Kochać, to nie znaczy zawsze to samo...

[Gość: Zuzanna]

Kocham, ale jednocześnie mam w stosunku do niego coraz większy wstręt i
obrzydzenie – jednak nie w sensie fizycznym.
Nie ma to również nic wspólnego z nienawiścią.
To jest bardziej taka odraza do tego, jakim człowiekiem się okazał, jak
zupełnie inne roztoczył przede mną wyobrażenie o sobie.

Wiem, że jest to toksyczne, ale ta miłość niestety okazuje się zbyt silna,
wiec czekam na cud.
I następny paradoks – wiem także, że zupełnie niepotrzebnie, nie ma w tym za
grosz sensu.

Czy ktoś ma/miał podobnie?
Jak się z tego uwolnić?
Macie jakieś pomysły?


No i ta świadomość, że brnę w ten chaos coraz mocniej i mocniej.
Sama do siebie niedługo zacznę czuć niechęć.

Jak to przerwać?????!!!


Pozdr
Zuzanna

[Gość: kajot]

czekanie na cud ,,, no mozna . ale tylko radykalne ciecie moze tobie pomóc ,
nie żyj złudzeniami ... nie warto .. wiem cos o tym ... krótko ..poboli
i ...bedziesz szczęśliwa ..

[Gość: Zuzanna]

Gość portalu: kajot napisał(a):

> czekanie na cud ,,, no mozna . ale tylko radykalne ciecie moze tobie pomóc ,
> nie żyj złudzeniami ... nie warto .. wiem cos o tym ... krótko ..poboli
> i ...bedziesz szczęśliwa ..

Cięcie już nastąpiło.
Czas, który niby tak leczy, również nic dał.
Wynajdowanie sobie róznych absorbujących zajeć też nie doprowadziły do
zapomnienia.

Dlatego to stanowi dla mnie taki problem.
Już po prostu sama nie wiem, co mam zrobić, jak sie z tego absurdu wyleczyć.
Nie potrafie normalnie funkcjonać, żyć i cieszyć się następnym dniem.

Próbowałam nawet "klina".
Porażka! I głupota!
To nic nie daje.
A jeszcze, przez takie działanie, mogę skrzywdzić kogoś zupełnie na to nie
zasługującego.

Ale dziękuję bardzo za Twój głos i radę :)))

pozdr
Zuzanna

[Gość: .sonia.]

rzuć go! sorry, ale nie ma innej rady:(

Czas ...

[lisiczkaa]

"Przysięgam Wam, że płynie czas, że płynie czas i zabija rany ... Tylko dajcie
mu czas. Dajcie czasowi czas ... "

Zuza, życzę Ci siły, by się uwolnić. Życie złudzeniami na dłuższą metę -
kończy się tragicznie. Autopsja. Potem boli jeszcze bardziej ...
Powodzenia !!!
I ... "daj czasowi czas ..."

Pozdrawiam @ll

[sas5]

Gość portalu: Zuzanna napisał(a):

> Kocham, ale jednocześnie mam w stosunku do niego coraz większy wstręt i
> obrzydzenie – jednak nie w sensie fizycznym.
> Nie ma to również nic wspólnego z nienawiścią.
> To jest bardziej taka odraza do tego, jakim człowiekiem się okazał, jak
> zupełnie inne roztoczył przede mną wyobrażenie o sobie.
>
> Wiem, że jest to toksyczne, ale ta miłość niestety okazuje się zbyt silna,
> wiec czekam na cud.
> I następny paradoks – wiem także, że zupełnie niepotrzebnie, nie ma w tym
> za
> grosz sensu.
>
> Czy ktoś ma/miał podobnie?
> Jak się z tego uwolnić?
> Macie jakieś pomysły?
>
>
> No i ta świadomość, że brnę w ten chaos coraz mocniej i mocniej.
> Sama do siebie niedługo zacznę czuć niechęć.
>
> Jak to przerwać?????!!!
>
>
> Pozdr
> Zuzanna
>
Droga Zuzanno

Sama zaprzeczasz sobie. Jak można kogoś kochać i czuć do niego wstręt?
Jesteś prawdopodobnie rozczarowana, bo okazało się, ze to o n Ciebie nie
kocha, a przynajmniej nie tak jakbyś tego chciała.
Na to niestety nie ma rady.
Zastanów się nad sobą , pomyśl ile jesteś warta i zadaj sobie pytanie:
Czy on zasługuje na to żebyś traciła swój czas.
Zrób coś dla siebie , może fryzjer, kosmetyczka ,jakiś wyjazd?
Uśmiechnij się, podnieś wysoko głowę i zaraz poczujesz się lepiej.
Może już wkrótce poznasz kogoś, kto doceni Twoje uczucie i je odwzajemni?

