Poszukiwanie rodziców biologicznych.

[aszkerson]

Witam.
Mój partner bardzo chciałby odnaleźć swoich biologicznych rodziców. Chodzi w sumie o znalezienie jego prawdziwego nazwiska, do którego ma zamiar wrócić (rodzinka adopcyjna nieźle dała mu popalić i po prostu nie chce nosić ich nazwiska). Czy ktoś może mi powiedzieć, od czego mamy zacząć? Jechać do domu adopcyjnego? Czy takie dane jak nazwisko rodziców biologicznych będzie w aktach? Z tego, co wiem, to jego rodzice na początku go chyba nawet odwiedzali.. Jego rodzina adopcyjna nie chce mu zdradzić tego nazwiska, choć wydaje mi się, że oboje je znają.
Z góry dziękuję za odpowiedzi, pozdrawiaMy!

[thibaut]

Hej,wiec mosi zglosic sie do Urzedu Stanu Cywilnego najlepiej w
miescie ktorym sie rodzil i tam otrzyma orginalny akt urodzenia na
ktorym znajduja sie wszystkie dane rodzicow biologicznych a takze
imie i nazwizko jakie mu nadano po porodzie.Pozdrawiam

[aszkerson]

I to wszystko? Więc to prostsze, niż myśleliśmy?!

[aszkerson]

Tak się zastanawiam.. Czyli w USC będą dane o tym, że mój chłopak
zmieniał nazwisko mając 4-5 lat, tak? Jeśli pokaże swój dowód
osobisty, to będą wiedzieli, o co chodzi? Hmm.. Pytam, bo nie znam
się na tym

[thibaut]

Jezeli wie ze jest adoptowany to tak wystarczy sie zglosic do USC i
zazadac odpisu orginalnego aktu urodzenia,poniewasz po adopcji
dziecko ma tylko "skrucony odpis aktu"gdzie zostaly zmienione dane
dziecka i rodzicow .Mosi byc oczywiscie pelnoletni i tylko osoba
ktora byla adoptowana ma prawo do informacji i poszukiwania.Ja tez
bylam adoptowana wiec znam troche procedure.Pozdrawiam

[aszkerson]

Dzięki wielkie! Jest pełnoletni, mamy zamiar się pobrać, więc nazwisko by się przydało takie, jakie on miał od początku
Dzięki i pozdrawiam!

[thibaut]

Gratulacje i powodzenia w poszukiwaniach! Serdecznie pozdrawiam.

[annakate]

jak słusznie zauważyłaś procedurę znasz "trochę".
To jest tak - jak człowiek się rodzi, to mu się sporządza akt urodzenia. Po
adopcji ten orygninany sie skresla, ale fizycznie zostaje zapis w księgach aktów
stanu cywilnego tyle, że nie wydaje sie odpisów - żadnych, ani skróconych, ani
zupełnych. Po adopcji sporządza się nowy akt urodzenia z wpisaniem rodziców
adopcyjnych jako rodziców - i z niego wydaje się odpisy, zarówno skrócone, jak i
zupełne.
Ponieważ zmieniając akt urodzenie zmienia się tylko dane rodziców ten oryginalny
znaleźć łatwo - data i miejsce urodzenia zostaja te same.

[phoebe10]

annakate, w przypadku adopcji całkowitej (takiej po zrzeczeniu się praw przez
matkę biologiczną) jest tak jak piszesz. W przypadku adopcji pełnej (takiej gdy
prawa rodzicielskie zostały odebrane rodzicom biologicznym) poprzednie dane
dziecka figurują w pełnym odpisie aktu urodzenia.

[annakate]

o ile przy adopcji pełnej nierozwiązywalnej (nazywasz ją całkowitą, niech
będzie) akt urodzenia nowy sporządza się zawsze, to przy pełnej z pozbawienia
sporządza się jesli tak sąd zarządzi. nie widziałam jeszcze, żeby nie zarządził.
popatrz na art. 48 i 49 prawa o aktach stanu cywilnego

[thibaut]

Hej,w moim przypadku miejsce urodzenia zostalo tez zmienione.

