dom czy duze mieszkanie w centrum?

[syla113]

co bycie wybraly dom pod warszawa, czy mieszkanie w centrum spore, z tarasem
itp....pytanie w szczegolnosci do emam mieszkajacych w domu.
jak to jest czy jest duzo pracy przy takim domu?czy to sie oplaca?jakie macie
odczucia?nie przeszkadza wam ze wszedzie jest daleko?
bo ja niedlugo bede musiala wybrac, i szczerze mowiac wolalabym mieszkanie
(wszedzie blisko, o niczym mysle typu dach, plot-myslec nie musze, mniej do
sprzatania, jako minus -czynsz)

[ania.freszel]

Mieszkam w domu z ogrodem, na Starym Bemowie, wczesniej mieszkalam z rodzicami
w Centrum.
Powiem Ci tak: wszystko ma swoje wady i zalety. W Centrum prawie wszedzie
blisko , dojazd nie dluzej niz pol godziny. Ale z drugiej strony chałas i tlum
ludzi a ja osobiscie tego nie lubie.
Jak sie mieszka w domku nie masz z dolu i z gory sąsiadów ktorym przeszkadza
dziecko, albo to ze bierzesz kąpiel o 12 w nocy. I zawsze w lato mozna zrobic
grilla w ogrodzie. Latem jest cudownie - sporo pracy owszem, ale jesli ktos to
lubi... Poza tym cisza i spokoj. No i nie placi sie czynszu tak wiec oplaty
mamy naprawde niewielkie.
Z drugiej strony wszedzie daleko i bez samochodu byloby nam b. ciezko. A
autobusem do Centrum jakies 40 min. mimo ze swietne połaczenia. Poza tym strach
wyjechac bo zlodzieje, rok temu wlamali nam sie do garazu, gluche telefony. No
ale wiadomo wszedzie dzis trzeba uwazac.
Ja osobiscie nie zamienilabym sie na zaden apartament w Centrum, inna sprawa ze
jak jade "do Warszawy" jestem chora na sama mysl o tym pospiechu i chamstwie na
drodze

[inia25]

Mieszkam w domu w jednej z warszawskich dzielnic. Z chęcią już niedługo
przenoszę się do mieszkania. W domu jest sporo pracy. Zima musisz odsniezac
przylegly do ogrodzenia chodnik, bo straż miejsak wlepi mandat. Cos sie zepsuje
naprawiasz sama i inwestujesz sporo kasy. O ogrzewaniu i jego kosztach t o juz
nie wspomne..... Domu na dłuzej nie mozesz zostawic samego... Ale sa plusy,
mozesz na tarasie pic kawke w szlafroku, nikt cie nie podglada. Masz spokoj od
wspomnianych sąsiadów.
Obie strony maja plusy i minusy.
Ja wybrałabym Warszawe i mieszkanie.

[kawka791]

Nie mieszkam w centrum ale w bloku od 8 lat,a wcześniej mieszkałam w domu na
wsi i właśnie tam się najlepiej mieszkało.Dzieci w każdej chwili mogą wyjść na
podwórko, można zaprosić spore grono znajomych którzy zachowują się głośno i
nikt się nie czepia.Jednak w bloku płacisz czynsz i nic cię nie obchodzi a w
domu jak coś się stanie to musisz sama to naprawić i czasami słono
płacisz.Jednak teraz wybrałabym DOM

Powodzenia

[sowa_hu_hu]

tylko dom!!! jesli masz samochód... nie da sie porównac mieszkania w centrum do
domu... no chyba ze ktoś lubi huk miasta...

[e5121]

A po co w Centrum miasta? Jest piękny Zoliborz, Mokotów (choćby okolice
Belwedreskiej i Krasickiego z parkami) i nie masz huku i masz blisko do
Centrum. Ja mieszkam prawie cały czas na Bródnie, ale przyjdzie czas,że mimo
sympatii rzucę je w cholerę nawet dla mniejszego mieszkania w w/w
dzielnicach.Niedobrze mi się robi jak muszę rano przedzierać się przez
zakorkowane mosty.Czasem i godzina to mało.Teraz kupujemy ostatnie choć duże i
ładne mieszaknie na Bródnie. Ale to już ostatni raz.

nigdy, przenigdy w centrum...

