Odstawić od piersi

[chillianna]

Witajcie

Mam problem z odstawieniem mojej córeczki(17m-c) od piersi. W dzień jakoś
można jej wytłumaczyć, ze cycuszki są chore, ale...najgorsze są noce. Budzi
się i w jakby półśnie szuka cyca. TO jest takie podświadome działanie i
racjonalne działania tu nie pomagają. Widzę, ze Mała cierpi i NIE WIE O CO
CHODZI (

Pomóżcie

[jola_ep]

> Mam problem z odstawieniem mojej córeczki(17m-c) od piersi.

Najpierw zastanów się, dlaczego musisz ostawiać od piersi w natrudniejszym do przeprowadzenia tej operacji wieku?

Potem będzie łatwiej zdecydować co dalej.

Pozdrawiam
długo, bardzo długo karmiąca Jola
w dodatku dzieci odstawiły się właściwie same - wystarczyło poczekać

[chillianna]

Myslisz, że pożniej będzie łatwiej?? Moja mała czym starsza, tym bardziej w
cycu zakochana. Kocham karmić piersią, ale przedszkolaka przy cycu nie
wyobrażam sobie

[jola_ep]

> Myslisz, że pożniej będzie łatwiej??

Oczywiście, że tak
Przetrenowałam na mojej dwójce. Znam też mamy, które się o tym przekonały (w realu i w necie).

> Moja mała czym starsza, tym bardziej w
> cycu zakochana.

To akurat normalne. Szczyt przypada mniej więcej na 18 miesięcy.
Zajrzyj na forum długie karmienie piersią:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=21000
Starsze dzieci łatwiej odstawić.

> Kocham karmić piersią

Więc w czym problem?
Twoje mleko jest nadal najbardziej wartościowym mlekiem, jakie może otrzymać Twoje dziecko.
Twoje dziecko nadal potrzebuje tej szczególnej więzi, uspokojenia - właśnie wtedy, gdy zaczyna zdobywać świat i boleśnie się przekonuje, że umiejętność chodzenia nie rozwiązuje jego problemów - a wręcz przeciwnie, tyle rzeczy jest niedostępnych
Ty też czerpiesz z tego radość, to źle?

> ale przedszkolaka przy cycu nie
> wyobrażam sobie

To tak, jakbyś powiedziała, że jeśli teraz nie nauczysz dziecko korzystać z nocnika, to będziesz miała przedszkolaka z pampersem albo zerówkowicza
Uwierz mi: dzieci dojrzewają i dorastają. Za rok będziesz miała zupełnie inne, dojrzalsze, mądrzejsze dziecko.
Zaufaj sobie i swojej intuicji. Jeśli nadal pragniesz karmić - spokojnie karm

Pamiętam, jak mój synek miał 1,5 roku i wyczytałam w pewnej gazecie wypowiedź pewnego lekarza, że 1,5 rocznika trzeba odzwyczaić od nocnych karmień, bo nigdy sam się nie odzwyczai. "Poczekaj" mruczałam sobie "przekanamy się, kto ma rację". Poczekałam. Pewnej nocy mój synek po prostu się nie obudził na nocne karmienie Dokładnie wtedy, gdy ja też poczułam, że pora na koniec karmienia.
Mam teraz miłe wspomnienia i wiem, że moje dzieci bardzo dojrzale (jak ten wiek ) uczyniły kolejny krok ku samodzielności, a ja im tylko w tym pomogłam. Nie zmusiłam, nie odstawiłam, nie zrobiłam tego za nich.

Wiem, to takie niemodne...
Bo przecież konsekwencja do bólu...
Tylko po co?

Pozdrawiam
Jola

[anisr]

Zgadzam sie z JoląU mnie było podobnie, choc karmiłam młodszą 19 miesięcy.Gdy
miała 1,5 roku miałam dosc pobudek nocnych i odzwyczaiłam ja od ssania w nocy
mówiąc że cycus śpi-udało się.Zostawiłam tylko karmienie poranne i wieczorne.Po
miesiącu wykorzystałam fakt zbliżających się Mikołajek, opowiadałamże Mikołaj
przychodzio do duzych dzielnych dzieci-i bez wiekszego żalu pożegnała sie z
piersią.ale gdyby bardzo protestowała-poczekałabym.

[chillianna]

Jolu bardzo dziękuję za ciepłego i mądrego maila.

Przeczytałam, usiadła i się nad tym wszystkim troszkę zastanowiłam.

Myslę, ze nie jestem zmęczona samym karmieniem, ale sytuacją wokół mnie.

Wszyscy znajomi twierdzą, że karmieniem zepsuję i rozpieszczę swoje dziecko.
Pewna osoba powiedziała mi nawet, ze karmienie dziecka w tym wieku jest
obrzydliwe..
Pani doktor w przychodzi na mój widok mówi; ,,..jeszcze Pani karmi..no cóż..."
Nie będę tych wypowiedzi komentować, bo szkoda słów.

