Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: old school]

ta matura z matematyki to śmiech na sali

zdałbym ją po 4 klasie szkoły podstawowej

Z maturą z matmy nie byłoby jeleni hipotecznych

[Gość: JelonkiHipoteczne]

Z maturą z matmy nie byłoby tylu jeleni hipotecznych, którzy wciąż myślą, że kredyt 5% z 500 tys. na 30 lat będzie ich kosztować tylko 25 tys. zł.

Z tegoroczną maturą z matmy będą gorsi

[Gość: cantab]

Którzy jakimś sofistycznym rozmuowaniem ze szkoły sami sobie to jeszcze
udowodnią, a nie tylko "bedą myśleli".

Ale to jest zjawisko światowe, vide inflacja stopni na maturze brytyjskiej:
gowers.wordpress.com/2009/07/11/help-im-stuck-in-my-ivory-tower/

Matma+Polski<Biologia

[Gość: qnick]

Co z tego, że nowi maturzyści będą umieli obliczyć wysokość drzewa bez włażenia
na czubek, oraz że wyrecytują bez problemu kilka fragmentów Dziadów? Bez
znajomości podstaw Biologii dalej będziemy ciemnym narodem. Ilu z was uważa, że
filipińczyk gołymi rękami wyciąga raka, że oskrzela to jakaś wyjątkowo niedobra
przypadłość powodująca kaszel, że paracetamol zabija wirusy, a każda bakteria
jest wrogiem i należy ją potraktować Domestosem?
Biologia i statystyka - to powinno się zdawać obowiązkowo. A Polski, czy
matematyka dobre są dla hobbystów.

[pfg]

Poziom podstawowy rzeczywiście był banalny, poziom rozszerzony
niewiele wyższy, ale pomyśl, co by się działo, gdyby w pierwszym roku
po przywróceniu obowiązkowej dano trudne zadania, tak że 1/3, a może
i 1/2 kandydatów nie zdałaby poziomu podstawowego? Byłby płacz i
zgrzytanie zębów, powszechne protesty i żądania usunięcia matematyki
z listy przedmiotów obowiązkowych. I kto wie, tak mogłoby się stać.

Przy okazji, jak zawsze, protestuję przeciwko utożsamianiu postawy-
zainteresowań-wykształcenia humanistycznego z nieznajomością
matematyki i nauk ścisłych. Znam wielu matematyków i fizyków, którzy
są humanistami. Znam jeszcze więcej absolwentów kierunków
humanistycznych, którzy nie tylko nie znają matematyki, ale
humanistami też nie są.

Lepsza taka, niż żadna.

[Gość: kr]

Zgadzam się z Tobą w 100%:

> co by się działo, gdyby w pierwszym roku
> po przywróceniu obowiązkowej dano trudne zadania, tak że 1/3, a może
> i 1/2 kandydatów nie zdałaby poziomu podstawowego? Byłby płacz i
> zgrzytanie zębów, powszechne protesty i żądania usunięcia matematyki
> z listy przedmiotów obowiązkowych. I kto wie, tak mogłoby się stać.

Też przypuszczam, że taki był powód "łagodnego" potraktowania tegorocznych maturzystów.
Z drugiej strony trzeba pamiętać, że jeszcze rok temu świadectwo dojrzałości otrzymywały osoby, które nie umiałyby nawet tak prostych zadań rozwiązać.
Lepsze więc nawet to, co było teraz niż nic.

[dystansownik]

> Poziom podstawowy rzeczywiście był banalny, poziom rozszerzony
> niewiele wyższy, ale pomyśl, co by się działo, gdyby w pierwszym roku
> po przywróceniu obowiązkowej dano trudne zadania, tak że 1/3, a może
> i 1/2 kandydatów nie zdałaby poziomu podstawowego?

Ta, czyli dalej stosujemy metodę zaniżania standardów? Tak jak z podnoszeniem
poziomu wykształcenia społeczeństwa. Kiedyś matura, to było coś, dziś może ją
zdać praktycznie każdy. Ba, już nawet dyplomy wyższych uczelni praktycznie się
rozdaje na lewo i prawo. :P

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[baalsaack]

A czy ta obowiązkowa matura z matematyki przez większość lat PRL sprawiła, że
wyrosłe wtedy pokolenie rozumie matematykę? Matura nic nie da, jeśli sama
jakość nauczania się nie zmieni.

[baalsaack]

Od najmłodszych lat, a nie dopiero w liceum.

[Gość: Leccinum]

Tak, poziom kształcenia w szkołach był za komuny wyższy. Wystarczy porównać
studentów z lat osiemdziesiątych z obecnymi.

PANIE JERZY!

[Gość: maturzystaniedawno]

Jeżeli Pan myśli, że TRZEBA znać prawdopodobieństwo, żeby zdac tą maturę, to Pan się myli.
30 % z tego co jest, starczy.

[Gość: lEn]

majac male dzieci zastanowcie sie lepiej jakich jezykow je uczyc zeby w
przyszlosci moc poslac (bez koniecznosci brania kredytu) na studia bo w Polsce
zostana tylko uniwersytety dajace papierki ktorymi mozna bedzie wiadomo co
podetrzec. Niemiecki ? Skandynawskie ? Ktos ma inne pomysly?

Z całkami pewna przesada, ale...

[Gość: któś]

ogólnie - niemało racji.

Na czym polega przesada z całkami?

[Gość: gość portalu]

Ktoś mi niedawno tłumaczył swoje odkrycie sofistyczne, ze całka to jak
uogólnione mnożenie. Teraz rachunku całkowego nie ma w szkole, ale przed wojną
były i były na maturze. W Wielkiej Brytanii są i dziś, jeśli ktoś chce się
dostać na uniwersytet, to wybiera poziom rozszerzony (A-levels) i tam są. U nas
natomiast jest jakaś idioten-matematyka, pokrzywdzona logika, niepełna
geometria, jakieś zupełnie zbędne w szkole "formy zdaniowe" i mnóstwo innego
"materiału" który po prostu podyktować, bez tłumaczenia pojęć.

[Gość: któś]

Kwestią tutaj jest to, co włączymy do kanonu wiedzy niezbędnej
każdemu człowiekowi "na jakimś poziomie", a czego - już nie, co
uznamy za zbyt specjalistyczne. Na temat zakresu A-levels nie
wypowiadam się, bo go nie znam. Podobnie nie będę się wypowiadać o
przedwojennej maturze, bom na to stanowczo za młody. Nie przypominam
sobie, by rachunek całkowy był w programie LO (nie chodziłem do
klasy mat-fiz) w drugiej połowie lat osiemdziesiętych.
A swoją drogą nieraz żałowałem swoich braków w edukacji
matematycznej, którą zakończyłem w klasie maturalnej. Choć
matematyka do pracy nigdy nie była mi potrzebna.

błogosławiona ignorancjo

[Gość: humanistka]

Jestem absolwentką studiów humanistycznych (magisterskich), maturę zdawałam
dawno temu, jeszcze starą, ale bez matematyki. Matematyka zawsze sprawiała mi
o tyle problemu, że ucząc się w miarę solidnie mogłam mieć z niej na koniec
roku w liceum 4/4,5, ale 5 już nie. Nigdy nie lubiłam matematyki i byłam
bardzo szczęśliwa z tego powodu, że nie musiałam jej zdawać na maturze. Za to
z przedmiotów humanistycznych zrobiłam trzy olimpiady, przez co byłam
zwolniona z dużej części matury i dostałam się bez egzaminów na studia. Teraz,
kilka lat po studiach, jak sobie przejrzałam arkusz podstawowy z matematyki,
to nie byłabym w stanie (tak sądzę) rozwiązać żadnego zadania prawidłowo.
Żadnego. Nie pamiętam kompletnie nic. Czy czuję się przez to uboższa
intelektualnie, społecznie albo duchowo? Dajcie spokój. Nie każdy ma do tego
smykałkę i nie każdemu sprawia przyjemność wpisywanie trapezów w okręgi i
rozwiązywanie nierówności, że o całkach nie wspomnę. Tabliczka mnożenia? Cóż,
na wyrywki jej nie wyrecytuję, ale zawsze jest komórka pod ręką, w
ostateczności przecież można jakoś na upartego wydedukować. Liczenie wartości
procentowych z jakiejś liczby? Owszem, zajmie mi to 5 minut więcej niż nerdowi
po studiach technicznych, ale policzę. Nie wszystkim matematyka potrzebna jest
do szczęścia, życia i pracy. Za to mnie osobiście mierzi, jak wielu mądrali po
studiach technicznych, pracujących na dobrych stanowiskach w firmach
informatycznych, elektronicznych itd. nie jest w stanie skojarzyć tego czy
innego noblisty z literatury, nie odróżnia modernizmu od romantyzmu, nie
czytał nigdy "Krzyżaków" czy "Ogniem i mieczem". Ostatnio ich ignorancja jeśli
chodzi o wiedzę historyczną wyszła wielokrotnie przy okazji katastrofy w
Smoleńsku. Katyń? Ale co to za zbrodnia w Katyniu, skąd nasi się tam wzięli?
Kiedy nauczyciel tłumaczył o Katyniu, to oni piwko pili w parku z kolesiami z
technikum ewentualnie grali w RPGi w piwnicy albo dłubali w Turbo Pascalu. Za
to teraz mają 4-5 kafli na miesiąc w korporacji i mądrzą się, jak to
matematyka królową nauk jest. Szkoda tylko, że w przeważającej większości do
kina chodzą na filmy pokroju "Transformers", a czytują tylko "Chipa" ew.
"Elektronikę praktyczną".

PS Wszystkim, którzy zarzucą mi uogólnianie i plucie jadem od razu uprzedzam,
że swoje wnioski i obserwacje opieram na pokaźnym gronie poznanych
technicznych. Pracowałam dłuższy czas w pewnej korporacji IT z programistami,
wśród moich znajomych bardzo wiele osób skończyło AGH lub PK, mój mąż jest
"techniczny", a z racji wykonywanego zawodu mam również liczne kontakty z
osobami z branży IT, elektronicznej, automatyki/mechatroniki/mechaniki itd.
Niestety chlubne wyjątki pośród tej społeczności są bardzo nieliczne.

[Gość: w87]

Twój post to prowokacja?