[kalina_p]

chyba, że jestes takim typem człwoieka, który wytrzyma w centrum. ja mieszkałam
2 m-ce w centrum Warszawy i uciekałam, gdzie pieprz rosnie, byle dalej od
spalin, halasu, tłoku, betonu...

[syla113]

ciezki wybor....a jak z dziecmi , moj synek jakbym wybrala mieszkanie w
warszawie bedzie mial bliziutko do podstawowki, gimnazjum, liceum ze o studiach
(na ktore mam nadzieje pojdzie)nie wspomne, bez autobusow itp, a w domu to
jedna osoba musi dzieci wozic i przywozic wiec jak ma pracowac?chyba ze dzieci
beda sie szwedac gdzies albo siedziec w jakiejs swietlicy dopoki mama lub tata
pracy nie skoncza.....nie chyba jednak mieszkanie, a mozna takie kupic ze ma
sie taras i nikt tez nie widzi i mozna w szlafroku kawke pic

[sowa_hu_hu]

czym innym jest tez mieszkanie w samym centrum a dzielnicy takiej bardziej
spokojnej , cichej...
ja nie wyobrazam sobie np mieszkania przy Alejach w Krakowie - jakas masakra...
natomiast tutaj gdzie mieszkam teraz jest cisza , dojazd do centrum super!
ale i tak jakbym miła wybierac wybrałabym dom! ale tez oczywiście nie na jakimś
wypi..wie (ups) - tyle że ja nie mam prawa jazdy...

ano

[kalina_p]

pewnie, dom to juz jakis klopot - dowożenie, brak blisko szkoły/kina/kolegów
itd...
Ale ja osobiscie nie moglabym za zadne skarby mieszkać w Centrm. Jakaś
dzielnica spokojna, jak warszwskie Bielany, to co innego. I nie chodzi tu o
taras czy cos takiego, tylko wyobrax sobie, że z tego mieszkania czasem
wychodzisz...gdzie? Na najbardziej ruchliwe skrzyzowanie, w huk, hałas, smród,
tłumy spieszacych sie białych kołnierzyków...fuj.
Fajne mieszkanie w spokojnej, zielonej okolicy z dobrym dojazdem to jest jak
dla mnie najlepsze rozwiązanie.
Na dom sie szykuje na emeryture chyba dopiero

Poza tym na spokojtch"poddmiejskich" prawie osiedlach sa szkoly, przedszkola, a
dojazd do uniwersytetów itd. nie najgorszy, jak poszukasz. A dzieci, jak pójda
na studia, to sie juz pewnie i tak z domu wyniosa))

[clk]

Ja mam cos pomoiedzy
Mieszkam w Gdyni, w "szeregowcu". 2 pietrowym, my mieszkamy na dole w 3
pokojowym mieszkanku. Mamy ogrodek, jest bezpieczne, bo sasiadow niewiele, a
caly teren jest zamkniety.
To akurat cos dla mnie pomiedzy - dom odpada, mieszkanie tez ciezko.

[burza4]

zależy co dla ciebie jest ważniejsze - czy komfort typu cisza, przestrzeń, czy
komfort typu sklep/szkoła w zasięgu ręki

moi znajomi właśnie zrezygnowali z domu pod Warszawą na rzecz mieszkania w
mieści, mimo, że mieszkanie jest o wiele droższe. Powód - codzienne dojazdy -
od 1,5 do 2 godzin w jedną stronę. Dzieci trzeba dowozić do szkoły, albo
opłacać prywatną (bo szkół na nowych osiedlach brak i dzieci uczą się na
zmiany), jest problem z opieką (dziecko zachoruje, babcię trzeba
dowieźć/odwieźć, bo np. do autobusu 2 km na piechotę). Zakupy z dziećmi, wizyta
u lekarza, głupie kino - to cała wyprawa. Córka innych - dojeżdza sama do
liceum w Warszawie - wstaje o 6 rano, wraca o 6 wieczorem. Życia towarzyskiego
brak, bo koledzy w Warszawie, dzieci są trochę wyalienowane, chyba, że dom na
osiedlu młodych rodziców.

