córka chce być chłopcem

[aniaturek0409]

Moja córcia jakieś ponad pół roku temu zaczęła bawić się w chłopca. Na początku to było tylko ubieranie się od czasu do czasu w domu w chłopięce ubrania. Potem zafascynowała się Spidermanem. Cały czas chciała by jej kupować wszystko z ulubioną postacią, kubek, talerz, plecak itp. A potem już było tylko coraz gorzej. Za żadne skarby nie dała sobie nic ubrać co nie jest chłopięce. Ma mnóstwo ładnych ubrań a musiałam jej kupić wszystko chłopięce, bo z tego co było w domu nic nie chciała ubierać bo to jest różowe, to z motylkiem, to z kwiatkiem i wszystko dla dziewczynek a ona przecież jest chłopcem (do niektórych ubrań udało mi się ją przekonać, np. że leginsy z koniem mogą być też dla chłopca, bo chłopcy też lubią konie i pokazałam jej wyścigi konne). Sukienki też nie założy za żadne skarby świata nawet na uroczystości. Z zabawek wybiera same figurki wojowników, maski, pistolety, dinozaury. Nie chce żeby mówić do niej Madzia tylko co chwilę wymyśla sobie jakieś chłopięce imię. Jak bawi się lalkami czy miśkami to odgrywa rolę tatusia. Nawet wymowę zmieniła, już mówi w rodzaju męskim : byłem, zrobiłem. Jak myślicie kiedy jej to przejdzie, i czy tak długie udawanie chłopca jest normalne? Na razie jest w domu z opiekunką. Od września idzie do przedszkola, już powoli wyrasta z tych ubrań które ma i chciała bym kompletować powoli wyprawkę wiosenno- letnio -jesienną. I teraz nie wiem co mam kupować, chłopięce czy dziewczęce ubrania.

[mag1982]

Może spróbuj neutralne kupować. Proste spodnie czy koszulki mogą nosić i chłopcy i dziewczynki.

[ichi51e]

No wlasnie - ubrania unisex. Duzo teraz firm robi niektore bardzo fajne.

[ichi51e]

wcale to nie oznacza ze dziecko ma w szarych bezksztaltnych workach chodzic

z lewej chlopiec z prawej dziewczynka


tu tez bardzo ciekawy artykul o seksizmie w ubrankach dzieciecych www.letclothesbeclothes.org/the-dinosaur-on-the-high-street-an-open-letter-to-ms-kidswear/

[ichi51e]

sory za rozmiary -zle mi skaluje

[kocio-kocio]

Najlepszym się zdarza:

www.google.pl/search?q=shiloh+jolie+pitt&newwindow=1&espv=2&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=FJLSVOvcFsH5UNH8gLgL&ved=0CAgQ_AUoAQ&biw=1366&bih=667

[siisiiii]

Moja córka jest w tym samym wieku co Twoja. Co prawda nie mówi że jest chłopcem i nie zmienia imienia na chłopięce ale od zawsze gdy się bawimy i kogoś udaje to zawsze jest to osobnik płci męskiej (kotek, wilczek, policjant, i mają wtedy chłopięce imiona). Nigdy nie widziałam w tym problemu. Jak jej zaproponujesz zabawkę to zawsze wybierze jakis samochód, koparkę, wiertarkę, dinozaura, pistolet... Jeśli chodzi o ubrania to ja osobiście nie cierpię falbanek, kokardek, brokatów, hello kitty i tych innych "dziewczęcych" gadżetów. Więc takich ubrań nigdy nie miała. Ale różowe rzeczy ma, sukienki też. Ubiera je od święta, na co dzień woli legginsy (ja też ) Też woli spidermana niż pet shopy. Moim zdaniem nie ma się czy martwić. Po prostu wytłumacz jej że dziewczynki też mogą się bawić dinozaurami czy samochodami i lubić spidermana. Nie trzeba do tego być chłopcem

Ostatnio kupowałam pantofle dla małej, podobały mi się czarno-białe pandy. Nie tylko mnie - również małej dziewczynce całej w różach i brokatach. Ale mamusia jej tych nie kupiła, bo powiedziała że te są dla chłopców... I kupiła jej różowe.

Nie każda dziewczynka musi być różową księżniczką

no sodomia i gomoria...

[camel_3d]

....koniec...

[kremka2014]

Moj syn byl w podobnym wieku gdy lubil kolor różowy, chcial byc księżniczką na balu przebierańców itp. Nigdy nie bawił się samochodami, uwielbia gotować i bawić się biżuterią. Teraz ma 5lat i juz mniej dziewczynkuje😉. Moze przejdzie. Chlopcy tez chodza w czerwieni i żółci,a dziewczynki nie musza chodzić w sukienkach😉. Pozdrawiam!

