stosunek po katolicku

[high_level]

Znalezione w necie, ocenzurowane na forum Tea Time.

Oficjalny Katolicki Regulamin Odbywania Stosunków Płciowychnbsp;z Osobami
Wierzącymi
Imprimatur
ks. bp. Alojzy Paczka, SJ
In Nomine Patris, Filii et Spiritus Sancti Amen. Hosanna

Celem niniejszego "Regulaminu" ma być uporządkowanie często sprzecznych
informacji o stosunkach płciowych, docierających do wiernych za pośrednictwem
różnorakich środków przekazu. Kościół zdaje sobie sprawę ze szkodliwego
wpływu, jaki wywierają na wiernych takie - z gruntu fałszywe i niezgodne z
prawem kanonicznym oraz Dekalogiem - informacje, szczególnie te
rozpowszechniane przez antychrystów mieniących się lekarzami. Dlatego
postanowiono zwołać specjalny Kongres Lekarzy Katolickich, wynikiem pracy
którego jest prezentowany zbiór wskazówek i porad dla początkujących oraz
zaawansowanych katolików chcących odbyć stosunek płciowy nie narażając się
przy tym na wieczne potępienie Wprawdzie - co trudno ukryć - sama istota
stosunku płciowego powoduje ryzyko zgrzeszenia nawet przy próbie jego
odbycia, lecz odrobina dobrej woli i stosowanie się do wskazówek zawartych
w "Regulaminie" pozwala uniknąć grzechu śmiertelnego i tym samym zapewnia
miejsce w Raju po krótkim okresie przebywania w Czyśćcu.

Pojęcia podstawowe

W razie wątpliwości patrz pod reszta.

Mężczyzna: dziecię Boże, posiadające organ (p. organ) zwany penis (p. penis).

Kobieta: istota żywa, z żebra mężczyzny (p. mężczyzna) poczęta przez Stwórcę,
posiadająca organ (p. organ) zwany vaginą (p. vagina).

Penis: organ (p. organ) męski zwisający lub nie, zależnie od stanu
podniecenia (p. stan podniecenia), służący podczas stosunku płciowego (p.
stosunek płciowy) jako tymczasowe wypełnienie vaginy (p. vagina). Długość
penisa (p. penis) nie powinna być mniejsza w stanie podniecenia (p. stan
podniecenia) niż 6 cm.

Vagina: (pochwa): organ (p. organ) w postaci podłużnego kanału
przebiegającego od sromu (p. srom) w kierunku północnym

Żołądź: (glans penis) - czołowa cześć penisa (p. penis) w stanie podniecenia
(p. stan podniecenia) w postaci czerwonego kapturka z dziurka.

Srom: (pudenda): podłużna szczelina w kroczu (p. krocze) kobiety (p.
kobieta), stanowiąca wylot (lub wlot - zależnie od sytuacji) vaginy (p.
vagina).

Wargi sromowe: (labia pudendae): płaty skórno-mięśniowe u wlotu (wylotu)
vaginy (p. vagina). Wargi sromowe (p. wargi sromowe) dzielimy na mniejsze
(labia pudendae minor) i większe (labia pudendae major). Całość, czyli wargi
sromowe (p. wargi sromowe) większe i wargi sromowe (p. wargi sromowe)
mniejsze stanowi srom (pudenda) (p. srom).

Organ: narząd (p. narząd).

Narząd: organ (p. organ).

Stan podniecenia: szczególny stan umysłu, w którym wszystkie myśli i
działania są skierowane tylko i wyłącznie na odbycie stosunku płciowego (p.
stosunek płciowy).

Stosunek płciowy: działanie polegające na wypełnieniu wolnej przestrzeni
vaginy (p. vagina) penisem (p. penis) i poprzez rytmiczne poruszanie tym
ostatnim tam i z powrotem dążenie do poczęcia (p. poczęcie).

