20-letnie dzieci

[echtom]

Tak na fali wątku "Bamboccione". Sporo osób na forum zna moje koszmarne problemy z dziećmi w temacie szkoła. Pomyślałam, że zacisnę zęby, przetrwam te parę lat do matury, a potem albo pójdą na studia, albo do roboty. Część ich znajomych i dzieci moich znajomych jest już po maturze i tu zaczyna się kanał - niepokojąco duży procent nie uczy się i nie pracuje. Albo zdali byle jak maturę i poszli do byle jakich szkół, które szybko rzucili, albo zrezygnowali nawet z porządnych studiów. A teraz snują się i "szukają pracy", siedząc na utrzymaniu rodziców, bo przecież Tesco czy MacDonald są poniżej ich godności. Zauważacie takie zjawisko w swoim środowisku, czy tylko wokół mnie nagromadziło się tyle patologii?

[gazeta_mi_placi]

Ależ jak najbardziej zarabiają
Dilując na przykład.

[raczek47]

gazeta, podajesz na przykładzie swoim czy swoich dzieci?

[sabka22]

Inna sprawa to taka że osoby po studiach naprawde pracują w
mcdonalds...dlamnie śmieszne.Przykład mojej
kuzynki,studiowała,uczyła się zaocznie,mase szkół pozdawała i co?
siedziała w mcdonalds 5lat za 1000zl ze swoim wykształceniem...nie
umiała dla siebie znaleźć innej pracy.

[echtom]

Ok, ale my rozmawiamy o ludziach z 60-procentową maturą LO, nie magistrach czy dobrych fachowcach.

[paskudek1]

60% na maturze toż to świetny wynik zważywszy że aby zaliczyć wystarczy 30 %.....

[echtom]

Na zaliczenie wystarczy, na dobre studia niekoniecznie

[nastoletnia-mama]

No ja mam 20 lat i wychowuję dziecko ale mam męża i jestem ja
jego utrzymaniu. Wszyscy moi znajomi studiują, albo zaocznie albo
dziennie.Znam mało przypadków kiedy po liceum ktoś siedzi w domu,
każdy idzie gdzieś dalej. Prędzej po studiach siedzą w domu, bo nie
mogą znaleść pracy, albo praca która jest im nie odpowiada.

[kropkacom]

> A teraz snują się i "szukają pracy", siedząc na utrzymaniu rodziców
> , bo przecież Tesco czy MacDonald są poniżej ich godności. Zauważacie takie zja
> wisko w swoim środowisku, czy tylko wokół mnie nagromadziło się tyle patologii?

Nie zauważyłam.

[brak.polskich.liter]

echtom napisała:

> Zauważacie takie zja
> wisko w swoim środowisku, czy tylko wokół mnie nagromadziło się
> tyle patologii?

Owszem, zauwazamy. W blizszej rodzinie mam taki egzemplarz.
Jedne rozgrzebane studia rzucone po paru miesiacach, po czym kolejne rozgrzebane
studia, rzucone po paru miesiacach. W miedzyczasie dosc opieszale i raczej
nieskutecznie, z tego, co wiem, szukanie pracy. Jak jest obecnie - nie wiem,
gdyz rozluznilam kontakt z uwagi na wlasny komfort psychiczny.

Troche ciekawa jestem, jaki bedzie final.

[phantomka]

Szczerze to nie. Zauwazam wrecz przeciwna tendencje, do
doksztalcania, szukania ciekawych branz. Wydaje mi sie, ze mlodziez
jest teraz duzo bardziej ambitna. Pomijam oczywiscie jakies
niechlubne wyjatki, ale generalnie podoba mi sie ta dzisiejsza
mlodziez

[guderianka]

Nie zauważam raczej ale tylko dlatego, że obracam się póki co w
środowisko szkolno-przedszkolnym.
jednakże po lekturze wątku o szlachetnej paczce-faktycznie można
sądzić, że zaczyna się to stawać jakimś zjawiskiem społecznym.

[nangaparbat3]

Dawno temu czytalam o badaniach, jakie prowadzili na ten temat Francuzi. Doszli
byli do wniosku, że te dorosle dzieci uwieszone na rodzicach byly kiedys małymi
dziecmi, ktore bardzo wczesnie sie usamodzielnily, co mialo zwiazek z pracą, a
wrecz kariera zawodowa matek. Teza (czy raczej hipoteza)była taka, ze
usamodzielniały sie zbyt szybko, i miedzy 20 - a 30 wyrownuja sobie deficyty,
jakos tak.
Nie wiem, co o tym sądzic, natomiast sama coraz częściej spotykam sie z postawą
"nie wyjade na studia, bo u rodziców mi wygodnie". Deklarowane explicite.