[aniaturek0409]

Po czym wnosisz camelku?

[baba_za_kolkiem]

Mogę powiedzieć ci tylko, jak to było u mnie Jak miałam wiek taki przed/zerówkowy marzyłam o tym by być chłopcem. Na podwórku bawiłam się tylko z chłopakami, ubierałam spodenki, nie znosiłam rajtuz i spódnic do wieku wczesnoszkolnego. Łaziłam po drzewach, a jeśli chodzi o prezenty, to każdy chyba wiedział, że mi to lepiej zdalnie sterowaną formułe lub co najwyżej misia. Pierwszą lalkę bobasa dostałam dopiero na komunię.
Przeszło mi w wieku mniej więcej 1-2 klasy szk. podstawowej. Dziś uwielbiam falbanki i koronki
Kiedyś też gdzieś czytałam, że u niektórych dzieci w wieku właśnie przedszkolnym pojawia się taki etap, kiedy dziecko coraz bardziej świadome jest istnienia podziału na płeć taką i taką, i wtedy metodą poszukiwania przyporządkowuje się samo do którejś z grup, często odmiennej niż w rzeczywistości. Moim zdaniem minie jej to, tak jak minęło i mnie. Zaakceptuj i kochaj bezwarunkowo, ubranka uniseks, jest naprawdę spory wybór.

[zazou1980]

Nie ma sie co stresowac, ja tez cale dziecinstwo chcialam byc chlopakiem, mam 3 braci, ciuchy po nich dziedziczylam i do poznego liceum mialam mocno chlopiecy wyglad (czesto mnie mylono), pod koniec mi sie zmienilo.
Dzis jestem normalna babka, ale z meskim zawodem, pracuje i koleguje sie glownie z facetami. Mam faceta, dzieci, jednak kiecki i makijaz nakladam tylko na specjalne okazje. Preferuje styl luzny lecz kobiecy...

[aniaturek0409]

Właśnie kupuję jej głównie ubrania unisex. Leginsy w ciemniejszych kolorach też nosi na szczęście. Kupuję jej też ubranka od koleżanki bo ma pół roku starszego syna i jej syn też ma bzika na punkcie spidermana, także ma też troszkę ubranek ze spidermenem, autami itp. W sumie jej bycie chłopcem zaczęło się właśnie od czasu kiedy poznałam tą koleżankę i nasze dzieci zaczęły się razem bawić. A chłopcem chce być dlatego, że ona jest superbohaterem a superbohaterami są tylko chłopcy. W sumie ja jako dziecko też byłam typem chłopczycy ale nie utożsamiałam się z płcią męską. Niedawno byłam ze starszym synem i z Magdą u fryzjera. Robiłam sobie włosy i przy okazji obcięła włosy synowi a małej podcięła grzywkę i podrównała końcówki. Jak wróciliśmy do domu to wpadła w histerię, że mamy wracać bo ona chce mieć taką samą fryzurę jak brat. A wczoraj niedługo po tym jak napisałam ten post moje pomysłowe dziecię poszło do łazienki i dopadło nożyczki. No i teraz jest posiadaczem " pięknej" dwucentymetrowrj grzywki

[ichi51e]

Idz na ematke i poszukaj watku o shillouh pitt jolie. Ematki klocily sie o niego niedawno - bardzo duzo babek pisalo ze tak mialo - ja sama wrzucalam artykul o tym ze dziewczynkom ktore przechodza taka faze potem lepiej w zyciu - bez paniki.

[ichi51e]

Tu: forum.gazeta.pl/forum/w,567,155922373,155922373,Sliczna_dziewczynka_Shiloh_Jolie_Pitt.html

[helphelphelp]

W wieku 2-6 lat dziecko uczy się rozróżniania płci. W wieku 7-10 lat uczy się właściwych ról męskich i kobiecych. To podkreślanie odmiennej płci przez córeczkę nie musi być czymś niebezpiecznym. Zabawy pistoletami, dinozaurami czy Spider Manem to tylko niewinna dziecięca zabawa. Noszenie różowych rzeczy to kwestia upodobania. "Dorosłe" kobiety też nie zawsze lubią kolor różowy. Upodobanie do takich zabawek, ubrań może być kwestią gustu, który za chwilę może się zmieni. A to dlatego, że córka wejdzie w nowe środowisko przedszkola. Jak ktoś wcześniej wspomniał, można szukać ubrań typu unisex. To może być wasz kompromis. Martwiłabym się o córkę, gdyby przekroczyła granice które powyżej podałam. Pozdrawiam

