11.09 co wtedy robiłyście?

[mydlo_w_plynie]

pamiętam ze byłam na obiedzie u rodzinki, to był poniedziałek. Włączony
telewizor, dzieci się biją o pilota, a tu prawie na każdym kanale transmisja
z Nowego Yorku. Dla nas wszystkich to był szok, nikt nic nie powiedział,
jakby coś nierealnego sie wydarzyło. Po powrocie do domu oglądanie TVN, radio
RMF i Zet ciągłe relacje, świeczki w oknach.

[mamakevina1]

Byłam drugi dzień w nowej pracy, taka zaaferowana nowościami pracowymi że nic
nie wiedziałam o atakach (w pracy nie słuchaliśmy radia), dopiero jak
przyjechałam wieczorem do domu mąż mnie uświadomił. Byłam w ciężkim szoku.

[june26]

z tego co pamietam był wtorek.
pracowałam wtedy w lokalnym radiu, miałam dyżur i czytałam wiadomości,ogladałm
tvn24, cnn, bbc to było okropne.potem nie mogłam spać w wrażenia.

[mydlo_w_plynie]

racja coś mi sie pomyliło

[hratli]

bylam w tym czasie na zakupach. dowiedzialamsie przez telefon, ale nie moglam
za bardzo zrozumiec o co chodzi. dopiero w domu zobaczylam relacje... szok [']

[lgosia1]

byłam u złotnika odebrać biżuterię, którą za kilka dni miałam ubrać na ślub
koleżanki, gdzie byłam świadkową. Zapominam wszystkie daty, ale daty jej ślubu
nigdy nie zapomnę

[balba_77]

Intensywnie pracowałam. Kończyła projekt, który musiałam pilnie wysłać.
Telewizor grał w tle, a że zadzwonił telefon to wyłączyłam fonię. W trakcie
rozmowy obróciłam się w strone telewizora i patrzę: jakiś film katrastoficzny,
myślę sobie ale kiepsko zrobili wybuch (to była chwila kiedy drugi samolot
walnął w twin towers), przełączam stację... a tu ten sam film (((((((
Byłam w tak wielkim szoku że przez jakiś czas gapiłam się w samą wizję
zapominając o fonii i że nie skończyłam rozmowy telefonicznej. Potem
uświadomiłam sobie że nie obczajam totalnie o co chodzi i ze jak sobie dźwięk
włączę to będę więcej wiedzieć. Siedziałam jak zahipnotyzowana i patrzyłam na
białe kropeczki które lecą wzdłuż jednej z wież... potem zdałam sobie sprawę że
te kropeczki to są ludzie... i od tej pory już tylko wyłam, tego dnia nie byłam
w stanie z nikim rozmawiać i nic robić, jedyna co robiłam to patrzyłam w ten
cholerny telewizor.

(*) za tych co giną w spektakularny sposób na oczach całego świata
(*) za tych bezimiennych którzy giną każdego dnia
(*) za tych którzy giną w obronie jednych i drugich

[lawia]

Ja byłam w pracy. W pewnym momencie zadzwonił do mnie mąż i powiedział mi co się stało. Nie wierzyłam mu bo wydawało mi się to jak z jakiegoś filmu sensacyjnego ale dostawił telefon do telewizora i usłyszałam
Oczywiście powiedziałam wszystkim w pracy i też nikt mi nie uwierzył dopiero po pół godziny gdy ktoś odkopał radio wszyscy usłyszeliśmy na własne uszy o tej tragedii.
Po powrocie do domu dopiero obejrzałam wszystkie relacje i naprawdę ciężko mi było dojść do siebie.

[anoosia2]

Pilnowałam wtedy małej dziewczynki, przyszłyśmy z przedszkola do domu, ona
włączyła telewizor na pokemony , a tam płonąca wieża. JA nie wiedziałam o co
chodzi nikt nic nie mówił tylko ta wieża płonie zaraz potem druga. I runęły i
z nimi cały nasze złudzenienia o bezpieczeństwie. Świat się zmienił 11.09
(((((((((

[eni7.08]

jechałam z chłopakiem do Karpacza na kilka dni, byliśmy akurat w samochodzie gdy
zadzwonił do nas Piotrka brat i powiedział co się stało. Nie mogliśmy uwierzyć,
dopiero jak przyjechaliśmy na miejsce na każdym kanale w TV pokazywali tą
tragedię ...