[Gość: Leccinum]

Twój wywód można odwrócić i zapytać po co komuś do szczęścia rozróżnianie nurtów
w sztuce. Wychodzisz z jakichś nieuprawnionych założeń na temat tego co
wykształcony Polak powinien wiedzieć na temat historii i literatury swojego
kraju, ale to jest tylko twoje przekonanie i nie masz prawa go nikomu narzucać.
W studiowaniu matematyki chodzi zaś nie o zdobywanie jakiejś "wiedzy", ale
przede wszystkim o ćwiczenie umysłu do abstrakcyjnego, uogólniającego myślenia,
a to przyda się każdemu i wszędzie.

[Gość: humanistka]

Po co komuś rozróżnianie nurtów w sztuce? Podstawy choćby po to, żeby nie robił
jak debil zdjęć czego byle, gdziekolwiek pojedzie, tylko żeby oglądał zabytki,
sztukę świadomie. I tak, jestem zdania, że każdy wykształcony, inteligentny
Polak powinien znać historię swojego kraju, a jeśli myślisz inaczej, to przykro
mi to mówić, ale mi Cię żal.

Sugerujesz, że bez studiowania matematyki abstrakcyjne, uogólniające myślenie
jest niemożliwe?;) Jestem humanistką, poczytaj komentarze na temat mojego
"uogólnienia", to właśnie o abstrakcję mnie tutaj posądzają i obrzucają błotem;))

[Gość: raj]

> Po co komuś rozróżnianie nurtów w sztuce? Podstawy choćby po to, żeby nie robił
> jak debil zdjęć czego byle, gdziekolwiek pojedzie, tylko żeby oglądał zabytki,
> sztukę świadomie.

A po co mu chcesz narzucać, jak ma żyć? Jeżeli jemu sprawia radość
"robienie zdjęć jak debil byle gdzie", to niech sobie robi. Przeciez o to w
życiu chodzi, żeby robić to co nam sprawia radość!
Co innego, jeżeli będzie chciał te zdjęcia publikować i "uszczęsliwiać" nimi
innych - wtedy podlega krytyce tak jak każdy twórca :). Ale póki robi to tylko
dla siebie, co Tobie do tego?
Ja nie wybrzydzam na ludzi, którzy oglądają debilne programy w telewizji i
chodzą do kina na głupie filmy. Cieszy ich to, ich sprawa. Dopóki nie usiłują
narzucać innym, co mają oglądać. Ty też robisz to samo, tylko w drugą stronę.

[Gość: humanistka]

Nic nikomu nie narzucam, wyrażam tylko swoją opinię. Niech sobie "robią zdjęcia
jak debile", skoro ich to uszczęśliwia i nie potrzebują niczego więcej. Ale
niech nie mówią potem, że humanistyka to nie jest prawdziwa nauka, bo nie ma w
niej cyferek, wykresów ani równań. Niestety zbyt często się z tym spotkałam,
żeby mieć jakiekolwiek złudzenia na temat poczucia wyższości technicznych nad
nietechnicznymi. Ja takiej wyższości bynajmniej nie czuję, czyżby ich wyższość
wynikała z jakichś kompleksów?

Czy ja wybrzydzam na kogoś i każę komukolwiek zmieniać się zgodnie z moim
widzimisię? Czy już nikt nie rozumie, na czym polega dyskusji i czym się różni
wyrażanie opinii od narzucania innym swojego zdania?

Ignorantia nocet.

[Gość: któś]

Uzywając określeń typu "debil", "nerd" (w innym Twoim poście)
zdecydowanie wykraczasz poza kulturę dyskusji próbując okazać swoją
wyższość. Jeśli pytasz, czy na kogoś wybrzydzasz? Tak, wybrzydzasz.
Na fotografujących "jak debile", a przedtem - na "zarabiających 4-5
kafli nerdów". Prowadzisz dyskusję o wyższości Świąt Wielkiej Nocy
nad świętami Bożego Narodzenia, dyskusję, która nie doprowadzi do
niczego. A cały problem w tym, że ignorancja z żadnej dziedzinie nie
jest błogosławiona, wbrew temu, co piszesz. Powiedzenie "ignorantia
legis nocet" można rozszerzyć na każdą inną dziedzinę wiedzy.

[Gość: humanistka]

Odsyłam do słownika pod hasła: ironia, sarkazm, pastisz, parodia itd. Jak sądzę
techniczny umysł nie wyłapuje tego typy niuansów.

Pięknie wpadłaś we własne sidła.

[Gość: któś]

Pięknie. Poczytaj moje posty: w jednym z nich napisałem, jakie mam
wykształcenie. Póki co dowiodłaś, że nie potrafisz przeczytać ze
zrozumieniem kilku zdań. Przejrzyj dokładnie całą dyskusję,
zobaczysz jaki jestem "techniczny". Może nie zaperzaj się aż tak
bardzo: któryś raz już widzę, jak potykasz się o własne wypowiedzi.

[Gość: humanistka]

Wybacz, pomyliłam artystę z kim innym. Nie mam aż tak podzielnej uwagi jak
Napoleon, który dyktował kilka listów jednocześnie, ale widać myślenie
przyczynowo-skutkowe leży, skoro nie potrafisz tego zrozumieć widząc mnie i
kilkunastu innych dyskutantów. Kopnij leżącego, zanim wstanie, tak? Gratuluję
podejścia:) Poza tym skończyły się czasy starożytne i sofistyka jest passe, no
może poza kręgami zakompleksionych i niedowartościowanych, którzy radość życia i
energię do działania czerpią z kłócenia się z innymi dla samej rozkoszy kłótni.
Życzę powodzenia w życiu i kończę z Tobą tę do niczego nie prowadzącą przepychankę.

Leżysz na własne życzenie.

[Gość: któś]

Dlaczego? Bo konsekwentnie podkładasz się. Wytykając innym
nieumiejętność czytania ze zrozumieniem - licz się z tym, że
zostanie Ci ona wypunktowana. Dlaczegóż to sobie rościsz prawo do
błedu a innym go odmawiasz?
Kolejny ciekawy zabieg erystyczny: "kopnij leżącego" - jak piszesz.
Próba wzbudzenia litości z jednej strony, z drugiej zaś - próba
zdyskredytowania rozmówcy w kategoriach etycznych. Argumentów zaś -
dalej brak.

[Gość: ojapierdziu]

Nie wszystkim matematyka potrzebna jest do szczęścia, życia i pracy. (...)
Liczenie wartości procentowych z jakiejś liczby? Owszem, zajmie mi to 5 minut
więcej niż nerdowi po studiach technicznych, ale policzę.

Ale słońce, procenty były w 5 kl. podstawówki. Tabliczka mnożenia to kl. 1-3.
Chyba to 4 to na ściągach miałaś bo solidna nauka takich podstaw by ci w głowie
została. W jakim świecie ty żyjesz, ze ci się procenty nie przydają? Dodawanie
też niepotrzebne, prawda? :P

[Gość: humanistka]

Gratuluję pamięci, mnie moja jak widać zawodzi. Miałam 4 nie w ściągach, ale z
solidnego uczenia. Niestety zapomina się rzeczy, których się nie powtarza i
które nie są przydatne, proszę - zacytuj mi jakiś wiersz, którego uczyłeś się w
5 klasie podstawówki. Zacytuj materiał historyczny, który wtedy przerabiałeś, bo
jak dobrze pamiętam historia była od 5 lub 5 klasy.

"W jakim świecie ty żyjesz, ze ci się procenty nie przydają? Dodawanie
też niepotrzebne, prawda? :P"

Czytaj ze zrozumieniem, człowieku. Gdzie napisałam, że procentów liczyć nie
umiem? Wyłożę Ci to łopatologicznie, skoro inaczej nie rozumiesz: matematyka to
nie tylko liczenie, ale też całki, różniczki, funkcje, figury geometryczne,
nierówności... I nie wszystko jest przydatne na co dzień każdemu czy w każdej
pracy, zwłaszcza humanistom.

[Gość: raj]

> nie tylko liczenie, ale też całki, różniczki, funkcje, figury geometryczne,
> nierówności... I nie wszystko jest przydatne na co dzień każdemu czy w każdej
> pracy, zwłaszcza humanistom.

Zaawansowane wiadomości z literatury czy historii też nie są przydatne na co
dzień każdemu czy w każdej pracy, zwłaszcza inżynierom. ;)

[Gość: humanistka]

Zdefiniuj: "zaawansowane". Uważasz, że jeśli inżynier nie wie, co to był pakt
Ribbentrop-Mołotow i o co toczyła się druga wojna światowa to jest dobrze?
Przecież nie każę nikomu, kto na co dzień pisze soft do mikrokontrolerów, żeby
mi Leśmiana recytował;)

[Gość: któś]

Wiedza o pakcie Ribentropp-Mołotow nie jest przydatna do
projektowania sieci komputerowych, samochodów, mostów i woelu
jeszcze rzeczy. Tak samo jak Tobie niepotrzebna jest w pracy
matematyka.
"Uważasz, że jeśli inżynier nie wie, co to był pakt
> Ribbentrop-Mołotow i o co toczyła się druga wojna światowa to jest
dobrze?" - zmieniasz temat wiedząc, że używasz niewłaściwego
argumentu. Wekslujesz rozmowę na sprawę posiadanej przez
poszczególne osoby wiedzy ogólnej. I tu powstaje pytanie, dlaczego
do tej wiedzy matematyka nie miałaby należeć? Bo z Twoich wypowiedzi
wynika, że wiedza historyczna i literacka - powinna, a matematyczno-
przyrodnicza - już nie. To jest kwestia kanonu wiedzy. A nie tego,
co komu jest potrzebne do pracy zawodowej - a sama tego argumentu w
niefortunny sposób użyłaś.
A dlaczego do tego kanonu nie powinna należeć umiejętność czytana
nut? Umiesz?

Rejterada Humanistki?

[Gość: któś]

Na to wygląda... Nie stało argumentów - zrejterowano.

[Gość: humanistka]

Umiem czytać nuty. Niestety posta mi zjadło, zbyt wielu na raz rościło sobie
prawa do dyskusji. Nie zapisałam, nudzi mnie to już i nie chce mi się go klepać
jeszcze raz. Wybacz, że nie zaszczycę Cię odpowiedzią, do rejterady
ustosunkowuję się gdzie indziej.

A jednak...