[dominikjandomin]

thibaut napisała:

> Hej,w moim przypadku miejsce urodzenia zostalo tez zmienione.

W tym momencie jest to fałszowanie danych.

[thibaut]

Napisz cos wiecej,interesuje mnie to???

[aszkerson]

Hmm. Nie wiem, jak to będzie z miejscem urodzenia mojego chłopaka. W
dowodzie ma Ozimek, ale mówił, że jego rodzice chyba formalności
załatwiali w USC w Opolu. Czy to możliwe?

[annakate]

mozliwe, jesli załatwiali je w roku kalendarzowym następnym po roku urodzenia
dziecka (czyli np urodzil się w listopadzie 1987 a załatwiali w lutym 1988) - po
zamnkieciu roku akta przekazuje się do archiwum, które prowadzą większe USC. Ale
jak ma PESEL to nie będzie problemu, znajdzie się.

[aszkerson]

Super, dzięki wielkie! Daliście mi, nam, nadzieję

[brakiss]

Od chłop się odwdzięczył swoim "rodzicom" za to, że postanowili go
wychować. Ciekawe czy równie szybko jak zmieni nazwisko zechce
zrezygnować z dziedziczenia majątku ludzi, u których się
wychował.... Nie ma jak to wdzięczność międzyludzka.....

[aszkerson]

Hmm.. Myślę, że nie możesz wypowiadać się na ten temat, ponieważ nie znasz sytuacji. I nie powinno Cię to obchodzić
Pozdrawiam!

[brakiss]

Dlaczego nie mogę się wypowiadać na temat, który został publicznie
poruszony?
Czy sprawa mnie nie dotyczy - bezpośrednio na pewno nie, pośrednio
(jako potencjalnego kandydata na rodzica zastępczego) tak.
Poza tym nie uwarzasz, że stawiając ten temat na forum, gdzie ludzie
zainteresowani są adopcją, który według mnie jest tematem dość
kontrowersyjnym (bo tu ludzie raczej są zwolennikami adopcji, a Ty
pokazujesz jak ona się może skończyć). Tym bardziej, że nie
przedstawiasz nic co mogłoby uzasadnić taką a nie inną decyzję
Twojej drugiej połowy (i tak od razu zaznaczam, że nie chcę Cię/Was
odzierać z prywatności).
Swoją drogą tę poradę mogłaś uzyskać na forach o tematyce strikte
prawnej...
Pozdrawiam!

[thibaut]

No coz,taka jest rzeczywistosc;zawsze znajdzie sie ktos co ma
potrzebe madrowania sie!!!

[aszkerson]

Możesz się wypowiadać, ale jak to jest, wypowiadać się, gdy nie zna się meritum sprawy? Nie muszę przedstawiać czegoś, co uzasadnia naszą decyzję- to nasza sprawa. Zadałam tylko pytanie, jak możemy zdobyć te dane i już- powiedzmy- znam na nie odpowiedź. Pozdrawiam i zdrowia życzę!

[thibaut]

Dokladnie,pozdrawiam!

[leli1]

nie nam oceniac, a autorka pytała o konkretna rzecz, a nie o porade w temacie "nieudanej?" adopcji.
A przy okazji, adopcja z wdzięcznością nie powinna miec za wiele wspólnego, myslę, że jeśli się nad adopcja zastanawiasz, to nie powienieś tych dwóch słów łączyć, bo juz samo ich łączenie może przesądzic o udanej bądź nie adopcji.