[frijka]

Jak dla mnie dużym błędem było pozwalanie dziecku na męskie ubrania itp. Tym bardziej kiedy zaczęło się to zaostrzać. Kupowaniem męskich ubrań dałaś jej tylko do zrozumienia, że to normalne i jak ona chce to tak może. Ja na Twoim miejscu po prostu bym to zakończyła, żadnych męskich ubrań, nie chcesz nic dziewczęcego, neutralnego? To się nie ubieraj... moim zdaniem trochę się pobuntuję i po krzyku. Musisz jej pokazać, że Ty rządzisz w domu, nie ona. Oczywiście należy jej wytłumaczyć, że jest dziewczynką, że nie powinna się ubierać jak chłopiec, mówić jakby nim była. I jednocześnie przeciwdziałać temu nie ulegając w kwestii choćby stroju. Na pewno będzie bunt, ale jak go przetrzymasz to w końcu córka zrezygnuje. Możesz też poprosić kogoś z rodziny żeby zwrócił jej uwagę, może zrobi się jej głupio, zawstydzi się i zrezygnuje z udawania chłopca..

[ichi51e]

Moja babcia tez miala taki pomysl odnosnie kuzynki. Powiem w skrocie o kant dupy potluc. Nie ma jak wyslac dziecku sygnal "nie akceptuje cie" na cale zycie sie odbilo.

[ichi51e]

A zeby nie bylo - babcia wnuczki nie przetrzymala. Do tego w sukienkach i z kokardami zawsze wygladala jak w zaciastnym ubraniu.

[illegal.alien]

Jasne. Moze jej przejdzie i zrezygnuje, a moze wszystko w sobie zakisi i jak tylko bedzie okazja to z domu da noge. Ja bym nie ryzykowala.

[aniaturek0409]

A myślisz że pierwszego dnia jak wymyśliła sobie bycie chłopcem to pobiegłam do sklepu po garderobę chłopięcą? Miała dwie pary niebieskich leginsów i koszulkę z krótkim chłopięcą ( jeszcze gdzieś się zawieruszyła po starszym bracie) i non stop chciała w tym chodzić. Jak dałam to w końcu do prania to była histeria. I tak codziennie był płacz o ubiór. W końcu stwierdziłam że kupię jej coś chłopięcego co sobie sama wybierze. I w ten sposób powoli kompletowała się nowa wyprawka. A w domu nie rządzi ona tylko ja i mąż. Ale ja w wielu kwestiach mniej ważnych dla mnie odpuszczam i daję wybór dziecku. Pilnuję tylko zasad które są dla mnie istotne w wychowaniu, resztę odpuszczam. Dzięki temu córka wie, że są zasady których nie może łamać a w innych może mieć wybór. Uważam że dziecko aby było szczęśliwe musi czasmi mieć możliwość decydowania. Model wychowania "masz tak robić bo ja tak mówię" mi nie odpowiada.

[frijka]

Przecież córka może chodzić ubrana na niebiesko, a nie na różowo, ale to co innego niż noszenie typowo chłopięcych strojów. To, że w pewnych kwestiach daje się dziecku luzy jest dla mnie normalne, ale ja luzu nie dałabym w Twoim przypadku. Ja wytłumaczyłabym dziecku, że nie musi chodzić w różowych kokardach, ale chodzenie w chłopięcych strojach i mówienie jakby się było chłopcem nie jest normalne. I na pewno nie kupowałabym tego typu ubrań. Sama dostrzegłaś w tym problem. Moim zdaniem To Ty powinnaś z tym skończyć, to dziecku będzie łatwiej. W końcu rodzice są jakimś autorytetem i oparciem, więc po jakimś tam buncie, moim zdaniem odpuści. Ja tak myślę, a zgadzasz się ze mną nie musisz.
Pozdrawiam.

[frijka]

Poza tym piszesz, że to wszystko zaczęło się pół roku temu (!) i się tylko pogłębia, więc sama zastanów się czy nie powinnaś w końcu coś z tym zrobić.

[angazetka]

Na przykład zaakceptować. I nie robić dramatu z bzika na punkcie SPidermana czy chłopięcego sweterka.

[iizziiss]

napisz do mnie proszę na priv [e-mail], chciałabym z Tobą porozmawiać, mam ten sam problem z córką.

