Pracujecie?

[magdalenka77]

Kurczę, moja Iza (prawie 6 miesięcy) ma wciąż fatalną skórę, ja na
diecie, w życiu się tyle nie nagotowałam co teraz (gotowanie kasz,
warzyw, pieczenie mięsa), do tego cuda z praniem wszystkich rzeczy,
smarowanie po kilka razy dziennie, kolędowanie po lekarzach. Mam
jeszcze dwu-latka, który też mnie potrzebuje, ale i opiekunkę do
pomocy (ale wiadomo-nie zastąpi mamy).

Macierzyński już przeleciał, wypoczynkowy się kończy, "wyżebrałam"
(bo inaczej się umawiałam i inne plany sobie szef porobił - a gościu
jest naprawdę w porządku) jeszcze 2 miesiące wychowawczego.

Odstawiać od piersi nie chciałabym, bo bardzo to lubię i - co tu
dużo mówić - wspiera moje słabe poczucie własnej wartości jako
matki ((

No i tu jest moje pytanie: da się te wszystkie rzeczy związane z
szeroko pojętą opieką nad małym alergikiem pogodzić z pracą
zawodową - pn-pt 8 godzin dziennie (na początki 7h ze względu na
karmienie)??? Żadnych dodatkowych zleceń nie chciałabym dawać
opiekunce, bo i tak będzie miała sajgon z dwójką dzieci...

Jak jest u Was?

[kruffa]

Zawsze wracałam po macierzyńskim do pracy, tyle że na pół etatu dopóki dziecko
nie kończyło 6 m-cy (z synem akurat bylam w domu 5,5 m-ca). Córki nie mogłam
długo karmić, syn był karmiony rok z "okładem". Dużo pomaga niania , ale jak
dwójka jest w domu to prasować często musimy sami. Jednak nieoceniona jest pomoc
nawet w drobiazgach - zamówienie i odebranie recept, drobne zakupy czy
ugotowanie dzieciom.
Moim zdaniem wszystko da się poukładać i znaleść jeszcze czas na parę innych
spraw. My oprócz tego mamy mnóstwo innych rzeczy których trzeba dopilnować i
jakoś się daje.

Kruffa

[mama_marunia]

1/2 etatu, to dla mnie idealane rozwiązanie i zamierzam tak pracować aż Młody
pójdzie do przedszkola.

[pacia811]

nie pracuje, jestem na wychowawczym
nie wiem czy ktoś podjąłby się opieki nad moim chorym dzieckiem,

Zuzia wymaga wielkiej opieki, trzeba ją bardzo często smarować,
przewijać, pilnować, żeby się nie drapała, i żeby ją nie swędziało,
przygotowywać spejalne kąpiele.....nie wiem cz komuś by się chciało

a poza tym obecnie leczym lamblie i candide, więc nie chce żeby ktoś
obcy był z moim dzieckiem

[mloda121]

pracuję na cały etat i zbawieniem jest dla mnie teściowa, której się
chce bo kocha małego, i go smaruje, pilnuje, karmi tak jak chcę,
trzyma mu dietę i tak dalej, a opiekunce tym bardziej powinno "się
chceć" skoro ma za to płacone; ta decyzja zależy od Ciebie - musisz
być przekonana, ze chcesz wracac do pracy albo nie, mnie przekonał
brak kasy na te wszytskie maści, lekarzy, itd. ale nie czuje ze to
jakis dramat

[setia]

na pierwsze dziecko wzięłam rok, na drugie 1,5 wychowawczego. nie wiem jak
miałabym isc do pracy kiedy cały dzień stoję przy garach; kazdy posiłek jest u
nas gotowany, dzieci nie jedzą nic "gotowego". na dodatek zadna babcia nie moze
się teraz zająć dziećmi, no może w przyszłym roku.

[mw115]

Ja wróciłam do pracy po pierwszym dziecku jak synek miał 6 m-cy,
karmiłam go dalej do 10 m-ca piersią został z teściową. Z drugim ( a
z zasadzie z dwójka już, róznica 2 latka 2 m-ce) byłam aż młodszy
skończył 8 m-cy. Zostali oboje z tesciową. Potem starszy poszedł do
przedszkola ale sie nie nachodził, siedzi w domu chory ciągle. Nadal
karmię młodszego piersią, też gotuję dla nich i dla siebie i piekę
wszystko sama. Żadnych gotowych słoiczków, oprócz deserków nie
uzywam. Utrudnieniem jest niestety że musimy ich codziennie wozić do
teściowej, niby blisko, ale zawsze pakowanie maluchów, wozenie w te
i we wte to kłopot jakby nie było.
Ja korzystam z pomocy opiekunki jakieś 1-2 razy w tygodniu jak
potzrebuje coś załatwić, zeby nie obciążać juz teściowej dodatkowo,
warto miec kogoś w zanadzru, szczególnie że mój mąż wraca wieczorem.

[aska_kit]

Moja córeńka ma teraz skończone 6 miesięcy. Ja po macierzyńskim i 2
tygodniach wypoczynkowego wróciłam do pracy.
Mała nie zna smaku mleka modyfikowanego, 2 razy dziennie ściągam
mleko w pracy i raz wieczorem w domu.
Na codzień córcia chodzi do żłobka, a jak jest chora, to zostaje z
opiekunką w domu.
Jest ciężko, ale da się wszystko pogodzić. Nam dużo pomagają panie
ze żłobka (np. nauczyły moją córeńkę jeść łyżeczką).
Z alergią borykamy się od skończenia przez nią półtora miesiąca.
Jest coraz lepiej (moze to zasługa pogody???) ale nie ma już ranek w
zgięciach łokci i pod kolankami.

[e-florka]

Mój synek też już ma 6 miesięcy i jest alergikiem. Oczywiście smaruję go różnymi
dziwnymi specyfikami, bierzemy górę leków które mają mu pomóc a nie pomagają a
ja od 3 miesięcy jestem na ostrej diecie eliminacyjnej, która nie przynosi
żadnych rezultatów.
2 tygodnie temu musiałam podjąć decyzję czy wracam do pracy czy zostaje z
synkiem w domu. I zostałam. Po prostu nie wyobrażam sobie, że mogę go z kimś
obcym zostawić. Wiem, że to nie rozsądne ale chyba w moim przypadku jeszcze nie
została przecięta pępowina.

To chyba nie wygląda najlepiej

[kkraksa1]

Ja wróciłam do pracy na cały etat zaraz po macierzyńskim, mały na
codzień chodzi do żłobka i Panie są tam cudowne bo bardzo go pilnują
żeby nie chwycił czegoś niedozwolonego. U nas też wszystko sama
gotuję i noszę do żłobka codziennie, piekę chlebek, z gotowych dań
nadaje się tylko deserek gruszka. I tak już od ponad roku, mały 3
listopada skończy 1,5 roku, ja czasami ryję nosem po betonie, ale
cóż ekonomia - to niealergizujące jedzenie pochłania sporo kasy i z
jednej pensji byłoby ciężko. Zawsze w takich momentach gdy mam już
dość pocieszam się tym, że to tylko alergia i mogło być gorzej i
jakoś ciągnę dalej, choć czasem jest cięzko, ale czego się nie robi
dla swojego dziecka. Pozdrawiam, napewno podejmiesz słuszną dla Was
decyzję.