[ominika]

Przepraszam, ze podpinam się pod cudzy wątek - jestem adoptowana
przez jedno z rodziców - ojca. W skróconym akcie urodzenia, który
miałam w ręku przy okazji slubu cywilnego to on widnieje jako
ojciec, Ale pamietam swój pierwszy akt urodzenia - głupia historia -
dowiedziawszy się od życzliwych, że mój tata nie jest moim tatą -
przekopalam rodzicielskie półki z dokumentami. I w tym akcie dane
ojca były dziwną kompilacją - imię było imieniem ojca biologicznego,
ale nazwisko było nazwiskiem panieńskim mojej matki. Nie zależy mi
na odszukaniu tego człowieka, ale chciałabym wiedzieć, kim był -
moja matka nigdy nie miała odwagi mi o nim opowiedzieć. Wszelkie
moje pytania traktowala jako mega nielojalnośc. teraz jestem w
trudnej sytuacji - adopcyjny ojciec ogłasza wszem i wobec, że nie
jestem jego córką. Czuję się do doopy - jakbym wzięła się zniką.
Chciałąbym mieć jakiś grunt i cośo sobnie wiedzieć. A tak poza tym -
czy istnieje mozliwość rozwiązania adopcji na wniosek dziecka? Mam
już dość upokorzeń i bólu, nioe chcę zadnych spadków, zachowków i
innych należnosci. chciałabym uwolnić się od tego pietna wciąż
niechcianego dziecka.
sorry, ale chyba mi się wylało...

[aszkerson]

Wiesz, nie znam się na tym kompletnie. Załóż nowy wątek i spytaj! Na
pewno ktoś Ci odpowie. Nie sądzę jednak, żeby dało się rozwiązać
adopcję.
Pozdrawiam!

[thibaut]

Hej,tez nie bardzo znam odpowiedz na twoje pytanie.Powiem tak,tez
bylam adoptowana i nie wesolo mialam,zerwalam po prostu wszelkie
kontakty od roku i chodze na terapie.Dzisiaj czuje sie lepiej mam
wspanialego meza i synka tylko to sie liczy!Glowa do gory,zycie jest
krotkie nie pozwul zeby Ci ktos marnowal przyszlosc,nie warto
marnowac energii na nie ktorych ludzi.Serdecznie pozdrawiam!

[aszkerson]

Kurczę, mam ochotę z Tobą porozmawiać na gg
12772886.
My z moim chłopakiem zdecydowaliśmy się na założenie rodziny właśnie po to, żeby on poczuł, że ma kogoś, kto go naprawdę kocha i zawsze przy nim będzie. Był adoptowany w wieku 4-5 lat. Dużo pamięta.
Dzidzia na świat przyjdzie w maju, a my jesteśmy bardzo szczęśliwi
PozdrawiaMy!

[thibaut]

Hej, na gg mnie nie ma ale moge Ci podac moj adres e-
mail:[e-mail] (nie mieszkam w Polsce juz od 16
lat,dlatego tez przepraszam za moj jezyk nie zbyt gramatyczny).Jak
masz ochote to napisz!Serdecznie pozdrawiam.

[ominika]

Z jednej strony macie dziewczyny rację- przeszłość potraktować jako
historię, odstawić na półkę , skupić się na teraźniejszości. Od 12
lat jestem mężatką, mam cudownego faceta, dwoje niezwykłych dzieci i
poczucie, że znalazłam swoich ludzi na ziemi. Ale czasem dopada mnie
taki dziwny ból i żal, jakaś taka pierwotna potrzeba odnalezienia
początku, jakieś irracjonalne pragnienie posiadania wszystkiego na
swoim miejscu. Racjonalnie wiem - bio ojciec proponował kasę na
skrobankę, adopcyjny okazał się emocjonalnie niepełnosprawny w
temacie rodziny. A na dodatek jeszzcze moi rodzice się wlaśnie
rozwiedli. W sumie dobrze. Tyle tylko, że sytuacje, które miały
ostatnio miejsce pokazują dobitnie i boleśnie, że to ja wypadłam z
rodziny - rodzinna uroczystość, zaproszeni wszyscy oprócz mnie - bo
przeciez moja obecność wprowadziłaby napięcie. Czuję sie niefajnie,
bo tracę nawet siostry, o relacje z którymi dbałam zawsze - zawsze
były dla mnie ważne, ich potrzeby, prośby o pomoc stawały się
priorytetówe. Takie chore przekonanie, że jako ta przyrodnia i
nieswoja muszę na pewne rzeczy zasłużyć. dojrzewam do decyzji o
pewnej separacji. Nie mam siły już dłużej być gorszą córką i gorszą
siostrą. Chyba jednak wolę nimi nie być... I wiem, że to też wcale
nie będzie łatwe, ale może będzie mniej boleć...