Życzę Ci tego

[Gość: Zuzanna]

sas5 napisała:

> Droga Zuzanno
>
> Sama zaprzeczasz sobie. Jak można kogoś kochać i czuć do niego wstręt?
Niekoniecznie.
Zauroczenie bywa ślepe.
Można kochać i jednocześnie widzieć wszystkie wady. Niestety, niektóre są nie
do przeskoczenia, ale miłość i tak trwa nadal.
Nie tak łatwo się odkochać, od razu, bo co to jest w takim razie za uczucie
jeżeli tak szybko by odeszło? Więź czasem jest na to zbyt silna, niestety.


> Jesteś prawdopodobnie rozczarowana, bo okazało się, ze to o n Ciebie nie
> kocha, a przynajmniej nie tak jakbyś tego chciała.
Prawdopodobnie masz rację.
Tylko, że ta świadomość w niczym mi nie pomaga. Nie umniejsza moich uczuc. I
jednych i drugich.

> Zrób coś dla siebie , może fryzjer, kosmetyczka ,jakiś wyjazd?
Próbowałam + mnóstwo innych jeszcze rzeczy i nici z tego.

> Uśmiechnij się, podnieś wysoko głowę i zaraz poczujesz się lepiej.
Uśmiecham się bez przerwy. Do siebie również. Naprawdę. Nikt by nie powiedział,
że coś przykrego mnie nęka.
I nic...

> Może już wkrótce poznasz kogoś, kto doceni Twoje uczucie i je odwzajemni?
>
> Życzę Ci tego
Oby, oby, ale czy to jest tak naprawdę rozwiązanie? Muszę sie z tego wyzwolić
sama, nie chcę wchodzić w kolejny związek z takim obciążeniem.

Marudzę, wiem.
Ale nawet nie mam z kim o tym porozmawiać.
Albo może z tymi kogo znam nie chcę na ten temat gadać.
Czasami tak bywa, prawda?

pozdr
Z.

[sas5]

Zuzanno napisałaś:

"Uśmiecham się bez przerwy. Do siebie również. Nikt by nie pomyślał, że coś
przykrego mnie nęka "

W takim razie Twoja sytuacja nie jest tak zła jak tutaj przedstawiasz.
Trochę się "zaplątałaś", ale wygląda na to, że wiesz czego chcesz od życia.
Musisz podjąć jakąś decyzję i tyle..

Może słowa Konfucjusza Ci w tym pomogą?

" O sprawach dokonanych nie należy rozprawiać.
Nie należy też rad udzielać, gdy rzecz już zbyt daleko zaszła, ani wyrzutów
czynić gdy coś już minęło."

Trzymaj się
sas

[Gość: #kasia]

"...to, ze ktos kocha Cie inaczej nizbys pragnal, nie znaczy, ze nie kocha Cie
najlepiej jak potrafi i calym soba.."

[Gość: xyz]

Gość portalu: #kasia napisał(a):

> "...to, ze ktos kocha Cie inaczej nizbys pragnal, nie znaczy, ze nie kocha
Cie
> najlepiej jak potrafi i calym soba.."


Bardzo mądre słowa...

"W tym caly ambaras...

[Gość: davoo]

...zeby dwoje chcialo naraz";)

Wiesz, ze on nie odwzajemnia uczuc czy nie wiesz czy odwzajemnia?

...a moze faktycznie zakochalas sie w wyobrazeniu czlowieka i teraz Ty chcesz
i nie chcesz zarazem?
Jesli tak jest, jesli to jedynie wyobrazenie, to jedyne wyjscie- nie walczyc z
tym. Im mniej poswiecala bedziesz energii na wyrzucenie tego czlowieka ze
swojego zycia, tym szybciej o nim zapomnisz. I mniejsze ryzyko nerwic.
Nie stresuj sie ze "znowu o nim pomyslalas", ale tez oczywiscie nie pielegnuj
specjalnie "pamiatek" po nim.
zyj swoim zyciem, nie obwiniaj siebie ani nikogo. To doswiadczenie mialo
naprawde! sens, mozesz je wykorzystac i bedziesz sie z czasem uczyla ze mozna
to robic w juz kolejnym etapie zycia.


