leczenie czy ciąża?

[matysiaczek.0]

Leczenie ciężkiej, zagrażającej zyciu choroby i aborcja, czy utrzymanie ciąży i małe szanse na wyleczenie i zdrowie (życie?). W domu małe dzieci.
Jak byście postapiły?

[broceliande]

Nie wiem
Logicznie by było usunąć ciążę i leczyć się, być dla starszych
dzieci.
Ale człowieka w ciąży mogą hormony oszukać.

[tabakierka2]

1 pytanie - jaki wiek ciąży?
2 pyt. jaka choroba?
3 pytanie czy można poczekać do momentu, kiedy będzie można wykonać
CC i wtedy zacząć się leczyć?
4 pyt. jakie są zalecenia lekarzy?

trochę mało danych

[matysiaczek.0]

1. 15-16 TC
2. nowotworowa
3. im dłużej czekać, tym mniejsze szanse na wyzdrowienie
4. aborcja, ale decyzję pozostawiono matce

[tabakierka2]

matysiaczek.0 napisała:

> 1. 15-16 TC
> 2. nowotworowa
> 3. im dłużej czekać, tym mniejsze szanse na wyzdrowienie
> 4. aborcja, ale decyzję pozostawiono matce

nie wiem, co bym zrobiła

[matysiaczek.0]

ONA tez nie wie Rysko

[tabakierka2]

matysiaczek.0 napisała:

> ONA tez nie wie Rysko

a co jej mąż na to?
w jakim wieku ma dzieci?
trudna sprawa...

[kropkacom]

> nie wiem, co bym zrobiła

Akurat w Twoim przypadku powinna być ciąża. Dla katolików aborcja nie istnieje
jako alternatywa, mylę się?

[tabakierka2]

kropkacom napisała:

> > nie wiem, co bym zrobiła
>
> Akurat w Twoim przypadku powinna być ciąża. Dla katolików aborcja
nie istnieje
> jako alternatywa, mylę się?

nie mylisz się, jakkolwiek nie wiem, co bym zrobiła, gdybym znalazła
się w takiej sytuacji. Pewnie ostatecznie bym zrezygnowała z
leczenia (taka była moja pierwsza myśl po przeczytaniu wątku
Matyska), jednakże nie chciałabym się 'na sucho' teoretycznie
deklarować...

[broceliande]

tabakierka2 napisała:


Pewnie ostatecznie bym zrezygnowała z
> leczenia (taka była moja pierwsza myśl po przeczytaniu wątku
> Matyska), jednakże nie chciałabym się 'na sucho' teoretycznie
> deklarować...

Ja nie wiem, to jakaś mania, żeby olać te narodzone dzieci i ratować
płód za cenę życia.


--
Kura podchodzi do stołu i mówi:
"Tu radość,
gdy kura u stołu tak punktualna!"

[tabakierka2]

broceliande napisała:

> tabakierka2 napisała:
>

>
> Ja nie wiem, to jakaś mania, żeby olać te narodzone dzieci i
ratować
> płód za cenę życia.

To nie jest mania, chyba, że np. Agatę Mróz uznać za maniaczkę.
Napisałam, jakie były moje odczucia i co chciałabym zrobić w tej
sytuacji, nie wiem, dlaczego się mnie czepiasz? żyj i pozwól zyć
innym i podejmować ich własne decyzje.

[broceliande]

tabakierka2 napisała:

[asia_i_p]

To trochę nie tak, że tylko nienarodzone dziecko się liczy. Dla matki w danej
chwili liczy się to, które jest w niebezpieczeństwie. Jak jej się dom pali, to
leci ratować to, które zostało w środku, ryzykując osierocenie pozostałych.

[attiya]

Agata Mróz nie miała w domu dzieci - więc sytuacja jest jakby trochę inna...
Dla "chcenia" KK nigdy nie zostawiłabym dzieci w domu - mając je już - sierotami....

[tabakierka2]

attiya napisała:

> Agata Mróz nie miała w domu dzieci - więc sytuacja jest jakby
trochę inna...

to prawda.

> Dla "chcenia" KK nigdy nie zostawiłabym dzieci w domu - mając je
już - sierotam
> i....

w zasadzie nawet nie mówimy o podejściu KK - Matysek nie pytała o
takie podejście. Raczej o decyzję zgodną z sumieniem.

[attiya]

no bo to akurat KK ma takie zasady
inne kościoły chrześcijańskie dopuszczają w wyjątkowych sytuacjach aborcję - np
w celach ratowania życia kobiety
a mi sumienie podpowiada, że nadrzędną wartością jest już życie istniejące - co
komu przyjdzie z nieżywej kobiety?

[tabakierka2]

attiya napisała:

> no bo to akurat KK ma takie zasady

no, ale w tym temacie nie rozmawiamy o zasadach KK

> inne kościoły chrześcijańskie dopuszczają w wyjątkowych sytuacjach
aborcję - np
> w celach ratowania życia kobiety

KK również ( nawet w tym wątku Matysek zacytowała odpowiedni
fragment) - ale jak już pisałam, rozmawiamy o ewentualnej decyzji
tej kobiety z przykładu Matyska bez określenia jakiego jest ona
wyznania i tyle

> a mi sumienie podpowiada, że nadrzędną wartością jest już życie
istniejące -

no i ok, masz prawo mieć własne zdanie na ten temat, ale również dać
prawo innym, to podejmowania ICH decyzji.

[attiya]

jasne
ale Ty mając np dwójkę dzieci w domu zostawiłabyś je sama poświęcając swoje
życie dla nienarodzonego jeszcze dziecka?