[thibaut]

Nawet nie masz pojecia jak Cie rozumiem!!! Zawsze gorsza,
ponizana,nie dowartosciowana(slowa jakie najczesciej slyszalam:ty
glupku,ty debilu , ty matole lub oddamy cie tam skad
jestes).Prezenty zawsze dla jednej a nie dla drugiej pod pretekstem
ze nie zasluzylam(do siudmego roku zycia bylam jedynaczka a
nastepnie urodzila sie moja siostra,naturalne dziecko moich rodzicow
adopcyjnych a moj koszmar zyciowy).Zawsze chcialam zeby nasze
relacje byly ok,staralam sie pomagalam jak moglam byl problem
przyjezdzalam.Natomiast do mnie nawet nikt nie zadzwonil zapytac jak
sie czuje tak po prostu,moglam czekac tygodniami az sie ktos odezwie
ale jak pieniazki byly potrzebne to znali moj nr.tel. Tak wiec mogla
bym wymieniac godzinami,no coz nie chodzi tu o mnie ale o
Ciebie,moja pani psycholog powiedziala ludzi nie zmienisz jak oni
tego nie chca.Glowa do gory nie jestes SAMA!!!!

[thibaut]

Mam ochote jeszcze dopisac powiedz sobie Masz dwie wspaniale
pociechy 12 lat malzenstwa,w naszych czasach to sukces!!!Staraj sie
by Twoja rodzina byla zwiazana i mocna czego nie Mialas nie Masz Ty.
A gdy ten bol i zal Cie dopada zrob cos dla samej siebie (cos co
lubisz cos przyjenego i powiedz sobie "mam was w d... nie pozwole
zebyscie mnie zniszczyli".Pozdrawiam serdecznie.

[kaparka]

Zrobił się ciekawy watek o adopcji z tej drugiej strony - adoptowanego dziecka i
tego, że nie zawsze przebiega wszystko idealnie.
Taki wątek przydałby się też oficjalny i większy, uświadomi tym rodzinom, które
chcą adptować dziecko, jaka to odpowiedzialność.

Ja mam cicha nadzieję, że jest też wiele (dużo więcej?) szczęśliwych
adoptowanych dzieci...

[aszkerson]

Witam!
Moim zdaniem, niektórzy ludzie po prostu nie powinni mieć dzieci. Przykro mi, że tak mówię, ale są ludzie, którzy myślą, że dziecko to miniatura dorosłego i tak go traktują. Takie dzieci mają przechlapane. W wieku kilku lat pracują na gospodarce zamiast chociażby kopać piłkę czy tam siedzieć w piasku. Poza tym, skoro takie dziecko wie, że zostało adoptowane, wie, że ma inne nazwisko naprawdę, stara się porozmawiać na ten temat z rodzicami, a oni nie potrafią podjąć tematu, tylko się wydzierają, jakie to dziecko jest beznadziejne, niewdzięczne, to chyba coś tu nie gra. Nie wiem, ile trwa cały proces adopcyjny, ponoć długo. Ale chyba niewystarczająco długo, żeby poznać psychikę przyszłych rodziców. Ja jestem załamana, jak patrzę na potencjalnych teściów, na ich staroświeckie podejście, jakieś chore zabobony i poglądy. To moje zdanie.