[jagienkaa]

ja też pamiętam. Po 15:00 jechałam z jednego biura do drugiego w Warszawie
tramwajem. Zadzwoniła mama i powiedziała że samolot wleciał w jedną z wież
World Trade Centre, a ja nie wiedziałam o czym mówi (co ta za budynki). Wtedy
nie wiadomo było z jakich przyczyn... potem zadzwoniła że drugi samolot
wleciał, wszyscy w biurze się rzucili w wiadomości internetowe. Atmosfera w
pracy była tragiczna. Wieczorem nie mogłam się oderwać od TV. Wynajmowaliśmy
mieszkanie przy Marriotcie i się zastanawialiśmy z mężem czy Warszawę też będą
atakować?
Do teraz ta tragedia mnie paraliżuje i zasmuca. NIe umiem tego pojąć.
[*]

[makoba]

Bylam z corka na spacerze. Zadzwonil maz. Odrazu wrocilam do domu i wlaczylam
tv. Bylam przerazona, bo moja mama wtedy juz od 10 lat byla w stanach i wlasnie
na ten dzien planowala wycieczke do NY. Nie moglam sie do niej dodzwonic.
Panika. Nie pamietam juz teraz dokladnie kiedy, bo cala noc spedzilam przed tv,
ale dostalam informacje, ze mamie zepsul sie samochod i nie wyjechala. Nigdy nie
zapomne.
{*}

[kosheen4]

pamiętam doskonale - tego dnia łaziłam po ciucholandach i w każdym z nich
leciało to samo radio, bodajże RMF. zaaferowana grzebaniem w ciuchach nie
zwracałam uwagi na to co mówią, a mówili - o zawaleniu się jakiegoś biurowca w
stanach.
dopiero kiedy przyszłam o domu zorientowałam się z telewizyjknych przekazów o co
chodzi.
nie mogę powiedzieć, żeby moje konkretnie bezpieczeństwo zostało zaburzone, nie
płakałam wtedy - pomimo że każdy kanał to transmitował, jakoś nie docierał do
mnie tragizm sytuacji, chociaż wiedziałam że w diametralny sposób świat się
zmienił i nic już nie będzie takie samo. ale gdyby ktoś mnie zapytał wtedy: co
się zmieniło, nie umiałabym odpowiedzieć. bardzo wyraźnie za to poczułam, że
gdzieś tam na drugim kontynencie dzieje się HISTORIA.

[july.29]

też doskonale pamiętam: nasz synek miał anginę, byłam na zwolnieniu,
siedzieliśmy w domu.
Po dziennej drzemce synka, szukałam w TV jakiejś bajki i tak trafiłam na
relację w TVN24, potem CNN.
Największe wrażenie zrobiło na mnie to, że na moich oczach samolot uderzył w
drugą wieżę.
Pamiętam, że czułam się bardzo źle sama w domu (tzn. bez dorosłej osoby).
Zadzwoniłam od razu do najbliższej rodziny.
Potem czekanie na zawalenie się wież - smutek, strach...

j.

[july.29]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14&w=28880330&a=28880573
j.

[gagunia]

Mielismy wtedy urlop. Poszlismy do tesciow i ogladalismy w tvn, co sie dzieje.
Tez bylismy w szoku.

[titicaka]

Bylam w tedy w USA , 2 dni wczesniej wylecialam z Nowego Yorku do Pittsburgha
(2 dni wczesniej zrobilam zdjecia Twin Towers) . Zadzwonila do mnie Lisa
(Ameryk.) ,zebym 1) wlaczyla tv , 2) zadzwonila do domu powiedziec ,ze u mnie
wszystko ok. Pozniej byla panika ludzi wokol ... gromadzenie zapasow zywnosci
itp ... jak na wojne. No i tysiac flag wszedzie , napisy "God bless America" -
i tysiac historii ludzi ,ktorzy stracili tam kogos...
Beata

[jowa3]

Ja jechałam autobusem do domu z zabiegu wycinania zęba mądrości. Dwóch
chłopaków rozmawiało o tym wydarzeniu, ale uznali to za dobry kawał. Ja również
się za bardzo nie przejęłam, ale po wejściu do domu od razu włączyłam
telewizor. W tym czasie moja siostra była w USA blisko miejsca zdarzenia,
wieczorem dzwoniła, że z Nią wszystko w porządku.

[cruella]

Pakowałam walizki, dwa dni później leciałam do Tunezji

[alexandra74]

Przyszłam z pracy ok. 16, telewizor włączyłam dopiero na teleexpress, a tu
Gębarowski z płonącymi w tle wieżowcami. Zadzwoniłam do mamy z pytaniem, czy
jakiś film kręcą, czy prima aprilis przesunęli na wrzesień czy jak. Byłam w
szoku, nie dowierzałam, że ktoś mógł sie na coś takiego odważyć.