Co do opłat - to nie wiem, czy czynsz jest wyższy niż koszty utrzymania domu
(tym bardziej wlicając w to naprawy na twój koszt). Bez tych napraw - wychodzi
nam średnio ok. tysiąca zł miesięcznie za dom.

[mamamonika]

My budujemy dom, ale w mieście. W cichej okolicy, ale do centrum - rzut beretem
nawet nie jest...
W Warszawie trzeba wybrać - albo dom i dalekie peryferia, albo miasto, ale
mieszkanie. My z mężem mamy taka pracę, że moglibyśmy mieszkać na Łysej Górze,
ale logistyka związana z dzieciakami nawet teraz, jeszcze w blokowych realiach
nie jest łatwa i trochę czasu zajmuje...
Ja wybrałabym jednak dom, ale w miejscu, w którym dostępna jest przynajmniej
podstawowa infrastruktura umożliwiająca dzieciakom jako taką samodzielność -
szkoła, przedszkole, dobra komunikacja, jednak większe skupisko - nie
chciałabym skazać dziecka na samotne dzieciństwo bez kolegów. Na pewno w Wawie
takie marzenia by się realizowały dłużej - takie miejsca są w cenie...

[carminamama]

Ja mieszkalam 7 lat w samym centrum warszawy, potem 2,5 roku na totalnej wsi w
lesie pod warszawa i teraz od 2 miesiecy w malym miasteczku w malej otoczonej
zielenia kamienniczce...i moge stwierdzic ze wszystko ma swoje wady i zalety.

1. mieszkanie w miescie w centrum :
wszedzie blisko, dzieki czemu ja czesto biegalam na wystawy, koncerty wernisaze
i mase innych imprez kulturalno rozrywkowych.
wady duzo roznych sasiadow nie zawsze fajnych, smród, zima wstretne błoto,
latem smog i smrod psich kup pod sama brama (Marszałkowska), do parku daleko a
i w nim tłum ludzi, dzieci i psow, hałasy za sciana
....dla rodziny z dzieckiem takie mieszkanie jest uciazliwe dla aktywnego
singla idealne))

1. wies:cicho, w nocy wreszcie prawdziwa ciemnosc, dziecko cale dnie w
ogrodzie, mozna sie opalac, grilowac, imprezowac do woli, mielismy wlasne
drzewka owocowe, basenik dla małej, ziemie doniczkowa z wlasnego kompostu, i
planowalismy zrobic z sasiadem domowa wedzarnie na swiateczne szynki latem w
domu wszystkie okna pootwierane czasami wlatywaly nam nawet ptakichodzilismy
do lasu na jezyny i poziomki i jagody, zawsze mielismy pelne wazony roslin w
domu, piekna wiosna i lato.
wady: smutne zimy, wszedzie daleko, niemaz w pracy ja sama bez samochodu
czulam sie jak totalny wiezien, zima i jesienia nikt nie chcial nas odwiedzac
ze strachu ze nie przejedzie przez błoto i sniegi, w czsie silnych jesiennych
burzy drzewa lamaly sie jak zapalki, maz kiedys siedzial godzine na parkingu na
trasie bo bal sie wjezdzac do nas droga wzdłuz lasu,czesto z tego powodu nei
mielismy telefonu albo pradu (czasami 2 razy na miesiac)zanim naprawiaja mija
dzien do 3 nawet.
no i oczywiste koszenie, grabienie, ale to drobiazg bo mozna kogos tanio
zatrudnic. Z tym naprawianiem to tez bez przesady...w kadzym domu cos sie robi
w bloku tez, jak jest dobrze zbudowane to naprawia sie raz na kilka lat, dach?
płot? naprawde o ile nie jest to stary dom to nic sie z nimi nie dzieje no
nam dzieciął wyrąbał dziore na gniazdo na tarasie ale to jedyna naprawa w ciagu
2 lat.A kot nam wrzucal żywe jaszczurki i myszy przez okno
Dla mnie nie do zniesienia byla ta izolacja, w miescie to pogawedze w sklepie,
to zalapie sie na jakies uliczne przdstawienie, zycie samo cie w ciaga, na wsi
jest cisza i zeby cokolwiek zrobic trzeba wiecej incajtywy(zwlaszcza z
dzieckiem)zrobic cala wyprawe, zaplanowana i przemyslana (mieszkalismy 30km od
warszawy). Za to swietnie sie rozmysla i medytuje))

3. Teraz male miasteczko, troche malo rozrywek, ale chcociaz pogadac z ludzmi
mozna, komunikacja z warszawa dobra, plac zabaw dla dzieci jest, plaza też (nad
Narwia) jakies sezonowe imprezy tez, duzo zieleni i wszedzie blisko na lono
natury, sasiadow malo i wszystkich znam...

