Drugie dziecko????

[letizia2]

Mam 2 letnie dziecko, ale często myślę nad powiększeniem rodziny, tylko bardzo
się boję.
Pierwsze dziecko bardzo chciałam mieć, nie miałam takich obaw jak teraz.
Czy przy kolejnej ciąży już tak jest, czy może ze mną jest coś nie tak. Z
jednej strony chce mieć dzidziusia, rodzeństwo dla dziecka, a z drugiej boje
się dodatkowych obowiązków, odpowiedzialności, wydatkówx2, porodu(przy
pierwszej ciąży się nie bałam) itd.
Wiem że decyzje muszę podjąć sama, ale może ktoś też tak ma "chce, ale się
boje", czy poprostu mimo tego że mam już jedno dziecko nie dojrzałam jeszcze
do powiększenia rodziny skoro mam tyle wątpliwości.
A może ja jestem tchórz, leń(więcej obowiązków przy dwójce) już sama nie wiem.
Może ktoś mi coś podpowie, bo sama już nie wiem co robić, dodam tylko że mąż
chciałby drugie dziecko.
Pozdrawiam

[moofka]

widac nie czas jeszcze

[anakardia]

Kiedy staraliśmy się o drugie dziecko, podobne myśli nas nachodziły. A
odpowiedzi niestety nie były atrakcyjne. Zycie potwierdziło w naszym przypadku:
- zmęczenie związane z dodatkowymi obowiązkami
- wydatków, nie tak wiele jak sadziliśmy
Cieszę się, że mamy już! dwoje dzieci. Gdybym cofnęła czas postąpiłabym tak
samo.

[stypkaa]

My właśnie czekamy na drugie dziecko.
Owszem mam obawy, ale zawsze wiedziałam, że dzieci chcę mieć przynajmniej
dwoje. Może kiedyś zdecydujemy się na trzecie, ale na pewno nie tak szybko jak
na drugie. (teraz będzie dokładnie dwa lata różnicy).
Więc jeśli naprawdę chcesz to obaw się nie bój. A jeśli nie chcesz to cóż -
wtedy wszystko może stać się obawą

[m.fiorella]

ja tez chce drugie dziecko, i bede robic w przyszlym roku, nie mam za duzo
pieniedzy, mam male mieszkanie ale mam juz 31 lat wiec nie ma naco czekac,
licze na to ze kiedys bedzie lepiej i jakos utrzymamy sie z 2 dzieci i raczej
tylko finanse sa moja obawa, bo bardzo pragne dzieciaczka

[anika291]

Jakbym czytała o sobie.... Kilka tygodni temu też pisałam tu na forum o swoich
rozterkach w związku z marzeniem o drugim dziecku..
Ja też jestem już mamą jednego dzieciaczka, mam cudowną 1,5 roczną córeczkę.
bardzo chciałabym mieć drugie dziecko.., i ja i mąż.. Tylko te obawy..
Także mam stracha przed nadmiarem obowiązków, pogodzeniem ich z pracą, obawiam
się też czy poradzimy sobie finansowo.. A te myśli o drugim dzieciaczku chodzą
i chodzą mi po głowie nadal, każdego dnia... i sama nie wiem co z tego będzie..
bardzo pragnę drugiego dziecka, a w przyszłości chciałabym mieć nawet jeszcze
jedno.. Zawsze marzyłam o dużej rodzinie - nas w domu była trójka i było super.
Ale jak tak sobie myślę o tym wszystkim to wydaje mi się że świadomie chyba
nigdy nie zdecyduję się na kolejne dziecko, zawsze będę niepewna czy to oby
dobry moment. W duchu się przyznam że chyba chciałabym aby "matka natura"
rozwiązała za mnie ten problem. Stanę wtedy przed faktem dokonanym i odwrotu
nie będzie, a wszystko będzie musiało się jakoś poukładać..!!

[scania81]

mam podobny problem, tylko, że moja córeczka ma juz 5 lat, więc różnica wieku i
tak jest juz duża, a z jednej strony właśnie rozkręcam interes, zaczęłam studia,
więc z jednej strony szkoda byłoby mi to wszystko rzucić, z drugiej mogę
spróbowac wszystko pogodzić (bardzo dużym kosztem własnym niestety) a po trzecie
taki mały diabełek na ramieniu mi szepcze: masz dopiero 25 lat, jeszcze masz
czas... i co wybrac? zdac sie na los?

