleb dostateczny,
smutnym" pociechę, słabym siłę, utra-
pionym ulgę, chorym zdrowie. Wysłu-
chaj wszyltkie piwby nasze, abyśm^'
dostąpili łaski Twojej do szczęścia 'do-
czesnego i wiecznego.
Odpust Porcyunkuli niechaj mi się
stanie pociechą w godzinie śmierci,
chwałą we. wiecznóśęi,
. Najświętsza Panno, dopełnij nieudolne
nabożeństwo moje. Bądź iiióją matką
i pi$ewodniczką do królestwa Syna
Twego, Jezusa'Chrystusa.
Wszyácy Święci, osobliwie święty Jó-
zefie, święta Barbaro, Aniele Stróżu mój,
święci Patronowie moi módlcie się za
mną, aby' dusza moja została przyjętą
do zgromadzenia waszego w niebie. A.
Dodaj : 5 Ojcze nasz , 5 Zdrowaś, o Chwata,
1 Wierzę na intencyą Ojca świętego.

[madohora]

Nawiedzanie kościołów może się odbywać procesjonalnie lub pojedynczo czyli prywatnie.
Dla uzyskania odpustu jubileuszowego w:

[madohora]

W Radomsku:
kościół famy,
kościół 00. Franciszkanów.

[madohora]

Władza zmiany warunków.
Gdyby kto dla słusznych przyczyn nie mógł
brać udziału w procesjach jubileuszowych lub nie
był w możności prywatnie dopełnić wszystkich przepisanych nawiedzin, wówczas upoważniamy f,
wszystkich proboszczów i spowiedników (w konfe-
sjonale) do zmniejszania ilości nawiedzin lub za-
miany na inne pobożne dzieła zastosowane do osób,
stanu i warunków. Szczególniej do takich zaliczają
się zakonnice, dziewczęta przebywające w Zakła-
dach Żeńskich, chorzy, ludzie słabego zdrowia i wo-
góle ci wszyscy, którzy z powodu pewnych prze-
szkód nie mogą odprawić przepisanych nawiedzin.
Po szpitalach i więzieniach ks. ks. proboszczo-
wie oznaczą sposób uzyskania odpustu jubileuszo-
wego dla chorych lub więźniów, uwzględniając
miejscowe warunki Zakładu. Od obowiązku spo-
wiedzi i Komunji św. zwalniać nie można za wyjąt-
kiem ciężko chorych, którzy spełnić warunków tych
nie mogą.
Władza spowiedników określona jest w Bulli
jubileuszowej.
Pożądaną jest rzeczą, aby duchowieństwo czę-
sto przez ciąg całego roku w swych naukach mó-
wiło wiernym o prawdach wiecznych, potrzebie
pokuty, nawróceniu się i sposobności odprawienia
jubileuszu oraz o władzy obszernej udzielonej spo-
wiednikom.
Pomocą do powyższych nauk, obok innych
dzieł, służyć mogą: Sposób prowadzenia
misji i rekolekcji oraz Ćwiczenia d u -
c h o w n e obrazowo przedstawione opracował ks.
M. Massalski c. 8 zip., Homiletyka T. VI.
r. 1901 „O Jubileuszu“ od sir. 325 do 468.
„Jubileuszka“ będzie wydana.

[madohora]

O dpusty biorą się ze skarbu łask, złożonego w
kościele z zasług Jezusa Chrystusa i Świętych
Pańskich. Gdyż bowiem Pan Jezus przez mękę
swoję Ojcu niebieskiemu za grzechy ludzkie nie-
skończonie obficie zadosyć uczynił, a także i Święci
więcej czynili, niż byli powinni i więcej cierpieli,
niż było potrzebno dla zadosyć uczynienia za ich
ułomności i niedoskonałości: więc z tych pozosta-
łych zasług uzbierał się obfity i niewyczerpany
skarb łaski, który złożony jest w kościele i który
dla wspołeczeństw a, jakie zachodzi między w al-
czącym, cierpiącym i tryum fującym kościołem,
wszystkim wiernym otw arty stoi. W szak to i
Święci równie jako i m y, są członkami ciała Chry-
stusowego, a przez wszystkie członki ciała krew się
przelewa. Przeto owoce O dpustu i duszom w czyscu
mogą byTć przywłaszczone, jużci nie przez wyrok
kościoła, bo dusze cierpiące już nie stoją pod jego
jury sd y k cy ją, ale przez przyczynę za nimi do Boga.
Niektórzy naśmiewają się z tego zasług skarbu,
a to są tacy, co nieznają praw a natury, podług
którego ludzie między sobą tak z winy jako i z
zasługi wspólny udział mają. Jako bowiem wina
rodziców rozciąga się i na potomstwo a jako znów
wnuki korzystają z zasług swych pradziadów; tak
my korzystamy z obfitości zasług Syna Bożego, z
przelania krwi Męczenników i z sławnych czynów
Świętych Pańskich.
Inni zarzucają, że Pan Jezus za męki swoje w
iudzkiem ciele na ziemi cierpiąc otrzymał stosowną
nadgrodę w niebie a zatem z zasług Jego nic dla
nas niepozostanie. Na to można im odpowiedzieć,
że podług tego wniosku nie byłoby ani zbawienia
w ogólności ani Sakramentów świętych w szczegól-
ności, a że właśnie to przyczynienie się zasług Chry-
stusow ych do naszego zbawienia, w scisłym związku
stoi z Jego nadgrodą wychwalę wiekuistej. A gdy
podobnie wznoszą, że Święci także za walki i męki
odebrali już nadgrodę w niebie, tak że nam i z tych już zapłaconych zasług nic niezostanie; to im nie
wiadomo, że Święci włas'nie w tern część swej nad-
grody widzą, z’e się zasługami swemi przyczynić
mogą do poświęcenia serc w iernych i przyw rócenia
im łaski Bożej.

