Zwolnienie ze szczepienia

[mamma3]

Witamy!

Zwracamy się z pytaniem do rodziców doświadczonych w batalii o zwolnienie ze
szczepienia/szczepień. Jest ku temu wyraźna podstawa, natomiast lekarz który
chciałby naszego syna zwolnić ze szczepienia DTP nie posiada uprawnień
umożliwiających takie zwolnienie. W związku z tym chcielibyśmy się upewnić:
Czy dziecko u którego wystąpił odczyn poszczepienny może zostać zwolnione ze
szczepienia tylko na podstawie opinii neurologa potwierdzonej na piśmie?

Po drugie (i chyba najważniejsze

Jeśli u Was znalazł się lekarz, który odważył się zwolnić dziecko ze
szczepienia, czy moglbyśmy poprosić o kontakt na priva?

Będziemy wdzięczni za Wasz odzew.

Pozdrawiamy,
Agnieszka, Mateuszek i Robert

[mami7]

Sporo było o szczepieniach oststnio. Zobacz w wątku bodajże, odra-świnka-różyczka.
O ile dobrze kojarzę, jeśli Ty jako rodzic nie wyrażasz zgody na szczepienie
podpisujesz stosowne oświadczenie, które "chroni" od odpowiedzialności przychodnię.

[mamma3]

Dziękuję za poradę, jednakże u mego syna są poważne podstawy do zwolnienia go
ze szczepienia przeciw krztuścowi. Lekarka z punktu Konsultacyjnego Szczepień
stwierdziła iż jedynym sposobem jest uzyskanie zwolnienia od lekarza neurologa.
Pisanie oświadczenia jest sposobem nieformalnym i czasami niehonorowanym przez
Sanepid. Zależy od województwa. Niestety w Łodzi nie znam na razie na tyle
odważnego neurologa. Może któraś z mam ma jakieś namiary. Niekoniecznie z
Łodzi.

[krtek7]

Witam,
Ja mam podobny problem, więc dobrze by było gdybyśmy były w kontakcie. Wkrótce
napiszę więcej, na razie my też zostaliśmy wysłani do neurologa po
zaświadczenie, żeby w przychodni mieli spokój NA JAKIŚ CZAS, bo to jest
odroczenie nie zwolnienie - tak radziłabym Wam rozmawiać z lekarzem
neurologiem. Ponadto przedstawcie mu objawy po oststnim szczepieniu, nie
zapominając o niczym - to ważne. Powiedzcie że jeśli nie widzi przeciwwskazań
do szczepienia to czy gotów jest wystawić zaświadczenie że jego zdaniem dziecko
może być szczepione i (to ostateczność): czy w razie powikłań po kolejnej
dawce jest gotów wypłacic Wam odszkodowanie

Proszę pamiętać; prosić lekarza o odroczenie, nie o zwolnienie.

Polecam forum HOMEOPATIA - tam jest bardzo dużo o zwolnieniach i odroczeniach.

[mamaoliwiik]

Jedynym sposobem zwolnienia ze szczepienia jest zaświadczenie od neurologa, a z
tym nie jest łatwo. Moja Oliwia ma prawdopodobnie nadwrażliwośc na składniki
szczepionki(drgawki bez gorączki po szczepieniu).Alergolog wystawił
zaświadczenie, że dziecko nie może być szczepione, ale to za mało, musi po
potwirrdzić neurolog, a on jest innego zdania.Właśnie planuję prywatną wizytę u
neurologa, może ona coś nowego wniesie.Jak to się skończy dam wam znać.

[agawa5]

Zgodnie z karta praw pacjenta, masz prawo odmówic świadzcen medycznych i
leczenia. Nikt nie moze Ci do nich zmusic. Takie jest prawo, a poniewaz Ty
reprezentujesz własne dziecko - ikt nie moze go zaszczepic bez Twojej zgody.
żaden lekarz z uprawnieiami jest niepotrzebny.

[mruwa9]

Pani prof. Ewa Bernatowska z Centrum Zdrowia Dziecka jest wielkim autorytetem w
dziedzinie szczepien. Nie wiem i nie sadze, zeby prowadzila prywatna praktyke,
ale jesli jestes z Warszawy warto poszukac lekarza w okolicach CZD (Klinika
Immunologii).
Z tym niezgadzaniem sie na obowiazkowe szzepienia nie jest tak latwo,
przynajmniej teoretycznie. Jesli sa to szczepienia obowiazkowe, a rodzic
odmawia zgody bez medycznego uzasadnienia, to teoretycznie mozna zaszczepic
dzecko nawet z pomoca nakazu sadowego. Oczywiscie praktyka jest inna.
Jesli problem lezy w skladniku krztuscowym, mozna ostroznie rozwazyc
szczepionke acelularna (infanrix bodajze), lub zamiast DiTePer podac sama
szczepionke DiTe, bez skladnika krztuscowego, w normalnym terminie szczepienia.
Kontaktowalas sie z neurologiem? W przypadku mojego dziecka wystarczyl wpis
neurologa w ksiazeczce zdrowia dziecka, czy mozna szczepic, czy nie.

[agawa5]

Nakaz sądowy? a kto mnie zmusi do szczepienia? To moje dziecko i ja decyduje.
niech mi udowodnia 100% skuteczność szczepienia i 0% powikłan nawet w odległym
okresie kilkudziesieciu lat to zaszczepie.

[mruwa9]

Jesli rodzic swoim nieodpowiedzialnym zachowaniem, lub zachowaniem wynikajacym
np. z przekonan religijnych, sprowadza na dziecko zagrozenie zycia czy zdrowia,
jak to jest np. w przypadku swiadkow Jehowy, istnieja dyzury sedziow sadu
rodzinnego, ktorzy na czas leczenia moga ograniczyc prawa rodzicielskie, aby
moc przeprowadzic konieczne zabiegi. W przypadku szczepien nikt sobie tym
najczesciej nie zawraca glowy, jesli nie ma wskazan zyciowych, dla ratowania
zycia, ale taka mozliwosc istnieje. Dziecko nie jest Twoja wlasnoscia, jest
podmiotem, wiec nie mozesz sobie z nim robic, co Ci sie podoba. W medycynie
nikt Ci nigdy nie da 100% gwarancji skutecznosci i bezpieczenstwa. Ale obecna
wiedza wykazuje, ze szczepienia sa waznym i skutecznym sposobem walki z
groznymi chorobami, a niezaszczepienie dziecka bez medycznego uzasadnienia moze
przyniesc wiecej zagrozen dla zdrowia i zycia dziecka, niz szczepienie. Zdrowia
zycze.

[5_monika]

no właśnie dziecko jest własnością matki i jak będzie chciała i będzie
zdeterminowana, to nie ma szans, nikt go nie zaszczepi.

no wlasnie

[mruwa9]

dziecko jest wlasnoscia matki, i jesli matka bedzie chciala, sprzeda je na
Allegro, jak sie znudzi, albo zakisi w beczce
Dziecko nie jest niczyja wlasnoscia. Rodzice sa opiekunami dziecka, a nie jego
wlascicielami.

[5_monika]

właśnie moje ma tyle lat,że musi mieć pisemną zgodę rodzica na szczepienie,
czeka tężec i właśnie nie wyraże zgody, tak jak nie wyraziłam na zebranie
wywiadu alergologicznego "wolność oddechu" a wtedy dziecko miało kaszel
trwający b.długo i teraz pewnie brałby jakieś sterdy.

[mruwa9]

Akurat z tezcem to nie radze. Laseczki tezca naprawde wystepuja powszechnie, a
jest to naprawde grozna i smiertelna choroba. W razie chociazby urazu na boisku
szkolnym, na wycieczce czy- nie daj, Boze - w wypadku komunikacyjnym, rutynowo
oprocz szczepionki osobom nieodpornym podaje sie surowice przeciwtezcowa. A
podanie surowicy wiaze sie ze znacznie powazniejszymi powiklaniami (poszukaj
sobie informacji o chorobie posurowiczej). Krztusiec i polio moga nas w zyciu
ominac, natomiast trudno przezyc zycie bez skaleczenia zwiazanego z
zanieczyszczeniem np. ziemia, zwlaszcza w wieku dzieciecym.

[soprana]

surowice przeciwtezcowa podadzą i tak bez wzgledu na odpornośc czy jej brak.
Nie widzialam aby ktos po urazie dostawal najpierw skierowanie do laboratorium
na oznaczenie poziomu przeciwciał tężcowych. I po co szczepic?

[mruwa9]

Nieprawda. Zalezy od czasu, jaki minal od ostatniego szczepienia (pelnego cyklu
szczepienia): nie podaje sie nic, lub podaje sie szczepionke , lub podaje sie
surowice+szczepionke. Nie oznacza sie przeciwcial, sprawdza tylko w ksiazeczce
zdrowia czy w innej dokumentacji szczepienia (szczepienie musi byc
udokumentowane). W Polsce wszystkie dzieci w zasadzie sa szczepione, wiec
uznaje sie je za odporne. W przeciwienstwie do doroslych, poczawszy od ok.25
roku zycia (w ostatniej klasie szkoly ostatni raz szczepi sie mlodziez przeciw
tezcowi), ktorzy po urazie musza byc objeci profilaktyka przeciwtezcowa.
Aha, na tezec zapada sie po kilku tygodniach od skaleczenia, czesto juz
czlowiek o skaleczeniu zapomnial, gdy pojawia sie choroba. Umiera sie w pelnej
swiadomosci i w niemoznosci kontaktu z otoczeniem ( paraliz miesni, zarowno
ruchowych, jak i tych, dzieki ktorym mowimy. Paraliz miesni oddechowych =
smierc).

[soprana]

powiedz mi ile osób w ostatnich latach zmarlo na tezec?

[mruwa9]

www.pzh.gov.pl/epimeld/2004/Ch_2004.pdf
Co roku zapada na tezec ok. 30 osob, praktycznie wylacznie osoby nieszczepione.
Polowa z tej grupy ginie.

[agawa5]

dzieki za link - ciekawe informacje.
Niestety nigdzie nie jest napisane ze choruja osoby nieszczepione a juz
zupełnie brak informacji na temat śmiertelnosci chorych.

Na przyklad tu:

[mruwa9]

www.mass.gov/dph/cdc/gsrman/tetanus.pdf
PO angielsku. Nie potrafie skopiowac fragmentu, ale w akapicie B napisano:
smiertelnosc wynosi od 10 do 90%, jest najwieksza u niemowlat, i zalezy od
okresu inkubacji. Przechorowanie tezca nie daje odpornosci i jesli pacjent
przezyje chorobe wskazane jest zaszczepienie pelna seria szczepionki (3 dawki).

[agawa5]

w tym polskim zestawieniu bylo podane 25 przypadków zachorowan w ciągu roku.
Nic o śmiertelnym zakonczeniem. Mysle ze jesli dba sie o higiene rany, do teżca
nie dochodzi. To jest wazniejsze niz szczepienia.

[mruwa9]

25 przypadkow bierze sie z powszechnosci szczepien, zwlaszcza wsrod dzieci i
mlodziezy. Ostatnie szczepienie przypada na ostatnia klase szkoly (18-19 lat),
dodajac do tego 10 lat odpornosci po szczepieniu, , mozna uznac wszystkie osoby
ponizej 30 roku zycia za odporne. w Polsce choruja przede wszystkim osoby
starsze, nieszczepione lub szczepione dawno. Poza tym wszystkie osoby po
urazach zwiazanych z zanieczyszczeniem rany sa objete - OPROCZ toalety rany-
profilaktyka (szczepienie, surowica). U dzieci zwykle tego sie nie robi, bo
zaklada sie, ze wszystkie dzieci byly szczepione. Laseczki tezca, jako
beztlenowce, potrafia tkwic gleboko w ranie i byc odporne na zwykle zabiegi
higieniczne. Tak naprawde w ich unicestwieniu pomaga np. komora hiperbaryczna
(kilka w Polsce? nie wiem, ile, ale sa to pojedyncze sztuki, wiec dostep do
nich jest bardzo ograniczony). Choroba pojawia sie zwykle juz po wygojeniu rany
i jej przebieg, zwlaszcza na poczatku, jest bardzo nieswoisty i nijak nie
kojarzy sie ze zranieniem, dawno wygojonym, co zwykle opoznia rozpoznanie i
leczenie. Nie zapomnij wspomniec lekarzowi, ze Twoje dziecko jest
nieszczepione, jesli wywroci sie na rowerze czy skaleczy jakims patykiem.
Glupio stracic dziecko przez wlasna nieodpowiedzialnosc i specyficzne (to taki
eufemizm) poglady, niezgodne ze wspolczesna wiedza i nauka.

[krtek7]

Ja się tutaj powtarzam, ale: która z Was doszczepiała się p/tężcowi w ciągu
ostatnich 5 lat? Jeżeli jest to poważny problem w naszym kraju to dlaczego
lekarze nie przypominają o doszczepianiu??

Ponieważ nie jest to aż tak "powszechna" choroba. Chociaż, oczywiście,
b.groźna.

