czasem pieprzę to wszystko...

[Gość: Gatsby]

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,
Wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów:
Posągi moich marzeń strącam z piedestałów
I zdruzgotane rzucan w niepamięci śmiecie...
A wprzód je depcę z żalu tak dzikim szaleństwem,
Jak rzeźbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,
Widząc trud swój daremnym, marmury rozbite
Depce, plącząc krzyk bólu z śmiechem i przekleństwem.
I jedna mi już tylko wiara pozostała:
Że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym -
I jedno mi już tylko zostało pragnienie

Nirwany, w której istność pogrąża się cała
W bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym
I nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer "Nie wierzę w nic"

lubię Młodą Polskę...

[gatsby_ck]

Deszcz jesienny

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurna pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia

I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Leopold Staff

nie moglem sie powstrzymac...

[Gość: tomCrac]

Nadciąga deszcz, na ulicach pusto robi się
Zapada zmrok, a latarnie światłem gaszą mrok

Cisza przed burzą przenika cały ciemny ląd
Błyski na niebie rozpoczynają czarną noc
Deszczowy dzień, deszczowa noc
Jesienny sen wtopiony w mrok
Deszczowy dzień, deszczowa noc
Jesienny sen

Krople łez po ziemi płyną, dając szmer
Drzewa i kwiaty w rytmie wiatru kołyszą się
Deszczowy dzień, deszczowa noc
Jesienny sen wtopiony w mrok
Deszczowy dzień, deszczowa noc
Jesienny sen

Myslovitz

[Gość: India]

Cichy wieczór, mrok za oknem
szelest wiatru, oddech ciszy
cały świat we łzach dżdżu moknie
lecz tych kropel nikt nie zliczy.
Niczym łzy spadają mokre
raz sa małe, a raz duze
z deszczu łzy i z deszczu potok
wypełniają się kałuże.
Cichy szloch się uniósł w niebo
połączony s szumem deszczu
i wsród mokrych deszczu kropel
młodych liści szum szelestu.
Każda kropla, jak łza spada
wypełniając się nad miarę
na grunt stały gdzieś upada
chłodną wylewając czarę.
Jak świat płacze, tak ja szlocham
odepchnięta, zapłakana
wciąż się pytam czy ja kocham
wciąż na innych łaskę zdana.
Chmury kłębią sie na niebie
mrok okrywa ziemię całą
a ja płaczę dsziś przez Ciebie
jestem w deszczu kroplą małą.
Krople deszczu w takt muzyki
wypełniają ciszę głuchą
ale Ci co tak czekają
nigdy śpiewu ich nie słyszą.
Cicho gada sobie potok
pośród skał tworząc kaskady
bez pospiechu, krok po kroku
tworząc wiry i blokady.
Promień słońca błysnął z góry
który krople dżdżu przegonił
z mego serca przegnał chmury
moje myśli uspokoił


Tymi Waszymi tekstami wprowadziliscie istnie nostalgiczny nastrój. Dlatego
przypomniałam sobie hmmm, swoja własną twórczość kiedy chodziłam jescze do
liceum. Akurat na jesienne dni.
No ale zycze wiecej takich promieni słonca, bo mnie takie od rana juz swiecą.
Miłego dnia bo jeszcze trzeba upiec placek ze sliwkami.

Pozdrawiam

India

Tetmajera c.d.

[faciu]

Hej ! Idem w las, piórko mi sie migoce,
Hej ! Idem w las dudni ziemia kiej kroce,
Kaj wywine siekiereckom, krew cerwoną wytoce,
Kaj wywine ciupazeckom, krew mi spod nóg bulgoce

..czy jakoś tak to leciało i jeszcze było pare zwrotek..
:)))

[gatsby_ck]

Hymn do Nirwany



Z otchłani klęsk i cierpień podnoszę głos do ciebie,
Nirwano!
Przyjdź twe królestwo jako na ziemi, tak i w niebie,
Nirwano!
Złemu mnie z szponów wyrwij, bom jest utrapion srodze,
Nirwano!
I niech już więcej w jarzmie krwawiącym kark nie chodzę,
Nirwano!
Oto mi ludzka podłość kałem w źrenice bryzga,
Nirwano!
Oto się w złości ludzkiej błocie ma stopa ślizga,
Nirwano!
Oto mię wstręt przepełnił, ohyda mię zadusza,
Nirwano!
I w bólach konwulsyjnych tarza się moja dusza,
Nirwano!
O przyjdź i dłonie twoje połóż na me źrenice,
Nirwano!
Twym unicestwiającym oddechem pierś niech sycę,
Nirwano!
Żem żył, niech nie pamiętam, ani wiem, że żyć muszę,
Nirwano!
Od myśli i pamięci oderwij moją duszę,
Nirwano!
Od oczu mych odegnaj złe i nikczemne twarze,
Nirwano!
Człowiecze zburz przede mną bożyszcza i ołtarze,
Nirwano!
Niech żywot mię silniejszych, słabszych śmierć nie uciska,
Nirwano!
Niech błędny wzrok rozpaczy przed oczy mi nie błyska,
Nirwano!
Niech otchłań klęsk i cierpień w łonie się twym pogrzebie,
Nirwano!
I przyjdź królestwo twoje na ziemi, jak i w niebie,
Nirwano!