[Gość: któś]

"zbyt wielu na raz rościło sobie
> prawa do dyskusji"? No no, brawurowe sformułowanie.
Do rejterady zaś nie ustosunkowujesz się w innym miejscu
(przeczytałem) tylko wysuwasz "argumenty" ad personam.

Fik, fik

[Gość: VIIb]

"Zacytuj materiał historyczny, który wtedy przerabiałeś, bo
jak dobrze pamiętam historia była od 5 lub 5 klasy"

Od czwartej. Ja zacytuję swoją artystkę-historyczkę w dekatyzowanej
spódniczce, bo pamiętam: "I jak Jagiełło wpadł na ten pomysł z
wykopaniem dołków, to te zwinne litewskie koniki fik, fik, omijały
je..." etc. wiadomo oczywiście, co się działo wtedy z "Krzyżakami-
Niemcami".

Droga humanistko.

[the_rapist]

Moglbym w tym samym tonie utyskiwac na tych, ktorzy myla druga i trzecia zasade
termodynamiki, nie potrafia zainstalowac niczego na komputerze, albo nie widza
roznicy miedzy ketonami i estrami. Ja jako ''techniczny'' musialem jednak
przebrnac przez wszystkie okresy literackie, czytac i interpretowac wiersze,
ktore wywolywaly u mnie napady sennosci i dyskutowac o postawach moralnych
roznych wymyslonych postaci, choc wcale a wcale mnie one nie obchodzily. Co
wiecej na maturze musialem wyprodukowac tekst tak samo spojny, sensowny i
poparty tymi samymi lekturami co ''humanisci''. Nikt mnie nie traktowal ulgowo
ze wzgledu na moje dobre osiagniecia w przedmiotach scislych, szczegolnie w
chemii. Nie znaczy to, ze nic poza pogardzana przez ''humanistow'' nauka mnie
nie interesuje, po prostu moj wlasny wybor lektur nieco sie rozni od szkolnego
kanonu.
Moim skromnym zdaniem osoba, ktora nie potrafi w pamieci pomnozyc dwoch liczb
jednocyfrowych, czy obliczyc procentu z liczby nie jest humanista tylko zwyklym
nieukiem. Humanista to byl niejaki Leonardo da Vinci, a nie ci, ktorzy szczyca
sie totalna ignorancja w jakiejkolwiek technicznej dziedzinie.

Wiem, ze ludzki umysl jest tak skonstruowany, ze znakomita wiekszosc z nas jest
albo ''techniczna'' albo ''humanistyczna'' (doslownie - nie radzi sobie z
rachunkami). Jednak racz zauwazyc, ze licea maja w swojej nazwie slowo
''ogolnoksztalcace'' i predzej ty sie przejedziesz na nieznajomosci tabliczki
mnozenia niz ja na blednym dopasowaniu poety do okresu literackiego.

[Gość: A]

Amen.

[rafixo]

Zgadzam się w 100%. Nie umiejętność pomnożenia w pamięci dwóch jednocyfrowych
liczb, czy wyliczenia procentu z liczby to jakby analfabetyzm. Osoba, która
pisze, że skończyła ogólniak i nie potrafi zrobić tak podstawowych obliczeń
powinna się mocno zastanowić i nawet o tym nikomu nie mówić, bo to wstyd!

[Gość: humanistka]

Techniczni faktycznie nie umieją czytać ze zrozumieniem - i to jest dopiero
analfabetyzm. Nie napisałam, że nie znam tabliczki mnożenia, ani że nie umiem
liczyć wartości procentowych, tylko że zajmuje mi to więcej czasu niż
przeciętnemu technicznemu, który z takiej wiedzy korzysta na co dzień. Na miłość
boską, czy studia techniczne obniżają też poziom inteligencji? Bo poziom
wychowania niestety - jak widać po komentarzach - zdecydowanie.

[Gość: oświęcimer]

> Na miłość boską, czy studia techniczne obniżają też poziom
> inteligencji?

Bardzo dobre pytanie ! Nie zostawiajmy go więc bez odpowiedzi.
Może niech pani się spróbuje z tym testem na inteligencję:

iq"kreska"test.pl

Ja mam 129.

[Gość: humanistka]

Test inteligencji miałam robiony w ostatniej klasie podstawówki na życzenie
mojej mamy, u psychologa. Stwierdzono mi 156 IQ i zdolności w kierunku
przedmiotów ścisłych, zwłaszcza matematyki. Dużo się wtedy uczyłam matematyki i
fizyki, bo chciałam mieć piątki na koniec szkoły podstawowej, ale zdolności
jeśli są, to są bardzo głęboko uśpione. Pozdrawiam inteligentnego Pana.

[Gość: oświęcimer]

a to gratuluję. Z IQ na poziomie 156 (i to w podstawówce !) znajduje się Pani z
całą pewnością w grupie 0.001% najinteligentniejszych ludzi na planecie ;)

[Gość: humanistka]

Och nie, na pewno nie, jak sądzę IQ spadło mi poniżej 100 odkąd przestałam uczyć
się regularnie matematyki;)) Jeśli przyjąć, że spadało z każdym rokiem leserstwa
o 10 punktów, to obecnie mogę się poszczyć ilorazem rzędu 36 punktów;)
Pozdrawiam serdecznie!

[Gość: humanistka]

Szczycą się ignorancją? Czyli Twoim zdaniem każdy, kto nie rozróżnia zasad
termodynamiki albo ketonów od estrów jest ignorantem? Mylisz pojęcia, albo
posługujesz się pojęciami, których nie znasz. Polecam zakup słownika.

W dodatku czytanie ze zrozumieniem się kłania (po raz kolejny...) - nigdzie nie
napisałam, że nie umiem mnożyć czy liczyć wartości procentowych, wręcz
przeciwnie, pisałam że umiem. To, że Ty umiesz to zrobić szybciej to inna
sprawa. Ale czy to faktycznie powód do dumy i wystarczający argument do
oskarżania innych o ignorancję? Jeśli ktoś tu się na czymś przejedzie, to raczej
Ty na błędnie formułowanych wnioskach o innych. Oby Cię to nie spotkało w życiu
osobistym ani zawodowym.

[Gość: Gvalch'ca]

Bo padnę zaraz. Jak można szybciej wiedzieć ile jest 7 razy 8, albo jak policzyć
10% z 30 (pierwsze klasy szkoły podstawowej). To tak jakbyś ty wiedziała
szybciej od przeciętnego czytelnika EP, że pisze się "król" a nie "krul",
rozbawiłaś mnie. To jest podstawa z podstaw. Kurcze, do tej pory myślałam, że
takie rzeczy są oczywiste dla ludzi z maturą. Hehe, przypomniała mi się
koleżanka z liceum, wezwana do tablicy (4 klasa) zapomniała jak się dodaje
ułamki (a miała niebagatelne zadanie - ułamki miały różne podstawy). No cóż,
można i tak.
Widzisz, masz do przekazania słuszną myśl, nie każdemu jest potrzebna w życiu
zaawansowana matematyka. Tak samo zresztą jak zaawansowana wiedza z literatury
czy sztuki. Ale po to jest poziom podstawowy matury z danego przedmiotu aby tymi
zaawansowanymi zagadnieniami osoby niezainteresowane nie musiały się przejmować
(a z tego co czytałam poziom zaawansowany jest taki tylko z nazwy). Nie wiem czy
mam aktualne informacje ale rachunek całkowy i różniczkowy nie jest objęty
programem podstawowej matury z matematyki. A jakby nie patrzeć, co już któryś z
dyskutantów zauważył, liceum jest ogólnokształcące i pewien poziom (wyższy niż u
absolwenta gimnazjum czy szkoły zawodowej) osiągnąć powinien każdy absolwent czy
to z przedmiotów typowo humanistycznych, czy typowo ścisłych bądź
przyrodniczych. Ile z tego wykorzysta w dorosłym życiu? Część (a może nawet
większość) w ogóle się nie przyda, zostanie zapomniana itd. Ale to temat do
innej dyskusji, jak kształcić młodzież żeby nie powstawały posty "humanistek":
wyciągam kalkulator bo mam braki w zakresie tabliczki mnożenia, bądź "umysłów
ścisłych": odkąd skończyłem technikum nie przeczytałem ani jednej książki (tekst
autentyczny, na szczęście autor dał się nawrócić na drogę cnoty :D ).

[Gość: VIIb]

"Bo padnę zaraz. Jak można szybciej wiedzieć ile jest 7 razy 8, albo
jak policzyć 10% z 30 (pierwsze klasy szkoły podstawowej). To tak
jakbyś ty wiedziała szybciej od przeciętnego czytelnika EP, że pisze
się "król" a nie "krul", rozbawiłaś mnie."

A gdy w "Jaka to melodia" nie umieją wpaść na prosty przebój szybciej
niż przeciwnik? Może to podobne różnice czasowe są. Np. ułamki sekund.

to ile jest 10% z 30 ?

[Gość: mgr]

bo nie wiem?

Co Ty

[Gość: VIIb]

"Wiem, ze ludzki umysl jest tak skonstruowany, ze znakomita
wiekszosc z nas jest albo ''techniczna'' albo ''humanistyczna''
(doslownie - nie radzi sobie z rachunkami)."

Wątpię w Twoje albo-albo. Kwestia, kto co łyka w szkole jest
istotniejsza. Dlatego tekst Skoczylasa jest ważny, ale połowicznie.
Samo wprowadzenie obowiązku daje dużo, ale jeszcze za mało.
Potrzebna jest jeszcze kadra, jak w każdym systemie. Ja miałem w
takiej podstawówce 7 nauczycielek matematyki, czasem ze zmianą co
pół roku. Nie wiązało się to niestety z poszerzającymi horyzonty
matematyczne perspektywami.

[Gość: VIIb]

"Ja miałem w takiej podstawówce 7 nauczycielek matematyki, czasem ze
zmianą co pół roku."

Okej, korekta. Słowo czasem jest nie na miejscu w tym zdaniu.