[bi_scotti]

nangaparbat3 napisała:

> Nie wiem, co o tym sądzic, natomiast sama coraz częściej spotykam sie z postawą
> "nie wyjade na studia, bo u rodziców mi wygodnie". Deklarowane explicite.

Dlatego rozwiazania z mojej okolicy ulatwiaja czasem zycie Jesli studia sa
platne i rodzice ponosza czesc/lwia czesc/calosc kosztow studiow, maja tez duzo
do powiedzenia w kwestii gdzie latorosl studiuje. Niektorzy (placacy za studia)
rodzice lubia miec mlodziez pod bokiem, inni wola zeby studia byly poza miejscem
zamieszkania - tak, czy inaczej, mlodzi bedac zalezni finansowo, MUSZA sie
dostosowac.
U nas nie ma tych jakichs polskich wynalazkow o obowiazku utrzymywania
kogokolwiek sprawnego poza 16 rokiem zycia; obowiazek nauki jest w mojej
prowincji do 18 roku zycia; jesli ktos nie ma warunkow w domu (zli rodzice,
konflikty), moze zamieszkac w schronisku dla nieletnich i np. uczyc sie dalej
(po ukonczeniu high school) biorac pozyczki (na uni czy college).
Wielu mlodych WRACA do domu rodzinnego juz po studiach i mieszka u starych przez
2-3 lata zbierajac na downpayment na swoje mieszkanie czy dom; to dotyczy
rowniez czasem mlodych par. Ale znakomita wiekszosc takich przypadkow to ludzie
majacy duze domy, czesto z osobnymi wejsciami wiec to pewnie tez inne
"mieszkanie u rodzicow" niz np. wspolne gniezdzenie sie 2 pokolen w 2-pokojowym
mieszkaniu z ciemna kuchnia.

na marginesie

[nangaparbat3]

>>>jesli ktos nie ma warunkow w domu (zli rodzice,
konflikty), moze zamieszkac w schronisku dla nieletnich i np. uczyc sie dalej
(po ukonczeniu high school) biorac pozyczki (na uni czy college).


U nas rozpaczliwie brakuje czegos takiego. Spotykam kolejne mlode osoby, ktore
sa bardzo zdolne, pracowite i ambitne - i nie sa w stanie przedrzec sie przez
przeszkody, jakie stawiaja przed nimi najblizsi. Internaty czy bursy przyjmuja
tylko uczniow zameldowanych w innej miejscowosci.

[elf_15]

Zgadzam się. Sama miałam często dylemat, czy się wyprowadzić, rzucić studia i
pracować, czy nie wyprowadzać się i studiować. A na stypendium socjalne nie
miałabym szans, bo mimo, że mieszkałabym sama, to dochody rodziców też by się
wliczały w dochód na gospodarstwo domowe

[kicia031]

Doszli
> byli do wniosku, że te dorosle dzieci uwieszone na rodzicach byly
kiedys małymi
> dziecmi, ktore bardzo wczesnie sie usamodzielnily, co mialo
zwiazek z pracą, a
> wrecz kariera zawodowa matek. Teza (czy raczej hipoteza)była taka,
ze
> usamodzielniały sie zbyt szybko, i miedzy 20 - a 30 wyrownuja
sobie deficyty,
> jakos tak.

No patrz, moja matka wrocila do pracy, jak mialam 7 miesiecy,
docierala do domu kiele 17. Od najwczesniejszego dziecinstwa
kombinowalam jak sie usamodzielnic finasowo, odkad skonczylam 16
lat, pracowalam w wakacje, dzieki wlasnej - i owczesnego meza pracy
w wieku 21 lat moglismy kupic mieszkanie i w duzej mierze sie
usamodzielnic.
Glownie dzieki temu jak sadz, ze w mojej rodzinie byl etos pracy i
samodzielnosci.

[echtom]

> Glownie dzieki temu jak sadz, ze w mojej rodzinie byl etos pracy i
> samodzielnosci.

