nie mam pracy!!!!!!!

[agadarekseba]

Mój syn skończył 3 lata. Od września chodzi do przedszkola i już jest ok bo
się zaaklimatyzował. Mieszkam w Słupsku i szukam pracy. Musi być w godzinach
otwarcia przedszkola bo poza mną nikt nie zaprowadzi Seby do przedszkola. Mąż
ma taką pracę że prawie go nie widujemy . Nie ma pracy. Cały czas szukam.
Jestem ograniczona godzinami. Nie chcę żeby po przedszkolu Seba był z obcymi.
Mam już dość nic nierobienia! Chcę do pracy! Tęsknię za mężem!

[scotlandyard4]

Cześć,

Niestety pracy zaproponować ci nie mogę...ale chciałabym cię jakoś pocieszyć.
Wiem, że to trudna dla ciebie sytuacja, ta niemoc i nuda też, ale na naszym
rynku pracy nawet ludzie z berdzo wysokimi kwalifikacjami nie mają pracy i nie
ma na to jakoś rady. Taką mamy sytuację w kraju niestety. Mam koleżanke, która
od 8 m-cy także szuka pracy i nic nie może znależć... Co prawda nie ma wyższego
wykształcenia czy jakiś super kwalifikacji ale pracowała już troche, jest
energiczna i stara się. Tez ma dziecko (ma już 5 lat) i chciałaby się jakoś
realizować.
Nie twierdzę, że na pracę nie ma szans. Poprostu trzeba się cierpliwie starać i
czekać...a napewno coś się znajdzie.
Musisz cieszyć się także tym, że chociaż mąż ma pracę bo wtedy jest jeszcze ok.

Pozdrawiam cieplutko i życzę owocnych poszukiwań!!!

Sylwia (oczekująca mama-termin na 18.10)

moze to glupia rada

[mrrr]

witaj
moze to bez sensu rada, bo nie znam zupelnie sytuacji w Słupsku, ale od razu mi
sie nasunelo, wiec pisze. Moze wymysl sobie prace- tzn cos so masz do
zaoferowania, co umiesz i moglabys robic w tych godzinach. nie wiem, co by to
moglo byc, na co byloby zapotrzebowanie, ale sa takie uslugi, ze zawsze jest
potrzeba. Moze cos, czego w Słupsku jeszcze nie ma? Moze mozna zaoferowac
jakiemus istniejacemu miejscu czy punktowi uslug swoje pomysly - trudno mi
poweidzice, bo ni wiem, co lubisz, co umiesz, co bys mogla, ale począwszy od
ręcznie robionych pocztówek, ręcznie szytych zabawek, wypiekanych z modeliny
figurek, dzierganych swetrow i serwet i obrusow, pisanych artykolow do
lokalnego pisma, pieczenia ciast do pobliskiej kawiarenki, chodowaniu w ogrodku
kwiatow na artystyczne bukiety, ktore sprzedaje sie u znajomej pani w
wazywniaku na rogu- nie wiem, nei wiem, bo wlasnie nie znam zadnych szczegolow-
ale moze przychodza Ci do glowy rozne pomysly, np na usprawnienie czegos dla
dziecka, a nie przyszlo Ci nigdy do glowy, ze moglabys z kims porozmawiac,
opatentowac ten pomysl i wspolnie z kims go wyoprodukowac? zwykle nie wierzymy
w siebie i swoje mozliwosci, a nagle okazuje sie, ze jakos przy okazji uczymy
sie rzeczy, ktore moga sie przydac innym. Moze z przyjaciolkami moglabys
otworzyc kawiarenke, albo klubik dla dzieci, albo po prostu na maszynie domowej
z kolezanka u jednej z was, zeby nie bylo nudno, bedziecie szyly kolorowe
plecaczki dla dzieci? a moze wlasnie w mijscowej bibliotece zaczniesz
organizowac imprezy dla czytelnikow? rety, przepraszam, moze to wsyzstko sa
pomysly z ksiezyca dla Ciebie, ale moze masz jakies inne, jakies, w ktore nie
wierzysz, ze dalabys z nimi rade.

dasz. w koncu kazdy z nas ma cos innym do zaoferowania. cos, co przynosi radosc
i jemu, i innym. czasem dlugo trwa, zanim sie to znajdzie, czasem dochodzi sie
do tego okrezna droga, ale nie ma sily. dojdziemy, chocby nas musiala polknac
wielka ryba, zebysmy przestaly uciekac w druga strone. moze sytuacja w slupsku
to Twoja wielka ryba, ktora Ci zmusi do zaryzykowania i zabrania sie za
realizacje swoich pomyslow, marzen,"niedosciglych" planow? chocby czlowiek mial
zaczac od mycia okien, albo sprzatania po przeprowadzkach. wazne, ze zaczynamy
isc w jakims kierunku. czasem posuniemy sie o milimetr, czasem o cale
kilometry. ale idziemy. nie ma sie co bac. albo raczej- wiadomo, ze sie boimy.
ale idziemy mimo to. ile przy tym radochy! nawet, jak po drodze troche sie
bąbli na pietach nazbiera.
Cos, co sprawia Ci radosc, co sprawia, ze rano wyskoczysz z lozka. Co bys
chciala robic?

moze zeby to robic najpierw bedziesz musiala wymyslic etapy posrednie i je
zrealizowac.
zacznij teraz.
od razu poczujesz sie lepiej.
to taka ulga, jak juz podejmie sie decyzje- no dobra, boje sie jak cholera, ale
IDE TAM!!!

MOwie Ci .
Nie moze sie nie udac

[libra.alicja]

A czy Ty mrrr zrobiłaś coś takiego? Może mogłabys to opisać?
Jak w rzeczywistości zrealizować jakiś niezwykły plan (bo to o czym piszesz nie
jest tak standardowe, jak znalezienie z ogłoszenia pracy w biurze).

[mrrr]

ja jestem na etapie posrednim- wiec boje sie zapeszyc . jak sie uda, za kilka
miesiecy, to powiem. ale juz mam caly plan i konsekwentnie go realizuję. i
krozek po kroczku on sie urzeczywistnia. a nawet one, bo to kilka
uzupelniajacych sie planow, czy tez jeden plan złozony z kilku elementow, ktore
stworza pozadana całosc.

obiecuje solennie opisac, jak juz to bedzie gotowe. teraz biegne wykąpac dziecko
( skonczyla sie dobranocka) a jak useei moze uda mi sie opisac juz przebyte
drogi moich znajomych .

pozdrawiam