[tabakierka2]

attiya napisała:

> jasne
> ale Ty mając np dwójkę dzieci w domu zostawiłabyś je sama
poświęcając swoje
> życie dla nienarodzonego jeszcze dziecka?

już odpowiedziałam w kilku postach, attiyo

[attiya]

i dziwię się Tabako
ale to moje dziwienie się, więc nie dziw się

[matysiaczek.0]

akurat w przypadku tabaki, to nie ma narodzonych dzieci, a jej starania o ciążę, są jakimś argumentem w podjęciu decyzji

[tabakierka2]

matysiaczek.0 napisała:

> akurat w przypadku tabaki, to nie ma narodzonych dzieci, a jej
starania o ciążę
> , są jakimś argumentem w podjęciu decyzji

no tak, ale zakładamy, że jestem w sytuacji tej z opisu

kropka

[matysiaczek.0]

chyba mylisz się. Dla katolików aborcja jest dopuszczalna, jeżeli ratuje życie matki...z tego co wiem, o ile nic się nie zmieniło

[kropkacom]

No właśnie wątpię ale może się mylę. Przecież Kościół jasno mówi że aborcja to
morderstwo.

[matysiaczek.0]

takie cos z wikipedii, interpretacje mogą być różne oczywiście:



"Również papież Benedykt XVI bezwarunkowo potępił aborcję[53]. Obecnie Kościół katolicki podkreśla, iż "pierwszym prawem osoby ludzkiej jest jej życie" od momentu poczęcia. Nawet w sytuacji, gdy życie matki jest zagrożone, nie można uznać jej życia za ważniejsze od życia "nienarodzonego dziecka". Jednak wyraźnie rozróżnia "aborcję bezpośrednią" jako cel sam w sobie (która jest potępiana bezwzględnie) od "aborcji pośredniej", czyli poronienia spowodowanego przez zabiegi medyczne, niezbędne dla ratowania życia matki (np. usunięcie części jajowodu z zagnieżdżonym w nim zarodkiem, w ciąży pozamacicznej). Kościół nie potępia terapii matki, mogącej doprowadzić do śmierci dziecka (tzw. "aborcja pośrednia")[54]."

[asia_i_p]

Dla katolików aborcja nie istnieje
> jako alternatywa, mylę się?
Trochę tak.
O tym się głośno nie mówi, bo duża część księży wybiera politykę od mówienia
prawdy, ale według Katechizmu Kościoła Katolickiego nie wymaga się od matki
zaniechania koniecznego ratującego życie leczenia dla utrzymania ciąży - to wiem
na pewno. Nie wiem dokładnie, jak jest, kiedy lekarze zalecają aborcję przed
rozpoczęciem tego leczenia, ale generalnie Kościół, choć się do tego nie
przyznaje, akceptuje ratowanie życia (tylko życia, nie zdrowia) matki kosztem
życia płodu. Owszem, jest ta święta albo błogosławiona, która zadecydowała
inaczej i umarła, ale to było wyrażenie uznania dla postawy heroicznej i nie
jest tożsame ze stwierdzeniem, że ten heroizm obowiązuje wszystkich (podobnie
jak podkreślenie ofiary beatyfikowanej razem z nią teściowej, która poświęciła
się za synową, nie jest twierdzeniem, że wszystkie teściowe, które tak nie
zrobiły, grzeszą).
Co w sumie się sprowadza do gorzkiej prawdy, że z najtrudniejszymi wyborami
człowiek jest zawsze sam.

[nikki30]

W ostatnim Twoim Stylu opisana jest historia kobiety która w trzecim miesiącu
ciąży poddała się obustronnej mastektomii, a potem chemioterapii.Bardzo
niezwykła i budująca historia.
www.styl24.pl/article.php/art_id,2589/title,Lekcja-zycia-Razem-pokonamy-raka/place,1/
Sama nie wiem jaką decyzję bym podjęła.Na pewno skonsultowałbym się z wszystkimi
możliwymi specjalistami w Polsce.

[attiya]

nie ma dla mnie różnicy jaki wiek ciąży - zdrowie i życie matki chyba
najważniejsze, nieprawdaż? No chyba, ze nie...
Poza tym jeśli w domu jest mąż z dziećmi to co komu da jak te dzieci pół
sierotami zostaną?
A czekanie na siłę nic nie daje, bo często później taka kobieta do końca życia
nie może pracować - o ile nie umrze, jest kaleką, wszystko przy niej robić
trzeba....

[iskierka40]

niewiem,i żadna z nas niewie,chyba że przeżyła taką sytuacje.

[mondovi]

leczenie

[slonko1335]

gdyby nie było dzieci a ciąża była planowana wybrałabym to drugie, skoro są to
zdecydowanie leczenie, choć fakt trochę mało danych...

Leczenie n/t

[sanciasancia]

[kropkacom]

Leczenie ale nic na sto procent.

[bri]

Zależy na jakim etapie ciąża. Jeśli zaawansowanym to urodziłabym. Do
12 tc raczej aborcja, choć nie jestem w stanie powiedzieć czy na
100% bym to tak zrobiła.

[tabakierka2]

bri napisała:

> Zależy na jakim etapie ciąża.

15-16TC napisała Matysek.

[nikki30]

Z artykułu, który wyżej podlinkowałam wcale nie wynika, że ciąża musi wykluczać
leczenie nowotworu.Sama byłam tym zdziwiona, ale żyje w Polsce kilkanaście
kobiet, które poddały się takiej terapii już na samym początku ciąży.Dzieci są
zdrowe!Jest nawet podane nazwisko lekarza, który takimi trudnymi przypadkami się
zajmuje.Zawsze można się skonsultować.Decyzje powinien podjąć lekarz z pacjentką.

[kachna79]

Ja wybrałabym ciążę. Ale tu ranking nie pomoże - każdy musi zdecydować za siebie.
Bardzo współczuję jeśli ktoś stoi przed taką decyzją...

[phantomka]

Leczenie, jak nic. Co z tego, ze Agata Mroz urodzila, jak ciaza
pomogla chorobie. Nie chcialabym byc dzieckiem z takim pietnem.
Matka jest w tej chwili najwazniejsza, glownie dla zyjacych dzieci.
Dodam, ze osobiscie jestem przeciwniczka aborcji, tzn. sama na dzien
dzisiejszy bym jej nie dokonala z powodu jakiegos widzimisie, ale
zycie matki jest jednak w tej sytuacji wazniejsze.