No mnie właśnie dołuje, że takie zjawisko ma miejsce także w
rodzinach, w których jest etos pracy i samodzielności, że dobry
wzorzec niczego nie gwarantuje. Tyle się mówi, że rodzice wychowują
głównie przez własny przykład, a tu zonk

[angazetka]

Nie zauważyłam. Jakoś tak się składa, że w moim otoczeniu wszyscy po
maturze idą na studia (dzienne, na państwowych uczelniach) i je
kończą.

[migotka-2]

echtom napisała:

> Tak na fali wątku "Bamboccione". Sporo osób na forum zna moje koszmarne problem
> y z dziećmi w temacie szkoła. Pomyślałam, że zacisnę zęby, przetrwam te parę la
> t do matury, a potem albo pójdą na studia, albo do roboty. Część ich znajomych
> i dzieci moich znajomych jest już po maturze i tu zaczyna się kanał - niepokoją
> co duży procent nie uczy się i nie pracuje. Albo zdali byle jak maturę i poszli
> do byle jakich szkół, które szybko rzucili, albo zrezygnowali nawet z porządny
> ch studiów. A teraz snują się i "szukają pracy", siedząc na utrzymaniu rodziców
> , bo przecież Tesco czy MacDonald są poniżej ich godności. Zauważacie takie zja
> wisko w swoim środowisku, czy tylko wokół mnie nagromadziło się tyle patologii?
>
Wiesz, a mnie wydaje się, że różnie to bywa. Pewnie ciężej usamodzielnić się
tym, którzy mają więcej swobody w trakcie nauki (imprezy, późne powroty, mało
obowiązków), tym jest po prostu wygodnie. Wyzwania im nie potrzebne, rozrywki
stałe i wystarczające więc nie czują potrzeby. To oczywiście jest tylko moje
zdanie. Ostatnio miałam styczność z panną, która wybrała dużo mniej prestiżowy
Uniwersytet mimo wielkich możliwości intelektualnych a powodem był fakt, że kto
jej będzie prał biustonosze daleko od domu. W domu mama i babcia robiły
wszystko. Czyli na postawę o jakiej piszesz ma wpływ i sam charakter delikwenta
ale pewnie też zachowanie rodziny, motywacja i szkoła, która nie prowadzi
wyscigu szczurów tylko sensownie przygotowuje do dalszego działania. Zaznaczam:!
to moje bardzo subiektywne odczucie i wiem że wielu ma inne. Szanuję to.

[nenia1]

Zupełnie nie zauważam.
Odwrotnie, moja córka studiuje
(studia dzienne) pracuje na pół etatu + ma stypendium
naukowe. W wakacje zazwyczaj łapie jeszcze jakieś dodatkowe
zlecenia - typu kelnerowanie w weekendy.
Znaczam, nie musi, sama chce, ja jej nie wypycham, ale często chwalę, i mówię że podziwiam, bo mnie by się tak nie chciało.

Z tego co wiem, większość jej znajomych z liceum również
studiuje i pracuje.

[volta2]

tak, w naszej rodzinie to funkcjonuje, najpierw ja:
dłuuuugo na utrzymaniu rodziców, praca raczej pozorowana niż
faktyczna
potem na utrzymaniu męża - i praca albo pozorowana albo urlopy
wychowawcze albo jak teraza bezpłatne.(mnie to nie wadzi)

mąż kuzynki - 30 parę lat na karku, zdolniacha, nieskończone studnia
prawnicze na dziennym ujocie, skończony niszowy kierunek i ani
jednego dnia pracy zarobkowej(na utrzymaniu żony, doktoratnki, ponoć
jej pomaga w tych naukowych pracach)

kuzyn - młody, zdolny, dostał się na medycynę w warszawie, na sgh,
na ekonomię na uw, wyjechał jendak na studia w niemczech, ale
zamiast zostać wybitynm ekonomistą dłubie w fachu artystycznym i
idzie jeszcze do łódzkiej filmówki(w branży tej odnosi skucesy, więc
raczej wyjdzie na prostą i będzie najbardziej znany i zamożny z
naszej rodziny, no, ale póki co jeszcze dnia nie był w pracy)

drugi kuzyn, też utalentowany, studia nieskończone w pełni,
zrezygnował z bycia prezenterem telewizyjnym(a już zaczynał próby
przed kamerą) i śpi do południa, będąc na cudzym utrzymaniu.

trzeci kuzyn - świetny umysł matematyczny, olimpiady, prstiżowy
ogólniak warszawski i trrrrrrrrrach!- psychiatryk, terapia, rzucenie
szkoły,

czyli tendencja jest......

