Dupowaty synuś

[totorotot]

Czy któras z Was ma może syna, który był jako kilkulatek płaczliwy, wielu rzeczy się bał, zamiast biegać i rozrabiac wolał zabawy statyczne itp., a wyrósł na dzielnego, żwawego i dziarskiego starszego chłopaka? Jest b.inteligentny, pięknie mówi, ale jest taki filigranowy, ten mój synuś, i co z niego wyrośnie...

[rhaenyra]

nie chce cie straszyc, ale moj chlop byl takim dzieckiem ...

[rhaenyra]

no ale wysoki wyrosl

[edelstein]

I to wszystko,czy ma jeszcze jakies zalety?

[rhaenyra]

no ma
ale z dziarskoscia i zwawoscia niezwiazane
jest niewyobrazalnie powolny i wszystko robi 2 razy dluzej
no ale to ma taka zalete ,ze wszystko u niego trwa 2 razy dluzej ;P

[edelstein]

haha gorzej jak czasu nie ma,a sie bardzo chce

[totorotot]

no ma
> ale z dziarskoscia i zwawoscia
niezwiazane
> jest niewyobrazalnie powolny i
wszystko robi 2 razy dluzej
> no ale to ma taka zalete ,ze
wszystko u niego trwa 2 razy
dluzej ;P

A to tak jak mój chłop, może młody wdał się w tatusia? Ale mój mąż to samiec, co łachy wali gdzie stoi, a synuś wszystko sprząta, wyciera, dużo płacze etc.

[sanrio]

a synuś wszystko sprząta, wyciera, dużo płacze etc.

będzie gejem, jak nic

[totorotot]

rhaenyra napisała:
> nie chce cie straszyc, ale moj
chlop byl takim dzieckiem ...
>

A teraz jakoś sobie radzi w życiu? Przynajmniej kobite sobie dobra znalazł

[asqe]

Mój młodszy brat był taki dupowaty, kiedy był małym chłopcem. Nie biegał i nie rozrabial, lubić sie bawić lalkami albo w dom. W szkole na początku płakał, bo dzieci na przerwach 'tak strasznie biegaly i krzyczały', wf-u nigdy nie lubił specjalnie, żadnych gier zespołowych. Taki był malutki i nadwrazliwy. Nawet mama z nim u psychologa byla. Właśnie skończył 18 lat, chodzi do dobrego LO, uczy sie bardzo dobrze, oprócz tego szkoła muzyczna, gra na saksofonie, zespol, śpiewa w chorze, komponuje muzykę, jest oczytany, ma mnóstwo przyjaciół, jest lubiany. Wyrósł na 188 i nadal taki wrażliwy jest.

[totorotot]

Nie dodałam tego, ale on jest walniety muzycznie. Mówił pełnymi zdaniami mając niespełna dwa lata. Ciągle musi grać muzyczka etc.
Planuje go wysłać do szkoły muzycznej już od dawna. Ale boje się, czy go ludzie nie ukrzywdza, taka ciumciurumcie.

[rhaenyra]

• Rock 'n Roll Nerd Tim Minchin

[asqe]

Mojemu bratu ta 'dupowatosc' jakoś przeszła w końcu, choć do szkoły muzycznej sie za pierwszym podejściem, jako mały chłopiec, nie dostał, bo nawet zaklaskac rytmu mała oferma nie chciała. A niby chciał, w końcu dojrzał sam do tego.. Był tez bardzo nieśmiały, choc mial w szkole przyjaciol i byl lubiany, ale mu minęło jak zaczął z chórem za granice wyjeżdżać.
Jakoś go ludzie nie ukrzwdzili, ale rozumiem twoje obawy.

[rhaenyra]

o i jeszcze napisze
ze absolutnie nie próbuj go zmieniac
i robic z niego na sile macho
no i z pawia jastrzebia nie zrobisz
skonczy jako samotne niewiadomoco z powyrywanymi piorkami i polamanym dziobem
i bedzie zyl duszac sie od kompleksow i zazdroszczac jastrzebiom
a przeciez moglby byc soba z pieknym ogonem i haremem panienek

[totorotot]

Nie będę, dzięki za ten post. I męża za pysk jeszcze mocniej wezmę, bo mu się czasem chlapnie na synka ze pierdoła.

eee.... ale jak można tak nazwać swoje dziecko?