Mi brak wsi, ale juz wiem ze nigdy nie wyprowadze sie tak daleko od miasta lub
na tak odludne miejsce (mielismy:prawie wcale sasiadow, sklep 3 km dalej, 4
autobusy na dzien i to 1,5km od domu, do kolejki WKD 4,5km trasa bez pobocza i
bez chodnika, tiry smigaja aż miło)
Idealne (dla mnie) bylo by mieszkac blisko duzego miasta (max.godzina drogi
nawet w korkach) w malym ładnym miasteczku (przedmiescia duzego miasta wydaja
mi si ebardziej bezosobowe i bez duszy) ale w domu z ogrodem))blisko placow
zabaw, przedszkola, szkoły, basenu itp. bo rzeczywiscie jezdzenie godzine z
kazda duperela moze wykonczyc...a ja i tak prace mam wykonywana w domu.

[76kitka]

my wybraliśmy dom na Wsi. Myślę, że musisz się zastanowić nad tym jak i gdzie spędzacie czas, jakie macie obowiązki, gdzie pracujecie. Mieszkanie w pewnym oddaleniu od miasta niesie z sobą pewnie niedogodności: dalej do sklepu, poczty, kina. Bez samochodu ani rusz, co za tym idzie wzrosną wydatki na benzynę i pewnie ochronę domu. Zyskasz za to spokój, ciszę, może ptaszki i zwierzątka (ja mam mieszkam pod lasem), nikt Ci nie będzie wiercił, ani walił młotkiem. Co do chodzenia koło domu, to narazie mamy spokój dom stoi 3 lata, więc narazie wszystko ok.

[glusiowa]

Wszystko zależy jakim jesteś typem człowieka : wolisz miasto czy wieś. Ja
wybrałam centrum miasta, mieszkałam już w domu w małym miasteczku i w
Warszawie na peryferjach miasta prawie jak na wsi i ja dziekuje za te dojazdy
wszędzie daleko mimo że to niby W-wa.Zależy też w jakim wieku dzieci masz ;
z małymi nim pójdą do przedszkola i szkoły to lepiej w domu pod miastem pod
warunkiem że masz stały dostęp do samochodu(choroby,lekarz).Potem jak pójdzie
do przedszkola,szkoły to kłopot z dowozem itd.

[18_lipcowa]

wprawdzie marzę o piciu porannej kawy w ogródku pod jabłonką ( ehehe ) ale na
dzien dzisiejszy wolę super mieszkanie w centrum.

[dzindzinka]

Co kto lubi. Osobiście chyba nie mogłabym mieszkać w bloku, a w Centrum to już w
ogóle. Ilekroć nocowałam u teściowej mieszkającej w dużym mieście nie mogłam
zmrużyć oka od hałasów ulicy (jestem przyzwyczajona do głuchej ciszy). Pewnie
miałam pecha, ale często budziły mnie odgłosy pijackich imprez, jakieś typy
darły się przeraźliwie na całe osiedle. Mieszkam w domu całkiem niedaleko
centurm miasta. Nie pracuję, więc sama sprzątam, gotuję, uprawiam mały ogródek i
się nie nudzę.

[18_lipcowa]

A ja nie lubię ciszy z kolei.
Dobrze sie czuję jak jest głośno i jasno.

mieszkałam w domu przez 3 lata...

[adsa_21]

kiepska sprawa.
Mnostwo sprzatania, remontow, praca w ogrodzie, bez przerwy trzeba sprawdzac
czy dach nie przecieka czy piec dziala itp, itd
Wole mieszkanko w bloku...choc niekoniecznie w centrum. ten halas, smrod
spalin, tlok - to nie dla mnie.
Teraz mieszkam w bloku, w 3-pokojowym mieszkaniu. Do centrum mam 15 minut
metrem - i to bardzo sobie chwale.