Ale zanim cokolwiek przekreslisz....:)
czy to mozliwe? Czy jest mozliwe zakochac sie w wyobrazeniu? Zakochac sie ,,,i
kochac czlowieka ktory nie istnieje? Wirtualna postac, czy mozna kochac tak
naprawde bohatera filmu czy ksiazki, czy mozna kochac tak mocno osobe wymyslona?
Ja obstawiam, ze nie. Wiec moze ten czlowiek naprawde istnial, moze warto bylo
wskrzesic w nim czlowieka w ktorym sie zakochiwalas, ktory musial przeciez
zaistniec naprawde...?
Moze inspiracja do przebudzenia dla tego czlowieka moze byc ofiarowana mu
milosc? Moze jego zdolnosci tworcze, piekno, energia tkwia w nim uspione, moze
uaktywniaja sie kiedy... podlac je miloscia? Wiem, brzmi naiwnie.
Moze jednak to mialo wlasnie miejsce na poczatku waszej znajomosci, moze
wlasnie dlatego moglas sie w tym czlowieku zadurzyc ,,,zachlysnawszy sie
miloscia jak dziecko pierwszym lykiem powietrza wydal okrzyk zycia, ktory
wyzwolil u Ciebie lzy szczescia?

/jezeli posluguje sie obrazami odczytywalnymi jedynie przeze mnie-
przepraszam,czesc tych przemyslen moze byc zabarwiona projekcjami, naturalnie;)/

Toksyczny zwiazek,,, dlaczego tak go nazwalas?
Czy dlatego ze jedna strona chce a druga nie?
Czy moze dlatego, ze przynajmniej jedna ze stron chce i nie chce zarazem?
Wiec moze aby przestal byc toksyczny wystarczy decyzja? Akt woli, odwagi, a za
nia deklaracja: "Tak lub nie" vs zgubne "tak i nie".
To krok z lodzi na gleboka wode,wiem.
Za toksycznym zwiazkiem, za ambiwalencja uczuc czesto ciagnie sie niezdolnosc
do porozumienia miedzy dwojgiem ludzi- kazde obiera specyficzny kod jezykowy,
ktory jest pewna maska. Maska ta nie jest ani mna, ani tym, czym chce by byla-
jest pochodna moich obaw, leku przed odrzuceniem, potrzeby milosci, napiecia,
wewnetrznych konfliktow, potrzeby zachowania godnosci, moich wyobrazen o
tym "jak powinienem/powinnam sie zachowac",zachowawczego angazowania sie "na
pol gwizdka(!!)",,, Oto z czym jest konfrontowana druga osoba.
Kody jezykowe ktorymi sie posluguja, komunikaty ktore wysylaja sa na ogol w tym
przypadku odczytywanie zupelnie na opak do intencji. Nie rozumieja swoich
kodow, bo czasem uzywane sa do kamuflarzu a czasem do przekazania faktycznych
przezyc. Najczesciej jednak nie rozumieja poniewaz wogole za rzadko sie nimi
miedzy soba porozumiewaja, nie mowia o uczuciach, nie nazywaja ich.
Czujac "tak", mowia "nie" w obawie przed odslonieciem miekkiego ciala.
Bo tak bezpieczniej, skoro nie wie sie samemu czego sie chce i nie wie sie tez
czego chce druga osoba.
Toksyczny zwiazek- cokolwiek powiem, cokolwiek zrobie, wyniknie z tego konflikt.

Ale nawet jesli do tego juz dopuszczamy, dlaczego nie spojrzec wprost na
intencje?
Dlaczego nie zapytac o nie i nie wsluchac sie w uderzenia serca drugiej osoby?
Dlaczego nie zdecydowac sie na szczerosc, na nazwanie swoich potrzeb, ale i
odsloniecie swoich uczuc?