Chciałabym karmić piersią, ale ten problem jest jednak bardziej złożony.
Maleńka tak kocha cyca, ze nic innego nie chce jeść. Czasem suchą bułkę i wodę
przez słomkę.To nie jest dobre dla jej rozwoju

Ostatnio zamiast się bawić woli czas spędzać na przytulaniu przy cycu i to nie
ja ją do tego przyzwyczaiłam. Ostatnio tak się zaczęła zachowywać. Powninna się
bawić, skakać..Daje jej duzo czułości, a ona swoje Cyca

No i te akcje w miejscach publicznych. Szarpanie bluzki. Jestem stanowcza i nie
daje. Tylko widzę, że ona nie rozumie, a staram się tak ją wychować, że
wszystko tłumaczę, pokazuję.

Ach.

Chilliannna

[jola_ep]

> Wszyscy znajomi twierdzą, że karmieniem zepsuję i rozpieszczę swoje dziecko.

To akurat nieprawda.
Ja miałam dobrze, w moim otoczeniu normalne jest karmienie dwulatka, a nawet trzylatka.

> Pewna osoba powiedziała mi nawet, ze karmienie dziecka w tym wieku jest
> obrzydliwe..

Dla osoby z zewnątrz - możliwe. Ale w którym momencie nasze dziecko zaczyna wyglądać przy piersi obrzydliwie? Jak ma 12 miesiący to jeszcze nie, a dzień później już tak???

> Pani doktor w przychodzi na mój widok mówi; ,,..jeszcze Pani karmi..no cóż..."

Olać
Mi moja sprawdzona w bojach z chorobami pediatra-alergolog gdy mówiłam, że karmię 2,5 letnie dziecko mówiła: "to dobrze, bo mu się teraz w chorobie przeciwciała przydadzą".
Słuchajmy mądrych pediatrów.

> Chciałabym karmić piersią, ale ten problem jest jednak bardziej złożony.
> Maleńka tak kocha cyca, ze nic innego nie chce jeść.

Mój mały też jadł bardzo mało w drugim roku życia. Zmniejszenie apetytu w tym wieku jest też normalne. O problemie "niejadkowości" pisano już na tym forum, nie chcę się powtarzać.
Mój synek w wieku 2 lat miał już niedowagę, a pani pediatra (inna niż wcześniej, ale też niezła) zasugerowała, że to przez karmienie piersią. Ustaliłam jednak, że na razie zrobimy badania, a za trzy miesiące przyjdę na kontrolę. Ostatecznie po tym okresie pediatra stwierdziła, że "ten typ tak ma" - i o porzucaniu karmienia nie było mowy.

> Ostatnio zamiast się bawić woli czas spędzać na przytulaniu przy cycu i to nie ja ją do tego przyzwyczaiłam. Ostatnio tak się zaczęła zachowywać.

Jak pisałam - 18 miesięcy to wiek szczytowego natężenia potrzeby ssania (bardziej od strony psychicznej).
Ja miałam tylko dwójkę, oboje odmiennie podchodzili do karmienia piersią. W tym wieku powoli przyzwyczajałam do karmienia w określonych sytuacjach, zamiast karmienia na żądanie (stopniowo, bo jak się nie dawało zagadać/nakarmić/napoić/naprzytulać, to dawałam pierś). Ostatecznie jakoś tak wyszło, że karmiłam głównie na leżąco - w łóżku (przed snem, po obudzeniu, w nocy). No i po przyjściu z pracy. Były więc jasne reguły

Być może Twoja córa jakoś tak wyjątkowo potrzebuje piersi, może reaguje tak na coś (np. na próby odstawiania, dzieci usamodzielniane zbyt wcześnie, przyklejają się tym mocnej), może to taki typ
Ale takie zachowanie jest naprawdę dość typowe dla tego wieku.

Przemyśl sobie, może wpadniesz na jakieś rozwiązanie, które pozwoli Wam tak ułożyć karmienie, aby warunki odpowiadały obu stronom. Tylko nie zdziw się, jak to trochę zajmie czasu. Im bliżej dwóch lat, tym łatwiej dziecku zaakceptować ograniczenia i dostosować do reguł. W jednej z książek czytałam, że wiek 2 lat, to taki wiek, gdy rodzice myślą, że udało im się w końcu wychować dziecko. A jak osiągnie 2,5 lat to zrozumieją, jak bardzo się mylili )) (bo 2,5 latek jest samodzielny i samostanowiący aż za bardzo ).

Pozdrawiam
Jola

[joanna05]