Odpowiadam

[the_rapist]

Aspektu osobowosci i przygotowania merytorycznego nauczyciela nie poruszalem, bo
to jest temat na zupelnie inna dyskusje. Staralem sie skupic na stronie
''chlonacej'' wiedze i predyspozycjach jednostki do uczenia sie roznych rzeczy.
Dosc powiedziec, ze przez 2 lata szkoly sredniej historia byla moja pieta
achillesowa, glownie dzieki mojej kochanej nauczycielce. W trzeciej klasie uczyl
nas nie nauczyciel, ale pedagog i historyk z prawdziwego zdarzenia. Sposob, w
jaki przekazywal nam swoja wiedze i zachecal do jej zdobywania poza programem z
podrecznika sprawil, ze hokus-pokus, srednia ocen w klasie wzrosla bardzo
znacznie. Jego wymagania byly nawet wyzsze, mimo to nauka historii u tego pana
stala sie dla nas przyjemnoscia.

[Gość: raj]

No i ten post to jest właśnie piękny przykład tego o czym pisze Skoczylas. Że
znaczenie przedmiotów humanistycznych się pod niebo wynosi, a matematykę się
uważa za niekonieczną.

Bądź konsekwentna. Jeżeli uważasz, że humaniście jest niepotrzebna znajomośc
matematyki, to uznaj też że inżynierowi jest niepotrzebna wiedza o literaturze
czy historii, i nie musi znać róznicy między modernizmem i romantyzmem albo
wiedzieć coś na temat Katynia.

A jeżeli uważasz, że każdy to powinien wiedzieć, to tak samo każdy powinien miec
podstawową wiedzę z przedmiotów ścisłych - nie dotyczy to tylko matematyki.
Człowiek uważający się za intelektualistę tak samo powinien wiedzieć o Katyniu
jak i znać np. zasady dynamiki Newtona czy wiedzieć, czego dotyczą równania
Maxwella (nie wymagam, żeby umiał je napisać, bo to jednak już dość
skomplikowana analiza wielowymiarowa, ale samo pojęcie trzeba znac i wiedzieć,
czego ono dotyczy...)

[Gość: humanistka]

Nie uważam, że matematyka jest zbędna, czytaj proszę ze zrozumieniem. Uważam, że
wiele osób uczy się matematyki zbyt zaawansowanej w stosunku do jej późniejszej
przydatności w życiu i pracy. Nie po to ktoś uczy się w klasie humanistycznej,
językowej czy innej, żeby go gnębiono z funkcji i całek, tak samo jak nie po to
kto inny idzie do mat-fizu, żeby uczyć się o tym, kto wielkim poetą był, a kto
nie. Zgadzam się, że technicznych tak samo boli historia sztuki na studiach z
elektroniki, jak humanistów logika. A o Katynie każdemu wypada cokolwiek
powinien wiedzieć, nieważne, gdzie pracuje. Nieznajomość całek nie jest wyrazem
ignorancji w pojęciu ogólnym, zaś niewiedza o ilości rozbiorów Polski niestety
nią jest.

Człowiek uważający się za intelektualistę powinien również rozróżniać między
wczesnym impresjonizmem i późnym, powinien czytać Noblistów i wiedzieć czym była
Jednostka 731. Wypadałoby, żeby znał też kilka języków obcych. Nie mówimy o
intelektualistach, ludziach renesansu ani omnibusach. Zresztą Einstein nauczył
się mówić w bardzo późnym wieku, czy w związku z tym odmówisz mu geniuszu? Katyń
to wiedza ogólna, równania Maxwella już nie.

[Gość: oświęcimer]

>Katyń to wiedza ogólna, równania Maxwella już nie.

Oj polemizowałbym. Ale wynika to prawdopodobnie z tego, że dla Pani "ogólna"
znaczy mniej więcej "wypada ją mieć". Gdy tym czasem r. Maxwella są ogólne bo
obowiązują w bardzo ogólnych warunkach. W szczególności gdyby nie równania
Maxwella to swoich rewolucyjnych przemyśleń nie mogła by Pani ogłosić światu.

[Gość: Ala]

>Człowiek uważający się za intelektualistę powinien również
>rozróżniać między
>wczesnym impresjonizmem i późnym, powinien czytać Noblistów i
>wiedzieć czym była
>Jednostka 731. Wypadałoby, żeby znał też kilka języków obcych. Nie
>mówimy o
>intelektualistach, ludziach renesansu ani omnibusach.


Jeżeli Pani zdaniem człowiek uważający się za intelektualistę
powinien rozróżniać wczesny i późny impresjonizm, to tym bardziej
powinien rozróżnić bryły i liczyć w panięci w zakresie liczb
trzycyfrowych (naprawdę można). I powinien bez problemu liczyć
prostsze całki.
Bo niestety to co Pani wymieniła to nie są moim zdaniem podstawowe
wiadomości.

[Gość: raj]

> Nieznajomość całek nie jest wyrazem
> ignorancji w pojęciu ogólnym, zaś niewiedza o ilości rozbiorów Polski niestety
> nią jest.

Tylko w Twojej opinii.

> Człowiek uważający się za intelektualistę powinien również rozróżniać między
> wczesnym impresjonizmem i późnym, powinien czytać Noblistów i wiedzieć czym była
> Jednostka 731.

Piękna humanistyczna megalomania ;)
Rozróżnianie między impresjonizmem wczesnym i późnym przydałoby mi się, gdybym
był krytykiem sztuki, albo pracownikiem galerii obrazów ;)
Co do noblistów, to przypominam, ze literatura jest tylko jedną z
dziedzin, w której przyznawana jest nagroda Nobla - znasz prace noblistów z
fizyki, chemii, medycyny? Wiesz na czym polegały ich odkrycia? Skoro ty tego nie
wiesz, dlaczego ja mam czytać książki noblistów literackich? Zwłaszcza jeżeli
sądząc chociażby z przeczytanych w prasie recenzji, taka literatura po prostu
nie będzie mi odpowiadać?
Literatura jest rzeczą którą każdy odbiera indywidualnie. Trudno tu komuś
narzucić że cos "powinien" czytać. Chociażby co do takich noblistów - poezję
Szymborskiej uwielbiam, ale znałem ją i czytałem jeszcze zanim dostała Nobla. Do
przełknięcia niewielkiej ilości Miłosza zmusiłem sie po tym, jak dostał Nobla,
żeby zobaczyć, o co ten szum, i stwierdziłem, że jest to dla mnie po prostu
niestrawne. To po co mam to czytać?
Przykro mi przyznać, ale nazwa jednostka 731 nic mi nie mówi. To cos jak strefa
51? ;)

Za to niewątpliwie (może będę tu tendencyjny, ale niech tam ;)) człowiek
uważający się za intelektualistę powinien rozumieć komunikaty, które pojawiają
mu się na ekranie komputera w razie jakichś błędów, wiedzieć jaka jest różnica
między korzystaniem z poczty przez webmaila a lokalnego klienta pocztowego, i
dlaczego dużych plików nie powinno się przesyłać mailem jako załączniki, tylko
korzystać z innych usług internetowych (i jakich?) do tego celu. Niestety 90%
ludzi tego nie wie, a jest to wiedza bardzo praktyczna, której nieznajomość
powoduje bardzo praktyczne problemy przy korzystaniu z Internetu - a z Internetu
korzysta w tej chwili prawie każdy.
Ale do tego potrzebna jest odrobina ścisłego myślenia, którą kształci tak
nielubiana przez "humanistów" matematyka. Tzw. "humanistyka" w większości szkół,
uczelni itp. sprowadza sie do jednego - lania wody. I potem tacy "humaniści" -
jak zaobserwowałem - mają tendencje do myślenia w taki sposób: jeżeli w
instrukcji jest napisane "zrobić tak a tak", to nieważne - ja zrobię tak jak mi
się wydaje, bo nie do końca rozumiem tego co napisane.
Kiedy dogłębnie zna sie dziedzinę, której to dotyczy, to mozna pozwolić
sobie na takie eksperymenty (np. z komputerem), bo jest się w stanie mniej
więcej przewidzieć ich efekty. Tymczasem mnóstwo ludzi wykształconych
"humanistycznie" działa w ten sposób w stosunku do spraw na których sie nie zna.
Napisano im tak, ale oni robia inaczej, nie wiedząc dokładnie co robią.
Efekt - pakują się w sytuacje, z których nie potrafią sie sami wykaraskać i
trzeba ich ratować (pisze z własnego, wielokrotnego doświadczenia).
Tymczasem w matematyce tak sie nie da, bo 2+2=4 i nie może być ani 3, ani 5. I
to, że nie może być nic innego niż 4, zdaje się bardzo nie współgrać ze sposobem
myślenia kształconym w znacznej części tzw. "humanistów".

> Katyń
> to wiedza ogólna, równania Maxwella już nie.

Pragne cie uświadomić, że całe nasze życie w zdecydowanie większym stopniu
zalezy od równań Maxwella niż od Katynia, impresjonistów, a nawet rozbiorów
Polski ;). To jest po raz kolejny potwierdzenie tezy wynikającej z felietonu
Skoczylasa - wiedzę humanistyczną wyniesiono u nas na piedestał, natomiast
wiedzę w zakresie matematyki i nauk przyrodniczych potraktowano jako umiejetnośc
wąsko zawodową, przydatną tylko tym, co pracują w wiążącej się z tym dziedzinie.
Wiedza matematyczno-przyrodnicza tak samo należy do KANONU KULTURY jak wiedza
literacka czy historyczna!
Tales, Pitagoras, Newton, Maxwell, Faraday - ze wymienie tu tylko kilku - to
dziedzictwo, na którym budowała sie nasza cywilizacja. Wstyd nie wiedzieć, czego
dotyczyły ich badania. Tak jak pisałem w poprzednim poscie - nie wymagam
napisania równań Maxwella (zresztą E=mc^2 Einsteina potrafi napisac
każdy, i co z tego? Ile z tych osób rozumie, o co w tym równaniu chodzi?), ale
trzeba wiedzieć, czego one dotyczą i na czym polega ich fundamentalne znaczenie.

[Gość: oświęcimer]

Nie chcę polemizować z pani doświadczeniami/wrażeniami choć moje są dokładnie
odwrotne. Wg mnie łatwiej znaleźć oczytanego inżyniera niż myślącego polonistę
czy (zwłaszcza) prawnika (to ostanie jest poparte badaniami IQ wśród studentów).
Ale chciałbym podkreślić jedno słowo, którego wcześniej już użyłem, a którego w
Pani tekście nie znalazłem.

