dwulatek i dom

[mrs.t]

Dwuletni maluch poznaje kiedy skrecamy w nasza ulice, wie ze to 'nasza ulica' , wola 'dom',
uwielbia biegac wkolo domu - przez kuchnie pokoj jadalnie
wlasnie zaczal spac w swoim pokoju, w swoim lozeczku
ma swoje kryjowki w ogrodku

jak zniesie przeprowadzke?
czy to tylko moje przewrazliwienie, ze mi przykro, smutno ze czeka go przeprowadzka w zupelnie inne miejsce??

[mruwa9]

Dobrze zniesie. Podejrzewam, ze przeprowadzacie sie do lepszego (wiekszego, wygodniejszego) lokum. Nie kazda zmiana musi byc zmiana na gorsze, czesto sa to zmiany na lepsze i tak do tego podejdz. A dziecko, jesli znajdzie w nowym domu stare zabawki i meble, w ciagu 5 minut poczuje sie u siebie, spokojna glowa.

[klubgogo]

Przeprowadzałam się z dzieckiem w trochę innym wieku, ale według mnie to tylko Twoje odczucia, dziecko szybko znajdzie sobie swoje zakamarki.

[mamaorzeszka]

Dla dziecka dom jest tam gdzie mama i tata więc ja byłabym zupełnie spokojna.

na pewno bedzie mial chwile tesknoty

[ciociacesia]

ale od poczatku musisz mu pokazywac plusy nowego miejsca i zapewnic mase atrakcji w nowym

[rulsanka]

Mój syn dopiero w wieku 3 lat zaczął wyrażać tęsknotę za domem. Wcześniej wyjeżdżaliśmy w różne miejsca i nie przeszkadzało mu to, a teraz marudził, że chce np. do swojego łóżeczka. Ale: wy łóżeczko zabieracie ze sobą, a dziecko jest młodsze. Przyzwyczai się szybko.

[kanna]

Córeczka miała prawie rok, synek prawie 3 lata. Obeszlismy stare mieszkanie żegnając się z nim. W czasie dorgi zanęły i przenieslismy je do ich (starych) łóżek w nowym pokoju.

Zaakceptowały nowy dom po tygodniu. Mi to zajęło rok.

[mrs.t]

> Zaakceptowały nowy dom po tygodniu. Mi to zajęło rok.


no wlasnie, cnyba to jednak bardziej chodiz o mnie
bo dom mam teraz wspanialy, a nie wiem za abrdzo gdzie mnie los rzuc
i podoba mi sie tu, i wlasnie jak pisalam, syenk ma tu swoje szlaki..no ale on elastyczny pewnie predzej sie przyzwyczai do nowego
albo zapomni o starym

[ancymon123]

Przeprowadzaliśmy się rok temu, "po drodze" był jeszcze 4-mczny "postój" u teściowej (na czas remontu). Synowi nowe lokum bardzo sie spodobało. Jednak pierwszej nocy, a właściwie nad ranem, obudził nas płacz - junior stał w korytarzu i krzyczał "mama, tata gdzie jesteście". Po tym incydencie mieszkanie został pokazane ponownie, pokazane gdzie śpią mama i tata, gdzie jeste łazienka itd. i od tamtej pory żadnych problemów. Acha, my zmienialiśmy też meble, czyli syn dostał w pełni inny pokój, innne łożeczko, pościel...wszystko, a do tego zaraz szedł po raz pierwszy do przedszkola. Jednak aklimatyzacja wszędzie przebiegła bezboleśnie.

[karolina17w]

My się przeprowadziliśmy tydzień temu - młody do tej pory się nie przyzwyczaił (ma 2 latka). Ale on jest z tych bardzo ruchliwych, więc wszędzie go pełno i gołym okiem widać że się nie przyzwyczaił. Czasem jak mu mowę, że idziemy do domu to płacze i mówi, że nie chce. Dopiero jak mu wyjaśnię, że chodzi o "ten" dom (pokazując) to idzie chętniej. Widać, że stary pamięta, ale nie chce wracać. I w sumie mu się nie dziwę - jest duże podwórko, są kuzynki i różne atrakcje. Są też dziadkowie, za którymi przepada - pewnie boi się, że znów będzie ich rzadko widział.

Nowy dom dla dwulatka to nowe atrakcje, ale też i nieznany teren. Jeśli dziecko będzie miało w otoczeniu znane rzeczy np.meble, to będzie łatwiej. Z czasem się przyzwyczai, tylko czasem trzeba pomóc dziecku to przejść.

[nadia222]

Mój niespełna 3-latek bardzo przeżył przeprowadzkę i choć minęły już 3 miesiące w nowym miejscu, czasem pyta o stary domek i robi się smutny. Choć przeprowadziliśmy się z małego i ciasnegi mieszkania do dużego domu z pięknie urządzonym pokoikiem i placem zabaw na zewnątrz, przez pierwsze dwa miesiące powtarzał, że chce do starego domku. Było mi bardzo przykro, bo był wtedy taki smutny i płakał, a ja nie bardzo umiałam mu pomóc, bo żadne opowieści i tłumaczenia nie pomagały. Jestem umówiona z nabywcami mieszkania, że jak już się wprowadzą, to pójdziemy z synkiem pokazać mu, że to już nie nasz domek, może jak zobaczy inne ściany, meble itp, to będzie mu łatwiej. Nie sądziłam, ale przeprowadzka najbardziej odbiła się własnie na synku. Może u was będzie łatwiej, bo rok różnicy to bardzo dużo, trzylatek jest na pewno bardziej wszystkiego świadomy. Życzę powodzenia.

[1maja1]

My przeprowadzilismy sie do zupelnie innego kraju w lutym, syn mial wtedy 2 lata i 2 mce. Przeprowadzke do nowego domu zniosl dobrze, tak mi sie przynajmniej wydaje, poniewaz nie potrafil jeszcze wyrazic uczuc slownie, a z zachowania nie wynikalo, aby zmiana miejsca miala na niego jakis negatywny wplyw. `Ja najbardziej przejelam sie tym, ze syn stracil swoj ukochany zlobek, swoj staly rytm dnia. Rozlake z poprzednim miejscem zamieszkania przezylam bolesnie, tak jak Ty uwielbialam nasze poprzednie mieszkanie, otoczenie, nasza codziennosc. Z reszta do tej pory nie uznaje tego miejsca za swoj dom, no coz mam na to 3 lata...

[mruwa9]

no wlasnie, mysle, ze reakcja dziecka jest zwykle projekcja reakcji i obaw rodzica przed nieznanym, nowym. My przeprowadzalismy sie kilkakrotnie, majac m.in. dziecko z autyzmem, gdzie typowe dla autyzmu jest chorobliwe wrecz przywiazanie do stalych miejsc, rytualow, itd, itp. I do glowy mi nie przyszlo, ze przeprowadzka mialaby stanowic dla dzieci jakis problem- my bylismy pelni entuzjazmu i pozytywnego nastawienia, ciekawi nowych doswiadczen i chyba ten nasz entuzjazm po prostu udzielil sie dzieciom. Nie bylo zadnego problemu.

[camel_3d]

maluch zniesie przeprowadzke lepiej niz ty.