[woman_in_love]

dziwaczne to jest

[moofka]

nie wolno tak mowic o dziecku
tym bardziej o chlopcu
to etykietuje, szufladkuje, stygmatyzuje i przywiera jak tatuaz
ile ma to twoje dziecko, ze ty juz sie zamartwiasz co z niego wyrosnie?

[totorotot]

A czemu tym bardziej o chłopcu nie można?

No pewnie, ze mu nie mówię tak brzydko, a wzmacniam go itp.: mój dzielny chłopiec, mój mądrala etc.

Są też jednak inni ludzie, niebędący jego matką, którzy raczej punktuja raczej zuchow, którzy dużo biegają i robią hałas wokół siebie. Np. jak moje drugie dziecko, które potrafi loby wydobyć uśmiech nawet z Mefiatofelesa. Ono sobie potadzi w życiu chyba. Młody ma 3 lata.

[marychna31]

> No pewnie, ze mu nie mówię tak brzydko, a wzmacniam go itp.: mój dzielny chłopi
> ec, mój mądrala etc.

i co z tego jak za plecami lżysz "dupowaty"?

[kropkacom]

Trzy lata? Dajcie spokój małemu. Dzieci są różne, dorośli też. Na szczęście nawet faceci nie wszyscy są macho.

[kanga_roo]

a dałoby radę unikać tej tytułomanii, niezależnie, czy mówisz "dupowaty" czy "dzielny" czy "mądrala"? jest, jaki jest, etykietki mogą zrobić więcej złego, niż dobrego. w sensie, obciażają, bo oceniają.
zaś co do samego synusia - mój do tej pory dostaje na różnych imprezach nagrody dla najgrzeczniejszego dziecka ale nie zastanawiałam się, czy może być postrzegany w kategoriach dupowatości. dla mnie jest OK, wolę takie dzieci niż niektórych jego kolegów, którzy zachowują się, jakby mieli motor w tyłku, a w głowie tylko gumkę, przytrzymującą uszy.

[kropkacom]

> ektórych jego kolegów, którzy zachowują się, jakby mieli motor w tyłku, a w gło
> wie tylko gumkę, przytrzymującą uszy.

Dobry tekst

[kanga_roo]

no może, ja wciaż wspominam ze zgrozą ostatnią imprezę starszaka, w trakcie której zorientowałam się, że kilku kolegów jest właśnie tego gatunku, a ja w trakcie imprezy odpowiadam za to, żeby nic im się nie stało. stres był, nie powiem.
do tej pory myślałam o nich raczej dobrze, ot, takie energiczne łobuziaki, teraz najmilej wspominam kolegów w typie określonym powyżej jako "dupowaty" i ciche, nieśmiałe dzieweczki

[zuzann-a]

Wypisz, wymaluj mój synek i też ma trzy lata.

[drosetka]

mój syn jest taki ciapowaty, ale trochę w innym sensie niż twój syn , bo filligranowy nie jest, raczej wyrośnięty na swój wiek, za to sam nic nie umie zrobić, zawsze mamusia musi mu we wszystkim pomóc, byc moze to była moja wina bo długo go we wszystkim wyręczałam, byc moze wina ciązkiego porodu, przez co miał zaburzone napięcie miesniowe... ale o dziwo w grupie kolegów świetnie się odnajduje i koledzy bardzo go lubią, lubi szalec z nimi, grac w piłkę ( choć nie wychodzi mu to tak dobrze jak reszcie) . Podobnie jak twój syn nie radzi sobie na wf, zajęcia plastyczne to cos czego szczerze nie znosi, za to matematyka- w tym jest klasowym orłem. Posyłamy go na dodatkowy basen zeby chociaż tyle miał ruchu oprócz wf-u, a w lecie wyganiamy go na podwórko zeby jeździł na rowerze i biegał za piłką bo jakby mogł siedziałby cały dzień przed komputerem. Martwi mnie to ze jest tak silnie zżyty ze mną że pomimo 9 lat boi się zostać nawet u babci na dwa dni, bo jak mu mama nie poczyta przed snem to ma problem z zasnięciem. Świetnie sam czyta i sam również pochłania książki, poważne jak na swój wiek, bo Harrego Pottera całą serie sam przerobił, teraz czyta serię Zwiadowca, ale wieczorny rytuał musi być bo bez tego ma problem z bezsennością. Zasiegałam z tej sprawie porady psychologa, ale ta powiedziała żeby podtrzymywać ten rytuał skoro dziecko tego potzrebuje, ze nie ma w tym nic złego itd.