[krtek7]

Ale się czepiacie

Monice chodziło przecież o to że dzieci są nasze- rodziców, a nie np. lekarzy.
Dlatego użyła wyrażenia "własność".

Moje dzieci są MOJE i to ja decyduję ostatecznie w ich imieniu!!!

[soprana]

skąd Ty wytrzasnęłas te rewelacje? A gdzie prawo wolnosci wyboru i jak to sie
ma do karty praw pacjenta .

[mruwa9]

Dorosly ma prawo sie nie leczyc. W przypadku nieletnich i niepelnosprawnych
intelektualnie, ktorzy nie sa w stanie sami swiadomie podjac dezyzji o leczeniu
lub zaniechaniu leczenia, decyzje podejmuje opiekun prawny. Ale w przypadku,
gdy zaniechanie leczenia (nie dotyczy stanow teminalnych) sprowadza na dziecko
zagrozenie zycia i zdrowia, istnieje prawna mozliwosc ograniczenia praw
rodzicielskich, aby decyzje o leczeniu mogl podjac np.sad rodzinny. Poszukam
aktu prawnego o tym mowiacego.

[soprana]

A gdy leczenie sprowadza na dziecko wieksze zagrożenie niz kozysci to co?
zauwaz ze nie wszystkie długoterminowe powikłania poszczepienne sa jeszcze
odkryte i nie mozna jednoznacznie stwierdzic ze szczepienie jest bezpieczne tak
samo jak trudno jest udowodnic skutecznosc szczepienia. Jak wobec tego
obiektywnie okreslic co jest wiekszym zagrożeniem? Pokaz mi osobe która mi
udowodni ze nie ma szans na powikłania. Mysle ze sa o wiele wieksze niz ryzyko
choroby która nigdy nie przebiega z komplikacjami jesli jakis matoł nie leczy
jej antybiotykami.

[july64]

Jeśli chodzi o temat Swiadków Jehowy i ich zdania na temat przetaczania krwii
to nie porównujcie tego do niepodawania szczepionek! To tak jakby przeziębienie
porównywać do grypy prawdziwej albo zapalenia płuc, co gorsze.
W dzisiejszych czasach operacje, nawet te najtrudniejsze, na wcześniakach, z
wadami serca na przykład, robione sa bez krwii. Przykład? Proszę bardzo - znam
kilka takich dzieci operowanych w Katowicach na Ligocie na kardiochirurgii bez
żadnej kropli krwii. Także proszę bez porównań i sądów (wyroków ograniczających
władze rodzicielską na czas leczenia nie ma już w Polsce od kilku dobrych lat),
bo te czasy się dawno skończyły Proszę Państwa.

[anmala]

Prof. Bernatowska przyjmuje w Lecznicy Alfa- Ordynacka. Wizyta ok 120 zł.

[soprana]

A jak duze jest dziecko? jesli ma skonczone 6 lat musisz wyrazic pisemną zgode
na szczepienie. Takie jest rozporządzenie dot. szczepien.

[strega2]

dokładnie zgadzam się z Tobą mruwa9. Kto to wymyślił że dziecko jest własnością?! Na własnosc mozna miec np samochód. A dziecko dorosnie i pujdzie z domu w swiat, załozy swoją rodzine. Przyznam ze stwierdzenie " dziecko jest moją własnoscią" brzmi ochydnie i tak przedniotowo. Jesli naprawde było by tak,to mozna by je przedac i zabic i wszystko z nim zrobic.
Rozumie ze naszej kolezance chodziło o to ze ona jest rodzicem i powinna miec, ma, będzie miec- wpływ na to co sie dzieje z jej dzieckiem a znie z jej własnoscią.

A moze w dowodzie osobistym zmienimy wpis z " imoina rodziców" na "imiona właścicieli" ......

Wiem ze czepiam sie słówka, ale obok "własciciela " nie da sie spokojnie dalej czytac

[mamma3]

Dzięki za odzew. Mały ma 1,5 roku. Na krztusiec był szczepiony gdy miał 8
tygodni. Szczepiony był od razu Infanrix DTPa. Dostał po niej wysokiej
gorączki, miał tzw,. cienki pisk (nie do ukojenia-musieliśmy go nosić 6 godzin
na zmianę z mężem)później robił się bezwładny i nie chciał w ogóle jeść. Nie
chcę tego znowu przechodzić. Od ponad półtora roku razem z lekarzem z punktu
szczepień zwlekamy z szczepieniem na krztusiec. Byłam już u neurologa prywatnie
ale ten mi powiedział, że gwarancji że nic mu się nie stanie nikt mi nie da a
ona ponieważ nie ma żadnych neurologicznych powikłań po poprzednim szczepieniu
zaświadczenia mi nie da. Skandal. Jak dostanie padaczki lub coś w tym stylu to
dopiero wtedy go zwolni. Bez komentarza. Nie chcę go szczepić na krztusiec,
pojadę na koniec Polski, żeby mu go ktoś odroczył.

[fala9]

jak to nie ma powikłan neurologicznych po szczepieniu. A te kłopoty co
mieliscie to co to było? co za kretyni Ci lekarze. Brak słów. Nie szczep
dziecka, zrobisz mu krzywde ogromną a nic tym nie zyska. Mało jest
prawdopodobne aby załapał krztusiec.

[fala9]

ja planuje wypisac sie z przychodni. I tak lecze dziecko prywatnie. NIkt mnie
przynajmniej nie bedzie scigal ze szczepieniami.

[ewikami25]

ja nie miałam problemu z "nieszczepieniem " dziecka : zaliczyła tylko
szczepienia w szpitalu i te obowiązkowe po 6 tygodniu życia -póżniej przez 1,5
roku -zero szczepień ,a następnie w terminach i ilości dawek określonej przez
prywatnego pediatrę( po badaniach przeciwciał)tylko te wg niego niezbędne
(krztusiec nie).w przychodni mnie straszyli ,uświadamiali ,patrzyli jak na
kosmitę ,ale dziecko ma już 4,5 roku ,a nikt nas jeszcze nie ściga .nie nosiłam
żadnych zaświadczeń ,kłamałam jak mnie wzywali : dziecko miało w nocy
temperaturę ,miało duszności itp. wy naprawdę macie jakieś poważne
nieprzyjemności ,dlatego ,że nie chcecie szczepić ,czy chcecie być takie
porządne i mieć wszystko formalnie uporządkowane?

[krtek7]

Dziecko nie jest własnością ani matki/ojca ani społeczeństwa ani tym bardziej
lekarzy. Ale to rodzice są jego opiekunami i oni dbają o niego. Jeśli mają
obawy co do szczepienia to powinno być to brane pod uwagę przede wszystkim. A
nie to żeby pani w przychodni/Sanepidzie miała porządek w papierach!

Może lekarze powinni zacząć podpisywać dokumenty gwarantujące odszkodowanie w
przypadku powikłań po szczepieniu do którego są nakłaniani rodzice?

Dziękuję Wam za informacje o tężcu, rozważam zaszczepienie moich dzieci 3 i 5
lat ale jeszcze nie wiem na 100% bo się boję tej szczepionki

[mruwa9]

Jesli dzieci sa objete szczepieniami zgodnie z kalendarzem szczepien (
szczepionki DTP, DT), na wlasna reke nie musisz nic robic, zadnego
doszczepiania szczepionka przeciwtezcowa (dzieci otrzymuja je systematycznie,
az do ukonczenia szkoly, czyli sa odporne co najmniej do 25-30.roku zycia).
Jesli sama chcesz sie zaszczepic- nic trudnego- prosisz lekarza o recepte i
kupujesz w aptece. Sama szczepionka jest tania jak barszcz, doszczepialam sie
jakies 5 lat temu, i wowczas za 3 dawki placilam jakies...2.5 zl, wiec
podejrzewam, ze teraz szczepionka nie bedzie kosztowac wiecej, niz 4-5 zlotych.
Jesli od ostatniego szczepienia minelo ponad 10 lat, warto powtorzyc cala serie
w schemacie 0-1-6 miesiecy. Przeciwcial sie nie oznacza przed szczepieniem, bo
badanie wychodzi drozej, niz szczepionka.

[krtek7]

Ja nie szczepię dzieci od 2 lat ponieważ miały odczyny poszczepienne. Dlatego
kategorycznie odmawiam szczepienia DiPerTe, inne szczepionki "bezkrztuscowe"
też nie wchodzą w grę bo nikt nie wie na co moje dziecko (szczególnie jedno)
tak gwałtownie zareagowało.
I dlatego też waham się czy w ogóle zaszczepić (wyłącznie) p/tężcowi. P/polio,
odrze, śwince, różyczce też już nie będziemy doszczepiać, bo po MMR też były
komplikacje.

Ja nie będę doszczepiać siebie, bo nie rozbijam często kolan i nie pracuję w
ziemi. A dzieci... jeszcze nie wiem, rozważam.

Czy szczepiłaś się szczepionką prod polskiej (BIOMED Kraków)? Pamiętasz może?

tak, polska szczepionka BIOMED n/t

[mruwa9]

[krtek7]

A czy orientujecie się może czy są inne szczepionki p/tężcowi? Bo mój starszy
syn dostał DTP właśnie polskiej produkcji (ale nie wiem czy Biomed) i po tym
NIE czuł się dobrze. W internecie nie potrafię znaleźć innej szczepionki
p/tężcowi niż tej Biomedu.

Nie wiem, postaram sie sprawdzic

[mruwa9]

ale skad wiadomo, ze powiklanie spowodowane bylo skladnikiem tezcowym?
najczesciej jednak daje reakcje skladnik krztuscowy, dlatego mozna zaszczepic
np. szczepionka acelularna (skladnik krztuscowy acelularny, np. Infanrix), choc
jest to odplatne, a jesli rzeczywiscie reakcja stanowi przeciwskazanie do
szczepienia przeciw krztuscowi, mozna zamiast DTP podac np. DT.A jesli chodzi o
reakcje na szczepionke przeciwtezcowa, to czesto jest to efekt alergii na
bialko jaka, nie pamietam, czy kurzego, czy kaczego. Tak w ogole warto
porozmawiac z rozsadnym lekarzem (rodzinnym lub pediatra), ktory ma z tym do
czynienia na co dzien, zeby znalezc optymalne rozwiazanie (zwolnienie ze
szczepienia lub znalezienie odpowiedniej,mozliwie bezpiecznej, szczepionki).

[metaphysics]

chcialabym dolaczyc do grona mam - przeciwniczek szczepien, niewazne czy z
powodu powiklan poszczepiennych czy z innych, zyjemy w wolnym kraju, mamy
dostep do informacji na temat szczepionek i mamy prawo decydowac o tym, czy
zaszczepic nasze dziecko czy nie, nikt nie moze nas do tego zmusic, mam cicha
nadzieje, ze wkrotce i w polsce, tak jak np. w niemczech, rodzice - przeciwnicy
szczepien beda traktowani na rowni z tymi, ktorzy chca zaszczepic swoje dziecko

[renste]

Ja nie szcczepię córki od urodzenia.Dostała tylko 2 dawki tężca i 1 polio
zabite.Niestety po tym polio miała powikłania-nie mogła chodzić przez
miesiąc.Wyobrażacie sobie???4letnie dziecko.A lekarze milczeli na moje pytanie
retoryczne w zasadzie,że to powikłanie.a ile stresu czy to aby nie polio!!!
W końcu jednego ortopedę przycisnełam i wykrzyczał,że tak,że to
powikłanie.Cholera,za własne składki!!!
Od tamtej pory nikt mnie nie zmusi do szczepień.
Zresztą zrobiłam taki raban w przychodni,że juz mnie nawet nie ścigają.
Teraz mam małego synka,którego też nie szczepię.Dostał tylko 1 dawkę WZW-i
niektrórzy twierdzą ,że to juz daje jakąś odporność.Krztuśca na 100% nie będę
szczepić.Może tężca jak będzie starszy(ma 11 mies.).
Na homeopatii była dyskusja jak sobie radzić ze ściganiem i ktoś napisał,żeby
prosić lekarza o pisemne zaświadczenie,że dziecko nie będzie miało powikłań.
A przecież nikt takiego nie wyda,bo powikłań jest mnóstwo,tylko nikt ich nie
zgłasza lekarzowi,a ci nie wysyłają do sanepidu.Ale popytajcie znajomych,zawsze
coś się znajdzie.Przynajmniej u moich .

[mami7]

Reasumując, jesteście za odejsciem od szczepień? Ale masowym, bo nie jest wyjściem nie szczepienie wybrańców, no bo skoro szczepią się inni...