[kawka74]

Kiedyś, kiedy Twój partner został adoptowany, nie było tak ścisłych procedur
sprawdzających kandydatów na rodziców adopcyjnych.
Czasem zdarzało się tak, że brało się dziecko 'na wychowanie', niczym w 'Ani z
Zielonego Wzgórza', gdzie Cuthbertowie chcą adoptować chłopca, który przede
wszystkim ma pomagać Mateuszowi w gospodarstwie.
A to, że nie wszyscy nadają się na rodziców, to pewne - i dotyczy tak rodziców
adopcyjnych, jak i biologicznych.
Doradzałabym pewną ostrożność w kontaktach z rodziną biologiczną. Przy takich
relacjach z rodziną adopcyjną może w Twoim partnerze pojawić się cień nadziei,
że oto znajdzie swoją prawdziwą rodzinę, a może być tak samo albo gorzej.
Kwestia nazwiska - tak, ale z kontaktami trzeba uważać.

[aszkerson]

Wiem, to samo mu mówię. Skoro zostali pozbawieni praw, to już o czymś
świadczy..
PozdrawiaMy!

[calama]

a nie łatwiej i jakoś tak bliżej sercu byłoby gdyby przyjał Twoje
nazwisko?
Nie chce mieć rodziców adopcyjnych - jego sprawa
ale biologiczni skoro zostali pozbawieni praw to chyba też nie
fajnie mieć po nich nazwisko...

[milka1951]

Ominika, przeszłośc można odstawić na półke, ale dopiero po
jej uporządkowaniu. Przeszłośc to jest fundament, na którym buduje
sie teraźniejszość i przyszłość. Mam adoptowaną nastolatkę i wiem,
że to dla niej ważne. Za jakiś czas pomogę jej skontaktować sie z
rodziną biologiczną. Dla niej szperam w literaturze obcojęzycznej
i znalażłam taką myśl wypowiedzianą przez nastolatkę u terapeuty,
że czuje sie jak niekompletne puzzle nie znając swoich korzeni.

Czy jednak nie jesteś troche przewrażliwiona na punkcie traktowania
przez rodzinę adopcyjną? Pytam, bo wiem, że moja córka nieraz
podejrzliwie ustosunkowuje sie do naszej rodziny, choć oni dawno
zapomnieli, że nie jest biologiczna.

[mielniczek1]

Witam.
Też byłem adoptowany wystarczy zwrócić się do właściwego USC tam gdzie
się urodził Twój partner i złożyć wniosek o Odpis zupełny aktu
urodzenia tam będą upragnione informację)
Pozdrawiam

[vanilia_cz]

nie wiem jak tu trafilam, ale to dobrze. jestem jeszcze bardzo mloda (24lata)
ale od wielu lat od nastolatki marze o tym zeby adoptowac dziecko, ktoremu dam
cieplo i milosc. czekam z decyzja az skoncze 30 lat, urodze swoje dzieci i wiem
ze jesli ta chec dawania milosci nie zmaleje to chcialabym adoptowac dziecko.
czytam wasze wypowiedzi i tak mi sie smutno zrobilo, jak ktos kto adoptowal moze
sie tak zachowywac? normalnie wsciekla jestem! tego najbardziej sie boje, nie ze
ja sie zawiode, ze dziecko nie doceni bo nie o to mi chodzi ale o to ze to ja
zawiode, ze nie dam tego wszystkiego co chcialabym dac pozdrawiam

[tatiana1973]

To wszystko zależy od wielu czynników.Ja również byłam adoptowana,ale
dostałam tyle miłości,ciepła i wsparcia w okresie buntu,że nie
potrzebowałam szukać biologicznej rodziny.Kocham moich rodziców
adopcyjnych,na co dzień przecież w ogóle się o tym nie pamięta.Dali
mi dom,rodzinę i zaspokoili wszystkie potrzeby emocjonalne,po co więc
miałabym szukać wiatru w polu?Dziś sama mam swoją rodzinę,adoptowaną
córkę i wszystko układa się dobrze,nie ma jak na razie większych
problemów.Kiedy jednak nadejdą,wiem,że sobie poradzę,bo mam wsparcie
i miłość rodziny.

Tatiana!

[phoebe10]

Dzięki za ten post!