[drosetka]

pomyłka napisałam ze jak twój syn nie radzi sobie na wfie, a to inna emama pisała

[guderianka]

Z opowieści mój M taki trochę był-drobny, chudy, miał elastopatię , nie lubił uprawiać sportów, szybko się męczył, dużo chorował w przedszkolu, miał problemy z jedzeniem-nie umiał się bić. Jako nastolatek-nieśmialy, niepewny siebie i zamknięty w sobie.
Jest wspaniałym facetem z 'jajami"-odpowiedzialnym , z zasami, konkretnym-to co w dzieciństwie mu przeszkadzało w zabawie-racjonalność, analityczny umysł-teraz mu pomaga, od lat ćwiczy, chodzi na siłownię, zamiast prób z dżudo i biegania-"wmuszanych" w dzieciństwie odnalazł się w nurkowaniu, jeździe na rowerze, siłowni. Ale nie jest żwawy i dziarski-nie ten typ -ja taka jestem.
Twój synuś mądrze kierowany ma szansę wyrosnąć na fajnego faceta- inteligencja jest naprawdę w cenie, a kondycję fizyczną można rozwijać w wieku nastoletnim. Jeśłi jest uroda podobny do Ciebie- ma w sobie dwie ważne cechy-piękny umysł i piękno ciała. całkiem nieźle

[thaures]

Mój drugi syn był zupełnie inny od pierwszego- przytulaśny, całujący nas non-stop, wrażliwiec- wszystko doprowadzało go do łez, drobniutki i niższy od swojego brata w tym samym wieku o 25-30 cm ( ale pierworodny był zawsze duży), a poza tym inteligentniejszy ( wg przedszkola i szkoły niż brat), interesujący się wszystkim naokoło ( również przeciwieństwo brata)
No i?? Młodszak będzie miał 14 lat- w ostatnim roku "poszybował" w górę, zmężniał, w gimnazjum- kiepściutko ( w stosunku do oczekiwań), trzeba go kontrolować, zaczyna lekko pyskować ( jeszcze do okiełznania), nie ma problemu z rówieśnikami i zachowaniem.
Starszy właśnie bezproblemowo zdał maturę i dostał na studia, z młodszym-na pewno-tak lekko nie będzie.

[dlania]

> Jeśłi jest uroda podobny do Ciebie- ma w sobie dwie ważne cechy-piękny umysł i
> piękno ciała. całkiem nieźle

Ales jej guderianka przykadziła, ja nie wiem, no ja nie wiem, czy toto zasluguje az na takie komplementy Ja w tym momencie mam ochotę nakopać jej do dupy - jak możesz tak stereotypowo podchodzić do płci? Wiedza o gender ci się nisko kłania I w sumie to bardzo dobrze, że ci wlasne dziecko taki psikus zrobiło, może ci w głowie poprzestawia nieco

[totorotot]

Gender-srender, powiedz o tym tym byczkom z przedszkola.

[guderianka]

Może to i stereotyp -ale mój M już teraz mawia, że Mlodego na siłownię i sztuki walki od przedszkola zapiszemy Na własnej skórze doznał przyjemności bycia innym

[totorotot]

Ano widzisz, to się rozumiemy

[grave_digger]

Bo widzisz toto, to tak, jak ja czasem twierdzę, że moja młodsza to nie córka tylko syn. Może u ciebie jest odwrotnie. Jak to mówią, nie ma sprawiedliwości na tym świecie
A na poważnie, takie dupowate synki wyrastają na mądrych, ogarniętych facetów. Wiem to z doświadczenia - nie, żebym była facetem W Focusie dziś czytałam, że ewolucja nie lubi egoistycznych osiłków, którzy wygrywają tylko na krótką metę Więc jest nadzieja.

