czy warto....?

[mamaolutki]

mam 24 lata,jestem 3 po slubie i mam 2letnia corunie ktora uwielbiam.
z mezem jestesmy ze soba odkad pamietam czyli od jakis 9 lat.on jest
starszy ode mnie o 5.zamieszkalismy razem dopiero po slubie i moze
to byl blad?moze trzeba bylo sie jakos wczesniej probowac pobawic w
dom?a tak to wszystko jakos tak szybko i nieskladnie nam
wyszlo.zamieszkalismy u moich rodzicow choc moglismy wynajac
mieszkanie ale szkoda nam bylo kasy i ja nalegalam ze jak sie mala
urodzi to zawsze jakas pomoc.boze jaka ja bylam glupia!!!gdy bylam w
ciazy maz mnie na rekach nosil,masowal kregoslup i wogole .gdy
urodzila sie mala zaczely sie przepychanki z moja matka.nie mogli
sie dogadac.ona jak to zwykle matki chciala nam pokazac ze wychowala
juz dwojke a my chcielismy pokazac ze przeciez to jest nasze dziecko
i dajemy rade.pozniej troche sie uspokoilo.ja przeszlam nd ty do
porzadku dziennego,on nie.poprostu znienawidzil moich rodzicow.nigdy
ni byl chetny do pomocy ale jak cora byla mniejszamoglam liczyc na
jego pomoc.zreszta on takie wychowanie wyniosl z domu.zawsze
wszystko podstawione mial pod nos.od jakiegos czasu nie dogadujemy
sie wogole.ja mam silna nerwice a on wszystko w dupie.nic nie
pomaga,ani rozmowy bo on juz poprostu nie slucha,ani ciche dni,ani
prosba ani grozba.nic nas juz chyba nie laczy,ciagle sie o cos
wzajemnie obwiniamy i mamy do siebie ciagle pretensje.juz nawet
przestalismy rozwazac wyprowadzke bo obydwoje wuazalismy ze to by
nam najlepiej zrobilo.chyba to co nas tak mocno laczylo juz sie
wypalilo i nie ma dla nas zadnego ratunku mimo ze w glebi duszy
ciagle sie kochamy.nie mam sily,ciagle placze i lykam leki na
uspokojenie.zastanawiam sie czy warto to wszystko ciagnac dalej bo
mimo wszystko laczy nas przeciez ten malutki babelek ktory placze
sie miedzy naszymi nogami i coraz czesciej mowi do mnie"mamusiu nie
placz plosie"....

[mearulezz]

prawda jest taka ze juz niejedno malzenstwo rozwalilo sie przez tesciow.

uciekajcie -to bedzie lepiej.
rodzina -podstawowa komorka spoleczna to :maz, zona,czasami tez dzieci.

[agatar-m]

podziwiam cie, ja kocham moich rodziców, ale mieszkalismy z nimi z
konieczności..ja piernicze, jakby nas wtedy stać było na wynajem
chocby kawalerki to bym od razu to zrobił!!!!! duzy błąd !! duzy!!!

uciekajcie, a sie zmieni, zobaczysz. mi tez nie chcialoby sie robic
jak bym miała cokolwiek robic przy tesciówce z która mam kose...

[mamaolutki]

agatar-m napisała:

> jak bym miała cokolwiek robic przy tesciówce z która mam kose...
widzisz my nie mieszkamy w jednym mieszkaniu.mamy swoje,male bo
pokoj,kuchnia i lazienka ale to w jednym domu jednak.i nikt mu nie
kaze czy juz nawet nie prosi zeby cokolwiek pomogl.

[mathiola]

Mało znam małżeństw, które mieszkają pod jednym dachem z
rodzicami/teściami i historię można by zakończyć słowami: "I wszyscy
żyli długi i szczęśliwie".
Dopiero kiedy będziecie naprawdę samodzielni, okaże się, czy umiecie
ze sobą żyć.