Rzecz w tym, że matematyka czy fizyka uczą nie tyle liczenia co myślenia. I o
ile bez pierwszego być może jakoś Pani sobie radzi (choć za Boga nie wiem jakim
cudem), to bez drugiego funkcjonować się nie da. Albo inaczej, da się, ale jakie
to jest "funkcjonowanie", to pokazuje najlepiej nasze życie publiczne. Przecież
większości bzdur w nim popełnianych dałoby się uniknąć gdyby decydenci byli
zdolni do chwili refleksji i prostego rozumowania typu
"przyczyna-mechanizm-skutek". Niestety nie są do tego zdolni.

[Gość: humanistka]

Miło mi, że ma Pan odwrotne doświadczenia, to dobrze rokuje przyszłości narodu.
Prawnicy to jest faktycznie dziwna kasta społeczna, nie jestem prawniczką - na
szczęście. Po raz kolejny podkreślam, że radzę sobie z moją szczątkową
znajomością matematyki i wbrew temu, co sądzi większość komentujących, potrafię
policzyć w sklepie, czy pani dobrze wydała mi resztę. A jeśli liczę wartości
procentowe wolniej od innych i jeszcze potwierdzam sobie dla pewności wynik na
kalkulatorze to już należy mnie za to spalić na stosie ewentualnie rozpuścić w
wannie z wapnem. Zgadzam się w 100%, że myślenie przyczynowo-skutkowe jest
konieczne do życia, jednak trudno mi się zgodzić, że jest do tego równie
konieczne opisywanie okręgu na trapezie. Pozdrawiam miłego i kulturalnego Pana.

I robisz z siebie "mądralę" a rebours

[Gość: któś]

NDlaczego? Bo - w istocie rzeczy prowadzisz spór o wyższości świąt
Wielkiej Nocy nad świętami Bożego Narodzenia. Uważasz, że Tobie
niepotrzebna jest matematyka, a "mądralom" z korporacji niepotrzebna
jest wiedza humanistyczna. I co? Pozostajecie na jednym poziomie: Ty
gardzisz nimi, oni - Tobą. I Ty, i oni próbujecie tego samego - ze
swoich ewidentnych braków zrobić powód do chwały. Dosyć to
infantylne. No a te ich "4-5 kafli" - o których piszesz - to przejaw
ewidentnej zadrości z Twojej strony.

Osobiście mam wykształcenie humanistyczne i artystyczne; ignorancja
w kwestii historii, literatury, sztuki wśród "technicznych"
rzeczywiście jest duża i przykra; z drugiej jednak strony brak
logiki i precyzji w licznych tekstach humanistycznych bywa
zastraszający. I tej właśnie logiki i precyzji myślenia uczy
matematyka; nie chodzi o to, by literaturoznawca liczył w pamięci
pierwiastki kwadratowe. Ale już posługiwanie się kalkulatorem z
powodu nieznajomości tabliczki mnożenia - a piszesz, że tak właśnie
robisz - wybacz, to kompromitacja. To dokładnie tak, jakbyś
pisała "jusz", "tagrze" albo "ruża". Lub nie wiedziała, że woda
zamarza w temperaturze 0 stopni Celsjusza. To są rzeczy elementarne,
druga klasa szkoły podstawowej.

[Gość: humanistka]

Dziękuję, pracowałam w korporacji za 3 kafle, teraz prowadzę własną działalność
i bardzo dobrze zarabiam;) Nikomu nie zazdroszczę zarobków, a zwłaszcza
technicznym, których praca jest w większości przypadków nieporównywalnie
kreatywna i przydatna. I ciężka niestety, co widzę na przykładzie moich znajomych.

Zgadzam się co do braków w logicznym myśleniu. Ale nie widzę problemu w
posługiwaniu się kalkulatorem, jeśli nie jestem pewna wyniku. Na podobnej
zasadzie można sprawdzać znaczenie słowa w słowniku, jeśli się chce upewnić. Dla
mnie kompromitacją jest brak elementarnej wiedzy humanistycznej, no ale cóż,
widać mamy rozbieżne opinie w tej kwestii.

Jusz niema oczym dyskótować. Do kąsensusu jakwidać niedojdziemy.

[Gość: któś]

Sprytnym zabiegiem jest próba zamykania dyskusji w sytuacji
nieposiadania argumentów. Swoją drogą - jak obserwuję całą rozmowę
(i biorę w niej udział) posługujesz się nimi cokolwiek nieporadnie:
nie potrafisz przewidzieć konsekwencji, które wynikają z Twoich
wsnzch wzpowiedzi; gdy rozmówca wyciągnie je - próbujesz -
najczęściej - zmieniać temat. Przykład? Voila: "nie widzę problemu w
> posługiwaniu się kalkulatorem, jeśli nie jestem pewna wyniku. Na
podobnej
> zasadzie można sprawdzać znaczenie słowa w słowniku, jeśli się
chce upewnić." Podczas gdy sama wcześniej napisałaś, że posługujesz
się kalkulatorem z powodu swoich braków w tabliczce mnożenia.
A do konsensusu powoli dochodzimy. Piszesz: "> Zgadzam się co do
braków w logicznym myśleniu." Chodzi tu o Twoje własne wypowiedzi.
Quod erat demonstrandum.

[Gość: humanistka]

I po co ta łacina, czyżby polski język nie wystarczał? Quidquid Latine dictum
sit, altum videtur, jak sądzę. Tak, masz rację, kończę dyskusję, bo kończy mi
się do niej cierpliwość. Przeczytaj jeszcze raz fragment o tabliczce mnożenia,
zwróć uwagę na słówko: wydedukować i sprawdź je sobie w słowniku. Posługuję się
kalkulatorem z wygody, jak wiele osób, zwłaszcza gdy muszę wykonać szybko kilka
działań, a nie chcę się pomylić. Ale Ty wiesz lepiej, co mi w głowie siedzi i
jakie mam zwyczaje w warzywniaku.

Zgadzam się co do braków w logicznym myśleniu we współczesnym społeczeństwie. Co
do Twoich również się zgadzam;)

Rejterada, jak widzimy.

[Gość: któś]

Coż, można oczywiście "dedukować", ile to 3x7, lub używać w takiej
sytuacji kalulatora.
I nie posiadać siły i ciepliwości do znalezienia
innych "argumentów", jak te ad personam. I rejterować.

[Gość: humanistka]

Tak, robię to specjalnie dla Ciebie, byś mógł napawać się swoim wyimaginowanym
zwycięstwem;)))) Jesteś pocieszny. No ale czegóż można spodziewać się po kimś,
kto podsumowuje dyskusję tekstami "wpadłaś we własne sidła", "no i rejterada"?
Chyba specjalnie na Ciebie te sidła zastawiałam, dobrze, że mnie o tym
powiadomiłeś, bo sama bym nie wydedukowała. Żegnam.

PS A trzy razy siedem jest dwadzieścia jeden. Wydedukowałam to sobie rozpisując
cyfry na kreseczki i dodając je do siebie po trzy na palcach, bo do tylu
liczenie nie sprawia mi kłopotu. Have a nice life, żeby zakończyć na Twoim
poziomie. A może raczej dum spiro, spero.

I - jak zwykle - ad personam.

[Gość: któś]

A gdzie argumenty rzeczowe?

[Gość: suoniu]

A po co Ci "passe" droga Internautko? Przykro się robi człowiekowi, kiedy widzi
takich ograniczonych ludzi w Internecie. Mam nadzieję, że jesteś tylko kolejnym
trollem. Bo jeśli nie, to... Smutno.

[Gość: Gvalch'ca]

To, że nie potrafisz pomnożyć 2 liczb jednocyfrowych (max 3 klasa podstawówki),
albo wyliczyć (sprawnie) procentów (gdzieś około 5 klasy) to tak jakby ten
wstrętny techniczny umysł czytujący Chipa zapomniał na czym polega czytanie i
pisanie, nie umiał stworzyć wypowiedzi ustnej czy pisemnej dłuższej niż kilka
zdań czy samodzielnie przeczytać kilkustronicowego tekstu. Najzupełniej
normalne, że wiedza z której się nie korzysta jest bardzo szybko zapominana. Ale
tabliczka mnożenia, procenty? Przecież to podstawowe, przydatne na co dzień
umiejętności, np. jednego dnia idziesz i widzisz na wystawie sklepu buty za 300
zł, a za tydzień widzisz w tym samym sklepie buty po przecenie o 10% za 299 zł i
już wiesz, że sklep robi klientów w konia ;) Co innego, że komuś z głowy wylecą
całki, różniczki czy zaawansowana stereometria, no nawet powiedzmy twierdzenie
Pitagorasa, ale nie mnożenie. Dodam, że moja matka polonistka nie ma
najmniejszych problemów z tym jak wyliczyć procent czy pomnożyć dwie liczby, a z
matmy miała ledwo tróję całe życie :) Trzeba było starać się więcej zrozumieć a
mniej kuć matematykę (właśnie z tego powodu, że zamiast dużo zapamiętywać
wystarczy w matematyce dużo zrozumieć tak lubiłam ten przedmiot, mało czasu
zajmował :D ).

[Gość: humanistka]

Po raz kolejny tłumaczę, jak humanista technicznemu na miedzy, że potrafię
mnożyć i liczyć procenty, Boże, Ty to widzisz i nie grzmisz? To, że zajmuje mi
to dłużej niż większości osób mających styczność z matematyką na co
dzień...ech... Już mi się kończy moja anielska cierpliwość. A poziom
umiejętności klecenia tekstu pisanego grona czytelników "Chipa" widać doskonale
po listach nadsyłanych do redakcji.