[kayah73]

Tylko i wylacznie dom. Nienawidze betonu, smrodu i tlumu. Do egzystencji
niezbedna jest mi zielen. Prace przy domu, w ogrodzie po prostu lubie, pomimo,
ze wszsytkiego sie sie z mezem uczymy, jako ci wychowani w mieszkaniach w
bloku. Do miasta jezdze bardzo rzadko, nie pamietam kiedy ostatnio bylam. Do
zakupy do najblizszego sklepu na peryferiach, czasami do najblizszego
hipermarketu.
Bylabym nieszczesliwa jakbym musiala wrocic do miasta.
Ale to ja.

[figrut]

Ja ZDECYDOWANIE jestem za domem. Mialam mieszkanie, ale wlasnego domu nie
zamienila bym juz na zadne, nawet ogrooomne mieszkanie.

[dominika8]

mamy mieszkanie w fajnym miejscu Wawy-Żoliborz, ale na dniach chcemy kupić
działkę i wynieść się stąd gdzie pieprz rośnie. Domek, ale nie na znów takich
peryferiach, to nasze marzenie od lat.
W bloku nienawidzę tej atmosfery-niby anonimowość, a wścibskie baby wiedzą
wszystko-schudłaś, utyłaś, masz nowy samochód, wyjeżdzasz na weekend, masz
podkrążone oczy itd. Nie cierpię tych świdrujących oczek w windzie. Tego, że
jak uśpię dziecko, to sąsiad o 20.30 zaczyna kuć ścianę, tego że nie mogę się
pokłócić z mężem, bo każde słowo słychać. Tego, że jak przyjadę później to nie
mam gdzie postawić samochodu i zapylam w nocy przez pół osiedla, bo jak
postawię źle, to w najlepszym wypadku wezwą straż miejską, bo że rysują
gwoździem to normalne. Koniec z podwyżkami czynszu co kwartał, nie wiadomo za
co? Płacę czynsz remontowy-140 zł, a klatki wyglądają jak lepsze slamsy. A że
mam wszędzie blisko? ale gdzie blisko? do sklepu na dole, gdzie na wszystkim
przepłacam jakieś 30%, więc i tak wsiadam w samochód i jadę do supermaketu.
Chcę mieć domek i wolność-poranna kawka na tarasie, grill ze znajomymi,
ulubione krzewy w ogrodzie, koniec ze spacerami z psami-otwieram drzwi i lecą
na ogród itd Poza tym przestrzeń w domu, garderoby, a nie upychanie wszystkiego
kolanem w szafie.Kominek, piaskownica dla dziecka itd
dla mnie wybór jest jasny

[clk]

Ja dodam, ze mieszkalam cale zycie w domku. I wcale mnie nie ciagnie.
Mieszklam niby blisko centrum ale...
Do liceum jechalam ponad godzine. Do miasta? Minimum pol godziny, taksowka -
majatek. Jako dla dziecka - fatalnie - wozenie przez mame/tate, bo nie bylo
czasem innej mozliwosci.
"Wolnosc"? To ja wole moja obecna wolnosc. Na naszej ulicy WSZYSCY sie znali. I
wszyscy wszystko wiedzieli. Tylko jak doszlo do wlaman, nikt nic nie widzial...

[tuskas]

Od urodzenia mieszkam w Warszawie.
Do 6 rż mieszkałam na Bródnie. W bloku, w kawalerce z rodzicami i młodszą
siostrą. Dobrze, że nas tylko tyle było.
Potem przez ponad 20 lat mieszkałam z rodzicami w bloku na Chomiczówce. Tu dużo
lepiej, mimo bardzo bliskiego sąsiedztwa lotniska Bemowo, 3 pokoje, balkon,
zaciszne podwórko, blisko do lasu, do Kampinosu. No i bardzo dobry dojazd do
Warszaway.
Teraz mieszkam w Centrum Wawy, niedaleko kina Femina. Akurat tutaj mamy
mieszkanie i właściwie nie mamy jeszcze wyjścia, musimy tu mieszkać. Jasne -
wszędzie dobry dojazd, blisko do kina, teatru, nawet supermarketu (bo przecież
wybudowali arkadię), jak się człowiek uprze to nawet park na spacer się
znajdzie.
Ale ten hałas, ze spacerami naprawdę nie jest tak łatwo, zakupy są drogie, a i
tak nie ma tego, co z reguły potrzebujemy (często moi rodzice na Chomiczówce mi
coś kupują), mało drzew, ptaków, zwierząt, świeżego powietrza.
Marzy mi się mieszkanie, a najlepiej dom, poza Warszawą. Na wsi. A przynajmniej
w małym miasteczku...