[mamma3]

Mnie pani neurolog napisała iż "pomimi grożących powikłań poszczepiennych
proponuję kontynuować szczepienia". Myślę, że tu komentarz jest niepotrzebny.
Na razie w poradni szczepień mamy strajk. Umówiłam się na wizytę do innego
neurologa. Państwowo będę pewnie czekała do grudnia. Ale dla nas to lepiej.
Dodam, że w poradni szczepień pani doktor całkowicie się ze mną zgadza ale
ścigają mnie z poradni pediatrycznej małego.
Na podsumowanie całej dyskusji powiem iż mały na razie nie ma żadnych zaburzeń
neurologicznych ale jest alergikiem (skaza białkowa i alergiczne zap. spojówek-
całą wiosnę z tym walczymy) oraz ma podejrzenie nietolerancji laktozy. Czy
alergia od tego feralnego szczepieni? Na to pytanie nikt mi nie udzieli
odpowiedzi.
Cieszy mnie jednak coraz większa świadomość mam na forum. Ja niestety jej nie
posiadałam przed szczepieniem i ostatnio pewien pediatra z innej miejscowości
spytał się mojej mamy "po co w ogóle my go szczepiliśmy na krztusiec?" Bo oni w
swoje przychodni szczepią tylko na błonicę i tężec.
Poza tym jak można pisać o obowiązku szczepień skoro Ministerstwo Zdrowia
szczepi takie maleństwa groźnymi dla życia szczepionkami. My mieliśmy trochę
więcej "szczęścia" i kasy. Co by było gdybyśmy małego zaszczepili standardowymi
szczepionkami? Nawet nie chcę o tym myśleć. Dzięki za odzew. Pozdrawiam.

[mruwa9]

Czy piszac "wieksza swiadomosc rodzicow" masz na mysli powszechny protest
przeciwko szczepieniom? Bo ja- zachowanie zdrowego rozsadku i niewpadanie w
histerie, trzezwe analizowanie korzysci i ryzyka.
Piszesz: Co by było gdybyśmy małego zaszczepili standardowymi
>
> szczepionkam

Moja odpowiedz: zapewne nic by sie nie stalo. Tak, jak nic sie nie dzieje w
przypadku milionow dzieci szczepionych tymi szczepionkami w Polsce i na
swiecie. Tak, jak nic sie nie stalo Tobie, Twojemu rodzenstwu, jesli posiadasz
takowe, Twojemu mezowi/partnerowi, kuzynom, kolegom ze szkoly i z pracy...
20-30 lat temu szczepiono dzieci np. w szkolach, w ogole nie informujac
rodzicow o tym fakkcie, i narod jakos przezyl. Znasz kogos, kto trwale
ucierpial z powodu szczepienia? Mam na mysli trwale kalectwo lub zgon. Ja znam
jedna osobe, i wina szczepienia nie jest jednoznacznie potwierdzona, byc moze
choroba jest genetyczna, bez zwiazku ze szczepieniem. A ludzi znam - pewnie
podobnie, jak Ty - setki, tysiace moze. Wiekszosc obowiazkowo szczepiona w
dziecinstwie standardowymi szczepionkami.

[fala9]

w dzisiejszych czasach sporo jest białaczek, nowotworów, przypadkow
stwardnienia rozsianego - jest to efekt szczepienia zanieczyszczoną obcymi
wirusami szczepionką Salka (polio) milionow ludzi. Kobiecie ktora to odkryła
przed wprowadzeniem tego szczepienia zabrano tytul naukowy i dotacje na dalsze
badania. Niestety przepowiedziala epidemie raka 20 lat temu i dzis ją mamy.
Szczepionka nadal jest w uzytku a zawiera 40 wirusów innych chorób. Wirusolodzy
twierdza ze nie ma szczepionki zywej ktora nie byłaby zainfekowana obcymi
wirusami i ze najbezpieczniejsza jest ta szczepionka ktora nigdy nie zostala
uzyta. Te informacje dotycza szczepionek zywych czyli: polio, odra, swinka,
rózyczka

[fala9]

jeszcze jedno. Nie da sie wykryc niepożadanych wirusów obecnych w szczepionce
poniewaz najczesciej sa one "uśpione" aktywuja sie nawet po kilku latach
uśpienia w tkankach. A wiadomo ze wirusy sa namnazane w tkankach ludzkich lub
zwierzęcych. Nikt nie wie ilu ludzi zachorowalo po wielu latach od szczepienia
na choroby, ktorych nikt ze szczepieniem nie wiąże. Bo jesli cos sie wykluje po
miesiacu od szczepienia to nikt tego juz ze szczepieneim nie wiąze. A co
dopiero mówc o chorobie która rozwija sie kilka lat po szczepieniu.

[agawa5]

No własnie. I z tego względu stwierdzenie ze szczepionki sa bezpieczne jest
zwyczajnym kłamstwem. Przeciez nikt nie panuje nad długoterminowymi
powikłaniami.

Podaj pismiennictwo

[mruwa9]

co to za kobieta, co to za badania, co to za epidemia. Nie widac, zebysmy mieli
jakas epidemie nowotworow. Zwieksza sie liczba zachorowan, bo wydluza sie
srednia wieku ludzi, zwlaszcza w panstwach rozwinietych. Nowotwory sa
najczesciech choroba ludzi starszych, wiec im wiecej staruszkow, tym wiecej
nowotworow, nie ma w tym zadnej sensacji. Poza tym do dyspozycji sa lepsze
metody diagnostyczne, wiec ludzie umierajac na raka, wiedza, na co umieraja.
dawniej po prostu umierali, i tyle.
A jesli wspomnianej przez Ciebie kobiecie odebrano tytul i pieniadze na
badania, bo np. falszowala badania, naciagajac wyniki do z gory zalozonej tezy?
Takie rzeczy sie zdarzaja na calym swiecie. Dlatego podaj konkrety i zrodla.

prosze.

[fala9]

"Joumal of American Medical Association" w lutym 1988r opublikował pierwszy
artykuł wykazujący, że już w roku 1961 wiedziano, że małpi wirus 40 [SV-40],
czterdziesty według kolejności odkrycia małpi wirus, stanowił skażenie obydwu
szczepionek przeciwko polio, zarówno Salka, jak i Sabina, które podano ponad
100 milionom ludzi na całym świecie, głównie w Rosji. Według Hillemana, którego
wywiad z Sorterem mamy nagrany na taśmie, dowcipem roku 1961 stało się
powiedzenie, że rosyjscy atleci pojawią się na olimpiadzie pokryci nowotworami,
ponieważ tą skażoną szczepionką zaszczepiono głównie Rosjan. Zatem jak pan
widzi, nigdy ich nie oczyścili, to znaczy nie całkowicie. Do dziś podajemy
ludziom małpie wirusy. Artykuł w JAMA omawia specyficzne typy raka - "unikalne
raki", jak je nazywają - twierdząc przy tym, że społeczeństwo nie powinno się
tym martwić. Jestem innego zdania. Uważam, że to powinno być powodem
najwyższego niepokoju. Myślę, że należy wprowadzić oficjalne moratorium na
stosowanie popieranych przez rząd Stanów Zjednoczonych szczepionek,
przynajmniej do czasu, przeprowadzenia dogłębnego, niezależnego naukowego
dochodzenia, jak również, miejmy nadzieję, dochodzenia z ramienia Kongresu
obejmującego wszystkie udokumentowane fakty. Artykuł w JAMA mówi jednak, że
tylko owe "unikalne" raki mają związek z SV-40. Jeden z wcześniejszych
artykułów mówi, że 25 procent mieszkańców Włoch jest nosicielami tego małpiego
wirusa. Uważam, że w Stanach Zjednoczonych ten procent jest wyższy. Dr
bakteriologii Bernice Eddy odkryła [w 1954 roku wraz z badaczką raka Sarah
Stewart] szczególnego wirusa, którego nazwano początkowo SE polyoma. Odkryła go
w skażonych szczepionkach przeciwko polio i wykonała zdjęcia kilkunastu małp,
które przewróciły się i zmarły lub zostały sparaliżowane po ich podaniu im. Jej
przełożony z Narodowych Instytutów Zdrowia skonfiskował te zdjęcia, po czym
zdegradował ją i odebrał fundusze. Po 10 latach dochodzenia sprawiedliwości w
roku 1972 stanęła przed członkami Kongresu Stanów Zjednoczonych i
powiedziała: "Jeśli nadal będziecie pozwalać na obecność na rynku tych
skażonych szczepionek, to gwarantuję wam, że w ciągu 20 następnych lat
będziecie mieli taką epidemię raka, jakiej świat dotąd nie widział".


To powyżej to jest fragment wywiadu z dr Leonardem Horowitzem, absolwentem
Harvardu, niezależnm badaczem i światowym autorytetem w dziedzinie edukacji
zdrowia publicznego, autorem bestsellera Emerging Viruses: AIDS & Ebola
(Pojawienie się wirusów AIDS i Ebola). Wywiad z 15 marca 1998

[fala9]

moge wkleic cały

[5_monika]

nie ma "epidemii" nowotworów ?
Jest dużo zwiększona zachorowalność i to właśnie wśród młodych ludzi.A
umieralność niestety jest b.wysoka.

[fala9]

niech bedzie jak uwazasz. Zwiekszona zachorowalnosc poszczepienna na raka

[fala9]

wywiad byl opublikowany w czasopismie NEXUS, jest ono dostepne w naszym kraju

[fala9]

Zapis wywiadu przeprowadzonego 15 marca 1998 roku przez dra Rogera G. Mazlena,
gospodarza programu stacji radiowej CFS, z drem Leonardem G. Horowitzem

www.cfsaudio.4biz.net/cfsprev.htm

Dr Roger G. Mazlen: Naszym gościem jest dr Leonard Horowitz, absolwent
Harvardu, niezależny badacz i światowy autorytet w dziedzinie edukacji zdrowia
publicznego, autor bestsellera Emerging Viruses: AIDS & Ebola (Pojawienie się
wirusów AIDS i Ebola). Dlaczego rozmawiamy z drem Horowitzem? Otóż dlatego, że
chorzy na zespół chronicznego zmęczenia1 mają osłabiony układ odpornościowy.
Cierpią na brak odporności. Mają immunosupresję. Są łatwym łupem dla każdego
nowego wirusa, zwłaszcza dla wirusów ze zdolnością do niszczenia układu
odpornościowego. Tak więc nie wdając się w dalsze dywagacje witamy pana w
naszym programie, drze Horowitz.


Dr Leonard G. Horowitz: Dziękuję drze Mazlen. Udział w pana programie to dla
mnie wielki zaszczyt i przyjemność.


Dr Mazlen: Cieszymy się bardzo, że może pan dzisiaj z nami rozmawiać. Może
zacząłby pan od ogólnego zapoznania nas ze swoją książką.


Dr Horowitz: Zgoda. Spędziłem 3 lata na badaniu wniosku Ministerstwa Obrony z
roku 1970 o wyasygnowanie 10 milionów dolarów na pięcioletnie badania, których
celem miało być stworzenie mikroorganizmów niszczących system immunologiczny.
Miały one służyć jako broń biologiczna. Z początku nie mogłem uwierzyć, że to
naprawdę oficjalny dokument. Ostatecznie podążyłem tropem pieniędzy, literatury
naukowej i dokumentów sądowych i odkryłem, że pieniądze trafiły do organizacji
o nazwie Litton Bionetics. Czy słyszał Pan kiedykolwiek o kuchenkach
mikrofalowych Littona?


Dr Mazlen: Oczywiście.


Dr Horowitz: Otóż, są oni również powiązani finansowo z wielkimi korporacjami
zbrojeniowymi i mają firmę medyczną Litton Bionetics. W końcu lat
sześćdziesiątych i na początku siedemdziesiątych byli na szóstej miejscu listy
firm związanych finansowo z producentami broni biologicznych. To oni
dostosowali wiele mikroorganizmów niszczących system immunologiczny do celów
wojny biologicznej. Otrzymywali ponad 2 miliony dolarów rocznie na badania i
rozwój tego typu mikroorganizmów, a także na badania nad rakiem oraz
szczepionkami. I to jest główny temat mojej książki. Emerging Yiruses: AIDS &
Ebola opowiada o tym, kto doprowadził do powstania wirusów w rodzaju AIDS i
Ebola, jak i dlaczego je wyprodukowano - cały proces ich tworzenia. A potem, co
wydaje mi się najbardziej nieprawdopodobne, odkryłem i przedrukowałem w formie
fotokopii kontrakty rządowe pokazujące, ile pieniędzy amerykańskich podatników
idzie na te badania.


Dr Mazlen: Ta sprawa bardzo interesuje naszych słuchaczy, zwłaszcza tych,
którzy cierpią na zespół chronicznego zmęczenia, a także tych, którzy
podejrzewają, że go mają, i tych, którzy nie są tego pewni, jako że każdy nowy
wirus mający zdolność osłabiania odporności immunologicznej stanowi dla nich
oraz dla całego społeczeństwa poważne zagrożenie. Na 134 stronie swojej książki
pisze pan: "Składając te wszystkie fakty razem, rozumiem obecnie, jak łagodny
dla ludzi małpi wirus DNA, taki jak SV-40... i inne pospolite retrowirusy
zanieczyszczające szczepionki, takie jak SFV, mogły po dziesiątkach lat stać
się retrowirusami RNA, które poprzez skażone szczepionki rozprzestrzeniły się
na miliony ludzi na całym świecie". Czy mógłby Pan nieco rozwinąć tę sprawę i
przybliżyć ją naszym słuchaczom?