Ej, nie przesadzasz? W moim otoczeniu wszystkie mamy odstawiały właśnie ok. 15-
18 miesiąca i problemy trwały dobę do trzech góra. Wystarczy sporo
konsekwencji, no i przekonanie, że naprawdę nie chcesz już karmić. Jeśli mama
się waha, dziecko to wyczuje i będzie znacznie trudniej.
Ja bym nigdy się nie zdecydowała na poczekanie z decyzją w tej sprawie na
dziecko - myślę, że ok. półtoraroczniak zwyczajnie jest już gotowy na to, by
jadać (niemal) jak przedszkolaki. Zwykle po takim odstawieniu niejadek zaczyna
wreszcie jeść coś więcej, niż suchy chleb, uczy się też, że pragnienie można
zaspokoić też wodą i sokiem. Rozumiem potrzebę karmienia dłużej, ale sądzę, że
to głównie potrzeba mam, nie dzieci - półtoraroczniaka nawet ssącego
maniakalnie mleko mamy można (dwa razy to przerabiałam, więc wiem, co mówię)
odstawić bez większych dramatów i uszczerbku na zdrowiu. Inaczej ma się sprawa
z dzieckiem alergicznym na przykład - wtedy rzeczywiście warto karmić jak
najdłuzej, podobnie nie odstawiałabym w trakcie choroby czy przeziębienia. Ale
jeśli czujesz, że masz dość to to jest - moim zdaniem - wystarczający powód i
niezły moment. Ja radziłam sobie za pomocą niekapka z wodą - zamiast nocnych
karmień, w dzień wystarczało zagadać i zabawić, a po chwili podsunąć konkretny
posiłek. I żeby nie było - bardzo lubiłam karmić, ale kiedyś jednak trzeba
przestać, i to nie dlatego, że lekarz czy teściowa marudzą. To musi być decyzja
mamy, jednak nie dziecka - tak jak i inne decyzje dot. żywienia maleńkiego
człowieka.

[jola_ep]

> Ej, nie przesadzasz? W moim otoczeniu wszystkie mamy odstawiały właśnie ok. 15-18 miesiąca i problemy trwały dobę do trzech góra.

A można stopniowo i bez problemów
Jak moja starsza miałam 1,5 roku niepodanie piersi byłoby okupione głośnym protestem. Jak miała 2 latka i zaproponowałam, że zamiast karmienia wieczorem będzie czytanie bajek, to przyjęła to niemal z enutzjazem.

>Wystarczy sporo
> konsekwencji, no i przekonanie, że naprawdę nie chcesz już karmić.

O właśnie, przekonanie, że naprawdę już nie chce karmić. Ona - a nie otoczenie, które naciska. Poza tym przy pierwszym dziecku czułam niemal presję - jak mogę jeszcze dwulatka karmić

> Ja bym nigdy się nie zdecydowała na poczekanie z decyzją w tej sprawie na
> dziecko

Z ciekawości spytam: dlaczego???
Bałabyś się czegoś? Źle czułaś się z karmieniem tak dużego dziecka? (dwulatka)
Martwiłabyś się, że będzie coraz bardziej uzależniony od piersi i coraz trudniej będzie go odstawić?

- myślę, że ok. półtoraroczniak zwyczajnie jest już gotowy na to, by
> jadać (niemal) jak przedszkolaki.

Niemal. Ale nadal mleko matki jest najlepsze, lepsze od mieszanek.
W dodatku 1,5 roczne dziecko zaleca się jeszcze karmić mlekiem modyfikowanym. Skoro takie już dojrzałe, czemu po prostu nie krowim prosto z kartonu?

> Zwykle po takim odstawieniu niejadek zaczyna
> wreszcie jeść coś więcej, niż suchy chleb,

To zależy.
Z drugiej strony jak ssie, to ma mniejsze zaptrzebowanie, bo .. .zostało ono zaspokojone. Liczy się nie to, co je dziecko, ile fakt, czy jego organizm otrzymał to, czego potrzebuje. Jeśli tak, to nieistotne, czy zje jogurta, czy popije mlekiem mamy.

>uczy się też, że pragnienie można
> zaspokoić też wodą i sokiem.

Tego można uczyć nawet w czasie karmienia dziecka

>Rozumiem potrzebę karmienia dłużej, ale sądzę, że
> to głównie potrzeba mam, nie dzieci - półtoraroczniaka nawet ssącego
> maniakalnie mleko mamy można (dwa razy to przerabiałam, więc wiem, co mówię)
> odstawić bez większych dramatów i uszczerbku na zdrowiu.

A ja wręcz przeciwnie. Uznaję potrzeby matki! Dlaczego mamy jej odmówić utrzymywania tej więzi z dzieckiem? Nawet tej odrobinki uspokojenia (przy karmieniu wydzielają się hormony wpływające na uspokojenie matki) - przecież to się naprawdę przydaje jak się ma takiego małego, ciekawskiego świata człowieczka )))
Bardzo proszę o argument:
- skoro mama ma potrzebę karmienia dłużej
- dziecko maniakalnie ssie
Po co radykalnie odstawiać???

Ale
> jeśli czujesz, że masz dość to to jest - moim zdaniem - wystarczający powód i
> niezły moment.

Z tym w końcu mogę się zgodzić
Z zastrzeżeniem, że czasem pomaga, jak po prostu ograniczymy karmienie i zmienimy jego zasady. Inaczej się karmi niemowlaka (na żądanie), inaczej starsze dziecko. Ja mojego 18-miesięczniaka uczyłam, że może zaspokoić pragnienie wodą, głód zupką, może się do mnie przytulić, możemy pobaraszkować. Ale jak koniecznie chciał ssać - dostawał to. Akceptowałam każde jego stanowcze żądanie w tej kwestii. Taki eksperyment zrobiłam. Ku mojemu zdziwieniu okazało się, że potrafiliśmy się świetnie dogadać, a karmienie stało się karmieniem o ustalonych, dogodnych dla obu stronach porach i warunkach Oczywiście zajęło to to trochę czasu ))

> To musi być decyzja
> mamy, jednak nie dziecka - tak jak i inne decyzje dot. żywienia maleńkiego
> człowieka.