[grajfrutt]

Mój syn jak miał 3 lata chciał być dziewczynką. Gdyby mógł to by nosił różowe brokatowe bluzeczki z falbankami, ale z braku takowych pozwalał ubierać się w to co miał. Kupiłam mu zwykły różowy t-shir, różowa koszulę (chlopieca), był szczęśliwy. Też mówił w rodzaju żeńskim. Okazało się ze chciał być dziewczynką żeby na balet chodzić i mieć strój baletnicy - koleżanka przedszkola miała. Po 2-3 miesiącach fascynacja przeszła i już bycie chłopcem jest ok.

[cherry_cola]

Sama nie lubię różu, falbanek, cekinów i motylków. Prostota i minimalizm królują. Rozumiem Twoją córkę. Nie rozumiem, czego się obawiasz?

[zabka141]

Mam dziewczynke w domu i powiem wam ze poza sukienkami nie za bardzo daloby sie powiedzeic czy jej ubrania sa chlopiece czy dziewczece. Po prostu sa ladne, w roznych kolorach, nie w ksiezniczki. Kupuj jej takie ubrania, a nie chlopiece czy dziewczece i tez przestan myslec w kategoriach ubranie chlopiece dziewczece.. Poza tym nie wiem co dokladnie jest twoim problemem - wyprwka na lato czy to ze dziecko mowi o sobie ze jest chlopcem. Wydaje sie bardziej z twojego postu ze problemem sa ubrania. Dziecko pewnie chce sie bawic tym czym chce, nie byc ograniczana zabawkami dla dzeiwczynek. Jesli wmowilas jej ze spidermeny i dinozaury sa tylko dla chlopcow to szczerze nie dziwie sie ze udaje chlopca.

[aniaturek0409]

Ubrania nie są dla mnie wielkim problemem, pójdę i kupię co będzie chciała. To że bawi się w Spidermana to też nie problem. Sama byłam chłopczycą i całymi dniami mogłam biegać z chłopcami po drzewach i grać w piłkę podczas gdy koleżanki woziły wózkami swoje lalki. Pisząc o chłopięcych czy dziewczęcych ubraniach czy zabawkach mam na myśli te stereotypowo przyjęte. Ja nie przywiązuję do tego większej wagi. Jedyny problem jest jak jest jakaś uroczystość. W sumie nie problem ale ona nie ubierze nic odświętnego tylko spodnie dresowe i bluzkę z jakimś autem. Martwi mnie tylko to że nie chce być dziewczyną superbohaterem. Koniecznie chce być chłopcem. Ale to też wina stereotypowych bajek. Na dziale dziewczęcym są księżniczki, hello kity i róże a na chłopięcym przeważa niebieski, bob budowniczy itp. Próbowałam ją przekonać że dziewczyny też mogą być silne i być superbohaterami ale ona nie chce o tym słyszeć.

[ichi51e]

A znacie basn o stalowym jezu? Brzechwy?

[iizziiss]

Mam ten sam problem, córka od roku chce być chłopcem. Praktycznie nie ma takiej rzeczy, którą by robił zgodnie z upodobaniami dziewczynek. Kilka dni temu na balu karnawałowym wystąpiła w stroju rycerza. Wybiera tylko chłopięce rzeczy (od słomki do wody (tylko zielona albo niebieska), poprzez kapcie (potworne), kurtkę (nie z działu chłopięcego) rysuje dinozaury, jak ogląda jakies bajki to zawsze identyfikuje się z chłopięcy postaciami, w Arielce upodobała sobie Eryka. Ostatnio zdałam sobie sprawe, że ciągle z nią walczę i przeciągam na stronę dziewczęcą, kilka dni temu robię wszystko taka jak chce, wydaje mi się że jest szczęśliwsza, ja za to cholernie się tym stresuję i nie mogę spać. Czytałam że mózg zna płeć od urodzenia i to mnie przeraża. Wiem, że pomyślicie, że przesadzam, ale obserwuję ją od kilku dni tak dokładnie, każdy jej ruch, wyrób, zachowanie i stwierdzam, że mam w domu chłopca. Ona sama mówi mi, że urodziłam chłopca i abym mówiła do niej synku i że wyrzuca tę dziewczynkę ze swojego serca, że jej nie chce. Przeraża mnie to i czuję, że zaczynam wariować.

[iizziiss]

ma teraz 3,5 roku na razie i oddałabym wszystko aby było tak jak ktoś pisał powyżej, że to się jeszcze zmieni, bo żadna matka nie chce dla swojego dziecka, życia w niezgodzie z płcią biologiczną. Myśl o tym mnie paraliżuje.

[zabka141]

Iizziiss - spokojnie, z twojego opisu nie wyglada ze jest jakis dramat lub ze corki plec to naprawde chlopiec.