Dr Horowitz: Oczywiście. Istotą tej książki i zarazem zawartym w niej
ostrzeżeniem jest to, że mamy Urząd ds. Leków i Żywności2, który nie mówi
lekarzom naukowcom i lekarzom praktykom ani też społeczeństwu prawdy o
skażonych szczepionkach oraz metodach ich produkcji. Na przykład doustna
szczepionka przeciw polio [choroba Heinego-Medina] do dzisiaj przygotowywana z
wykorzystaniem tkanek małpich nerek, które są skażone nie tylko małpimi
wirusami, ale również wirusami opryszczki, takimi jak na przykład małpi
cytomegalowirus, wirus choroby Epsteina-Barra czy wirus opryszczki typu B, o
których wiadomo, że należą do grupy wirusów niszczących układ immunologiczny.
Wiemy też, że szczepionką, która najprawdopodobniej przyniosła światu AIDS, a
być może nawet syndrom chronicznego zmęczenia, gdyż obie te choroby pojawiły
się w tym samym 1978 roku, była wyprodukowana w roku 1974 w laboratoriach firmy
Merck, Sharpe & Dohme przy wsparciu Centrum Chorób Zakaźnych i Urzędu ds. Leków
i Żywności eksperymentalna szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby
typu B. Szczepionka ta była przygotowana częściowo z wykorzystaniem zarażonych
małp sprowadzonych przez firmę Litton pracującą nad broniami biologicznymi na
zlecenie Ministerstwa Obrony. Wiemy już dziś na pewno, że małpy, które
wykorzystano do przygotowania tej szczepionki, były zarażone. Mamy nawet
stosowne oświadczenie na ten temat złożone przez człowieka, który stworzył te
szczepionki. Nazywa się on dr Maurice Hilleman i był szefem produkcji
szczepionek w firmie Merck, Sharpe & Dohme. Tak więc produkowali te szczepionki
częściowo na zarażonych zwierzętach, a potem podawali je ludziom. W ten sposób
doszło do tego, że mamy obecnie różne schorzenia związane z układem
odpornościowym, a także dziwne odmiany raka oraz dziwne choroby
autoimmunologiczne, których skala jest tak duża, że możemy już mówić o epidemii.


Dr Mazlen: To wszystko rodzi wiele pytań, niemniej chciałbym ponownie wrócić do
pana książki, w której przytacza pan wywiad dra Edwarda Shortera z drem
Hillemanem [str. 484-485], podczas którego Hilleman powiedział: "w rzeczy samej
w tych szczepionkach było 40 różnych wirusów, które były nieaktywne" - na co
Shorter odrzekł: "Ale nie zneutralizowaliście [SV-403]..." "Tak, to prawda" -
przytaknął Hilleman i nawet dodał: "A szczepionka przeciwko żółtej febrze
zawierała wirusa białaczki, ale wie pan, to było w czasach, kiedy wiedza na ten
temat była jeszcze bardzo niedoskonała". Z tego oświadczenia dowiadujemy się
teraz, że w szczepionkach były nie tylko wirusy uszkadzające układ
odpornościowy, ale wywołujące również białaczkę. Mówi pan o tym w swojej
książce. Mówi pan o przypadkach białaczki dotyczącej limfocytów T. Co mógłby
pan powiedzieć na ten temat? Czy nadal istnieje jakieś związane z tym ryzyko?


Dr Horowitz: Uważam, że tak, drze Mazlen. Jestem głęboko przekonany, że to
ryzyko nadal istnieje. Aby to uzasadnić, posłużę się przykładem. Urząd ds.
Leków i Żywności, który ma chronić nasze zdrowie, musi przymykać oko na skażoną
doustną szczepionkę przeciwko polio, którą musimy rzekomo zgodnie z prawem
podawać naszym dzieciom, mimo iż każda jej dawka zawiera około 100 wirusowych
zanieczyszczeń pochodzących od małp. Mówię "rzekomo", gdyż nie jest to prawda.
Są bowiem od tego przymusu wyjątki podyktowane względami duchowymi i
religijnymi, tak że w rzeczywistości to szczepienie nie jest obecnie
obowiązkowe. Mimo to tworzy się atmosferę, że nie można wysłać swojego dziecka
do szkoły lub nie można pracować np. w służbie zdrowia bez poddania się temu
szczepieniu. Jest to oczywista nieprawda. Wie pan, Urząd ds. Leków i Żywności
musi przymykać oko na te 100 wirusowych zanieczyszczeń każdej dawki tej
szczepionki, ponieważ ma ręce związane prawami własności i umowami tajności
narzuconymi przez przemysł farmaceutyczny. Innymi słowy, producenci leków
nałożyli im kaganiec, w związku z czym nie mogą oni powiedzieć innym naukowcom,
jaki jest prawdziwy rozmiar skażenia i ryzyko związane ze szczepionkami. Tym
sposobem lekarze, których szkolenie medyczne opłacane jest w większości przez
przemysł farmaceutyczny, nigdy nie poznają prawdy i w rezultacie widząc
zakatarzonego pacjenta i mówiąc mu, że te szczepionki "są dla pańskiego dobra"
lub "dla dobra pańskich dzieci", wierzą w to. Zostali po prostu poddani
zwykłemu praniu mózgów. Są jak wyznawcy kultu, którzy w wielu przypa

[fala9]

Zostali po prostu poddani zwykłemu praniu mózgów. Są jak wyznawcy kultu, którzy
w wielu przypadkach nie wiedzą nawet, kim są jego przywódcy.


Dr Mazlen: Przyznaję, że na uczelniach medycznych nie podaje się żadnych
istotnych informacji na temat technologii produkcji szczepionek. To znaczy,
chcę powiedzieć, że nie ma nic na ten temat w programie. Nie pamiętam z
programu nauczania niczego, co dałoby się tu zastosować. Mówi ci się po prostu,
że masz to zrobić. Tak więc wiesz, że to jest dobre i robisz to. To zmienia
cały obraz, gdyż w dobrej wierze nie podałbyś pacjentowi czegoś, o czym
wiedziałbyś, że jest to skażone czymś szkodliwym. Pomówmy teraz trochę o pracy
dra W. Johna Martina i o tym, dlaczego wspomina pan o niej w swojej książce. Dr
W. John Martin napisał do niej przedmowę i jest w niej ustęp, w którym mówi pan
o jego pracy w Urzędzie ds. Leków i Żywności, gdzie był on dyrektorem Wydziału
Wirusologii Onkologicznej podległego Biuru Badań Biologicznych [obecnie Ośrodek
Biologii, Oceny i Badań]. Twierdził, że był informowany o skażeniu szczepionek
małpim cytomegalowirusem (CMV). Jest to ważne, gdyż donosił on o przypadkach
wykrycia utajonego wirusa CMV z rodziny herpeswirusów w rejonie pustyni Mojave
w Arizonie, który rozprzestrzeniał się we wszystkich kierunkach przenikając do
głównych miast i centrów mieszkalnych. Czy mógłby pan to skomentować?


Dr Horowitz: Oczywiście, drze Mazlen, bardzo chętnie. Informacje te pochodzą
przede wszystkim z osobistych rozmów z drem Martinem. Dr Martin jest
rzeczywiście autorem przedmowy do mojej książki Emerging Viruses i opowiedział
mi o tym, czego był świadkiem, kiedy pracował na stanowisku testera szczepionek
w Biurze Badań Biologicznych oraz na swoim obecnym stanowisku, gdzie jest
odpowiedzialny za badanie ludzi zakażonych w wyniku szczepień prowadzonych w
latach 1976-1980. Twierdzi, że nie ma powodu, aby te szczepionki pozostawały
skażone, że władze mają możliwości i technologie ich oczyszczenia, ale nie
robią tego. Widzę, że chyba zapuściłem się w socjopolityczne szczegóły tej
sprawy, więc na tym poprzestanę, jako że z braku czasu nie chciałbym się
dzisiaj nad tym rozwodzić w pana programie, niemniej pozwolę sobie przytoczyć
jeden przykład. Kiedy dr Martin znalazł w szczepionkach niektóre z obcych
wirusów DNA i RNA, poszedł do swojego przełożonego w Urzędzie ds. Leków i
Żywności i powiedział: "Wie pan, mamy problem z tymi szczepionkami" - na co
jego szef odrzekł: "Przestań się tym martwić. Za każdym razem, gdy zjadasz
jabłko, połykasz obce DNA". Tak odpowiedział.


Dr Mazlen: To nie jest zbyt pocieszające. Ten komentarz rzeczywiście może
wzbudzić poczucie niepewności w stosunku do szczepionek. Któregoś razu
gościliśmy w tym programie ludzi poważnie zastanawiających się, czy powinni
podać szczepionkę swoim dzieciom lub osobom z zespołem chronicznego zmęczenia.
I trudno mi było im coś doradzić, ponieważ naprawdę nie wiemy, jak to wszystko
w rzeczywistości wygląda. Nie wdając się w szczegóły, dr Martin podaje, tak jak
i pan w swojej książce, że nosicielstwo SV-40, który znajdował się w doustnej
szczepionce przeciwko polio, jest obecnie szeroko rozpowszechnione w
społeczeństwie i systematycznie rozprzestrzenia się.


Dr Horowitz: To prawda. Nie dalej jak trzy tygodnie temu Joumal of American
Medical Association opublikował pierwszy artykuł wykazujący, że już w roku 1961
wiedziano, że małpi wirus 40 [SV-40], czterdziesty według kolejności odkrycia
małpi wirus, stanowił skażenie obydwu szczepionek przeciwko polio, zarówno
Salka, jak i Sabina, które podano ponad 100 milionom ludzi na całym świecie,
głównie w Rosji. Według Hillemana, którego wywiad z Sorterem mamy nagrany na
taśmie, dowcipem roku 1961 stało się powiedzenie, że rosyjscy atleci pojawią
się na olimpiadzie pokryci nowotworami, ponieważ tą skażoną szczepionką
zaszczepiono głównie Rosjan. Zatem jak pan widzi, nigdy ich nie oczyścili, to
znaczy nie całkowicie. Do dziś podajemy ludziom małpie wirusy. Artykuł w JAMA
omawia specyficzne typy raka - "unikalne raki", jak je nazywają - twierdząc
przy tym, że społeczeństwo nie powinno się tym martwić. Jestem innego zdania.
Uważam, że to powinno być powodem najwyższego niepokoju. Myślę, że należy
wprowadzić oficjalne moratorium na stosowanie popieranych przez rząd Stanów
Zjednoczonych szczepionek, przynajmniej do czasu, przeprowadzenia dogłębnego,
niezależnego naukowego dochodzenia, jak również, miejmy nadzieję, dochodzenia z
ramienia Kongresu obejmującego wszystkie udokumentowane fakty. Artykuł w JAMA
mówi jednak, że tylko owe "unikalne" raki mają związek z SV-40. Jeden z
wcześniejszych artykułów mówi, że 25 procent mieszkańców Włoch jest nosicielami
tego małpiego wirusa. Uważam, że w Stanach Zjednoczonych ten procent jest
wyższy. Dr bakteriologii Bernice Eddy odkryła [w 1954 roku wraz z badaczką raka
Sarah Stewart] szczególnego wirusa, którego nazwano początkowo SE polyoma.
Odkryła go w skażonych szczepionkach przeciwko polio i wykonała zdjęcia
kilkunastu małp, które przewróciły się i zmarły lub zostały sparaliżowane po
ich podaniu im. Jej przełożony z Narodowych Instytutów Zdrowia skonfiskował te
zdjęcia, po czym zdegradował ją i odebrał fundusze. Po 10 latach dochodzenia
sprawiedliwości w roku 1972 stanęła przed członkami Kongresu Stanów
Zjednoczonych i powiedziała: "Jeśli nadal będziecie pozwalać na obecność na
rynku tych skażonych szczepionek, to gwarantuję wam, że w ciągu 20 następnych
lat będziecie mieli taką epidemię raka, jakiej świat dotąd nie widział". I to
jest dokładnie to, co mamy dzisiaj.


Dr Mazlen: To prawda, jeśli wliczy się w to wirusa AIDS. Nic ma co do tego
wątpliwości. W swoich dociekaniach, które przedstawia pan w książce - myślę, że
każdy, kto ją przeczyta, będzie pod wrażeniem ogromu pracy, jakiej pan dokonał -
poświęcił pan sporo miejsca rozważaniom, z których wynika, że wirus AIDS mógł
powstać na drodze syntezy, zmieszania kilku zabójczych wirusów w celu
stworzenia wirusa niszczącego układ immunologiczny. Kiedy to się stało?


