strach przed porodem

[kropka1005]

jeszcze jest troche czasu zeby psychicznie się przygotować ale nie jestem w
stanie myśleć inaczej o tej chwili jak z przerazeniem.Boję sie,boje sie
pękania, nacinania, że nie dam rady, boje sie że lekarze mnie zawioda i że
coś bedzie nie tak.martwi mnie to, że po szyciu moga wystapic powikłania, że
tak jak mojej znajomej źle wyczyszcza macice i po miesiącu wykrwawiłaby
się.płakac mi się chce.przed zajściem w ciąże byłam pewna że bede rodzić
naturalnie i wogóle im bliżej tym większa obawa.

[kkatie]

tez sie boje baardzo. ale na razie o tym nie mysle.
zaczne w maju, jak bedzie blizej
nie stresuj sie, w niczym to nie pomoze )

[kropka1005]

najgorsze jest to że tak naprawde to nie wiem co jest lepsze czy normalny poród
czy cc czytałam na innych forach ale nie wiem...przeraża mnie ból i powikłania.

[kkatie]

oczywiscie, bol przeraza, ale ja w miare szybko, bo juz po 3-4 godzinach
stanelam na nogi. a jak patrzylam na dziewczyny w mojej sali po cc (bylo ich
kilka), to byly bardzo slabe. naprawde slabe tak, ze o pomoc przy pojsciu do wc
musialy prosic. poza tym obie mialy przeokropne bole glowy, tak ze az plakaly.
a polozna mowila, ze po cc to normalne niestety. nie chce nikogo straszyc, ale
kilka kolezanek juz po porodzie jak ja mialam rodzic mowilo mi, zebym nawet
znieczulenia nie brala, bo szybciej dochodzi sie do siebie. a znieczulenia i
tak nie moglam, wiec nie mialam wyjscia, musialam urodzic bez.
ale Kropeczko, nie martw sie i nie mysl na zapas ))

nie bój się...

[floraservice]

Ja Ci powiem tylko tyle, że powinnaś bardziej zaufac swojemu instynktowi i
hormonom szczęścia. One Ci podpowiedzą jak sie masz zachowywać na sali
porodowej i w ogóle. Oczywiscie, jesli rodzić bedziesz Twoje pierwsze dziecko,
warto uczestniczyc w zajęciach szkoły rodzenia i gimnastykach, jesli nie ma
przciwskazań. Zabezpieczenie się w pomoc połoznej lub lekarza tez jest
niegłupie, pod warunkiem jednak, że masz na to kasę.
A tak w ogóle, to nie myśl o tym jeszcze teraz... ciesz się swoim stanem,
pękatym brzuszkiem, radoscią męża... a na strach zostaw sobie chwile tuż
przed... i zobaczysz, tak jak Ty jesteś inna od swoich kolezanek i jak bardzo
wyjatkowa od wszystkich innych kobiet, tak inny i wyjatkowy bedzie Twój poród.
Bo Twoje dziecko bedzie przychodzic na swiat, a Ty sie po prosytu bedziesz z
tego bardzo cieszyć. I już!!!
Pozdrawiam, Basia

[amber2005]

Ja przed porodem wariowałam na maksa, szukałam wszędzie jakiś opisów, zdjęć czy
nawet filmów z porodu. Przez przypadek trafiłam na jakiś film na Discovery
gdzie poród pokazany był w najmniejszym szczególe i to mnie trochę uspokoiło bo
rodząca nie była poddawana torturom a najwyraźniej kontrolowała to co robi (
nawet głaskała wychodzącą główkę dziecka). Świetnie też zachowała się moja
przyjaciółka, która rodziła 2 miesiące wcześniej. Powiedziała, że było ok i nie
mam czego się bać i że to piękne przeżycie, jedyne w swoim rodzaju (z czym
absolutnie się zgadzam).Trzeba myśleć pozytywnie i mieć zaufanie do swojego
lekarza lub przynajmniej położnej (mi to bardzo pomogło).

[karolcia86]

Nie wiem jak ty, ale ja lubię dużo wiedzieć i przez to czuję się spokojniejsza.
jak każdy temat przewałkuję na 1000 sposobów, to przy najmniej mam wrażenie, że
wszystko wiem.
Jeżeli też tak masz to polecam ci szkołę rodzenia, najlepiej taką, do której
nie chodzi się tylko kilka tyg, ale można cały czas. Ja miałam taką gdzie
chodziłam od 23 tc do końca, oczywiście potem już nie na wykłady, ale na
ćwiczenia. Stały kontakt z innymi ciężarówkami i wałkowanie do znudzenia tematu
działało na mnie uspokajająco.