Po pierwsze uderza mnie to jakie niby to sa wedlug ciebie chlopiece zabawy. Musisz przestac myslec kategoriami zabawy dla chlopcow - zabaway dla dziewczynek. Takowych nie ma. To tylko my - rodzice, przemysl zabawkowy - wtlaczamy taki podzial dzieciom do glowy. Nie ma co tu z dzieckiem walczyc. Stroj rycerza, rysowanie dinozaurow czy zielone ubranie to jest ZADEN powod do zmartwien. To sa normalne zabawy, normalne kolory dla dziewczynek i dla chlopcow.

Po drugie piszesz ze corka mowi ze urodzilas chlopca, itd. Mowi tak bo ja ograniczasz jako dziewczynke. Ograniczasz do zabaw "dziewczynskich", ktore corke nie interesuja. Jesli jako chlopiec moze ubierac sie tak jak chce i bawic w to co chce to wybiera chlopca. Co mozesz w tej sytuacji zrobic? Tak jak wyzej - wyluzowac z tymi podzialami, zaakceptowac corke ktora nie jest typowa ksieznizcka. Do tego podstawiac jej wzorce silnych kobiet, wojowniczek, odkrywczyn - jakies ksiazki z takimi motywami, jakies postacie z bajek? Niech corka zobaczy ze dziewczyna nie musi byc nudna. Ale tak poza tym nie musicie sie za duzo skupiac na tych dzeiwczynkach, chlopczykach. Ten temat nie musi wracac w waszych rozmowach. Corka ma imie - mow do niej po imieniu a nie per dziewczynka czy chlopiec.

[iizziiss]

mam nadzieję, że tak będzie, nie ograniczałam jej jakoś szczególnie, wiesz tak naturalnie, typu załóż te skarpetki, bo sie spieszę i nie ma czasu na to by rano wszystko negocjować, albo tak nieświadomie typu wybór fimlu w kinie, mam 2 dziewczynki, więc starsza cześciej decyduje, a że druga to typowa dziewczynka wiec tak naturalnie wychodziło, że to były jakies Dzwoneczki, Kraina lodu itp. Natomiast jak coś jej kupuję to ostatnio własnie to co chciała i zdałam sobie sprawę z tego, że od dłuższego czasu nie kupiłam jej nic co by kulturowo było przypisane do dziewczynki. Mówię jej ze jest dziewczynką, ale jak chce robić to co chłopaki to ja nie będę się sprzeciwiać i to co będzie chciała będe jej kupować. Wiesz to się tak łatwo mówi, że trzeba akceptować i w ogóle. Generalnie jestem bardzo tolerancyjna, tylko jak to nie dotyczy Cię bezpośrednio to tolerancja jest prosta. U mnie nie chodzi o to, że ja tego nie akceptuję tylko wybiegam za bardzo chyba w przyszłość myślami i wyobrażam sobie te docinki dzieci, dorosłych, problemy w okresie dojrzewania i potem. Chciałabym sie móc tym nie przejmować, tylko ,że to trudne, bo kocham ją tak, że aż serce mnie boli. Muszę wyluzować i poczekać co będzie. Jeszcze wyjaśnię co to dla mnie kategorie zabawy chłopiece czy dziewczęce. To nie jest tak, że kazdą zabawę gdzieś okreslam w ten sposób, chodzi mi o taką ogólna tendencję i ogólne spojrzenie na dziecko, nie wydaje mi się żadnym problemem to ze chłopak bawi się lalkami ,czy dziewczyna samochodami. Chodzi mi o to, że to jest takie całościowe, u córki nie mieszają się te rzeczy, wszystko co chociażby może być ciut w stronę dziewczyny (bluzka szara z królikiem) już jest odrzucana. Wyżaliłam się i trochę mi lepiej. Umawiam się na wizytę z z seksuologiem, który ma doświadczenia w tego typu sprawach. Dam znać jak będę po.

[zabka141]

Rozumiem, pewnie tez czytasz i googlujesz na ten temat i twoj strach coraz bardziej sie nakreca. Na to jest jedna recepta - przestac sie nakrecac. Naprawde nie trzeba myslec zabawy dzieciece - zabawy chlopiece. Natomiast wydaje mi sie ze u was pewnie tak jednak troche jest i stad corka wybrala sobie bycie chlopcem. Moze wlasnie te niedziewczece dziewczyny w ksiazkach itd beda dobrym przykladem. Nie masz powodu do zmartwien - to zapewnne powie ci i lekarz i moze wtedy troszke uda ci sie wyluzowac. Na pewno nie musisz sie zamartwiac teraz przyszloscia - wychowasz silna dziewczynke, ktora nie bedzie dala sobie w kasze dmuchac

[woi.mi]

Wczoraj oglądałam film "Tajemnica Filomeny".
Matce zabrano 3,5 letniego synka, którego odnalazła po 50 latach.
Nie była zdziwiona, że był homoseksualistą, przeczuwała, że będzie.