Dr Horowitz: Badania te mające na celu zmutowanie i zhybrydyzowanie SV-40 i
innych małpich wirusów ze zwierzęcymi wirusami rakotwórczymi zaczęły się we
wczesnych latach sześćdziesiątych. Z umowy przedstawionej w Emerging Viruses
wynika, że realizacja Specjalnego Programu Wirusów Rakowych rozpoczęła się 12
lutego 1962 roku. Był to hojnie finansowany tajny program, którego efekty
poznano po tym, jak ludzie z Narodowych Instytutów Zdrowia zdali sobie sprawę,
że zaszczepili ponad 100 milionów ludzi na całym świecie szczepionkami
zawierającymi wirusy raka. Kiedy do tego przystępowali, jawiło się to jako
podstawa możliwości wielkiego interesu w tej dziedzinie, przeto rozpoczęli
szeroko zakrojone badania nad mutowaniem małpich wirusów, aby zobaczyć, co
będzie w połączeniu z nimi powodować raki, a potem zapewne jak można je leczyć
szczepionkami lub w inny sposób. Tak więc w latach sześćdziesiątych, a
zwłaszcza pod ich koniec, kierowani przez dra Roberta Gallo badacze Litton
Bionetics oraz Narodowego Instytutu Raka zdobyli dużą biegłość w pobieraniu
małpich wirusów i łączeniu ich z czymś takim jak koci wirus RNA białaczki, co
wywoływało całą gamę objawów identycznych z objawami osób chorych na AIDS.
Innym ich ulubieńcem, którego używali do mutowania małpich wirusów, był kurzy
wirus leukaemii sarcoma RNA, który powodował wyniszczenie organizmu,
immunosupresję i śmierć. Potem stwierdzili, że aby otrzymać wirusa, który
mógłby łatwo przejść z jednego gatunku na drugi i zaodoptować się do ludzkich
organizmów, w ramach jednych badań hodowali go w ludzkich białych krwinkach, a
ramach innych w ludzkich płodach. Dzięki temu mógł on wytworzyć to, co nazywa
się "aparatem zaczepienia". Są to unikalne białka, takie jak na przykład gpl20.


Dr Mazlen: Zanim zakończymy dz

[fala9]

Dr Mazlen: Zanim zakończymy dzisiejszy program, chciałbym wspomnieć o kilku
bardzo ważnych rzeczach. Pierwsza, czy krwiodawstwo jest bezpieczne, jeśli krew
nie jest badana na obecność małpich wirusów SV-40 i CMV?


Dr Horowitz: Nie sądzę. Uważam, że to bardzo nagląca sprawa, w której również
powinno być przeprowadzone niezależne naukowe dochodzenie oraz dochodzenie z
ramienia Kongresu. Widzi Pan, bankierzy krwi - międzynarodowi "banksterzy"
krwi, jak ich zwykłem nazywać - to ludzie, którzy dopuścili do tego, że 10000
chorych na hemofilię w USA otrzymało krew skażoną wirusem HIV. Ostatnio
poinformowano nas także, że jeśli mieliśmy w latach 1997-1999 transfuzję krwi,
to lepiej przebadajmy się na obecność rakowej bomby zegarowej, jaką jest wirus
zapalenia wątroby typu C. To ci sami ludzie dopuścili do tego. Są oni mocno
powiązani finansowo oraz w inny sposób z firmami produkującymi skażone
szczepionki. Niepokoi mnie, że poprzez system ochrony zdrowia robią wielkie
fortuny na ludzkim cierpieniu i że właśnie dlatego ludzie umierają na tej
planecie. Co ciekawe, pokrywa się to z bardzo jasnym i wyraźnie sformułowanym,
dobrze udokumentowanym programem redukcji ludzkiej populacji. Bardzo mnie to
niepokoi.


Dr Mazlen: Mam nadzieję , że spotkamy się jeszcze z panem innym razem, aby
pomówić o niektórych z tych problemów. Ponieważ wiele osób będzie, jak sądzę,
zainteresowanych pana książką i pana badaniami, pod jakim numerem telefonu mogą
się z panem skontaktować?


Dr Horowitz: Materiały można otrzymać dzwoniąc pod bezpłatny [w USA] numer
18885084787. Łatwo go zapamiętać jako 1888-50-VIRUS. Miło mi również
zakomunikować, że mimo iż przez ponad półtora roku wszystkie największe sieci
sklepów odmawiały przyjęcia Emerging Viru-ses: AIDS & Ebola do sprzedaży,
inaczej mówiąc bojkotowały ją, cztery miesiące temu jej wydanie w twardej
oprawie zostało uznane za bestseller pod względem liczby sprzedanych
egzemplarzy. W tym tygodniu Crown Books złożyło w końcu u nas pierwsze
zamówienie. Prawdopodobnie dziś można już ją kupić w sieci księgarń tej firmy.


Dr Mazlen: Proszę przyjąć nasze gratulacje. Chciałbym jednak zapytać pana, czy
bada pan nadal, co się dzieje z niektórymi z tych rzeczy, które pan opisał? Dał
pan do zrozumienia, że szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu
B mogła być w pewnym okresie skażona. Czy jest skażona nadal?


Dr Horowitz: Oczywiście. Właśnie niedawno wróciłem z Francji, gdzie spotkałem
jednego z czołowych wirusologów świata, który zajmuje się problemem raka i
swego czasu współpracował z Gallo i Montagnierem. Nazywa się Merko Valjenski.
Dał mi pewne naukowe dokumenty dowodzące, że obecnie stosowana szczepionka
przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nadal zawiera silnie rakotwórczy
enzym, którego władze dotąd nie usunęły.


Uwaga:

Książka dra Leonarda G. Horowitza Emerging Viruses: AIDS & Ebola - Nature,
Accident or Intentional? wydana została w roku 1996 przez Tetrahedron
Publishing Group (adres: Tetrahedron Publishing Group, 20 Drumlin Road,
Rockport, MA 01966, USA;

strona internetowa: www.tetrahedron.org

Postaram sie poszperac w bazach,

[mruwa9]

zeby ustosunkowac sie do Twoich postow, ale moze dopiero wieczorem, albo po
weekendzie. Teraz obowiazki wzywaja

odnosnie krztusca - bardzo ciekawe

[misialski]

Według książki Cynthii Cournoyer „O szczepionkach. Ujawnienie filozofii
szczepionek ("What About Immunizations? Exposing The Vaccine Philosophy",
1995): zagrożenie śmiercią spowodowane szczepionką DTP jest 94 razy większe niż
w przypadku naturalnego zachorowania na chorobę, szacunki wskazują 10 zgonów
rocznie wywołanych naturalnie przez krztusiec, a 943 zgony spowodowane przez
szczepionkę.

[mruwa9]

Dzieki szczepionce nie mamy do czynienia z epidemiami i masowymi zachorowaniami
na krztusca. Byc moze, gdyby nie powszechne szczepienia, zamiast 10 zgonow
rocznie z powodu krztusca, mielibysmy 1000 zgonow rocznie? A moze 10000?
Strzelam, ale przeciwnicy szczepien nie chca widziec tego, ze tak niskie
wskazniki zachorowan na choroby zakazne w populacji sa efektem wlasnie
powszechnych, masowych szczepien. I moge sie zalozyc, ze te 10 zgonow
obejmowalo przede wszystkim, lub wylacznie , osoby nieszczepione.

[metaphysics]

rocznie na krzusca zapada ok. 3000 osob , tak naprawde jest on najbardziej
niebezpieczny dla malych niemowlat, minimalna odpornosc uzyskac mozna jednak
(jesli w ogole) po conajmniej 3 dawkach, czyli w wieku 6 miesiecy, czyli wtedy,
gdy najwieksze zagrozenie juz minelo...natomiast sa dowody na to, ze mozna
zarazic sie od "swiezo" zaszczepionego dziecka, wystarczy, ze maluch majacy
kontakt z zaszczepionym jest troche oslabiony

zamiast szczepic,lepiej dbac o to, by dziecko nie mialo kontaktu z chorym lub
swiezo zaszczepionym

[mruwa9]

A zabierasz dziecko na zakupy, chocby do kiosku/malego sklepiku? Albo do
kosciola? Do przychodni? Albo podrozujesz autobusami/pociagami?
Trzeba by mieszkac na bezludnej wyspie, zeby miec pewnosc, ze nie stykasz sie z
osoba potencjalnie (lub faktycznie) zarazajaca, nie tylko krztuscem.

[metaphysics]

moje dziecko bylo tylko raz w galerii handlowej w wieku 11 miesiecy, poza tym w
przychodni i tu niestety mogla zlapac infekcje, uwazam za nierozsadne targac
malucha mniej niz 6 miesiecznego w publiczne miejsca

dot.powyższego wywiadu

[renste]

Cholera,dlaczego lekarze nie są w ogóle zainteresowani szkodliwością
szczepień.Większość twierdzi,że to największe dobro.A mnóstwo jest rozmaitych
NAUKOWYCH publikacji,że tak nie jest.O,a szczepionkę na gruźlicę wycofano
ostatnio u nas.Dobrze ,że nie zaszczepiłam kolejnymi dawkami dzieciaków.

[justinka2]

ale przecież to nie lekarze z przychodni wprowadzili obowiązek szczepienia
dzieci....

to jest obowiązek ustawowy, który nakłada na społeczeństwo ustawodawca - w tym
przypadku ministerstwo zdrowia i to z ministrem walczcie, a nie z "białymi"
jeśli już...

a o szczepieniach było już tyle razy! wiadomo, szczepienie, jak KAZDY
inny "lek" jest jest bronią taką troszkę obosieczną, bo z jednej strony oddaje
niewątpliwie wielką przysługę - odporność, ale z drugiej - może wywołać odczyn
poszczepienny. trzeba po prostu skalkulować stosunek zysków do strat...

ja nie jestem wielkim zwolennikiem szczepienia dzieci wszystkim, co dostępne na
rynku. zaszczepiłam jednak moje dzieci wg. kalendarza obowiązkowymi
szczepieniami (tylko krztusiec był acelularny) bo uważam, że jest to dla nich
100 razy lepsze niż zachorowanie na którąkolwiek z chorób p/którym szczepi się
w tym okresie.

co do prezentowanych artykułów: zawsze znajdą się gdzieś takie "rewelacje", ale
trzeba do nich podejść na spokojnie.
obecnie żadnej gwałtownej "fali" zachorowań na raka nie ma (wg dco)

who zaleca szczepienia i ma niepodważalne dowody na skuteczność szczepień z
badań na całym świecie....
odczyny poszczepienne mogą być - ale, jak pisałam powyżej, jak po KAŻDYM leku.
nawet podając dziecku antybiotyk nie mamy nigdy gwarancji, że nie będzie po nim
skutków ubocznych, a jednak często podajemy lek bo ryzyko powikłań po
niepodaniu jest o wiele większe....

pozdrawiam wszystkie mamy i ich szczepione i nieszczepione dzieci!

[mruwa9]

Dlatego, ze korzysci wynikajace ze szczepien przewyzszaja mimo wszystko
potencjalne powiklania i zagrozenia.
Nie wycofano szczepionki przeciw gruzlicy, tylko wycofano obowiazkowe
szczepienie 6-latkow, dlatego, ze oceniono zagrozenie epidemiologiczne gruzlica
w Polsce i najwyrazniej doszli do wniosku, ze byc moze pojedyncze szczepienie
noworodkow da wystarczajaca ochrone przed choroba w obecnej sytuacji
epidemiologicznej w Polsce.

[krtek7]

Szczepienie noworodków szczegolnie karmonych piersią wydaje się bez sensu.
Kiedys w innym wątku o szczepieniach pisała jedna emama mieszkająca we
Włoszech - tam sie w ogóle nie szczepi dzieci przed ukończeniem 6 miesiąca
życia z conajmniej 2 powodów: organizm jest za młody by wytworzyć odporność;
organizm jest za młody by pozbyć się toksyn otrzymanych bezpośrednio do
krwiobiegu. Organizm noworodka nie jest przygotowany do tak poważnej ingerencji
w układ immunologiczny.

[krtek7]

Polio doustne też wycofano ale chyba zostały jakies zapasy bo w woj.śląskim
jeszcze szczepi się przedszkolaki OPV

[mami7]

krtek7 napisała:

> Polio doustne też wycofano ale chyba zostały jakies zapasy bo w woj.śląskim
> jeszcze szczepi się przedszkolaki OPV

w mazowieckim również, chyba, że coś sie zmieniło w ostatnich "dniach"?
Skąd mogę wiedzieć, na co muszę według kalendarza zaszczepić 5 latka?

krztusiec a SIDS - poczytajcie

[fala9]

SYNDROM POTRZĄSANEGO DZIECKA

Jak pokazują badania, uszkodzenia ciał wielu dzieci, które diagnozowane są
rutynowo jako "syndrom potrząsanego dziecka", mogą być rezultatem szczepień.

Ostatnio coraz częściej słyszy się o "epidemii", którą nazywa się "syndromem
potrząsanego dziecka". Rodzice dzieci, a zwłaszcza ojcowie oraz opiekunowie
dzieci jak na przykład nianie, bardzo często oskarżani są o tak silne
potrząsanie dziećmi, że powstają u nich trwałe uszkodzenia mózgu, a w
niektórych przypadkach nawet śmierć. Dlaczego tak się dzieje? Czyżby z jakiegoś
powodu przybywało dzieciobójców lub osób, które lubią krzywdzić dzieci? A może
przyczyna tego rodzaju wypadków leży gdzie indziej?