[tabakierka2]

phantomka napisała:

> Leczenie, jak nic. Co z tego, ze Agata Mroz urodzila, jak ciaza
> pomogla chorobie. Nie chcialabym byc dzieckiem z takim pietnem.
>

Mąż Agaty tak tego nie widzi.
A to, co zrobiła Agata jest dla mnie wyrazem najwyższej miłości -
mało kto decyduje się oddać swoje życie za życie drugiego człowieka.
Nie dość, że dała jej życie, to jeszcze poświęciła własne.
Ale to kwestia punktu widzenia.

[azile.oli]

Nie da się powiedzieć, jaka decyzja byłaby słuszna, nie posiadając
pełnej wiedzy o tej rodzinie. Ważne jest, np , jaki jest mąż i
ojciec tych dzieci. Czy poradzi sobie bez żony, czy jest
odpowiedzialny. To trudny przypadek. Nie ma gwarancji, że leczenie
podjęte kilka miesięcy wcześniej da odpowiednie rezultaty. Nie
wiadomo też, czy opóźnienie leczenia skończy się tragicznie.
Ja , ale podkreślam, że piszę to w oparciu o własną sytuację,
postawiłabym na ciążę. Dla mnie to też dziecko i decyzja o jego
usunięciu byłaby nieodwracalna. A staram się unikać rzeczy
nieodwracalnych o takim ciężarze gatunkowym.
Wiem też, że mąż poradziłby sobie z wychowaniem dzieci. Owszem, w
najczarniejszym scenariuszu zabrakłoby im matki. Ale ten scenariusz
nie musiałby się sprawdzić. Zresztą, mnóstwo dzieci wychowuje się
bez jednego z rodziców z bardziej błahych powodów niż taki, że
matka, ryzykując życiem zdecydowała się urodzić kolejne dziecko.
Ale , jak mówię, taka byłaby moja decyzja. Każdy człowiek ma prawo
do chronienia własnego życia i rozumiem kobiety, które wybiorą to
rozwiązanie. Zwłaszcza, gdy one trzymają rodzinę w całości. Nie na
każdego faceta można liczyć jako na potencjalnego samotnego ojca.

[panistrusia]

Mróz chorowała od jakiegoś czasu, mogła sie już oswoić z własną
śmiercią, może już jej się odechciało walki a dziecko to dla niej i dla
męża jet takie przedłużenie jej samej.

[tabakierka2]

panistrusia napisała:

> Mróz chorowała od jakiegoś czasu, mogła sie już oswoić z własną
> śmiercią, może już jej się odechciało walki a dziecko to dla niej
i dla
> męża jet takie przedłużenie jej samej.

Mróz wiedziała, że decyzja o ciąży może być dla niej 'zabójcza'
dosłownie. Mimo to podjęła decyzję. Wiedziała też, że utrzymanie
ciąży może ją zabić. Nie sądzę, żeby odechciało jej się walczyć -
dziecko chyba skutecznie motywuje do walki o życie, prawda?

[maadzik3]

Dla mnie to co zrobila Agata bylo glupie (sorry). Bedac mlodziutka osoba, swieza
mezatka uznala ze dziecko ma byc juz natychmiast, nawet bez matki. No i jest. A
lekarze (przed poczeciem) odradzali ciaze sugerujac wpierw terapie potem ciaze.
byc moze mogla sie wyleczyc, potem zajsc w ciaze i wychowac dziecko. I w ogole
nie znalezc sie w sytuacji takiego wyboru. Gdyby to byla wpadka lub nowotwor
zdiagnozowano by w czasie ciazy to rozumialabym tragedie wyboru. Swiadome
zachodzenie w ciaze przy terapii nowotworowej wbrew wskazaniom lekarskim i w
sytuacji gdy jest szansa na udany zabieg i dziecko PO zaleczeniu choroby uwazam
za brak odpowiedzialnosci.

[tabakierka2]

maadzik3 napisała:

> Dla mnie to co zrobila Agata bylo glupie (sorry). Bedac mlodziutka
osoba, swiez
> a
> mezatka uznala ze dziecko ma byc juz natychmiast, nawet bez matki.
No i jest. A
> lekarze (przed poczeciem) odradzali ciaze sugerujac wpierw terapie
potem ciaze.

chyba czegoś nie doczytałaś.
To była jej jedyna szansa na dziecko. Po leczeniu nie mogłaby już
zajść w ciążę.


> byc moze mogla sie wyleczyc, potem zajsc w ciaze i wychowac
dziecko.

nie mogła.

Swiadome
> zachodzenie w ciaze przy terapii nowotworowej wbrew wskazaniom
lekarskim i w
> sytuacji gdy jest szansa na udany zabieg i dziecko PO zaleczeniu
choroby uwazam
> za brak odpowiedzialnosci.


nowotwór bardzo rzadko da się 'wyleczyć', zwykle on się gdzieś czai.

[tabakierka2]

tutaj masz wywiad z Agatą. Po przeszczepie szanse na ciążę byłyby
znikome

Lekarze mówili mi, że rzadko się zdarza, by kobiety po
przeszczepie rodziły dzieci. Są przypadki, ale bardzo rzadkie.

http://www.se.pl/archiwum/jestem-w-ciazy-ryzykuje_47056.html

[maadzik3]