Moim zdaniem nie masz racji. Także w kwestii nych decyzji dotyczących żywienia dziecka. Dziecko ma prawo decydować o tym, co i ile zje. Piszę to jako mama dwóch tzw. niejadków, które być może dlatego, że pozwoliłam im na decyzje żywieniowe, wyrosły na "wymiataczy". Choć młodszy nadal je mało i jest koszmarnie chudy, to miło patrzeć, jak z entuzjazmem rzucają się do stołu ))

(oczywiście należy mnieć dyskretny nadzór i dbać o posiadanie w domu dobrych, wartościowych i smacznych rzeczy do jedzenia )

Pozdrawiam
Jola

[joanna05]

Pytasz, czemu wg mnie to nie dziecko powinno decydować o zakończeniu karmienia?
Ja, gdy moje chłopaki miały te 15-16 miesięcy, wyraźnie czułam, że nie chcę już
dłużej karmić - byłam tym zmęczona, chciałam, by ich żywienie przestało być aż
tak zależne wyłącznie ode mnie. I tak - nie wyobrażam sobie dyskusji z pyskatym
2.5-latkiem na przykład na temat wyboru miejsca karmienia piersią Mleko matki
nalepsze, zawsze lepsze od mieszanek - ok., ale po co odstawionym 1.5-
roczniakom mieszanki? Moje dzieci nie znają smaku mieszanek, po zakończeniu
karmienia jadały twarożki, jogurty, a ok. 2.5-3 lat dostały zwykłe mleko z
kartonu, i to nie jako posiłek, ale okazjonalnie (np. w formie mleka do płatków
czy napoju). Karmienie mlekiem tuptusiów ok. półtora roku uważam za znaczną
przesadę - przecież one jedzą już np. kanapki, np. z twarożkiem. Na cóż im to
mleko do picia - a może chodzi o kaszki? Szczerze mówiąc - ohyda, nigdy ich nie
podawałam, paskudnie słodkie.
A zaspokajanie głodu sporego już dziecka mlekiem mamy uważam za przesadę -
półtoraroczniak wg mnie nie naje się na długo żadnym mlekiem, i tak musi coś
konkretnego przegryźć.
Czy można uczyć picia i jedzenia innych rzeczy podczas karmienia - pewnie tak,
ale jest znacznie trudniej i idzie wolniej, w końcu dziecko jest przyzwyczajone
do wygodnego maminego mleka. Zwłaszcza w nocy - woli budzić mamę niż sięgać po
kubek. A ja nigdy nie zapomnę, jak mój starszy syn przestał mnie - po prawie 2
latach! - budzić w nocy, bo okazało się, że sam może pociągnąć łyk wody z
niekapka, ustawionego w kącie łóżeczka. A z czasem i woda okazuje się mu być
niepotrzebna... Może dla Ciebie to niewiele, ale myślę, że wiele mam uzna, że
dla samych przespanych nocy warto zakończyć kiedyś karmienie.
Co do samodzielnych decyzji żywieniowych dziecka - gdyby moim synom pozwolić na
nie, z entuzjazmem to jeden jadłby tylko czekoladę i jaja z niespodzianką, a
drugi - chipsy, pizzę i pierogi ruskie. Więc - wolność wyboru tak, ale z
delikatną sugestią i zawężeniem jej granic
I ostatnie - może i każde dziecko kiedyś samo zrezygnuje z karmienia, tylko po
co na to czekać? Sądzę, że w chwili, gdy dziecko je już prawie wszystko,
karmienie można beż żadnych strat dla niego wyeliminować, bliskość zdecydowanie
da się zapewnić inaczej, pocieszyć i uspokoić też. Na odstawieniu zaś zyskuje
mama, jej zęby, kości i wymaltretowany mniej lub bardziej biust. No i odzyskuje
się choćby część dawnej, przedkarmieniowej wolności

[jola_ep]

> Ja, gdy moje chłopaki miały te 15-16 miesięcy, wyraźnie czułam, że nie chcę już
> > dłużej karmić - byłam tym zmęczona, chciałam, by ich żywienie przestało być aż
> tak zależne wyłącznie ode mnie.

I to według mnie jest rzeczywiście ważnym powodem zaprzestania karmienia w Twoim przypadku.

>I tak - nie wyobrażam sobie dyskusji z pyskatym
> 2.5-latkiem na przykład na temat wyboru miejsca karmienia piersią

Ja też nie )))
Nawet z pyskatym dwulatkiem

> nalepsze, zawsze lepsze od mieszanek - ok., ale po co odstawionym 1.5-
> półtora roku uważam za znaczną
> przesadę - przecież one jedzą już np. kanapki, np. z twarożkiem.

Ja się obawiałam, że twarożek to trochę za mało wapnia jak dla 1,5 rocznika, ale może nie miałam racji. Kaszek nigdy nie dawałam. Potwierdzam - ochyda

> A zaspokajanie głodu sporego już dziecka mlekiem mamy uważam za przesadę -
> półtoraroczniak wg mnie nie naje się na długo żadnym mlekiem, i tak musi coś
> konkretnego przegryźć.