Pozycja: stosunek płciowy (p. stosunek płciowy) może być realizowany przy
rożnym ułożeniu ciał mężczyzny (p. mężczyzna) i kobiety (p. kobieta).
Podstawowym celem pozostaje tylko wypełnienie vaginy (p. vagina) penisem (p.
penis) i pozostawienie sobie minimalnej swobody, pozwalającej na rytmiczne
ruchy (p. stosunek płciowy) penisem (p. penis). Ułożenie ciał nazywamy
pozycją (p. pozycja). Kościół zasadniczo zaleca stosowanie w praktyce tylko
jednej pozycji (p. pozycja), szczegółowo opisanej w dalszej
części "Regulaminu".

Poczęcie: zakończenie stosunku płciowego (p. stosunek płciowy) I jedyny
słuszny jego cel.

Reszta: jest milczeniem Gloria in aeternam.

1. Przygotowania do odbycia stosunku płciowego

Całość przygotowań do odbycia stosunku płciowego dzielimy na:
- spowiedź;
- zadumę;
- skupienie;
- członków umywanie;
- serca oczyszczenie.

Uwagi: Co się tyczy zadumy i skupienia, to szczegółowe zalecenia w tym
względzie należy odszukać w encyklice Papieża Sekstusa CXLVI "Sursum penis".
Członków umywanie opisane jest natomiast w książce Ignacego
Loyoli "Societatis Jesu et Psychopathia Sexualis", wydanej przez Pomyłkę w
Rzymie w 1597 roku. Serca oczyszczenie polega na zmówieniu modlitw
adekwatnych do sytuacji.

Zalecane szczególnie są: Psalm XXXI, od wersetu: "Jakobym patrzeć nie chciał,
takom zawżdy jeno sromotę postrzegał, a niewiasty, co spać ze mną pragnęły,
szybkom zapładniał ku większej chwale Twojej i radości Syna Twego...";
hymn: "Panie nasz, nie tylko serca nasze, ale i członki Tyś stworzył, chociaż
niedoskonale, to jednako ku poczęciu zdolne. Wiec pobłogosław nam Panie, i
wybacz grzech nasz śmiertelny, musim jednak ku pożytkowi własnemu, a coby
niewiasta nudzić się nie zaczęła, począć to małe dziecię na chwałę Twoją
wieczną, a bez grzechu nijak się nie uda. Niechaj gniew Twój Panie przeciw
innym się obróci, oko przymknij i pozwól nam szybko dokonać czynu tego
grzesznego w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, Amen."; a także Psalm LVI od
wersetu: "Miłość ma Panie bezgraniczna do stworzenia wszelakiego, lebo
niewiastę jeno przy poczęciu pokochać zdolnym, aliści Tyś tak chciał, za co
chwała i na wieki wieków".

Kobiety powinny natomiast w takiej sytuacji zmówić następująca
modlitwę: "Azaliż nie Pan nasz z żebra Adamowego stworzył niewiastę, coby
radość tworzenia dała dziecku Jego? Czy nie ku większej chwale Pańskiej
miedzy nogi moje wniknie jasność wielkiego aktu Tworzenia? O Panie, choćby
nawet ból ciało me przeszył na wskroś, a cierpienie rozerwało serce, dam Ci
te dziecię, aby imię chwały Twojej niosło poprzez świat na wieki wieków
Gloria, gloria in excelsis Deo!"

Obowiązkowym zakończeniem każdej modlitwy jest słowo "Amen".