[anias29]

Byłam w pracy, ktoś przebiegł obok nas zaaferowany rzucając "samolot uderzył w
WTC". Natychmiast zaczęłam śledzić wiadomości w internecie, jednocześnie przez
gg napisałam o tym do wtedy jeszcze mojego chłopaka. Pojawiły się informacje o
kolejnej wieży i już było wiadomo, że to atak. Potem czytałam o Pentagonie. W
domu oglądałam do wieczora TVN24. Najbardziej zapamiętałam widok ludzi
machających czym się dało z różnych pięter wieżowca

[mamamonika]

Cały wieczór usiłowałam uspokoić gigantyczną histerię mojej mamy, która
przyjechała poopiekować się awaryjnie synkiem. Mąż był akurat za granicą, ja go
poinformowałam przez gg o całej sprawie. Totalny szok i niedowierzanie.
Czekając na przyjazd mamy karmiłam 1,5-rocznego synka, który na szczęście spał.
I oglądałam - wiadomo co . Łzy płynęły same. Później - musiałam przywoływać
do porządku mamę, stanowczo optującą za zaniedbaniem przeze mnie obowiązków
zawodowych następnego dnia. Bo jadę do jakiegoś wieżowca, w którym na pewno
wyląduje samolot. Byłam już wtedy spokojna, opanowana i zła - na mamę za
panikarstwo totalne. Następnego dnia u klienta - atmosfera zawiesista, ale
temat był tabu. Wszyscy skupiali się na pracy i jakoś ten następny dzień minął.
W sobotę przylatywał mąż, a ja miałam wesołą integracyjną firmową imprezkę.
Postanowilismy mimo wszystko posiedzieć razem przy ognisku, chociaż wesoło nie
było. Gros podobnych imprez zostało odwołanych w ostatniej chwili. Wytrzymałam
do 10-tej i przyjechałam. Równo ze mną przyjechał z lotniska mąż. Świat wrócił
na swoje miejsce (przynajmniej w naszej małej skali).
Mąż mi obiecał, że z Arabem do samolotu nie wsiądzie .

[ania.silenter]

byłam na wycieczce objazdowej: Bawaria, Szwacjaria.
pozdrawiam

[mamanaci]

Byłam 4 dni po ślubie i szykowaliśmy się do wyjazdu do Włoch.
11 września mam urodziny, kończę dzisiaj 29 lat.

[wieczna-gosia]

caly dzien bylam diablo zajeta, dotarlam do domu o 21. A tu maz mowi ze samoloty
wlecialy w WTC. Myslalam ze jaja sobie ze mnie robi i nawet zaczelam mowic- moze
ci sie cos pomylilo- moze w statule wolnosci- takie to bylo dla mnie nierealne...

[karina1974]

byłam wtedy w ciązy i z grypa na L-4
siedziałam na tapczanie i zmieniałam kanały, na TVN pokazywali właśnie atak, w
pierwszym momencie myslałam, ze to jakaś sciema, dopiero za 3 razem zatrzymałam
sie na tych obrazach i nie mogłam oczom uwiezyć!

[76kitka]

siedzieliśmy w pracy z kolegą przyklejeni do radia, Jego dziewczyna i 2/3 naszej paczki przyjacoiół pojechali na wycieczkę do USA, dopiero 12-tego dostaliśmy maila, że żyją i nic im nie jest, zamiast zwiedzać WTC wybrali się na pustynię nie słuchali radia więc nawet nie wiedzieli co się stało i że w Polsce my i ich rodziny odchodzimy od zmysłów.

[renkag]

Ja byłam w mojej pierwszej ciąży, na zwolnieniu. Właśnie wróciłam "z miasta" i
mąż przysłał mi sms-a, żebym włączyła telewizor. Włączyłam, posłuchałam i zaraz
zadzwoniłam do mamy. Ona nic nie wiedziała więc też kazałam jej włączyć
telewizor. Tak przesiedziałąm do wieczora, najpierw sama, potem z mężem. W
takim stuporze. To było straszne!

[twinmama76]

Pracowałam w portalu internetowym, w dziale wiadomości, więc siedziałam w pracy
po godzinach i na bieżąco wpisywałam aktualizacje...
Na telewizorach obok mojego biurka leciało CNN, BBC i TVN24.

