Starzenie się amunicji

[Gość: ciekawy]

Jak to jest ze starzeniem się ładunku miotającego w amunicji. Chodzi mi
głównie o amunicję strzelecką. Jak jest w wypadku prochu dymnego i
bezdymnego. Rozumiem, że regulamin wojskowy to jedno a praktyka to drugie.
Osobiście w latach 60-tych (początek) strzelałem z broni myśliwskiej -
dubeltówki z amunicji niemieckiej śrutowej z prochem dymnym. Naboje były
dobrze przedwojenne. Po strzale trzeba było odbiegać w prawo, czy w lewo,
żeby zobaczyć czy strzał był trafny. Aktualnie czasem strzelam ze sztucera z
amunicji głównie S.B. z lat 60 tych. Nie widzę różnicy w por. z amunicją
nową. Jakie były by strzały z amunicji na proch bezdymny, przedwojennej?
Wiem, że czasem strzelają amunicją mauzerowską wojemnną, czy nawet
przedwojenną.

[Gość: Speedy]

Prawidlowo przechowywana amunicja strzelecka zachowuje swe parametry przez 30-
50 lat nawet.
Czrny proch dymi bardzo mocno tak czy inaczej. Choc przyznam ze nie mialem
nigdy okazji porownania "starego" z "nowym". Skądinąd wiem jednak ze
współczesnie w broni czarnoprochowej nie uzywa sie zazwyczaj klasycznego
czarnego prochu ale specjalnych gatunków prochu bezdymnego.

Nie do końca

[wielki_czarownik]

We współczesnym strzelaniu z replik używa się prochu czarnego (najlepszy jest proch z Pionek) a czasami Pyrodexu (ale to bardzo rzadko). Dla prawdziwego czarnoprochowca liczy się tylko proch czarny. Reszta to jak dres do Rolexa ;)

[Gość: kg]

O dymnym pojęcia nie mam.
Naboje z prochem dymnym mogą leżeć bardzo długo. I nic im sie nie dzieje.
Osobiście w późnych latach 80. brałem udział w WITU w próbach amunicji po
długotrwałym składowaniu. Strzelaliśmy amunicją z II połowy lat 50. i początku
60.: 7,62x25, 7.62x54R i 7.62x39 w temperaturze pokojowej, +40 C i -40 C.
Strzelała jak nowonarodzona.

poprawka

[Gość: kg]

> O dymnym pojęcia nie mam.
> Naboje z prochem BEZdymnym mogą leżeć bardzo długo. I nic im sie nie dzieje.
> Osobiście w późnych latach 80. brałem udział w WITU w próbach amunicji po
> długotrwałym składowaniu. Strzelaliśmy amunicją z II połowy lat 50. i
początku
> 60.: 7,62x25, 7.62x54R i 7.62x39 w temperaturze pokojowej, +40 C i -40 C.
> Strzelała jak nowonarodzona.

[Gość: Speedy]

Z całą pewnością była to amunicja z prochem bezdymnym. Wdszystkie wymienione
przez ciebie naboje "od urodzenia" miały proch bezdymny.Proch czarny zakonczył
swój żywot jako materiał miotający na przełomie XIX i XX wieku (no powiedzmy ze
jeszcze przez pare lat była na uzbrojeniu starsza bron i amunicja do niej też).
Proch czarny jest mieszaniną o składzie mniej wiecej 75% azotanu potasowego,
10% węgla i 15% siarki (proporcje sie zmieniają w pewnym zakresie, zaleznie od
tego czy to ma byc do strzelania, do rakiet itp.) Starzenie polega przede
wszystkim na przenikaniu wody - azotany są higroskopijne, chłoną wilgoć i
rozpuszczają sie w niej, co powoduje swego rodzaju "wymywanie" utleniacza z
ziaren prochowych.
Proch bezdymny jest mieszaniną nitroestrów, w prochu do broni strzeleckiej
wystepuje zwykle grubo ponad 90% nitrocelulozy (NC) która jest głównym
składnikiem. NC jest estrem celulozy i kwasu azotowego (z pewnego punktu
widzenia celuloza jest alkoholem i mozna ją estryfikowac). Jej starzenie polega
przede wszystkim na deestryfikacji - jak wszystkie estry NC moze rozpadac sie z
powrotem, w tym przypadku na celulozę i kwas azotowy czy też tlenki azotu. Tak
sie sklada ze kwasne srodowisko przyspiesza deestryfikację, wiec im wiecej
tlenków azotu tym szybciej NC sie rozkłada i wydziela wiecej tlenków azotu wiec
jeszcze szybciej sie rozkłada...itd. Dlatego przy produkcji NC kluczowe
znaczenie ma usuniecie pozostałosci kwasów po nitrowaniu, zeby chociaz one nie
przyspieszaly rozkladu, jesli sie tego nie zrobi prawidlowo, moze dojsc do
samozaplonu i wybuchu NC. Dlatego prócz NC w prochu występują rozmaite dodatki,
m.in. substancja pochłaniająca tlenki azotu powstające przy rozkładzie NC, co
przedłuża trwałość prochu.

[Gość: kg]

Nie widziałeś poprawki?
Cały Twój wyklad psu na budę.