[Gość: czasami krakus]

Nie pamiętam wiele z matematyki, z literatury polskiej też nie, ale więcej niż z
matematyki, znam natomiast dobrze angielską gramatykę (uczę angielskiego). Ale
do rzeczy. Mniejsze problemy sprawiała mi matematyka pod koniec podstawówki i na
początku liceum, gdzie więcej było symboli i literek, niźli tabliczka mnożenia.
Nie mam głowy do cyferek, nie pamiętam numerów telefonicznych (własny
zapominam), wiec pisanie, ze to wstyd nie znać tabliczki mnożenia jest oznaką
ignorancji psychologicznej. Są typy osób którym to sprawia kłopoty, choć
potrafią myśleć szybko jeżeli chodzi o wyciąganie wniosków z literatury,
psychologi itp. To forma dysleksji matematycznej Ja do dzisiaj, mimo, ze już
wiele razy próbowałem i powtarzałem, nie potrafię mnożyć przez 7 i 8 a przez 5
mnożę razy 10 i dziele na pól a przez 4 razy dwa i potem razy dwa. Nie potrafię
zapamiętywać cyfr, jak dodaje w głowie to robię tak 12+7 to 19 a to plus 4 i 3,
zaraz zaraz ile to było, i od nowa. Natomiast na teście z angielskiego -
gramatyka, słownictwo, nie lanie wody, najczęściej osiągam od 97% do 100%, w
zależności od trudności. Po prostu nie mam głowy do cyfr i nigdy nie zapamiętam
tabliczki mnożenia, tak jak nie pamiętam moje poprzedniego numeru komórki, choć
go podawałem innym setki razy.

[Gość: któś]

Dtogi Krakusie, nie opowiadaj proszę o ignorancji. Każdy ma jakiś
defekt - w Twoim przypadku jest nieumiejętność nauczenia się
tabliczki mnożenia i zapamiętania numeru telefonu. Przyznasz, że to
przypadłość niezwykle rzadka. Porównanie z dysleksją (oraz innymi
dys-ami) jest o tyle niebezpieczne, że stała się ona doskonałym
wytłumaczeniem zwykłego lenistwa i niechęci do wysiłku. Zastanawiam
się właśnie, jak przeszedłeś przez szkołę podstawową? Z
zaświadczeniami od psychloga? Zaświadczenie o dysleksji kosztuje 50
złotych. Czy Ty takowe kupiłeś? Nie mam pojęcia.
A co do "nieposiadania głowy" do czegoś - to w większości wypadków
wytężona praca powoduje, że sie tej głowy w końcu "dostaje".
Pamiętam siebie w V klasie, wiek 10 lat: za nic nie potrafiłem
zrozumieć układów równań z 2 niewiadomymi i rozwiązywania ich metodą
podstawiania. Kilka tygodni, dzień w dzień (a raczej wieczór w
wieczór) siedzieliśmy z ojcem, inżynierem i ten mi tłumaczył,
tłumaczył, tłumaczył, dawał zadania, pokazywał inne metody
rozwiązywania. I co? W końcu "naumiałem", choć kosztem sporego
wysiłku; szczęśliwie o "dyskalkulii" i najróżniejszych "dys-ach"
wtedy nie mówiono. Proponowałbym nową "dys-": mianowicie
DYSKOGNICJĘ - przypadłość polegającą na tym, że ktoś (biedulka) nie
potrafi myśleć. No nie ma do tego głowy i już. I dlaczego ma być z
tego powodu "dyskryminowany"?

skończ piepszyć panie któś

[Gość: mgr filmoznawstwa]

mam to samo co czasami krakus
nigdy nie miałem pamięci do cyferek, nr. telefonu domowego i kom. musiałem się
nauczyć jak wierszy lub rymowanka; przez podstawówkę i liceum przeszedłem na
trójczynach; nigdy zaś nie miałem kłopotów z historią, językami(praktycznie bez
uczenia się miałem zawsze 4), literaturą

i żeby nie było bardzo podziwiam chłopaków na i po Politechnice z zwłaszcza
programistów, za to że potrafią w głowie napisać program

Szanowny Magistrze

[Gość: któś]

Po pierwsze - serdecznie gratuluję życiowego osiągnięcia, jakim dla
Pana musiało być zdobycie tytułu magistra - jeśli odczuwasz Pan
potrzebę zaakcentowania tego w swoim nicku. Obawiam się jednak, że
na tutejszym forum magistrów dostatek i nie ma się czym chwalić.

Po drugie zaś - śpieszę Pana poinformować że pomyliły się Panu
Dobrodziejowi dwie, jakże przyjemne skąd inąd, czynności. A
mianowicie pisanie i uprawianie seksu - bo tak wolę nazywać to, coś
Pan przywołał w tytule swojej błyskotliwej wypowiedzi.

wnioski końcowe

[Gość: humanistka]

Przykro mi, ale niestety brak mi cierpliwości, żeby śledzić odpowiedzi i
kontynuować dyskusję. Wnioski końcowe nasuwają się jak poniżej:

- lwia część respondentów nie umie czytać ze zrozumieniem;
- większość respondentów ma mnie w najlepszym wypadku za ignorantkę, w gorszym
za "głupią cipę", która zasłużyła sobie na epitety bo używa w poście słowa
"nerd" lub "debil", mniejsza o to, że w zupełnie innym kontekście i znaczeniu,
- lwia część respondentów nie zna znaczenia terminów ironia, sarkazm, parafraza,
metafora... odsyłam do słownika, może się niektórym co nieco przejaśni.
- na całą rzeszę respondentów zaledwie z kilkoma, może trzema-czterema osobami
dało się podyskutować konstruktywnie, nawet jeśli nie osiągnęliśmy konsensusu
(odsyłam do słownika terminów, hasło dyskusja), ledwie kilkoro wie, na czym
polega prowadzenie dyskusji na poziomie i jakie zasady kultury podczas niej
obowiązują
- Bogu niech będą dzięki, kilkoro osób dowiodło, że istnieją inteligentni,
oczytani, mający szerokie horyzonty techniczni, którzy czytują krakowską Wyborczą;)

Pozdrawiam wszystkich miłych dyskutantów i niemiłych pieniaczy, może dobry Pan
Bóg skrzyżuje kiedyś nasze ścieżki;) Na pewno czasu spędzonego tutaj nie uważam
za stracony. W końcu jak to powiedział kiedyś Hawking (tak, wiem, kto to jest i
o zgrozo - czytałam, nawet ze zrozumieniem, jego książki;): odkrycie naukowe nie
jest może lepsze od seksu, ale satysfakcja trwa dłużej...;)))

[tymon99]

przeoczyłaś, o simplicissima, jeden istotny fakt: matematyka nie jest
nauką przyrodniczą ani techniczną. matematyka bada wytwory ludzkiego
umysłu, jest zatem nauką humanistyczną. stąd tytuł "magister
filozofii w zakresie matematyki".

Miska olejowa

[Gość: VIIb]

Heh, aleś Tymonie dorzucił do miski, no no.

[Gość: autorytet moralny]

Ty nie humanistka a chómanistka, to znaczy niedouczony pseudo-produkt ułomnej
edukacji.
Jeśli ty za kanon uważasz "Krzyżaków" czy "Ogniem i mieczem", to się nie
wypowiadaj jak mądrzy rozmawiają.

[pfg]

Przeciętnemu człowiekowi znajomość matematyki nie jest potrzebna,
podobnie jak zupełnie niepotrzebne jest odróżnianie modernizmu od
romantyzmu. Dlaczego więc uczymy tego naszą młodzież? Bo matematyka i
nauki przyrodnicze, podobnie jak literatura i historia, są częścią
naszej kultury. To znajomość matematyki i nauk przyrodniczych
sprawia, że mamy poczucie, iż świat można opanować, że nie musimy
drżeć przed lada burzą czy chorobą. To dzięki matematyce i rozwojowi
nauk przyrodniczych (i dzięki pewnym czynnikom przyrodniczym, na
które nie mieliśmy wpływu) cywilizacja europejska zdominowała świat.
Bez matematyki nie byłoby ani egipskich piramid, ani rzymskich
akweduktów, ani gotyckich katedr, ani transatlantyckich lotów, ani
telefonów komórkowych, ani Internetu. Arystoteles był w tym samym
stopniu filozofem i etykiem, co przyrodnikiem. Matematyka powinna
uczyć precyzji myślenia, precyzji definiowania pojęć i precyzji
wysławiania się. Kartezjusz wykładał swoją filozofię "modo
geometrico", gdyż geometria (matematyka) była dla niego wzorem
precyzji i ścisłości. Ale ciebie to nie interesuje, ty masz poczucie
wyższości nad "technicznymi" i "nerdami", bo czytałaś Krzyżaków.
Jestem pod wrażeniem.

Owszem, jest prawdą, że matematyka i nauki przyrodnicze są obecnie w
szkołach - zwłaszcza w polskich szkołach - nauczane fa-tal-nie, ale
czy historia i literatura są nauczane lepiej? Jakież to umiłowanie
literatury może wykształcić nauka odpowiedzi "zgodnych z kluczem"?

Ignorancja nigdy nie jest błogosławieństwem, bywa natomiast
przekleństwem. Sądzę, że nieco na wyrost podpisujesz się jako
"humanistka". Nie wyglądasz mi na humanistkę, a tylko na absolwentkę
studiów humanistycznych.

Touché /nt

[Gość: .]

[Gość: któś]

Gratuluję i pozdrawiam.

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: Czzn]

3 sprawy
1-Maturę zdawałem w zeszłym roku, więc jestem ostatnim rocznikiem który nie
pisał obowiązkowej matematyki. I szczerze- żałuję.
Jestem na studiach inżynierskich, na które wystarczyło zdać biologię i chemię.
Matmy nie zdawałem, efekt jest taki że z zadaniami z funkcji, całek,
różniczek, statystyki babram się długie wieczory. Gdyby w liceum wisiało nade
mną widmo matury z matmy (pomijając jej dość mierny poziom na lekcjach)
zapewne bardziej bym się przyłożył do nauki tego przedmiotu i teraz miałbym o
połowę roboty mniej.
2- odnośnie humanistów zdających okropną matematykę i "technicznych"
zmuszanych do pisania niepotrzebnego polskiego. Cóż, jak już ktoś wspomniał
liceum jest OGÓLNOKSZTAŁCĄCE, więc po maturze "każdy elementarną wiedzę o
świecie z każdej dziedziny posiadać powinien" ;)
3-do szału doprowadzają mnie teksty "dawniej zdać maturę to było coś". Pewnie,
zakres materiału do zrealizowania na lekcjach był większy, ale też liczba
godzin z każdego przedmiotu była większa. Poza tym- jeden szczegół: dawniej na
maturze powszechne były ściągi w kanapkach czy podpowiedzi od nauczycieli.
Dzisiaj nawet chusteczek na ławce mieć nie można, nie mówiąc o kanapkach...