Od pewnego czasu zgłaszają się do mnie prawnicy reprezentujący rodziców
oskarżanych o rzekome krzywdzenie własnych dzieci w celu zasięgnięcia u mnie
opinii. Po bliższym zapoznaniu się z genezą wszystkich opisywanych mi
przypadków ujawniły one swoje drugie, groźniejsze oblicze. Otóż, w każdym z
badanych przeze mnie przypadków opisywane przez rodziców objawy choroby dziecka
pojawiały się zawsze po podaniu dziecku szczepionki.

Analizując historie choroby każdego z tych dzieci, dzienniki sprawowanej nad
nimi opieki oraz medyczne bazy danych szybko ustaliłam, że badane przeze mnie
dzieci zostały poddane jednemu lub kilku z tak zwanych rutynowych szczepień -
przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, DPT (dyfteryt, koklusz, tężec),
polio (choroba Heinego-Medina) oraz HiB (Haemophilus influenzae1 typu B). W
dość krótkim czasie po podaniu im tych szczepionek wystąpiły u nich objawy
choroby, której rezultatem było poważne uszkodzenie mózgu lub ich śmierć.

Dziecko zaraz po urodzeniu jest zazwyczaj zdrowe i w okresie dwóch miesięcy
zostaje poddane pierwszej serii rutynowych szczepień. (Czasami szczepionka
przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zostaje podana w niedługim czasie
po urodzeniu, kiedy dziecko i matka znajdują się jeszcze w szpitalu. Jednak w
chwili obecnej dość duża liczba dzieci umiera w okresie kilku dni albo dwóch do
czterech tygodni po urodzeniu i to po podaniu szczepionki przeciwko wirusowemu
zapaleniu wątroby typu B. Zostało to udokumentowane w aktach działającego w
Stanach Zjednoczonych VAERS [Vaccine Adverse Event Reporting System - System
Raportowania Reakcji Ubocznych na Szczepionki]). Tak więc czasami po podaniu
szczepionki dziecko przestaje się rozwijać i jego zdrowie zaczyna się
pogarszać. Takie dziecko wykazuje zazwyczaj oznaki infekcji dróg oddechowych.
Następnie otrzymuje drugą i trzecią serię szczepień i w tym momencie dochodzi
do tragedii - dziecko zaczyna coraz intensywniej płakać, nie można go uspokoić
ani pocieszyć, może przestać przyjmować pokarm, zaczyna wymiotować, ma
trudności z połykaniem, zaczyna być przewrażliwione, ma kłopoty ze snem, może
nawet dojść do konwulsji i pogorszenia jego stanu zdrowia, a także do
upośledzenia funkcji mózgu.

Pogorszenie stanu zdrowia dziecka może narastać bardzo szybko albo stopniowo,
do momentu dopóki rodzice nie zauważą jakichś niepokojących zmian w jego
zachowaniu. Dopiero wtedy śpieszą do lekarza albo do szpitala. Co ciekawe,
lekarz zawsze pyta ich, kiedy dziecko było poddawane szczepieniu. Przypominając
sobie, że ich pociecha jest "uodporniona", ich wątpliwości co do jego stanu
ulegają z reguły rozproszeniu. Mają jednocześnie nadzieję, że wszystko szybko
wróci do normy. Zwykle w takim momencie lekarz odsyła ich z dzieckiem do domu,
udzielając im rady: "Dajcie mu Panadol". Jeśli jednak rodzice nadal upierają
się, że z ich dzieckiem jest coś nie w porządku, traktuje się ich jako
przesadnie przewrażliwionych lub kogoś, kto szuka kłopotów. Tak więc rodzice
idą do domu, a ich dziecko pozostaje w tym samym stanie co poprzednio, a w
skrajnych przypadkach umiera.

Do niedawna śmierć dziecka z powodu podania mu szczepionki była określana
jako "nagła śmierć noworodka", zwłaszcza gdy brak było wyraźnych symptomów oraz
wyników badań patologicznych. Obecnie z uwagi na rosnącą liczbę przypadków
przedwczesnej śmierci noworodków rodzice (głównie ojciec) często oskarżani są o
spowodowanie śmierci dziecka z powodu zbyt mocnego potrząsania
nim. "Uzasadnieniem" oskarżeń wysuwanych pod adresem rodziców jest domniemanie,
że rodzice, widząc, że ich dziecko się nie porusza, nie oddycha, ma szkliste
spojrzenie, zaczynają nagle odruchowo nim potrząsać, aby przywrócić je do
życia. Czasami - co zakrawa trochę na ironię - chcąc ratować życie swojemu
dziecku rodzice oskarżani są potem o spowodowanie obrażeń wewnętrznych, które
doprowadziły rzekomo do utraty przez nie oddechu. W rzeczywistości obrażenia te
istniały już wcześniej, przed potrząsaniem dziecka mającym na celu przywrócenie
go do życia.

Nieważne co powiedzą lub zrobią rodzice pokrzywdzonego dziecka. I tak wszystko
świadczy przeciwko nim. Jeśli będą płakać i okazywać zbyt wiele emocji, sąd
uzna to za oznakę ich winy. Jeśli będą zachowywać się spokojnie nie okazując
żadnych emocji, sąd uzna, że są wyrachowani i winni.

Innym razem przerażeni rodzice starają się opisać symptomy choroby dziecka
towarzyszącemu im w szpitalu lekarzowi lub chirurgowi, zupełnie nie rozumiejąc,
co tak naprawdę przytrafiło się ich dziecku. Zdezorientowani i będący w szoku
dopiero po pewnym czasie odkrywają, że kiedy opisywali lekarzowi dostrzeżone
przez siebie objawy, on albo inny członek zespołu lekarskiego diagnozował je
jako syndrom potrząsanego dziecka.

Wielu z tych rodziców oskarżanych jest często o spowodowanie obrażeń u swojego
dziecka, a nawet osadzanych w więzieniu za coś, czego w rzeczywistości nie
popełnili, a co było udziałem kogoś zupełnie innego. Niektóre z tego rodzaju
przypadków kończą się uniewinnieniem w sądzie apelacyjnym lub zostają wygrane
na podstawie opinii ekspertów, którzy dowodzą, że sprawcami śmierci dziecka nie
byli rodzice, ale podana mu przez lekarza szczepionka. Jednak tylko dobry Bóg i
jeszcze lepszy prawnik mogą pomóc rodzicom lub opiekunom, którym zdarzyło się
nie wiedzieć o tym lub, co gorsze, mają kryminalną przeszłość związaną z
przemocą wobec dziecka, bądź jakikolwiek związek z "nie wyjaśnionym"
przypadkiem śmierci dziecka pozostającego pod ich opieką. Jednak
najtrudniejszym do wybronienia przypadkiem nie wyjaśnionej śmierci dziecka jest
sprawa, w której śmierć dziecka nastąpiła z powodu podania mu szczepionki i
które miało ponadto złamaną rękę lub popękaną czaszkę. Coraz częściej tym
niefortunnie doświadczonym przez los rodzicom proponuje się "układ" polegający
na tym, że jeśli przyznają się do winy, to dostaną jedynie kilka lat odsiadki w
więzieniu. Jeśli jednak tego nie zrobią, to mogą spędzić w nim nawet
dwadzieścia lat.

Od obeznanego z tym tematem pracownika socjalnego dowiedziałam się, że w
Stanach Zjednoczonych wielu takich rodziców już odbywa karę w więzieniach.
Najpierw zmuszono ich do zaszczepienia swoich dzieci, a kiedy pojawiły się
groźne efekty uboczne lub kiedy ich dziecko zmarło, musieli ponieść za to karę.

Oczywiście istnieje możliwość, że w niektóre tego rodzaju przypadki nie
wyjaśnionej śmierci dziecka mogą być zamieszani dzieciobójcy lub osoby, które
umyślnie krzywdzą dzieci. Niemniej brak jakiegokolwiek wyjaśnienia, dlaczego
tak wielu rodziców czy też opiekunów dzieci miałoby zachowywać się w sposób
grożący utratą przez ich podopiecznych zdrowia lub życia. Podejrzewanie i
oskarżanie niewinnych rodziców o chęć zrobienia krzywdy swojemu dziecku bywa w
takich przypadkach zwykłym okrucieństwem.


Dowody medyczne

Czy literatura medyczna mówi coś na temat syndromu potrząsanego dziecka?
Przyjrzyjmy się pracom, w których uczeni starają się wyjaśnić ten niepokojący
wiele osób problem.

W swoich pracach z roku 1972 i 1974 Caffey2,3 traktuje "ostry syndrom
potrząsanego noworodka" jako skutek silnego potrząsania kończ

[fala9]

W swoich pracach z roku 1972 i 1974 Caffey2,3 traktuje "ostry syndrom
potrząsanego noworodka" jako skutek silnego potrząsania kończynami noworodka,
które może doprowadzić do śródczaszkowych i sródocznych krwawień grożących
trwałym uszkodzeniem mózgu i opóźnieniem w rozwoju umysłowym. Opis tego rodzaju
objawów pojawił się już ponad trzydzieści lat temu i odnosił się do "sześciu
zmaltretowanych dzieci w roku 1945". Do podstawowych symptomów pojawiających
się w tym syndromie należały krwiaki podtwardówkowe, krwawienia śródoczne i
wielorakie zmiany w kościach długich. Powyższe objawy były koronnym "dowodem"
na to, że przed pojawieniem się tych zmian dziecko było mocno potrząsane.

W roku 1993 Reece4 przeanalizował przypadki nieodpowiedniego obchodzenia się z
dziećmi oraz tak zwany syndrom nagłej śmierci noworodka5 (SIDS), a także
krytyczne decyzje lekarzy, którzy stawiali w tych sprawach diagnozy. Wskazał na
konieczność rozróżniania nieoczekiwanej śmierci noworodka od przypadku syndromu
nagłej śmierci noworodka oraz ustalenia związku, jaki mają nieoczekiwane
śmierci noworodków z przypadkami niewłaściwego obchodzenia się z dziećmi.
Stwierdził też, że pediatrzy, lekarze rodzinni, patolodzy oraz agencje
zajmujące się ochroną dzieci powinni dokładniej zapoznać się z tym szeroko
rozpowszechnionym problemem. Z jednej strony powinni informować o przypadkach,
w których zachodzi podejrzenie o złe obchodzenie się z dzieckiem i chronić inne
dzieci w danej rodzinie, z drugiej zaś wszyscy zgadzają się, że wiedza, jaką
posiadamy na ten temat, jest niepełna i niejednoznaczna.

Z tych wszystkich autorów jedynie Duhaime napisał w swojej pracy z roku 19926,
że "pacjenci, u których wykryto krwotok wewnętrzny oraz ci, którzy nie wykazują
żadnych oznak jakiegokolwiek urazu, muszą mieć także przeprowadzone badania
kliniczne i radiograficzne w celu wykluczenia uderzeń w głowę, złamań kości
długich lub obrażeń tkanek miękkich. Trzeba to zrobić w celu całkowitego
wyeliminowania możliwości spontanicznego śródczaszkowego krwotoku, jaki może
się czasem pojawić w wyniku zniekształceń naczyń krwionośnych lub skłonności do
krwawień".

Oczywiście może się zdarzyć, że niektórzy rodzice lub opiekuni dzieci mogą
obchodzić się z nimi w sposób nieprawidłowy, co może powodować u nich różnego
rodzaju obrażenia. Z drugiej strony jednak trzeba być bardzo ostrożnym w
interpretowaniu podobnych zjawisk patologicznych, które wcale nie muszą mieć
cokolwiek wspólnego z uszkodzeniami typu mechanicznego czy też złym
traktowaniem dzieci.

Nigdy nie zapomnę słów ojca dziesięciomiesięcznego niemowlaka. Po wygranej
sprawie sądowej w sądzie apelacyjnym powiedział: "Nadal jednak nie wiemy, co
naprawdę zabiło nasze dziecko". Ani ja, ani nikt inny nie powiedział im, że
przyczyną śmierci ich dziecka mogła być szczepionka.

Zatem co jeszcze może być przyczyną obrzęku mózgu, krwawień śródczaszkowych,
krwotoku, jaki występuje na siatkówce oka, oraz pęknięć czaszki i innych kości?
Od momentu rozpoczęcia masowych szczepień noworodków, periodyki poświęcone
medycynie zaczęły zapełniać się doniesieniami na temat przypadków coraz
częstszego występowania poważnych uszkodzeń mózgu, systemu krwionośnego,
zaburzeń metabolizmu i innych uszkodzeń ciała.

Szczepionki takie jak ta przeciwko kokluszowi są obecnie używane do wywoływania
u zwierząt laboratoryjnych zapalenia mózgu i rdzenia (eksperymentalne
alergiczne zapalenie mózgu i rdzenia). Badania te prowadzili Levine i Sowinski
w roku 1973.7 Podanie tej szczepionki wywoływało obrzęk mózgu oraz krwotok
porównywalny do tego, jaki może powstać podczas mechanicznego uszkodzenia mózgu
(Iwasa i inni, 1985)8.