generalnie u nas lepiej pordzili sobie ci, którzy w domach
rodzinnych mieli pod górkę, słabą sytuację finansową,
mało "rozgarniętych" w/g forumowych standardów rodziców. dziś idą
jak burza...

tam gdzie rodzice chuchali i dmuchali, kaski nie skąpili na zajęcia
dodatkowe, wyjazdy w kraj, europę i świat(np. wolontariat na
filipinach - bez problemu kupili bilet lotniczy, bo taki był warunek
wyjazdu na ten wolontariat), sami ludzie światli, z dobrą profesją i
pieniędzmi - tu dzieci leżą i kwiczą, a 30 albo na karku albo idzie
dużymi krokami

[hugo43]

moj brat,rocznik89,studiuje dwa kierunki dziennie,jeden na prywatnej
uczelni,na drugim roku.poprawil mature i od pazdziernika zaczal
drugi kierunek na uw.do tego pracuje 5xtyg.ledwo ciagnie,ale bardzo
dobrze zarabia.obecnie idzie na dziekanke w prywatnej szkole,by
troche odsapnac.cala rodzina jest w szoku,raczej spodziewalismy
sie,ze skonczy ta prywatna szkole i spocznie na laurach.

[echtom]

> tam gdzie rodzice chuchali i dmuchali, kaski nie skąpili na
zajęcia dodatkowe, wyjazdy w kraj, europę i świat(np. wolontariat na
filipinach - bez problemu kupili bilet lotniczy, bo taki był warunek
> wyjazdu na ten wolontariat), sami ludzie światli, z dobrą profesją
i pieniędzmi - tu dzieci leżą i kwiczą, a 30 albo na karku albo
idzie dużymi krokami

Właśnie takie środowisko mam na myśli (może oprócz wolontariatu na
Filipinach ), nie dzieci z byłych PGR, które nie miały w domu
prawidłowych wzorców. Swoją drogą, ciekawie brzmi Twój komentarz na
tle forumowej kampanii, że dobry i odpowiedzialny rodzic to taki,
który zapewnia dziecku wszystko

[migotka-2]

echtom napisała:

> > tam gdzie rodzice chuchali i dmuchali, kaski nie skąpili na
> zajęcia dodatkowe, wyjazdy w kraj, europę i świat(np. wolontariat na
> filipinach - bez problemu kupili bilet lotniczy, bo taki był warunek
> > wyjazdu na ten wolontariat), sami ludzie światli, z dobrąprofesją
> i pieniędzmi - tu dzieci leżą i kwiczą, a 30 albo na karku albo
> idzie dużymi krokami
>
> Właśnie takie środowisko mam na myśli (może oprócz wolontariatu na
> Filipinach ), nie dzieci z byłych PGR, które nie miały w domu
> prawidłowych wzorców. Swoją drogą, ciekawie brzmi Twój komentarz na
> tle forumowej kampanii, że dobry i odpowiedzialny rodzic to taki,
> który zapewnia dziecku wszystko
>
Mądry rodzić to taki, który zapewnia dzieciom możliwości ale na Boga nie wszystko. I uczy szanować czas, pracę, i pieniądze.
My, i nasze dzieci popełniamy w życiu błędy jeśli wyciągamy z nich wnioski to nasz rozwój idzie do przodu, jeśli nie stoimy w miejscu.
Nikt za nikogo życia nie przeżyje my za nasze dzieci też nie.
Ja bardzo lubię spełniać marzenia moich dzieci ale nie bzdurne zachcianki,które się czasami pojawiają.
A taka sytuacja o jakiej piszesz w wątku niezmiennie kojarzy mi się z wypaleniem po odbytym wcześniej wyścigu szczurów. Nigdy nie byłam za tym żeby obarczać dzieci zbyt wieloma zajęciami z tej prostej przyczyny, jak taki mały człowiek zaczyna być zmęczony to najnormalniej w świecie mu się odechciewa wszystkiego. Taki moment nadchodzi w najmniej oczekiwanym momencie.
I pamiętajmy o jeszcze jednym każdy z nas idzie swym własnym torem i tempem i nie każdemu pisane tytuły naukowe lub stanowiska zgodne z oczekiwaniami rodziców. Dlatego czasem siedzi taki dorosły dzieć na garnuszku rodziców.
Oczywiście, że nie można generalizować, bo każda rodzina jest inna i każdy człowiek jest inny.
To takie moje bardzo luźne uwagi.