[dzoaann]

A moze ma jakas nadwrazliwosc, zaburzenia SI, czy inne. Moze poczytaj o tym i cos sie bedzie laczyc?

[helufpi]

Nie daj sobie wmówić, że taka już uroda dziecka, bo żadne dziecko tak naprawdę nie lubi tego, że jest płaczliwe. Dziecku z problemami sensorycznymi (z Twojego opisu - klasyka gatunku) wiele rzeczy przeszkadza w życiu bardziej niż przeciętnie i jeśli się to zaniedba w dzieciństwie, to niestety zostaje. I nie ma co mu wciskać "och jaki jesteś dzielny", bo piszesz że inteligentny. Lepiej poćwiczyć trochę, trochę się przełamać do niektórych aktywności, to naprawdę pomaga. Dziecko oczywiście akceptować takie, jakie jest, ale pomóc mu w problemach.

[totorotot]

Wiecie, ja go ubóstwiam, on się nie brudzi w ogóle, je od małego wszystko zostawiając na talerzu, podczas gdy drugie dziecko potrafiło mi pomażać stół i ściany, siedzi i jednym autkiem sje bawi kwadrans, potem drugim, zbiera po sobie ciuszki, gdzie go posadze np.jak jestem u lekarza, tam siedzi i patrzy, nawet pół godziny. Bardzo zle jak na niego krzykne czy np. zbyt gwałtownie podniosę. Mówi do ludzi w wolaczu, bardzo grzecznie: Czy podalabys mi proszę szklankę, Kasiu?
On właśnie jest kandydatem na dyplomy za grzeczność i na klasową ofiarę. Czy mogłabyś coś więcej napisać o tej nadpobudliwości?

Drugie dziecko mam ultraupierdliwe, ciągle gada i się rusza, nawet jak śpi to pulsuje, za to zjednuje sobie ludzi w pięć minut.

Guder: nie jest młody absolutnie podobny do mnie, ale dzięki

[guderianka]

No po kimś urodę ma
Fajny egzemplarz Ci się trafił
I pffff
On nie jest dupowaty-nie pisz tak bo odnajdzie wątek i na terapię będzie musiał iść-on jest PORZĄDNY

[szamanta]

Tak dzwinie mi jest ,gdy na wrazliwe ,empatyczne,inteligentne,grzeczne dziecko czytam epitety typu "dupowaty dzieciak"
Na silę przekonuje sie sama ,ze jednak to mial byc zart, ale jednak trzeba jęzor za zebami trzymac ,aby dziecka nie utwierdzac w takich epitetach
Osobiscie sama nie przepadam za marudnymi, bojazliwymi, placzliowymi dzieciakami- irytuje mnie to, lecz popadając w drugą skrajnosc mając przed oczami rozbestwionego bachora, ktory bezkarnie tyranizuje kazdego dookola to jednak chyba nie jest az tak zle u synka com??
Sama mam bardzo spokojnego syna, (przeciwienstwo corek) przynajmniej wstydu nigdy mi nie narobił,lecz problem byl z tym ze gdy ktos mu dopkuczal to oddać nie potrafil, urodzony pacyfista nieznoszący jakiejkolwiek agresji,więc siostra blizniaczka (wojownik)brala sprawe w swoje rece ,ona porządek z chuliganami robila aż sie kurzyło
Pzdr

[jdylag75]

Mam bardzo wrażliwego syna, obecnie ośmiolatka, był bardzo drobny, bojaźliwy, płaczliwy i statyczny. W wieku 5 lat zdiagnozowano mu m. in zaburzenia integracji sensorycznej, od kilku lat pracujemy nad tym i jest coraz lepiej.
Ponieważ jest bardzo inteligentny niestety widzi że odstaje sprawnością, łatwością nawiązywania kontaktów, śmiałością od rówieśników, bardzo ciężko pracuje , czasami strasznie mi go żal i podziwiam go, ze mimo, trudności z uporem chodzi na treningi piłki nożnej, gdzie pewien czterolatek gra lepiej niż on, ćwiczy jazdę na rowerze chociaż nogi i ręce wyczyniają harce, pracowicie uczy się wiązać buty,dziesiątki razy powtarza to samo.
Najważniejsze że sa postępy i on je widzi.

