lilia.z.doliny
10.11.23, 18:53
Że w tym momeeeencjeeeee...
W sumie to kocham te piosenkę Rodowicz. Hm.
Słuchajcie, zdziś. Miałam.bardzo ciezki poranek i przedpołudnie, z różnych względów. W domu po.pracy próbowałam się jakoś wyczilowac, choc to trudne w obliczu chorob/ smierci. Ale próbuje.
Słucham radia, nucę sobie coś, czekam na chłopa od prania dywanów. Pukanie do drzwi. Trochę przed czasem, ale lecę otworzyć. A za drzwiami policja. Panie się przywitały i pytają, czy mieszka tu .. I wymieniają imię mojego starszego dziecka. Mieszka. I czy ja jestem jego mamą. Jestem.
Przysięgam, że gdyby nie futryna, to bym się osunęła na glebę filmowo. Rozumiecie mnie, prawda?
Wiecvtrzymam się tej futryny i na wdechu pytam: co się stało z moim dzieckiem? I nie chce usłyszeć odpowiedzi.
A panie do mnie, że nic, ale czy moj syn przyjaźni się z Joachimem takim i takim. Bo chłopak zaginął, kontaktu z nim nie ma i rodzice zgłosili zaginięcie, a policja oyta po domach kolegów.
No i tak.
Chłopaka nie ma, ja mam zawal, mój syn ( jego orzyjaciel) powiedzial tylko, żeby się nie martwić.
No. Nie martwić.
W każdym razie kiedy syn wrocil do domu po oracy, to pp prostu przytuliłam go mocno i dlugo, dlugo nie pozwoliłam wyrwać się z objęć starej matki.
Dam znać jak się czegoś dowiemy.
Los mi nie odpuszcza, c' nie?
O matce Joachima nawet nie mam siły myśleć w tej chwili..