Rozmawiac, rozmawiac, rozmawiac na tym etapie ,,,by moc dojsc do etapu, kiedy
slowa juz sa zbedne.
Ale nie oczekujmy, ze ktos nas zrozumie bez slow na samym poczatku, ze przejrzy
przez misternie tkana kotare, ktorej zarzucenia nawet nie jestesmy
swiadomi ,,,badz swiadomi nie jestesmy, ze druga strona jej sie dopatruje!
Rozmawiajac i dopiero wowczas konfrontujac to z zyciem (czyli dawaniem i
otrzymywaniem milosci badz niemoznoscia dawania lub nie otrzymywaniem milosci)
zyskamy odpowiedz: "tak" lub "nie"
..i dopiero z jedna i tylko z jedna z tych odpowiedzi mozemy zaczac
transformacje.
Bardzo trudno jest z obiema naraz. Dzialaja duze sily, ale kazda w innym
kierunku. Wiec ostatecznie trtwa czlowiek w bezsilnym zawieszeniu

Z tego co napisalas, jestes w takiej wlasnie chwili,
wiec zbilansuj wszystkie dane jakie masz- i racjonalne i emocjonalne
i albo dasz szanse milosci do tego czlowieka(wowczas procedura zmudna, jak
wyzej)
albo juz teraz jestes w stanie powiedziec: "gra nie warta swieczki, to czym
dysponuje juz pozwala mi przechylic szale na NIE" I powiedz NIE.
Zdrowiej.

pozdrawiam,
i zycze wyniku bilansu i odwagi na TAK :)

Och, Davoo, Davoo...

[joa_nna]

.czemu jesteś ..Davoo?

Cóż za wnikliwa analiza kobiecej psychiki!
Skoro tak potrafisz zrozumieć, ocenić uczucia innych osób, widzieć ich
zagrożenia czy sam ich skutecznie unikasz ?
Czy zawsze jesteś czytelny dla drugiej osoby, czy nie zdarza Ci mówić:
"możesz sobie iść , jak chcesz", w inny sposób zaś przyciągając ją do siebie
coraz bardziej?
Oczywiście- nie można się zakochać się w wyobrażeniu człowieka , jest ono tylko
tą częścią , która nie jest nam dana.
Ślepiec kocha, choć nie widzi, głuchy mimo, że nie słyszy..
Reszta jest wyobrażnią.

Myślę, że Zuzanna otrzymała odpowiedzi na wszystkie pytania, nawet na te,
których nie zadała.
Skoro miałby to być związek, to jak myślisz jak sprawić, żeby je usłyszała i ta
druga , droga jej osoba?

[Gość: Zuzanna]

Ech, jestem pod wrażeniem!
Bardzo Wam wszystkim dziekuję za porady i dobre słowa :)))))
Teraz poczytam jeszcze raz na spokojnie, przetrawie, może zdołam przemyśleć (bo
z tym czasami bywa trudno ;) i napiszę.

pozdr ciepło
Z.

[Gość: sas]

Gość portalu: Zuzanna napisał(a):

> Ech, jestem pod wrażeniem!
> Bardzo Wam wszystkim dziekuję za porady i dobre słowa :)))))
> Teraz poczytam jeszcze raz na spokojnie, przetrawie, może zdołam przemyśleć
(bo
>
> z tym czasami bywa trudno ;) i napiszę.
>
> pozdr ciepło
> Z.

Zuzanno największe laury zbierze chyba "davoo".
Wpisując się w sobotę nie myślałam, że wezmę udział w takiej ciekawej dyskusji.
Nie wiem co Ty otym myślisz, ale mnie nurtuje jedno pytanie.
Czy davoo pisał do Ciebie, czy joa-nny, czy ogólnie do swoich internetowych
wielbicielek? A może na czyjeś zlecenie?
Zuzanna , Joanna kto wie czy nie powinna czuć sie wywołana " do tablicy"
jakaś np...Anna?
Kto wie ile ich jeszcze będzie..
A każda pewnie miała nadzieję..