[madohora]

0 Jubileuszowym Odpuście wszczegdlności.
Odpust, Jubileuszowy jest to z u p e ł n y O d p u s t
powszechny, zapowiedziany przez Papieża
wsnystkim wiernym na każde lat 25. Przeciąg
czasu, w którym zyskać można O dpustu, nazywa
się Miłościwe lato czyli Jubileusz. W yraz
pochodzi z hebrejskiego J o b e l t. j. głos trąby i
ma poniekąd podobieństwo do owego żydowskiego Jubileuszu, który dnia dziesiątego miesiąca siod-
mego ludowi trąbą był ogłoszony. Jako bowiem
w starym zakonie poświęcono Bogu dzień sio d my
na dzień spoczynku, a jako następnie r o k siódmy
przeznaczono na sabat czyli rok spoczynku, w który
ani siać ani zbierać niegodziło się a co samo urosło,
należało ubogim; tak rozporządzono święcić po
siedmkroć siedmiu łatach następujący rok pięć-
dziesiąty, jako czytamy 3. Mojż. 25, 10.:
„Poświęcisz rok pięćdziesiąty i ogłosisz odpuszcze-
nie wszystkim obywatelom ziemi tw ojej, albowiem
ten jest jubileusz; wróci się człowiek do majętności
swojej i kaz’dy się wróci do własności swojej i domn dawnego.“

[madohora]

Termin pokuta lub pokuta jest postrzegany w buddyzmie jako reorientacja, podobny do greckiego (μετάνοια metanoia), a chiński termin używany w tekstach buddyjskich (懺悔 / 忏悔, chànhuǐ ) jest tłumaczony jako „pokuta” lub „pokuta”. Proces pokuty rozpoczyna się od rozpoznania niekorzystnego charakteru działania, mowy lub myśli albo stojącej za nimi niezdrowej intencji. Mając świadomość, że wszystkie działania tworzą karmę i mają odpowiednie konsekwencje, rozpoznajemy szkodliwy charakter niezdrowych myśli, słów i czynów i dlatego żałujemy. „Aktywna pokuta” lub pokuta to decyzja o zawróceniu, a nie wyrządzeniu krzywdy, co powoduje oczyszczenie lub oczyszczenie umysłu i przygotowuje grunt dla zbawiennych działań. Całkowita pokuta i pokuta usuwają karmiczne konsekwencje (które być może nadal będą musiały zostać zniesione) i otwierają drogę do całkowitego wyzwolenia nawet tym, którzy są winni skrajnie niewłaściwych działań. Klasycznym przykładem jest rozbójnik i morderca Angulimala ( MN 86, Angulimāla Sutta), który ostatecznie zostaje arhatem , świętym. Zobacz buddyjskie wyznanie pokuty

[madohora]

Materiał opatrunkowy

[balzack]

WATA

[madohora]

Kalambur kołowy

Zwierzę domowe ze szmatą
Dobry jest na lato

K _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

KOMPOT.

[madohora]

Przyznać to muszę
W święta taki z suszem

[cusiew44]

Wymyśl sama bo ten z netu jakiś dziwny jest

[madohora]

Szarada Anagramowa

W moim domu MAZAK LEKIEM na wszelkie zło
Tak jest i tak już przez wieki było

K _ _ _(4 litery) Z M _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

KAWA Z MLEKIEM

[madohora]

Nie jest lekko
Jest kawa a gdzie mleko?