OK, zakladam ze masz racje w kwestii jej szans na dziecko (nie sledzilam az tak
i odnioslam inne wrazenie). Ale w takim razie (pytam bez zlosliwosci i jako
nie-katoliczka moge byc zle poinformowana) czy ta chec sprawienia sobie dziecka
za wszelka cene, w tym z wysokim ryzykiem jego natychmiastowego osierocenia i
zaniedbania wlasnego zdrowia (o ktore czlowiek tez ma OBOWIAZEK dbac) nie jest
klasycznym domaganiem sie prawa do dziecka, wiec tego co KK tak tepi w
dyskusjach o in vitro. Podobno nie ma prawa do dziecka, podobno (z czym sie
generalnie zgadzam) dobro dziecka jest zawsze najwazniejsze. Podobno nie kazdy
musi byc rodzicem i takie podejscie jest egoistyczne (to tez prawda choc kwestia
dyskusji pozostaje rozumienie dobra dziecka). Zatem dlaczego urodzenie dziecka
za cene jego sieroctwa i obciazenia go ciezarem psychicznym "moze mama by zyla
gdybym ja sie nie urodzil" ma byc mniej egoistyczne niz "nie mozemy naturalnie,
sprobujemy in vitro zeby dac milosc, cieplo, wychowac" (i zeby uproscic - nie
tworzac nadprogramowych zarodkow). W czym postawa "chce byc rodzicem, zajde w
ciaze mimo przeciwwskazan lekarskich i duzych zagrozen dla dziecka i dla mnie"
jest bardziej szlachetna od "chce byc rodzicem, bede sie leczyc"? Ja dalej
uwazam ze to byl egoizm Agaty. Bo jej juz nie ma a dziecko (ktorego nie bedzie
wychowywala) nigdy nie bedzie mialo mamy. Wiec zdecydowala ze lepiej zeby
dziecko (ktorego jeszcze nie bylo) plakalo po niej i pytalo "czemu nie mam mamy"
niz zeby ona (byc moze) plakala i pytala "dlaczego nie mam dziecka". A wiec dala
sobie prawo do dziecka nawet kosztem jego cierpienia.

[broceliande]

Zgadzam się z Maadzik.

[tabakierka2]

maadzik3 napisała:

czy ta chec sprawienia sobie dziecka

już samo określenie 'sprawienia sobie dziecka' jest dość mocno
negatywnie nacechowane. Ona chciała dać życie nowemu człowiekowi,
sprawić można sobie nowe spodnie albo samochód. Byli małżeństwem,
mogli mieć dziecko no i zaszła w ciążę.


> za wszelka cene,

jak to za wszelką cenę? przecież zaszła w ciążę bez problemu, tak
przynajmniej myślę - skoro byli pół roku po ślubie.

w tym z wysokim ryzykiem jego natychmiastowego osierocenia i
> zaniedbania wlasnego zdrowia (o ktore czlowiek tez ma OBOWIAZEK
dbac)


tak mówiła Agata
Lekarz, który mnie prowadzi, jest hematologiem i wie, jak ta
ciąża może być groźna dla mnie. Ale mówił, że gdyby był moim mężem,
to zrobiłby wszystko, bym urodziła, bo szansa na to jest bardzo duża


nie jest
> klasycznym domaganiem sie prawa do dziecka, wiec tego co KK tak
tepi w
> dyskusjach o in vitro.

wiesz, zgodnie z KK (jeśli już wchodzimy na ten temat) celem
małżeństwa jest prokreacja, czyli powołanie nowego życia. Czasem
jest to niemożliwe, wtedy KK proponuje np. adopcję.

Podobno nie ma prawa do dziecka, podobno (z czym sie
> generalnie zgadzam) dobro dziecka jest zawsze najwazniejsze.

dobro dziecka - no właśnie. Życie jest dobrem, jakby na to nie
patrzeć.

Zatem dlaczego urodzenie dziecka
> za cene jego sieroctwa i obciazenia go ciezarem psychicznym


Agata miała spore szanse na przeżycie.
Z resztą jak sama mówiła, po porodzie potrzebowałaby 6 tyg. żeby
przygotować się na przeszczep. Ciąża nie była bezpośrednią przyczyną
jej śmierci. Ona zmarła po przeszczepie.


"moze mama by zyla
> gdybym ja sie nie urodzil"

yyy??
a może pomyśli 'mama musiała mnie strasznie kochać, skoro oddała
swoje życie dla mnie'. Tak uważa jej mąż, że jeśli miałaby jeszcze
raz podjąć tę decyzję, podjęłaby taką samą (tak napisała w
testamencie).

Ja dalej
> uwazam ze to byl egoizm Agaty. Bo jej juz nie ma a dziecko
(ktorego nie bedzie
> wychowywala) nigdy nie bedzie mialo mamy. Wiec zdecydowala ze
lepiej zeby
> dziecko (ktorego jeszcze nie bylo) plakalo po niej i pytalo "czemu
nie mam mamy
> "
> niz zeby ona (byc moze) plakala i pytala "dlaczego nie mam
dziecka". A wiec dal
> a
> sobie prawo do dziecka nawet kosztem jego cierpienia.

to dziecko jest kochane.
Nie ono jedno wychowuje się bez mamy. I nie każda mama miałaby w
sobie tyle milości, żeby o nie walczyć nawet za cenę swojego życia.

[mondovi]

> Nie ono jedno wychowuje się bez mamy. I nie każda mama miałaby w
> sobie tyle milości, żeby o nie walczyć nawet za cenę swojego życia

miłość do dziecka rozumiem inaczej, niż pozostawienie go na świecie bez mojej
opieki. Miłość do dziecka rozumiem jako wychowanie go, czuwanie nad nim i
dawanie mu oparcia.

[tabakierka2]

mondovi napisała:


>
> miłość do dziecka rozumiem inaczej, niż pozostawienie go na
świecie bez mojej
> opieki. Miłość do dziecka rozumiem jako wychowanie go, czuwanie
nad nim i
> dawanie mu oparcia.

może Agata wystarczająco silnie kochała i ufała mężowi, że jest on w
stanie właśnie to zagwarantować dziecku? poza tym nie ma gwarancji,
że przeżyłaby przeszczep szpiku, gdyby nie urodziła. Przeszczep był
2 miesiące po porodzie.

[mondovi]

> może Agata wystarczająco silnie kochała i ufała mężowi, że jest on w
> stanie właśnie to zagwarantować dziecku? poza tym nie ma gwarancji,
> że przeżyłaby przeszczep szpiku, gdyby nie urodziła. Przeszczep był
> 2 miesiące po porodzie.

może Agata... ale DLA MNIE tym jest miłość macierzyńska. Od kiedy mam dziecko
panicznie boję się śmierci - bo wiem, że za dziecko jestem odpowiedzialna i
wiem, ile dla niego znaczę. I nie chodzi tu o to, że "nie ufam" mojemu
partnerowi, że potrafi być dobrym ojcem, bo wiem, że nim jest.