2. Wprowadzanie się w stan podniecenia

Po odbyciu niezbędnych przygotowań należy wprowadzić się w stan podniecenia,
co najlepiej wykonać po ciemku i z zamkniętymi oczami. Kobiety w stan
podniecenia wprowadzać nie należy, ponieważ wówczas może zostać zakłócony
normalny porządek rzeczy. Podniecone kobiety zaczynają domagać się
jakiejś "przyjemności" i jej brak - naturalnie przyjemność jest niemożliwa do
uzyskania w żaden sposób - doprowadza je do stanu frustracji i chęci odbycia
stosunku z innym mężczyzną, na ogół Szatanem. To zrozumiale, że do takiej
sytuacji dopuścić nie można. Dlatego kobieta powinna do ostatniej chwili
zajmować się sprawami domowymi. W opisanej sytuacji mężczyzna może wprowadzić
się w stan podniecenia ręcznie, chociaż da się spróbować innych sposobów.
Kościół jednak stanowczo nie zachęca do oglądania filmów o treści
pornograficznej i niebanalnej. Zalecane filmy to: "Jak Pan to robił"; "Ręka
Pańska"; "Cierpienie tworzenia"; "Serce w smutku, dłoń w rozporku". Ręczne
wprowadzanie w stan podniecenia polega na długotrwałym ściskaniu i głaskaniu
penisa w części czołowej. Kiedy osiągnie on maksymalny rozmiar i dalsze
głaskanie i ściskanie nic nie daje poza bólem, należy zawołać żonę i kazać
jej ściągnąć majtki. Nic więcej ściągać nie powinna. (No, chyba ze nosi
spodnie, ale jaka katoliczka nosi spodnie!?)

3. Czynności poprzedzające akt stosunku płciowego

3.1 Ułożenie ciał osób odbywających stosunek płciowy

W celu odbycia stosunku płciowego z osoba płci żeńskiej należy po
przygotowaniach omówionych w punkcie 1 "Regulaminu" i wprowadzeniu się w stan
podniecenia zająć pozycje, umożliwiającą sprawne wsuniecie penisa do vaginy.
Kobieta wiec kładzie się na wznak na jakiejkolwiek płaszczyźnie poziomej
(zalecane jest łóżko, lecz mogą to np. być drzwi wyjęte z zawiasów, lub deska
do prasowania), natomiast mężczyzna umieszcza swoje ciało w płaszczyźnie
równoległej do ułożenia ciała kobiety, celując penisem w otwór sromu,
znajdujący się mniej więcej w odległości 1 i 1/3 długości przeciętnego penisa
w stanie

stosunek po katolicku - ciąg dalszy

[high_level]

3. Czynności poprzedzające akt stosunku płciowego

3.1 Ułożenie ciał osób odbywających stosunek płciowy

W celu odbycia stosunku płciowego z osoba płci żeńskiej należy po
przygotowaniach omówionych w punkcie 1 "Regulaminu" i wprowadzeniu się w stan
podniecenia zająć pozycje, umożliwiającą sprawne wsuniecie penisa do vaginy.
Kobieta wiec kładzie się na wznak na jakiejkolwiek płaszczyźnie poziomej
(zalecane jest łóżko, lecz mogą to np. być drzwi wyjęte z zawiasów, lub deska
do prasowania), natomiast mężczyzna umieszcza swoje ciało w płaszczyźnie
równoległej do ułożenia ciała kobiety, celując penisem w otwór sromu,
znajdujący się mniej więcej w odległości 1 i 1/3 długości przeciętnego penisa w
stanie podniecenia poniżej pępka niewiasty, miedzy jej udami. Srom najczęściej
jest pokryty włosiem, co stanowi dodatkowy element ułatwiający rozpoznanie tego
miejsca. Uwaga! Nie należy próbować celować penisem w inne owłosione miejsca na
ciele kobiety, ani tym bardziej inne otwory.

3.2 Wkładanie penisa do vaginy

Po przyjęciu odpowiednio wygodnej pozycji należy spróbować umieścić penisa w
vaginie. Nie jest to proste, najlepiej w tym celu poprosić o pomoc kobietę.
Powinna ona ująć penisa palcami kciukiem i wskazującym lewej dłoni, zaś
następnie spróbować palcami ręki prawej namacać otwór sromu i wsunąć do niego
penisa. W tym czasie mężczyzna utrzymuje się ponad kobieta, podpierając rękoma.
Uwaga! W sytuacji, gdy kobieta nie ma rak, penisa powinna wsadzić osoba
trzecia, najlepiej wujek, ciocia lub ewentualnie proboszcz odpowiedniej
parafii. Gdy zaś nie ma rak mężczyzna, to w zasadzie nie ma problemu.