[kicia031]

tam gdzie rodzice chuchali i dmuchali, kaski nie skąpili na
> zajęcia dodatkowe, wyjazdy w kraj, europę i świat(np. wolontariat
na
> filipinach - bez problemu kupili bilet lotniczy, bo taki był
warunek
> > wyjazdu na ten wolontariat), sami ludzie światli, z dobrą
profesją
> i pieniędzmi - tu dzieci leżą i kwiczą, a

No patrz, mi rodzice zaprwnili nauke 2 jezykow, jazde konna, i inne
przyjemnosci, mialam do tego calkowita swobode i brak prawie
zupelnie zakazow (tzn, chyba one byly, ale ja mialam to gdzies),
wyjazdy zagramaniczne, i jakos sie usamodzielnilam w wieku 21 lat,
jeszcze podczas studiow.

[truscaveczka]

Moja osobista teściowa swojego syna wystawiła za drzwi jak miał 18
lat - pomogła mu znaleźć pracę i sio Chwała jej za to. Chwilę
mieszkał u babci, potem się zrobił truscavkoparzysty i mieszkaliśmy
razem.
Moja szwagierka ma 21 lat i tych samych rodziców. Wolno jej wyjść z
domu an pół godziny - po zmierzchu pod opieką ojca lub chłopaka, broń
bogowie pracować i studiować zaocznie, ma siedzieć i się uczyć. Nakaz
jej mamusi. A ona korzysta chętnie.
Mam jeszcze inną osóbkę koło siebie - studiuje 2 kierunki, uczy się
języków obcych - ale w wakacje chciała popracować. Pracowała 3 dni -
bo jej przełożona nie była dla niej MIŁA.
Jej chłopak jest 8 lat starszy, mieszka z mamą, a pensji nie odkłada
choćby częściowo, ale przejada/przepija/przeimprezowuje.
Jakiś taki niefajny trynd

[angazetka]

> Moja osobista teściowa swojego syna wystawiła za drzwi jak miał 18
> lat - pomogła mu znaleźć pracę i sio Chwała jej za to.

Gdzie tu powód do chwały?

[przeciwcialo]

Dała wędkę. Lepsze to niz 30 latek na rachunku mamusi.

[truscaveczka]

Dokładnie tak, dzięki Przeciwciało. Mąż nauczył się
odpowiedzialności, samodzielności i jest fantastycznym facetem. Matka
nie wyrzuciła go na bruk, tylko załatwiła robotę, a on się przeniósł
do babci póki nie znalazł czegoś swojego (naszego). Uważamy oboje, ze
to doświadczenie bardzo dużo mu dało.

[anita334]

Ja pewnie oberwę,bo na naszym forum nie wypada się
chwalić.Zaryzykuję jednak.Moja najstarsza córka ma 21 lat,studiuje
dwa kierunki jednocześnie{studia dzienne}.Wiem,że ma łatwiej,bo
mozemy ją wspierać miedzy innymi finansowo,ale..jestem dumna z
niej.Piszę to dla pocieszenia ,ponieważ ona była okropnym
dzieciakiem, wiecznie rozdartym,nieszczęśliwym bez powodu,
rozpuszczonym przez tatusia itp.Jednak wychodzi "na
ludzi".Trzymajcie kciuki ,dzisiaj egzamin{sesja}

[przeciwcialo]

Faktycznie, cos jest w tym co piszesz.

[bi_scotti]

To ja jeszcze cos o tym etosie pracy i przykladem swiacacych
rodzicach. Pies chyba pogrzebany jest w tym zeby nie tylko przyklad
dawac ale stopniowo swoich mlodocianych w prace wciagac tak zeby i
oni tym przykladem mogli swiecic
Pierwszy wolontariat mojej najstarszej byl oplacony przez mame i
tate w 100% ale juz na kolejne musiala zarobic sama i zarabiala, bo
posmakowala satysfakcji z pracy zarowno zarobkowej jak i spolecznej -
trzeba dziecku dac te szanse zeby odkrylo wartosc w wysilku,
pokonywaniu trudnosci, samodzielnosci. I Ona wlasnie juz sama z
siebie mogla tym przykladem "swiecic" dla swoich mlodszych braci -
dla obu bylo to wlasciwie "oczywiste", ze tez beda pracowac, ze tez
beda sie udzielac jako wolontariusze, bo satysfakcja i przygody
starszej siostry byly wysmienita motywacja i bodzcem do wlasnych
dzialan.
Moje dzieci "od zawsze" wiedzialy, ze po high school maja sie
wyniesc z domu. W tym sensie, ze maja sobie znalezc szkoly poza
naszym miastem zamieszkania tak wiec na zaden z uniwersytetow czy
colleges w naszej okolicy papierow nawet nie skladali. Takie bylo
nasze rodzicielskie przekonanie, ze na studia "trzeba wyjechac".
Ale mysmy nasze dzieci PRZYGOTOWALI do samodzielnosci, zarowno
mentalnie/duchowo jak i czysto-praktycznie. Nie mozna chuchac i
dmuchac przez 20 lat a potem z dnia na dzien powiedziec
delikwentowi, ze od dzis to juz ma byc w 100% dorosly i samodzielny.
To sa lata pracy zeby w czlowieku zakorzenic i pozwolic sie rozwinac
potrzebie samodzielnosci i umiejetnosciom radzenia sobie samemu w
roznych okolicznosciach. To sie zaczyna od pierwszego krzyku po
urodzeniu