[tabakierka2]

mondovi napisała:


ale DLA MNIE tym jest miłość macierzyńska. Od kiedy mam dziecko
> panicznie boję się śmierci - bo wiem, że za dziecko jestem
odpowiedzialna i
> wiem, ile dla niego znaczę.

mondovi, rozumiem co chcesz przekazać, ale śmierć właściwie może
nadejść w każdej chwili i tak patrząc właściwie nie warto się
decydować na dziecko, bo przecież w każdej chwili może ono zostać
osierocone przez matkę.
Wiele osób ginie na drogach (moja koleżanka z pracy w ten właśnie
sposob osierociła córeczkę 2 letnią i zostawiła sparaliżowanego męża:
(), w katastrofach lotniczych, umiera z powodu chorób - wiele z
nich, to matki, zostawiające własne dzieci Nie ma się wyboru kiedy
się umrze (zwykle). Może umrę dziś, a może za 70 lat- czy nie
powinnam decydować się na dziecko, bo może umrę np, w trakcie porodu
albo miesiąc po?

[mondovi]

> mondovi, rozumiem co chcesz przekazać, ale śmierć właściwie może
> nadejść w każdej chwili i tak patrząc właściwie nie warto się
> decydować na dziecko, bo przecież w każdej chwili może ono zostać
> osierocone przez matkę.

Dlatego moim obowiązkiem jako matki jest dbać o swoje zdrowie i zrobić, co w
mojej mocy, by zyć jak najdłużej.

[tabakierka2]

mondovi napisała:


>
> Dlatego moim obowiązkiem jako matki jest dbać o swoje zdrowie i
zrobić, co w
> mojej mocy, by zyć jak najdłużej.

jak najbardziej, ale czasami człowiek zapada na chorobę i przegrywa
walkę, czasami umiera 'z zaskoczenia', ginie tragicznie...
Kuzynka mojej mamy osierociła 2 dzieci, bo...zwichnęła nogę w
kostce przykładała kapustę na opuchliznę, była u lekarza. Wszystko
było OK, szło ku dobremu...Dostała zator i zmarła to było jakieś 5
lat temu - dzieciaki miały 8 i 6 lat. Dbała o zdrowie - dbała!

[mondovi]

> jak najbardziej, ale czasami człowiek zapada na chorobę i przegrywa
> walkę, czasami umiera 'z zaskoczenia', ginie tragicznie...
> Kuzynka mojej mamy osierociła 2 dzieci, bo...zwichnęła nogę w
> kostce przykładała kapustę na opuchliznę, była u lekarza. Wszystko
> było OK, szło ku dobremu...Dostała zator i zmarła to było jakieś 5
> lat temu - dzieciaki miały 8 i 6 lat. Dbała o zdrowie - dbała!

jeśli udowadniasz mi, ze nie jestem nieśmiertelna i za tydzień mogę umrzeć na
niewykrytego tętniaka - wiem o tym.

[maadzik3]

Dla dziecka optymalna sytuacja jest dwoje kochajacych sie rodzicow. Nie zawsze
sie udaje, ale rodzice powinni starac sie zeby tak bylo.
Nie ma zadnych gwarancji ze przezylaby przeszczep wczesniej (przypuszczam ze sa
wieksze szanse, ale nie awmy sie w statystyke). Zasadnicza roznica jest ze nie
bylaby matka. Jej maz by owdowial, ale jej dziecko nie byloby od razu
osierocone. Gdyby swiadomie nie zdecydowala sie na ciaze nie osierocilaby
dziecka, a decydujac sie na ciaze wiedziala juz ze ma w perspektywie ryzykowny
zabieg, spora szanse na niepowodzenie i odwlekanie zabiegu szanse niepowodzenia
zwieksza. Postanowila (swiadomie) dolaczyc do tego odpowiedzialnosc za dziecko,
nie dziecko ktore juz bylo, ale na ktore sie zdecydowala mimo realnego
zagrozenia ze nie bedzie tej odpowiedzialnosci w stanie sprostac bo juz jej nie
bedzie.

[nutka07]

Czy Ty musisz zawsze wszystko cytowac? Nie moglabys dac jednej zwiazlej odpowiedzi?

[shellerka]

nie wiem, jak również nie wiem czy zdecydowałabym się na aborcję w związku z
wykrytą wadą dziecka - między innymi dlatego nie zdecydowałam się na badania
prenatalne mimo, że wiedziałam że znajoma się bardzo dziwiła (sama robiła i
zachęcała).
nie chciałam stawać przed takim wyborem.

chyba oczywiste

[18_lipcowa1]

ze leczenie

[aniakoles]

nie wyobrażam sobie jak mogłabym świadomie zdecydować, że osierocę dzieci, że
już nigdy ich nie zobaczę, nie będę przy nich jak dorastają...na 100% wybrałabym
leczenie i szansę dla siebie.

[tabakierka2]

aniakoles napisała:

> nie wyobrażam sobie jak mogłabym świadomie zdecydować, że osierocę
dzieci, że
> już nigdy ich nie zobaczę, nie będę przy nich jak dorastają...na
100% wybrałaby
> m
> leczenie i szansę dla siebie.

ale leczenie nowotworów ma różną skuteczność niestety
nie zawsze leczenie kończy się happy endem.
Tu chyba nie ma takiej alternatywy, może być układ 'aborcja + śmierć
matki, bo leczenie nic nie da' albo 'brak leczenia, poród, śmierć
matki' albo 'brak leczenia, poród, życie matki i dziecka'...

[nikki30]

tabakierka2 napisała:


> ale leczenie nowotworów ma różną skuteczność niestety
> nie zawsze leczenie kończy się happy endem.

Tabakierko zgadzam się z tobą.Nawet zdarza się to w przypadkach kiedy chorobę
wykryto wcześnie, a leczenie podjęto natychmiast
Leczenie to nie tylko medykamenty ale też aspekt psychiczny.Chociaż nie jestem
zwolenniczka utrzymywania ciąży w każdej sytuacji to utrzymanie ciąży w
przypadku dobrych rokowań na wyleczenie może dać niezłego kopa do walki!