Ja osobiście wolałabym codziennie jeść chleb z serkiem topionym,
byleby mi starczyło na wynajem mieszkania (dla mnie, mojego męża i
moich dzieci).

[travka1]

pewnie,ze warto! wyprowadzcie sie,moze maz na swoim nabierze ochoty
na pomoc,bedzie sie czul w koncu u siebie...Jak sie nie uda masz
gdzie wrocic.Wydaje mi sie,ze jezeli zostaniecie pod jednym dachem z
rodzicami to moze oznaczac koniec.

[mamaolutki]

problem w tym ze ja niewiem czy wogole chce to ciagnac dalej.znajc
jego podejscie do zycia boje sie na jakiekolwiek zmiany.czy myslicie
ze ktos kto nie pomaga w domu czy przy dziecku, na swoim od razu
chetnie rzuci sie do pomocy?

[agatar-m]

mój maz przy dziecku robił wszystko, ale u moich rodziców prawie
nic, ja miałam jeszcze tam rodzeństwo które też mało robiło a on
uwarzał,że powinno wiecej, na ten temat były draki, a jak sie
przeprowadzilismy to tu robi wszystko, ..oprócz zmywania..hehe..to
zapowiedział jeszcze przed slubem ze nie bedzie

[travka1]

no jest jeszcze druga mozliwosc,wyprowadzicie sie i maz poczuje
wiatr w skrzydlach czyli moze sie juz w ogole nie starac bo
wczesniej powiedzmy,ze bylo mu glupio przed twoimi rodzicami.Znam
taki przypadek...facet po wyprowadzce pokazal na co go stac,przestal
wracac na noce ,koledzy,wodeczka bo nie musial sie juz kamuflowac
przed tesciami-nie sprobujesz , sie nie dowiesz)

[mamaolutki]

travka1 napisała:

,wodeczka bo nie musial sie juz kamuflowac
> przed tesciami-nie sprobujesz , sie nie dowiesz)
no z tym to akurat przed swoimi rodzicami sie wolal kamuflowac bo
swego pil i to w sporych ilosciach wcale sie zdaniem moich rodzicow
nie przejmujac.

[travka1]

to chyba nie masz z nim za rozowo,co?

[mamaolutki]

od picia go jakims sposobem oderwalam.powiedzialam ze albo
przestanie albo sie wyprowadze.nie przestal-wyprowadzilam
sie.przestal.nie nie jest rozowo,jest poprostu beznadziejnie
bezbarwnie.ja jakos nie widze naszej przszlosci.nic nie planuje,juz
chyba przestalam walczyc o ten zwiazek,przestaje mi zalezec.mysle o
rozstaniu bo nie widze zadnej innej perspektywy.zawsze go
bronilam,bralam jego strone,probowalam zalagodzic
konflikty,nalegalam zebysmy sie wyprowadzili,ze moze mina te czarne
dni.czasem mysle ze zobilam wszystko,ze on sie dawno poddal ze jemu
jest tak wygodnie.moze tez o tym mysli.moze chce sie rozstac.moze
juz nic do mnie nie czuje i dlatego tka wszystko olewa.

[lineczkaa]

My też mieszkaliśmy z rodzicami męża. Też niby "na własnym" bo i łazienka,
kuchnia, pokoje własne. Mimo, że teściów mam super to zdecydowałam o
przeprowadzce. Przenieśliśmy się z 72m do 34m, jak siekierka na kijek , i jest
zajebiście. A stosunki z rodzicami męża, które wcześniej były bardzo dobre,
zrobiły się jeszcze lepsze. A nasz związek odżył na nowo
Wyprowadzaj się!!!

[zielonyorzeszek]

to smutne co piszesz,tym bardziej ze najbardziej cierpi zawsze
dziecko.sama piszesz ze corka widzi co sie dzieje i pociesza Cie jak
moze.swoja droga madre dziecko jak na swoj wiek
musicie byc silni obydwoje i musicie trzymac sie razem,wspierac
sie.napewno nie jest latwo ale trzymam kciuki