Bo w karmieniu półtorarocznego dziecka chodzi o więcej niż zaspokajanie głodu Mój mały w wieku niemal 2 lat po porannym mleczku leciał na konkretne śniadanie

> Co do samodzielnych decyzji żywieniowych dziecka - gdyby moim synom pozwolić na
> nie, z entuzjazmem to jeden jadłby tylko czekoladę i jaja z niespodzianką, a
> drugi - chipsy, pizzę i pierogi ruskie.

Przecież napisałam, że trzeba dbać o to, co jest w domu do jedzenia

> bliskość zdecydowanie
> da się zapewnić inaczej, pocieszyć i uspokoić też.

Myślę, że chyba Cię rozumiem. Nie cieszyło Cię karmienie półtorarocznika, nie czułaś tej szczególnej więzi, nie wypracowaliście sobie szczególnego układu, który odpowiadałby obu stronom. Mnie karmienie zaczęło sprawiać radość dopiero, gdy córa skończyła roczek, a ja przestałam być jedynie chodzącą mleczarnią Nawet karmienia nocne były do przeżycia, bo najpierw spałam z dziećmi, a potem po prostu w nocy kładłam się obok małego i ... spałam dalej
Kiedy niemal odstawiałam moją dwulatkę - zrezygnowaliśmy już z karmienia wieczorem, zostały tylko nocne, to tej pierwszej nocy było mi bardzo smutno. Ale jednocześnie czułam, że muszę jej pozwolić oddzielić się ode mnie. Pamiętam, że niemal nie spałam całą noc - mając nadzieję, że się jednak obudzi Obudziła się o 4 nad ranem. Ale byłam szczęśliwa Piszę to, aby pokazać, że może być i tak, że budzenie w nocy może być nikłą niedogodnością w porównaniu z tym, co daje karmienie, także mamie
A potem przyszedł taki czas, gdy poczułam, że już pora na zakończenie karmienia. I jak zaczęłam myśleć, jak ją odstawić - ona przestała się budzić. Podobnie, jak zrobił to potem jej młodszy brat.

W Twoim przypadku rozsądne było zaprzestanie karmienia. Ale nie wynika z tego, że będzie to równie dobre rozwiązanie dla każdej mamy. Jestem przeciwna ostawianiu tylko z powodu presji otoczenia.

>Na odstawieniu zaś zyskuje
> mama, jej zęby, kości i wymaltretowany mniej lub bardziej biust.

1. Są badania, które wskazują, że w czasie karmienia piersią zwiększają się możliwości przyswajania wapnia - ważne jest tylko, aby go dostarczać z pokarmem.
2. Są badania wskazujące zysk z długiego karmienia dla matki : choćby obniżenie zagrożenia zachorowania na raka piersi.
3. Na kształt biustu wpływa nie tyle karmienie i jego długość, co cechy dziedziczne. Mój zyskał
4. Moim zdaniem na biust nie wpływa najlepiej nagłe odstawienie - coś jak nagłe odchudzanie. Lepiej stopniowo - tak, aby nie przeżywać nawału mlecznego i nie zastanawiać się, czy brać leki, czy banadażować, czy ściągąć...

>No i odzyskuje
> się choćby część dawnej, przedkarmieniowej wolności

Ja różnicy nie zauważyłam - moje małe w wieku 2-3 lat i tak domagały się mojej obecności

Pozdrawiam
Jola

[danutaessen]

Karm tak dlugo jak mozesz glupich rad i bezsesownego gadania nie sluchaj Ty
jestes mama i tylko ty wiesz co jest dobre dla twojego dziecka.Moje dzieci
odstawily mnie od karmienia w wieku 10mie.i 4 dni oraz 9,5mie.Bardzo tego
zalowalam bo jestesmy rodzina alergikow.A tak wogole to ja myslalam ze ich bede
odstawiac od cycusia a nie oni mnie.Nie bylam na to przygotowana.Do dzisiaj
zaluje ze tak krodko moglam karmic ale na sile tez nie idzie.Pozdrawiam.
Danusia mama ASI i ADASIA

afrynkaskie dzieci...

[camel_3d]

czasem sa przy piersi do 3 roku zycia i same przestaja.
nic na sile

[mama-marta]

Ja karmiłam 2 lata i 3 mc , od 4 tygodni nie karmie synka piersią .Przerażała
mnie myś że gdy nie dam mu w nocy cyca to będzie płacz i histeria ale tak nie
było.Gdy maluch uciał sobie dzienną drzemke zakleiłam piersi plastrami tak aby
nie było widać sutka , gdy się obudził powiedziałam że byłam u lekarza i zakleił
mi cycusie bo są chore.Synek przejoł sie tym i nawet nie prosił o pierś , w nocy
troche odruchowo szukał ale mu przypomniałam że cycusie chore i spał dalej,w
nastepnych nocach juz się nie budził i wkońcu zaczoł lepiej jeśc.

[chillianna]

Bardzo dziękuję za wszystkie odpowiedzi.

Nie spodziewałam się, że zamiast rad na odstawienie, otrzymam zachętę do
dalszego karmienia.

Wczoraj córeczka miała gorączkę 38,5. W piersi już mało było mleka, a ona nic
innego pić nie chciała. Nawet swojej wody przez słomkę. Już raz troszę się
odwodniła i byłyśmy w szpitalu..Ach czeka mnie trudna decyzja.