[madohora]

Szarada Anagramowa

Pożycz tej KARMY dla kota
Płacić za nią to już głupota
Kotka nie chce ją tknąć wcale
Ale za to pałaszuje ją Walek

K _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

KRAMY

[madohora]

Kalambur

Białe wiórki ze sprzętem zimowym
Dobre są - nie powiem

K _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter)

[balzack]

KOKOSANKI

[madohora]

Zostaw już te kokosanki
I chodź z nami na sanki

[madohora]

Ariada

Ja w niedzielę w górach byłam (0)
Nieźle się tam nachodziłam (0)
Aż spuchła mi kostka na nodze (4)
Już za wiele nie pochodzę (0)
Mówię o sobie że jestem piernikowa (6)
Bo tu boli d.... a tu znowu głowa (0)
W sobotę ręka w barku (0)
W niedzielę strzyka w karku (0)
Poszłam do SPA a pan mnie do wanny kładzie (0)
I mówi, że to będzie masaż ale w czekoladzie (9)
Dobrze mówię, niech będzie co jest (0)
Bo to już syndrom SKS* (0)

Liczby w nawiasach wskazują, który wyraz stanowi rozwiązanie zadania

*SKS - Starość, k.....starość

[balzack]

KOSTKA PIERNIKOWA W CZEKOLADZIE

[madohora]

Mama już na stole kładzie
Pyszny piernik w czekoladzie

[madohora]

Szarada Anagramowa

Na tych kilka chwil
Schowaj się ZA KIL

L _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

LIZAK

[madohora]

Lizak jak serce
Gdy kochałeś mnie wielce

[madohora]

Dziś dostałam od ciebie róże
Więc z tarota sobie powróżę

[madohora]

Skrótka

To się nazywa _ _ _ _ _

A to jest _ _ _ _ _ _ _

S _ _ _ _(5 liter)// W _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

STAWA//WYSTAWA

[madohora]

Jest w tym wszystkim taka sprawa
Że to jest wystawa

[madohora]

Szarada Anagramowa

Widzisz dziewczyno
On mi funduje i BAL I KINO

B _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

[balzack]

BALONIK

[madohora]

Szarada Anagramowa

BA dobra ta KAWA Z mlekiem
Nie piłam takiej już całe wieki

Z _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

ZABAWA

[madohora]

Widzisz to jest taka sprawa
Że odpust to i święto i zabawa

[madohora]

Metagram

Czy _ _ _ _ _ _ _ _

Wiedzą co to _ _ _ _ _ ____

J _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter)//K _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter)

[balzack]

JAPISZONY//KAPISZONY

[madohora]

Widziałeś, japiszony
Mają kapiszony!

[madohora]

Szarada Anagramowa

Popatrz tu jest KINO
Chodź ze mną dziewczyno
Bo zaraz CI PIERŚ wyskoczy
Dlaczego tym kłujesz ludzi w oczy?!


P _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(11 liter)

[balzack]

PIERŚCIONKI

[madohora]

Czy ty jesteś szalony
Był z oczkiem niebieskim lub czerwonym

[madohora]

Szarada Anagramowa

Szukasz ŁAŃ podpowiem CI
Tylko nie używaj KUSZ
Bo to chyba mi się śni
Aparat wystarczy i już....

Ł _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter)

[balzack]

ŁAŃCUSZKI

[madohora]

Nie mów przed nikim
Że kupiłam medaliki

[madohora]

[madohora]

KRAJANKA MANDARYNKOWA

15 dag mąki, 10 dag masła, 4 jajka, 2 żółtka, 13 dag cukru Krem: 80 dag jogurtu, 200 ml soku pomarańczowego, 15 dag cukru, 2 łyżki żelatyny; Krem II – 60 dag mandarynek, 25 dad śmietanki kremówki, 2 białka, 2 torebki cukru waniliowego, 1 torebka żelatyny, 1 galaretka pomarańczowa.

Jajka i żółtka utrzeć z cukrem na krem, wymieszać z mąką i stopionym masłem. Rozsmarować na blasze. Piec 20 minut w 180°C. Krem I: Żelatynę zalać połową soku. Gdy spęcznieje rozpuścić podgrzewając. Resztę soku wymieszać z jogurtem i cukrem. Wymieszać z żelatyną. Schłodzić. Tężejący krem rozsmarować na cieście. Ostudzić. Krem II: Żelatynę rozpuścić w 100 ml wody. Ubić śmietankę z 1 cukrem waniliowym a białko z drugim. Wymieszać. Połączyć z żelatyną. Wylać na krem jogurtowy, Ostudzić. Ułożyć plastry mandarynek. Zalać galaretką przygotowaną zgodnie z przepisem na opakowaniu.

[madohora]

PRZEKŁADANIEC CHAŁWOWY

Biszkopt: 6 jajek, 2/3 szklanki cukru, 2/3 szklanki mąki pszennej, 1/2 szklanki gorzkiego kakao, 5 dag czekolady deserowej

Białka ubić ze szczyptą soli na sztyawną pianę. Pod koniec ubijania dodawać stopniowo cukier i po jednym żółtku. Nadal ubijać na wysokich obrotach miksera. Po uzyskaniu sztywnej piany powoli dodawać mąkę wymieszaną z kakao i czekoladą. Ciasto przelać do wyłożonej pergaminem formy i piec w 175 C przez 30 -40 minut. Po upieczeniu biszkopt ood razy wyjąć z piekarnika i energicznie wyjąć z formy. Pozostawić do osygnięcia.