Panie Skoczylas, polubiłem Pana za ten felieton

[Gość: oświęcimer]

...aż się zastanawiam jakie Pan ma wykształcenie

[Gość: raj]

Ja Skoczylasa lubię już od dawna, bo jeździ rowerem (i porusza tę tematyke
równiez w swoich felietonach), nie jak ci wszyscy samochodziarze... ;)

Brawo Panie Jerzy

[Gość: raj]

To chyba w ostatnim czasie jedyna wypowiedź w prasie jaką czytałem (albo jedna
z bardzo niewielu), której autor popiera pogląd, że obowiązkowa matura z
matematyki JEST potrzebna (bo jest!), a nie przyłącza się do chóru jęczącego w
modnym tonie "na co komu ta matematyka, po co tym katować uczniów?"...

[Gość: humanistka]

I skąd tyś tę dumę wydedukował?;D Czytaj ze zrozumieniem, męczy mnie tłumaczenie
technicznym pod każdym komentarzem, jak mają czytać ze zrozumieniem. Pracuję
jako tłumacz. Tłumaczę specyfikacje techniczne do programów i urządzeń
medycznych pisane przez technicznych debili z USA i GB. Gdyby nie mój
humanistyczny umysł, to lekarze i technicy obsługujący ten sprzęt mieliby
poważne problemy ze zrozumieniem, "co autor miał na myśli". Śmiej się dalej, nad
własną ignorancją.

[Gość: oświęcimer]

Swoją drogą w nazywaniu kobiety "głupią cipą" jest (przynajmniej dla mnie) jakiś
ładunek erotyzmu ;) Czy Pani też tak to odbiera ?

Stwierdzenie, że jest to zwykłe chamstwo byłoby zbyt banalne.

[Gość: humanistka]

Tak, zgadzam się, że w tym stwierdzeniu jest ładunek erotyzmu. Być może epitet
wynika z niezaspokojenia erotycznego autora albo też z faktu, że posiada on
partnerkę tudzież partnera, który przytłacza go swoją inteligencją i elokwencją.
W tym celu podświadomie pożąda mniej inteligentnej osoby, czy też raczej jej
genitaliów. Stąd też powinnam epitet odebrać jako wyraz sympatii i tęsknoty, a
nie jako obelgę. Szczęśliwie bawi mnie większość wypowiedzi tutaj, mam nadzieję,
że ja bawię również innych, bo jakby się człowiek miał całe życie denerwować na
innych, zarówno w realu jak i wirtualu, to by musiał mieć ciężkie życie...:)

[Gość: Towarzysz_CK]

Smutne jest to co czytam. Jednak poważniejszy jest tragizm braku wiedzy. Po
pierwsze to całek i równań różniczkowych w LO już dawno nie ma. Mniejsza jednak
z tym.
Studiuję obecnie równolegle fizykę i polonistykę. (Zatem jestem nerdem czy
humanistą?!?). Wielokrotnie spotykam się z moimi znajomymi z fizyki w muzeach,
teatrach i filharmonii. Mogę z nimi porozmawiać o nowościach wydawniczych,
zagadnieniach związanych z krytyką literacką itd. Załamałem się jednak kiedy
mówiąc o wykresie prezentującym opozycję tendencji klasycznych i romantycznych
stwierdziłem że to sinusoida poczułem się nieswojo widząc ich wzrok. Dopiero po
wytłumaczeniu iż chodzi mi o "tą falkę" zrozumieli oni o czym mówię.

Specyfikacje

[Gość: VIIb]

Ja też się tym między innymi zajmuję, ale trochę wyżej cenię autorów
tych specyfikacji. Ci 'techniczni debile' przenoszą czasem produkcję
do polski. Śmiać się można z, a nie nad. Chyba, że nad czyjąś trumną.

[czesiekkk]

Na historii jest statystyka, na filozofii logika, na prawie i administracji
logika dla prawników, to można być humanistą bez znajomości matematyki?

[Gość: y]

Ale ci, którzy tylko zdali maturę nie idąc na studia też nazywają się humanistami.

[Gość: A]

Na filologiach chyba matematyki nie ma.

[Gość: niet]

logika byla u mnie, i z tego co wiem to nasz wydzial nie byl jakims wyjatkiem

Da się

[Gość: VIIb]

Da się zaliczyć logikę na studiach bez znajomości rachunku
prawdopodobieństwa, a nawet twierdzenia Pitagorasa. Metoda
zerojedynkowa, diagramy Venna, czy działania na predykatach to są na
serio banalne rzeczy wymagające odrobiny zmysłu logicznego. Nie
przesadzaj. Na statystyce matematyka też jest chyba na poziomie dość
wczesnym, typu podstawówka.

Polubiłem tę głupią cipę

[Gość: oświęcimer]

...do tego stopnia, że zaczynam żałować, że jest mężatką ;)

[Gość: red]

Najlepiej, kiedy o człowieku można powiedzieć: To świetny matematyk (inżynier)i prawdziwy humanista. Bo humanistów można spotkać wśród ludzi wszelkich profesji. Funkcjonuje inne pojęcie humanisty. Tak "zwany humanista" czyli ktoś, kto nie potrafi logicznie myśleć i w związku z tym ma kłopoty w szkole z matematyką chemią fizyką itp.

Nic Cię nie uchroni

[Gość: VIIb]

"ktoś, kto nie potrafi logicznie myśleć i w związku z tym ma kłopoty w
szkole z matematyką chemią fizyką itp."

To jest średniawa implikacja, choć oczywiście prawdziwa. Pierwszy
człon jest jednak często zupełnie inny. To jest, znam przypadki, w
których zdolność logicznego myślenia przed tymi kłopotami nie chroniła
w żaden sposób. Liczy się jeszcze odbierany przekaz i twórca przekazu.

[Gość: red]

Ależ masz 100% racji. Zresztą pierwszy człon można wzbogacić o jeszcze inne treści. Mnie chodziło o obiegowe nazywanie humanistami ludzi, którzy w żadnym przypadku nimi nie są.

Nie chcę

[Gość: VIIb]

Brrrr. Nie chce mieć 100% racji. Wysiadam i pozdrawiam.

powrót matematyki po 25 (!!) latach?

[Gość: wsio_rawno]

szanowny autor jest humanistą bo nie potrafi liczyć czy ścisłowcem bo nie zna historii?

[Gość: eso]

po raz wtóry powtarzam, że humanista to osoba wszechstronnie
wykształcona a nie matematyczny nieuk!

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: humanistka II]

1. Zgadzam się z tezami dziennikarza.
2. Poszłam na polonistykę, bo mi wyniki z rachunków często nie wychodziły,
zwłaszcza fizyka to była czarna magia.
3. Mogę jedynie siebie obwiniać o to, że mi rozumu nie stało.
4. Nie jestem humanistą z pozytywnego wyboru, bo chciałam, ale trochę
musiałam, bo na żadne techniczne studia nie zdałabym.
5. Policzę procenty i po swojemu procenty składane.
6. PIT wypełnię.
7. Lubię moich kumpli technicznych, lubię wyprawy z nimi,jestem dla nich
autorytetem.
8. Jako lamer komputerowy - a na komputerze muszę stukać - korzystam z wiedzy
i umiejętności fachowców.
9. Cieszę się, że matma wraca - nie potrzeba nam niedorobionych humanistów.
Potrzeba nam mądrych inżynierów i innych fachowców.
10. Zdawałam matematykę jako ostatni rocznik - nie była szkodliwa.
11. Dziś jestem dyrektorem dużej szkoły i mawiam, po pierwsze matematyka
(durniu - już nie dodaję) i bardzo pilnuję języka polskiego. Młodzież się
dziwi, że często np. ludzie po fizyce idą na filozofię, a potem przychodzą -
tak zrobiłem, jak Pani przepowiadała.

Niech żyje matematyka - nawet w tej skromnej wersji.

jestem z krakowa boli mnie głowa

[Gość: Izydor Dukas]

jezeli technicznego zmusimy by był bardziej humanistą, podsuniemy mu
kadzącą czerep literaturę i głębsze myśli powodujące refleksyjne
odloty to natychmiast przestanie być technicznym - zacznie nam sie
momentalnie egzystencjalnie uwalniać, upijać, palić i świadomością
żywota swego marnego martwić i nic juz nie bedzie takie samo w jego
życiu.

im więcej poznania tym więcej cierpienia to jest biblijne kto
poszerza poznanie ten poszerza cierpienie tak już niestety jest.

[Gość: tbk]

pierdolę was

[mam.problem]

Czy widzieliscie mature z matematyki? Poziom podstawowy oczywiscie. Czy wiecie,
ze na egzaminie dostaje sie karte wzorow?
I mozna miec prosty kalkulator!

A zeby zdac mature trzeba miec tylko 30% z podstawy.
Tutaj link: Tekst
linka

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: Mary]

No cóż, matury z matematyki nie zdawałam, skończyłam studia
humanistyczne, pracuję w zawodzie. Matematyka na codzień przydaje mi
się co najwyżej w stopniu podstawowym, na pewno nie maturalnym.
Obliczenie podatku czy procentów wynikających z prawa autorskiego
nie stanowi problemu, gdy ma się kalkulator.

[Gość: Generał Sz]

To jest kpina. Matematyka to podstawa do czegokolwiek, w każdej
dziedzinie życia jest ona nam potrzebna, a kalkulator?? Są tacy,
którzy nie potrafią nawet z niego korzystać...

Spójrzmy jak się zmienia program nauczania z roku na rok:
wyrzucają co raz więcej materiału ze szkół, a co za tym idzie
przyszły student ma takie braki, że gdyby nie pomoc niektórych
uczelni w postaci dodatkowych godzin z matematyki to połowa by
została skreślona z listy studentów.

Pytanie jest co rząd ma na celu??
Może uwstecznienie społeczeństwa, w końcu społeczeństwem głupim
łatwiej się rządzi...

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: encalade]

Maturę zdawałam już dość dawno, bez matematyki. I cieszę się z tego - ominął
mnie dodatkowy stres (związany z tym, że mimo, iż rozumiem i nie mam większych
problemów nie jest to moja działka i nie czuję się w niej dobrze).