4. Przebieg stosunku płciowego

Po włożeniu penisa do vaginy mężczyzna starając się utrzymywać dłońmi w pewnym
oddaleniu od kobiety (nie jest to konieczne, kobietę można z powodzeniem
przywalić swoim ciałem, żeby oduczyć raz na zawsze chęci do stosunku) porusza
rytmicznie biodrami, starając się co nieco wysuwać i na przemian wsuwać penisa
głębiej do vaginy. Siła tych ruchów nie jest istotna. Należy pchać tym mocniej,
im głośniej kobieta krzyczy z bólu.

5. Poczęcie

Akt poczęcia należy do najważniejszych podczas całego stosunku. Można wręcz
rzec, że stosunek jest nieważny i gdyby dało się począć naturalnie inną drogą,
to byłby w ogóle niewskazany. Jak na razie niestety nie dało się. (To znaczy
można począć w sposób sztuczny, lecz jest to mało katolickie i wprost
potworne.) Dlatego poczynać należy jednak jak najszybciej: optymalna ilość
ruchów penisem w vaginie od momentu rozpoczęcia stosunku do aktu poczęcia nie
powinna przekraczać 10. Może to liczyć kobieta dla odpędzenia nudy. Najlepiej,
żeby liczyła głośno i po doliczeniu do dziesięciu robiła mężczyźnie wymówki, ze
jeszcze nie począł. Każdy normalny człowiek wie chyba na czym polega poczęcie,
wiec opisywać go nie trzeba. W razie gdyby były jakieś wątpliwości, to prosimy
się zgłosić do najbliższej Poradni Katolickiej przy kościele parafialnym.
Generalnie przyjmuje się, że jeśli mężczyzna poczuje ulgę i zachce mu się spać,
to już na pewno jest po poczęciu. Niezłym sposobem na skrócenie czasu
poczynania jest poprzedzające akt stosunku długotrwałe masowanie penisa w
części czołowej. Należy jednak przy tym uważać, aby poczęcie nie nastąpiło bez
kobiety, albowiem wówczas cały akt jest nieważny i należy przed kolejną próbą
udać się do spowiedzi.

6. Zakończenie

Po poczęciu mężczyzna powinien natychmiast wysunąć penisa z vaginy i oddalić od
kobiety. Najlepiej, gdy zajmie się np. przeglądaniem Biblii, lub najnowszego
numeru "Rycerza Niepokalanej", jeśli oczywiście umie czytać. Kobieta natomiast
chwile leży na wznak, by lepiej się poczęło, a potem może np. posprzątać, lub
uprać skarpetki. Po wieczornej lub porannej mszy oboje natychmiast przystępują
do spowiedzi, dokładnie zdając relacje księdzu zarówno z poczynionych uprzednio
przygotowań, jak i przebiegu samego stosunku płciowego. W szczególności należy
nadmienić o:
- przebiegu wprowadzania się w stan podniecenia i z jakich środków w tym celu
skorzystano (w razie, gdyby były wykorzystane jakieś filmy, należy przynieść
kasety do Kościoła dla ocenzurowania
- ilości ruchów penisa w vaginie od początku stosunku aż do aktu poczęcia;
- zachowaniu kobiety podczas aktu.
Ksiądz spowiednik ma prawo zażądać od kobiety, aby poddała się oględzinom w
celu stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie spowodował
jakowyś zmian w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta powinna ułatwić księdzu
wszystkie te czynności, a także - w razie wątpliwości - powtórzyć dokładnie
stosunek płciowy w obecności księdza, lecz bez męża. (Ze względu na tajemnice
spowiedzi. Ksiądz udzieli we własnym zakresie odpowiedniej pomocy.) W razie
stwierdzenia jakowyś nieprawidłowości, ksiądz jest obowiązany do udzielenia
niezbędnego szkolenia kobiecie; szkolenie takie musi być powtarzane aż do
skutku, czyli osiągnięcia przez kobietę pełnej sprawności Ksiądz sam ocenia,
czy sprawność taka została osiągnięta, czy nie.