[endzi11]

Też tak mam,jeszcze nie dawno nie chciałam o tym myslec a teraz przechodzi mi
taka mysl przez głowe.Świadomie ciężko się zdecydowac właśnie z tych przyczyn o
których piszesz.Też bym chciała żeby natura sama zdecydowała.

[letizia2]

Chyba też bym chciała żeby matka natura podjęła za mnie tą decyzję. obawiam się
również tego, ze za parę lat np. 20 mogę bardzo żałować, że nie zdecydowałam się
na drugie dziecko, że jednak nie spróbowałam. Chce, ale się boje.

[anika291]

no to jest nas już więcej z takim samym problemem..
Dziewczyny, właśnie sobie uświadomiłam jedną sprawę. Marzymy o drugim dziecku,
ale mamy jakieś obawy: a to czy sobie poradzimy, a to o finanse.., tak jakby
tylko od tego zależała decyzja o drugim maluchu.
Nie bierzemy pod uwagę (przynajmniej ja do tej pory nie brałam), że możemy
mieć problem z zajściem w ciążę. Wystarczy poczytać forum. Dziewczyny o tym
często piszą, że mimo żadnych problemów z zajściem w pierwszą ciążę i jej
donoszeniem, mają ogromne trudności z zajściem w kolejną.. i często latami
starają się o drugie..
Boję się żeby i u nas nie było takiej sytuacji...

kolejna sprawa to to, że jeśli będziemy odkładać powiększanie rodziny na
później to tak jak piszecie, może się okazać że nie doczekamy się nigdy
kolejnego szkraba - nie wiadomo jaki scenariusz napisze dla nas życie.. A po
latach będziemy żałować że się wcześniej nie zdecydowałyśmy..

Więc może zamiast deliberować - bieżmy się do roboty????

Anika

[babka71]

Mąż też mnie namawia na drugie, ale jakoś tak nie za bardzo mi się to "uśmiecha"
Po raz drugi: pieluchy, cyc, bebiko itp......, chyba już za stara jestem...
Ale jak się trafi to jakoś to przeżyję chyba??!!!
p.s pomimo braku antykoncepcji he he

[ledzeppelin3]

Z dwójką dzieci jest dokładnie 2 x więcej roboty i na to trzeba być
przygotowanym, ale równocześnie (wiem, brzmi jak banał, ale to prawda) 2 x
więcej miłości, radości, satysfakcji z rodzicielstwa, zachwytów
Ale wydatków przy drugim jest mniej- wózek, łóżeczko są po starszym dziecku,
część zabawek i ubrań też, teraz u mnie wydatki na drugą córkę to głównie
pieluchy i słoiczki, oczywiście, jak będzie starsza, wydatków przybędzie- to
jasne
Co do strachu- umnie było akurat na odwrót, wiedząc mniej więcej po pierwszej
ciąży, porodzie i okresie noworodkowo-niemowlęcym czego mogę się spodziewać,
nie bałam się praktycznie wcale (lekki poród, wspaniałe dziecko, przespane
noce).
Dziś wiem, że decyzja o drugim dziekcu i to z małą różnicą wieku (20 miesięcy)
była najlepsza, jaką mogliśmy podjąć

[ola_mk]

Ja też miałam wątpliwości,ale zawsze chciałam mieć conajmniej dwoje
dzieci.Najbardziej bałam się tego,że w drugiej ciąży też będę musiała leżeć, co
się niestety potwierdziło.Finansowo drugie dziecko kosztuje mniej,wiekszość
rzeczy jest po starszym,a co do drugiego porodu to dla jednych kobiet jest
łatwiejszy,dla innych gorszy.Teraz jak patrzę jak chłopcy szaleją to nie
wyobrażam sobie mieć jedynaka.

