jak sobie psychicznie poradzić

[mamu-teck]

z powrotem do pracy?? Poradźcie, kobiety!!
Za ok. miesiąc muszę wrócić do pracy. Córka będzie wtedy miała
skończone 6 m-cy. Będąc w ciązy chłodno układałam plan na
przyszłość - urodzę, potem mała zostanie z babciami - luz. A
tymczasem, jestem rozwalona psychicznie tą perspektywą.. Nie
zostawieniem córki z mamą i teściową, nie, nie a tym, że
przyjdzie dzień, gdy wyjdę i wrócę po 7/8 godz... Wiem, nie jestem
pierwsza, to oczywiste, ale mam wrażenie, że mnie to trochę
przerasta. Odkryłam w sobie pierwiastek spełnionej kury domowej i
dobrze mi z tym i tak bym chciała pomatkować jeszcze trochę w
systemie 24/7, ale życie wymaga ode mnie czegoś innego. No i
ponieważ załapuję doła, proszę o radę te mamy, które mają powrót do
pracy za sobą i mogą pocieszyć, że się da to wszystko jakoś pogodzić
i poukładać. Bo przecież się da...prawda?

[kocianna]

Da się
Młoda miała 7 miesięcy jak wróciłam. Specyfika mojej pracy polega na tym, że jej
część się wykonuje w domu, więc miałam może trochę mniejsze "wyrzuty sumienia"
(bo nie było mnie w domu 5-6 godzin dziennie), ale miałam, i ryczałam całą drogę
do pracy, niszcząc sobie misterny makijaż.

Teraz jest tak: to, co mam pracowego robić w domu jest zawsze trochę
niedorobione (w gruncie rzeczy nikomu to bardzo nie przeszkadza), dom jest
zawsze trochę nieogarnięty - a to pranie wisi tydzień, a to gary leżą w zlewie,
obiady jadamy w pracy (Młodej gotowała niania, a teraz przedszkole), wyrzuty
sumienia mi nie minęły całkowicie i nieodwołalnie, ale ostatnio dziecko własne
kazało nam jechać na wycieczkę, bo ona chce nocować u babci bez nas.

Jeśli nie jesteś perfekcjonistką i wszystko może zostać trochę nie na medal, to
będzie super!

[mathiola]

ja ci nie pomogę. Nie umiałam zostawić, miałam w dupie wątek ekonomiczny,
powołałam do życia dziecko i chciałam z nim być!
Ale może inne ci coś poradzą

[agama77]

u mnie to samo.

[paolka_82]

Nie jestem feministka, moje poglądy sa oparte wyłącznie na moich
doświadczeniach, ale ja czekałam na powrót do pracy jak na
zbawienie, mimo że łaczyło sie to z prać zmianowa po 12h i dojazdem
do pracy ok 100km, wieć w sumie poza domem 16h za jednym zamachem.
Może jestem wyrodna ale nie miałam akcjii, że siedze w racy i
rycze , bo co tam w domu. Płakałam tylko pierwszego dnia jak
wróciłam z pracy-jakos tak mnie wzięło. Potem juz nigdy. Ciezko to
czasami pogodzic ale da sie, dom nie będzie moż ew idealnym stanie,
ale cóż coś za coś, Ja spokojnie jeździłam do pracy, wiedziałam że
dzieci sa wtedy pod dobra opieka mojego taty i ze krzywda im sie nie
dzieje.
Gdybym nie wróciła do pracy, to nie wiem czy dzisiaj bym tutaj
siedziała (i wcale nie przesadzam i nie dramatyzuje)

[cudko1]

a pewnie że się dai wcale nie jest tak źle, ja wróciłam do pracy jak
młoda miała niecałe 5 miesiecy - więc cholernie wcześnie - ale jak
to życiu, wyjścia nie było. młoda zostawała z dziadkiem, którego
znała, który potrafi się nią świetnie zająć. Wyrzutów sumienia nie
miała, ale łatwo nie było, tęskniłam, myśałam itp, ale to trwało
jakiseś dwa tygodnie. Teraz cieszę się ogromnie że pracuje - chyba
by mnie zabiło gdybym siedziała dalej w domu 24/24 przez 7 dni w
tygodniu. Młoda jest szczęśliwa - widzę że tęskni za mną a i to nie
zawsze, zalezy jaki ma dzień, czasami nawet nie zauważy, że mnie nie
ma

owszem odpuściłam sobie na przykład sprzątniae chałupy codziennie,
może nie zawsze mam pomalowane paznokcie itp. nie czytam tyle co
wcześniej bo czas po powrocie do domu poświęcam dziecku.

A dzisiaj potrafię nawet wieczorkiem po położeniu małej spać
wyskoczyc na spotkanie ze znajomymi i jest fajowo!!!!

nie wiem czy coś Ci to da, ale napewno będzie oki - no chyba, że
faktycznie jesteś takim typem "kurki domowej" - to oczywiście nie
złośliwie

[jodi20l]

wróciłam do pracy po macierzyńskim. Tylko, że ja bardzo lubię
pracować a bycie kurą domową mnie przerażało. Na początku byłam
rozdarta bo nie chciałam zostawiać maleństwa z drugiej brakowało mi
pracy zawodowej. Koniec końców wróciłam i jest mi z tym dobrze.
Bardzo lubię swoją pracę i dzięki wyjściu do niej czasem mogę nabrać
dystansu do "domu". Ogólnie na mało rzeczy starcza czasu ale każdy
plus ma swój minus

[mamu-teck]

Dziewczyny! Dzięki za Wasze posty! Pomagają i to bardzo
Pozdrawiam!