[angazetka]

Myślałam, że się powstrzymam, ale jednak nie, bo dawno nic mnie tak nie zabolało na forum. Biedny ten twój synek, że ma taką mamę, która patrzy na niego tak szablonowo i krytycznie.

[kerri31]

angazetka napisała:

> Myślałam, że się powstrzymam, ale jednak nie, bo dawno nic mnie tak nie zabolał
> o na forum. Biedny ten twój synek, że ma taką mamę, która patrzy na niego tak s
> zablonowo i krytycznie.

Wyluzuj gumkę w majtkach , fakty dziewczyna stwierdza. Ty też szufladkujesz swoje dziecko/ dzieci, każdy robi to na co dzień tylko nie każdy jest hipokrytą.

[angazetka]

> Wyluzuj gumkę w majtkach , fakty dziewczyna stwierdza.

Ja też.

[totorotot]

Biedny ten twój
synek, że ma taką mamę, która
patrzy na niego tak s
> zablonowo i krytycznie.

On pójdzie między dzieci, które się śmieją, jak ktoś jest bojaźliwy. Moje pytanie było, czy jak już przetrwa dzieciństwo to są sobie radę w życiu. Nie wiem, jak to ująć.

[dlania]

Pojdzie miedzy ludzi, a tedy ci, którzy maja prymitywne poglądy, wykruszą się z jego towarzystwa. Bedzie miał mądrych i wrażliwych znajomych.
Gdybyśmy mieli zakładać, z kim nasze dzieci się spotkają w życiu i jak sobie z tym poradzą, to już w przedszkolu trzeba by je zaznajamiać z obsługą kija bejsbolowego.

[totorotot]

Dlaniu moja miła, dałam synusiowi kija, zęby się bronił przed siostrą, a on je posadził i czeka aż wyrośnie z niego drzewko.

[rhaenyra]

trzymam kciuki zeby wyroslo

[dlania]

Co za wspaniały młody mężczyzna

[grave_digger]

I właśnie pokochałam twoje dziecko

[kerri31]

No to masz też dupowatego męża albo go nie masz w ogóle.
Pierwszym wzorem do naśladowania dla małych chłopców jest ich ojciec.
Ale nie wszystko stracone, może wyrośnie na obleśnego okularnika, który gołe dupy będzie oglądał tylko w CKM za to przyczyni się do rozwoju ludzkości ?!

[mynia_pynia]

Myślę ze ma szansę nie być dupą w życiu dorosłym, tylko prawdziwym maczo który regularnie spuszcza wpie... i żonie, i dzieciom, wszak tylko facet dupa lubi posiedzieć i podumać nad nad losem tego świata .

[aqua48]

Moje starsze dziecko jako dziecko było właśnie bojące się, dziewczynkowate, "ostrożne" mówiąc delikatnie, nie lubiące agresywnych zabaw, hałasu, piłki nożnej, psów itp. Wyrósł na faceta bardzo "do przodu", dobrego organizatora, ludzie go lubią, łatwo nawiązuje kontakty, mówi bez większych problemów w dwóch obcych językach i radzi w nich sobie za granicą bez problemów, uprawia sporty (choć nie gra w piłkę nadal), ma prawo jazdy w kilku kategoriach, można na nim polegać w wielu życiowych sprawach. Dzieciństwo nie waży aż tak bardzo na późniejszym charakterze jeśli chłopca się nie dołuje wygórowanymi oczekiwaniami, nieadekwatnymi do jego poziomu rozwoju, jeśli się go wspiera i delikatnie zachęca do podejmowania wyzwań. Oraz pozwala mu być sobą.

[totorotot]

Dzięki za wsparcie. Myślałam się upewnić, ze moja żądza mordu na mężu, który rzucił w niego wczoraj piłka i trafił w głowę, gdy maly nie chciał wbiec do wody, jest uzasadniona.
On chciał go w ten sposób zachęcić do zabawy i czasem mu się wymsknie to słowo: dupowaty, choć po przemyśleniu syn jest kopią tatusia z charakteru, no, mąż jest sklep starszy niż on i tak nie płacze
Jeszcze raz dzięki Wam za wsparcie, będę wracalą do tego wątku w chwilach zwątpienia.