właśnie zamieniłam mieszkanie na dom pod Wa-wą

[ania.silenter]

i chwalę sobie. Do pracy w centrum mam 45 minut.
pozdrawiam

[betty_julcia]

Witaj. Ja własnie jestem przed takim wyborem ale we Wrocławiu. Ale chyba
wybrałam.
Pierwsze 10 lat mojego życia mieszkałam z rodzicami na osiedlu, w bloku,
następne 14 lat w dużym domu na obrzeżach Wrocławia w pięknym miejscu. Dziś
mieszkam w małym mieszkaniu w samym centrum Wrocławia.
Stoję przed wyborem. Mam piękną 25 arowa działkę na której mogę się wybudować
na obrzeżach Wrocławia, samochodem 15 mint do centrum, zielono, cicho, do
autobusu 20 min na piechotę, kilku sąsiadów w pobliżu.
Z drugiej strony zastanawiam sie nad dużym komfortowym mieszkaniem nie
koniecznie w centrum ale blisko centrum.
Dla mnie głównym argumentem jest to że na pewno chcę żeby moje dziecko mogło
korzystać z basenu, z języków, zajęć dodatkowych tak, żebym ja nie była
uwiązana ani zależna od nikogo. Z doświadczenia wiem ze dom wymaga bardzo dużo
pracy, dla kogoś kto chce sie realizować nie tylko jako gospodyni domowa i nie
chce być niewolnikiem dużego domu meszkanie jest najlepszym rozwiązaniem.
Oczywiście mozna sobie zatrudnić gospodynię domową ale tak czy siak, dom wymaga
dużo pracy i uwagi. Czasami zostaję na kilka dni u rodziców w dużym domu i wiem
z jaką ulgą wracam do siebie
Najgorszy jest jednak utrudniony dostęp dzieci do różnych kółek zainteresowań,
możliwości rozwoju.

Ja postanowiłam zostać w mieście w komfortowym mieszkaniu a całą przyjemność
urządzania domu, ogrodu i utrzymywania go pozostawiam sobie na dalszą,
spokojniejszą przyszłość
------------------------------------------------------
Betty to mama a to jestem ja:
GWIAZDECZKA

Do betty_julcii

[diskus]

Też jestem z Wrocławia I też zdecydowałam się na kupno mieszkania.
Nie widzę jednak tego wszystkiego w tak różowych kolorach. Nowe mieszkania
teraz buduje się też głównie na obrzeżach miasta, albo i za miastem. A mieszkać
w mieszkaniu i daleko to już zupełnie bez sensu....
Piszesz, że masz działkę na obrzeżach miasta 15 minut od centrum. Mój boze,
gdzie? Jesli to prawda, to zaraz bym się tam budowała! Ja w tej chwili mieszkam
mniej więcej w połowie ul. Grabiszyńskiej i dojazd do pracy w centrum zajmuje
mi - jak dobrze pójdzie - 20 minut. A jak źle pójdzie - czyli kiedy jest korek -
to nawet i godzinę jadę (głównie zdarza się to kiedy wracam po południu,
zwłaszcza piątki są straszne). Piszę o samochodzie oczywiście, tramwajem jest
jeszcze trochę gorzej. A Grabiszyńska to przecież prawie centrum! Nowe
mieszkanie napewno będzie dalej...
Więc na ten Wrocław to chyba nie ma mocnych. Nie wiem, moze kiedyś będzie
lepiej - jak wreszcie otworzą te wszystkie rozkopane ulice.
Ale generalnie zgadzam się, że dom to dobra rzecz dla hobbystów lubiących
naprawiać i pucowac (jak moi rodzice - emeryci). No i kwestia dostępności
dziecka do szkół itp. jest najwazniejsza.

