brebankowe
13.04.10, 19:09
Pierwszy Marszałek Polski urodził się w 1867 r. w Zułowie pod Wilnem, w
rodzinie pielęgnującej tradycje patriotyczne. Józef Piłsudski wychowywał się
wraz z pięcioma braćmi i czterema siostrami do siódmego roku życia na wsi,
później przenosi się z rodziną do Wilna. Tam kończy rosyjskie gimnazjum i
zapisuje się na studia medyczne w Charkowie. Wkrótce zostaje wydalony z
uniwersytetu za udział w rozruchach studenckich. Po powrocie do Wilna zostaje
wmieszany w przygotowywany przez rewolucjonistów rosyjskich spisek na życie
cara Aleksandra III. Władze aresztują go i skazują na 5 lat zsyłki na Syberię.
W 1892 r. Piłsudski wraca na ziemie polskie i bierze udział w tworzeniu
Polskiej Partii Socjalistycznej. Pod pseudonimem "Wiktor" redaguje i drukuje
pismo PPS-u "Robotnik". W tym czasie żeni się z Maria Juszkiewiczową z
Koplewskich. W 1900 r. zostaje aresztowany przez Rosjan i osadzony w X
pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Symulując obłęd zmusza władze do
przeniesienia go do szpitala w Petersburgu skąd ucieka w 1901 r. i osiedla się
w Krakowie. Kontynuuje działalność m.in. na czele założonej przez siebie
Organizacji Bojowej PPS, która jest jedną z głównych sił rewolucji 1905-1907
r. Po klęsce rewolucji, Piłsudski koncentruje się na przygotowaniu polskiej
siły zbrojnej - niezbędnej w obliczu coraz wyraźniej zbliżającego się
konfliktu państw zaborczych. Udaje mu się powołać do życia "Związek
Strzelecki", "Strzelca", "Drużyny Strzeleckie", a w 1912 r. zostaje wybrany
ich Komendantem Głównym.
Podczas I wojny światowej organizował oddziały zbrojne - zalą. Rzekł przyszłej
armii polskiej. Początkowo prowadził niezależną akcję na ziemiach polskich
podległych Rosji, po niej musiał podporządkować się władzom Austrii, w wyniku
czego powstały Legiony Polskie. Osobiście dowodził I Brygadą Legionów i na jej
czele stoczył z Rosjanami wiele bitew, zdobywając sobie sławę wskrzesiciela
polskiej armii. Równocześnie zaczął tworzyć i kierować konspiracyjną
organizacją POW (Polska Organizacja Wojskowa).
Józef Piłsudski walcząc z legionami u boku armii austriackiej, konsekwentnie
domagał się od Niemiec i Austrii utworzenia niezawisłego rządu polskiego. W
1917 r. po odmówieniu złożenia przysięgi przez polskich żołnierzy na wierność
Austrii i Niemiec Józef Piłsudski zostaje aresztowany i osadzony przez Niemców
w twierdzy w Magdeburgu. Przebywa tam do listopada 1918 r. W tym czasie rodzi
się Piłsudskiemu pierwsza córka Wanda ze związku z Aleksandrą Szczerbińską -
towarzyszką życia Komendanta jeszcze sprzed I wojny. Dwa lata później
przychodzi na świat druga córka - Jadwiga. Po klęsce Niemiec - Piłsudski wraca
w listopadzie 1918 r. do Warszawy obejmując urząd Naczelnika Państwa. W latach
1919-1920 skupił się na obronie zdobytej przez Polskę niepodległości. Jako
Naczelny Wódz wojsk polskich przeprowadził Piłsudski zwycięską wojnę z
bolszewicką Rosja, kończąc walkę pokojem w Rydze. Od 1920 r. był marszałkiem
Polski. W 1922 r. po wyborze Gabriela Narutowicza na prezydenta złożył urząd
Naczelnika Państwa a w następnym roku zrezygnował ze wszystkich funkcji
wojskowych. Rozczarowany kierunkiem, w jaki zmierzała demokracja w Państwie,
odsunął się od życia politycznego i zamieszkał w Sulejówku pod Warszawą razem
z żona Aleksandrą, którą polubił w 1921 r. po śmierci Marii Piłsudskiej oraz z
córkami. W maju 1926 r. niezadowolony z istniejących w Państwie stosunków,
zaniepokojony pogarszająca się stale sytuacja ekonomiczną i polityczną Polski,
stanął na czele wiernych mu oddziałów wojskowych i przejął władzę, zmuszając
do ustąpienia z urzędu prezydenta Wojciechowskiego i premiera Witosa. Od tej
chwili wywierał decydujący wpływ na wszystkie ważniejsze zagadnienia
polityczne w Polsce sprawując bez przerwy urząd Generalnego Inspektora Sił
Zbrojnych oraz Ministra Spraw Wojskowych. Pełnił również dwukrotnie urząd
premiera (w latach 1926-28 i 1930r.). Wobec rosnącego zagrożenia zewnętrznego
i anarchizacji życia wewnętrznego ograniczył uprawnienia Sejmu. Starał się
utrzymać samodzielne miejsce Polski w polityce międzynarodowej - domagał się
zawarcia paktu o nieagresji z ZSRR (1932) i Niemcami (1934), próbując
jednocześnie wzmocnić pozycję Polski wobec sojuszników zachodnich. Wiosną 1935
r. u mającego od wielu lat kłopoty ze zdrowiem Marszałka stwierdzono raka
wątroby. 12 maja 1935 roku Józef Piłsudski umiera. Został pochowany na Wawelu,
serce zaś - zgodnie z Jego ostatnią wolą - spoczęło w grobie matki na
wileńskim cmentarzu na Rossie.