Do nasączenia: 2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej, 2 łyżekczki likieru amaretto

Masa chałwowa: 50 dag serka mascarpone, 20 dag śmietany kremówki 30%, 10 dag cukru pudru, 20 dag chałwy o smaku waniliowym, orzechy do dekoracji

Masa chałwowa: Śmietanę kremówkę ubić pod koniec ubijabnia dodać cukier puder i jeszcze przez chwilę ubijać. Śmietanę z cukrem wymieszać z serkiem mascarpone. Na koniec dodać rozdrobnioną chałwę i wymieszać. Wstawić do lodówki na 10-15 minut.

Przekładanie: Dobrze wystudzony biszkopt przekroić na dwie części i nasączyć pączem kawowym. Na poszczegółne warstwy wyłożyć krem chałwowy. Wierzch ciasta posmarować delikatnie pozostałą masą i posypać rozdrobnionymi orzechami. Ciasto wstawić do lodówki.

[madohora]

A gdy już wypiję kawę
No to pójdę na zabawę

[madohora]

Znam się na rasach
A siedzę na kasach

[madohora]

Nie wiem czy mam rację
Tam klient składa reklamację

[madohora]

Współcześnie nieliczne istniejące nadal jarmarki mają miejscowy zasięg lub stanowią rodzaj festynu (Jarmark św. Dominika w Gdańsku, Jarmark Jagielloński w Lublinie lub coroczny jarmark odbywający się 15 sierpnia w Skotnikach).

[madohora]

Stragan (z niem. Schragen) – rodzaj niewielkiego prowizorycznego sklepu, pod namiotem lub w drewnianej budce, a czasem stół lub ława z rozłożonym towarem.

[madohora]

Rękawka – krakowskie święto, obchodzone na Wzgórzu Lasoty po pierwszej wiosennej pełni (obecnie najczęściej we Wtorek Wielkanocny), nawiązujące do słowiańskiej tradycji wiosennego święta zmarłych. Do tradycji Rękawki należy m.in. rzucanie oraz toczenie jaj, symbolu nowego życia.

[madohora]

Do przejawów pierwotnej czci oddawanej zmarłym należało między innymi zrzucanie ze wzgórza pokarmów i monet. Możliwe, że nastąpiło to, w oparciu o, być może jeszcze przedsłowiański, kopiec oraz połączenie wątków z legendy o Kraku z wierzeniami słowiańskim]. Obrzęd może być również echem dawnych tradycji celtyckich związanych z kultem boga śmierci Smertiusa.

[madohora]

W wyniku zakazu obchodów, wydanego przez Austriaków w trakcie zaborów, po odzyskaniu niepodległości aż do końca XX wieku jedyną pozostałością po Rękawce był odpust odbywający się przy pobliskim kościele św. Benedykta. Od 2001 roku na Kopcu i wokół niego odbywa się świecki festyn pod nazwą „Tradycyjne Święto Rękawki”, organizowany przez Centrum Kultury Podgórza oraz Drużynę Wojów Wiślańskich „Krak”, nawiązujący do domniemanego przedchrześcijańskiego charakteru zwyczaju, w ramach którego prezentowane są inscenizacje obrzędów związanych z nadejściem wiosny, pokazy rekonstrukcji życia we wczesnośredniowiecznych osadach oraz walka wojów

[madohora]

Odpustowi towarzyszą kramy z kiermaszem zabawek ludowych, strzelnice sportowe, karuzele dla dzieci, loterie fantowe itp. Na straganach wyłożone są plastikowe zabawki, pierścionki z kolorowymi oczkami, słodycze, w tym tradycyjne serca z piernika. Osobliwością krakowskiego odpustu są drewniane figurki żydowskich grajków i Żydów studiujących Torę (figurki tzw. „żydków”). Innym charakterystycznym elementem krakowskiego odpustu są tradycyjne, małe precelki nawlekane na nić, tworzące wieniec. Popularności dawnego obyczaju sprzyja bliskie sąsiedztwo Lasku Wolskiego i Kopca Kościuszki, tradycyjnych tras spacerowych.

[madohora]

Krakowski Emaus był wielkim, uroczystym spacerem mieszczan krakowskich po całym dniu siedzenia za stołem. Przerodził się z czasem w ludową zabawę, rodzaj odpustu. W tym ludowym święcie w XIX wieku brała udział znacząca część mieszkańców Krakowa.

[madohora]

Cukierek jest wytwarzany z cukru, wody, syropu (np. truskawkowego), ubitych ze szczyptą soli białek, żelatyny i mąki ziemniaczanej. Po ugotowaniu masy jest ona wylewana na płaską blachę i po wystygnięciu krojona w kwadraty o boku ok. 3 cm

[madohora]

[madohora]

Tradycyjny smakołyk, zwykle o smaku owocowym i galaretowatej konsystencji, wyrabiany ze skrobi pszennej lub mąki ziemniaczanej oraz cukru z dodatkiem środków barwiących i aromatyzujących. Zamiast cukru pierwotnie używano miodu, a obecnie często stosuje się wiórki kokosowe. Rachatłukum jest podawane w postaci kostek oprószonych cukrem pudrem.