[graue_zone]

Nie wiem, strasznie trudna decyzja. Starałabym się pewnie znaleźć jakieś inne
rozwiązanie, akceptowalne dla mnie. Ale jeśli nie... Nie wiem, jestem przeciwna
aborcji, ale w tej sytuacji też trzeba pamiętać o dzieciach, które już są na
świecie. Bardzo współczuję osobie, która musi podjąć decyzję.

[szyszunia11]

przede wszystkim bym się modliła i uderszyła gdzie się da z prośba o modlitwę (łacznie z obdzwonieniem kalsztorów kontemplacyjnych). To samo radzę tej osobie i osobiscie obiecuję modlitwę w jej intencji.
Bardzo, bardzo trudna sytuacja, naprawdę trudno się do niej "przymierzac", poza tym ta sonda nie pomoże tej osobie.

[szyszunia11]

chciałabym wierzyć, że zachowałabym się heroicznie, ale tego niekt nei wie, jak by było. Starałabym się poruszać w zakresie rozwiązań dopuszczalnych przez mój światopogląd.

[szyszunia11]

dodam jeszcze, ze oczywiście szukałabym najlepszego rozwiązania problemu, konsultowała sprawę ze spacjalistami w Polsce i zagranicą!
tez słyszałam o kobietach w ciązy leczonych na nowotwory, ponoć jest w Polsce spec w tak trudnych przypadkach.

[embeel]

wybralabym leczenie.

[czar_bajry]

Trudny wybór ale chyba wybrała bym leczenie i szansę dla dzieci już urodzonych
aby miały matkę.

powody założenia wątku

[matysiaczek.0]

bo widzę, że niektórzy traktują to jako przeprowadzaną przeze mnie ankietę, sondę...

powiedzmy, że Wasze wypowiedzi miałyby być terapią swego rodzaju, wsparciem... to jest tak, ze jakakolwiek decyzja by zapadła, będą pokrzywdzeni. I nie piszcie (czy tam jedna mundra) PŁÓD, bo do białej gorączki doprowadza mnie to...to jest DZIECKO. Aż przypomniał mi się odcinek Hałsa i jego podejście do PŁODU i zmiana tego podejścia po pewnym zdarzeniu (na marginesie: poryczałam się jak głupia)

W imieniu najbardziej zainteresowanej: Bardzo Wam Dziekuję...macie racje, dzieci narodzone są teraz najważniejsze

[tabakierka2]

matysiaczek.0 napisała:


>
> powiedzmy, że Wasze wypowiedzi miałyby być terapią swego rodzaju,
wsparciem...
> to jest tak, ze jakakolwiek decyzja by zapadła, będą pokrzywdzeni.

nie musi tak być - może być też 'układ' - matka rodzi dziecko,
podejmuje terapię/leczenie, żyje i matka i dziecko. Nie można
takiego scenariusza wykluczyć, tak samo, jak nie można wykluczyć, że
matka usuwa ciążę, poddaje się leczeniu, które nie jest skuteczne i
umiera - nie ma ani dziecka ani matki. Nie wiemy jak byłoby.

[embeel]

Matysiaczku, napisalam, ze wybralabym leczenie, bo mysle juz o tym
narodzonym. I o mezu tez.

[ally]

płód to całkiem neutralne słowo.

[graue_zone]

Nie nie jest neutralne. Odbiera dziecku człowieczeństwo. Matysiaczek ma rację,
wkurzając się, gdy ktoś tak określa jej DZIECKO.

[ally]

skoro uważasz, że płód jest dzieckiem, to o co ci chodzi? słowo jest neutralne,
pochodzi z języka medycznego.

[loganmylove]

Współczuję każdemu kto musi stanąć przed tak strasznym wyborem Nie wiem co ja
bym zrobiła ale wydaje mi się, że trzeba próbować leczyć matkę by mogła wychować
swoje narodzone już dzieci.

[asia_i_p]

Wiesz, jestem przeciwniczką aborcji i uchodzę tu za fanatyczkę, ale płód
odbieram jako zupełnie neutralny. Tak samo jak niemowlę, dziecko w wieku
poniemowlęcym, nastolatek, itp. Określenie etapu życia człowieka, jak każde inne.

[attiya]

byłabym samolubna zostawiając dzieci, dom, wszystko na głowie męża....wszyscy
pomagaliby przez miesiąc a później mąż byłby skazany na samego siebie....Nie
oszukujmy się, renta po matce to grosze (czy po rodzicu), jeść trzeba, żyć
trzeba, mąż może w którymś momencie przestałby dawać radę, a dziś bardzo lekko
można zabrać dziecku rodzicom a co dopiero jednemu....Nie liczę na rodzinę bo na
kogo mam liczyć - na ojca 60 kilkuletniego?
Na siostrę, która też boryka sie z życiem?
Mąż mógłby założyć nową rodzinę? I co? Me dziecię, dzieci do obcej kobiety
mówiłyby "mamo"?
Tak, trzeba być egoistą nie myśląc jak sobie poradzi samotny rodzic bez
żony/matki. Rodzina powinna mieć dwoje rodziców a nie jednego.

[tabakierka2]

attiya, ale równie prawdopodobna jest opcja ' usunięcie ciąży,
leczenie, walka z chorobą - śmierć matki' i nie ma ani dziecka, ani
matki a dzieci tracą i rodzeństwo ( w 15-16 tyg. już
często 'przywiązują się' do niego)i matkę.
Nie zakładamy - śmierć dziecka = zycie matki.
Walka z nowotworem nie zawsze jest zwycięska, niezależnie od
usunięcia/lub nie dziecka.

[embeel]

no a co jesli urodzi i zaraz umrze? i zostawi meza/partnera z calym
dobytkiem? to jest heroizm, bo nie usunela?