Jeżeli jeszcze zajrzycie do mojego postu to mam jedno pytanie. Czy karmiąc
piersią spałycie z maluchami czy wstawałyście kilka razy w nocy??


ania

[jola_ep]

> Czy karmiąc
> piersią spałycie z maluchami czy wstawałyście kilka razy w nocy??

Mniej więcej do 1,5 roku spałam razem.
Potem przenosiłam je na dorosłe łóżko (starsza córka dostała tapczanik w naszej sypialni, młodszy syn przeniósł się na dół piętrowego łóżka do pokoju starszej siostry). W nocy przechodziłam z jednego łóżka do drugiego i zazwyczaj w czasie karmienia zasypiałam Nigdy nie wiedziałam, w którym łóżku się obudzę W ten sposób byłam w miarę wyspana. To także kwestia pewnej wprawy. Potrafiłam przejść w nocy do innego pokoju wcale się przy tym nie budząc )

Pozdrawiam
Jola

[chillianna]

)

Troszkę się uśmiałam. Ja czasem odsuwam się od córki w łóżku i tak się w czasie
nocy przekręcamy jak wskazówki na zegarku i budzimy się w tzw. ,,nogach
łóżka" )

Z karmienia póki co nie rezygnuję i ostatnio myslę czy dla mojej córeczki nie
będzie lepszym roziwązaniem nowy Ssaczek w rodzinie )

Chillania

[wiedzma15]

ja karmiłam 3 lata i 3 miesiące - Zosia odstawiła się sama, kiedy była na to gotowa

jest zdrową odporną, samodzielną i zdecydowaną osóbką, do tej pory poza katarem i lekkim kaszelkiem - na nic nie chorowała

znajomi pukali się w czoło, jak to widzieli, jakieś ciocie i jedna babcia próbowały z niej żartować - broniłam jak lwica, mówiąc że to moje dziecko i moja sprawa

jesteśmy ze sobą tak mocno związane, że ... podobno rozmawiamy ze sobą całkiem sensownie przez sen, zupełnie o tym później nie wiedząc

i tego ci życzę - żeby twoja córka wyssała z mlekiem matki to co najlepsze

a jeśli chodzi o jedzenie - Zosia do tej pory ma tak ubogi repertuar kulinarny,że wszyscy załamują ręce, a jest duża, zdrowa i silna i wszystkie wyniki badań ma super, aha, i ani razu nie korzystałyśmy z usługi stomatologa (poza przeglądem)

tak że trzymaj się dzielnie i nie rezygnuj za wcześnie, tym bardziej, że tobie to chyba aż tak nie przeszkadza, po prostu bardziej sugerujesz się opinią otoczenia

[romario31]

Hej,
Nie ma doświadczenia jeśli chodzi o karmienie piersią, karmię synka butelką bo
tak chciałam, ten sposób karmienia mi odpowiada. Uważam,że jeśli Ty chcesz
karmić piersią i twoje dziecko też tego chce to nie powinnaś rezygnować. Rób
zawsze to co podpowiada ci serce i zdrowy rozsądek. Podejrzewam, że córce
udziela się Twój niepokój i daltego tak reaguje.Jeśli ty będziesz zdecydowana w
100% (a nadejdzie taki czas)to ona zaakceptuje zmianę i podejrzewam, że bez
wiekszego problemu.
Pozdrawiam i nie przejmuj sie tym co ludzie gadają.

[meg303]

Postaraj się ograniczyć karmienie do tylko jednego dziennie.Raczej nie
wieczorem.Może być ciężko...ja karmiłam 14 miesiecy i wiem,że bobas nie podda
się bez walki.

[jola_ep]

> Postaraj się ograniczyć karmienie do tylko jednego dziennie.

Dlaczego ma się postarać?


> ja karmiłam 14 miesiecy i wiem,że bobas nie podda
> się bez walki.

Ja karmiłam dłużej i wiem, że nie musimy walczyć z bobasem )

Pozdrawiam
Jola

[meg303]

To prawda co piszesz ale...nie licz na to,że dziecko samo zrezygnuje.Mój brat
mial 3,5 roku kiedy jeszcze....Dopiero wyjazd mamy na studia zaoczne odstawił go
od cyca.
Autorka wątku chce odstawić dziecko od piersi,dlatego przypomnialo mi się jak to
u mnie było.Mój bobas ma już 14 lat
Również pozdrowionka

[jola_ep]

> To prawda co piszesz ale...nie licz na to,że dziecko samo zrezygnuje.

Liczyłam
Dwa razy )) I się nie zawiodłam ))

Znam też mamy, które bez walki odstawiały dzieci, właśnie wtedy, gdy były starsze.

Pozdrawiam
Jola

[wiedzma15]

popieram - no chyba że autorka wątku chce odstawić dlatego że tak postanowiła, nie chce już itp.

ale z pierwszego postu wyczuwam, że to odstawienie byłoby podyktowane raczej wpływem otoczenia, stąd pewnie tyle rad, żeby nie odstawiać właśnie w tej chwili.