[madohora]

[madohora]

Wyobraźmy sobie jakąś wyższą uczelnię na Śląsku, a na niej wydział humanistyczny. Powiedzmy historia, historia sztuki, kulturoznawstwo, dziennikarstwo czy coś podobnego. I tam właśnie jakiś student trzeciego lub czwartego roku ma plan pisania pracy magisterskiej. Dodatkowo wyobraźmy sobie, że do wydziałów kultury urzędów marszałkowskich w Katowicach czy Opolu wpływa projekt na dofinansowanie pewnego procesu badawczego. I teraz wreszcie powiem, że ów plan pisania pracy magisterskiej czy temat procesu badawczego jest taki sam. Chodzi o przebadanie i opisanie słodyczy sprzedawanych na Śląsku w budach, czyli na straganach pod kościołami podczas odpustów.

[madohora]

[madohora]

Ciasto makaronikowe wykorzystywane jest m.in. do wytwarzania mazurków: do wypieku całych blatów na mazurki lub tylko do ich wykończenia.

[madohora]

proteiny pochodzenia zwierzęcego i roślinnego wzajemnie uzupełniające się, dostarczające we właściwych proporcjach i ilościach aminokwasy egzogenne i endogenne
wielonienasycone tłuszcze roślinne obniżające poziom cholesterolu i zapobiegające miażdżycy
witaminy, zwłaszcza E oraz z grupy B
liczne składniki mineralne (fosfor, siarka, potas, magnez, wapń, żelazo, cynk, miedź, selen)

[madohora]

[madohora]

Muzeum makaronoków Sala ekspozycyjna składa się z paneli opisowych bogatych w ilustracje, interaktywnych terminali, maszyn i starych przyrządów kuchennych. Poruszono wiele tematów, w tym epos o drzewie migdałowym na różnych kontynentach i przez stulecia, tysiąc jeden aspektów słodkich migdałów, niebezpieczeństwa i zastosowania gorzkich migdałów… nie wspominając o „Historii i tworzeniu makaronika”.

[madohora]

W hołdzie pokoleniom rzemieślników , którzy zbudowali reputację Montmorillon, miasta Macaron, Maison Rannou-Métivier otworzył w 2003 r. Muzeum Migdałów i Makaroników , w którym ujawniono wszystkie sekrety – lub prawie – tego ciastka z migdałami.

[madohora]

Pozwól, że opowiem ci trochę o sobie. Nazywam się „Macaron” lub „Gerber”, ale tak między nami, wolę być nazywany „Macaron”. Jestem okrągła i kusząca dla oka. Składam się głównie z mąki migdałowej, cukru i białek jaj. Przez lata niewiele się zmieniło w moich komponentach. Zawsze miałem bardzo klasyczny smak, a moje kolory zawsze były bardzo łagodne, ale ostatnio dwóch renomowanych szefów kuchni eksperymentowało ze mną, dając mi niezliczone kolory i smaki przekraczające najśmielsze wyobrażenia. Przez lata wielu eksperymentowało z moim kształtem, ale kiedy tylko jest to możliwe, wolę moją klasyczną, okrągłą formę.

[madohora]

Ciasteczka Macaron narodziły się we Włoszech i zostały wprowadzone przez szefa kuchni Katarzyny Medycejskiej w 1533 r. w czasie jej małżeństwa z księciem Orleanu, który został królem Francji w 1547 r. jako Henryk II. Termin „makaron” ma to samo pochodzenie, co słowo „makaron” – oba oznaczają „dobre ciasto”.

[madohora]

[madohora]

Jest to rodzaj drożdżowej bułki w kształcie pierścienia, o zwartym miąższu i miękkiej skórce. Swoją konsystencję zawdzięcza krótkiemu czasowi wyrastania ciasta oraz temu, że przed pieczeniem wkłada się go na kilka sekund do wrzącej wody. Bajgle posypane są czasem makiem, sezamem lub płatkami suszonej cebuli. Wytwarza się także słodkie odmiany, często z dodatkiem rodzynek i cynamonu

[madohora]

Użyj świeżych bajgli szybko, ponieważ wysychają i twardnieją w ciągu kilku dni. Całkowicie schłodzone bułeczki przechowuj w temperaturze pokojowej w plastikowych torebkach lub natychmiast zamroź. Chłodzenie sprawia, że ​​szybciej się starzeją. Odśwież bajgle, lekko zwilżając zewnętrzną część – wilgotny ręcznik papierowy działa dobrze – i piecz w temperaturze 350 F przez 10 minut.

[madohora]

Bajgiel zyskał na popularności od lat 60. Konsumpcja wzrosła 20-krotnie, a sami Amerykanie zjadają ponad 4 funty bajgli na osobę rocznie, w większości mrożonych.