POzdr, sas

[Gość: davoo]

hmm, az tak fatalnie odebralas moja wypowiedz, ze na nutke poblazania zasluzylem
czy to wzdychania z rozkoszy, mila Joanno?;)

> .czemu jesteś ..Davoo?
improwizacja na tmt imienia?
oczywiscie ciekaw tez jestem, dlaczego wzbudza to Twoje zainteresowanie:))

> Cóż za wnikliwa analiza kobiecej psychiki!
dziekuje,choc to nie byla ani analiza kobiecej psychiki ani wnikliwa tym
bardziej!!! Joa_siu:)

Sporo pytan retorycznych zdaje sie ...ale co tam.
Czy potrafie zrozumiec uczucia? hmm, teoretyzowac latwo,zgadzam sie.
Trudniej, gdy te uczucia dotyczna konkretnych osob, najtrudniej gdy dotycza nas
samych badz osob na ktorych nam zalezy!
Sa fascynujace,,, ale poza zachwytem nie wiem czy moge/mozna powiedziec
np: "rozumiem Twoja milosc". To doswiadczenie czysto subiektywne, nasze pojecie
o tym stanie moze znacznie odbiegac od tego, co (i dlaczego) tak a nie inaczej
odczuwa dana osoba.
Ok, pseudoakademickie rozwazanie- oczywiscie, nie owijajac w bawelne, a
odpowiadajac- nie zawsze rozumiem. Chcialbym CZASEM miec pewnosc ze rozumiem

Ocenic uczucia? w sensie rozpoznac? oczywiscie ze nie zawsze z tym sobie radze!
dlatego wole rowniez o nich slyszec od drugiej osoby! O tym mowilem.
Jesli "ocenic" w sensie wartosciowania- nie widze sensu tego robic, wiec staram
sie nie oceniac. czy to dobrze czy zle ze ktos kocha czy nie kocha, lubi czy
nie lubi?
Czy uczucia wogole moga ocenie podlegac?

Czy umiem unikac zagrozen czy jestem czytelny czy nie zdarza sie mi mowic jedno
a czuc i robic co innego(abstrahujac od tego czy potrafie "przyciagac"
kogokolwiek do siebie:)?
Oczywiscie ze "popelniam" to wszystko.Oczywiscie, ze ranilem i bylem raniony.
Kogos tutaj to szczesliwie ominelo?
Dlatego mowie o tym, ze warto byc swiadomym, ze czasem moge cos zle
interpretowac, ze czasem sam moge byc nieczytelny. Swiadomosc niekompetencji to
pierwszy krok do zmiany schematow dzialania (przepraszam za banal)
Dlatego mowie o rozmawianiu o tym, o mowieniu o swoich potrzebach, obawach, o
tym ze warto sie do tego przelamywac-
i odpowiadajac- TAK,tez sie do tego przelamuje- czasem wychodzi czasem nie

> Oczywiście- nie można się zakochać się w wyobrażeniu człowieka , jest ono
tylko
> tą częścią , która nie jest nam dana.
> Ślepiec kocha, choć nie widzi, głuchy mimo, że nie słyszy..
> Reszta jest wyobrażnią.
badz milczeniem, jak chca niektorzy :)
A temat jest ciekawy. Czy mozna sie zakochac w wyobrazeniu? moze tak-
przykladem "wirtualne milosci". Mysle jednak ze tak jak mozna sie zakochac, tak
kochac "wyobrazenie" jest juz trudniej.

> Myślę, że Zuzanna otrzymała odpowiedzi na wszystkie pytania, nawet na te,
> których nie zadała.
Moj post i tak byl przydlugi, wiec m.in nie dopisalem i tego, ze byl to glos w
dyskusji, nie proba dawania Zuzannie gotowych recept na zycie!
Nie moge jej mowic- zrob to i basta. Nie znam jej, nie znam jej historii.
A nawet gdybym znal, moglbym mowic jedynie o pewnych mechanizmach, o sposobach
ich wykorzystywania badz zapobiegania im... Nikt nam nie dal prawa do zycia za
innych.
Mozna mowic o wachlarzu mozliwosci dzialan, ktore w tym przypadku mozemy
generowac jedynie na zasadzie prawdopodobienstwa(jaki stan faktyczny jest)!
Zgadzasz sie?
Wiec im wiecej takich mozliwosci sie opisze, tym wieksza szansa, ze w ktoryms z
nich sie Zuzia odnajdzie, nie zdradzajac nam rzeczy ktore naleza tylko do niej.
Ostatecznie sama musi sobie odpowiedziec na stawiane przez siebie pytania.

Zreszta, znaczna czesc mojego postu to rozwazania na temat tzw toksycznosci
zwiazku, moze PROBA szukania odpowiedzi na pytania Zuzanny, ale w znacznej
mierze odpowiedzi na pytania stawiane przeze mnie samego!!! :)
Gdzies to chyba nawet w poprzedniej wypowiedzi zaznaczylem.