[jasiekmiki]

Ja sobie poradziłam tak: plasterkami zakleiłam. I te plasterki pokazywałam kilka
razy dziennie aby pamiętał. Od tamtej pory lubi sobie pomacać ) - skutek
uboczny. W końcu tak zapamiętał, że przestał kwękać. Kolejnym skutkiem ubocznym
była butla o 5 rano. Ale z tym poradziliśmy sobie błyskawicznie w odpowiednim
czasie. I tak na przyszłość generalnie im dziecko starsze tym wyrywanie z
nałogów dłużej trwa ale cierpliwość popłaca.

[jola_ep]

>I tak na przyszłość generalnie im dziecko starsze tym wyrywanie z
> nałogów dłużej trwa ale cierpliwość popłaca.

A ja do znudzenia powtarzam, że to nieprawda.

Trzeba tylko wyrywać ze szponów "nałogów" w odpowiednim czasie. Może się wtedy okazać, że ani to nałóg, ani wyrywania nie trzeba, bo dziecko samo (lub po drobnej sugestii) zmienia swoje obyczaje i przyzwyczajenia.

Pozdrawiam
Jola

[kasia_dom]

Ja mam podobny problem,moja coreczka ma 2 latka,spimy z nia w lozku,karmie ja
jeszcze piersia,najgorsze,ze i w dzien i w nocy sie domaga,chcialabym juz
odstawic,ale ona tak prosi,ze nie dam rady,w dzien moze bym ja czyms zajela ale
co w nocy???ona nigdy nie chciala butli ze smokiem.Chcialabym aby okazalo sie
to prostsze za pol roku jak piszecie mamy!!!

[jola_ep]

> w dzien moze bym ja czyms zajela ale
> co w nocy???

To zajmij ją czymś w dzień. Ograniczaj karmienia - na ile się da, bez większego oporu dziecka. Nie trzeba zaraz odstawiać zupełnie. Możesz przecież ustalać inne reguły Waszej więzi

Pozdrawiam
Jola

[mika_p]

A w nocy piersi śpią.
Dwulatce nie trzeba butelki ze smoczkiem, tylko rosądnego argumentu.

[jola_ep]

> A w nocy piersi śpią.
> Dwulatce nie trzeba butelki ze smoczkiem, tylko rosądnego argumentu.

Dawniej nie spały, a teraz śpią? Moje dzieci nie uznałyby tego za rozsądny argument

Ale masz rację - dwulatce nie trzeba butelki ze smoczkiem.

Pozdrawiam
Jola

[chillianna]

Jolu imponuje mi twoja zaciętość w bronieniu swojego zdania. Muszę przyznać, ze
udzieliło mi się. Cieszę się, że nie odstawiłam Małej. Jednak wciąż niepokoi
mnie troszkę spraw.
Piszesz, ze łatwiej odstawić pożniej - wierze ) jednak jak to wygląda w
praktyce? Dziecko samoczynnie przestaje ssać czy trzeba zastosować jakieś
sztuczki typu zaklejone sutki.
I jeszcze jedno. Nie miałąś żadnych problemów z karmieniem roczniaka czy
dwulatka? Szarpanie bluzki, publiczne karmienie. Może czekają mnie jakieś
przygody pt Karmienie dwulatka..dobrze się na nie przygotować

[jola_ep]

> Dziecko samoczynnie przestaje ssać czy trzeba zastosować jakieś
> sztuczki typu zaklejone sutki.

Karmienie w dzień - jak pisałam: proponowałam picie/jedzenie/przytulanie, ale jak dziecko chciało koniecznie ssać, to dostawało.
Z czasem jakoś tak się samo ustaliło, że karmię w okolicy snu (przed, po i w nocy) oraz po przyjściu z pracy. Potem tak jakoś, nie pamiętam jak redukowałam karmienia - np. zamiast piersi do snu była lektura.
Córka bardzo szybko zaakceptowała brak piersi w dzień (jak miała 2 lata zostały tylko karmienia nocne), synek dłużej potrzebował także w dzień.
Myślę, że po prostu trzeba wyczuć moment, gdy dziecko jest gotowe do odstawienia/częściowego odstawienia. Wtedy tylko wystarczy zaproponować coś innego - delikatnie popchnąć i pomóc podjąć decyzję. Ale nic na siłę

A jeśli chodzi o karmienia nocne, to karmiłam, aż przestały się budzić.

> I jeszcze jedno. Nie miałąś żadnych problemów z karmieniem roczniaka czy
> dwulatka? Szarpanie bluzki, publiczne karmienie.