[maga202]

Jak się boisz porodu to załatw sobie cc. Ja rodziłam i nie dziwię Ci się że się boisz. Teraz będę miała cc i się nie boję gdybym nie mogła nieć cc nigdy nie zdrcydowałabym się na druga ciążę. To nie prawda że po porodzie czujesz się tak świetnie , przez dobe nie mogłam się ruszyć, a moja siostra po cc wstała pierwszego dnia. Nie ma na to reguły że po porodzie będziesz jak skowronek a raczej nie. Do bólu dochodzi jeszcze upokorzenie. Nie wiem jak inne dziewczyny ale ja nie lubie jak banda obcych ludzi zagląda i grzebie mi w intymnych miejscach, podczas porodu czułam się jak cieląca się krowa, chociaż personel był bez zarzutu.
Pozdrawiam Magda

[kkatie]

powiem Ci, ze bylam zajeta bolem, do glowy mi nie przyszlo zeby czuc sie
upokorzona (??)
u ginekologa na fotelu tez masz takie odczucia?
ja pomimo bolu czesto sobie porod wspominam, to byla jedna z najpiekniejszych
chwil w moim zyciu. i jeszcze bardziej kocham wtedy mojego synka )

[anja.t]

Ja się boję strasznie, strasznie, strasznie. Mój pierwszy poród był okropny. Po
porodzie czułam się i wygladałam jak.... nawet trudno mi to okreslić:
zakrwawiona, obolała po 22 godzinach cięzkiego porodu i co najgorsze bez
dziecka ( bo wywieźli ją od razu do kliniki na intensywną terapię ) A wszystko
przez to, ze nie dałam nikomu w łapę. Dlatego teraz bez łapówy na pewno nie
wybiorę się do szpitala. Wkurza mnie to strasznie, ze rzadko się zdarza rodzić
po ludzku bez płacenia. Ale nie mam wyjścia, nie chce drugi raz ryzykować.

[kkatie]

hihi, o tym jak ja wygladalam to nie wspomne. wspominam tylko sam porod, bo
pobytu w szpitalu nie chce pamietac, mialam straszna depreche

[maga202]

Tak na fotelu też nie czuję się zbyt komfortowo ale tam na szczęście jest tylko jedna lekarka a nie pół szpitala i nie martwię się że mogę się wypróżnić.

[maga202]

A ja moje dziecko będę kochała i już je kocham najmocniej na świecie i zaden niepotrzebny ból nie sprawi że będę kochała je mocniej. Niestety nie była to najpiękniejsza chwila mojego życia ale najtraumatyczniejsza bo moje dziecko wylądowało na intensywnej terapii a teraz nie żyje. Gdybym miała cc to mój synek by żył.

[anja.t]

O Jezu maga, ależ ci współczuję. Ja miałam więcej szczęścia - nikt nie chciał
mi zrobic cesarki, poród trwal za długo, dziecko urodzone w zamarticy, była
intensywna terapia, a potem to juz tylko lepiej. A wszystko dzieki temu, że
moja mama uruchomiła swoje znajomosci i nagle zleciało sie dwóch lekarzy żeby
mi pomóc urodzić. Gdyby nie interwencja mamy to nie wiem jakby się towszystko
skończyło... brrr. Nawet nie chcę o tym mysleć.

Ja też się boję okropnie

[mysza_33]

Kropeczko, ja też się boję okropnie i od samego początku nastawiona byłam na cc.
Dużo czytałam różnych wypowiedzi na te tematy. Prawie, jak się oswoiłam już z
tym i strach nieco zelżał, tak że zaczęłam zastanawiać się nad znieczuleniem
oponowym to przeczytałam w poście o sprawach niedotlenienia i ryzyku dla dziecka
przy porodzie naturalnym. Wystraszyłam się więc znowu, bo kocham, jak każda z
nas tego małego szkraba w sobie i mąż też! Myślę, że powinnaś porozmawiać z
lekarzem o swoim panicznym strachu - ja mam taki zamiar, ale zrobię to później,
gdy przyjdzie na to czas. Teraz rozczytuję się powoli w temacie, zbieram
informacje, by być gotową na dyskusję z ginem. Też lubię wszystko wiedzieć
wcześniej. Faktycznie skup się na ruchach dziecka, wyprawce, o porodzie zdążysz
jeszcze pomyśleć.
Życzę Ci jak najmniej stresu. A dla dodania sobie i Tobie odwagi, słyszałam, że
standardowe sceny porodu w filmach nijak nie mają się do całej rzeczywistości.

Mysza

[kropka1005]

dzieki za sałowa otuchy.ja powoli zaczynam przygotowywać się na różne ewent.
Chodzę na basen zamierzam zapisać się na gimnastykę dla ciężarnych i powoli
przygotowywać się do normalnego porodu,z lekarzem też bede rozmawiać i o takim
i takim porodzie o wszystkim,chce być przygotowana na różne ewentualności.nie
nastawiam się juuż tylko na cesarke jak myślałam, mam jeszcze czas więc
przygotowuje sie i zaobaczymy co dalej...

[ab76]

Kochane, ja też strasznie się boję.. jedynym pocieszeniem jest to że kobiety
decydują się na kolejne ciąże . A tak naprawdę staram się o tym jeszcze zbyt
dużo nie myśleć.
Trzymajcie się, kochane.