[madohora]

Precel – wyrób piekarniczy, o kształcie podobnym do cyfry 8, posypany makiem, sezamem bądź solą.

[madohora]

Pierwotna nazwa smakowitej przekąski brzmi prietolas albo bracellae.
Precle, jak zwykło się uważać, nie pochodzą z Niemiec. Zgodnie z tradycją, na pomysł ich wypiekania mieli wpaść włoscy mnisi. Starsi zakonnicy częstowali nowicjuszy i dzieci pieczonym ciastem zakręconym w kształt skrzyżowanych ramion, czyli na wzór modlitewnej postawy zakonników.

[madohora]

Typowe dla kupnych precli, jak również dla tych jest to, że najsmaczniejsze są świeże. Pyszne tylko w dzień przygotowania. Mam jednak dla was dobrą wiadomość. Spróbowałam przechować ciasto przez noc w lodówce. Połowę precli upiekłam na kolację, a połowę od razu po uformowaniu włożyłam do lodówki. Rano wyciągnęłam surowe precle z lodówki, zanurzyłam w wodzie z sodą i upiekłam świeżutkie precle na śniadanie Natomiast precle z dnia wczorajszego, aby były smaczniejsze można podgrzać w piekarniku, aż skórka będzie chrupiąca.

[madohora]

Piernik – ciasto o słodko-pikantnym smaku, o długiej trwałości, zrobione z mąki pszennej lub żytniej, miodu, karmelizowanego cukru, tłuszczu, jajek, wody (lub mleka), środka spulchniającego, mocno przyprawione przyprawami korzennymi. Nazwa piernik wywodzi się od staropolskiego słowa „pierny”, czyli pieprzny.

[madohora]

Pierniki sztukowe występują w formie mniejszych i większych ciastek, często ozdobnych, pokryte z wierzchu syropem cukrowym, lukrem, woskiem pszczelim, polewą kakaową lub czekoladą, zdobionych wzorami wykonanymi z glazury białkowej, lukru, marcepanu, kolorową posypką, bakaliami itp. Takie pierniki mogą zawierać nadzienie w postaci marmolady lub konfitury owocowej, migdałów, orzechów, owoców z syropu itp

[madohora]

Piernik to tradycyjne ciasto miast hanzeatyckich, będące swoistym symbolem ich powodzenia oraz szerokich kontaktów ze światem. Pierwotnie było wielkim luksusem, ze względu na koszty importu przypraw korzennych i bakalii, często eksportowano je w głąb krajów macierzystych. Jako towar eksportowy, wysyłany w odległe miejsca, piernik został tak pomyślany, aby przetrwać długie podróże lądowe. Tradycja ich wypieku przetrwała m.in. w Bremie, Monachium, Norymberdze, Amsterdamie, Liège, Ostendzie i Kłajpedzie, a z polskich miast w Szczecinie, Gdańsku i Toruniu.

[madohora]

W Polsce pierwszy cech piernikarzy (kichlarzy, od niem. Küchler) powstał w Krakowie. W Polsce w XVII wieku sprzedawano pierniki w aptekach jako skuteczny lek na wiele chorób. Był, podobnie jak w innych krajach, symbolem dobrobytu i wysokiego statusu społecznego. W XVII-wiecznym Toruniu wypiekano słynne katarzynki, jakościowo porównywane ze znanymi w całej Europie piernikami norymberskimi[w innych językach] (niem. Nürnberger Lebkuchen). W XIX wieku pojawił się również w polskich domach chłopskich. Podobno dawniej w skład wiana panny młodej wchodziła faska ciasta piernikowego i galaretowaty wywar mięsny na rosoły. Z 1938 roku pochodzi pierwsza znana wzmianka o piernikach szczecińskich (niem. Stettiner Peperkoken). Pokruszone pierniki wchodzą w skład tradycyjnego staropolskiego sosu szarego.

[madohora]

Kładły na nich znamię miejscowe, uświęcone tradycją pierwiastki swoistej, narodowej tematyki oraz odmienne i właściwe dla danego regionu środki wyrazu artystycznego, które w sumie odzwierciedlały i wydobywały istotne cechy rodzimej kultury” (M. Żywirska, „Rzeźbione formy piernikarskie”, „Polska Sztuka Ludowa” nr 2, 1957). Tematyka rzeźb w klockach piernikarskich była i jest przeróżna. Obok produkcji dla elitarnej klienteli, gdzie tematykę czerpano z otoczenia dworskiego, istniała produkcja o treści religijnej, biorąca motywy i tematy z wiejskiego i miejskiego folkloru, jak również przedstawiająca sceny rodzajowe z motywami wziętymi z bajek i legend. „Spotykana niejednokrotnie wersja domku z piernika ma swą genezę w popularnej na terenie całej Europy bajce o Jasiu i Małgosi, czy tajemniczej krainie – Kukanii. Czasem mogła to być ilustracja do bajki albo wprost kopia z ilustracji, wzięta z książki” (M. Żywirska, „Rzeźbione formy piernikarskie”, „Polska Sztuka Ludowa” nr 2, 1957). Piernikowa chatka znad rzeki Mrogi to wynik modyfikacji tradycyjnego przepisu na piernik. Jego baza to stary przepis na aromatyczny piernik, który kojarzy się z klimatem i pejzażem wsi opisywanych przez Reymonta. Wypiek przedstawia chatkę z oknami i otwartymi drzwiami, wokoło chatki znajdują się drzewka, płotek – wszystko oblane lukrem, który formuje się w sople zwisające z dachu podczas śnieżnej zimy.