[tabakierka2]

embeel napisała:

> no a co jesli urodzi i zaraz umrze? i zostawi meza/partnera z
calym
> dobytkiem? to jest heroizm, bo nie usunela?


każda z nas mogła/ może umrzeć podczas porodu na skutek komplikacji.
A jednak decydujemy się mieć dzieci.
Nie tylko my, również kobiety z poprzednich epok - kiedy śmietleność
podczas porodu była bardzo wysoka. A jednak nikt ich nie potępiał,
że decydowały się na dzieci.

[embeel]

mogla, ale do tej pory nie umarla. Oczywiscie, widze, ze lubisz
teoretyzowac, ze w wypadku tez mozna zginac. Zgadzam sie, mozna,
cegla tez nam moze spasc na glowe.
Ale skoro mowimy o tej konkretnej sytuacji to ja wybieram walke
siebie, tak o siebie, bo jestem egoistka - ale takze pozornie, bo
zalezy mi na tych juz narodzonych i na mezu, a nie chronienie za
wszelka cene pocztego.

[tabakierka2]

embeel napisała:

> mogla, ale do tej pory nie umarla.

córka współpracownicy mojej mamy umarła w zeszłym roku podczas
komplikacji w trakcie porodu (miała 25lat - podać szpital? żeby nie
było, że teoretyzuję).


> Ale skoro mowimy o tej konkretnej sytuacji to ja wybieram walke
> siebie, tak o siebie, bo jestem egoistka - ale takze pozornie, bo
> zalezy mi na tych juz narodzonych i na mezu, a nie chronienie
za
> wszelka cene pocztego.

Dla Ciebie walka oznacza tak o siebie, bo jestem egoistka - ale
takze pozornie, bo
> zalezy mi na tych juz narodzonych i na mezu, a nie chronienie
za
> wszelka cene pocztego.
a dla kogoś innego, walka o życie własnego dziecka i tyle
przecież nikt nikomu nie każe/nie zabrania podejmować własnych
decyzji, prawda? Ty i inne forumki zrobiłyście tak, a ja i inne
forumki inaczej. Nie możemy mieć innego zdania w tej kwestii?

[ally]

> Nie tylko my, również kobiety z poprzednich epok - kiedy śmietleność
> podczas porodu była bardzo wysoka. A jednak nikt ich nie potępiał,
> że decydowały się na dzieci.

rotfl
one się nie decydowały na dzieci. raz, że skuteczna antykoncepcja to wynalazek
XX wieku, a dwa - kobiety nie miały zazwyczaj nic do gadania. gwałt małżeński
np. jest przestępstwem od bardzo niedawna.

[nikki30]

embeel napisała:

> no a co jesli urodzi i zaraz umrze? i zostawi meza/partnera z calym
> dobytkiem? to jest heroizm, bo nie usunela?
Dla Katolików jest to heroizmByły już przypadki ustanawiania takiej osoby
świętą...
Nie ma gwarancji wyleczenia w żadnym przypadku.Aborcja jest też pewnie sporym
obciążeniem fizycznym i psychicznym dla matki.Nie wiem nie miałam.Decyzja tak
naprawdę całej rodziny.

[tabakierka2]

nikki30 napisała:


> Dla Katolików jest to heroizmByły już przypadki ustanawiania
takiej osoby
> świętą...

choćby św. Joanna, patronka rodzin (akurat mam pewne watpliwości co
do jej 'zachowania' - miała kilkoro dzieci, zdecydowała sie na
kolejne, pomimo, że lekarze jej mówili, że kolejny poród ją zabije,
no, ale nie mnie sądzić).


> Decyzja tak
> naprawdę całej rodziny.

o to to!

[mniemanologia]

embeel napisała:

> no a co jesli urodzi i zaraz umrze? i zostawi meza/partnera z
> calym dobytkiem? to jest heroizm, bo nie usunela?

Oczywiście, ze tak.
Męża z całym dobytkiem i czwórką dzieci.
pl.wikipedia.org/wiki/Joanna_Beretta_Molla

[tabakierka2]

Mąż po jej śmierci powiedział:

„...)Aby zrozumieć jej decyzję, trzeba pamiętać o jej głębokim
przeświadczeniu – jako matki i jako lekarza – że dziecko, które w
sobie nosiła było istotą, która miała takie same prawa, jak
pozostałe dzieci, chociaż od jego poczęcia upłynęły zaledwie dwa
miesiące.[1]

[attiya]

Tabako kochana Po różnych przejściach zakładam wszystkie możliwości.
Gdy byłam w ciąży dobro dziecka było dla mnie nadrzędną sprawą. Było pierwsze a
potem długo nic. Gdy jeszcze wcześniej sugerowano mi z powodu zdrowia aborcję i
powiedziano mi wprost, że to dobrze sie nie skończy to i tak jak głupia
czepiałam się każdej nadziei, że jednak będzie inaczej. Koniec był
tragiczny....A ja lądowałam w szpitalach z zadziwiającą regularnością. Teraz gdy
już jestem matką i gdybym raz jeszcze byłabym w ciąży, to patrząc na swego syna
nigdy ale to nigdy nie zostawiłabym go. No ofkors nie wiem co mówiłabym jak już
byłabym w tej ciąży. Ale teraz gorsze dla dziecka byłby brak matki.

attiyo kochana

[tabakierka2]

ale każda z nas może stracić życie choćby dziś!i osierocić własne
dziecko.
nie mamy wyboru kiedy umrzemy.

:-)

[attiya]

Tabaka - ale co innego wypadek a co innego świadomy wybór kiedy go mamy
a w wypadku decyzji o aborcji taki wybór mamy...

[embeel]

attiya napisała:

> Tabaka - ale co innego wypadek a co innego świadomy wybór kiedy go
mamy
> a w wypadku decyzji o aborcji taki wybór mamy...

dokladnie o to mi chodzi.

[tabakierka2]

attiya napisała:

> Tabaka - ale co innego wypadek a co innego świadomy wybór kiedy go
mamy
> a w wypadku decyzji o aborcji taki wybór mamy...

nie wiadomo, mówiąc o kobiecie z wątku, czy aborcja i leczenie matki
(walka z nowotworem!) byłoby skuteczne, może pozyłaby jeszcze 2-3
lata i umarłaby? a odnośnie A. Mróz, też nie było gwarancji, czy
przeszczep się przyjmie, więc również usunięcie ciąży nie daje
żadnej gwarancji przeżycia.