[aga_p26]

ja też mam 2latka i też bym chciała mieć drugie i również bardzo się boję.Czy
dam radę z dwójką,czy starczy kasy itp.Ale jak oglądam wiadomości i słysze że
mają po 12 to czym się tu przejmować?!Ale tak naprawdę to myślę że warto
poczekać jeszcze przynajmniej rok żeby to starsze było trochę
bardziej "samodzielne".Obawy zawsze są i będą.Najlepiej to chyba
wpaść...Pozdrawiam

[ewamama3]

Życzę Ci żeby podjęcie decyzji było najwiekszym problemem. W naszym przypadku
decyzja zapadła, a po wizycie u lekarza nie mamy złudzeń- znowu długotrwałe
leczenie, ryzyko ciąży mnogiej ( za pierwszym razem chciałam, teraz chyba
dostałabym zawału), kilkanaście zastrzyków miesięcznie itp. Na pewno warto, na
szczęście juz o tym wiemy, ale duzo bym dała żeby udłao się normalnie. Mie
warto czekać, po prostu nie ma już czasu.

[dida82]

A ja wprost nie mogę się doczekać, kiedy znów będę w ciąży, a potem, kiedy
przytule do piersi małego człowieczka. Czasem myślę, że oszalałam. Piewszego
dziecka nie mogłam się doczekać, zanim nawet jeszcze byłam w ciązy, ale
drugiego pragnę jeszcze bardziej! Chcemy mieć z mężem 3 dzieci. Teraz nasza
córa ma 10,5 miesiąca, na kolejne dziecko nie możemy sobie jeszcze pozwolić
(tymczasowo b.nieciekawa sytuacja finansowa, poza tym chcielibyśmy, żeby
różnica pomiędzy pociechami wynosiła minimum 2 lata, ale tak naprawdę chodzi
tylko o finanse).
Właściwie sama się sobie dziwię, skąd takie pragnienie we mnie ( pojawiło się
już ze 3 miesiące po porodzie!!!, uwierzycie?), pierwszą ciążę miałam bardzo
trudną, do tej pory moje dziecko jest bardzo wymagające, czesto niespokojne
(np. potrafi się momentami budzić w nocy co kilka minut), ale i tak bardzo ją
kocham, choć momentami ,mam dość. Z resztą męża nie rzadko też... (Jakby kto
pytał, męża też kocham
Mimo tego wszystkiego bardzo chcę być znów w ciąży! Kochane, czego tu się bać,
teraz już wszystko wiecie, już nic Was nie może zaskoczyć, trudne chwile są do
przetrwania, jasne, będzie jeszcze ciężej, lecz od Waszego nastawienia zależy,
jak przetrwacie ten okres, z resztą bardzo krótki, później Wasze dzieci będą
się bawić razem itp. Jeśli chcecie mieć dzidziusia, nie zastanawiajcie się zbyt
długo, bo wątpliwości może się pojawić jeszcze więcej. Jeśli nie macie
tragicznej sytuacji finansowej, do dzieła)) Trzymam kciuki, powodzenia! I
zazdrosze, że już możecie.

[magda8867]

Też często myśle o drugim dziecku, teraz mam 18mies. córkę i początki miałam po
prostu strasznie trudne. Mala płakała całymi dniami, mało spała, budziła sie o
5 i wisiała mi przy piersi do 9. Ja niedoświadczona, niedoczytana myślałam że
jest głodna. Potem okazałao sie że jest alergikiem na mleko krowie i to spowodu
ciągłych kolek ten płacz. Poza tym byłam zdana prawie tylko sama na siebie, mąż
pracował i pracuje po 12h, moi rodzice jakoś specjalnie nie garnęli się do
tego, żeby mnie odciązać - maja swoje życie, wnuczkę odwiedzają raz w tyg., my
jestesmy też raz u nich i tyle. Czuje sie często, jak mam zły dzień, że mam już
dość, ale bardzo kocham moją córunię, jest moim słońcem, tylko tak bardzo mnie
absorbuje, że nie wyobrażam sobie mieć jeszcze drugie. Poza tym mam obawy, żeby
to następne było zdrowe, więcej obaw niz przy 1. dziecku. Myślę, że jak teraz
się nie zdecyduję to potem już na pewno nie (też już nie jestem 20-stką, a mąż
sporo ode mnie starszy), mąż wprawdzie chciałby miec drugie, ale przecież on w
kółko w pracy, nie ma go w domu, więc jakie on może mić wyobrażenie o tym ile
pracy jest przy wychowywaniu dziecka. tak że chyba nie powije drugiego
dzieciątka, troche mi szkoda, ale jak myślę o ogromie obowiązków i tych
kolkach, nieprzespanych nocach... Myślę, że to troche też z wygodnictwa,
strachu?