Jeszcze dwa pytania:

Jak go wzmacniać, skoro dzudo i nazywanie dzielnym odradzacie
Jak się zabrać za to badanie si?

[fajnykotek]

Aż się dopiszę, bo mój mąż robił dokładnie tak samo . I jeszcze słyszałam, że to moja wina, że syn nie lubi dzieci, że jest właśnie dupowaty, bo ja matka kwoka. Wyrósł z tego, nic nie robiłam, też myślałam o karate albo dżudo, żeby mi dziecka w szkole nie zabili . Nie zabili, był/jest lubiany (teraz idzie do II gimnazjum), świetnie sobie radził w podstawówce z nadpobudliwymi i chamskimi kolegami z klasy. Dobrze się uczy, nadal jest ciekawy świata i ludzi. Ale z mężem kontakt mają baardzo średni, może przez to właśnie że tatuś Go ciapą nazywał i usiłował zmuszać do różnych rzeczy, których syn się bał?

[kanga_roo]

po co wzmacniać, wystarczy akceptować. w chwilach zwątpienia pokazać, że każdemu zdarzają sie wzloty i upadki. u nas "to się zdarza", oraz "każdemu się może zdarzyć" na stałe weszły do użytku. nie porównywać. jeśli podziwiać, to szczerze. ale raczej dawać komunikat "obserwuję Cię, bo jesteś dla mnie ważny" niż " jaki jesteś super/jaki jesteś okropny". to Twoja uwaga jest istotna, nie pochwała czy nagana.
do nowych aktywności zachęcać, ale bez przymusu. uświadomić sobie, że ostrożność i rozwaga, a nawet strach jest ewolucyjnie uzasadniony, i doceniać je u dziecka (statystycznie rzecz biorąc, ostrożni żyją dłużej).
potraktować okazywanie emocji (płacz) dokładnie jako okazywanie emocji, czyli komunikat, że coś jest nie halo - albo wręcz przeciwnie. w sumie to, że dziecko okazuje, dla nas jest ułatwieniem - możemy zareagować, pokazać dziecku, jak poradzić sobie z różnymi trudnymi sytuacjami.
poczytać sobie Agnieszkę Stein i stronę "dzikie dzieci"

[lily-evans01]

Mój kuzyn - jak zaczął w podstawówce grać z chłopakami na podwórzu w piłkę i zapisał się na karate .
Potencjału intelektualnego nie stracił .

[di_kormia]

uwielbiam twój tytuł
mój taki był
cóż, pierwsze dziecko, prawie umarl przy narodzinach i troche się trzęsliśmy- a że z natury ostrożny, z charakteru- nasze trzęsiene wzmocniło te cechę. trochę mi było trudno, bo wydawał się moim charakrerologicznym zaprzeczeniem, trudno mi było na niego patrzeć....
ale otząsnęlismy sie szybko.
ma prawie 13 lat- jest ogromnie wysportowany (krwawica rodziców, nic tak nie rozwija jak sport), odwazny, cieszy sie estymą, szacunkiem i jest rewelacyjnym przyjacielem. wyrósł z tego z nasza pomocą. choc dalej przjawia cechy ostrożności- ale nie nadmiernej.

[kanga_roo]

dochodzę do wniosku, że jednak nie podoba mi się założenie, że dziarski i śmiały jest OK, a wrażliwy i delikatny jest be, i trzeba trzymać kciuki, żeby z tego wyrósł.
moi rodzice też zapewne myślą, że wyrosłam z nieśmiałości dlatego, że tak się starali. moja teoria jest taka, że wyrosłam pomimo ich aktywnych starań
dlatego ja akceptuję dzieciaki, i tyle. pomagam jeśli widzę, że tego potrzebują, a jeśli nie potrzebują - zostawiam w spokoju. z trudem, ale zostawiam. na tym polega moja pomoc.