Kończę studia humanistyczne, na których nie tylko matematyka się przydaje.
Dlatego też uważam, że matura z tego przedmiotu nie jest niczym strasznym.
"ogólnokształcącość" szkoły średniej do czegoś zobowiązuje. Nie sądzę, że
utyskiwania na temat "żenująco" niskiego poziomu są na miejscu - matura dziś
jest praktycznie dla każdego, więc skoro mamy takie a nie inne założenia
systemu edukacji, to nie możemy "oblewać" na tej maturze połowy zdających :)

Nie znaczy to jednak, że podoba mi się zastana sytuacja. Niestety, żeby od
uczniów wymagać wiedzy (czy umiejętności) na egzaminie, trzeba ich najpierw
tego nauczyć. Podczas nauki, która trwa 2,5 roku (kiedy trzeba nauczyć
wszystkiego tego, co składa się na wykształcenie ogólne, czy też wiedzę ogólną
i do tego nauczyć rozwiązywania testów i "myślenia pod klucz"), w szkole w
której pracują ludzie, którzy sami czytają opracowania lektur, żeby ktoś za
nich wyciągnął wnioski, które potem podyktują, a młodzież nastawiona jest
skrajnie życzeniowo ("misienależy")to to jest zadanie co najmniej karkołomne.
Oczywiście nie chcę być posądzana o generalizowanie - nie wszędzie tak jest,
ale w wielu szkołach niestety tak.

Co do koleżanki humanistki - sądź sobie co chcesz. Naprawdę. Czasem, kiedy
rozmawiam z jakimś inżynierem, albo innym informatykiem nóż się w kieszeni
otwiera na to, jakim ignorantem jest. Czasem mam poczucie, że umysłom ścisłym
wiele się wybacza (jak wiedzą kto akurat jest prezydentem to się wszyscy
cieszą, jacy oni są bystrzy i inteligentni).

Niestety w Twoich wypowiedziach aż boli brak logiki. Skoro nie potrzebujesz
matematyki bardziej zaawansowanej niż procenty i ułamki to super! Pomyśl, w
jak tragicznej sytuacji znalazłabyś się, gdybyś jednak potrzebowała:). Skoro
jednak sobie dajesz prawo do używania kalkulatora, czemu innym odbierasz prawo
do korzystania ze słownika? Tak jak Ty wolno liczysz procenty, to im pozwól
zastanawiać się, czy "Ludzie bezdomni" to może pozytywizm czy jeszcze coś
innego. Póki ktoś (bez względu na wykształcenie) ma otwarty umysł, jest
dobrze. Czego i Tobie życzę.

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: tompor]

Nie zgadzam się z p. Jerzym

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: Ekonomista]

Panie raj !
Ma Pan bardzo dużo racji.
/Jednak proszę pamietać, że nie ma dymu bez ognia. Wyeliminowanie
matematyki z matury (tylko w niektórych klasach przecież) to był
wynik horendlnych i nieprawdopodobnie rozbudowanych wymagań
matematycznych wobec uczniów w latach osiemdziesiątych i wcześniej.
Mówiąc dzisiejszym jezykiem lobby matematyczne było tak mocne w
kręgach edukacyjnych, że nie dało sie ich do niczego przekonać. O
zmniejszeniu różnych zagadnień, wobec których całki, logarytmy,
trygonometria, indukcja matematyczna i ciągi liczbowe to pikuś i
bułka z masłem. Dlatego niejako podstepem zdecydowano sie na ten
krok, który w klasach humanistycznych uratował wielu przed niezdana
maturą, a matematyke znali wcale dobrze. Nie znano skali i umiaru
dlatego wtedy niektórym mamtematyke odpuszczono.

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: Ekonomista]

Dodam , że faktycznie wylano wtedy dziecko z kąpielą, ale był to
wynik zaślepienia matematycznego wśród autorów programu nauczania w
szkołach. Zamiast ograniczyc materiał udało sie go pominąć wogóle,
ale to wina samych matematyków.

dlaczego cały czas mówimy o jakiś predyspozycjach?

[Gość: kolejna humanistka]

wydaje mi się, że moja "kariera" jest podobna do innych pisujących
tu humanistek- od zawsze niby to miałam większe zdolności
humanistyczne (nie pamiętam już, czy to przekonanie to zasługa
nauczycieli czy rodziców), więc naturalny był wybór klasy hum. w LO,
olimpiady, wybór studiów itd. Przedmioty ścisłe traktowałam po
macoszemu, czyli byle nauczyć się na 5, ale nic z tego w głowie nie
pozostało, bo i się w to człowiek nie wczuwał tak jak w literaturę
czy filozofię, a i nauczyciele tych przedmiotów traktowali nas jak
półidiotów. I dziwnym zbiegiem okoliczności na jednych z tych
wyjątkowo humanistycznych kierunków studiów nagle olśniło mnie co
chce robić i na czym moge zarobić i wybrałam specjalizację, na
której cały czas trzeba się przyuczać z matematyki, programowania...
Nie uważam mojej sytuacji za niecodzienną, bo co człowiek w wieku 15
lat może o sobie wiedzieć (a wtedy wybieralo się profil klasy w lo,
która de facto determinowała wybor przedmiotów na maturze i dalsze
kształcenie)? Zazwyczaj jest utwierdzany w swoim przedwczesnym i być
może nieprzemyslanym wyborze, bo już tyle zrobil w tym kierunku, a
jednocześnie traktowany był ulgowo z innych przedmiotow.
Teraz bardzo żałuje, że ktoś mi dużo wcześniej nie powiedział, że
mam się uczyć matematyki tak samo jak polskiego, zdawac z tego
mature, bo nie wiadomo jak się życie potoczy... bo teraz, samemu,
jest dużo trudniej nadrobić braki (a niestety narosło ich sporo- w
moim przypadku program lo byl taki, że matematyki w 4 klasie nie
mieliśmy już w ogóle).
Liceum ogolnokształcące, jak sama nazwa wskazuje, powinno przykladać
taką samą wagę zarówno do przedmiotów humanistycznych, jak i
ścisłych (tak tez powinna wyglądać matura), a dopiero wybór studiów
mógłby być wyborem kierunku- taka sytuacja umożliwiłaby nawet zmiane
kierunku studiow, przekwalifikowanie się po kilku latach, gdy
wreszcie okazuje się, że wymarzona polonistyka czy filozofia to nie
to, a i na chleb się nie zarobi.


A tak poza tym, to błędne wydaje mi się powszechne na forach
myślenie w kategoriach jakiś predyspozycji humanistycznych czy
ścisłych- takie predyspozycje to moga się ujawniać przy bardziej
zaawansowanych kwestiach, ale na poziomie szkoły średniej (Lo), to
każdy powienien potrafić opanować wiedzę z innych dziedzin. Sama
jestem takim przykładem, że wystarczy się przyłożyć i nawet
zatwardziała humanistka może się tych całek nauczyć. Obecny poziom
wiedzy zarówno humanistycznej u ścisłowców, jak i matematycznej u
humanistow, to nie wynik predyspozycji (nikt przeciez nie każe
mechaniki kwantowej zrozumieć), a podejścia otoczenia (nauczycieli,
rodzicow), które widząc, że dziecko wykazuje zainteresowania w
konkretnym kierunku, zaczęło zaniedbywać pozostałe, a w konsekwencji
obniżające się oceny z tych niefaworyzowanych przedmiotów
tłumaczyło, że ono przecież "humanista"/"umysł ścisły" jest.

[Gość: Ekonomista]

Z PRL-owskich czasów, gdy matematyka była obowiązkowa przypomniała,
przypomniała mi sie typowa rozmowa pomiedzy rodzicami uczniów.
- Moja córka (syn)męczy sie z tą matematyką. Nauczyciela maja tak
wymagajacego, że aż strach.
- A tak, mój syn (córka) też ledwie zipie tak ich tą matematyka
męczą. Musiałam załatwic mu dodatkowe lekcje.
- Ale za to moja córka (syn)zadania z polskiego pisze rewelacyjne !
- U mnie tak samo, mój syn (córka) z polskiego jest świetny i z
historii także. Lubi te przedmioty.
- Moja tez lubi. Nauczyciela maja świetnego.
- Tak to kwestia nauczyciela.


Typowa rozmowa rodziców sprzed lat na temat szkół swoich dzieci.
Te dzieci, dzisiaj dorośli już ludzie, ongiś tacy świetni z
polskiego, nie umieja dobrze zredagować pisma w pracy, żeby było
wiadomo o co w nim chodzi.

Ignorancja matematyczna jest składową humanisty

[Gość: niedofizyk]

W jednym szczególe nie zgodzę się z autorem. Ów stereotyp
inteligenta-humanisty wcale nie jest wynalazkiem powojennym, tylko
przedłużeniem etosu szlacheckiego. To szlachcicowi nie wypadało parać się
handlem i rzemiosłem, a później także inżynierią. Zresztą już Prus się z tego
nabijał:
"Nie znasz tych ludzi, a ja widziałam ich przy pracy. W ich rękach stalowe
szyny zwijają się jak wstążki. To straszni ludzie."

Bez przesady

[Gość: pwn]

Kolejne użalanie się nad systemem...
Ja nie zdawałem matematyki i nie chodziłem do klasy matematyczno-
fizycznej, ale to wcale nie znaczy, że się nie uczyłem tego
przedmiotu. Trzeba było mieć przyzwoitą ocenę, a matematyka była do
końca LO.
Poza tym śmiem wątpić w jakiekolwiek pozytywne skutki wprowadzenia
obowiązkowej matematyki na maturze. Przedmiot jest bowiem źle
nauczany. Zadania typu oblicz pole koła, objętość bryły czy długość
przeciwprostokątnej niczego nie rozwijają. Wystarczy przecież
nauczyć się wzoru na pamięć i podstawić wartości.
Większy pożytek byłby z logiki. Można by wówczas zabrać się za naukę
właściwego rozumienia tekstów, np. wiele osób nie wie, że A lub B to
A, B oraz A i B (alternatywa nie wyklucza koniunkcji, chyba że mowa
o alternatywie wykluczającej). Matematyka, żeby rozwijała logiczne
myślenie, musi być mądrze nauczana. Zresztą taki sam efekt można
osiągnąć w naukach humanistycznych. Pisanie infantylnych wypracowań
jest na porządku dziennym w szkole podstawowej. Prawdziwe
językoznawstwo (notabene nauka humanistyczna), np. kognitywizm,
syntaksa, właściwa interpretacja zasad pisowni - to już wyższa
szkoła jazdy...
PS: Umiem liczyć.