Procedury adopcyjne

[o.l.e]

Mam kilka pytań:
Jak wyglądają procedury adopcyjne?
1.Do ilu lat trzeba mieć i wjakiej sytuacji finansowej być aby zaadoptować
dziecko w wieku do 2lat.
2. Jak długo się czeka na takie dziecko i czy można wybrać płeć dziecka oraz
zabierac je na weekendy żeby lepiej je poznać.
3. Czy można przed adopcją dowiedzieć się z jakiej rodziny pochodzi dziecko?
Czy jest z rodziny patologicznej?
Pozdrawiam i z góry dziękuję.

[mamakasia40]

mieliśmy 35 lat gdy adoptowaliśmy syna sytuacja materialna średnia czekaliśmy
rok włącznie z pół rocznym kursem mieliśmy prawo wyboru płci ale nie
skorzystaliśmy na zasadzie co bóg da można zasięgnoć wiadomości orodzinie
dziecka ale my nie chcieliśmy wiedzieć czy to rodzina patologiczna natomiast
dostaliśmy dokładne informacje na temat zdrowia dziecka bo to jest istodne dla
nas isyna powodzenia

[olga721]

Procedury adopcyjne polegają na tym, że po zgłoszeniu się do ośrodka
adopcyjnego musicie dostarczyć niezbędne dokumenty (zaświadczenia od lekarza,
od psychiatry, opinie z zakładu pracy, zaświadczenie o zarobkach, akt slubu
itp.), następnie czekacie na kurs. Przechodzicie kurs i po otrzymaniu
świadectwa czekacie na dziecko. Wiek nie ma znaczenia. Ale przyjmuje się, że
różnica między rodzicami a dzieckiem nie powinna przekraczać 40 lat. Jesteście
starsi, to można adoptować starsze dziecko.
Czeka się na dziecko w zależności od ośrodka. W większych miastach, z tego co
czytam i słyszę czeka się ponad rok, w mniejszych trochę krócej.
Oczywiście, że płeć można wybrać. Zanim zobaczycie dziecko dostajecie pełną
informację o stanie zdrowia dziecka i o jego rodzinie (oczywiście bez
szczegółów typu adres, nazwisko itp.). Możecie odmówić albo zdecydować się.
Wtedy przedstawiają wam dziecko. Jeżeli w chwili spotkania z dzieckiem
stwierdzisz, że to nie jest twoje dziecko też możesz zrezygnować i nie
przekreśla to cię w dalszym oczekiwaniu.
Nie wiem jak z zabieraniem dziecka na weekendy. Dziecko do 2 lat to malutka
istotka, pragnąca miłości (jak każdy człowiek) i nie wiem, czy nie byłoby to
krzywdzące dla takiego dzieciaczka, gdybyś np. po pewnym czasie przestała je
zabierać bo okazałoby się, że nie akceptujesz tego dzieciaczka. Wydaje mi się,
ze jest to już kwestią psychologów i oni wiedzą najlepiej, zresztą pracownicy
ośrodka adopcyjnego też.

[kasiapfk]

Nie chcę byc nie grzeczna, ale nie wydaje mi się,żeby dzieci z dobrych domó
były adoptowane. Poza tym, co oznacza rodzina patologiczna?
Z moich obserwacji wynika,że NIE MA rodziny, w któej nie byłoby jakiegokolwiek
zaburzenia społecznego. Raz są to rodzice, raz rodzeństwo dzadków czy też
dalsza rodzina. Często, gęsto ukrywane skrzętnie przed dziećmi czy dalszym,i
krewnymi, a już profesorskie rodziny borykające się z alkoholizmem to
przysłowiowy przykład.
Zatem, dlaczego większośc pytajacych o adopcję tak bardzo nie chce
patologicznych przodków dziecka?
I czy rodzina oddająca dziecko do adopcji nie jest w pewien sposób patologiczna?

Zdezorientowanym polecam: "Geny czy charakter" - niestety nie pamiętam autora.

[zuella]

Może tym ludziom chodzi np. o to czy nie było jakichś zbrodni w rodzinie.A tak
z innej beczki to załóżmy, że oboje z mężem zarabiamy najniższą krajową-
przynajmniej tak jest w dokumentach, to czy to nas przekreśla jako kandydatów
na rodziców? Czy jeżeli oboje pracujemy to może ktoś w tym czasie zajmować się
dzieckiem?

[leli1]

w zasadzie nie ma sztywnych reguł dot. zarobków. Ma byc tak, aby rodzina była w stanie normalnie funkcjonować. Zaś co do opieki nad dzieckiem, myśmy na takowe pytanie odpowiedzieli zgodnie z prawdą, że po macierzyńskim i maxymalnie wybranym urlopie wypoczynk. wracam do pracy. Nie dyskwalifikowało nas to. Myślę, że OA patrzą realnie, nie każdy może sobie pozwolic na uszczuplenie dochodów o jedną pensję.

[honi_29]

Mój synek ma 2 latka i nie wyobrażam sobie jak 2 letnie dziecko,zresztą w ogóle
jakiekolwiek dziecko móc sobie "wypożyczać" na weekend.Dziecko to nie
maskotka,chociaż nie dziwię się,że chcielibyście je bliżej poznać.