Matki i ich dzieci

[magdafk]

Mój synek ma 3 lata i 8 miesięcy.Jestem nauczycielka, do pracy ze wzgledu na awans zawodowy (rozpoczęty staż na mianowanie) wróciłam gdy miał 5,5 miesiaca) . Do dziś jestem rozdarta miedzy praca i domem. Jak wszystkie matki. W domu mam wyrzuty sumienia,że za mało poświecam sie pracy, w pracy odwrotnie.Ciagły wybór.......

[gusiaki]

Mam dwóch synów. Jestem kierownikiem. Zbyt często płaczę.
Gdybym mogła wyjść po ośmiu godzinach do domu byłoby łatwiej. Ale pracuję po 10
godzin, często w soboty i niedziele, a potem jeszcze, jak chłopcy pójdą spać,
do późna w domu. Wymaga się ode mnie więcej niż od mężczyzn (ja dodatkowo muszę
ładnie wyglądać, miec nieskazitelny makijaż), co od mężczyzn, a zarabiam tyle
samo co moi męscy podwładni (żeńscy podwładni zarabiaja jeszcze mniej). I od
kogoś, kto ma dorosłego syna, którego wychowała mu żona, słyszę, że jestem mało
kreatywna i że brak mi inicjatywy.

Mama mówiła mi, że będe musiała wybierac w życiu- albo rodzina, albo dzieci.
Nie chciałam w to wierzyć. Szłam do przodu, jak burza. Ale zabrakło mi sił.
Poddać się?

[rokoman]

Nie rozumiem ! "albo rodzina, albo dzieci"? Pewnie" albo praca, albo dzieci".
Rodzina, to przecież rodzice i dzieci. A bez dzieci życie staje się po pewnym
czasie nudne, monotonne, i stracone! Nie mówiąc już o wnukach. Bo przecież jak
świat światem, dzieci się wychowuje a wnuki rozpieszcza!

[jolka1974]

Moje dziewczyny mają - 11 i niecałe 2 lata. Z pierwszą - kochaną do utraty
tchu - ale wychowywana trochę po macoszemu (studiowałam zaocznie i pracowałam w
świetnej firmie za spore pieniądze) byłam w domu tylko przez okres
macierzyńskiego, bo nie miał mnie kto zastapić. Gdy kończyłam studia, przed
obroną dostałam na korytarzu buziaczka na szczeście. Pomogło w egzaminie, ale
nie ukoiło wyrzutów sumienia. Później zmieniałam prace na lepsze, ale
wymagające większej dyspozycyjności. W pewnym momencie doszłam do ściany - były
tygodnie, gdy widywałam ją tylko kiedy spała. Nie mogłam tego znieść. Tęskniłam
za prawdziwym macierzyństwem. Zaszłam w drugą ciążę marząc o ślicznej, słodkiej
córeczce. Udało się. Po macierzyńskim wzięłam cały zaległy urlop. Potem
wypoczynkowy. Z rozdartym sercem wróciłam do pracy, gdy Mała miała 9 miesięcy.
Po tygodniu, uznana za osobę mało dyspozycyjną, zostałam zdegradowana.
Zmniejszono mi pensję o tysiąc złotych (wcześniej zarabiałam o tysiąć złotych
mniej niż mój męski poprzednik i koledzy po fachu). I co? I nic. Tak wygląda
polskie macierzyństwo.

[elbatu]

I taka jest rzeczywistość polska o której nie pamiętaja politycy (głównie
faceci, często bezdzietni)spierająć się o ochrone człowieka od poczęcia.
A co potem. Nieważne.

[margozsrr]

Już prawie cztery lata szukam pracy. Mam 40 lat i dość długi staż. Niestety,
gdy urodziłam dwoje dzieci ( w tej chwili: 4,5 roku i 2,5 roku) musiałam urlop
macierzyński przedłużyć zwolnieniami, gdyż nie stać nas było na opiekunkę, a na
żłobek ze względu na choroby dzieci nie mogłam sobie pozwolić. Tak więc bank, w
którym pracowałam sześć lat podziękował mi "ze względu na reorganizację" i do
tej pory jestem bez pracy. Zdaję sobie sprawę, że moje wymagania co do warunków
pracy są nierealne ( chciałabym pracować w godzinach dopołudniowych, a by móc
odbierać dzieci z przedszkola, a zarazem zarabiać trochę ponad koszt
przedszkola), jednak ciągle mam nadzieję, że mi się uda

[lokinex]

jeżeli jesteś kierownikiem ,to napisz szczerze jak traktójesz swoich
podwładnych,czy są przez ciebie zmuszani do godzin nadliczbowych.
WIWA WOLNE SOBOTY I NIEDZIELE!!!!
pięciodniowy tydzień pracy to było coś!

[rokoman]

Pewnie traktujesz! Wolne soboty to zdobycz z lat 80. A wolna niedziela to dzień
Bożego wypoczynku!

[margotka28]

Hmm pięknie, a gdzie w tym wszystkim jest kodeks pracy, 40 godzinny tydzień
pracy? Zakaz dyskryminacji? Polityka prorodzinna? Znam dobrze bolączki kobiet z
dziećmi, bo sama się do takich zaliczam. Dodatkowo, pracując w służbie zdrowia
mam dyżury nocne, pracę w niedzielę i święta i żadnego dodatkowego
wynagrodzenia. Bo to prywatny zakład opieki zdrotnej i jak mi się nie podoba to
mogę się zwolnić. Nie zwolnię się, bo mnie na to nie stać. Więc toleruję
nadużycia i cieszę się, że mam pracę. Nie kosztem dzieci, bo pracuję w systemie
12 godzinnym.