[przeciwcialo]

Wielu dwudziestolatków zaradność życiowa ma na poziomie nauczania
poczatkowego.
Ja mam dokładnie takie same plany wobec dzieci jak ty.

[truscaveczka]

Czytałam bloga jakiejś nauczycielki, która na godzinie wychowawczej
dała klasie zadanie - gdybyś dostał 20 tys. złotych i musiał przeżyć
rok, jak wyglądałoby twoje życie?
Jeden uczeń w 25-osobowej klasie zdawał sobie sprawę, że trzeba
płacić rachunki. Dwóch wiedziało, ze trzeba by poszukać mieszkania i
może pracy. Reszta opisywała pizzę i imprezy. Żeby 16-latek nie
rozumiał, że pieniędzy nie drukuje bankomat i że poza balangą
istnieje jakieś życie...

[wieczna-gosia]

swoja droga fajnie zadanie na godzine wychowawcza

[lykaena]

Ja mam zgoła inne doświadczenia , w mojej rodzienie całe moje rodzeństwo-
zarówno siostra rodzona jak i kuzynostwo to studenci lub studenci i ludzie
pracujący. Wszyscy oscylują wokól wieku 20 lat, moja siostra 21 lat-dwa kierunki
w tym samym czasie praca- wogóle chylę czoła- mnie się tak nie chciało i nigdy
mi się nie będzie uż chciało

[wieczna-gosia]

poniewaz ja swym dzieciom stwarzam warunki "pod gorke" to one sa tak
samodzielne ze czasem mnie to przeraza- cieszy ale jednoczesnie
gleboko frustruje.

Ja bardzo wczesnie chcialam wyjsc z domu bardziej ze wzgledu na
emocje niz na kase- kasa byla. No wiec tez mialam pod gorke.

Moj maz natomiast w kwestiach zawodowych prezentuje tym "dadza to
wezme"- jak juz prace ma- jest swietny zaangazowany i
hiperprofesjonalny, dba o wlasne interesy i podwyzki i w ogole. Ale
pierwsza prace znalazla mu mamusia z ktorej wygonilo go jeczenie
zony, bedacej na jego utrzymaniu, ktorej jeszcze nie chcialo sie isc
do pracy. Kolejne albo znajdowal sobie sam po ostrych naciskach z
mojej strony, albo ja mu je znajdowalam Moje aopinia jest taka ze
dlatego tez nie wzial sie za studia i z jednej strony rozumie
potrzebe papiera (bo studia kierunkowe niedadza mu nic ponad 15 lat
praktyki ktora posiada) z drugiej strony no najlepej by bylo gdybym
skonczyla je ja lub mamusia
za to jak trzeba komputer zmienic jest demonem samoorganizacji

Njastarsza sie wybiera bokwigdzie na studia, mlodsza spektrum
kierunkow ma mniejsze, ale gdzie bedzie studiowac nie wiadomo. Reszta
sama sobie zalatwia taka mase rzeczy ze jestem w ciaglym szoku

2oletnie?żart jakiś?

[otojatu]

Ja znam osobiście "dzieci " ,które mają po 28 ,25 lat !

Mówmy szczerze to maminsynki!

Żerują na Rodzicach i tyle.

Mamusia im pod pyszczek wszystko podkłada to jak mają się od cyca odczepić!

Z nieba nie spadli. To Rodzice sobie ich tak wychowali...

Nie którzy rodzice wierzą ,że ich małe Krzysie czy Agatki zostaną z nimi do końca...