[betty_julcia]

Hej
Działeczkę mam od rodziców za Strachowicami Generalnie śliczne miejsce ale
nie dla mnie. To dl akogoś kto ceni sobie ciszę, spokój, zieleń. Widzę ze nawet
moim rodzicom jest już ciężko, mają 2 ha trawki pod domem.... Fajnie jest
pojechać, zrobić sobie grilla w lecie, w zimie powozić dziecko sankami i uciec
do miasta Spędzamy tam bardzo dużo czasu ze względu na uroki ale mieszkać tam
się jednak na razie nie zdecyduję. Mieszkanie mogłabym mieć nawet z rynku
wtórnego byle nie totalnie stare, rozkłądowe, blisko basen, przedszkole,
szkoła, sklepy, przystanki, języki, tańce itp itd.
------------------------------------------------------
Betty to mama a to jestem ja:
GWIAZDECZKA

[diskus]

Ja też szukam na rynku wtórnym (ale nie w bloku, bo w bloku to już się
namieszkałam!). Niestety, na razie niczego, co by nam w pełni pasowało (czyli
odpowiedni budynek, lokalizacja, wielkośc mieszkania, no i cena) nie znalazłam.
Więc chyba jednak zdecydujemy się na nowe.
Pozdrawiam

[skarolina]

A ja mieszkam na Gądowie, samochodem do centrum jadę 10-15 minut, mam ciszę i
spokój i bardzo sobie chwalę.

W głównym temacie wątku - mieszkam w bloku, w dużym mieszkaniu i nie
zamieniłabym się w życiu na żaden dom. Owszem, sąsiedzi czasem trochę
pohałasują, ale przynajmniej nie przejmuję się naprawami, sprzątaniem przed
domem, odśnieżaniem, koszeniem trawnika, pękniętą rurą, zapowietrzonym
kaloryferem itd. Wyjeżdżając na wakacje dobrze zamykam podwójne drzwi, a klucz
zostawiam sąsiadce i nie przejmuję się niczym, żadnej ochrony czy kombinowania
dobrej duszy, która pod naszą nieobecność mieszkałaby w moim domu. Dobry żłobek,
przedszkole i szkołę podstawową mam na osiedlu, a do większości gimnazjów i
liceów dobry dojazd - zatem moje dzieci nie będą skazane na dowożenie. Ja do
pracy jadę samochodem 15 minut, mąż trochę dłużej, ale on ma pecha, że musi się
przecisnąć przez ohydne wąskie gardło jedno z trzech najgorszych we Wrocławiu
(ponoć w przyszłym roku ruszają w końcu z kolejnym etapem robót, więc to też
kwestia czasu).

I jeszcze jedno - z okna widzę osiedle domków jednorodzinnych i szeregowych,
czyli lokalizacja dokładnie ta sama, ta sama dostępność do szkół, komunikacji
itd. A jednak w życiu nie przyszłoby mi do głowy szukać tam czegoś do kupienia.
Właśnie ze względu na konieczność napraw, dbania o ogród, chodnik przed domem itd.

Zdecydowanie wybieram mieszkanie.

Dom!

[kajka04]

oczywiście że mieszkanie!

[mmu]

Ja mieszkam w domu pod Białymstokiem. Okolica piękna, cicho i spokojnie...Nie
mogę tego znieść!Jestem tu sama jak palec, mąż w pracy a ja siedzę na tym
zadupiu. Całe szczęście, że mam samochód, bo inaczej bym tu oszalała. Prawie
codziennie jeździmy gdzieś z córą, bo mnie mieszkanie na wsi dobija. Poza tym
ja niecierpię ogródka, to pielenie, strzyżenie, doglądanie, podlewanie, to nie
dla mnie. Nienawidzę tej roboty. Do tego mój mąz wymyślił sobie super
ogrzewanie na eko groszek. Rzeczywiście jest tanio, ha,ha, szczególnie, że
ciągle nawala i jak się budzimy jest 13 stopni a nagrzewa się do 17 dopiero
wieczorem...No i te metry do sprzątania. Mam ich 140 a i to za dużo. Jedyny
plus mieszkania tu jest taki, że mogę chodzić na spacery z psem, do lasu czy na
pola, albo wypuścić go do ogródka, jak mi się nie chce wychodzićNo ale ja
jestem zwierzę blokowe, całe życie mieszkałam w bloku, 18 lat w wieżowcu przy
Rondzie ONZ w W-wie. Kwestia przyzwyczajenia. Mój mąz natomiast wychowany w
domu i nie wyobraża sobie mieszkania w bloku.