W roku 1981 Munoz badał razem z innymi naukowcami9 biologiczną aktywność
krystalicznego pertussigenu - toksyny produkowanej przez bakterie Bordetella
pertussis, które wywołują koklusz i są aktywnym składnikiem, zarówno w postaci
komórkowej, jak i bezkomórkowej, wszystkich typów szczepionek badanych na
myszach laboratoryjnych. Twierdzili oni, że już niewielka ilość pertussigenu
wywołuje nadwrażliwość na histaminę (wykrywaną nawet osiemdziesiąt cztery dni
po podaniu), leukocytozę, zakłóca wytwarzanie insuliny, zwiększa wytwarzanie
immunoglobuliny IgE i przeciwciał G1 na albuminę jaja kurzego, a także
podatność na szok anafilaktyczny i naczyniową przepuszczalność mięśni
prążkowanych. Podanie dawki pięciuset czterdziestu sześciu nanogramów
pertussigenu dla jednej myszy spowodowało śmierć połowy myszy, którym ją
podano. Typowe było też opóźnienie momentu nadejścia śmierci. Kiedy podano
myszom dawkę wynoszącą pięć mikrogramów pertussigenu, większość z nich nie
osiągnęła swojej typowej wagi i zdechła w ciągu pięciu dni. Ostatnia z nich
zdechła w ósmym dniu eksperymentu. Jednomikrogramowa dawka tej substancji
zabiła cztery z pięciu myszy poddanych testowi. Między drugim i piątym dniem
myszy osiągnęły swoją wagę, jednak później ich ciężar pozostawał na stałym
poziomie aż do momentu ich śmierci. Nawet jedna z nich, która przeżyła
szesnaście dni i została później zabita, na własnej skórze doznała kryzysu
(przestała przybierać na wadze) w dniach, w których zdychały jej koleżanki. Czy
mysz, która została zabita, mogłaby żyć dłużej? Może przeżyłaby dwadzieścia
cztery dni - jest to kolejny krytyczny dzień zidentyfikowany przez Cotwatcha w
wyniku badań nad oddychaniem dzieci, w czasie którego mogą one mieć nawrót
trudności z oddychaniem lub umrzeć po otrzymaniu szczepionki - a nie
szesnaście?

Interesujące jest to, że kiedy zwierzęta laboratoryjne wykazywały objawy
chorobowe spowodowane podaniem szczepionki, a następnie umierały, nigdy nie
uznawano tego za zbieg okoliczności. Kiedy jednak u dzieci, którym podawano tę
samą szczepionkę, występowały podobne objawy lub śmierć, traktowano to jako
przypadek bądź skutek nieodpowiedniego ich traktowania przez rodziców lub
opiekunów. Kiedy te wyjaśnienia okazywały się niewystarczające, stwierdzano, że
cała ta sprawa jest "zagadkowa".

Opóźnienie w występowaniu niekorzystnych objawów na szczepionki jest raczej
normą a nie wyjątkiem. Tłumaczono to jako skutek immunologicznej
śródnaczyniowej złożoności antygenu (komórkowych lub bezkomórkowych organizmów
wywołujących koklusz), co w roku 1988 opisał Wilkins10. Stwarza to ogromny
problem dla lekarzy dokonujących szczepień i sprawia, że tworzą oni zależności
czasowe mające wykazywać, że w przypadkowych relacjach między podawaniem
szczepionek a występowaniem reakcji ubocznych występują określone
prawidłowości. Zwykle okres ten wynosi od 24 godzin do 7 dni. W rzeczywistości
większość niepożądanych reakcji na szczepionki występuje w późniejszym czasie i
z reguły uważa się, że nie mają one z nimi związku.

Wystarczy jednak tylko spojrzeć na ulotkę dołączaną do szczepionki przeciwko
wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, aby stwierdzić, że oprócz miejscowych
reakcji mogą wystąpić po niej znacznie groźniejsze objawy o neurologicznym
charakterze, takie jak parastezja czy paraliż, a także zespół Guillaina-Barre
a, zapalenie nerwu wzrokowego i stwardnienie rozsiane.

W roku 1996 Devin11 opisał przypadki występowania krwotoku siatkówkowego, który
spowodowany jest jego zdaniem nieodpowiednim obchodzeniem się z dzieckiem. Nie
wiedział, jak widać, że te same objawy mogą, a nawet występują po podaniu
szczepionki. W swojej pracy opublikowanej w roku 1990 Goetting i Sowa12 opisali
przypadki występowania krwotoku siatkówkowego u dzieci nawet po reanimacji
krążeniowo-oddechowej.

Wybrzuszenie ciemiączka spowodowane obrzękiem mózgu zostało opisane w roku 1979
przez Jacoba i Mannino13 jako bezpośrednia reakcja na szczepionkę DPT
(przeciwko dyfterytowi, kokluszowi i tężcowi). Opisali oni przypadek
siedmiomiesięcznego niemowlaka, u którego w dziewięć godzin po podaniu trzeciej
serii szczepionki DPT doszło

[fala9]

Opisali oni przypadek siedmiomiesięcznego niemowlaka, u którego w dziewięć
godzin po podaniu trzeciej serii szczepionki DPT doszło do wybrzuszenia
ciemiączka przedniego, poza tym zaczął on gorączkować i stał się rozdrażniony.

Siniaki i skłonność do krwawień są jedną z charakterystycznych cech choroby
objawiającej się brakiem krzepliwości krwi, czyli małopłytkowości
(thrombocytopenia). Tego typu objawy występują także jako efekt uboczny po
wielu różnych szczepionkach. Pierwsze z nich to łatwo powstające siniaki,
krwawienia i wysypki wybroczynowe. Małopłytkowość może doprowadzić do krwotoków
w mózgu i innych narządach (Woerner, 1981)14.

W swojej pracy z roku 1981 Cody15 podał, że w jednym przypadku na 1750
szczepień przeciwko DPT występują konwulsje, które mogą spowodować nie
wyjaśnione przypadki nagłych upadków dzieci, które potrafią już siedzieć lub
stać. Upadki te mogą powodować podłużne pęknięcia czaszki lub złamania kończyn.
Kiedy weźmiemy pod uwagę fakt, że dzieciom podaje się trzy dawki szczepionek
przeciwko DPT i OPV (doustna szczepionka przeciwko polio), wówczas okaże się,
że ryzyko wystąpienia niekorzystnych objawów po szczepieniu wzrasta do jednego
na 580 przypadków, a w przypadku pięciu dawek do jednego na 350. Oznacza to, że
duża liczba dzieci dostaje konwulsji między drugim i szóstym miesiącem życia,
około osiemnastego miesiąca oraz między piątym i szóstym rokiem. Konwulsje
występują często w czasie, gdy rodzice lub opiekunowie dziecka tego nie widzą.
Dziecko stojąc lub siedząc na podłodze, pada nagle do tyłu lub do przodu i
łamie sobie rękę.

Te zewnętrzne obrażenia fizyczne skłaniają wręcz do popełnienia błędu przy
stawianiu diagnozy, zwłaszcza że lekarze wykonujący szczepienia nigdy nie
przyznają, że szczepionka może doprowadzić u dziecka do poważnych obrażeń.
Często rutynowe poddawanie dzieci osiemnastu szczepieniom w ciągu sześciu
miesięcy od urodzenia może przyczynić się do wywołania u nich niebezpiecznych
obrażeń ciała.

Biorąc to pod uwagę system sądowniczy powinien być bardziej otwarty na
alternatywne wyjaśnienia problemu, jakim są obrażenia doznawane przez dzieci
pod wpływem szczepień. Sąd powinien być także bardziej rozważny, wysłuąc
opinii "ekspertów", którzy wypowiadając się na temat szczepień twierdzą, że
tylko intensywne potrząsanie dzieckiem może spowodować u niego krwotok
siatkówkowy. To twierdzenie wskazuje jedynie na ich ignorancję. To właśnie
tacy "eksperci" wciąż namawiają rodziców, aby szczepili swoje dzieci, bezkarnie
przyczyniając się w ten sposób do wzrostu liczby przypadków obrażeń, jakie
występują u dzieci po podaniu im szczepionki.


Wielka Brytania i epidemia odry, której nigdy nie było

Termin "syndrom Munchausena" odnosi się do osób, które zabijają lub krzywdzą
dzieci w celu zwrócenia na siebie uwagi. W latach osiemdziesiątych terminem tym
określano także przypadki, w których dochodziło do nagłej śmierci noworodków.

Według Meadowa (1995)16 termin "syndrom Munchausena" został początkowo
stworzony na potrzeby dziennikarzy. Używano go też w stosunku do osób
dorosłych, które miały skłonności do opowiadania nieprawdopodobnych historii na
swój temat, podobnie jak czynił to fikcyjny baron von Munchausen, który
twierdził, że latał balonem. Obecnie terminu "syndrom Munchausena" używa się
też w stosunku do rodziców, którzy zmyślają różne historie na temat chorób
swoich dzieci.

Termin "syndrom Munchausena" może okazać się cenny i pomocny przy opisywaniu i
dokumentowaniu przypadków umyślnego krzywdzenia dzieci przez rodziców, którzy
trują lub wystawiają je na zbędną i często niebezpieczną terapię medyczną.
Coraz częściej jest to dla niektórych lekarzy także sposób na kamuflowanie
zauważonych przez nich prawdziwych efektów ubocznych podawanych w Wielkiej
Brytanii szczepionek, w szczególności przeciwko odrze (M) odrze-śwince-różyczce
(MMR) i odrze-różyczce (MR). Wiele tysięcy angielskich dzieci (według
niektórych szacunków nawet piętnaście tysięcy) zaczęło wykazywać oznaki autyzmu
w połączeniu z zaburzeniami jelitowymi po podaniu im w roku 1994 powyższych
szczepionek.

W roku 1994 i 1995 Biuletyn of Medical Ethics (Biuletyn etyki medycznej)
opublikował na ten temat dwa artykuły. W październikowym artykule z roku 1994
noszącym tytuł "Czy twoje dziecko rzeczywiście potrzebuje szczepionki przeciwko
odrze?" podano, że w listopadzie 1994 roku rząd Wielkiej Brytanii chce
rozpocząć akcję propagandową, której celem jest przekonanie ludzi do
konieczności masowych szczepień przeciwko odrze wszystkich dzieci w wieku
pięciu i sześciu lat.

Rząd twierdził, że ma to na celu zapobieżenie epidemii, która może nastąpić w
roku 1995. Jej skutkiem może być pięćdziesiąt zgonów na każde dwieście tysięcy
zachorowań. Według autorów artykułu od roku 1990 w Walii i Anglii zanotowano
łącznie zaledwie od ośmiu do dziesięciu tysięcy przypadków zachorowań na tę
chorobę. Jedyna epidemia, jaka w tym czasie wystąpiła, miała miejsce zimą na
przełomie roku 1993 i 1994 w Szkocji, gdzie odnotowano pięć tysięcy przypadków
zachorowań na odrę. Jednak w okresie między majem i sierpniem 1994 roku
wskaźnik zachorowań na tę chorobę gwałtownie zmalał. Tak więc nie istniały w
rzeczywistości żadne przesłanki, które wskazywałyby na możliwość wybuchu
epidemii.

W dziewięciostronicowym artykule pochodzącym z sierpnia 1994 roku można było
między innymi przeczytać, że 14 września 1992 roku Ministerstwo Zdrowia
pośpiesznie wycofało z użycia dwa rodzaje szczepionek przeciwko MMR (odra-
świnka-różyczka). Stało się to po przedostaniu się do prasy przecieku
mówiącego, że po podaniu tych szczepionek wzrasta ryzyko zachorowania na
zapalenie opon mózgowych. Obie szczepionki zawierały szkodliwe szczepy Urabe,
które jak się okazało, powodowały w jednym na tysiąc czterdzieści cztery
przypadki szczepień zachorowanie na zapalenie opon mózgowych (Yawata, 1994)17.

Bazując na epidemiologicznym domniemaniu, że w roku 1995 może wybuchnąć
epidemia odry, do której w rzeczywistości nie doszło, rząd Wielkiej Brytanii
próbował przeprowadzić podobną akcję ze szczepionką przeciwko różyczce. Owa
akcja masowych szczepień miała być eksperymentalną alternatywą dla dwuetapowego
programu szczepień przeciwko odrze-śwince-różyczce. Rząd Wielkiej Brytanii
umyślnie wprowadził w błąd rodziców w sprawie konieczności szczepień i ryzyka
związanego z odrą i szczepionką przeciwko niej. Ministerstwo Zdrowia Wielkiej
Brytanii złamało prawo Unii Europejskiej, które dokładnie określa sposoby
zawierania kontraktów i gwarantowania określonym firmom farmaceutycznym
możliwości prowadzenia kampanii związanych z masowym szczepieniem ludności.
Gdyby akcja szczepień, jaką chciał przeprowadzić rząd Wielkiej Brytanii udała
się, firmy farmaceutyczne mogłyby mówić o wielkim szczęściu. Stałoby się tak
dlatego, że właśnie kończył się termin ważności wyprodukowanych w roku 1992
szczepionek przeciwko odrze i różyczce, na które nie było praktycznie
zapotrzebowania.