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

Jakim jełopem trzeba być, żeby zamiast cieszyć się z dobrego i wrażliwego dziecka, które ma dużą szansę wyrosnąć na wspaniałego człowieka ubolewać, że nie będzie z niego macho, mordoobijacz i kobietoprzyniesmipiwo.
Autorka wątku i ematki w nim się wypowiadające (z wyjątkami) są niespełna rozumu.
P.S. Za specjalne uderzenie dziecka piłką mężusiowi bym gębę obiła.

[totorotot]

Jeśli sobie życzysz, to Ci mogę dać do niego telefon, umów się na ustawkę. Sądzę, ze byś popyszczyla, popyszczyla, mąż by zamknął uszy by nie słyszeć klnacej muchy, która mu jedzie od jelopow.

Dam mu jednak do przeczytania ten wątek i wspólnie będziemy na spokojnie trwać przy naszym synu.
Większość wpisów stąd jest nam pomocna, choc, no cóż, nie wszystkie.

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

Wspaniałego masz męża i sama jesteś wspaniała, skoro za odmowę wejścia do wody bije się dziecko piłką po głowie. Gratulacje.
Tylko współczuć synowi, że ma rodziców, którzy z wrażliwego dziecka chcą przerobić go na maczooblecha spod sklepu.

[totorotot]

No i właśnie takich agresywnych osób się boję, które nie zrozumieją synkowych zdań wielokrotnie złożonych i będą się rwały do bitki, by zapełnić czymś to puste "o", w które złoża sie ich nienawykle do pracy myśli na widok mojego chudziutkiego i cichutkiego intelektualisty.

[edelstein]

No tak,albo wrazliwy,empatyczny albo macho,mordoobijacz.Z obu wersji bym sie nie cieszyla,a dupowaty by mnie jeszcze zirytowal.Nie cierpie mazgajow.

Najwiekszym wrogiem czlowieka jest i bedzie alkohol.Jednak w biblii jest napisane,ze wrogow nalezy kochac.

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

Oczywiście, że są wersje pośrednie, ale ze słów autorki wątku wynika, że jej "dupowaty" to właśnie wrażliwy i delikatny, bo sprząta po sobie, zamiast zostawiać burdel jak tatuś prawdziwy mężczyzna bo jest grzeczny i uprzejmy dla ludzi wokół.
Co innego, jakby autorce przeszkadzało tylko to, że syn nie potrafi sobie poradzić w sytuacjach konfliktowych, a nie, że nie zostawia po sobie bajzlu (!).
W dodatku tatuś-troglodyta wali go piłką w głowę, za to, że śmiał odmówić wejścia do wody.

P.S.
A później na forach i w realu wielkie zdziwienie, że jest taki niedobór porządnych mężczyzn, skoro kiedy się tacy trafiają, od razu są sekowani przez rodziców i otoczenie.

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

Wyrośnie inteligentny, empatyczny człowiek, mocno odstający od rodziny drechów. Wszyscy wokoło będą zastanawiać się jakim cudem ten chłopak się uchował.

[guderianka]

wwcz-dlaczego w Twoich słowach tyle agresji i dlaczego stosujesz wyzwiska rodem ze stadionu ?

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

Ponieważ:
1.Czy któras z Was ma może syna, który był jako kilkulatek płaczliwy, wielu rzeczy się bał, zamiast biegać i rozrabiac wolał zabawy statyczne itp., a wyrósł na dzielnego, żwawego i dziarskiego starszego chłopaka?
2.Ale mój mąż to samiec, co łachy wali gdzie stoi, a synuś wszystko sprząta, wyciera, dużo płacze etc. No porażka, że syn nie jest taki jak tatuś
3. I męża za pysk jeszcze mocniej wezmę, bo mu się czasem chlapnie na synka ze pierdoła.
Autorka również tak nazywa swojego syna
4.Wiecie, ja go ubóstwiam, on się nie brudzi w ogóle, je od małego wszystko zostawiając na talerzu, podczas gdy drugie dziecko potrafiło mi pomażać stół i ściany, siedzi i jednym autkiem sje bawi kwadrans, potem drugim, zbiera po sobie ciuszki, gdzie go posadze np.jak jestem u lekarza, tam siedzi i patrzy, nawet pół godziny. Bardzo zle jak na niego krzykne czy np. zbyt gwałtownie podniosę. Mówi do ludzi w wolaczu, bardzo grzecznie: Czy podalabys mi proszę szklankę, Kasiu? No, masakra.
5.Myślałam się upewnić, ze moja żądza mordu na mężu, który rzucił w niego wczoraj piłka i trafił w głowę, gdy maly nie chciał wbiec do wody, jest uzasadniona.
On chciał go w ten sposób zachęcić do zabawy i czasem mu się wymsknie to słowo: dupowaty, choć po przemyśleniu syn jest kopią tatusia z charakteru, no, mąż jest sklep starszy niż on i tak nie płacze.