Podsumowując, ja bym wybrała ładne mieszkanie z tarasem. Zawsze jest jakiś plac
zabaw, blisko do sklepu i przedszkola/szkoły. Tu moje dziecko jest odludkiem,
bo prawie nie ma dzieci,już zawsze będzie skazane na taką samotność...
pozdrawaim i życzę trafnej decyzji

Dom

[ewma]

Ja całe życie mieszkałam z rodzicami w ogromnym domu(15 pokoi)z dużym ogrodem.I
to sprzątanie tego molochu było straszne.Teraz mieszkam z mężem i córeczką na
tym samym osiedlu(ulice dalej)we własnym małym domku z ogrodem 1700 m2 i nie
zamieniłabym się na mieszkanie nigdy.Dodam że mój mąż cały czas mieszkał tylko
w mieszkaniu ale też już sobie teraz tego nie wyobraża.
Prawdą jest że to sporo pracy w domu i ogrodzie ale my to lubimy.Przyjeżdżają
do nas znajomi z pociechami ,całymi dniami grilujemy,dzieci biegają po
ogrodzie,pies wychodzi na spacer sam do ogródka.Wszędzie mam blisko(ocywiście
samochodem)do centrum i przedszkola 5 minut.Więc wszystko zależy od lokalizacji
tego domu.

[wesolek11]

Ja juz przerabiałam wszystko. Bloki w małej podwarszawskiej miejscowości,
mieszkanie na Mokotowie w blokowcu (koszmar przy małych dzieciach, wychodzenie
do parku, pieski, itp.), peryferia Warszawy i małe osiedle z 2-piętrowymi
bloczkami. Fajnie, spokój, ale zdecydowanie dom. Właśnie czekamy na pozwolenie
na budowę. Trzeba mieć samochód, wozić dzieci do szkoły, znajomych, itp. Wole
jednak to, niż ich wałęsanie się po klatkach i przesiadywanie z "blokowcami",
których większosć ludzi się boi. DOM!!!

[karola.v]

Zdecydowanie dom.
W moim przypadku to tylko kwestia czasu.
Teraz mam mieszkanie,duże i ładne,na jednym z osiedli(Katowickich),blisko
centrum,blisko szkół,sklepów,jest cisza i spokój;ale co z tego.Wkurza mnie coraz
bardziej ta blokowo-osiedlowa wspólnota.Zapchane parkingi,psujace sie
windy,wszędobylscy i wszystko widzacy sąsiedzi,codzienne zapachy wydobywajace
sie z kuchni sąsiadek.
Blokowiska są do bani.

[izabela_741]

Ja tez przerabialam kilka mozliwosci. Skupie sie wiec na tej, ktora wybralam.
Mieszkam u siebie w domku. Mam wszedzie daleko (centrum ok. 20-30 min autem, 2
przesiadki autobusem)i nie-daleko. Ciesze sie, ze dziecko ma gdzie wyjsc
(łąki), ze okolica jest zadbana, ze sasiedzi sa ok. Domek kosztuje w utrzymaniu
tyle samo co mieszkanko w scislym centrum ok. 30m2. Komfort zupelnie inny. A co
do dojazdow - ze swietnie skomunikowanej innej dzielnicy jechalam dzieki
remontom tyle samo co teraz do pracy. Czas dojazdu do centrum jest
porownywalny. Wokol mam kilka przedszkoli, same prywatne, i troche dalej do
szkoly (to moze byc kiedys problem). Centra handlowe (3), baseny i inne kluby
zainteresowan sa w zasiegu 5-10 min. Mozna dojechac autobusem, autem, dojsc na
piechote. Acha - i pracy jest niewiele wiecej przy naszym domku niz przy
mieszkaniu. Co do otoczenia -owszem trzeba posadzic kwiaty i skosic trawe ale..
polubilam dlubanie w ziemi (doskonale na stres).