Skutek akcji masowych szczepień był znikomy. I tak w roku 1995 w Anglii i Walii
wystąpił dwukrotny wzrost zachorowań na różyczkę w stosunku do tego samego
okresu z roku 1994 - 412 przypadków zachorowań w porównaniu do 217. Zanotowano
również sześć przypadków zachorowań na różyczkę kobiet ciężarnych. Dane
wskazywały, że w pierwszym kwartale roku 1995 odnotowano większą liczbę
przypadków (11) w stosunku do pierwszego kwartału roku 1994 (9). Poza tym
lekarze pracujący w szkołach informowali o ustaniu rozprzestrzeniania się odry
wśród dzieci. Higson (1995)18 opisał przypadek dwóch przedstawicieli
Ministerstwa Zdrowia Wielkiej Brytanii, którzy próbowali potwierdzić sukces
masowej akcji szczepień przeciwko odrze i różyczce za pomocą fałszywych danych,
które w ogóle nie odzwierciedlały rocznych raportów zawierających dane
dotyczące przypadków za

[fala9]

fałszywych danych, które w ogóle nie odzwierciedlały rocznych raportów
zawierających dane dotyczące przypadków zakażeń odrą. Stwierdził, że dane
zebrane na ten temat przez Ministerstwo Zdrowia nie uzasadniają konieczności
wyasygnowania aż tak wielkich kwot pieniędzy na prowadzenie tak drogiej akcji.
Rząd Wielkiej Brytanii wydał około dwudziestu milionów funtów na szczepionki
przeciwko odrze i różyczce, które miały stracić wkrótce ważność.

Obecnie część z tysiąca pięciuset rodziców uczestniczy w zajęciach, których
celem jest nauczenie ich, jak rodzić sobie z kłopotami, z jakimi borykają się
ich dzieci (często są to dzieci autystyczne, które mają także problemy z
jelitami).

Wakefield i jego współpracownicy opublikowali w roku 1998 w prestiżowym
magazynie medycznym Lancet artykuł, w którym opisali przypadki kilkunastu
dzieci, u których wystąpiły po upływie od jednego do czternastu dni od chwili
podania im szczepionek przeciwko M, MMR i MR objawy przewlekłego zapalenia
jelita cienkiego i okrężnicy.19 Przedstawili w nim również swoją teorię na
temat przyczyn zapadania dzieci na autyzm. Twierdzą oni, że autyzm jest
spowodowany "nadmiarem opioidu". Ich zdaniem jest to rezultat niepełnego
rozkładania się i nadmiernego wchłaniania peptydów jelitowych pochodzących z
takich produktów spożywczych jak jęczmień, ryż, owies i kazeina znajdująca się
we wszystkich produktach pochodzenia mlecznego będącego rezultatem uszkodzenia
jelit przez szczepionki. Peptydy te mogą wywoływać efekty opioidowe
bezpośrednio lub poprzez tworzenie ligandów z enzymami peptydowymi niezbędnymi
do rozkładania endogennych opioidów znajdujących się w centralnym układzie
nerwowym, prowadząc do rozregulowania prawidłowo działającego systemu
neuroregulacji oraz zaburzeń rozwoju mózgu.

W ostatnim czasie wielu brytyjskich rodziców zwracało się do mnie ze skargami,
że ich dzieci zaczęły po otrzymaniu szczepionek zachowywać się inaczej oraz
przejawiać podobne jak opisane powyżej problemy z jelitami. Lekarze, do których
zwracali się z tymi problemami, mówili im, że te objawy, które opisują, po
prostu sobie wymyślili, albo sami je spowodowali, aby zwrócić na siebie uwagę.
Używali przy tym określenia "syndrom Munchausena". To zachowanie lekarzy
przysparzało rodzicom jedynie cierpienia oraz wielu problemów rodzinnych, w
niczym nie pomagając ofiarom szczepień. Ich opowieści były wręcz przerażające.


Edukacja w sprawie zagrożeń wywoływanych przez szczepionki

Podsumowując należy stwierdzić, że szkody wywoływane przez szczepienia stale
rosną. Nie dość, że nie polepszają one zdrowia dzieci i innych pacjentów, to
jeszcze wywołują u nich poważne kłopoty zdrowotne oraz stwarzają wiele
problemów dla ich rodzin, czyniąc z nich ofiary ofiar.

Rodzice małych dzieci, które czeka seria szczepień, sami powinni ocenić, czy
warto je szczepić i narażać na poważne kłopoty zdrowotne. Powinni poznać
prawdziwe niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą ta nienaukowa, bezużyteczna i
szkodliwa procedura medyczna. Bez względu na ilość szczepionek, do których
przyjęcia namawia się ludzi, szczepienia nie są w Australii obowiązkowe
(chociaż liberalny minister zdrowia zapowiedział, że zamierza to zmienić w
najbliższej przyszłości, co zabrzmiało mi wręcz jak groźba) i rodzice nie muszą
poddawać im swoich dzieci. Rodzice, którzy ulegli tej politycznej propagandzie,
mogą doświadczyć na sobie w pewnym momencie gorzkiej prawdy - mogą zostać
oskarżeni o spowodowanie obrażeń u swojego dziecka, których rzeczywistą
przyczyną jest szczepionka.

Stale namawiam lekarzy, aby kierując się swoim doświadczeniem obserwowali i
starali się ustalić, czy dana choroba nie została wywołana przez szczepionkę.
Powinni uważnie słuchać, kiedy ich pacjenci, a zwłaszcza rodzice małych dzieci
mówią o efektach ubocznych szczepień.

Niezdolność do uważnego słuchania i obserwowania pacjentów może przyczynić się
do wzrostu liczby lekarzy, którzy zamiast leczyć będą szkodzić, zamiast pomagać
w rozwiązaniu problemu będą oskarżać i w końcu zatajać - nieważne czy będą to
robić umyślnie, czy nie, co zdarza się coraz częściej - przyczyny powstania
choroby z powodu swojej niekompetencji i niewiedzy. Zapewne "bumerang
Munchausena" byłby dobrym terminem na określenie tych członków medycznej
profesji, którzy mnożą ofiary swoich szkodliwych zabiegów, zwłaszcza szczepień.

Chciałabym przypomnieć wszystkim, którzy nadal sądzą, że korzyści płynące ze
szczepień znacznie przewyższają wywoływane przez nie szkody, że choroby
zakaźne, przeciwko którym szczepimy nasze dzieci, są im potrzebne, aby ich
system immunologiczny mógł dojrzeć. Przejście przez tego rodzaju choroby jest
dla systemu immunologicznego małego dziecka przełomowym wydarzeniem.
Zachorowanie na odrę powoduje w rezultacie powstanie ciał odpornościowych nie
tylko na tę chorobę, ale powstanie nieswoistej odporności na inne, o wiele
poważniejsze choroby, takie jak choroba zwyrodnieniowa kości i chrząstek
stawowych, niektóre rodzaje guzów, choroby skóry oraz choroby atakujące system
immunologiczny (Ronne, 1985)20. Przebycie świnki pozostawia z kolei w systemie
immunologicznym przeciwciała przeciwko rakowi jajników (West, 1966)21. Tak więc
nie ma potrzeby chronienia dzieci przed zachorowaniem na choroby zakaźne.

Co więcej, prowadzone jakiś czas temu badania nad systemem immunologicznym
dowiodły, że szczepionki wcale nie zwiększają odporności, a jedynie wyczulają
organizm - zwiększają jego podatność na zapadnięcie na daną chorobę (Craighead,
1975)22. Jak wiadomo, istnieją zaszczepione dzieci, które cierpią na chroniczne
dolegliwości chorobowe, takie jak astma czy ciągła infekcja ucha środkowego,
które są jednymi z wielu efektów ubocznych stosowania szczepionek; dzieci,
które wykazują objawy uboczne takich chorób, jak zapalenie płuc czy atypowa
odra, których wystąpienie kończy się w 12 do 15 procentach przypadków zgonami;
czy wreszcie dzieci, które mogą mieć poważne problemy ze zwalczeniem tak
pospolitej i nieszkodliwej choroby jak ospa wietrzna. Jest to skutek osłabienia
ich systemu immunologicznego przez szczepionki.

Kończąc, proszę wszystkich rodziców, aby zadali sobie kilka pytań. Czy
zauważyliście, jak usilnie promuje się szczepienia, używając do tego gróźb,
przymusu, różnego rodzaju oskarżeń oraz kar pieniężnych? Czy przytrafiło się
wam coś podobnego w przypadku innego produktu? Czy nie bylibyście podejrzliwi i
nie pytali, czy z produktem, który usilnie narzuca się konsumentom, jest
wszystko w porządku? Dlaczego tak wielu dobrze poinformowanych rodziców, w tym
również lekarzy, odmawia poddania swoich dzieci szczepieniom? Czy nie
powinniście być podejrzliwi w stosunku do całego systemu medycznego, który tak
bardzo na was naciska? Systemu, który nie chce wziąć odpowiedzialności za
spowodowanie obrażeń, jakie mogą wystąpić po podaniu szczepionki, i który
bezprawnie stara się pozbawić was waszego konstytucyjnego, demokratycznego i
legalnego prawa do kontroli zdrowia zarówno waszego własnego, jak i waszych
dzieci?

Dr Viera Scheibner
Tłumaczenie: Adrian Anaszczak
"Nexus" nr 1 (3) 1999

[krtek7]

Fala9, wielkie Dziękuję!

[fala9]

nie ma za co wyszperałam to niedawno w sieci

[agawa5]

moze jeszcze ktos cos ciekawego napisze?

[piastka]

Tutaj jest trochę o związkach szczepień z autyzmem:

www.dzieci.bci.pl/strony/autism/index.html
Między innymi dlatego nie zdecydowałam się zaszczepić dziecka potrójną
szczepionką przeciw odrze/śwince/różyczce. Musiałąm tylko napisać oświadczenie.
Podobnie nie zaryzykowałam szczepionki przeciw tężcowi u starszej córki, u
której stwierdzono zaburzenia pracy tarczycy prawdopodobnie na tle
autoimmunologicznym.

ALe lektura powyższych tekstów jest strasznie przygnębiająca...

Opóźniona nieprawidłowa reakcja na szczepienie

[aga162]

Może to trochę nie na temat, ale proszę pomóżcie. Przeczytałam z uwagą i
przerażeniem szczególnie argumenty przytaczane przez fala. Jestem w strasznej
rozterce co do szczepienia synka. Synek w wieku 2,5 miesięcy wylądował w
szpitalu. Było to 18 dni od podania szczepionki (Infanrix, Hiberix, Engerix -
czyli krztusiec, tężec, błonica, wirusowe zapalenie wątroby typu B). W szpitalu
bylismy ponad trzy tygodnie i tak na prawdę wyszedł bez 100% diagnozy.
Zdecydowano, że to rzadka choroba Kawasaki, ale nie wystapiło większość objawów
tylko dwa główne - gorączka ponad 5 dni (pomimo paracetamolu i antybiotyków) i
poszerzone naczynko wieńcowe w serduszku. Kiedy podali immunoglobuliny wszystko
ustąpiło. Początkowo podejrzewali w ogóle sepsę, bo wyszło mu bardzo wysokie
CRP w kierunku bakteryjnym, ale zadnych bakterii nie wyhodowano! Zanim lekarze
wymyślili tą Kawasaki, to zdążył niestety dostać 3 antybiotyki. Czy myślicie,
że mogła to być reakcja na szczepienie??? Lekarze sami do końca nie są pewni co
to było. A przecież podanie immunoglobulin (czyli przeciwciał) zwiększyło
odporność i mogło pomóc zwalczyć chorobę nie zależnie od tego co to za choroba.
Teraz mam drugie szczepienie. I tak przesunęłam sobie termin ze względu na tą
chorobę synka, ale zastanawiam się, czy wogóle powinnam szczepić
Nie chcę znów przeżywać tego koszmaru. Czy to mogło byc od szczepionki????

[anettaa1]

moja córcia wtedy 2,5 miesięczna 2 dni po szczepieniu DPT zaczęła sie
dusić,krztusić,nie mogła złapac oddechu,trzesły jej sie nogi,rączki,była blada
jak ściana,trafilyśmy do szpitala,leżałyśmy 3 tygodnie,3 antybiotyki bo niby
zapalenie płuc,ale objawó w w sumie nie było,oczywiście nikt nie przyzna ,że to
po szczepieniu,ale ja wiem,że tak,bo to wyglądało ja atak.Nie szcepie
narazie,nie wiem co robić,można sobie wybierac szczepienia,bo na teżca bym
szczepiła,ale u nas chcą teraz znowu DPT.TEŻ JESTEM Z ŁODZI