> Skoro miałby to być związek, to jak myślisz jak sprawić, żeby je usłyszała i
ta druga , droga jej osoba?

POWIEDZIEC jej o tym?

Nie latwe, a i to ze uslyszy, nie oznacza ze na to przystanie- i tez nie nam
oceniac czy to z braku dobrej woli czy z leku przed zmiana- nie kazdemu
przelamanie sie do szczerej rozmowy, do rozmawiania o uczuciach wogole moze
przychodzic z latwoscia.
A jesli przyjmie te zasady i oboje sproboja je zaadoptowac do swojej relacji-
wg mnie, nic tylko sie cieszyc.

Niewiele rzeczy na tym lez padole;) jest proste i oczywiste, nie kazda miare do
kazdego z nas mozna przykladac, czasem miara sprawdzona w innych
okolicznosciach na tej samej osobie juz sie nie sporawdza.
Tak,wiem, same banaly:) Przepraszam, jezeli zasugerowalem w moim poprzednim
poscie, Joanno, ze moze byc inaczej.
Ale ludzi mozna poznac(nie istotne jaka relacje mamy na mysli) Trzeba tylko
tego chciec. Jednym z warunkow poznania drugiej osoby w zwiazku jest otworzenie
sie samemu na drugiego czlowieka.
By bylo to empatyczne wspolodczuwanie drugiej osoby, a nie nihilistyczna,
kanibalistyczna chec poznania z motywacja kontrolowania, zawladniecia drugim
czlowiekiem-
potrzebna jest Milosc.

no i cos dla smaczku :)))...
By byc zdolnym do milosci, potrzebna jest akceptacja samego siebie(nie musi to
oznaczac akceptacji wszystkich swoich zachowan- raczej rzecz w milosci do
swojego Ja, oddzielonego od rzeczy z natury zmiennych- inny temat),
czasem by zaakceptowac samego siebie, potrzebna jest oznaka akceptacji ze
strony otoczenia,
nie zawsze, ale czasem by ta akceptacje odczuc , potrzebne jest odczucie
otrzymywania milosci
By otrzymywac milosc, potrzebna jest osoba(czasem konkretna!), ktora nam jej
dostarczy,
ta osoba by dawac dojrzala milosc, musi akceptowac samego siebie,
by akceptowac samego siebie potrzebuje,,,,,,
itd itd :)

-czasem zdarzaja sie konstelacje, ktore dostarczaja niezlego klina;)

ktos mowil ze cos jest zawsze proste?:))

Ale jest pociecha-
zwiazki, ktore BUDOWANE sa na uczeniu sie milosci, sa na ogol znacznie trwalsze
od tych zwiazkow, ktorym milosc sie "przytrafila" z latwoscia.


...ok,konczac- (po raz juz kolejny, zdradze sie:)
-wszystko to teoria naturalnie, z ktora mozna sie zgadzac badz nie.
Ja osobiscie podchodze do niej calkiem na serio, nie wszystko sie udaje, ale
mam pewne odniesienie "jak byc powinno". I mam nadzieje, idzie ku lepszemu
>>knock<< >>knock<<
Chce kochac i byc kochanym- jak kazdy. naturalna potrzeba, ale i sztuka
nielatwa.
dawac nie w poczuciu ze sie bedzie za to kochanym, otrzymywac nie w poczuciu ze
to za to ze sie kocha,,,

taak, "badz madry! pisz wiersze!"
co za cwaniaczek to powiedzial?!!

pzdr;)
z wiara, ze i madrosc mazna nabyc i pisania wierszy nauczyc

PS wielkie SORRY dla @ll, ktorym wrodzona ciekawosc nie pozwolila przerwac
lektury, a ktorzy po dobrnieciu do konca, stwierdzili, ze post byl
ZDECYDOWANIE ZA DLUUUGI. Ja, kiedy juz tu dobrnalem,wlasnie tak uwazam :)serio

PPS
Sas!!!!! przeciez wiesz, ze mi tylko na Tobie,,, :)

[sas5]

Miły davoo pomyśl o założycielce tego wątku!

O 16.51 Zuzanna napisała, że po przemyśleniu poprzednich wypowiedzi odpisze.

Teraz to chyba nie nastąpi to tak prędko..