[madohora]

Niniejszym wszem i wobec zaświadcza się, iż Żanetta z Gliwic pod opieką magistra piernikarstwa Sylwestra z Torunia godnie terminowała, a że starannością w pracy wielką się odznaczała, tedy miarkuje, co to imbir, a co cynamon, potrafi masę bezkształtną w ciasto korzenne zagnieść, takoż rękę wprawną ma wielce.”

[madohora]

PIERNIK JEST ZDROWY. Dowód? W wiekach dawnych sprzedawano go w aptece! Jest zdrowy, bo zawiera miód. Bo zdrowiu służą wszystkie przyprawy, z których się składa. Chociażby goździki – działają bakteriobójczo. Podobnie zresztą cynamon (podobno modelki stosują wyciąg z cynamonu zamiast antyperspirantu). Bardzo zdrowy jest też imbir, który zresztą rewelacyjnie rozgrzewa zimą. Polecany do herbaty! Piernik jest zdrowy jeszcze z jednego powodu. Wyrabianie ciasta to prawdziwa ciastoterapia. Rewelacyjnie odstresowuje.

[madohora]

PIERNIKOWA CHATA®- pierwotnie zameczek myśliwski z 1882 r. pełniący funkcję MUZEUM PIERNIKA®oraz jako cel wycieczek dla wszystkich, którzy jeszcze nie przestali wierzyć w bajki.

[madohora]

Ul dla pszczółki Mája znajduje się w Krainie Bajek w pobliżu domku z piernika.

[madohora]

Stała ekspozycja w Piernikowym Domku, która przypomina o ciekawych osobowościach - noszących imiona Jan i Maria. Jest ich bardzo dużo, wymieńmy przynajmniej niektóre przypadkowo i bez układu: król Jan Luksemburski, Jan Žižka z Trocnova, mistrz Jan Hus, Jan Amos Komenský, Jan Evangelista Purkyně, kat Jan Mydlář, budowniczy Jan Perner, lotnik John Kašpar, Marie Therese, John Blahoslav, Jan Jakub Ryba, Jan Neruda, Jan Masaryk, Jan Werich, Jan Palach, Jan Becher,

[madohora]

CZERWONY KAPTUREK

Czerwone stoły, czerwone krzesła i Czerwony Kapturek ukrywający się przed wilkiem. Jeśli spotkacie gdzieś w lesie wilka, proszę nie mówcie mu, że obsługuje klientów w piernikowym domku pod Kuněticką horą koło Pardubic! Pomaga Otesánkowi w mleczarni – jeszcze nie wie, jak potoczy się bajka.

[madohora]

Miodowy raj

Zawiera ponad tysiąc pierników z różnych zakątków kraju.
Duża wystawa pierników z historycznych foremek należących do kilku muzeów oraz mistrzów piernikarstwa, którzy odnosili sukcesy w różnych konkursach. Znajduje się tu również szopka według Karela Svolinskiego , kolorowy marcepan i rzadki piernik.

[madohora]

Więzienie dla złodziei pierników

Miernik grubości palca: Zmierz, jak gruby jest twój palec wskazujący!
Siedzi tam dwójka dzieci, które sięgają po pierniki. A to jest niedozwolone! Możesz zmierzyć palec wskazujący w suwmiarce, która jest rodzajem miernika otłuszczenia. Oferuje cztery rozmiary „gotowe do noszenia”, a mianowicie:
wykałaczka,
chudy facet
prawie dojrzałe i
do piekarnika.

[madohora]

KRALOVSTVÍ PERNÍKU, zs., nie ma stałych godzin otwarcia , ale zwykle otwiera się na pół godziny przed rozpoczęciem programu doświadczeń, dla którego (jeśli masz więcej niż 15 lat) możesz zarezerwować niezbywalną wizę wjazdową, wybierając daty z oferty, wypełnienie rejestracji członkowskiej zgodnie z dowodem osobistym i ostateczną akceptacją wniosku. Polecamy rezerwację , ponieważ przygotujemy dla Państwa Paszport Piernikowego Królestwa®, otrzymasz wizę wjazdową Z 33% ZNIŻKĄ , zatrzymamy Twoje miejsce, aw przypadku odwołania lub zmiany programu niezwłocznie poinformujemy Cię o tym mailowo lub telefonicznie. Świadczenia te są przeznaczone wyłącznie dla zarejestrowanych członków stowarzyszenia. Anonimowe rezerwacje nie są możliwe! Można też przyjść bez rezerwacji , ale należy pamiętać, że może zabraknąć miejsc, a program bez rezerwacji miejsc można w każdej chwili odwołać ze względów ekonomicznych. Jeśli przyjedziecie niepotrzebnie bez rezerwacji opartej na przeczuciu, że jest jeszcze dużo wolnych miejsc, nie gniewajcie się na nas, ale na siebie...