[ana_mama_patrycji]

Ja jak co dzień byłam na spacerze z Patrycją i dostałam telefon od mamy, która
z przerażeniem oznajmiła mi że wybuchła wojna. Przerażenie mamy było ogromne a
to dlatego że dzieliło nas 2500 km a na drugi dzień tj 12,09 miałam wykupiony
bilet na samolot do Polski. Pamiętam atmosferę na lotnisku jak każdy się bał.
Pamiętam godzinne siedzenie przed tv i dłuuuuugo tylko jeden temat.

[lila1974]

To był dla mnie dzień wielkiej radości. Oto na świat miało przyjść moje
pierwsze dzieciątko. Już od 6:00 rano byłam na porodówce razem z mężem. Żadne
ale to żadne sygnały do nas nie dotarły. Dopiero o 21:00, kiedy już było
wiadomo, że nie urodzę jednak tego dnia i lekarz odesłał mnie na normalny
oddział, dowiedziałam się o wszystkim od swojej siostry.

Dopadła nas, gdy nieświadomi jeszcze niczego żegnaliśmy się w hollu przy
windzie.

- W Stanach wybuchła wojna!!!

Nie potrafiłam dać wiary tym słowom. Ogrom tragedii przemówił do mnie z ekranu
TV. A bezdenną rozpacz poczułam usłyszawszy zwierzenia rodzin, z którymi
zdąrzyli się pożegnać bliscy lecący tymi samolotami i mający świadomość
nadchodzącej katastrofy.

Moja córeczka przyszła na świat 2 dni później i niestety zamiast bezgranicznej
radości czułam potworny strach. Mąż jeszcze przez kilka miesięcy zastawał mnie
zapłakaną po powrocie z pracy. Świadomość, że moje dziecko moze być narażone na
niebezpieczeństwo z powodu ludzkiej nienawiści, głupoty, zabobonów, fanatyzmu i
tego typu rzeczy odbierała mi chęć do życia.

[maggs1]

Był u nas kolega, który dzień wcześniej wrócił z NY. Dzień wcześniej leciał samolotem z NY. Zadzwoniła jego mama, płakała. Przeżylismy to wszystko jeszcze bardziej. Do tej pory jest mi okropnie smutno jak pomyślę o tej tragedii.
(*)(*)(*)

[fiona111]

byłam w pracy, cały czas wszyscy siedzieli w internecie, słuchaliśmy radia

[haga78]

Siedzialam w domu i wlaczylam telewizor okolo 15 (jezeli dobrze
pamietam),zobaczylam wiadomosci i uderzenie pierwszego samolotu.
Bylam wtedy w 9 miesiacu ciazy i potwornie sie balam ze bedzie wojna.
Balam sie bardzo o dziecko, o rodzine, o to w jakich czasach przyjdzie nam zyc.

[tsunami05]

Leżałam w szpitalu, na chirurgii na obserwacji. Panie na sali słuchały Radia
Maryja , od czasu do czasu ktos tam cos w tym radiu mówił, ale byłam
zaczytana i nie zwracałam uwagi. W końcu zadzwonił mój kolega, że wojna itp.
byłam przerażona w tym szpitalu. Panie nie chciały przełączyć na inną stację,
więc ja w wózkiem i kroplówka w żyle powędrowałam szukać telewizora i na
portierni oglądałam przez chwilę. Potem dopiero na drugi dzień przynieśli mi
gazety i mogłam się dowiedziec co się staloo, o co chodziło itp. A panie na
sali (od Radia Maryja) stwierdziły po prostu - a co to nas obchodzi, że jacyś
Amerykanie sie rozbili w samolocie. Nie zdawały sobie sprawy - wolały odmawioac
kolejny różaniec.
Pamiętam swoje przerażenie, spotęgowane przez ten szpital.
Kurcze, to już 4 lata...

[iwona-mama-majki]

świętowałam urodziny

[yenna_m]

nie pamietam, chyba bylam na spacerze z dziecmi
gdy wrocilam, wlaczylam tvn24 i zobaczylam, co sie dzieje pomyslalam "k(...)wa,
kosmici nas napadli" (takie sa skutki ogladania "Dnia niepodleglosci")

[yenna_m]

potem przyszlo poczucia totalnego zagrozenia

acha, wlaczylam tv zanim drugi samolot uderzyl w WTC
patrylam jak plonie Pentagon i WTC i nic z tego nie rozumialam
nie potrafilam pojac, co sie dzieje


a pamietacie przepowiednie Nostradamusa, ktore momentalnie zaczely obiegac net?
i cos w rodzaju zbiorowej histerii?