Ja przeczytałam, przemyślałam i zadam Ci tylko jedno pytanie:

Dla kogo i dlaczego napracowałeś się tak w środku nocy , przy poprzedniej

wypowiedzi?

Czy miało to może znaczyć , że wiesz co, ale nie wiesz jak?


sas

Ps. Jakoś nie przypominam sobie bym kiedykolwiek zabiegała o Twoje względy,
więc Twoje ostatnie zdanie jest zupełnie nie na miejscu.

ech, Sas...

[Gość: davoo]

> Dla kogo i dlaczego napracowałeś się tak w środku nocy , przy poprzedniej
> wypowiedzi?

??
ee...na zlecenie mosadu??????
dla pieniedzy, slawy?? czy zastraszyli mi rodzine??

Ale dzieki, specjalnie "w srodku nocy" sie nie zrywalem z lozka,
nie napracowalem sie przy tym- robilem cos co lubie robic,
a jesli pisalem dla kogos, to dla Zuzi glownie,
nie dla Twoich demaskatorkich, cietych ripost(?) Sas.

> Ps. Jakoś nie przypominam sobie bym kiedykolwiek zabiegała o Twoje względy,
> więc Twoje ostatnie zdanie jest zupełnie nie na miejscu.

ok, take it easy, Sas.

pozdrawiam.
:)

[sas5]

Wiesz, ja tak za bardzo nie wiem, o co tu chodzi, ale im to wszystko jest
bardziej absurdalne tym dla mnie lepiej. Bardzo mi pomogłeś , chyba
nieświadomie, ale i tak bardzo Ci dziękuję.
Zyczę powodzenia i Tobie i Zuzi i wszystkim innym. Licha za mnie internautka,
mój kiepski intelekt tego nie ogarnia . Chyba się przeproszę z Dostojewskim.

Jak byś widział w Wawie Gallaghera to go serdecznie pozdrów ode mnie.

[Gość: Zuzanna]

Davoo

Czytając Twoje przemyślenia, czy to poparte w jakiejś części teorią, czy oparte
na Twoim własnym doświadczeniu, miałam przy większości wrażenie, jakby to były
przelane moje własne odczucia.
Nic już chyba do tego dodać ni ująć.
Pięknie to ująłeś :)
Za mnie :) A może za innych również.
I przypomniałeś mi też.
Bo w smutkach, rozżaleniu i nastałym chaosie często poddajemy się amnezji.

Chociaż może w jednym chciałabym coś podkreślić
Nie pokochałam swojego wyobrażenia o nim, lecz jego wyobrażenie o nim samym, i
myślałam, że jest to prawda, uwierzyłam w tę wizję.
Tylko, czy ta nasza wizja o nas samych, którą próbujemy wokół siebie roztoczyć
i pokazać wszem, obraz z naszych własnych farbek, jest tak naprawdę tą
rzeczywistą?
Każdy postrzega siebie inaczej.
Lub pragnie, by tak a nie inaczej go odbierać.
Zbyt często niestety nasz werbalizm odbiega szerokim łukiem od tego, co tak
naprawdę w nas się ukrywa.

I padło tu jeszcze dość ważne pytanie, w zasadzie stwierdzenie Joa_nny: „Czy
zawsze jesteś czytelny dla drugiej osoby, czy nie zdarza Ci mówić: "możesz
sobie iść , jak chcesz", w inny sposób zaś przyciągając ją do siebie coraz
bardziej? „
I w tym jest dużo racji.
I w jakimś sensie dotyczy właśnie mojego problemu.

W ogóle moi Drodzy bardzo mnie ucieszył Wasz odzew i wiele mądrych prawd :)))))
Może trudno w to uwierzyć, bo jest to jakby nie było wirtualność, ale dały mi
one możliwość zaczerpnięcia oddechu, nowych przemyśleń, dokopania się już do
tych, o których zapomniałam lub nie chciałam do siebie dopuścić, no i coś
jeszcze – uśmiech :)

Dziękuję @ll
Z.

P.S. Tym bardziej miło, bo na forum, jak zauważyłam, w przewadze króluje
polityka i dylematy „stołkowe”a za oknem do tego wszystkiego ta nieszczęsna
zima ;) telepie mnie strasznie! Idę sobie zatem zrobić herbatkę, z cytryną, i
miodem, może mi przejdzie.
Pa!