[lentilla]

iziiis ja opisalam mój przypadek poniżej. Chyba jest podobny. napisz proszę co powiedział seksuolog. Bardzo proszę

[iizziiss]

byłam w sobotę u seksuologa dr Dulko (zajmuje się między innymi osobami trans seksualnymi). Zapytał się mnie jak sie córka ubiera, jakimi zabawkami się bawi, z kim się bawi w przedszkolu, co z fryzura, czy wybrała sobie jakieś imię, czy mówi o sobie w formie męskiej. Generalnie na większość mogę odpowiedzieć że wybiera chłopięce, fryzurę tez chciała i proponowała imię Bartek, ale jakoś na razie ucichło i reaguje na swoje imię i mówi o sobie jak o dziewczynce, ale jak się ja spytam to mówi ze jest chłopcem. Ten lekarz powiedział, że trzeba się z tym pogodzić i traktować ją jak chłopca i że raczej już tak zostanie, praktycznie nie dał mi nadziei, a myślałam że chociaż powie że to jeszcze nic przesądzonego. Stwierdził ze teraz moja rola w tym to ją chronić i nie stresować , czyli pozwalać dokonywać wyborów takich jakie chce, nie robić nic na siłe, jak poprosi by mówić zwracać sie do niej jak do chłopca to tak sie zwracać. Teraz ma się prawidłowo rozwijać i tylko to jest teraz ważne, nie może być tak, że takie dziecko jeszcze nie śpi po nocach, bo mama go nie akceptuje, badz wmawia, że jest dziewczynką, jak ono się czuje chłopcem. Zasugerował też że jak będzie szła do szkoły to można przyjsc do niego i on wystawi dokument do szkoły, żeby dziecko zostało wpisane na listę do dziennika już jako chłopiec (w dokumentach jest normalnie) ale w szkole moze dzięki temu funkcjonować jak chłopak i się nie stresować. Mówił też że tacy chłopcy w ciele dziewczynki są prawie zawsze heteroseksualni, czyli że za partnerki wybierać będzie dziewczyny. Dodatkowo, że takie osoby bardzo dobrze się społecznie integrują i w większości są szczęśliwe w życiu. Nie mają też żadnych problemów ze znalezieniem sobie partnerki, a dzieci mają z in vitro. Generalnie to czułam jak siwieję, bo nastawiłam się na to, że lekarz mi powie jest jeszcze czas. Przyjęłam to do wiadomości i przyzwyczajam się do myśli, że mam chłopca i że to się już nie zmieni. Oczywiście tli się we mnie ciągle nadzieja, że będzie inaczej ale nie robię sobie już większych nadziei pozostaje czekać. Dziewczyny napiszcie do mnie na priv [e-mail] (te które mają taki sam problem aniaturek0409, lentilla) chętnie bym się spotkała i pogadała z kimś kto ma taki sam problem, wymieniła doświadczeniami.

[iizziiss]

powiedział jeszcze, że takie małe dzieci to klasyczny przypadek (3-5 lat) że one niczego nie udają, że odpowiadają jak czują, a z płcią się rodzimy, to nie jest pociąg seksualny, którego można być pewnym dopiero po dojrzewaniu.

[lentilla]

dziękuje, że opisałaś swoją wizytę. Mój email [e-mail]
Strasznie kategorycznie doktor podszedł do tematu. Też myslałam, że powie, że jest jeszcze czas. Trochę się buntuję wewnetrznie na tak kategoryczne stwierdzenia, ale może ma rację. Na pewno ma rację, że akceptacja jest bardzo ważna. Ale to znaczy robić jak Angelina jolie i póśc na calośc ze strojem, fryzura, zwracaniem się jak do chłopca, w szkole...?? Ja bym się bala, bo co jeśli to jednak dziecięca tzw "fanaberia"? A może seksuolodzy widzą wszystko tak czarno bialo bo częściej stykają się z dorosłymi, którzy przychodzą już "zidentyfikowani" i nie bierze pod uwage maluszków, u których rozwój może pójśc róznie?

[lentilla]

W wczoraj moja prawie 3 latka sama z wlasnej inicjatywy zaczęła mi mówić Mama to Pani, Babcia to Pani, Tata to Pan, Dziadek to Pan i Siostra to Pan. Ja mówię - nie Twoja siostra to Pani. A ona nie, nie moja siostra to Pan! Zmroziło mnie, jeśli maluchu mają w tych sprawach lepszą intuicje to...