Tetmajer jest chyba, obok Staffa, moim ulubionym poetą. szkoda, że szkoła
trochę mi popsuła te przyjemność...no, ale w liceum, to zbyt wcześnie, żeby
docenić większośc poezji.

jeśli jesteś smutny, to TO Cię dobije;)

[Gość: Gatsby]

www.webmarket.com.pl/beksinski/
lubię taką megadekadencję...

coś na dziś...

[Gość: Gatsby]

coś na dziś:

www.webmarket.com.pl/beksinski/arch/arch_3/obrazy/p0377s.jpg

[Gość: rita]

Gatsby - jak się wpisać do twojego forum.
Nie mam czasu, ale są sprawy które muszę z toba załatwić.
Wspaniały tytuł wątku, na tą pogodę nic innego nie można powiedzieć
Wariacie tenisowy pozdrawiam cię

Rzuć szczęśliwca do wody,
to wyplynie z rybą w zębach

[Gość: Gatsby]

tenisforum:

www2.gazeta.pl/forum/790620,30353,790602.html?f=10054

[Gość: rita]

Nie mogę się wpisać, bo trzeba się zalogowac, a ja nawet tego nie umię.
Jak mam tam wejść na to forum tenisowe.
Gatsby pocztę mam zawirusowaną, ktoś do mnie napisał podając stronę Samprasa,
abym nie wysyłała poczty , bo mam wirusy. Może ktoś mi podesłał wirus
Kurnikowej. Jestem ciemna w tym temacie jak but zimowy i tylko mam z tobą
kontakt przez ten watek.

[Gość: Gatsby]

Gość portalu: rita napisał(a):

> Nie mogę się wpisać, bo trzeba się zalogowac, a ja nawet tego nie umię.
> Jak mam tam wejść na to forum tenisowe.
> Gatsby pocztę mam zawirusowaną, ktoś do mnie napisał podając stronę Samprasa,
> abym nie wysyłała poczty , bo mam wirusy. Może ktoś mi podesłał wirus
> Kurnikowej. Jestem ciemna w tym temacie jak but zimowy i tylko mam z tobą
> kontakt przez ten watek.

wiesz, mam lepszy pomysł z tymi tenisowymi stronami. znajdź ten wątek, na
którym Ci je podałem, a potem:
- otwórz jedną z nich
- w lewym górnym rogu - masz w Explorerze napis "plik", albo "file" - naciśnij
to
- jak sie "rozwinie" naciśnij "zachowaj jako"
- wybierz gdzie Ci ma zachować - najlepiej "Pulpit", bo nie będziesz musiała
długo szukać (wybiera się tą strzałka pod niebieskim paskiem tego okienka, co
się pokarze)
- naciśnij "zapisz"
zrób tak ze wszystkimi plikami - później sobie je możesz poprzenosić.

Kurnikowej Ci nie wysłałem, ale najlepiej wykasuj, co dostałaś, bo i tak nie
jestem pewien, czy Ci dobrze to wysłałem.

żeby sie zalogowac, musisz sobie założyć konto w gazeta.pl. na forum, nad datą,
masz przycisk "zaloguj się" - kliknij. oczywiście, nie masz jeszcze konta więc,
na tym okienku, kliknij "załóż konto" - tam będzie wszystko wyjaśnione.
pewnie "rita" jest juz zajęta, ale zobacz sama.
prz logowaniu, wpisujesz w "okienka" nazwe Twojego nowego konta i hasło.
JAK ZAŁOŻYSZ KONTO, ZAPAMIĘTAJ JEGO NAZWE I HASŁO!:)

[pepperoni78]

W pewien sposób nawiązuję do innego wątku.
Żegnaj mi, Krakowie, bywajże mi zdrów,
pod mym domem furka czeka już.
Tu z mojego miasta gnają mnie jak psa,
jakże pusta dziś uliczka ma.

Żegnaj mi, Krakowie, to już ostatnie dni,
to już ostatnia noc, ostatnie dni.
Na mej matki grobie płaczą moje łzy,
niech tam sobie mama mocno śpi.

Serce już rozdałem do samego dna,
mój tata tylko zimny kamień ma.
A gdzie groby dziadków? - Piach zasypał je,
piach otulił te mogiłki dwie.

Żegnaj mi, Krakowie, święta ziemia twa,
moi ukochani w tobie śpią.
A ja sam już nie wiem, dokąd los mnie gna,
gdzie mogiłka, gdzie mój kraj, gdzie ja...

Agnieszka Osiecka 1997

[Gość: rita]

nic dodać nic ująć, w sama dziesiatkę trafiłeś.
MILCZĄC WOŁAJĄ