Osobiście nie przypominam sobie czegoś takiego.
W ogóle dzieci raczej mnie nie szarpały za bluzkę. Synek np. patrzył uwodzicielsko w oczy i mruczał zachęcająco/prosząco: "dam-dam"?
Publicznie karmiłam roczniaka - jak wyjeżdżaliśmy do lekarza, w pustej niemal przychodni. Potem zasnął i tachałam śpiącego do pociągu - ale to było lepsze, niż próba chodzenia z nim
Oraz niemal dwulatkę - w nocy, w pociągu i mam wrażenie, że nikt się nie zorientował o co chodzi

Pozdrawiam
Jola

[wiedzma15]

to jeszcze ja się wtrącę, jako weteranka

myślę, że dziecko doskonale czuje, że chciałabyś np. publicznie nie karmić i właśnie wtedy się najbardziej tego domaga

moja Zosia wiedziała, że może liczyć na cycusia w każdej chwili, że jej nie odmówię i jakoś tak się ustaliło, że chciała głównie przed snem i w nocy, no chyba, że była w jakiejś stresującej sytuacji, np. chora, nie miałam sytuacji, że nagle np.podczas zakupów mam się na środku marketu rozbierać - dwulatek jest już tak ciekawy świata, że nie ma czasu pamiętać o cycusiu przez cały dzień.

ale opowiem ci o czymś co się zdarzyło, kiedy miała 4,5 roku i już od dawna nie ssała piersi. Miała gorączkę i zapytała mnie "mamo, mogę się przytulić do cycusia, ale do gołego, dobrze?" )))) no i nie miałam serca jej odmówić, widać potrzebowała tego. Wystarczyło mi że się dwa razy przytuliła do piersi ( nie ssała!!!!!) i na nowo pobudziła mi się laktacja
ot, fenomen

nigdy nie miej wyrzutów sumienia, jeśli robisz coś wbrew utartym opiniom, ale czujesz, że to jest potrzebne twojemu dziecku i tobie. Patrz i słuchaj sercem.
powodzenia

[kasia_dom]

hej,widze ze ktos skasowal moj post,ja rowniez jestem w podobnej syt.mam 2
letnia corecze,licze na to ze dorosnie i zrozumie do 3 lat odstawienie piersi
pozdrawiam
kasia
gg861256

[wiki113]

a ja Ci napisze ze odstawilam mojego baka jak mial 12 miesiecy i uwazam ze to
wystarczylo. Jak nie masz juz ochoty to przestan, karmienie dluzej wytwarza
uzaleznienie od matki, dzieci sa mniej samodzielne bo mama dziala na nie jako
uspokajacz stad te szarpanie w miejscach publicznych, dziecko musi nauczyc sie
rozladowywac emocje samo ew trzymaja mame za raczke a nie wiszac u piersi.
Odstawienie musisz wykluczac po koleji karmienia - dawac inne rzeczy i nie
piers. Nocne hymmm ja nie spalam z synkiem to nie wiem ale mimo wszytsko
dalabym kupek kapek z woda i tez konsekwentnie powiedz ze mleczko sie skonczylo.

Każdy ma inne dziecko

[jasiekmiki]

Pani Jola strasznie uparta. Miała szczęście, że jej dzieci w pewnym wieku same
nie chciały już ssać. A ja mam inne doświadczenia (w końcu w rodzinie jest
kilkoro bobasów). Sama też byłam cycocholikiem i jakby mama dała to mogłam nawet
"ciągnąć" w wieku 7 lat. Na szczęście wystarczyła mi już wtedy butelka z kaszką
od czasu do czasu. Tak naprawdę to trzeba się zastanowić czy dziecku w pewnym
wieku potrzebny jest pokarm z piersi, pierś, czy potrzeba bliskości. A jeśli
matkę męczy - szczególnie nocne karmienie to odstawić natychmiast - to duża ulga
zapewniam. Uwielbiałam karmić mojego maluszka ale czas było zregenerować
organizm aby przygotować się dla następnego. I choć miałam problem z
odstawieniem to wynikał on tylko z mojej mentalności a nie wyimaginowanych
potrzeb dziecka.

spanie z tatą

[jasiekmiki]

Najlepsze co można zrobić to przenieść malucha na stronę taty. Mój mąż strasznie
się śmiał z tego nocnego " macania". Bo faktycznie dziecko szukało piersi.
Trochę było popłakiwania ale senność i tak w końcu zwyciężyła.

[ledzeppelin3]

dziękuję pani długo, bardzo długo karmiąca Jolu)!! Dzięki Pani wiem, że
powinnam odstawić przed tym 18 miesiącem, kiedy to dzidzi najbardziej zakochuje
się w cycusiu Jest pani kochana, pani długo, bardzo długo karmiąca Jolu
Pozdrawiam

[jola_ep]

> dziękuję pani

Ja również bardzo dziękuję za miłe słowa )))
Jak logika podpowiada, nie trzeba odstawiać przed 18 miesiącem, można po 18-tym. Tak będzie jeszcze milej ))))

Pozdrawiam
Jola

[chillianna]

O widzę, że mój wątek powrócił )

Ja też joli_ep dużo zawdzięczam. Wątek założyłam na początku lutego, byłam
zmęczona i niechęcona opinią ,,mądrych inaczej".

W tej chwili nadal karmię córeczkę piersią i cieszę się, że wtedy nie
przerwałam. Zrobiło się ciepło, Mała więcej biega, a jak się zmęczy to cyk do
cycuszka. Patrzę wtedy w te piękne niebieskie oczy i widzę niebo )

Zasypianie przy piersi

[tina1234]

A macie jakies sposoby jak odstawić dziecko które zasypia przy piersi? Julka ma
15 miesięcy, cyca dostaje tylko do zasypiania i w nocy, chcę ją odstawić bo już
nie daję rady. Jedna pierś mam ciągle pogryzioną az do krwi, więc strasznie
mnie boli, a to właśnie przy niej mała najchętniej zasypia.