[attiya]

nowotwory to nie przeziębienie - fakt -ale skoro ludzie podejmują walke z tą
choroba tzn, że czasem można ja wygrać

[tabakierka2]

attiya napisała:

> nowotwory to nie przeziębienie - fakt -ale skoro ludzie podejmują
walke z tą
> choroba tzn, że czasem można ja wygrać

ja znam tylko Kamila Durczoka z osób publicznych, które pokonały
raka. Ze znajomych jedną osobę.
Osób, które umarły o wiele, wiele, wiele więcej.

[nikki30]

tabakierka2 napisała:

> ja znam tylko Kamila Durczoka z osób publicznych, które pokonały
> raka. Ze znajomych jedną osobę.
> Osób, które umarły o wiele, wiele, wiele więcej.
A ja znam tylko jedną osobę, która przegrała ale nowotwór był wykryty bardzo
późno i niewiele dało się zrobić.Reszta albo zmaga się z chorobą od lat i żyje
"normalnie" albo jest w okresie reemisji.JEdnak te osoby chciały się leczyć i
miały możliwość skorzystania z najnowszych osiągnięć medycyny.To daje ogromne
szanse na całkowity powrót do zdrowia.

[chloe30]

nikki30 napisała:

> tabakierka2 napisała:
>
> > ja znam tylko Kamila Durczoka z osób publicznych, które pokonały
> > raka.

Kylie Minogue
Christina Appelgate
Marie Fredriksson

walczy Gabriela Kownacka i aktorka z M jak miłość
i wiele innych


>>

[rrooda]

chloe30 napisała:

> nikki30 napisała:
>
> > tabakierka2 napisała:
> >
> > > ja znam tylko Kamila Durczoka z osób publicznych, które
pokonały
> > > raka.
>
> Kylie Minogue
> Christina Appelgate
> Marie Fredriksson
Krystyna Kofta
Fran Drescher(Niania)
Sheryl Crow
Lance Amstrong
Kathy Bates
Kathryn Joosten(Pani McCluskey z Gotowych)
Sharon Osbourne
Cynthia Nixon(sex in the City)
Melissa Etheridge
Olivia Newton-John
i całe mnóstwo innych osób

[maadzik3]

Ale w przypadku A.Mroz nie mowimy o aborcji a o tym ze swiadomie zdecydowala sie
na ciaze MIMO nowotworu i MIMO przeszczepu w perspektywie i koniecznosci jego
odsuniecia.

[nikki30]

Równie dobrze stan kobiety i fizyczny i psychiczny może pogorszyć się po aborcji..
Tu nie ma świadomego wyboru tu jest ślepy los niestety.Ryzyko wkalkulowane w
życie każdego człowieka.

[nikki30]

No bo nie mamy wyboru...
Ja zawsze myślę w takich kategoriach, że nie ważne co będzie zawsze pozostanie
cząstka mnie na tym świecie.Podobnie myślała Agata Mróz.Jej mąż zawsze
podkreśla, że to jest najpiękniejsza część Agaty, największa miłość.

[asia_i_p]

> byłabym samolubna zostawiając dzieci, dom, wszystko na głowie męża....wszyscy
> pomagaliby przez miesiąc a później mąż byłby skazany na samego siebie...
Czy przeprowadziłabyś podobne rozumowanie decydując czy ryzykować swoje życie
dla ratowania dziecka już żyjącego (wyciąganie go z rzeki, sprzed jadącego
samochodu, itd. z narażeniem życia)? Czy jednak twój wybór opiera się na tym, że
płodu nie uważasz za cżłowieka?

[koralik12]

Ciężko odpowiadać nie będąc w tej sytuacji. W ciąży inaczej się myśli niż nie
będąc ciężarną. W mojej pierwszej ciąży od samego początku czułam takie
przywiązanie do dziecka że na 100% bym nie usunęła. I byłam przekonana że taką
jestem osobą że od kiedy zaczynam być w ciąży to momentalnie dziecko zaczyna byc
dla mnie najważniejsze. Ale druga ciąża na początku mi była dużo bardziej
obojętna, chociaż zaplanowana ale jakoś zupełnie inaczej wszystko odczuwałam i
jakby się okazało że mam podjąć taka decyzję to pewnie bym zdecydowała na
usunięcie. Chyba bym postawiła na swoje życie i na pierwsze dziecko. Na takie
pytania nie da się odpowiedzieć. Mam nadzieję że nigdy nie będę w takiej sytuacji.

[super-mikunia]

Usunełabym.

Zrobiłabym to abym nie mogła nic sobie zarzucić, żeby może i łatwiej
mi było odejść,odchodziłabym przynajmniej ze świadomością, że
zrobiłam wszystko co w mojem mocy, aby nie osierocić dzieci... Nie
wyobrażam sobie pozostawinie męża z 3 dzieci... Samotnemu rodzicowi
jest ciężko z jednym dzieckiem...A co dopiero gdy renta dzielona na
3, jak z pracą, mieszkaniem, jak on logistycznie musiałby to
wszystko zorganziować przy malutkim dziecku...Rozmawiałam o tym z
mężem i on tez jest zdania, że w takiej sytuacji chciałby, aby
przede wszystkim mnie ratowano...

aborcja

[karra-mia]

leczenie
matka dla narodzonych już dzieci musi żyć
a co z tego, że urodzi to nienarodzone i zostawi ojca z dzieciakami,
nie zdązy wychowac dzieci, nie da im szansy być z mamą?

leczenie

[aluc]

do własnego życia jestem bardziej przywiązana niż do jakiegokolwiek
płodu

[ally]

zdecydowanie leczenie

a tak a propos stwierdzeń, że to powinna być "decyzja całej rodziny" - gdyby mój
facet nie namawiał mnie intensywnie na leczenie, tylko zasugerowal, że w razie
czego to on się podejmie samodzielnej opieki, tego samego dnia pakowałby walizki.