Coś jeszcze?

[guderianka]

Nie odpowiedziałaś mi na moje pytanie
A gdybyś była mnie spięta i dłużej była na forum znałabyś specyfikę pisania, poczucie humoru i styl niejednej forumki. Póki co dajesz się poznać jako agresywny babol bujający się między bielą a czernią, bez poczucia humoru, konwencji i chęci przeszukania forum w celu poznania innych wypowiedzi autorki, by zanim chlapnie się wyzwiskiem i obrazi upewnić się, że wyzwisko trafia celnie. Tymczasem trafiasz jak kulą w płot. I psujesz kulturę dyskusji

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

Odpowiedziałam, a że nie zrozumiałaś, trudno.
Mało mnie obchodzi co myśli osoba twojego pokroju.

[guderianka]

O, rozpędzasz się !

[ewaewawa]

Zgadzam sie z wyznawczynia_wielkiego_czerwia jaka trzeba byc matka, zeby tak pisac o swoim wlasnym dziecku. Synowi serdecznie wspolczuje.

[totorotot]

jaka trzeba byc matka, zeby tak
pi
> sac o swoim wlasnym dziecku.
Synowi serdecznie wspolczuje.

Syn nie jest jedynakiem; wspolczuj więc proszę serdecznie acz obligatoryjnie wszystkim moim dziecią.

[czerwiec_2012]

Znam takiego, dużo płakał, był zawsze najchudszy, ostatni zostawał na WF przy wyborach do drużyn, ale był bardzo bystry, interesował się kosmosem, miał zeszycik z wynalazkami. Dziś jest dorosłym facetem, zostało w nim trochę z tego małego chłopca - bywa marudny, a do tego tak trochę musi wszystkim udowodnić, że już nie jest taki zabiedzony... Intelektem bije na głowę niejednego, zrobił bardzo dużą karierę naukową, a chłopcy, którzy mu lata temu dokuczali, teraz nie mają nawet cienia szansy, by go dogonić. To mój brat. Człowiek spełniony, z piękną żoną, także to przykład, że nie trzeba się martwić

jaka trzeba byc matka

[ewaewawa]

zeby pisac o wlasnym synu juz w tytule DUPOWATY, ze tez wszyscy moga miec dzieci....

[edelstein]

Normalna,normalne matki widza wady i zalety swoich pociech i sa krytyczne.
Moj dzieciak jest wyszczekany do bolu zebow,czasem mam mu ochote lepetyne ukrecic

Najwiekszym wrogiem czlowieka jest i bedzie alkohol.Jednak w biblii jest napisane,ze wrogow nalezy kochac.

[ewaewawa]

Sadze, ze matka chociazby szanujaca wlasne dziecko ubralaby slowo dupowaty w inne slowa np: wrazliwy, spokojny, delikatny syn

[guderianka]

wrazliwy, spokojny, delikatny syn
ale żadno z tych określeń nie jest synonimem słowa "dupowaty"

[edelstein]

Wrazliwy,spokojny to nie da synonimy slowa dupowaty.

[wyznawczyni_wielkiego_czerwia]

> Moj dzieciak jest wyszczekany do bolu zebow,czasem mam mu ochote lepetyne ukrec
> ic

Za to, że wdał się w mamusię?

[edelstein]

Uwazasz mnie za wyszczekana?wow

Bezwględna z Ciebie samica.

[josef_to_ja]

Samiec ma być samcem alfa - to Twoje rozumowanie.