[zolla78]

Nie przejmowałabym się tym aż tak bardzo. Jak rozumiem ma brata i to małego, może być ciągle trochę o niego zazdrosna i stąd ta identyfikacja. Jak też rozumiem, dziecko z kórym ma dobry kontakt, to też chłopiec. Nie chodzi do przedszkola, zatem może stąd ta intensyfikacja zachowania. Gdyby była w grupie, pewnie byłoby torchę inaczej. Moim zdaniem dzieci ogólnie mają dość neutralny stosunek do tego co my dorośli uważamy za chłopięce lub dziewczęce, a dopiero nasze zachowanie i grupa, powoduje, że czasem podział w tym zakresie zaczyna być intensywnieszy. I ponieważ nam to wydaje się nienaturalne, to tak też to odebieramy u dzieci.
Ale skoro to cię męczy, to może spróbuj jej pokazać bohaterów dziewcznki. Dzowneczek nie jest jakąs czekajacą na księcia sprzątaczką. Merida jest super. Mulan. Jak się poszuka to i trochę superbohaterek dziewczyn w bajkach się znajdzie.

[lentilla]

Moja na Dzwoneczek prycha. Kraina lodu to nuuuda. Dziecka się nie przechytrzy, troszke probowalam

[koza_w_rajtuzach]

Twoja córka ma starszego brata, prawda?
Moja koleżanka z podwórka też była taką chłopczycą. Miała dwóch starszych braci i sama zawsze również powtarzała, że wolałaby być chłopcem. Myślę, że to mógł być jakiś wpływ tych braci. Ogólnie była fajną i lubianą dziewczyną zarówno przez chłopców jak i inne dziewczynki. Jej mama chciała, żeby Ania nosiła sukienki czy spódniczki, ale ostatecznie to sobie odpuszczała i pozwalała jej chodzić w podziurawionych spodenkach i obszernych koszulkach.
Ania wyrosła na 100% kobietę. W wieku nastoletnim zaczęła się stroić, malować itd. Myślę, że w przypadku Twojej córki będzie podobnie.

[lentilla]

rozumiem Twoje zmartwienie. Mam podobnie tylko nie mowi o sobie, ze jest chłopcem. Córka ma prawie 6 lat, zaczęło się jak miała 3 lata. Wydawalo mi się, że to fascynacja o rok starszym kuzynem, z ktorym spędziła wakacje. Sukienki poszły w kąt, wczesniej tez nie lubiła kolorów rozowego i fioletowego ale jesienią to już była jazda. Sukienki nie, legginsy nie bo tylko dziewczyny noszą legginsy. W gre wchodziły tylko spodnie typu bojowki, dresy, dzinsy bez dziewczecych elementów no i bluzki w dinozaury, aura. Wystarczylo, że wysledziła że bluzka ma lekkie bufki na ramionach albo nie daj boże pofalowane zakończenie rekawów - koniec, płacz i rozpacz. Zimą chciala chodzić w rajtuzach pod spodniami zimowymi i bluzce bo tak chodzą chłopcy. Dziewczynki się zaczęły z niej śmiać, że nie zaklada na te rajtuzy spódniczki w przedszkolu. Bylo jej przykro, ze się śmieją, ale i tak nie dawała sobie załozyć spódniczki. Ja staram się namawiać ją czasem na coś dziewczęcego ale nie zmuszam. Kupuje jej ciuchy z męskich działów. Jak idziemy razem do sklepu od razu pędzi do dzialu dla chłopców. Poza tym bawi się dinozaurami, zwierzętami, autami. Ale te zabawy nie sa w chlopięcym stylu wg mnie tzn. zwierzątka ma poustawiane, dba o nie, dinozaury mają swój piękny swiat. Lalek nie tyka, nienawidzi zabawek w stylu infantylnym to jest jak koń to brazowy a nie różowy Pony. Jak pluszak to wygladający jak prawdziwy np pies. Buty ma ze spidermenem co już bylo obiektem kpin w przedszkolu. Ale Pani przedszkolanka zrobiła fajną pogadanke że każdy lubi co innego i się uspokoiło.
W każdym razie nie ukrywam, że mnie to wszystko martwi. Po pierwsze inność to narazenie na klopoty wśród rowieśników a córka jest bardzo wrażliwa. Po drugie chyba każdy rodzic mysli o tym czy jego dziecko nie bedzie miało "innej" identyfikacji płciowej. znam sporo osób z takiego środowiska poprzez przyjaciółkę lesbijkę. Mam tez dalszą znajomą transseksulana i po prostu wiem jak trudne to jest życie. Ile dramatów i problemów ze sobą niesie i wiadomo, wolałabym żeby dziecko ich nie miało w przyszłosci. Dlatego często o tym myslę i przerażają mnie pewne zachowania. moja córka wg mnie chodzi jak chlopiec, ma chlopięce gesty. Czuje że coś jest na rzeczy, po prostu to czuję. to nie chodzi o same ciuchy czy dinozaury. no ale chyba pozostaje czekać co przyniesie przyszłość i kochać i nie negować zapędow. co smieszne mam mlodsza córkę 3-latke ktora za nic w świecie nie chce wyskoczyc z różowej balowej sukni z falbanami i kocha róz i fiolet. niesamowite, że takie rzeczy siedzą w głowie od "zarania". Przecież rośnie w środowisku, w którym tego nie bylo. Juz chyba nie wierzę w ksztaltowanie gustow