[madohora]

Pokrój
Z płożących kłączy wyrastają pędy zróżnicowane na kwiatowe i płonne.
Liście
Na pędach kwiatowych liście łuskowate
. Na liściowych – asymilacyjne, duże, o pochwiastej nasadzie i języczku.
Kwiaty
Zwykle duże i efektowne, grzbieciste, o zrosłodziałkowym kielichu i barwnej, zrosłopłatkowej koronie. Warżka duża, efektowna, powcinana. U wszystkich gatunków słupek wystaje wyraźnie ponad koronę i główkę pręcika
Owoce
Torebka lub jagoda.

[madohora]

Kiedy zapytałem autorytet w dziedzinie pieczenia, Dorie Greenspan, odpowiedziała, że ​​zastanawiała się nad tym samym, ale nie ma ostatecznej odpowiedzi. „Zgaduję, że w ogóle nie są ze sobą spokrewnieni”.

[madohora]

Jason Wilson z Crush doprowadził ich do granic możliwości podczas tegorocznej uroczystości opartej na świniach, pokazując delikatny, pikantny makaronik z wędzoną solą morską i „odrobiną mielonego bekonu”. Nadzienie? Mieszanka 50-50 bitej śmietany i lardo. To było szokująco dobre.

[madohora]

Robienie makaroników to jedna z tych rzeczy, których bardzo trudno nauczyć się z książki” — zgadza się Neil Robertson, były cukiernik w Canlis. „Trudno jest opisać konsystencję mieszanki w kluczowych punktach procesu — bardzo podobnie do temperowania czekolady”.

[madohora]

Anagram

Na to _ _ _ _

Przyjdą _ _ _ _

W _ _ _(4 litery)// N _ _ _(4 litery)

[balzack]

WINO//NOWI

[madohora]

A na wino
Przyjdą nowi

[cusiew44]

[cusiew44]

KOC

[madohora]

Metagram

Siądź na _ _ _ _ _

I zjedz _ _ _ _ _

M _ _ _ _(5 liter)// Ż _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

MUREK//ŻUREK

[madohora]

Usiadłam ma murek
I zjadłam ten żurek

[madohora]

Szarada Anagramowa

RAKU uważaj jutro Z rana
Co prawda czeka cię dobra kawa i śmietana
Lecz śmietankę nie ty będziesz tym razem spijał, dodam
Ktoś jakąś ELE będzie protegował

K _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

[balzack]

KARUZELE

[madohora]

Słów powiem nie wiele
Przyjechały karuzele

[madohora]

Szarada Anagramowa

Antek wykopał DÓŁ
I zakopał się tam tak w pół
A tam pod spodem muł
Nie może wyciągnąć Kół.

Ł _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

ŁODKI

[madohora]

Kiedyś takie huśtawki były
Ale potem gdzieś zniknęły

[madohora]

Szarada Anagramowa

To NIE STR. dwudziesta LECZ
Na czterdziestej znajdziesz ten piękny wiersz

S _ _ _ _ _ _ _ _ _(10 liter)

Szukając rozwiązania należy zmienić jedną literę

[balzack]

STRZELNICE

[madohora]

Metagram

Zajadałam _ _ _ _ _ _

W ręku mając _ _ _ _ _ _


B _ _ _ _ _(6 liter)// B _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

BALIK//BALIK

[madohora]

Baloniki już były
Ale inne się tutaj wtrąciły

[madohora]

Szarada Anagramowa

Na piknik się wybrałam
I wielki KOSZ z sobą zabrałam
ONE się trochę zastanawiały
Lecz w końcu też w GÓRKI się wybrały.


O _ _ _ _ _ (6 liter) K _ _ _ _ _ _ (7 liter)

[balzack]

OGÓRKI KISZONE

[madohora]

Zagadka

Piękną pogodę dzisiaj mamy
I nawet słońce nas nie mami
W środku lata były deszcze
O, co nam się przydarzy jeszcze?


P _ _ _ (4 litery)

[balzack]

PIWO

[madohora]

Chociaż nikt nie chodził krzywo
Do kupienia było piwo

[madohora]

Kalambur

Halny z czerwonymi skorupiakami
My je sobie z bratem robiliśmy sami.


W _ _ _ _ _ _ _ (8 liter)

[balzack]

WIATRAKI

[madohora]

Nie wiedzieliśmy że to origami
Lecz takie wiatraczki robiliśmy sami