[kumkar88]

Skontaktuj sie z dobrym psychologiem dzieciecym. Dzieci w tym wieku lubia naśladować innych np. brata, kolege. Moze to wcale nie jest tal jak twierdza seksuolodzy, czasem w takich wypadkach pomaga np. bajkoterapia... Nie bagatelizuj tylko tej sytuacji. Powodzenia!

[lentilla]

No niby zaczęło się od naśladowania starszego kuzyna. Ale trwa to ponad 3 lata, a kuzyn dawno zszedł na dalszy plan. Bajkoterapia, ale w jakim kierunku? Udowadniania, że dziewczynka ma byc dziewczynka czy raczej o tolerancji i o tym, że każdy może byc inny. Bo o tym to ja jej ciągle mówię i w przedszkolu też mi Pani pomaga.

[kumkar88]

Wiesz ja mysle , ze psycholog dzieciecy powinien wiedziec w ktora strone zaczac tetapie. Ja bym probowala jednak w strone przekonania do dziewczynki ale to tylko moje zdanie. Wiesz trzeba byc bardzo ostroznym w tej sytuacjij bo dziecko nie moze poczuć sie nieakceptowane przez rodzicow. Kurcze naprawde wspolczuje Ci takiego problemu

[nauboczu]

Moja 5-letnia córka kiedyś chciała być traktorem, ciężarówką, teraz uwielbia Spidermana /na balu była Spidermanem/ Batmana i Lorda Wadera ... wprawdzie ubiera się dziewczyńsko /nie różowo/ ale nie cierpi lalek, domków i wózków. Za to świetnie układa klocki, nawet lego technic - te łatwiejsze oczywiście, rysuje i uwielbia ZPT /zajęcia praktyczno-techniczne/. Nosi skarpetki z batmanem i spidermanem, koszulki. I co ? Chyba musisz to zackeptować. Możesz podsuwać jej bardziej dziewczyńskie książki czy zabawki, ale nie koniecznie to zadziała....

[myelegans]

Mam obok dwa przypadki. Bratanica, ktora od 3 roku zycia przestala nosic dziewczece rzeczy, ubiera sie w tylko w jeansy, tshirty, i bluzy. Ma 9 lat. bratowa jest przekonana, ze jest gejem.

W klubie plywackim syna plywala w zeszlym roku dziewczynka, ktora w nowym roku szkolnym przyszla do szkoly juz jako chlopak, ma 9lat, zmienili jej imie na meskie, ktore same wybrala. Do klubu plywackiego nie wrocila, bo nie moze sie przemoc, zeby w kapielowkach treniwac z zawodnikami, ktorzy znali ja jako dziewczynke.
Rozmawialam z matka, twierdzila, ze wiedziala od zawsze, w wieku mnike wiecej 3 lat corka zaczela nalegac na ubrania chlopiece, od zawsze bawila sie zabawkami chlopiecymi, identyfikowala sie z meskimi bohaterami.
Dziecko bylo u specjalistow, jest pod opieka terapeuty, ktory pomaga na plynne przejscie z do drugiego swiata i klimatyzacje. Rozwazaja zostopowanie rozwoju plciowego w,strone plci zenskiej i moze w przyszlosci zmiany operacyjne, ale na to jeszcze za wczesnie.

[nowa.ja1357]

Wątek dawno nieaktywny, ale może rodzice wyżej wymienianych dzieci , jakimś cudem odczytają wiadomość. Jak potoczyo się życie dzieci, w sensie czy takie fazy na bycie chłopcem przeszły? Mam podobny problem z córką i bardzo się martwie

[nowa.ja1357]

Córka 3,5 roku

[alien_queen]

Będąc w jej wieku miałam to samo tylko, że zamiast chłopca był piesek.